|
Главa к7в
|
Κεφάλαιο 22
|
|
1
|
1
|
| И# tи1де давjдъ tтyду, и3 спасeсz, и3 пріи1де въ пещeру nдоллaмску: и3 слhшавше брaтіz є3гw2 и3 д0мъ nтцA є3гw2, пріид0ша къ немY тaмw. | ΚΑΙ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Δαυὶδ καὶ διεσώθη καὶ ἔρχεται εἰς τὸ σπήλαιον τὸ ᾿Οδολλάμ. καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ καταβαίνουσι πρὸς αὐτὸν ἐκεῖ. |
|
2
|
2
|
| И# собрaшасz къ немY всsкъ и4же въ нyждэ, и3 всsкъ должни1къ, и3 всsкъ печaльный душeю, и3 бЁ и4ми њбладazй, и3 бsше съ ни1мъ ћкw четhреста мужeй. | καὶ συνήγοντο πρὸς αὐτὸν πᾶς ἐν ἀνάγκῃ καὶ πᾶς ὑπόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ, καὶ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ἡγούμενος· καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες. |
|
3
|
3
|
| И# tи1де давjдъ tтyду въ массифafъ мwавjтскій и3 речE къ царю2 мwавjтску: да бyдутъ нн7э nтeцъ м0й и3 мaти моS ў тебє2, д0ндеже познaю, что2 сотвори1тъ мнЁ бGъ. | καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖθεν εἰς Μασσηφὰθ τῆς Μωὰβ καὶ εἶπε πρὸς βασιλέα Μωάβ· γινέσθωσαν δὴ ὁ πατὴρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου παρὰ σοί, ἕως ὅτου γνῶ τί ποιήσει μοι ὁ Θεός. |
|
4
|
4
|
| И# ўмоли2 лицE царS мwавjтска, и3 пребывaху ў негw2 по вс‰ дни6, сyщу давjду во џбласти т0й. | καὶ παρεκάλεσε τὸ πρόσωπον τοῦβασιλέως Μωάβ, καὶ κατῴκουν μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ὄντος τοῦ Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ. |
|
5
|
5
|
| И# речE гaдъ прbр0къ къ давjду: не сэди2 во џбласти сeй: и3ди2, и3 да вни1деши въ зeмлю їyдину. И# и4де давjдъ и3 пришeдъ сёде въ грaдэ сарjхъ. | καὶ εἶπε Γὰδ ὁ προφήτης πρὸς Δαυίδ· μὴ κάθου ἐν τῇ περιοχῇ, πορεύου καὶ ἥξεις εἰς γῆν ᾿Ιούδα. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ἐν πόλει Σαρίχ. |
|
6
|
6
|
| И# слhша саyлъ, ћкw познaнъ бhсть давjдъ, и3 мyжіе и5же съ ни1мъ: и3 саyлъ сэдsше на холмЁ под8 дубрaвою ћже въ рaмэ, и3 копіE въ рукY є3гw2, и3 вси2 џтроцы є3гw2 предстоsху є3мY. | Καὶ ἤκουσε Σαούλ, ὅτι ἔγνωσται Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐν τῷ βουνῷ ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν Ραμά, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ. |
|
7
|
7
|
| И# речE саyлъ ко nтрокHмъ свои6мъ предстоsщымъ є3мY: слhшите нн7э, сhнове веніамjнwвы, ѓще вои1стинну всBмъ вaмъ дaстъ сhнъ їессeевъ сeла и3 віногрaды и3 постaвитъ вaсъ всёхъ въ с0тники и3 тhсzщники: | καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ· ἀκούσατε δὴ υἱοὶ Βενιαμίν· εἰ ἀληθῶς πᾶσιν ὑμῖν δώσει ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ἀγροὺς καὶ ἀμπελῶνας καὶ πάντας ὑμᾶς τάξει ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους; |
|
8
|
8
|
| ћкw вси2 согласи1стесz на мS, и3 нёсть tкрывazй во ќхо моE, є3гдA положи2 завётъ сhнъ м0й съ сhномъ їессeовымъ, и3 нёсть t вaсъ ни є3ди1нъ болsй њ мнЁ и3 возвэщazй во ќшы мои2, ћкw воздви1же сhнъ м0й рабA моего2 на мS врагA, ћкоже дeнь сeй; | ὅτι σύγκεισθε πάντες ὑμεῖς ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου ἐν τῷ διαθέσθαι τὸν υἱόν μου διαθήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ ᾿Ιεσσαί, καὶ οὐκ ἔστι πονῶν περὶ ἐμοῦ ἐξ ὑμῶν καὶ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου, ὅτι ἐπήγειρεν ὁ υἱός μου τὸν δοῦλόν μου ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη. |
|
9
|
9
|
| И# tвэщA дwи1къ сЂринъ пристaвленый над8 мскaми саyловыми и3 речE: ви1дэхъ сhна їессeева пришeдша въ номвY ко ґвімелeху сhну ґхjтову їерeю: | καὶ ἀποκρίνεται Δωὴκ ὁ Σύρος ὁ καθεστηκὼς ἐπὶ τὰς ἡμιόνους Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἑώρακα τὸν υἱὸν ᾿Ιεσσαὶ παραγινόμενον εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ τὸν ἱερέα, |
|
10
|
10
|
| и3 вопрошaше њ нeмъ бGа, и3 брaшно вдадE є3мY, и3 мeчь голіafа и3ноплемeнника вдадE є3мY. | καὶ ἠρώτα αὐτῷ διά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπισιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ρομφαίαν Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ. |
|
11
|
11
|
| И# послA цaрь призвaти ґвімелeха сhна ґхjтова, и3 вс‰ сhны nтцA є3гw2 їерє1и t номвы2. И# пріид0ша вси2 къ царю2. | καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν Νομβά, καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα. |
|
12
|
12
|
| И# речE саyлъ: слhши нн7э, сhне ґхjтовъ. И# речE: сE, ѓзъ, глаг0ли, господи1не. | καὶ εἶπε Σαούλ· ἄκουε δή, υἱὲ ᾿Αχιτώβ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, λάλει κύριε. |
|
13
|
13
|
| И# речE є3мY саyлъ: почто2 совэщaлсz є3си2 на мS ты2 и3 сhнъ їессeевъ, ћкw вдaлъ є3си2 є3мY хлёбъ и3 мeчь, и3 вопрошaлъ є3си2 њ нeмъ бGа положи1ти є3го2 на мS во врагA, ћкоже дeнь сeй; | καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· ἱνατί συνέθου κατ᾿ ἐμοῦ σὺ καὶ ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ δοῦναί σε αὐτῷ ἄρτον καὶ ρομφαίαν καὶ ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ θέσθαι αὐτὸν ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη; |
|
14
|
14
|
| И# tвэщA ґвімелeхъ царю2 и3 речE: и3 кто2 во всёхъ рабёхъ твои1хъ вёренъ ћкоже давjдъ, и3 зsть царeвъ, и3 кнsзь всBмъ зaповэдемъ твои6мъ, и3 слaвенъ въ д0му твоeмъ; | καὶ ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· καὶ τίς ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις σου ὡς Δαυὶδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχων παντὸς παραγγέλματός σου καὶ ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ σου; |
|
15
|
15
|
| є3дA днeсь начaхъ вопрошaти њ нeмъ бGа; никaкw: да не возложи1ши, царю2, на рабA твоего2 словесE сегw2, и3 на вeсь д0мъ nтцA моегw2, ћкw не вёдzше рaбъ тв0й во всёхъ си1хъ словесE мaла, и3ли2 вели1ка. | ἦ σήμερον ἦργμαι ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ; μηδαμῶς. μὴ δότω ὁ βασιλεὺς κατὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, ὅτι οὐκ ᾔδει ὁ δοῦλός σου ἐν πᾶσι τούτοις ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα. |
|
16
|
16
|
| И# речE цaрь саyлъ: смeртію ќмреши, ґвімелeхъ, ты2 и3 вeсь д0мъ nтцA твоегw2. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Σαούλ· θανάτῳ ἀποθανῇ, ᾿Αβιμέλεχ, σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου. |
|
17
|
17
|
| И# речE цaрь скорох0дцємъ предстоsщымъ пред8 ни1мъ: приведи1те и3 и3збjйте їерє1и гDни, ћкw рукA и4хъ съ давjдомъ, и3 понeже познaша, ћкw бэжи1тъ т0й, и3 не возвэсти1ша во ќшію моє1ю. И# не хотsху џтроцы царє1вы возложи1ти рyкъ свои1хъ на їерє1и гDни. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παρατρέχουσι τοῖς ἐφεστηκόσι πρὸς αὐτόν· προσαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡ χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυίδ, καὶ ὅτι ἔγνωσαν ὅτι φεύγει αὐτός, καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν τὸ ὠτίον μου. καὶ οὐκ ἐβουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ἐπενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀπαντῆσαι εἰς τοὺς ἱερεῖς Κυρίου. |
|
18
|
18
|
| И# речE цaрь дwи1ку: њбрати1сz ты2, и3 ўстреми1сz на їерє1и. И# њбрати1сz дwи1къ сЂринъ, и3 ўби2 їерeєвъ гDнихъ въ т0й дeнь, три1ста пsть мужeй, всёхъ носsщихъ є3фyдъ: | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δωήκ· ἐπιστρέφου σὺ καὶ ἀπάντα εἰς τοὺς ἱερεῖς. καὶ ἐπεστράφη Δωὴκ ὁ Σύρος καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τριακοσίους καὶ πέντε ἄνδρας, πάντας αἴροντας ἐφούδ. |
|
19
|
19
|
| и3 номвY грaдъ їерeйскій погуби2 џстріемъ nрyжіz t мyжеска п0лу и3 до жeнска, t џтрока и3 до ссyщагw, и3 телцA и3 nслA и3 nвчaте. | καὶ τὴν Νομβὰ τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι ρομφαίας ἀπ᾿ ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προβάτου. |
|
20
|
20
|
| И# ўгонзE є3ди1нъ сhнъ ґвімелeха сhна ґхjтова, и4мz є3мY ґвіafаръ, и3 бэжA в8слёдъ давjда. | καὶ διασώζεται υἱὸς εἷς τῷ ᾿Αβιμέλεχ υἱῷ ᾿Αχιτώβ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἔφυγεν ὀπίσω Δαυίδ. |
|
21
|
21
|
| И# возвэсти2 ґвіafаръ давjду, ћкw и3зби2 саyлъ вс‰ їерє1и гDни. | καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αβιάθαρ τῷ Δαυίδ, ὅτι ἐθανάτωσε Σαοὺλ πάντας τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου. |
|
22
|
22
|
| И# речE давjдъ ко ґвіafару: вёдzхъ въ дeнь т0й, ћкw тaмw бЁ дwи1къ сЂринъ, ћкw возвэщaz возвэсти1тъ саyлу: ѓзъ є4смь вин0венъ њ душaхъ д0му nтцA твоегw2: | καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβιάθαρ· ᾔδειν ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι Δωὴκ ὁ Σύρος ὅτι ἀπαγγέλλων ἀπαγγελεῖ τῷ Σαούλ· ἐγώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου· |
|
23
|
23
|
| сэди2 со мн0ю, не б0йсz, ћкw и3дёже ѓще взыщY души2 моeй мёсто, взыщY и3 души2 твоeй, ћкw сохранeнъ бyдеши ты2 ў менє2. | κάθου μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ φοβοῦ, ὅτι οὗ ἐὰν ζητῶ τῇ ψυχῇ μου τόπον, ζητήσω καὶ τῇ ψυχῇ σου, ὅτι πεφύλαξαι σὺ παρ᾿ ἐμοί. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.