Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Глава́ и҃і
Chapter 18
1
И҆ бы́сть є҆гда̀ преста̀ глаго́лати къ саꙋ́лꙋ, и҆ дꙋша̀ і҆ѡнаѳа́на съ дꙋше́ю даві́довою спрѧже́сѧ, и҆ возлюбѝ є҆го̀ і҆ѡнаѳа́нъ ѿ дꙋшѝ своеѧ̀.
2
И҆ поѧ́тъ є҆го̀ саꙋ́лъ во дни̑ ѡ҆́ны и҆ не дадѐ є҆мꙋ̀ возврати́тисѧ въ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀.
3
И҆ завѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ даві́дъ завѣ́тъ, поне́же возлюбѝ є҆го̀ ѿ дꙋшѝ своеѧ̀:
4
и҆ совлечѐ і҆ѡнаѳа́нъ ри́зꙋ свою̀ ве́рхнюю и҆ дадѐ ю҆̀ даві́дꙋ, и҆ и҆́ны ѻ҆дє́жды своѧ̑ да́же до меча̀ своегѡ̀ и҆ до лꙋ́ка своегѡ̀ и҆ до по́ѧса своегѡ̀.
5
И҆ хожда́ше даві́дъ разꙋ́мнѡ во всѣ́хъ, а҆́може а҆́ще посыла́ше є҆го̀ саꙋ́лъ: поста́ви же є҆го̀ саꙋ́лъ над̾ мꙋ̑жи во́инскими, и҆ оу҆го́денъ бѣ̀ пред̾ ѻ҆чи́ма всѣ́хъ люді́й и҆ пред̾ слꙋга́ми саꙋ́ловыми.
6
6
И҆ бы́сть, внегда̀ входи́ти и҆̀мъ, є҆гда̀ возврати́сѧ даві́дъ ѿ побѣ́ды над̾ и҆ноплеме́нникомъ: и҆ и҆зыдо́ша (дѣ̑вы) ликовствꙋ́ющыѧ во срѣ́тенїе саꙋ́ла царѧ̀ ѿ всѣ́хъ градѡ́въ і҆и҃левыхъ пою́щѧ и҆ ска́чꙋщѧ въ тѷмпа́нѣхъ съ ра́достїю и҆ съ гꙋ́сльми. And there came out women in dances to meet David out of all the cities of Israel, with timbrels, and with rejoicing, and with cymbals.
7
7
И҆ и҆схожда́хꙋ жєны̀ ликꙋ́ющѧ и҆ глаго́лющѧ: побѣдѝ саꙋ́лъ съ ты́сѧщами свои́ми, а҆ даві́дъ со тма́ми свои́ми. And the women began the strain, and said, Saul has smitten his thousands, and David his ten thousands.
8
8
И҆ разгнѣ́васѧ саꙋ́лъ ѕѣлѡ̀, и҆ лꙋка̑вы ꙗ҆ви́шасѧ глаго́лы пред̾ ѻ҆чи́ма саꙋ́ловыма ѡ҆ словесѝ се́мъ. И҆ речѐ саꙋ́лъ: даві́дꙋ да́ша тмы̑, мнѣ́ же да́ша ты́сѧщы: и҆ чегѡ̀ є҆мꙋ̀ (нѣ́сть), то́чїю ца́рства; And it seemed evil in the eyes of Saul concerning this matter, and he said, To David they have given ten thousands, and to me they have given thousands.
9
И҆ бѣ̀ саꙋ́лъ подзира́ѧ даві́да ѿ днѐ ѻ҆́нагѡ и҆ пото́мъ.
10
И҆ бы́сть ѿ оу҆́трешнѧгѡ днѐ, и҆ напада́ше дꙋ́хъ лꙋка́вый ѿ бг҃а на саꙋ́ла, и҆ прорица́ше посредѣ̀ до́мꙋ своегѡ̀: и҆ даві́дъ поѧ́ше рꙋко́ю свое́ю (въ гꙋ́сли), ꙗ҆́коже и҆ по всѧ̑ дни̑: копїе́ же въ рꙋцѣ̀ саꙋ́ли:
11
и҆ взѧ̀ саꙋ́лъ копїѐ и҆ речѐ: поражꙋ̀ даві́да къ стѣнѣ̀. И҆ оу҆клони́сѧ даві́дъ ѿ лица̀ є҆гѡ̀ два́жды.
12
12
И҆ оу҆боѧ́сѧ саꙋ́лъ ѿ лица̀ даві́дова, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ, а҆ ѿ саꙋ́ла ѿстꙋпѝ: And Saul was alarmed on account of David.
13
13
и҆ ѿста́ви є҆го̀ саꙋ́лъ ѿ себє̀, и҆ поста́ви є҆го̀ себѣ̀ тысѧщенача́лника: и҆ и҆схожда́ше и҆ вхожда́ше пред̾ людьмѝ. And he removed him from him, and made him a captain of a thousand for himself; and he went out and came in before the people.
14
14
И҆ бѣ̀ даві́дъ во всѣ́хъ пꙋте́хъ свои́хъ смы́слѧ, и҆ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ. And David was prudent in all his ways, and the Lord was with him.
15
15
И҆ ви́дѣ саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ то́й смы́слитъ ѕѣлѡ̀, и҆ боѧ́шесѧ ѿ лица̀ є҆гѡ̀. And Saul saw that he was very wise, and he was afraid of him.
16
16
Ве́сь же і҆и҃ль и҆ і҆ꙋ́да люблѧ́хꙋ даві́да, ꙗ҆́кѡ то́й вхожда́ше и҆ и҆схожда́ше пред̾ лице́мъ люді́й. And all Israel and Juda loved David, because he came in and went out before the people.
17
И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: сѐ, дщѝ моѧ̀ бо́лшаѧ мерѡ́въ, сїю̀ тебѣ̀ да́мъ въ женꙋ̀, то́кмѡ бꙋ́ди мѝ въ сы́на си́лы и҆ побора́й бра̑ни гдⷭ҇ни. И҆ саꙋ́лъ речѐ: да не бꙋ́детъ рꙋка̀ моѧ̀ на не́мъ, но да бꙋ́детъ рꙋка̀ и҆ноплеме́ннича.
18
И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: кто̀ а҆́зъ є҆́смь; и҆ ко́е житїѐ сро́дства ѻ҆тца̀ моегѡ̀ во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́дꙋ зѧ́ть ца́рскїй;
19
И҆ бы́сть во вре́мѧ, є҆гда̀ да́нѣй бы́ти подоба́ше мерѡ́вѣ дще́ри саꙋ́ловѣ даві́дꙋ, сїѧ̀ даде́сѧ а҆дрїи́лꙋ молаѳі́тскомꙋ въ женꙋ̀.
20
20
И҆ возлюбѝ мелхо́ла дще́рь саꙋ́лова даві́да: и҆ возвѣсти́сѧ саꙋ́лꙋ, и҆ оу҆го́дно бы́сть пред̾ ѻ҆чи́ма є҆гѡ̀ сло́во. And Melchol the daughter of Saul loved David; and it was told Saul, and the thing was pleasing in his eyes.
21
21
И҆ речѐ саꙋ́лъ: да́мъ є҆мꙋ̀ ю҆̀, и҆ бꙋ́детъ є҆мꙋ̀ въ собла́знъ. И҆ бѣ̀ на саꙋ́ла рꙋка̀ и҆ноплеме́ннича. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: въ си́лахъ бꙋ́деши мѝ зѧ́ть дне́сь. And Saul said, I will give her to him, and she shall be a stumbling-block to him. Now the hand of the Philistines was against Saul.
22
22
И҆ заповѣ́да саꙋ́лъ ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ, глаго́лѧ: рцы́те вы̀ та́йнѡ даві́дꙋ, глаго́люще: сѐ, благоволи́тъ ѡ҆ тебѣ̀ ца́рь, и҆ всѝ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ лю́бѧтъ тѧ̀, и҆ ты̀ бꙋ́ди зѧ́ть царю̀. And Saul charged his servants, saying, Speak ye privately to David, saying, Behold, the king delights in thee, and all his servants love thee, and do thou become the king's son-in-law.
23
23
И҆ глаго́лаша ѻ҆́троцы саꙋ́лѡвы во оу҆́шы даві́дꙋ глаго́лы сїѧ̑. И҆ речѐ даві́дъ: є҆да̀ легко̀ пред̾ ѻ҆чи́ма ва́шима, є҆́же бы́ти (мѝ) зѧ́темъ царю̀; а҆́зъ бо є҆́смь мꙋ́жъ смире́нъ и҆ не сла́венъ. And the servants of Saul spoke these words in the ears of David; and David said, Is it a light thing in your eyes to become son-in-law to the king? whereas I am an humble man, and not honourable?
24
24
И҆ возвѣсти́ша ѻ҆́троцы саꙋ́лꙋ сїѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же глаго́ла даві́дъ. And the servants of Saul reported to him according to these words, which David spoke.
25
25
И҆ речѐ саꙋ́лъ: та́кѡ рцы́те даві́дꙋ: не хо́щетъ ца́рь съ бога́тствомъ (зѧ́тѧ), но то́кмѡ во стѣ̀ краенеѡбрѣ́занїй и҆ноплеме́нническихъ ѿмсти́ти врагѡ́мъ царє́вымъ. Саꙋ́лъ бо мы́слѧше вда́ти даві́да въ рꙋ́цѣ и҆ноплеме́нникѡмъ. And Saul said, Thus shall ye speak to David, The king wants no gift but a hundred foreskins of the Philistines, to avenge himself on the king's enemies. Now Saul thought to cast him into the hands of the Philistines.
26
26
И҆ возвѣсти́ша ѻ҆́троцы саꙋ́лѡвы глаго́лы сїѧ̑ даві́дꙋ, и҆ оу҆гѡ́дна бы́ша словеса̀ сїѧ̑ пред̾ ѻ҆чи́ма даві́довыма, є҆́же бы́ти въ зѧ́тѧ царю̀. And the servants of Saul report these words to David, and David was well pleased to become the son-in-law to the king.
27
27
И҆ не по мно́зѣхъ дне́хъ, воста̀ даві́дъ и҆ и҆́де са́мъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ съ ни́мъ, и҆ оу҆бѝ ѿ и҆ноплемє́нникъ двѣ́сти мꙋже́й: и҆ принесѐ краенеѡбрѣ̑занїѧ и҆́хъ царю̀ и҆ вдадѐ ѧ҆̀ є҆мꙋ̀, и҆ бы́сть зѧ́ть царю̀, и҆ вдадѐ є҆мꙋ̀ ца́рь мелхо́лꙋ дще́рь свою̀ въ женꙋ̀. And David arose, and went, he and his men, and smote among the Philistines a hundred men: and he brought their foreskins, and he becomes the king's son-in-law, and Saul gives him Melchol his daughter to wife.
28
28
И҆ ви́дѣ саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь є҆́сть съ даві́домъ, и҆ ве́сь і҆и҃ль лю́битъ є҆го̀: And Saul saw that the Lord was with David, and that all Israel loved him.
29
29
и҆ приложѝ саꙋ́лъ ѿто́лѣ па́че боѧ́тисѧ даві́да. И҆ бы́сть саꙋ́лъ враждꙋ́ѧ на даві́да во всѧ̑ дни̑. And he was yet more afraid of David.
30
И҆ и҆схожда́хꙋ кнѧ̑зи и҆ноплемє́нничи, и҆ бы́сть ѿ нача́ла и҆схожде́нїѧ и҆́хъ, даві́дъ разꙋ́менъ бѣ̀ па́че всѣ́хъ слꙋ́гъ саꙋ́ловыхъ, и҆ почте́сѧ и҆́мѧ є҆гѡ̀ ѕѣлѡ̀.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.