|
Главa в7
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| (За? ©§в7.) Ты2 u5бо, чaдо моE, возмогaй во блгdти, ћже њ хrтЁ ї}сэ, | Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. |
|
2
|
2
|
| и3 ±же слhшалъ є3си2 t менє2 мн0гими свидётєли, сі‰ предaждь вBрнымъ человёкwмъ, и5же дов0лни бyдутъ и3 и3нhхъ научи1ти. | Καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. |
|
3
|
3
|
| Ты2 u5бо ѕлопостражди2 ћкw д0бръ в0инъ ї}съ хrт0въ. | Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ χριστοῦ. |
|
4
|
4
|
| Никт0же (бо) в0инъ бывaz њбzзyетсz кyплzми житeйскими, да воев0дэ ўг0денъ бyдетъ. | Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. |
|
5
|
5
|
| Ѓще же и3 пострaждетъ [подвизaетсz] кто2, не вэнчaетсz, ѓще не зак0ннw мyченъ бyдетъ [бyдетъ подвизaтисz]. | Ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. |
|
6
|
6
|
| Труждaющемусz дёлателю прeжде подобaетъ t плодA вкуси1ти. | Τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. |
|
7
|
7
|
| Разумёй, ±же глаг0лю: да дaстъ u5бо тебЁ гDь рaзумъ њ всeмъ. | Νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν. |
|
8
|
8
|
| Поминaй (гDа) ї}са хrтA востaвшаго t мeртвыхъ, t сёмене дв7дова, по бlговэствовaнію моемY, | Μνημόνευε Ἰησοῦν χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυίδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου· |
|
9
|
9
|
| въ нeмже ѕлостраждY дaже до ќзъ, ћкw ѕлодёй: но сл0во б9іе не вsжетсz. | ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν, ὡς κακοῦργος· ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται. |
|
10
|
10
|
| Сегw2 рaди вс‰ терплю2 и3збрaнныхъ рaди, да и3 тjи спcніе ўлучaтъ є4же њ хrтЁ ї}сэ, со слaвою вёчною. | Διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, μετὰ δόξης αἰωνίου. |
|
11
|
11
|
| (За? ©§G.) Вёрно сл0во: ѓще бо съ ни1мъ ўмр0хомъ, то2 съ ни1мъ и3 њживeмъ: | Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν· |
|
12
|
12
|
| ѓще терпи1мъ, съ ни1мъ и3 воцRи1мсz: ѓще tвeржемсz, и3 т0й tвeржетсz нaсъ: | εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς· |
|
13
|
13
|
| ѓще не вёруемъ, џнъ вёренъ пребывaетъ: tрещи1сz бо себє2 не м0жетъ. | εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται. |
|
14
|
14
|
| Сі‰ воспоминaй, засвидётелствуz пред8 гDемъ, не словопрётисz, ни на кyюже потрeбу, на разорeніе слhшащихъ. | Ταῦτα ὑπομίμνῃσκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ κυρίου μὴ λογομαχεῖν εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. |
|
15
|
15
|
| Потщи1сz себE и3скyсна постaвити пред8 бGомъ, дёлателz непостhдна, прaвw прaвzща сл0во и4стины. | Σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. |
|
16
|
16
|
| Сквeрныхъ же тщеглaсій tметaйсz: наипaче бо преспёютъ въ нечeстіе, | Τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, |
|
17
|
17
|
| и3 сл0во и4хъ ћкw гaггрена жи1ръ њбрsщетъ: t ни1хже є4сть v3менeй и3 філи1тъ, | καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστὶν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός· |
|
18
|
18
|
| и5же њ и4стинэ погрэши1ста, глагHлюща, ћкw воскrніе ўжE бhсть: и3 возмущaютъ нёкоторыхъ вёру. | οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσιν τήν τινων πίστιν. |
|
19
|
19
|
| Твeрдое u5бо њсновaніе б9іе стои1тъ, и3мyщее печaть сію2: познA гDь сyщыz сво‰, и3: да tстyпитъ t непрaвды всsкъ и3менyzй и4мz гDне. | Ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην, Ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ, καί, Ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα κυρίου. |
|
20
|
20
|
| (За? ©§д7.) Въ вели1цэмъ же домY не т0чію сосyди злaти и3 срeбрzни сyть, но и3 древsни и3 гли1нzни: и3 џви ќбw въ чeсть, џви же не въ чeсть. | Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμήν, ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν. |
|
21
|
21
|
| Ѓще u5бо кто2 њчи1ститъ себE t си1хъ, бyдетъ сосyдъ въ чeсть, њсщ7eнъ и3 бlгопотрeбенъ вLцэ, на всsкое дёло бlг0е ўгот0ванъ. | Ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον. |
|
22
|
22
|
| П0хотей ю4ныхъ бёгай, держи1сz же прaвды, вёры, любвE, ми1ра со всёми призывaющими гDа t чи1стагw сeрдца. | Τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην, μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας. |
|
23
|
23
|
| Бyихъ же и3 ненакaзанныхъ стzзaній tрицaйсz, вёдый, ћкw раждaютъ св†ры: | Τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσιν μάχας. |
|
24
|
24
|
| рабy же гDню не подобaетъ свари1тисz, но ти1ху бhти ко всBмъ, ўчи1телну, неѕл0биву, | Δοῦλον δὲ κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ’ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον, |
|
25
|
25
|
| съ кр0тостію наказyющу проти6вныz, є3дA кaкw дaстъ и5мъ бGъ покаsніе въ рaзумъ и4стины, | ἐν πρᾳότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους· μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, |
|
26
|
26
|
| и3 возни1кнутъ t діaволскіz сёти, жи1ви ўловлeни t негw2 въ свою2 є3гw2 в0лю. | καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα. |
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.