1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Главa ѕ7
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
| Ўкрэпи1тесz, сhнове веніамjнwвы, посредЁ їеrли1ма, и3 въ fекyи воструби1те труб0ю, и3 над8 веfахaрмомъ воздви1гните хорyгвь: ћкw ѕл†z произник0ша t сёвера, и3 сотрeніе вели1ко бывaетъ: | ΕΝΙΣΧΥΣΑΤΕ, υἱοὶ Βενιαμίν, ἐκ μέσου τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Θεκουὲ σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμὰ ἄρατε σημεῖον, ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρᾶ, καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται, |
|
2
|
2
|
| и3 tи1метсz высотA твоS, дщи2 сіHнz. | καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου, θύγατερ Σιών. |
|
3
|
3
|
| Къ нeй пріи1дутъ пaстыріе и3 стадA и4хъ, и3 постaвzтъ на нeй кyщы w4крестъ, и3 ўпасyтъ кjйждо рук0ю своeю. | εἰς αὐτὴν ἥξουσι ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ πήξουσιν ἐπ’ αὐτὴν σκηνὰς κύκλῳ καὶ ποιμανοῦσιν ἕκαστος τῇ χειρὶ αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| Ўгот0витесz на ню2 на брaнь, востaните и3 взhдемъ на ню2 њ полyдни: г0ре нaмъ, ћкw ўклони1сz дeнь, ћкw и3счезaютъ сBни днєвнhz. | παρασκευάσασθε ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον, ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν μεσημβρίας· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα, ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας. |
|
5
|
5
|
| Востaните и3 взhдемъ на ню2 н0щію и3 расточи1мъ њснwвaніz є3S. | ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτῆς. |
|
6
|
6
|
| Ћкw сі‰ гlетъ гDь си1лъ: посэцы2 древA є3гw2, и3злjй на їеrли1мъ си1лу: q, грaде лжи1вый, всsкое наси1льство въ нeмъ! | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτῆς, ἔκχεον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ δύναμιν· ὦ πόλις ψευδής, ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ. |
|
7
|
7
|
| Ћкоже студенY твори1тъ клaдzзь в0ду свою2, тaкw студенY твори1тъ ю5 ѕл0ба є3S: нечeстіе и3 пaкwсти ўслhшатсz въ нeмъ над8 лицeмъ є3гw2 всегдA. | ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ, οὕτω ψύχει κακία αὐτῆς· ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτῇ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς διαπαντός. πόνῳ καὶ μάστιγι |
|
8
|
8
|
| Нeмощію и3 ћзвою накaжешисz, їеrли1ме: да не tстyпитъ душA моS t тебє2, да не сотворю1 тz непрох0дну, зeмлю неwбитaнну. | παιδευθήσῃ ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ, μὴ ποιήσω σε ἄβατον γῆν, ἥτις οὐ κατοικηθήσεται. |
|
9
|
9
|
| Ћкw сі‰ гlетъ гDь си1лъ: њбирaйте, њбирaйте, ѓки віногрaдъ, њстaнки ї}лєвы, њбрати1тесz ѓки њбирaтель на к0шницу свою2. | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· καλαμᾶσθε, καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| КомY возглаг0лю и3 (комY) засвидётелствую, и3 ўслhшитъ; сE, неwбрBзана ўшесA и4хъ, и3 слhшати не возмогyтъ: сE, сл0во гDне бhсть къ ни6мъ въ поношeніе, и3 не воспріи1мутъ тогw2. | πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι, καὶ εἰσακούσεται; ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ οὐ δυνήσονται ἀκούειν· ἰδοὺ τὸ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν, οὐ μὴ βουληθῶσιν αὐτὸ ἀκοῦσαι. |
|
11
|
11
|
| И# ћрость мою2 и3сп0лнихъ, и3 терпёхъ, и3 не скончaхъ и4хъ: и3злію2 на младeнцы tвнЁ и3 на собрaніе ю4ношъ вкyпэ: мyжъ бо и3 женA ћти бyдутъ, стaрецъ со и3сп0лненнымъ днjй. | καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς. ἐκχεῶ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα, ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλληφθήσονται, πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερῶν. |
|
12
|
12
|
| И# прeйдутъ д0мы и4хъ ко и3ны6мъ, полS и3 жєны2 и4хъ тaкожде, ћкw прострY рyку мою2 на њбитaющихъ на земли2 сeй, гlетъ гDь. | καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτῶν εἰς ἑτέρους, ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, ὅτι ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην, λέγει Κύριος. |
|
13
|
13
|
| Понeже t мeншагw и3 дaже до б0лшагw вси2 соверши1ша беззакHннаz, t свzщeнника и3 дaже до лжепрор0ка вси2 сотвори1ша лHжнаz | ὅτι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα, ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδῆ. |
|
14
|
14
|
| и3 цэлsху сотрeніе людjй мои1хъ, ўничижaюще и3 глаг0люще: ми1ръ, ми1ръ: и3 гдЁ є4сть ми1ръ; | καὶ ἰῶντο σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες· εἰρήνη — εἰρήνη. καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη; |
|
15
|
15
|
| Постыдёшасz, ћкw њскудёша: и3 нижE ѓки посрамлsеми постыдёшасz и3 безчeстіz своегw2 не познaша: сегw2 рaди падyтъ падeніемъ свои1мъ и3 во врeмz посэщeніz своегw2 поги1бнутъ, речE гDь. | κατῃσχύνθησαν, ὅτι ἐξελίποσαν· καὶ οὐδ’ ὡς καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν. διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς ἀπολοῦνται, εἶπε Κύριος. |
|
16
|
16
|
| Сі‰ гlетъ гDь: стaните на путeхъ и3 ви1дите, и3 вопроси1те њ стезsхъ гDнихъ вёчныхъ и3 ви1дите, кjй є4сть пyть блaгъ, и3 ходи1те по немY и3 њбрsщете њчищeніе душaмъ вaшымъ. И# рек0ша: не п0йдемъ. | τάδε λέγει Κύριος· στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε, καὶ ἐρωτήσατε τρίβους Κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή, καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ, καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐ πορευσόμεθα. |
|
17
|
17
|
| И# постaвихъ над8 вaми стрaжы: слhшите глaсъ трубы2. И# рек0ша: не послyшаемъ. | καθέστακα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς, ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπαν· οὐκ ἀκουσόμεθα. |
|
18
|
18
|
| Сегw2 рaди ўслhшаша kзhцы и3 пасyщіи стадA сво‰. | διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν. |
|
19
|
19
|
| Слhши, землE: сE, ѓзъ навождY на лю1ди сі‰ ѕл†z, пл0дъ tвращeніz и4хъ, ћкw словeсъ мои1хъ не послyшаша и3 зак0нъ м0й tверг0ша. | ἄκουε, γῆ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν, ὅτι τῶν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο. |
|
20
|
20
|
| Вскyю мнЁ кади1ло t савы2 прин0сите и3 кінамHнъ t земли2 дaльніz; всесожжє1ніz в†ша не сyть прі‰тна, и3 жeртвы вaшz не ўслади1ша мS. | ἱνατί μοι λίβανον ἐκ Σαβὰ φέρετε καὶ κινάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν; τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐκ εἰσὶ δεκτά, καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι. |
|
21
|
21
|
| Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, ѓзъ дaмъ на лю1ди сі‰ болёзнь, и3 и3знем0гутъ nтцы2 и3 сhнове вкyпэ, сосёдъ и3 и4скренній є3гw2 поги1бнутъ. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῷ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται. |
|
22
|
22
|
| Сі‰ гlетъ гDь: сE, лю1діе грzдyтъ t сёвера, и3 kзhкъ вели1къ востaнетъ t конє1цъ земли2, | τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς· |
|
23
|
23
|
| лyкъ и3 щи1тъ в0змутъ: мучи1теленъ є4сть и3 не ўмилосeрдитсz: глaсъ є3гw2, ћкw м0ре шумsщее: на к0нехъ и3 колесни1цахъ њполчи1тсz ѓки џгнь на брaнь на тS, дщи2 сіHнz. | τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν, ἰταμός ἐστι καὶ οὐκ ἐλεήσει, φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα, ἐφ’ ἵπποις καὶ ἅρμασι παρατάξεται ὡς πῦρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Σιών. |
|
24
|
24
|
| Слhшахомъ слyхъ є3гw2, њслабёша рyцэ нaши, ск0рбь њб8sтъ нaсъ, бwлёзни ћкw родsщіz. | ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν, θλίψις κατέσχεν ἡμᾶς, ὠδῖνες ὡς τικτούσης. |
|
25
|
25
|
| Не и3сходи1те на ни6вы и3 на пути6 не ходи1те, понeже мeчь врaжій њбитaетъ w4крестъ. | μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε, ὅτι ρομφαία τῶν ἐχθρῶν παροικεῖ κυκλόθεν. |
|
26
|
26
|
| Дщи2 людjй мои1хъ, препоsшисz врeтищемъ и3 посhплисz пeпеломъ, плaчь возлю1бленнагw сотвори2 тебЁ рыдaніе г0рько, понeже внезaпу пріи1детъ запустёніе на вaсъ. | θύγατερ λαοῦ μου, περίζωσαι σάκκον, κατάπασσε ἐν σποδῷ, πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ, κοπετὸν οἰκτρόν, ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ’ ὑμᾶς. |
|
27
|
27
|
| И#скуси1телz дaхъ тS въ лю1дехъ и3скyсныхъ, и3 ўвёси мS, внегдA и3скуси1ти ми2 пyть и4хъ: | δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοῖς δεδοκιμασμένοις, καὶ γνώσῃ με ἐν τῷ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν· |
|
28
|
28
|
| вси2 непослyшни ходsщіи стропти1вw: мёдь и3 желёзо, вси2 растлёни сyть. | πάντες ἀνήκοοι, πορευόμενοι σκολιῶς, χαλκὸς καὶ σίδηρος, πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν. |
|
29
|
29
|
| ЊскудЁ мёхъ t nгнS, и3стлЁ џлово: всyе ковaчь сребро2 куeтъ, лук†вства бо и4хъ не и3стazша. | ἐξέλιπε φυσητὴρ ἀπὸ πυρός, ἐξέλιπε μόλυβδος· εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ, πονηρία αὐτῶν οὐκ ἐτάκη. |
|
30
|
30
|
| Сребро2 tриновeно нарцhте и4хъ, ћкw гDь tвeрже и5хъ. | ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς, ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς Κύριος. |
