|
Главa ѕ7i
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
| Сегw2 рaди t под0бныхъ пострадaша дост0йнэ, и3 мн0жествомъ ѕвэрeй казнeни бhша. | ΔΙΑ τοῦτο δ᾿ ὁμοίων ἐκολάσθησαν ἀξίως καὶ διὰ πλήθους κνωδάλων ἐβασανίσθησαν. |
|
2
|
2
|
| Вмёстw мучeніz блaго сотвори1лъ є3си2 лю1демъ твои6мъ, въ похотёніе желaніz стрaнное вкушeніе, пи1щу ўгот0валъ є3си2 крaстєли, | ἀνθ᾿ ἧς κολάσεως εὐεργετήσας τὸν λαόν σου, εἰς ἐπιθυμίαν ὀρέξεως ξένην γεῦσιν, τροφὴν ἡτοίμασας ὀρτυγομήτραν, |
|
3
|
3
|
| да џни ќбw вожделёвшіи пи1щи, показaніемъ п0сланыхъ, и3 t нyжнагw хотёніz tвратsтсz, сjи же вмaлэ скyдни бhвше, и3 стрaнна приwбщaтсz вкушeніz. | ἵνα ἐκεῖνοι μὲν ἐπιθυμοῦντες τροφὴν διὰ τὴν εἰδέ χθειαν τῶν ἐπαπεσταλμένων καὶ τὴν ἀναγκαίαν ὄρεξιν ἀποστρέφωνται, αὐτοὶ δὲ ἐπ᾿ ὀλίγον ἐνδεεῖς γενόμενοι καὶ ξένης μετάσχωσι γεύσεως. |
|
4
|
4
|
| Подобaше бо на џныхъ ќбw неизбёжнэй нищетЁ наити2 мучи1телствующихъ, си6мъ же т0кмw показaти, кaкw врази2 и4хъ мyчишасz. | ἔδει γὰρ ἐκείνοις μὲν ἀπαραίτητον ἔνδειαν ἐπελθεῖν τυραννοῦσι, τούτοις δὲ μόνον δειχθῆναι πῶς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐβασανίζοντο. |
|
5
|
5
|
| И$бо є3гдA тBмъ нaйде жeстокъ ѕвэрeй гнёвъ, и3 ўгрызeньми сверёпыхъ и3стреблsхусz ѕміє1въ, | Καὶ γὰρ ὅτε αὐτοῖς δεινὸς ἐπῆλθε θηρίων θυμὸς δήγμασί τε σκολιῶν διεφθείροντο ὄφεων, οὐ μέχρι τέλους ἔμεινεν ἡ ὀργή σου· |
|
6
|
6
|
| но не до концA пребhсть гнёвъ тв0й: въ наказaніе же вмaлэ смущeни бhша, знaменіе и3мёюще спасeніz, на воспоминaніе зaповэди зак0на твоегw2: | εἰς νουθεσίαν δὲ πρὸς ὀλίγον ἐταράχθησαν, σύμβουλον ἔχοντες σωτηρίας εἰς ἀνάμνησιν ἐντολῆς νόμου σου· |
|
7
|
7
|
| њбрати1выйсz бо не (вeщію) зри1мою цэлsшесz, но тоб0ю всёхъ сп7си1телемъ. | ὁ γὰρ ἐπιστραφεὶς οὐ διὰ τὸ θεωρούμενον ἐσώζετο, ἀλλὰ διὰ σὲ τὸν πάντων σωτῆρα. |
|
8
|
8
|
| И# въ сeмъ же показaлъ є3си2 врагHмъ нaшымъ, ћкw ты2 є3си2 и3збавлszй t всsкагw ѕлA: | καὶ ἐν τούτῳ δὲ ἔπεισας τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν, ὅτι σὺ εἶ ὁ ρυόμενος ἐκ παντὸς κακοῦ· |
|
9
|
9
|
| тёхъ бо ґкр‡ды и3 м{хи поби1ша ўгрызeніемъ, и3 не њбрётесz цэльбA душaмъ и4хъ, ћкw дост0йни бsху t таковhхъ мyчитисz. | οὓς μὲν γαρ ἀκρίδων καὶ μυιῶν ἀπέκτεινε δήγματα, καὶ οὐχ εὑρέθη ἴαμα τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὅτι ἄξιοι ἦσαν ὑπὸ τοιούτων κολασθῆναι· |
|
10
|
10
|
| СынHвъ же твои1хъ нижE kдови1тыхъ ѕміє1въ зyбы њдолёша: млcть бо твоS прихождaше и3 и3зцэлsше и5хъ. | τοὺς δὲ υἱούς σου οὐδὲ ἰοβόλων δρακόντων ἐνίκησαν ὀδόντες, τὸ ἔλεος γάρ σου ἀντιπαρῆλθε καὶ ἰάσατο αὐτούς. |
|
11
|
11
|
| Въ пaмzть бо словeсъ твои1хъ бsху ўсёчени и3 ск0рw и3зцэлsхусz, да не во глубинY впaдше забвeніz tлучaтсz твоегw2 бlгодэsніz: | εἰς γὰρ ὑπόμνησιν τῶν λογίων σου ἐνεκεντρίζοντο καὶ ὀξέως διεσώζοντο, ἵνα μὴ εἰς βαθεῖαν ἐμπεσόντες λήθην ἀπερίσπαστοι γένωνται τῆς σῆς εὐεργεσίας. |
|
12
|
12
|
| нижe бо ѕeліе, нижE њбzзaніе и3зцэли2 и5хъ, но сл0во твоE, гDи, и3зцэлsющее вс‰. | καὶ γὰρ οὔτε βοτάνη οὔτε μάλαγμα ἐθεράπευσεν αὐτούς, ἀλλὰ ὁ σός, Κύριε, λόγος ὁ πάντα ἱώμενος. |
|
13
|
13
|
| Тh бо животA и3 смeрти влaсть и4маши, и3 низв0диши дaже до врaтъ ѓда, и3 возв0диши. | σὺ γὰρ ζωῆς καὶ θανάτου ἐξουσίαν ἔχεις καὶ κατάγεις εἰς πύλας ᾅδου καὶ ἀνάγεις. |
|
14
|
14
|
| Человёкъ же ўбивaетъ ќбw ѕл0бою своeю: и3зшeдшагw же дyха не возврати1тъ, нижE пaки призывaетъ дyшу взsтую. | ἄνθρωπος δὲ ἀποκτέννει μὲν τῇ κακίᾳ αὐτοῦ, ἐξελθὸν δὲ πνεῦμα οὐκ ἀναστρέφει οὐδὲ ἀναλύει ψυχὴν παραληφθεῖσαν. |
|
15
|
15
|
| Твоеs же руки2 и3збэжaти невозм0жно є4сть: | Τὴν δὲ σὴν χεῖρα φυγεῖν ἀδύνατόν ἐστιν· |
|
16
|
16
|
| tметaющіисz бо тебE вёдэти нечести1віи, въ крёпости мhшцы твоеS біeни бhша стрaнными дождьми2 и3 грaдами, и3 бyрzми гони1ми неизбёжнw, и3 nгнeмъ растаевaеми. | ἀρνούμενοι γάρ σε εἰδέναι ἀσεβεῖς, ἐν ἰσχύϊ βραχίονός σου ἐμαστιγώθησαν, ξένοις ὑετοῖς καὶ χαλάζαις καὶ ὄμβροις διωκόμενοι ἀπαραιτήτοις καὶ πυρὶ καταναλισκόμενοι. |
|
17
|
17
|
| Преслaвное бо, въ водЁ вс‰ ўгашaющей мн0жае дёйствоваше џгнь: споб0рникъ бо є4сть мjръ њ прaведныхъ. | τὸ γὰρ παραδοξότατον, ἐν τῷ πάντα σβεννύντι ὕδατι πλεῖον ἐνήργει τὸ πῦρ, ὑπέρμαχος γὰρ ὁ κόσμος ἐστὶ δικαίων· |
|
18
|
18
|
| Nвогдa бо ќбw ўкрощaшесz плaмень, да не сожжeтъ п0сланныхъ жив0тныхъ на нечєсти1выz: но сjи зрsще да вёдzтъ, ћкw t б9іz судA стрaждутъ гонeніе. | ποτὲ μὲν γὰρ ἡμεροῦτο φλόξ, ἵνα μὴ καταφλέξῃ τὰ ἐπ᾿ ἀσεβεῖς ἀπεσταλμένα ζῷα, ἀλλ᾿ αὐτοὶ βλέποντες ἴδωσιν, ὅτι Θεοῦ κρίσει ἐλαύνονται· |
|
19
|
19
|
| Nвогдa же и3 междY вод0ю вhше си1лы џгненныz палsше, да беззакHнныz земли2 порождє1ніz растли1тъ. | ποτὲ δὲ καὶ μεταξὺ ὕδατος ὑπὲρ τὴν πυρὸς δύναμιν φλέγει, ἵνα ἀδίκου γῆς γεννήματα διαφθείρῃ. |
|
20
|
20
|
| Вмёстw же си1хъ ѓгGлскою пи1щею питaлъ є3си2 лю1ди тво‰, и3 ўгот0ванъ хлёбъ съ небесE послaлъ є3си2 и5мъ без8 трудA, всsкое ўслаждeніе въ себЁ и3мёющь и3 ко всsкому сли1чный вкушeнію. | ἀνθ᾿ ὧν ἀγγέλων τροφὴν ἐψώμισας τὸν λαόν σου καὶ ἕτοιμον ἄρτον αὐτοῖς ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἔπεμψας ἀκοπιάτως πᾶσαν ἡδονὴν ἰσχύοντα καὶ πρὸς πᾶσαν ἁρμόνιον γεῦσιν· |
|
21
|
21
|
| Существ0 бо твоE слaдость твою2 ко сынHмъ покaзоваше, и3 ўгождaz є3ди1нагw коегHждо в0ли, ћкоже кто2 хотsше, превращaшесz. | ἡ μὲν γὰρ ὑπόστασίς σου τὴν σὴν γλυκύτητα πρὸς τέκνα ἐνεφάνισε, τῇ δὲ τοῦ προσφερομένου ἐπιθυμίᾳ ὑπηρετῶν πρὸς ὅ τις ἐβούλετο μετεκιρνᾶτο. |
|
22
|
22
|
| Снёгъ же и3 лeдъ терпsху џгнь и3 не растаzвaху: да ўвёдzтъ, ћкw плоды2 врагHвъ и3стреблsше џгнь горsщь во грaдэ и3 въ дождeхъ блистaющь: | χιὼν δὲ καὶ κρύσταλλος ὑπέμεινε πῦρ καὶ οὐκ ἐτήκετο, ἵνα γνῶσιν ὅτι τοὺς τῶν ἐχθρῶν καρποὺς κατέφθειρε πῦρ φλεγόμενον ἐν τῇ χαλάζῃ καὶ ἐν τοῖς ὑετοῖς διαστράπτον· |
|
23
|
23
|
| т0йже пaки, да питaютсz прaведніи, (џгнь) и3 свою2 забы2 си1лу. | τοῦτο πάλιν δ᾿ ἵνα τραφῶσι δίκαιοι, καὶ τῆς ἰδίας ἐπιλελῆσθαι δυνάμεως. |
|
24
|
24
|
| Творeніе бо, тебЁ творцY всёхъ служaщее, распростирaетсz на мyку проти1ву непрaведныхъ и3 легчaе твори1тсz во благодэsніе рaди на тS надёющихz. | ἡ γὰρ κτίσις σοι τῷ ποιήσαντι ὑπηρετοῦσα ἐπιτείνεται εἰς κόλασιν κατὰ τῶν ἀδίκων καὶ ἀνίεται εἰς εὐεργεσίαν ὑπὲρ τῶν εἰς σὲ πεποιθότων. |
|
25
|
25
|
| Сегw2 рaди и3 тогдA во вс‰ преwбразyемое всёхъ корми1телницэ блгdти твоeй служaше къ в0ли трeбующихъ: | διὰ τοῦτο καὶ τότε εἰς πάντα μεταλλευομένη τῇ παντοτρόφῳ σου δωρεᾷ ὑπηρέτει πρὸς τὴν τῶν δεομένων θέλησιν, |
|
26
|
26
|
| да научaтсz сhнове твои2, и5хже возлюби1лъ є3си2, гDи, ћкw не рождє1ніz плодHвъ питaютъ человёка, но сл0во твоE тебЁ вёрующихъ соблюдaетъ. | ἵνα μάθωσιν οἱ υἱοί σου, οὓς ἠγάπησας, Κύριε, ὅτι οὐχ αἱ γενέσεις τῶν καρπῶν τρέφουσιν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ρῆμά σου τοὺς σοὶ πιστεύοντας διατηρεῖ. |
|
27
|
27
|
| Е$же бо nгнeмъ нерастлёно ск0рw t мaлыz лучи2 с0лнечныz грёемое растаzвaшесz: | τὸ γὰρ ὑπὸ πυρὸς μὴ φθειρόμενον ἁπλῶς ὑπὸ βραχείας ἀκτῖνος ἡλίου θερμαινόμενον ἐτήκετο, |
|
28
|
28
|
| да знaемо бyдетъ (всBмъ), ћкw подобaетъ предвари1ти с0лнце на благодарeніе тебЁ и3 къ вост0ку свёта тебЁ поклони1тисz. | ὅπως γνωστὸν ᾖ ὅτι δεῖ φθάνειν τὸν ἥλιον ἐπ᾿ εὐχαριστίαν σου καὶ πρὸς ἀνατολὴν φωτὸς ἐντυγχάνειν σοι. |
|
29
|
29
|
| Неблагодaрнагw бо ўповaніе ћкw зи1мный и4ней растaетъ, и3 и3зліeтсz ћкw водA неключи1ма. | ἀχαρίστου γὰρ ἐλπὶς ὡς χειμέριος πάχνη τακήσεται καὶ ρυήσεται ὡς ὕδωρ ἄχρηστον. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.