|
Главa G
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| И# воцари1всz дaрій сотвори2 вeчерю вели1ку всBмъ, и5же под8 ни1мъ, и3 всBмъ, и5же t д0му р0да є3гw2, и3 всBмъ вельм0жамъ ми6дскимъ и3 пє1рсскимъ, | ΚΑΙ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐποίησε δοχὴν μεγάλην πᾶσι τοῖς ὑπ᾿ αὐτὸν καὶ πᾶσι τοῖς οἰκογενέσιν αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μεγιστᾶσι τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίδος |
|
2
|
2
|
| и3 всBмъ сатрaпwмъ, и3 намёстникwмъ, и3 воев0дамъ, и5же под8 ни1мъ t їндjи дaже до є3fі0піи на сто2 двaдесzть сeдмь воев0дствъ. | καὶ πᾶσι τοῖς σατράπαις καὶ στρατηγοῖς καὶ τοπάρχαις τοῖς ὑπ᾿ αὐτόν, ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς μέχρις Αἰθιοπίας ἐν ταῖς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατραπείαις. |
|
3
|
3
|
| И# є3гдA kд0ша и3 пи1ша, и3 насhтившесz возврати1шасz, тогдA дaрій цaрь вни1де въ л0жницу свою2, и3 поспA и3 возбуди1сz. | καὶ ἐφάγοσαν καὶ ἐπίοσαν καὶ ἐμπλησθέντες ἀνέλυσαν. ὁ δὲ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἀνέλυσεν εἰς τὸν κοιτῶνα ἑαυτοῦ καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἔξυπνος ἐγένετο. |
|
4
|
4
|
| ТогдA тріE ю4нwши тэлeсніи стрaжы, и5же стрежaху тёло царeво, рек0ша дрyгъ ко дрyгу: | τότε οἱ τρεῖς νεανίσκοι οἱ σωματοφύλακες οἱ φυλάσσοντες τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως εἶπαν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον· |
|
5
|
5
|
| рцeмъ кjйждо t нaсъ є3ди1но сл0во: и3 и4же превозм0жетъ, и3 є3гHже kви1тсz сл0во мудрёйше другaгw, дaстъ є3мY цaрь дaрій дaры вели6кіz и3 п0чєсти вели6кіz, | εἴπωμεν ἕκαστος ἡμῶν ἕνα λόγον, ὃς ὑπερισχύσει· καὶ οὗ ἐὰν φανῇ τὸ ρῆμα αὐτοῦ σοφώτερον τοῦ ἑτέρου, δώσει αὐτῷ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς δωρεὰς μεγάλας καὶ ἐπινίκια μεγάλα |
|
6
|
6
|
| и3 порфЂрою њдёzнъ бyдетъ, и3 во злaтэ пи1ти и3 на злaтэ спaти, и3 колесни1цу златоyздну, и3 кідaръ вmсс0нный, и3 гри1вну w4крестъ вhи, | καὶ πορφύραν περιβαλέσθαι καὶ ἐν χρυσώμασι πίνειν καὶ ἐπὶ χρυσῷ καθεύδεν καὶ ἅρμα χρυσοχάλινον καὶ κίδαριν βυσσίνην καὶ μανιάκην περὶ τὸν τράχηλον, |
|
7
|
7
|
| и3 вторhй сsдетъ по дaріи рaди премyдрости своеS, и3 ср0дникъ дaріевъ наречeтсz. | καὶ δεύτερος καθιεῖται Δαρείου διὰ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ συγγενὴς Δαρείου κληθήσεται. |
|
8
|
8
|
| И# тогдA написaвше кjйждо своE сл0во запечaташа и3 подложи1ша под8 возглaвіе дaріа царS, | καὶ τότε γράψαντες ἕκαστος τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐσφραγίσαντο καὶ ἔθηκαν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον Δαρείου τοῦ βασιλέως καὶ εἶπαν· |
|
9
|
9
|
| и3 рек0ша: є3гдA востaнетъ цaрь, дадyтъ є3мY писaніе, и3 є3г0же разсyдитъ цaрь и3 три2 вельмHжи пeрсстіи, ћкw сл0во є3гw2 мудрёйше є4сть, томY да дaстсz побёда, ћкоже пи1сано є4сть, | ὅταν ἐγερθῇ ὁ βασιλεύς, δώσουσιν αὐτῷ τὸ γράμμα, καὶ ὃν ἂν κρίνῃ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ τρεῖς μεγιστᾶνες τῆς Περσίδος ὅτι οὗ ὁ λόγος αὐτοῦ σοφώτερος, αὐτῷ δοθήσεται τὸ νῖκος καθὼς γέγραπται. |
|
10
|
10
|
| Е#ди1нъ написA: сильнёе є4сть віно2, | ὁ εἷς ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ οἶνος. |
|
11
|
11
|
| Другjй написA: сильнёе є4сть цaрь. | ὁ ἕτερος ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς. |
|
12
|
12
|
| Трeтій написA: сильнёе сyть жєны2, пaче же всёхъ побэждaетъ и4стина. | ὁ τρίτος ἔγραψεν, ὑπερισχύουσιν αἱ γυναῖκες, ὑπὲρ δὲ πάντα νικᾷ ἡ ἀλήθεια. |
|
13
|
13
|
| Е#гдa же востA цaрь, взeмше пис†ніz дaша є3мY, и3 прочтE. | καὶ ὅτε ἐξηγέρθη ὁ βασιλεύς, λαβόντες τὸ γράμμα ἔδωκαν αὐτῷ, καὶ ἀνέγνω. |
|
14
|
14
|
| И# послaвъ созвA всёхъ вельм0жей пeрсскихъ и3 ми1дскихъ и3 сатрaпwвъ, и3 воев0дъ и3 намёстникwвъ и3 v3пaтwвъ, | καὶ ἐξαποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μεγιστᾶνας τῆς Περσίδος καὶ τῆς Μηδείας καὶ τοὺς σατράπας καὶ στρατηγοὺς καὶ τοπάρχας καὶ ὑπάτους καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, καὶ ἀνεγνώσθη τὸ γράμμα ἐνώπιον αὐτῶν. |
|
15
|
15
|
| и3 сёде въ совётнэй палaтэ, и3 прочтeно бhсть писaніе пред8 ни1ми. | καὶ εἶπε· καλέσατε τοὺς νεανίσκους, καὶ αὐτοὶ δηλώσουσι τοὺς λόγους ἑαυτῶν· καὶ ἐκλήθησαν καὶ εἰσήλθοσαν. |
|
16
|
16
|
| И# речE: призови1те ю4ношъ, и3 тjи и3звэстsтъ словесA сво‰. И# при1звани бhша и3 внид0ша. | καὶ εἶπαν αὐτοῖς· ἀπαγγείλατε ἡμῖν περὶ τῶν γεγραμμένων. |
|
17
|
17
|
| И# речE и5мъ: возвэсти1те нaмъ њ тёхъ, ±же пи6сана сyть. И# начA пeрвый, и4же глаг0ла њ крёпости вінA, | Καὶ ἤρξατο ὁ πρῶτος ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ οἴνου καὶ ἔφη οὕτως· ἄνδρες, πῶς ὑπερισχύει ὁ οἶνος; πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς πιόντας αὐτὸν πλανᾷ τὴν διάνοιαν· |
|
18
|
18
|
| и3 речE си1це: q=^, мyжіе, к0ль премогaетъ віно2! всёхъ человBкъ пію1щихъ є3го2 прельщaетъ: | τοῦ τε βασιλέως καὶ τοῦ ὀρφανοῦ ποιεῖ τὴν διάνοιαν μίαν, τήν τε τοῦ οἰκέτου καὶ τὴν τοῦ ἐλευθέρου, τήν τε τοῦ πένητος καὶ τὴν τοῦ πλουσίου. |
|
19
|
19
|
| ќмъ царeвъ и3 си1рагw твори1тъ ќмъ є3ди1нъ, и3 рабA и3 своб0днагw, и3 ўб0гагw и3 богaтагw, | καὶ πᾶσαν διάνοιαν μεταστρέφει εἰς εὐωχίαν καὶ εὐφροσύνην καὶ οὐ μέμνηται πᾶσαν λύπην καὶ πᾶν ὀφείλημα. |
|
20
|
20
|
| и3 всsкъ ќмъ превращaетъ въ безстрaшіе и3 весeліе, и3 не пaмzтуетъ всsкіz печaли и3 всsкагw д0лга: | καὶ πάσας καρδίας ποιεῖ πλουσίας καὶ οὐ μέμνηται βασιλέα οὐδὲ σατράπην καὶ πάντα διὰ ταλάντων ποιεῖ λαλεῖν. |
|
21
|
21
|
| и3 вс‰ сердцA сотворsетъ бог†та, и3 не пaмzтуетъ царS, нижE вельм0жи, и3 вс‰ по талaнтwмъ глаг0лати твори1тъ: | καὶ οὐ μέμνηται, ὅταν πίνωσι, φιλιάζειν φίλοις καὶ ἀδελφοῖς, καὶ μετ᾿ οὐ πολὺ σπῶνται τὰς μαχαίρας· |
|
22
|
22
|
| и3 не пaмzтуютъ, є3гдA пію1тъ, ўгождaти другHмъ и3 брaтіи, и3 не мн0гw пот0мъ и3звлачaтъ мечы2: | καὶ ὅταν ἀπὸ τοῦ οἴνου ἐγερθῶσιν, οὐ μέμνηνται ἃ ἔπραξαν. |
|
23
|
23
|
| и3 є3гдA t вінA востaнутъ, не п0мнzтъ, ±же сотвори1ша: | ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύει ὁ οἶνος, ὅτι οὕτως ἀναγκάζει ποιεῖν; καὶ ἐσίγησεν οὕτως εἴπας. |
|
24
|
|
| q=^, мyжіе не премогaетъ ли віно2, є4же тaкw понуждaетъ твори1ти; И# ўмолчA глаг0лавый си1це. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.