|
Главa в7
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| Рек0ша бо въ себЁ помышлsющіи непрaвw: мaлъ є4сть и3 печaленъ жив0тъ нaшъ, и3 нёсть и3зцэлeніz въ кончи1нэ человёчестэ, и3 нёсть познaнъ возврати1выйсz t ѓда. | ΕΙΠΟΝ γὰρ ἐν ἑαυτοῖς λογισάμενοι οὐκ ὀρθῶς· ὀλίγος ἐστὶ καὶ λυπηρὸς ὁ βίος ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τελευτῇ ἀνθρώπου, καὶ οὐκ ἐγνώσθη ὁ ἀναλύσας ἐξ ᾅδου. |
|
2
|
2
|
| Ћкw самослучaйнw рождeни є3смы2, и3 по сeмъ бyдемъ ћкоже не бhвше: понeже дhмъ дыхaніе въ н0здрехъ нaшихъ, и3 сл0во и4скра въ движeніи сeрдца нaшегw: | ὅτι αὐτοσχεδίως ἐγεννήθημεν, καὶ μετὰ τοῦτο ἐσόμεθα ὡς οὐχ ὑπάρξαντες· ὅτι καπνὸς ἡ πνοὴ ἐν ρισὶν ἡμῶν, καὶ ὁ λόγος σπινθὴρ ἐν κινήσει καρδίας ἡμῶν, |
|
3
|
3
|
| є4йже ўгaсшей пeпелъ бyдетъ тёло, и3 дyхъ нaшъ разліeтсz ћкw мsгкій воздyхъ, | οὗ σβεσθέντος τέφρα ἀποβήσεται τὸ σῶμα καὶ τὸ πνεῦμα διαχυθήσεται ὡς χαῦνος ἀήρ. |
|
4
|
4
|
| и3 и4мz нaше забвeно бyдетъ во врeмz, и3 никт0же воспомzнeтъ дёлъ нaшихъ: и3 прeйдетъ жив0тъ нaшъ ћкw слэды2 w4блака, и3 ћкw мглA разруши1тсz, разгнaнаz t л{чь с0лнечныхъ и3 теплот0ю є3гw2 њтzгчи1вшисz. | καὶ τὸ ὄνομα ἡμῶν ἐπιλησθήσεται ἐν χρόνῳ, καὶ οὐθεὶς μνημονεύσει τῶν ἔργων ἡμῶν· καὶ παρελεύσεται ὁ βίος ἡμῶν ὡς ἴχνη νεφέλης καὶ ὡς ὁμίχλη διασκεδασθήσεται διωχθεῖσα ὑπὸ ἀκτίνων ἡλίου καὶ ὑπὸ θερμότητος αὐτοῦ βαρυνθεῖσα. |
|
5
|
5
|
| Стёни бо прех0дъ житіE нaше, и3 нёсть возвращeніz кончи1ны нaшеz: ћкw запечaтана є4сть, и3 никто2 возвращaетсz. | σκιᾶς γὰρ πάροδος ὁ βίος ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἀναποδισμὸς τῆς τελευτῆς ἡμῶν, ὅτι κατεσφραγίσθη, καὶ οὐδείς ἀναστρέφει. |
|
6
|
6
|
| Пріиди1те u5бо и3 наслади1мсz настоsщихъ благи1хъ, и3 ўпотреби1мъ создaніz, ћкw въ ю4ности ск0рw: | δεῦτε οὖν καὶ ἀπολαύσωμεν τῶν ὄντων ἀγαθῶν καὶ χρησώμεθα τῇ κτίσει ὡς ἐν νεότητι σπουδαίως. |
|
7
|
7
|
| вінA дражaйшагw и3 мЂра (благов0нна) и3сп0лнимсz, и3 да не прeйдетъ нaсъ цвётъ житіS: | οἴνου πολυτελοῦς καὶ μύρων πλησθῶμεν, καὶ μὴ παροδευσάτω ἡμᾶς ἄνθος ἀέρος. |
|
8
|
8
|
| ўвэнчaимъ нaсъ ши1пковыми цвёты, прeжде нeже ўвsнутъ: | στεψώμεθα ρόδων κάλυξι πρὶν ἢ μαρανθῆναι. |
|
9
|
9
|
| ни є3ди1нъ t нaсъ лишeнъ да бyдетъ нaшегw наслаждeніz, вездЁ њстaвимъ знaменіе весeліz, ћкw сіS чaсть нaша и3 жрeбій сeй. | μηδεὶς ἡμῶν ἄμοιρος ἔστω τῆς ἡμετέρας ἀγερωγίας, πανταχῆ καταλίπωμεν σύμβολα τῆς εὐφροσύνης, ὅτι αὕτη ἡ μερὶς ἡμῶν καὶ ὁ κλῆρος οὗτος. |
|
10
|
10
|
| Наси1ліе сотвори1мъ ўб0гу првdному, не пощади1мъ вдови1цы, нижE стaрца ўстыди1мсz сэди1нъ многолётныхъ. | καταδυναστεύσωμεν πένητα δίκαιον, μὴ φεισώμεθα χήρας, μηδὲ πρεσβύτου ἐντραπῶμεν πολιὰς πολυχρονίους. |
|
11
|
11
|
| Да бyдетъ же нaмъ крёпость зак0нъ прaвды: некрёпкое бо неполeзно њбрэтaетсz. | ἔστω δὲ ἡμῶν ἡ ἰσχὺς νόμος τῆς δικαιοσύνης, τὸ γὰρ ἀσθενὲς ἄχρηστον ἐλέγχεται. |
|
12
|
12
|
| Ўлови1мъ же (лeстію) првdнаго, ћкw непотрeбенъ нaмъ є4сть и3 проти1витсz дэлHмъ нaшымъ, и3 пон0ситъ нaмъ грэхи2 зак0на и3 ѕлослaвитъ нaмъ грэхи2 ўчeніz нaшегw: | ἐνεδρεύσωμεν δὲ τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι καὶ ἐναντιοῦται τοῖς ἔργοις ἡμῶν καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα νόμου καὶ ἐπιφημίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα παιδείας ἡμῶν· |
|
13
|
13
|
| возвэщaетъ нaмъ рaзумъ и3мёти б9ій, и3 џтрока гDнz себE и3менyетъ: | ἐπαγγέλλεται γνῶσιν ἔχειν Θεοῦ καὶ παῖδα Κυρίου ἑαυτὸν ὀνομάζει· |
|
14
|
14
|
| бhсть нaмъ на њбличeніе помышлeній нaшихъ: | ἐγένετο ἡμῖν εἰς ἔλεγχον ἐννοιῶν ἡμῶν· βαρύς ἐστιν ἡμῖν κα`βλεπόμενος, |
|
15
|
15
|
| тsжекъ є4сть нaмъ и3 къ видёнію, ћкw непод0бно (є4сть) и3ны6мъ житіE є3гw2, и3 tмBнны (сyть) стєзи2 є3гw2: | ὅτι ἀνόμοιος τοῖς ἄλλοις ὁ βίος αὐτοῦ, καὶ ἐξηλλαγμέναι αἱ τρίβοι αὐτοῦ· |
|
16
|
16
|
| въ поругaніе вмэни1хомсz є3мY, и3 ўдалsетесz t путjй нaшихъ ћкw t нечист0тъ: блажи1тъ послBднzz првdныхъ и3 слaвитсz nц7A и3мёти (себЁ) бGа. | εἰς κίβδηλον ἐλογίσθημεν αὐτῷ, καὶ ἀπέχεται τῶν ὁδῶν ἡμῶν ὡς ἀπὸ ἀκαθαρσιῶν· μακαρίζει ἔσχατα δικαίων καὶ ἀλαζονεύεται πατέρα Θεόν. |
|
17
|
17
|
| Ўви1димъ, ѓще словесA є3гw2 и4стинна, и3 и3скyсимъ ±же сбyдутсz є3мY. | ἴδωμεν εἰ οἱ λόγοι αὐτοῦ ἀληθεῖς, καὶ πειράσωμεν τὰ ἐν ἐκβάσει αὐτοῦ· |
|
18
|
18
|
| Ѓще бо є4сть и4стинный сhнъ б9ій, защи1титъ є3го2 и3 и3збaвитъ є3го2 t руки2 проти1вzщихсz. | εἰ γάρ ἐστιν ὁ δίκαιος υἱὸς Θεοῦ, ἀντιλήψεται αὐτοῦ καὶ ρύσεται αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἀνθεστηκότων. |
|
19
|
19
|
| Досаждeніемъ и3 мyкою и3стsжимъ є3го2, да ўвёмы кр0тость є3гw2 и3 и3скyсимъ безѕл0бство є3гw2: | ὕβρει καὶ βασάνῳ ἐτάσωμεν αὐτόν, ἵνα γνῶμεν τὴν ἐπικείκειαν αὐτοῦ καὶ δοκιμάσωμεν τὴν ἀνεξικακίαν αὐτοῦ· |
|
20
|
20
|
| смeртію пон0сною њсyдимъ є3го2, бyдетъ бо є3мY разсмотрeніе t словeсъ є3гw2. | θανάτῳ ἀσχήμονι καταδικάσωμεν αὐτόν, ἔσται γὰρ αὐτοῦ ἐπισκοπὴ ἐκ λόγων αὐτοῦ. |
|
21
|
21
|
| Сі‰ помhслиша и3 прельсти1шасz: њслэпи1 бо и5хъ ѕл0ба и4хъ, | Ταῦτα ἐλογίσαντο, καὶ ἐπλανήθησαν· ἀπετύφλωσε γὰρ αὐτοὺς ἡ κακία αὐτῶν, |
|
22
|
22
|
| и3 не ўвёдэша т†инъ б9іихъ, нижE мзды2 ўповaша препод0біz, нижE присуди1ша чeсти душaмъ непорHчнымъ. | καὶ οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια Θεοῦ, οὐδὲ μισθὸν ἤλπισαν ὁσιότητος, οὐδὲ ἔκριναν γέρας ψυχῶν ἀμώμων. |
|
23
|
23
|
| Ћкw бGъ создA человёка въ неистлёніе и3 во w4бразъ под0біz своегw2 сотвори2 є3го2: | ὅτι ὁ Θεὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπ᾿ ἀφθαρσίᾳ καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐποίησεν αὐτόν· |
|
24
|
24
|
| зaвистію же діaволею смeрть вни1де въ мjръ: вкушaютъ же ю5, и5же t є3S чaсти сyть. | φθόνῳ δέ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τόν κόσμον, |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.