|
Ца́рствъ 4-ѧ
|
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
|
|
Глава́ а҃
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| И҆ ѿстꙋпѝ мѡа́въ ѿ і҆и҃лѧ, по оу҆ме́ртвїи а҆хаа́вли. | ΚΑΙ ἠθέτησε Μωὰβ ἐν ᾿Ισραὴλ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Αχαάβ. |
|
2
|
2
|
| Ѡ҆хозі́а же падѐ и҆з̾ ѻ҆кна̀, є҆́же въ го́рницѣ є҆гѡ̀ въ самарі́и, и҆ разболѣ́сѧ, и҆ посла̀ послы̀ и҆ речѐ къ ни̑мъ: и҆ди́те и҆ вопроси́те оу҆ ваа́ла скве́рнагѡ бо́га а҆ккарѡ́нска, а҆́ще жи́въ бꙋ́дꙋ ѿ болѣ́зни моеѧ̀ сеѧ̀; и҆ и҆до́ша вопроша́ти є҆гѡ̀ ра́ди. | καὶ ἔπεσεν ᾿Οχοζίας διὰ τοῦ δικτυωτοῦ τοῦ ἐν τῷ ὑπερῴῳ αὐτοῦ τῷ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἠρρώστησε. καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δεῦτε καὶ ἐπιζητήσατε ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών, εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης· καὶ ἐπορεύθησαν ἐπερωτῆσαι δι᾿ αὐτοῦ. |
|
3
|
3
|
| И҆ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень речѐ ко и҆лїѝ ѳесві́тѧнинꙋ, глаго́лѧ: воста́въ, и҆дѝ на срѣ́тенїе послѡ́мъ ѻ҆хозі́и царѧ̀ самарі́йска и҆ рече́ши къ ни̑мъ: и҆лѝ нѣ́сть бг҃а во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ грѧде́те вопроша́ти ваа́ла скве́рнаго бо́га во а҆ккарѡ́нѣ; | καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐκάλεσεν ᾿Ηλιοὺ τὸν Θεσβίτην λέγων· ἀναστὰς δεῦρο εἰς συνάντησιν τῶν ἀγγέλων ᾿Οχοζίου βασιλέως Σαμαρείας καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτούς· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ ὑμεῖς πορεύεσθε ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; καὶ οὐχ οὕτως· |
|
4
|
4
|
| и҆ сегѡ̀ ра́ди си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь ѻ҆́дръ, на него́же возше́лъ є҆сѝ тꙋ̀, не и҆́маши слѣ́зти съ негѡ̀, ꙗ҆́кѡ тꙋ̀ сме́ртїю оу҆́мреши, И҆ и҆́де и҆лїа̀ и҆ речѐ къ ни̑мъ. | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς. |
|
5
|
5
|
| И҆ возврати́шасѧ послы̀ къ немꙋ̀, и҆ речѐ къ ни̑мъ: что̀ ꙗ҆́кѡ возврати́стесѧ; | καὶ ἐπεστράφησαν οἱ ἄγγελοι πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐπεστρέψατε; |
|
6
|
6
|
| И҆ рѣ́ша къ немꙋ̀: мꙋ́жъ и҆зы́де въ срѣ́тенїе на́мъ и҆ речѐ къ на́мъ: и҆ди́те возврати́тесѧ къ царю̀ посла́вшемꙋ вы̀ и҆ глаго́лите къ немꙋ̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆лѝ немꙋ̀ бг҃а во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ вы̀ грѧде́те вопроша́ти ваа́ла скве́рнаго бо́га во а҆ккарѡ́нѣ; сегѡ̀ ра́ди ѿ ѻ҆дра̀, на него́же возше́лъ є҆сѝ, не и҆́маши слѣ́зти съ негѡ̀, ꙗ҆́кѡ тꙋ̀ сме́ртїю оу҆́мреши. | καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς· δεῦτε ἐπιστράφητε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς καὶ λαλήσατε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ σὺ πορεύῃ ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. |
|
7
|
7
|
| И҆ речѐ къ ни̑мъ ца́рь, глаго́лѧ: како́въ взо́ромъ бѧ́ше мꙋ́жъ то́й вше́дый въ срѣ́тенїе ва́мъ и҆ глаго́лавый ва́мъ словеса̀ сїѧ̑; | καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς λέγων· τίς ἡ κρίσις τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἀναβάντος εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ λαλήσαντος πρὸς ὑμᾶς τοὺς λόγους τούτους; |
|
8
|
8
|
| И҆ рѣ́ша къ немꙋ̀: мꙋ́жъ косма́тъ и҆ по́ѧсомъ оу҆сме́ннымъ препоѧ́санъ ѡ҆ чре́слѣхъ свои́хъ. И҆ речѐ ца́рь: и҆лїа̀ ѳесві́тѧнинъ се́й є҆́сть. | καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ δασὺς καὶ ζώνην δερματίνην περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης οὗτός ἐστι. |
|
9
|
9
|
| И҆ посла̀ къ немꙋ̀ старѣ́ишинꙋ пѧтьдесѧ́тника и҆ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й є҆гѡ̀. И҆ взы́де и҆ прїи́де къ немꙋ̀: и҆ сѐ, и҆лїа̀ бѣ̀ сѣдѧ̀ верхꙋ̀ горы̀. И҆ глаго́ла пѧтьдесѧ́тникъ къ немꙋ̀ и҆ речѐ: человѣ́че бж҃їи, ца́рь зове́тъ тѧ̀, сни́ди. | καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδοὺ ᾿Ηλιοὺ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέ σε, κατάβηθι. |
|
10
|
10
|
| И҆ ѿвѣща̀ и҆лїа̀ и҆ речѐ къ пѧтьдесѧ́тникꙋ: а҆́ще є҆́смь человѣ́къ бж҃їй а҆́зъ, то̀ да сни́детъ ѻ҆́гнь съ небесѐ и҆ снѣ́стъ тѧ̀ и҆ пѧтьдесѧ́тъ твои́хъ (съ тобо́ю). И҆ сни́де ѻ҆́гнь съ небесѐ и҆ снѣдѐ є҆го̀ и҆ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й є҆гѡ̀. | καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιού, καὶ εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον· καὶ εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ. |
|
11
|
11
|
| И҆ приложѝ ца́рь посла́ти къ немꙋ̀ дрꙋга́го пѧтьдесѧ́тника и҆ пѧтьдесѧ́тъ (мꙋже́й) съ ни́мъ. И҆ возше́дъ, и҆ глаго́ла пѧтьдесѧ́тникъ къ немꙋ̀ и҆ речѐ: человѣ́че бж҃їй, си́це глаго́летъ ца́рь: потща́всѧ сни́ди. | καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ταχέως κατάβηθι. |
|
12
|
12
|
| И҆ ѿвѣща̀ и҆лїа̀ и҆ глаго́ла къ немꙋ̀ и҆ речѐ: а҆́ще человѣ́къ бж҃їй а҆́зъ є҆́смь, то̀ да сни́детъ ѻ҆́гнь съ небесѐ, и҆ да снѣ́стъ тѧ̀ и҆ пѧтьдесѧ́тъ (мꙋже́й) съ тобо́ю. И҆ сни́де ѻ҆́гнь съ небесѐ и҆ снѣдѐ є҆го̀ и҆ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й є҆гѡ̀. | καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| И҆ приложѝ ца́рь є҆щѐ посла́ти старѣ́ишинꙋ, пѧтьдесѧ́тника тре́тїѧго, и҆ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й съ ни́мъ. И҆ прїи́де къ немꙋ̀ пѧтьдесѧ́тникъ тре́тїй, и҆ поклони́сѧ на кѡлѣ́на своѧ̑ пред̾ и҆лїе́ю, и҆ молѝ є҆го̀, и҆ глаго́ла къ немꙋ̀ и҆ речѐ: человѣ́че бж҃їй, пощадѝ дꙋ́шꙋ мою̀ и҆ дꙋ́шꙋ ра̑бъ твои́хъ си́хъ пѧтьдесѧ́тъ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма: | καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς ἔτι ἀποστεῖλαι ἡγούμενον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἦλθεν ὁ πεντηκόνταρχος ὁ τρίτος καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ κατέναντι ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐδεήθη αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ψυχὴ τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα ἐν ὀφθαλμοῖς σου· |
|
14
|
14
|
| сѐ, сни́де ѻ҆́гнь съ небесѐ и҆ поѧдѐ два̀ пѧтьдесѧ̑тника пє́рвыѧ съ пѧтїюдесѧтмѝ и҆́хъ: и҆ нн҃ѣ да пощади́тсѧ дꙋша̀ рабѡ́въ твои́хъ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма. | ἰδοὺ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τοὺς δύο πεντηκοντάρχους τοὺς πρώτους καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτῶν, καὶ νῦν ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου. |
|
15
|
15
|
| И҆ глаго́ла а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень ко и҆лїѝ и҆ речѐ: сни́ди съ ни́мъ, не оу҆бо́йсѧ ѿ лица̀ и҆̀хъ. И҆ воста̀ и҆лїа̀ и҆ сни́де съ ни́мъ къ царю̀, | καὶ ἐλάλησεν ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· κατάβηθι μετ᾿ αὐτοῦ, μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ ἀνέστη ᾿Ηλιοὺ καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα. |
|
16
|
16
|
| и҆ глаго́ла къ немꙋ̀ и҆ речѐ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: что̀ ꙗ҆́кѡ посла́лъ є҆сѝ послы̀ вопроша́ти ваа́ла скве́рнаго бо́га во а҆ккарѡ́нѣ, а҆́ки бы не бы́лъ бг҃ъ во і҆и҃ан, є҆́же вопроси́ти ѿ негѡ̀ словесѐ; сегѡ̀ ра́ди ѿ ѻ҆дра̀, на́ньже возше́лъ є҆сѝ тꙋ̀, не и҆́маши слѣ́зти съ негѡ̀ ꙗ҆́кѡ сме́ртїю оу҆́мреши. | καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· τάδε λέγει Κύριος· τί ὅτι ἀπέστειλας ἀγγέλους ἐκζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. |
|
17
|
17
|
| И҆ оу҆́мре по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню, є҆го́же гл҃го́ла и҆лїа̀. И҆ ца́рствова і҆ѡра́мъ бра́тъ ѻ҆хозі́инъ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀, поне́же не и҆мѣ̀ сы́на ѻ҆хозі́а, въ лѣ́то второ́е і҆ѡра́ма сы́на і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина. | καὶ ἀπέθανε κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ᾿Ηλιού. |
|
18
|
18
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ ѻ҆хозі́иныхъ, є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ пи̑саиа въ кни́гахъ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Οχοζίου, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; 18α Καὶ ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Αχαὰβ βασιλεύει ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἔτη δεκαδύο, ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτῳ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα. 18β καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ὡς ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 18γ καὶ ἀπέστησε τὰς στήλας τοῦ Βάαλ, ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ συνέτριψεν αὐτάς· πλὴν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις οἴκου ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐκολλήθη, οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτῶν. 18δ καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος εἰς τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ. |
|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть внегда̀ взѧ́ти гдⷭ҇ꙋ и҆лїю̀ въ ви́хрѣ ꙗ҆́кѡ на не́бо и҆ и҆дѧ́ше и҆лїа̀ и҆ є҆лїссе́й ѿ галга́лъ. | ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἀνάγειν Κύριον ἐν συσσεισμῷ τὸν ᾿Ηλιοὺ ὡς εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ῾Ελισαιὲ ἐκ Γαλγάλων. |
|
2
|
2
|
| И҆ речѐ и҆лїа̀ ко є҆лїссе́ю: сѣдѝ оу҆̀бо здѣ̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь посла́ мѧ до веѳи́лѧ И҆ речѐ є҆лїссе́й: жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, а҆́ще ѡ҆ста́влю тѧ̀ И҆ прїидо́ста въ веѳи́ль. | καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς ῾Ελισαιέ· κάθου δὴ ἐνταῦθα, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με ἕως Βαιθήλ· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἦλθον εἰς Βαιθήλ. |
|
3
|
3
|
| И҆ прїидо́ша сы́нове проро́честїи, и҆̀же въ веѳи́ли, ко є҆лїссе́ю и҆ рѣ́ша къ немꙋ̀: разꙋмѣ́еши ли, ꙗ҆́кѡ взима́етъ гдⷭ҇ь дне́сь господи́на твоего̀ верхꙋ̀ главы̀ твоеѧ̀ (ѿ тебє̀); И҆ речѐ: и҆ а҆́зъ оу҆разꙋмѣ́хъ, молчи́те. | καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν Βαιθὴλ πρὸς ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· εἰ ἔγνως, ὅτι Κύριος σήμερον λαμβάνει τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; καὶ εἶπε· κἀγὼ ἔγνωκα, σιωπᾶτε. |
|
4
|
4
|
| И҆ речѐ и҆лїа̀ ко є҆лїссе́ю: сѧ́ди оу҆̀бо здѣ̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь посла́ мѧ во і҆ерїхѡ́нъ. И҆ речѐ є҆лїссе́й: жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, а҆́ще ѡ҆ста́влю тѧ̀. И҆ прїидо́ста во і҆ерїхѡ́нъ. | καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς ῾Ελισαιέ· κάθου δὴ ἐνταῦθα, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με εἰς ῾Ιεριχώ· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιεριχώ. |
|
5
|
5
|
| И҆ прибли́жишасѧ сы́нове проро́кѡвъ, и҆́же во і҆ерїхѡ́нѣ, ко є҆лїссе́ю и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: разꙋмѣ́еши ли, ꙗ҆́кѡ дне́сь взе́млетъ гдⷭ҇ь господи́на твоего̀ свы́ше главы̀ твоеѧ̀ (ѿ тебє̀); И҆ речѐ: и҆́бо и҆ а҆́зъ оу҆разꙋмѣ́хъ, молчи́те. | καὶ ἤγγισαν οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν ῾Ιεριχὼ πρὸς ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· εἰ ἔγνως ὅτι σήμερον λαμβάνει Κύριος τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; καὶ εἶπε· καί γε ἐγὼ ἔγνων, σιωπᾶτε. |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀ и҆лїа̀: сѣдѝ здѣ̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь посла́ мѧ до і҆ѻрда́на. И҆ речѐ є҆лїссе́й: жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, а҆́ще ѡ҆ста́влю тебє̀. И҆ поидо́ста ѻ҆́ба, | καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ηλιού· κάθου δὴ ὧδε, ὅτι Κύριος ἀπέσταλκέ με ἕως εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἐπορεύθησαν ἀμφότεροι· |
|
7
|
7
|
| и҆ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й ѿ сынѡ́въ проро́ческихъ, и҆ ста́ша проти́вꙋ и҆здале́ча: и҆ сі́и ѻ҆́ба ста́ста при і҆ѻрда́нѣ. | καὶ πεντήκοντα ἄνδρες υἱοὶ τῶν προφητῶν καὶ ἔστησαν ἐξεναντίας μακρόθεν· καὶ ἀμφότεροι ἔστησαν ἐπὶ τοῦ ᾿Ιορδάνου. |
|
8
|
8
|
| И҆ прїѧ́тъ и҆лїа̀ ми́лѡть свою̀, и҆ сви́тъ ю҆̀, и҆ оу҆да́ри є҆́ю въ во́дꙋ, и҆ разстꙋпи́сѧ вода̀ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ: и҆ проидо́ста ѻ҆́ба по сꙋ́хꙋ. | καὶ ἔλαβεν ᾿Ηλιοὺ τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ καὶ εἵλησε καὶ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ, καὶ διῃρέθη τὸ ὕδωρ ἔνθα καὶ ἔνθα, καὶ διέβησαν ἀμφότεροι ἐν ἐρήμῳ. |
|
9
|
9
|
| И҆ бы́сть преходѧ́щема и҆́ма, и҆ речѐ и҆лїа̀ ко є҆лїссе́еви: просѝ, что̀ сотворю́ ти пре́жде не́же взѧ́тъ бꙋ́дꙋ ѿ тебє̀. И҆ речѐ є҆лїссе́й: да бꙋ́детъ оу҆̀бо дх҃ъ, и҆́же въ тебѣ̀, сꙋгꙋ́бъ во мнѣ̀. | καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαβῆναι αὐτοὺς καὶ ᾿Ηλιοὺ εἶπε πρὸς ῾Ελισαιέ· αἴτησαι τί ποιήσω σοι πρὶν ἢ ἀναληφθῆναί με ἀπὸ σοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· γενηθήτω δὴ διπλᾶ ἐν πνεύματί σου ἐπ᾿ ἐμέ. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ и҆лїа̀: ѡ҆же́сточилъ є҆сѝ проси́ти: а҆́ще оу҆́зриши мѧ̀ взе́млема ѿ тебє̀, бꙋ́детъ тѝ та́кѡ: а҆́ще ли не (оу҆́зриши), и҆ бꙋ́детъ. | καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ἐσκλήρυνας τοῦ αἰτήσασθαι· ἐὰν ἴδῃς με ἀναλαμβανόμενον ἀπὸ σοῦ, καὶ ἔσται σοι οὕτως· καὶ ἐὰν μή, οὐ μὴ γένηται. |
|
11
|
11
|
| И҆ бы́сть и҆дꙋ́щема и҆́ма, и҆дѧ́ста и҆ глаго́ласта: и҆ сѐ, колесни́ца ѻ҆́гненнаѧ и҆ ко́ни ѻ҆́гненнїи, и҆ раздѣли́ша междꙋ̀ ѻ҆бѣ́ма. И҆ взѧ́тъ бы́сть и҆лїа̀ ви́хромъ ꙗ҆́кѡ на не́бо. | καὶ ἐγένετο αὐτῶν πορευομένων, ἐπορεύοντο καὶ ἐλάλουν· καὶ ἰδοὺ ἅρμα πυρὸς καὶ ἵπποι πυρὸς καὶ διέστειλαν ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, καὶ ἀνελήφθη ᾿Ηλιοὺ ἐν συσσεισμῷ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν. |
|
12
|
12
|
| И҆ є҆лїссе́й зрѧ́ше и҆ вопїѧ́ше: ѻ҆́тче, ѻ҆́тче, колесни́ца і҆и҃лева и҆ ко́нница є҆гѡ̀. И҆ не оу҆ви́дѣ є҆гѡ̀ ктомꙋ̀: и҆ ꙗ҆́тсѧ (є҆лїссе́й) за ри̑зы своѧ̑, и҆ растерза̀ ѧ҆̀ въ два̀ растєрза́нїѧ, | καὶ ῾Ελισαιὲ ἑώρα καὶ ἐβόα· πάτερ, πάτερ, ἅρμα ᾿Ισραὴλ καὶ ἱππεὺς αὐτοῦ· καὶ οὐκ εἶδεν αὐτὸν ἔτι καὶ ἐπελάβετο τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτὰ εἰς δύο ρήγματα. |
|
13
|
13
|
| и҆ взѧ̀ ми́лѡть и҆лїнꙋ̀ є҆лїссе́й па́дшꙋю верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ возврати́сѧ є҆лїссе́й, и҆ ста̀ на бре́зѣ і҆ѻрда́новѣ. | καὶ ὕψωσε τὴν μηλωτὴν ᾿Ηλιού, ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν ῾Ελισαιέ, καὶ ἐπέστρεψεν ῾Ελισαιὲ καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ᾿Ιορδάνου· |
|
14
|
14
|
| И҆ прїѧ́тъ (є҆лїссе́й) ми́лѡть и҆лїинꙋ̀, ꙗ҆́же падѐ верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ оу҆да́ри въ во́дꙋ, и҆ не разстꙋпи́сѧ вода̀. И҆ речѐ: гдѣ̀ бг҃ъ и҆лїи́нъ а҆ффѡ̀; И҆ оу҆да́ри є҆лїссе́й во́ды (втори́цею), и҆ разстꙋпи́шасѧ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆ пре́йде є҆лїссе́й по сꙋ́хꙋ. | καὶ ἔλαβε τὴν μηλωτὴν ᾿Ηλιού, ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ καὶ οὐ διέστη· καὶ εἶπε· ποῦ ὁ Θεὸς ᾿Ηλιοὺ ἀφφώ; καὶ ἐπάταξε τὰ ὕδατα, καὶ διερράγησαν ἔνθα καὶ ἔνθα, καὶ διέβη ῾Ελισαιέ. |
|
15
|
15
|
| И҆ ви́дѣша є҆го̀ сы́нове проро́честїи, и҆̀же во і҆ерїхѡ́нѣ сопроти́въ, и҆ рѣ́ша: почѝ дх҃ъ и҆лїи́нъ на є҆лїссе́и. И҆ прїидо́ша на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ и҆ поклони́шасѧ є҆мꙋ̀ до землѝ, | καὶ εἶδον αὐτὸν οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν ῾Ιεριχὼ ἐξεναντίας καὶ εἶπον· ἐπαναπέπαυται τὸ πνεῦμα ᾿Ηλιοὺ ἐπὶ ῾Ελισαιέ· καὶ ἦλθον εἰς συναντὴν αὐτοῦ καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν. |
|
16
|
16
|
| и҆ рѣ́ша къ немꙋ̀: сѐ, нн҃ѣ со ѻ҆́трѡки твои́ми пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й сынѡ́въ си́льныхъ: ше́дше да взы́щꙋтъ господи́на твоего̀, є҆да̀ ка́кѡ дх҃ъ гдⷭ҇ень взѧ̀, и҆ пове́рже є҆го̀ на і҆ѻрда́нѣ, и҆лѝ на є҆ди́нѣй ѿ го́ръ, и҆лѝ на є҆ди́нѣмъ ѿ холмѡ́въ и҆ речѐ є҆лїссе́й: не посыла́йте. | καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ μετὰ τῶν παίδων σου πεντήκοντα ἄνδρες υἱοὶ δυνάμεως· πορευθέντες δὴ ζητησάτωσαν τὸν κύριόν σου, μή ποτε ᾖρεν αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐν τῷ ᾿Ιορδάνῃ ἢ ἐφ᾿ ἓν τῶν ὀρέων ἢ ἐφ᾿ ἕνα τῶν βουνῶν. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· οὐκ ἀποστελεῖτε. |
|
17
|
17
|
| И҆ принꙋдиша є҆го̀, и҆ до́ндеже оу҆стыдѣ́сѧ, и҆ речѐ: посли́те. И҆ посла́ша пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й, и҆ и҆ска́ша трѝ дни̑, и҆ не ѡ҆брѣто́ша є҆гѡ̀, | καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν ἕως οὗ ᾐσχύνετο. καὶ εἶπεν· ἀποστείλατε. καὶ ἀπέστειλαν πεντήκοντα ἄνδρας, καὶ ἐζήτησαν τρεῖς ἡμέρας καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. |
|
18
|
18
|
| и҆ возврати́шасѧ къ немꙋ̀: и҆ то́й сѣдѧ́ше во і҆ерїхѡ́нѣ. И҆ речѐ є҆лїссе́й къ ни̑мъ: не глаго́лахъ ли къ ва́мъ, не и҆ди́те; | καὶ ἀνέστρεψαν πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐν ῾Ιεριχώ, καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· οὐκ εἶπον πρὸς ὑμᾶς, μὴ πορευθῆτε; |
|
19
|
19
|
| И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе гра́да ко є҆лїссе́ю: сѐ, жили́ще гра́да бла́го, ꙗ҆́коже ты̀, господи́не, ви́диши, но во́ды ѕлы̑ и҆ землѧ̀ непло́дна. | καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως πρὸς ῾Ελισαιέ· ἰδοὺ ἡ κατοίκησις τῆς πόλεως ἀγαθή, καθὼς ὁ κύριος βλέπει, καὶ τὰ ὕδατα πονηρὰ καὶ ἡ γῆ ἀτεκνουμένη. |
|
20
|
20
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: принеси́те мѝ водоно́съ но́въ, и҆ всы́плите въ ѻ҆́нь со́ль. И҆ взѧ́ша, и҆ принесо́ша къ немꙋ̀. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· λάβετέ μοι ὑδρίσκην καινὴν καὶ θέτε ἐκεῖ ἅλα· καὶ ἔλαβον καὶ ἤνεγκαν πρὸς αὐτόν. |
|
21
|
21
|
| И҆ и҆зы́де є҆лїссе́й на и҆схѡ́дища вѡдна́ѧ, и҆ всы́па тꙋ̀ со́ль, и҆ речѐ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆зцѣли́хъ во́ды сїѧ̑, не бꙋ́детъ ѿ ни́хъ ктомꙋ̀ сме́рти и҆ непло́дства. | καὶ ἐξῆλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς τὴν διέξοδον τῶν ὑδάτων καὶ ἔρριψεν ἐκεῖ ἅλα καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἴαμαι τὰ ὕδατα, οὐκ ἔσται ἔτι ἐκεῖθεν θάνατος καὶ ἀτεκνουμένη. |
|
22
|
22
|
| И҆ и҆зцѣлѣ́ша во́ды до днѐ сегѡ̀, по глаго́лꙋ є҆лїссе́евꙋ, є҆го́же глаго́ла. | καὶ ἰάθησαν τὰ ὕδατα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης κατὰ τὸ ρῆμα ῾Ελισαιέ, ὃ ἐλάλησε. |
|
23
|
23
|
| И҆ взы́де ѿтꙋ́дꙋ во веѳи́ль. И҆ восходѧ́щꙋ є҆мꙋ̀ пꙋте́мъ, и҆ дѣ́ти ма̑лы и҆зыдо́ша и҆з̾ гра́да, и҆ рꙋга́хꙋсѧ є҆мꙋ̀, и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: грѧдѝ, плѣши́вѣ, грѧдѝ. | καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Βαιθήλ· καὶ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ παιδάρια μικρὰ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως καὶ κατέπαιζον αὐτοῦ καὶ εἶπον αὐτῷ· ἀνάβαινε, φαλακρέ, ἀνάβαινε. |
|
24
|
24
|
| И҆ ѡ҆зрѣ́сѧ в̾слѣ́дъ и҆̀хъ, и҆ ви́дѣ ѧ҆̀, и҆ проклѧ́тъ ѧ҆̀ и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ. И҆ сѐ, и҆зыдо́ша двѣ̀ медвѣ́дицы и҆з̾ дꙋбра́вы и҆ растерза́ша ѿ ни́хъ четы́редесѧть два̀ ѻ҆́трѡчища. | καὶ ἐξένευσεν ὀπίσω αὐτῶν καὶ εἶδεν αὐτά, καὶ κατηράσατο αὐτοῖς ἐν ὀνόματι Κυρίου· καὶ ἰδοὺ ἐξῆλθον δύο ἄρκοι ἐκ τοῦ δρυμοῦ καὶ ἀνέρρηξαν ἀπ᾿ αὐτῶν τεσσαράκοντα καὶ δύο παῖδας. |
|
25
|
25
|
| И҆ и҆́де ѿтꙋ́дꙋ въ го́рꙋ карми́лскꙋю, и҆ ѿтꙋ́дꙋ возврати́сѧ въ самарі́ю. | καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος τὸ Καρμήλιον κἀκεῖθεν ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν. |
|
Глава́ г҃
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| И҆ і҆ѡра́мъ сы́нъ а҆хаа́вовъ воцари́сѧ над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и, въ лѣ́то ѻ҆смоена́десѧть і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина, и҆ ца́рствова лѣ́тъ двана́десѧть, | ΚΑΙ ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Αχαὰβ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Ισραὴλ ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτῳ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσε δώδεκα ἔτη. |
|
2
|
2
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима: ѻ҆ба́че не ꙗ҆́коже ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ и҆ не ꙗ҆́коже ма́ти є҆гѡ̀: и҆ разрꙋшѝ ка̑пища ваа́лѡва, ꙗ҆̀же сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀: | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὡς ἡ μήτηρ αὐτοῦ. καὶ μετέστησε τὰς στήλας τοῦ Βάαλ, ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ· |
|
3
|
3
|
| ѻ҆ба́че ко грѣхꙋ̀ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же введѐ во грѣ́хъ і҆и҃лѧ, прилѣпи́сѧ и҆ не ѿстꙋпѝ ѿ негѡ̀. | πλὴν ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐκολλήθη, οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτῆς. |
|
4
|
4
|
| И҆ мѡса̀ ца́рь мѡа́вль бѣ̀ нѡки́дъ и҆ даѧ́ше да́нь царю̀ і҆и҃левꙋ, сто̀ ты́сѧщъ а҆́гнцєвъ и҆ сто̀ ты́сѧщъ ѻ҆внѡ́въ съ рꙋна́ми. | καὶ Μωσὰ βασιλεὺς Μωὰβ ἦν νωκήδ, καὶ ἐπέστρεφε τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπαναστάσει ἑκατὸν χιλιάδας ἀρνῶν καὶ ἑκατὸν χιλιάδας κριῶν ἐπὶ πόκων. |
|
5
|
5
|
| И҆ бы́сть по оу҆ме́ртвїи а҆хаа́вли и҆ ѿве́ржесѧ ца́рь мѡа́вль царѧ̀ і҆и҃лева. | καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Αχαὰβ καὶ ἠθέτησε βασιλεὺς Μωὰβ ἐν βασιλεῖ ᾿Ισραήλ. |
|
6
|
6
|
| И҆ и҆зы́де ца́рь і҆ѡра́мъ во дни̑ ѡ҆́ны ѿ самарі́и и҆ соглѧ́да і҆и҃лѧ, | καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωρὰμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ Σαμαρείας καὶ ἐπεσκέψατο τὸν ᾿Ισραήλ· |
|
7
|
7
|
| и҆ и҆́де, и҆ посла̀ ко і҆ѡсафа́тꙋ царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, глаго́лѧ: ца́рь мѡа́вль ѿве́ржесѧ менє̀: и҆́деши ли со мно́ю на бра́нь на мѡа́ва; И҆ речѐ: взы́дꙋ: си́це мнѣ̀, ꙗ҆́коже и҆ тебѣ̀: ꙗ҆́коже лю́дїе моѝ, лю́дїе твоѝ: ꙗ҆́коже ко́ни моѝ, ко́ни твоѝ. | καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐξαπέστειλε πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα λέγων· βασιλεὺς Μωὰβ ἠθέτησεν ἐν ἐμοί· εἰ πορεύσῃ μετ᾿ ἐμοῦ εἰς Μωὰβ εἰς πόλεμον; καὶ εἶπεν· ἀναβήσομαι· ὅμοιός μοι ὅμοιός σοι, ὡς ὁ λαός μου ὁ λαός σου, ὡς οἱ ἵπποι μου οἱ ἵπποι σου. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ: кі́имъ пꙋте́мъ взы́демъ; И҆ речѐ: пꙋте́мъ пꙋсты́ни є҆дѡ́мскїѧ. | καὶ εἶπε· ποία ὁδῷ ἀναβῶ; καὶ εἶπεν· ὁδὸν ἔρημον ᾿Εδώμ. |
|
9
|
9
|
| И҆ и҆́де ца́рь і҆и҃левъ и҆ ца́рь і҆ꙋ́динъ и҆ ца́рь є҆дѡ́мль, и҆ и҆до́ша пꙋте́мъ се́дмь дні́й: и҆ не бѣ̀ полкꙋ̀ воды̀ и҆ скотѡ́мъ сꙋ́щымъ съ ни́ми. | καὶ ἐπορεύθη ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Εδὼμ καὶ ἐκύκλωσαν ὁδὸν ἑπτὰ ἡμερῶν, καὶ οὐκ ἦν ὕδωρ τῇ παρεμβολῇ καὶ τοῖς κτήνεσι τοῖς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ ца́рь і҆и҃левъ: Ѽ, ꙗ҆́кѡ созва̀ гдⷭ҇ь трѝ сїѧ̑ цари̑ и҆дꙋ́щыѧ преда́ти и҆̀хъ въ рꙋ́цѣ мѡа́вли. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· ὦ, ὅτι κέκληκε Κύριος τοὺς τρεῖς βασιλεῖς παρερχομένους δοῦναι αὐτοὺς ἐν χειρὶ Μωὰβ |
|
11
|
11
|
| И҆ речѐ і҆ѡсафа́тъ къ немꙋ̀ ца́рь і҆ꙋ́динъ: є҆́сть ли здѣ̀ прⷪ҇ро́къ гдⷭ҇ень, и҆ вопро́симъ гдⷭ҇а и҆́мъ; и҆ ѿвѣща̀ є҆ди́нъ ѻ҆́трокъ царѧ̀ і҆и҃лева и҆ речѐ: здѣ̀ є҆́сть є҆лїссе́й сы́нъ сафа́товъ, и҆́же возлива́ше во́дꙋ на рꙋ́цѣ и҆лїинѣ̑. | καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· οὐκ ἔστιν ὧδε προφήτης τοῦ Κυρίου καὶ ἐπιζητήσωμεν τὸν Κύριον παρ᾿ αὐτοῦ; καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παίδων τοῦ βασιλέως ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· ὧδε ῾Ελισαιὲ υἱὸς Σαφάτ, ὃς ἐπέχεεν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ᾿Ηλιού. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ і҆ѡсафа́тъ: є҆́сть съ ни́мъ гл҃ъ гдⷭ҇ень. И҆ сни́де къ немꙋ̀ ца́рь і҆и҃левъ и҆ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ и҆ ца́рь є҆дѡ́мль. | καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· ἔστιν αὐτῷ ρῆμα Κυρίου. καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καὶ βασιλεὺς ᾿Εδώμ. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й ко царю̀ і҆и҃левꙋ: что̀ мнѣ̀ и҆ тебѣ̀; и҆дѝ ко проро́кѡмъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ и҆ ко проро́кѡмъ ма́тере твоеѧ̀. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь і҆и҃левъ: є҆да̀ созва̀ гдⷭ҇ь трѝ цари̑, є҆́же преда́ти ѧ҆̀ въ рꙋ́цѣ мѡа̑вли; | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· τί ἐμοὶ καὶ σοί; δεῦρο πρὸς τοὺς προφήτας τοῦ πατρός σου καὶ τοὺς προφήτας τῆς μητρός σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· μὴ ὅτι κέκληκε Κύριος τοὺς τρεῖς βασιλεῖς τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς χεῖρας Μωάβ; |
|
14
|
14
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: жи́въ гдⷭ҇ь си́лъ є҆мꙋ́же предстою̀ пред̾ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще бы́хъ не лицѐ і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина а҆́зъ прїѧ́лъ, то̀ воззрѣ́лъ ли бы́хъ на тѧ̀, и҆ ви́дѣлъ ли бы́хъ тѧ̀; | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος τῶν δυνάμεων, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον ᾿Ιωασαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐγὼ λαμβάνω, εἰ ἐπέβλεψα πρός σε καὶ εἶδόν σε· |
|
15
|
15
|
| и҆ нн҃ѣ приведи́ ми пѣвца̀. И҆ бы́сть є҆гда̀ воспѣва́ше пѣве́цъ, и҆ бы́сть на не́мъ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ, | καὶ νῦν λαβέ μοι ψάλλοντα. καὶ ἐγένετο ὡς ἔψαλλεν ὁ ψάλλων, καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ αὐτὸν χεὶρ Κυρίου, |
|
16
|
16
|
| и҆ речѐ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сотвори́те пото́къ се́й рва́ми рва́ми, | καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ποιήσατε τὸν χειμάρρουν τοῦτον βοθύνους βοθύνους· |
|
17
|
17
|
| ꙗ҆́кѡ та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: не оу҆́зрите дꙋ́ха, и҆ нижѐ оу҆ви́дите дождѧ̀: и҆ пото́къ се́й напо́лнитсѧ воды̀, и҆ пїе́те вы̀ и҆ стѧжа̑нїѧ ва̑ша и҆ ско́ти ва́ши: | ὅτι τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ὄψεσθε πνεῦμα καὶ οὐκ ὄψεσθε ὑετόν, καὶ ὁ χειμάρρους οὗτος πλησθήσεται ὕδατος, καὶ πίεσθε ὑμεῖς καὶ αἱ κτήσεις ὑμῶν καὶ τὰ κτήνη ὑμῶν· |
|
18
|
18
|
| и҆ ле́гко сїѐ пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, и҆ преда́мъ мѡа́ва въ рꙋ́ки ва́шѧ, | καὶ κούφη αὐτὴ ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, καὶ παραδώσω τὴν Μωὰβ ἐν χειρὶ ὑμῶν, |
|
19
|
19
|
| и҆ порази́те всѧ́къ гра́дъ тве́рдъ, и҆ всѧ́ко дре́во бла́го низложитѐ, и҆ всѧ́къ и҆сто́чникъ воды̀ заградитѐ, и҆ всѧ́кꙋ ча́сть бла́гꙋ разбїетѐ ка́менїемъ. | καὶ πατάξετε πᾶσαν πόλιν ὀχυρὰν καὶ πᾶν ξύλον ἀγαθὸν καταβαλεῖτε καὶ πάσας πηγὰς ὕδατος ἐμφράξεσθε καὶ πᾶσαν μερίδα ἀγαθὴν ἀχρειώσετε ἐν λίθοις. |
|
20
|
20
|
| И҆ бы́сть заꙋ́тра восходѧ́щей же́ртвѣ, и҆ сѐ, во́ды и҆дѧ́хꙋ пꙋте́мъ є҆дѡ́мскимъ, и҆ и҆спо́лнисѧ воды̀ землѧ̀. | καὶ ἐγένετο πρωΐ ἀναβαινούσης τῆς θυσίας καὶ ἰδοὺ ὕδατα ἤρχοντο ἐξ ὁδοῦ ᾿Εδώμ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ὕδατος. |
|
21
|
21
|
| И҆ всѝ мѡави́тѧне оу҆слы́шаша, ꙗ҆́кѡ взыдо́ша три́десѧти царѧ̑ бра́тисѧ съ ни́ми. И҆ возопи́ша ѿвсю́дꙋ препоѧ́саннїи ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆ рѣ́ша: ѻ҆́хъ: и҆ ста́ша оу҆ предѣ́ла. | καὶ πᾶσα Μωὰβ ἤκουσαν ὅτι ἀνέβησαν οἱ τρεῖς βασιλεῖς πολεμεῖν αὐτούς, καὶ ἀνεβόησαν ἐκ παντὸς περιεζωσμένοι ζώνην καὶ εἶπαν· ὢ καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοῦ ὁρίου. |
|
22
|
22
|
| И҆ оу҆ра́ниша заꙋ́тра, и҆ со́лнце возсїѧ̀ на во́ды: и҆ ви́дѣ мѡа́въ сопроти́въ во́ды чє́рмны ꙗ҆́кѡ кро́вь, | καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ὁ ἥλιος ἀνέτειλεν ἐπὶ τὰ ὕδατα· καὶ εἶδε Μωὰβ ἐξεναντίας τὰ ὕδατα πυρὰ ὡσεὶ αἷμα |
|
23
|
23
|
| и҆ речѐ: кро́вь сїѧ̀ є҆́сть ѿ ѻ҆рꙋ́жїѧ: и҆ би́шасѧ ца́рїе, и҆ оу҆бѝ мꙋ́жъ и҆́скреннѧгѡ своего̀: и҆ нн҃ѣ (грѧдѝ) на коры̑сти, мѡа́ве. | καὶ εἶπαν· αἷμα τοῦτο τῆς ρομφαίας, καὶ ἐμαχέσαντο οἱ βασιλεῖς καὶ ἐπάταξεν ἀνὴρ τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ νῦν ἐπὶ τὰ σκῦλα Μωάβ. |
|
24
|
24
|
| И҆ внидо́ша въ по́лкъ і҆и҃левъ, і҆и҃лтѧне же воста́ша. и҆ и҆зби́ша мѡа́влѧнъ: и҆ побѣго́ша ѿ лица̀ и҆́хъ: и҆ внидо́ша входѧ́ще и҆ бїю́ще мѡа́ва, | καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν παρεμβολὴν ᾿Ισραήλ, καὶ ᾿Ισραὴλ ἀνέστησαν καὶ ἐπάταξαν τὴν Μωάβ, καὶ ἔφυγον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν. καὶ εἰσῆλθον εἰσπορευόμενοι καί τύπτοντες τὴν Μωὰβ |
|
25
|
25
|
| и҆ гра́ды разби́ша, и҆ всѧ́кꙋ ча́сть бла́гꙋ наверго́ша мꙋ́жїе ка́менїемъ, и҆ напо́лниша ю҆̀, и҆ всѧ́къ и҆сто́чникъ загради́ша, и҆ всѧ́ко дре́во бла́го и҆зсѣко́ша, доне́лѣже ѡ҆ста́виша ка́менїе стѣ́нъ разбїе́но: и҆ ѡ҆бстꙋпи́ша пра́щницы и҆ разби́ша є҆го̀. | καὶ τὰς πόλεις καθεῖλον καὶ πᾶσαν μερίδα ἀγαθὴν ἔρριψαν ἀνὴρ τὸν λίθον καὶ ἐνέπλησαν αὐτὴν καὶ πᾶσαν πηγὴν ἐνέφραξαν καὶ πᾶν ξύλον ἀγαθὸν κατέβαλον ἕως τοῦ καταλιπεῖν τοὺς λίθους τοῦ τοίχου καθῃρημένους, καὶ ἐκύκλωσαν οἱ σφενδονῆται καὶ ἐπάταξαν αὐτήν. |
|
26
|
26
|
| И҆ ви́дѣ ца́рь мѡа́вль, ꙗ҆́кѡ оу҆крѣпи́сѧ над̾ ни́мъ бра́нь, и҆ взѧ̀ съ собо́ю се́дмь сѡ́тъ мꙋже́й со ѡ҆бнаже́ннымъ ѻ҆рꙋ́жїемъ, є҆́же просѣщи́сѧ ко царю̀ є҆дѡ́мскꙋ: и҆ не возмого́ша. | καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺς Μωὰβ ὅτι ἐκραταίωσεν ὑπὲρ αὐτὸν ὁ πόλεμος. καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἑπτακοσίους ἄνδρας ἐσπασμένους ρομφαίαν διακόψαι πρὸς βασιλέα ᾿Εδώμ, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν. |
|
27
|
27
|
| И҆ поѧ́тъ сы́на своего̀ пе́рвенца, є҆го́же воцарѝ вмѣ́стѡ себє̀, и҆ вознесѐ є҆го̀ во всесожже́нїе на стѣнѣ̀: и҆ бы́сть раска́ѧнїе вели́кое во і҆и҃ли: и҆ ѿстꙋпи́ша ѿ негѡ̀ и҆ возврати́шасѧ въ зе́млю свою̀. | καὶ ἔλαβε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρωτότοκον, ὃν ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τοῦ τείχους· καὶ ἐγένετο μετάμελος μέγας ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπῇραν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν. |
|
Глава́ д҃
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| И҆ жена̀ є҆ди́на ѿ сынѡ́въ проро́чихъ возопѝ ко є҆лїссе́ю, глаго́лющи: ра́бъ тво́й мꙋ́жъ мо́й оу҆́мре, ты́ же вѣ́си, ꙗ҆́кѡ ра́бъ тво́й бѣ̀ боѧ́сѧ гдⷭ҇а: и҆ заимода́вецъ прїи́де взѧ́ти два̀ сы̑на моѧ̑ себѣ̀ въ рабы̑. | ΚΑΙ γυνὴ μία ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν ἐβόα πρὸς τὸν ῾Ελισαιὲ λέγουσα· ὁ δοῦλός σου ἀνήρ μου ἀπέθανε, καὶ σὺ ἔγνως ὅτι δοῦλός σου ἦν φοβούμενος τὸν Κύριον· καὶ ὁ δανειστὴς ἦλθε λαβεῖν τοὺς δύο υἱούς μου ἑαυτῷ εἰς δούλους. |
|
2
|
2
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: что̀ сотворю́ ти; повѣ́ждь мѝ, что̀ и҆́маши нн҃ѣ въ домꙋ̀; Ѻ҆на́ же речѐ: нѣ́сть оу҆ рабы̀ твоеѧ̀ ничто́же въ домꙋ̀, то́кмѡ ма́лѡ є҆ле́а, и҆́мже пома́жꙋсѧ. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· τί ποιήσω σοι; ἀνάγγειλόν μοι τί ἔστι σοι ἐν τῷ οἴκῳ. ἡ δὲ εἶπεν· οὐκ ἔστι τῇ δούλῃ σου οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ὃ ἀλείψομαι ἔλαιον. |
|
3
|
3
|
| И҆ речѐ къ не́й: и҆дѝ, и҆спросѝ себѣ̀ сосꙋ́ды ѿвнѣ̀ ѿ всѣ́хъ сосѣ̑дъ твои́хъ, сосꙋ́ды пра̑здны, не оу҆ма́ли: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· δεῦρο αἴτησαι σεαυτῇ σκεύη ἔξωθεν παρὰ πάντων τῶν γειτόνων σκεύη κενά, μὴ ὀλιγώσῃς. |
|
4
|
4
|
| и҆ вни́ди, и҆ затворѝ две́рь за собо́ю и҆ за сыно́ма твои́ма, и҆ влїе́ши (ѿ є҆ле́а твоегѡ̀) во всѧ̑ сосꙋ́ды сїѧ̑, и҆ напо́лненное во́змеши. | καὶ εἰσελεύσῃ καὶ ἀποκλείσεις τὴν θύραν κατὰ σοῦ καὶ κατὰ τῶν υἱῶν σου καὶ ἀποχεεῖς εἰς τὰ σκεύη ταῦτα καὶ τὸ πληρωθὲν ἀρεῖς. |
|
5
|
5
|
| И҆ ѿи́де ѿ негѡ̀ и҆ сотворѝ та́кѡ, и҆ затворѝ две́рь за собо́ю и҆ за сыно́ма свои́ма: та̑ приноша́ста къ не́й, ѻ҆на́ же влива́ше: | καὶ ἀπῆλθε παρ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἀπέκλεισε τὴν θύραν καθ᾿ ἑαυτῆς καὶ κατὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς· αὐτοὶ προσήγγιζον πρὸς αὐτήν, καὶ αὐτὴ ἐπέχεεν ἕως ἐπλήσθησαν τὰ σκεύη. |
|
6
|
6
|
| и҆ бы́сть є҆гда̀ напо́лнишасѧ всѝ сосꙋ́ды, и҆ речѐ сыно́ма свои́ма: прибли́жита мѝ є҆щѐ сосꙋ́дъ. И҆ рѣ́ста є҆́й: нѣ́сть є҆щѐ сосꙋ́да. И҆ ста̀ є҆ле́й. | καὶ εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῆς· ἐγγίσατε ἔτι πρός με τὸ σκεῦος· καὶ εἶπον αὐτῇ· οὐκ ἔστιν ἔτι σκεῦος· καὶ ἔστη τὸ ἔλαιον. |
|
7
|
7
|
| И҆ прїи́де и҆ возвѣстѝ человѣ́кꙋ бж҃їю. И҆ речѐ є҆лїссе́й: и҆дѝ и҆ прода́ждь се́й є҆ле́й, и҆ заплатѝ ли́хвꙋ твою̀, и҆ ты̀ и҆ сы̑на твоѧ̑ жи́ти бꙋ́дете ѿ ѡ҆ста́вшагѡ є҆ле́а. | καὶ ἦλθε καὶ ἀπήγγειλε τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· δεῦρο καὶ ἀπόδου τὸ ἔλαιον καὶ ἀποτίσεις τοὺς τόκους σου, καὶ σὺ καὶ οἱ υἱοί σου ζήσεσθε ἐν τῷ ἐπιλοίπῳ ἐλαίῳ. |
|
8
|
8
|
| И҆ бы́сть во є҆ди́нъ де́нь, и҆ пре́йде є҆лїссе́й въ сѡма́нъ, и҆ тꙋ̀ жена̀ ве́лїѧ и҆ оу҆держа̀ є҆го̀ снѣ́сти хлѣ́ба: и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ входи́ти и҆ и҆сходи́ти мно́жицею, и҆ оу҆клонѧ́шесѧ та́мѡ ꙗ҆́сти хлѣ́ба. | καὶ ἐγένετο ἡμέρα καὶ διέβη ῾Ελισαιὲ εἰς Σωμάν, καὶ ἐκεῖ γυνὴ μεγάλη καὶ ἐκράτησεν αὐτὸν φαγεῖν ἄρτον. καὶ ἐγένετο ἀφ᾿ ἱκανοῦ τοῦ εἰσπορεύεσθαι αὐτὸν ἐξέκλινε τοῦ ἐκεῖ φαγεῖν. |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ жена̀ къ мꙋ́жꙋ своемꙋ̀: сѐ, нн҃ѣ разꙋмѣ́хъ, ꙗ҆́кѡ человѣ́къ бж҃їй ст҃ъ се́й ми́мѡ хо́дитъ на́съ прⷭ҇нѡ: | καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς· ἰδοὺ δὴ ἔγνων ὅτι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἅγιος οὗτος διαπορεύεται ἐφ᾿ ἡμᾶς διὰ παντός. |
|
10
|
10
|
| сотвори́мъ оу҆̀бо є҆мꙋ̀ го́рницꙋ, мѣ́сто ма́ло, и҆ поста́вимъ є҆мꙋ̀ та́мѡ ѻ҆́дръ и҆ трапе́зꙋ, и҆ престо́лъ и҆ свѣ́щникъ: и҆ бꙋ́детъ внегда̀ входи́ти є҆мꙋ̀ къ на́мъ, и҆ оу҆клонѧ́етсѧ та́мѡ. | ποιήσωμεν δὴ αὐτῷ ὑπερῷον τόπον μικρὸν καὶ θῶμεν αὐτῷ ἐκεῖ κλίνην καὶ τράπεζαν καὶ δίφρον καὶ λυχνίαν. καὶ ἔσται ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι πρὸς ἡμᾶς καὶ ἐκκλινεῖ ἐκεῖ. |
|
11
|
11
|
| И҆ бы́сть во є҆ди́нъ де́нь, и҆ вни́де та́мѡ, и҆ оу҆клони́сѧ въ го́рницꙋ, и҆ спа̀ та́мѡ. | καὶ ἐγένετο ἡμέρα καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ καὶ ἐξέκλινεν εἰς τὸ ὑπερῷον καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ ко гїезі́ю ѻ҆́трочищꙋ своемꙋ̀: призови́ ми сѡмані́тѧныню сїю̀. И҆ призва̀ ю҆̀, и҆ ста̀ пред̾ ни́мъ. | καὶ εἶπε πρὸς Γιεζὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ· κάλεσόν μοι τὴν Σωμανῖτιν ταύτην· καὶ ἐκάλεσεν αὐτήν, καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀: рцы̀ оу҆̀бо є҆́й: сѐ, оу҆диви́ла є҆сѝ на́съ всѣ́мъ попече́нїемъ си́мъ: что̀ подоба́етъ сотвори́ти тебѣ̀; а҆́ще є҆́сть тебѣ̀ сло́во къ царю̀ и҆лѝ ко кнѧ́зю си́лы; Ѻ҆на́ же речѐ: (нѣ́сть,) посредѣ̀ люді́й мои́хъ а҆́зъ є҆́смь живꙋ́щи. | καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰπὸν δὴ πρὸς αὐτήν· ἰδοὺ ἐξέστησας ἡμῖν πᾶσαν τὴν ἔκστασιν ταύτην· τί δεῖ ποιῆσαί σοι; εἰ ἔστι λόγος σοι πρὸς τὸν βασιλέα ἢ πρὸς τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως; ἡ δὲ εἶπεν· ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ ἐγώ εἰμι οἰκῶ. |
|
14
|
14
|
| И҆ речѐ ко гїезі́ю: что̀ подоба́етъ сотвори́ти є҆́й; И҆ речѐ гїезі́й ѻ҆́трочищь є҆гѡ̀: вои́стиннꙋ сы́на нѣ́сть оу҆ неѧ̀ и҆ мꙋ́жъ є҆ѧ̀ ста́ръ. | καὶ εἶπε πρὸς Γιεζί· τί δεῖ ποιῆσαι αὐτῇ; καὶ εἶπε Γιεζὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ· καὶ μάλα υἱὸς οὐκ ἔστιν αὐτῇ, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς πρεσβύτης. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ призовѝ ю҆̀. И҆ призва̀ ю҆̀, и҆ ста̀ при две́рехъ. | καὶ ἐκάλεσεν αὐτήν, καὶ ἔστη παρὰ τὴν θύραν. |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й къ не́й: во вре́мѧ сїѐ, ꙗ҆́коже ча́съ се́й живꙋ́щи, ты̀ зачне́ши сы́на. Ѻ҆на́ же речѐ: нѝ, господи́не, не солжѝ рабѣ̀ твое́й. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ πρὸς αὐτήν· εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, ὡς ἡ ὥρα, ζῶσα σὺ περιειληφυῖα υἱόν. ἡ δὲ εἶπε· μὴ Κύριε, μὴ διαψεύσῃ τὴν δούλην σου. |
|
17
|
17
|
| И҆ зача́тъ во чре́вѣ жена̀, и҆ родѝ сы́на во вре́мѧ сїѐ, ꙗ҆́коже ча́съ се́й живꙋ́щи, ꙗ҆́коже глаго́ла къ не́й є҆лїссе́й. | καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνὴ καὶ ἔτεκεν υἱὸν εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, ὡς ἡ ὥρα, ζῶσα, ὡς ἐλάλησε πρὸς αὐτὴν ῾Ελισαιέ. |
|
18
|
18
|
| И҆ возмꙋжа̀ ѻ҆́трочищь. И҆ бы́сть, є҆гда̀ и҆зы́де ко ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀, къ жнꙋ́щымъ, | καὶ ἡδρύνθη τὸ παιδάριον· καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἐξῆλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ πρὸς τοὺς θερίζοντας, |
|
19
|
19
|
| и҆ речѐ ко ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀: глава̀ моѧ̀, глава̀ моѧ̀ (боли́тъ). И҆ речѐ ко ѻ҆́трокꙋ: несѝ є҆го̀ къ ма́тери є҆гѡ̀. | καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· τὴν κεφαλήν μου, τὴν κεφαλήν μου· καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ· ἆρον αὐτὸν πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ. |
|
20
|
20
|
| И҆ несѐ є҆го̀ къ ма́тери є҆гѡ̀, и҆ лежа́ше на кѡлѣ́нꙋ є҆ѧ̀ до полꙋ́дне, и҆ оу҆́мре. | καὶ ᾖρεν αὐτὸν πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τῶν γονάτων αὐτῆς ἕως μεσημβρίας καὶ ἀπέθανε. |
|
21
|
21
|
| И҆ вознесѐ є҆го̀, и҆ положѝ є҆го̀ на ѻ҆дрѣ̀ человѣ́ка бж҃їѧ: и҆ затворѝ є҆го̀, и҆ и҆зы́де, и҆ призва̀ мꙋ́жа своего̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: | καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν κλίνην τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπέκλεισε κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐξῆλθε. |
|
22
|
22
|
| посли́ ми оу҆̀бо є҆ди́наго ѿ ѻ҆́трѡкъ, и҆ є҆ди́но ѿ ѻ҆слѧ́тъ, и҆ текꙋ̀ до человѣ́ка бж҃їѧ, и҆ возвращꙋ́сѧ. | καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ εἶπεν· ἀπόστειλον δή μοι ἓν τῶν παιδαρίων καὶ μίαν τῶν ὄνων, καὶ δραμοῦμαι ἕως τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιστρέψω. |
|
23
|
23
|
| И҆ речѐ: что̀ ꙗ҆́кѡ ты̀ и҆́деши къ немꙋ̀ дне́сь; не но́въ мцⷭ҇ъ, нижѐ сꙋббѡ́та. Ѻ҆на́ же речѐ: ми́ръ. | καὶ εἶπε· τί ὅτι σὺ πορεύῃ πρὸς αὐτὸν σήμερον; οὐ νεομηνία οὐδὲ σάββατον. ἡ δὲ εἶπεν· εἰρήνη. |
|
24
|
24
|
| И҆ ѡ҆сѣдла̀ ѻ҆слѧ̀, и҆ речѐ ко ѻ҆́трочищꙋ своемꙋ̀: ведѝ, и҆ и҆дѝ, да не оу҆держи́ши менѐ, є҆́же всѣ́сти, ꙗ҆́коже рекꙋ̀ тебѣ̀: грѧдѝ, и҆ и҆дѝ, и҆ прїидѝ къ человѣ́кꙋ бж҃їю на го́рꙋ карми́лскꙋю. | καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον καὶ εἶπε πρὸς τὸ παιδάριον αὐτῆς· ἄγε πορεύου, μὴ ἐπίσχῃς μοι τοῦ ἐπιβῆναι, ὅτι ἐὰν εἴπω σοι· δεῦρο καὶ πορεύσῃ καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ εἰς ὄρος τὸ Καρμήλιον. |
|
25
|
25
|
| И҆ и҆́де, и҆ прїи́де до человѣ́ка бж҃їѧ въ го́рꙋ карми́лскꙋю. И҆ бы́сть ꙗ҆́кѡ ви́дѣ ю҆̀ є҆лїссе́й грѧдꙋ́щꙋю, и҆ речѐ ко гїезі́ю ѻ҆́трочищꙋ своемꙋ̀: сѐ, оу҆́бѡ сѡмані́тѧнынѧ ѻ҆́наѧ: | καὶ ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ὄρος. καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ῾Ελισαιὲ ἐρχομένην αὐτήν, καὶ εἶπε πρὸς Γιεζὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ἰδοὺ δὴ ἡ Σωμανῖτις ἐκείνη· |
|
26
|
26
|
| нн҃ѣ тецы̀ во срѣ́тенїе є҆ѧ̀ и҆ рече́ши є҆́й: ми́ръ ли тебѣ̀; И҆ течѐ во срѣ́тенїе є҆́й и҆ речѐ є҆́й: ми́ръ ли тебѣ̀; ми́ръ ли мꙋ́жꙋ твоемꙋ̀, ми́ръ ли ѻ҆́трочищꙋ твоемꙋ̀; Ѻ҆на́ же речѐ: ми́ръ. | νῦν δράμε εἰς ἀπαντὴν αὐτῆς καὶ ἐρεῖς· εἰ εἰρήνη σοι; εἰ εἰρήνη τῷ ἀνδρί σου; εἰ εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ; ἡ δὲ εἶπεν· εἰρήνη. |
|
27
|
27
|
| И҆ прїи́де ко є҆лїссе́ю на го́рꙋ, и҆ ꙗ҆́тсѧ за но́зѣ є҆гѡ̀. И҆ прибли́жнсѧ гїезі́й ѿри́нꙋти ю҆̀. И҆ речѐ є҆лїссе́й: ѡ҆ста́ви ю҆̀, ꙗ҆́кѡ дꙋша̀ є҆ѧ̀ болѣ́зненна въ не́й, и҆ гдⷭ҇ь оу҆кры̀ ѿ менє̀ и҆ не возвѣстѝ мнѣ̀. | καὶ ἦλθε πρὸς ῾Ελισαιὲ εἰς τὸ ὄρος καὶ ἐπελάβετο τῶν ποδῶν αὐτοῦ. καὶ ἤγγισε Γιεζὶ ἀπώσασθαι αὐτήν, καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἄφες αὐτήν, ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτῆς κατώδυνος αὐτῇ, καὶ Κύριος ἀπέκρυψεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἀνήγγειλέ μοι. |
|
28
|
28
|
| Ѽна́ же речѐ: є҆да̀ проси́хъ сы́на оу҆ господи́на моегѡ̀, ꙗ҆́кѡ реко́хъ: не прельстѝ менѐ; | ἡ δὲ εἶπε· μὴ ᾐτησάμην υἱὸν παρὰ τοῦ Κυρίου μου; ὅτι οὐκ εἶπα· οὐ πλανήσεις μετ᾿ ἐμοῦ; |
|
29
|
29
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й ко гїезі́ю: препоѧ́ши чре́сла твоѧ̑ и҆ возмѝ же́злъ мо́й въ рꙋ́цѣ твоѝ, и҆ и҆дѝ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще ѡ҆брѧ́щеши мꙋ́жа, да не благослови́ши є҆го̀, и҆ а҆́ще благослови́тъ тѧ̀ мꙋ́жъ, не ѿвѣща́й є҆мꙋ̀: и҆ возложѝ же́злъ мо́й на лицѐ ѻ҆́трочища. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ τῷ Γιεζί· ζῶσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ λαβὲ τὴν βακτηρίαν μου ἐν τῇ χειρί σου καὶ δεῦρο· ὅτι ἐὰν εὕρῃς ἄνδρα, οὐκ εὐλογήσεις αὐτόν, καὶ ἐὰν εὐλογήσῃ σε ἀνήρ, οὐκ ἀποκριθήσῃ αὐτῷ· καὶ ἐπιθήσεις τὴν βακτηρίαν μου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ παιδαρίου. |
|
30
|
30
|
| И҆ речѐ ма́ти ѻ҆́трочища: жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, а҆́ще ѡ҆ста́влю тебѐ. И҆ воста̀ є҆лїссе́й и҆ и҆́де вслѣ́дъ є҆ѧ̀. | καὶ εἶπεν ἡ μήτηρ τοῦ παιδαρίου· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ἐγκαταλείψω σε· καὶ ἀνέστη ῾Ελισαιὲ καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω αὐτῆς. |
|
31
|
31
|
| И҆ гїезі́й и҆́де пред̾ не́ю, и҆ возложѝ же́злъ на лицѐ ѻ҆́трочища, и҆ не бѣ̀ гла́са, и҆ не бѣ̀ слы́шанїѧ. И҆ возврати́сѧ во срѣ́тенїе є҆гѡ̀ и҆ повѣ́да є҆мꙋ̀ глаго́лѧ: не воста̀ ѻ҆́трочищь. | καὶ Γιεζὶ διῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῆς καὶ ἐπέθηκε τὴν βακτηρίαν ἐπὶ πρόσωπον τοῦ παιδαρίου, καὶ οὐκ ἦν φωνὴ καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ ἐπέστρεψεν εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ λέγων· οὐκ ἠγέρθη τὸ παιδάριον. |
|
32
|
32
|
| И҆ вни́де є҆лїссе́й въ хра́минꙋ, и҆ сѐ, ѻ҆́трочищь оу҆ме́рый положе́нъ на ѻ҆дрѣ̀ є҆гѡ̀. | καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς τὸν οἶκον καὶ ἰδοὺ τὸ παιδάριον τεθνηκὸς κεκοιμισμένον ἐπὶ τὴν κλίνην αὐτοῦ. |
|
33
|
33
|
| И҆ вни́де є҆лїссе́й въ до́мъ и҆ затворѝ две́рь за двою̀ собо́ю, и҆ помоли́сѧ гдⷭ҇ꙋ. | καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς τὸν οἶκον καὶ ἀπέκλεισε τὴν θύραν κατὰ τῶν δύο ἑαυτῶν καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον· |
|
34
|
34
|
| И҆ взы́де, и҆ лѧ́же на ѻ҆́трочищи, и҆ положѝ оу҆ста̀ своѧ̑ на оу҆стѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆́чи своѝ на ѻ҆́чи є҆гѡ̀, и҆ рꙋ́цѣ своѝ на рꙋ́цѣ є҆гѡ̀, и҆ плєснѣ̀ своѝ на плєснꙋ̀ є҆гѡ̀: и҆ слѧче́сѧ над̾ ни́мъ, и҆ дꙋ́нꙋ на него̀, и҆ согрѣ́сѧ пло́ть ѻ҆́трочища. | καὶ ἀνέβη καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τὸ παιδάριον καὶ ἔθηκε τὸ στόμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ διέκαμψεν ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ διεθερμάνθη ἡ σάρξ τοῦ παιδαρίου. |
|
35
|
35
|
| И҆ ѡ҆брати́сѧ, и҆ походѝ въ хра́минѣ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ: и҆ взы́де, и҆ слѧче́сѧ над̾ ѻ҆́трочищемъ седми́жды, и҆ ѿве́рзе ѻ҆́трочищь ѻ҆́чи своѝ. | καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐπορεύθη ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ ἀνέβη καὶ συνέκαμψεν ἐπὶ τὸ παιδάριον ἕως ἑπτάκις, καὶ ἤνοιξε τὸ παιδάριον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ. |
|
36
|
36
|
| И҆ возопѝ є҆лїссе́й ко гїезі́ю и҆ речѐ: призови́ ми сомані́тѧныню сїю. И҆ призва̀ ю҆̀, и҆ вни́де къ немꙋ̀. И҆ речѐ є҆лїссе́й: прїимѝ сы́на твоего̀. | καὶ ἐξεβόησε ῾Ελισαιὲ πρὸς Γιεζὶ καὶ εἶπε· κάλεσον τὴν Σωμανῖτιν ταύτην· καὶ ἐκάλεσε, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· λάβε τὸν υἱόν σου. |
|
37
|
37
|
| И҆ вни́де жена̀, и҆ падѐ на ногꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀ до землѝ: и҆ прїѧ́тъ сы́на своего̀, и҆ и҆зы́де. | καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἔλαβε τὸν υἱὸν αὐτῆς καὶ ἐξῆλθε. |
|
38
|
38
|
| И҆ є҆лїссе́й возврати́сѧ въ галга́лы. И҆ бѣ̀ гла́дъ въ землѝ то́й, и҆ сы́нове прорѡ́чи сѣдѧ́хꙋ пред̾ ни́мъ. И҆ речѐ є҆лїссе́й ѻ҆́трочищꙋ своемꙋ̀: наста́ви коно́бъ ве́лїй и҆ сварѝ варе́нїе сынѡ́мъ прорѡ́чимъ. | καὶ ῾Ελισαιὲ ἐπέστρεψεν εἰς Γάλγαλα, καὶ ὁ λιμὸς ἐν τῇ γῇ, καὶ υἱοὶ τῶν προφητῶν ἐκάθηντο ἐνώπιον αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· ἐπίστησεν τὸν λέβητα τὸν μέγαν καὶ ἕψε ἕψεμα τοῖς υἱοῖς τῶν προφητῶν. |
|
39
|
39
|
| И҆ и҆зы́де є҆ди́нъ на село̀ собра́ти ѕє́лїѧ ди̑вїѧ: и҆ ѡ҆брѣ́тъ вїногра́дъ на селѣ̀, и҆ набра̀ въ не́мъ ꙗ҆́блока ди́вїѧгѡ по́лнꙋ ри́зꙋ свою̀, и҆ всы́па въ коте́лъ на сваре́нїе, ꙗ҆́кѡ не разꙋмѣ́ша, | καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὸν ἀγρὸν συλλέξαι ἀριὼθ καὶ εὗρεν ἄμπελον ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ συνέλεξεν ἀπ᾿ αὐτῆς τολύπην ἀγρίαν πλῆρες τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸν λέβητα τοῦ ἑψέματος, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν. |
|
40
|
40
|
| и҆ принесѐ мꙋжє́мъ ꙗ҆́сти. И҆ бы́сть ꙗ҆дꙋ́щымъ и҆̀мъ ѿ варе́нїѧ, и҆ сѐ, возопи́ша и҆ рѣ́ша: сме́рть въ коно́бѣ, человѣ́че бж҃їй. И҆ не мого́ша ꙗ҆́сти. | καὶ ἐνέχει τοῖς ἀνδράσι φαγεῖν, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐσθίειν αὐτοὺς ἐκ τοῦ ἑψέματος καὶ ἰδοὺ ἀνεβόησαν καὶ εἶπαν· θάνατος ἐν τῷ λέβητι, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ· καὶ οὐκ ἠδύναντο φαγεῖν. |
|
41
|
41
|
| И҆ речѐ: возми́те мꙋкѝ и҆ всы́плите въ коно́бъ. И҆ речѐ є҆лїссе́й ко гїезі́ю ѻ҆́трочищꙋ своемꙋ̀: и҆знесѝ лю́демъ, да ꙗ҆дѧ́тъ. И҆ не бы́сть ктомꙋ̀ ѕла́гѡ глаго́ла въ коно́бѣ. | καὶ εἶπε· λάβετε ἄλευρον καὶ ἐμβάλετε εἰς τὸν λέβητα· καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ πρὸς Γιεζὶ τὸ παιδάριον· ἔγχει τῷ λαῷ καὶ ἐσθιέτωσαν· καὶ οὐκ ἐγενήθη ἐκεῖ ἔτι ρῆμα πονηρὸν ἐν τῷ λέβητι. |
|
42
|
42
|
| И҆ мꙋ́жъ прїи́де ѿ веѳарі́са и҆ принесѐ къ человѣ́кꙋ бж҃їю перворо́дныхъ два́десѧть хлѣ́бѡвъ ꙗ҆чме́нныхъ и҆ смѡ́квы. И҆ речѐ: дади́те лю́демъ, да ꙗ҆дѧ́тъ. | καὶ ἀνὴρ διῆλθεν ἐκ Βαιθσαρισὰ καὶ ἤνεγκε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ πρωτογεννημάτων εἴκοσιν ἄρτους κριθίνους καὶ παλάθας, καὶ εἶπε· δότε τῷ λαῷ καὶ ἐσθιέτωσαν. |
|
43
|
43
|
| И҆ речѐ ѻ҆́трокъ є҆гѡ̀: что̀ да́мъ сїѐ стꙋ̀ мꙋжє́мъ; И҆ речѐ: да́ждь лю́демъ ѧ҆̀, да ꙗ҆дѧ́тъ, ꙗ҆́кѡ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́сти, и҆ ѡ҆ста́нетъ. | καὶ εἶπεν ὁ λειτουργὸς αὐτοῦ· τί δῶ τοῦτο ἐνώπιον ἑκατὸν ἀνδρῶν; καὶ εἶπε· δὸς τῷ λαῷ καὶ ἐσθιέτωσαν, ὅτι τάδε λέγει Κύριος· φάγονται καὶ καταλείψουσι. |
|
44
|
44
|
| И҆ ꙗ҆до́ша, и҆ ѡ҆ста̀ по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню. | καὶ ἔφαγον καὶ κατέλιπον κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου. |
|
Глава́ є҃
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
| И҆ неема́нъ кнѧ́зь си́лы сѷрі́йскїѧ бѣ̀ мꙋ́жъ ве́лїй пред̾ господи́номъ свои́мъ и҆ ди́венъ лице́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆́мъ дадѐ гдⷭ҇ь спⷭ҇нїе сѷрі́и: и҆ мꙋ́жъ бѣ̀ си́ленъ крѣ́постїю прокаже́нъ. | ΚΑΙ Ναιμὰν ὁ ἄρχων τῆς δυνάμεως Συρίας ἦν ἀνὴρ μέγας ἐνώπιον τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ τεθαυμασμένος προσώπῳ, ὅτι ἐν αὐτῷ ἔδωκε Κύριος σωτηρίαν Συρίᾳ· καὶ ὁ ἀνὴρ ἦν δυνατὸς ἰσχύϊ, λελεπρωμένος. |
|
2
|
2
|
| И҆ и҆з̾ сѷрі́и и҆зыдо́ша во́ини и҆ плѣни́ша ю҆́ноткꙋ ма́лꙋ ѿ землѝ і҆и҃левы: и҆ бѣ̀ пред̾ жено́ю неема́новою (слꙋжа̀) | καὶ Συρία ἐξῆλθον μονόζωνοι καὶ ᾐχμαλώτευσαν ἐκ γῆς ᾿Ισραὴλ νεάνιδα μικράν, καὶ ἦν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς Ναιμάν. |
|
3
|
3
|
| и҆ речѐ госпожѣ̀ свое́й: ѽ, дабы̀ господи́нъ мо́й бы́лъ оу҆ прⷪ҇ро́ка бж҃їѧ, и҆́же въ самарі́и, то́й бы ѡ҆чи́стилъ є҆го̀ и҆ прока́зы є҆гѡ̀. | ἡ δὲ εἶπε τῇ κυρίᾳ αὐτῆς· ὄφελον ὁ κύριός μου ἐνώπιον τοῦ προφήτου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐν Σαμαρείᾳ, τότε ἀποσυνάξει αὐτὸν ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| И҆ вни́де и҆ возвѣстѝ господи́нꙋ своемꙋ̀ и҆ речѐ: та́кѡ и҆ та́кѡ глаго́ла ю҆́нотка, ꙗ҆́же ѿ землѝ і҆и҃левы. | καὶ εἰσῆλθε καὶ ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ ἑαυτῆς καὶ εἶπεν· οὕτως καὶ οὕτως ἐλάλησεν ἡ νεᾶνις ἡ ἐκ γῆς ᾿Ισραήλ. |
|
5
|
5
|
| И҆ речѐ ца́рь сѷрі́йскїй ко неема́нꙋ: и҆дѝ, вни́ди, и҆ послю̀ писа́нїе ко царю̀ і҆и҃левꙋ. И҆ по́йде, и҆ взѧ̀ въ рꙋ́цѣ своѝ де́сѧть тала̑нтъ сребра̀ и҆ ше́сть ты́сѧщъ златни̑къ и҆ де́сѧть и҆змѣнѧ́емыхъ ри́зъ. | καὶ εἶπε βασιλεὺς Συρίας πρὸς Ναιμάν· δεῦρο εἴσελθε, καὶ ἐξαποστελῶ βιβλίον πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δέκα τάλαντα ἀργυρίου καὶ ἑξακισχιλίους χρυσοῦς καὶ δέκα ἀλλασσομένας στολάς. |
|
6
|
6
|
| И҆ внесѐ писа́нїе къ царю̀ і҆и҃левꙋ глаго́лѧ: и҆ нн҃ѣ є҆гда̀ прїи́детъ писа́нїе сїѐ къ тебѣ̀, сѐ, посла́хъ къ тебѣ̀ неема́на раба̀ моего̀, да ѡ҆чи́стиши є҆го̀ ѿ прока́зы є҆гѡ̀. | καὶ ἤνεγκε τὸ βιβλίον πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· καὶ νῦν ὡς ἂν ἔλθῃ τὸ βιβλίον τοῦτο πρὸς σέ, ἰδοὺ ἀπέστειλα πρός σε Ναιμὰν τὸν δοῦλόν μου, καὶ ἀποσυνάξεις αὐτὸν ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ. |
|
7
|
7
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ прочтѐ писа́нїе ца́рь і҆и҃левъ, раздра̀ ри̑зы своѧ̑ и҆ речѐ: є҆да̀ а҆́зъ бг҃ъ є҆́смь, є҆́же мертви́ти и҆ животвори́ти, ꙗ҆́кѡ се́й посла̀ и҆ мнѣ̀, да ѡ҆чи́щꙋ мꙋ́жа ѿ прока́зы є҆гѡ̀; про́чее разꙋмѣ́йте и҆ ви́дите, ꙗ҆́кѡ сѐ и҆́щетъ вины̀ ко мнѣ̀. | καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέγνω βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τὸ βιβλίον, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ὁ Θεὸς ἐγὼ τοῦ θανατῶσαι καὶ ζωοποιῆσαι, ὅτι οὖτος ἀποστέλλει πρός με ἀποσυνάξαι ἄνδρα ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ; ὅτι πλὴν γνῶτε δὴ καὶ ἴδετε ὅτι προφασίζεται οὗτός μοι. |
|
8
|
8
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша є҆лїссе́и, ꙗ҆́кѡ раздра̀ ри̑зы своѧ̑ ца́рь і҆и҃левъ, и҆ посла̀ къ царю̀ і҆и҃левꙋ, глаго́лѧ: почто̀ раздра́лъ є҆сѝ ри̑зы твоѧ̑; да прїи́детъ ко мнѣ̀ нн҃ѣ неема́нъ, и҆ да разꙋмѣ́етъ, ꙗ҆́кѡ є҆́сть прⷪ҇ро́къ во і҆и҃ли. | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ῾Ελισαιὲ ὅτι διέρρηξεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· ἱνατὶ διέρρηξας τὰ ἱμάτιά σου; ἐλθέτω δὴ πρός με Ναιμὰν καὶ γνώτω ὅτι ἐστὶ προφήτης ἐν ᾿Ισραήλ. |
|
9
|
9
|
| И҆ прїи́де неема́нъ на ко́нехъ и҆ на колесни́цѣхъ и҆ ста̀ при две́рехъ до́мꙋ є҆лїссе́ева. | καὶ ἦλθε Ναιμὰν ἐν ἵππῳ καὶ ἅρματι καὶ ἔστη ἐπὶ θύρας οἴκου ῾Ελισαιέ. |
|
10
|
10
|
| И҆ посла̀ є҆лїссе́й посла́нника къ немꙋ̀, глаго́лѧ: ше́дъ и҆змы́йсѧ седми́жды во і҆ѻрда́нѣ, и҆ возврати́тсѧ пло́ть твоѧ̀ къ тебѣ̀, и҆ ѡ҆чи́стишисѧ. | καὶ ἀπέστειλεν ῾Ελισαιὲ ἄγγελον πρὸς αὐτὸν λέγων· πορευθεὶς λοῦσαι ἑπτάκις ἐν τῷ ᾿Ιορδάνῃ, καὶ ἐπιστρέψει ἡ σάρξ σού σοι, καὶ καθαρισθήσῃ. |
|
11
|
11
|
| И҆ разгнѣ́васѧ неема́нъ, и҆ ѿи́де, и҆ речѐ: сѐ, оу҆́бѡ глаго́лахъ, ꙗ҆́кѡ и҆зы́детъ ко мнѣ̀, и҆ ста́нетъ, и҆ призове́тъ во и҆́мѧ бг҃а своегѡ̀, и҆ возложи́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ на мѣ́сто, и҆ ѡ҆чи́ститъ прока́зꙋ: | καὶ ἐθυμώθη Ναιμὰν καὶ ἀπῆλθε καὶ εἶπεν· ἰδοὺ εἶπον ὅτι πρός με πάντως ἐξελεύσεται καὶ στήσεται καὶ ἐπικαλέσεται ἐν ὀνόματι Θεοῦ αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν τόπον καὶ ἀποσυνάξει τὸ λεπρόν· |
|
12
|
12
|
| не бла́ги ли а҆вана̀ и҆ фарфа́ръ рѣ́ки дама́скѡвы па́че і҆ѻрда́на и҆ всѣ́хъ во́дъ і҆и҃левыхъ; не ше́дъ ли и҆змы́юсѧ въ ни́хъ и҆ ѡ҆чи́шꙋсѧ; И҆ оу҆клони́сѧ и҆ ѿи́де во гнѣ́вѣ. | οὐχὶ ἀγαθὸς ᾿Αβανὰ καὶ Φαρφὰρ ποταμοὶ Δαμασκοῦ ὑπὲρ πάντα τὰ ὕδατα ᾿Ισραήλ; οὐχὶ πορευθεὶς λούσομαι ἐν αὐτοῖς καὶ καθαρισθήσομαι; καὶ ἐξέκλινε καὶ ἀπῆλθεν ἐν θυμῷ. |
|
13
|
13
|
| И҆ прибли́жишасѧ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: а҆́ще бы ве́лїе сло́во глаго́лалъ прⷪ҇ро́къ тебѣ̀, не бы ли сотвори́лъ є҆сѝ; а҆ ꙗ҆́кѡ речѐ къ тебѣ̀: и҆змы́йсѧ, и҆ ѡ҆чи́стишисѧ. | καὶ ἤγγισαν οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν· μέγα λόγον ἐλάλησεν ὁ προφήτης πρὸς σέ· οὐχὶ ποιήσεις; καὶ ὅτι εἶπε πρὸς σέ, λοῦσαι καὶ καθαρίσθητι. |
|
14
|
14
|
| И҆ сни́де неема́нъ, и҆ погрꙋзи́сѧ во і҆ѻрда́нѣ седми́жды, по глаго́лꙋ є҆лїссе́евꙋ: и҆ возврати́сѧ пло́ть є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ пло́ть ѻ҆троча́те мла́да, и҆ ѡ҆чи́стисѧ. | καὶ κατέβη Ναιμὰν καὶ ἐβαπτίσατο ἐν τῷ ᾿Ιορδάνῃ ἑπτάκις κατὰ τὸ ρῆμα ῾Ελισαιέ, καὶ ἐπέστρεψεν ἡ σάρξ αὐτοῦ ὡς σάρξ παιδαρίου μικροῦ, καὶ ἐκαθαρίσθη. |
|
15
|
15
|
| И҆ возврати́сѧ ко є҆лїссе́ю са́мъ и҆ всѐ ѡ҆полче́нїе є҆гѡ̀, и҆ прїи́де и҆ ста̀ пред̾ ни́мъ и҆ речѐ: сѐ, нн҃ѣ разꙋмѣ́хъ, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть бг҃а во все́й землѝ, но то́кмѡ во і҆и҃ли: и҆ нн҃ѣ прїимѝ благослове́нїе ѿ раба̀ твоегѡ̀. | καὶ ἐπέστρεψε πρὸς ῾Ελισαιὲ αὐτὸς καὶ πᾶσα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ, καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ δὴ ἔγνωκα ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἐν τῷ ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν λαβὲ τὴν εὐλογίαν παρὰ τοῦ δούλου σου. |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: жи́въ гдⷭ҇ь, є҆мꙋ́же предста́хъ пред̾ ни́мъ, а҆́ще прїимꙋ̀. И҆ понꙋжда́ше є҆го̀ взѧ́ти, и҆ не послꙋ́ша. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ζῇ Κύριος, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, εἰ λήψομαι· καὶ παρεβιάσατο αὐτὸν λαβεῖν, καὶ ἠπείθησε. |
|
17
|
17
|
| И҆ речѐ неема́нъ: а҆́ще ли не (хо́щеши взѧ́ти), то̀ да́ждь рабꙋ̀ твоемꙋ̀ вре́мѧ, сꙋпрꙋ́гъ мскѡ́въ, ѿ землѝ сеѧ̀ червле́ныѧ: ꙗ҆́кѡ и҆ сотвори́тъ ѿсе́лѣ ра́бъ тво́й всесожже́нїѧ и҆ же́ртвы богѡ́мъ и҆ны̑мъ, но гдⷭ҇ꙋ є҆ди́номꙋ, | καὶ εἶπε Ναιμάν· καὶ εἰ μή, δοθήτω δὴ τῷ δούλῳ σου γόμος ζεῦγος ἡμιόνων, ὅτι οὐ ποιήσει ἔτι ὁ δοῦλός σου ὁλοκαύτωμα καὶ θυσίασμα θεοῖς ἑτέροις, ἀλλ᾿ ἢ τῷ Κυρίῳ μόνῳ· |
|
18
|
18
|
| по глаго́лꙋ семꙋ̀ и҆ ѡ҆ словесѝ се́мъ: и҆ ѡ҆чи́ститъ гдⷭ҇ь раба̀ твоего̀, є҆гда̀ вни́детъ господи́нъ мо́й въ до́мъ ремма́новъ на поклоне́нїе та́мѡ: и҆ то́й почі́етъ на рꙋкꙋ̀ моє́ю, и҆ поклоню́сѧ въ домꙋ̀ ремма́ни, внегда̀ кла́нѧтисѧ є҆мꙋ̀ въ домꙋ̀ ремма́ни, и҆ ѡ҆чи́ститъ гдⷭ҇ь раба̀ твоего̀ по словесѝ семꙋ̀. | καὶ ἱλάσεται Κύριος τῷ δούλῳ σου ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν κύριόν μου εἰς οἶκον Ρεμμὰν προσκυνῆσαι ἐκεῖ καὶ αὐτὸς ἐπαναπαύσεται ἐπὶ τῆς χειρός μου καὶ προσκυνήσω ἐν οἴκῳ Ρεμμὰν ἐν τῷ προσκυνεῖν αὐτὸν ἐν οἴκῳ Ρεμμάν, καὶ ἱλάσεται δὴ Κύριος τῷ δούλῳ σου ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. |
|
19
|
19
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й ко неема́нꙋ: и҆дѝ съ ми́ромъ. и҆ ѿи́де ѿ негѡ̀ на хавраѳа̀ землѝ. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιὲ πρὸς Ναιμάν· δεῦρο εἰς εἰρήνην. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ εἰς δεβραθὰ τῆς γῆς. |
|
20
|
20
|
| И҆ речѐ гїезі́й ѻ҆́трочищь є҆лїссе́евъ: сѐ, пощадѣ̀ господи́нъ мо́й неема́на сѵ́рѧнина сего̀, є҆́же не взѧ́ти ѿ рꙋкѝ є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же принесѐ: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ и҆́мамъ тещѝ вслѣ́дъ є҆гѡ̀, и҆ возмꙋ̀ ѿ негѡ̀ нѣ́что. | καὶ εἶπε Γιεζὶ τὸ παιδάριον ῾Ελισαιέ· ἰδοὺ ἐφείσατο ὁ κύριός μου τοῦ Ναιμὰν τοῦ Σύρου τούτου τοῦ μὴ λαβεῖν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ ἃ ἐνήνοχε· ζῇ Κύριος ὅτι εἰ μὴ δραμοῦμαι ὀπίσω αὐτοῦ καὶ λήψομαι ἀπ᾿ αὐτοῦ τι. |
|
21
|
21
|
| И҆ течѐ гїезі́й во слѣ́дъ неема́новъ. И҆ ви́дѣ є҆го̀ неема́нъ текꙋ́ща в̾слѣ́дъ себє̀, и҆ возврати́сѧ съ колесни́цы на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ и҆ речѐ: ми́ръ ли; | καὶ ἐδίωξε Γιεζὶ ὀπίσω τοῦ Ναιμάν, καὶ εἶδεν αὐτὸν Ναιμὰν τρέχοντα ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰρήνη· |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ гїезі́й: ми́ръ: господи́нъ мо́й посла́ мѧ, глаго́лѧ: сѐ, нн҃ѣ прїидо́ста ко мнѣ̀ два̀ ѻ҆́трѡчища ѿ горы̀ є҆фре́мли ѿ сынѡ́въ проро́чихъ: да́ждь оу҆̀бо и҆́ма тала́нтъ сребра̀ и҆ двѣ̀ премѣ̑ны ри́зъ. | ὁ κύριός μου ἀπέστειλέ με λέγων· ἰδοὺ νῦν ἦλθον πρός με δύο παιδάρια ἐξ ὄρους ᾿Εφραὶμ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν· δὸς δὴ αὐτοῖς τάλαντον ἀργυρίου καὶ δύο ἀλλασσομένας στολάς. |
|
23
|
23
|
| И҆ речѐ неема́нъ: возмѝ два̀ тала̑нта сребра̀. И҆ взѧ̀ два̀ тала̑нта во два̀ мѣшца̑ и҆ двѣ̀ премѣ̑ны ри́зъ, и҆ возложѝ на два̀ ѻ҆́трѡчиша своѧ̑, и҆ несо́ста пред̾ ни́мъ: | καὶ εἶπε· λαβὲ διτάλαντον ἀργυρίου· καὶ ἔλαβε δύο τάλαντα ἀργυρίου ἐν δυσὶ θυλάκοις καὶ δύο ἀλλασσομένας στολὰς καὶ ἔδωκεν ἐπὶ δύο παιδάρια αὐτοῦ. καὶ ᾖραν ἔμπροσθεν αὐτοῦ. |
|
24
|
24
|
| и҆ прїидо́ша въ сꙋмра́ки, и҆ взѧ̀ ѿ рꙋ́къ и҆́хъ и҆ сокры̀ во хра́минѣ, и҆ ѿпꙋстѝ мꙋ́жы. | καὶ ἦλθον εἰς τὸ σκοτεινόν, καὶ ἔλαβεν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ παρέθετο ἐν οἴκῳ καὶ ἐξαπέστειλε τοὺς ἄνδρας. |
|
25
|
25
|
| И҆ са́мъ вни́де и҆ предста̀ господи́нꙋ своемꙋ̀. И҆ речѐ къ немꙋ̀ є҆лїссе́й: ѿкꙋ́дꙋ (прише́лъ є҆сѝ), гїезі́е; И҆ речѐ гїезі́й: не и҆сходи́лъ ра́бъ тво́й ника́може. | καὶ αὐτὸς εἰσῆλθε καὶ παρεστήκει πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ῾Ελισαιέ· πόθεν, Γιεζί; καὶ εἶπε Γιεζί· οὐ πεπόρευται ὁ δοῦλός σου ἔνθα καὶ ἔνθα. |
|
26
|
26
|
| И҆ речѐ къ немꙋ̀ є҆лїссе́й: не ходи́ло ли се́рдце моѐ съ тобо́ю, и҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ возвраща́шесѧ мꙋ́жъ съ колесни́цы свое́й во срѣ́тенїе тебѣ̀; и҆ нн҃ѣ взѧ́лъ є҆сѝ сребро̀ и҆ ри̑зы взѧ́лъ є҆сѝ, да кꙋпи́ши за ни́хъ вертогра́ды и҆ ма̑слины и҆ вїногра́ды, и҆ ѻ҆́вцы и҆ волы̀, и҆ ѻ҆́троки и҆ ѻ҆трокѡви́цы: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ῾Ελισαιέ· οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σοῦ, ὅτε ἐπέστεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἅρματος εἰς συναντήν σοι; καὶ νῦν ἔλαβες τὸ ἀργύριον, καὶ νῦν ἔλαβες τὰ ἱμάτια καὶ ἐλαιῶνας καὶ ἀμπελῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας· |
|
27
|
27
|
| и҆ прока́за неема́нова да прильпне́тъ къ тебѣ̀ и҆ къ сѣ́мени твоемꙋ̀ во вѣ́ки. И҆ и҆зы́де ѿ лица̀ є҆гѡ̀ прокаже́нъ ꙗ҆́кѡ снѣ́гъ. | καὶ ἡ λέπρα Ναιμὰν κολληθήσεται ἐν σοὶ καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξῆλθεν ἐκ προσώπου αὐτοῦ λελεπρωμένος ὡσεὶ χιών. |
|
Глава́ ѕ҃
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
| И҆ рѣ́ша сы́нове прорѡ́чи ко є҆лїссе́ю: сѐ, оу҆́бѡ мѣ́сто, и҆дѣ́же мы̀ живе́мъ проти́вꙋ тебє̀, тѣ́сно на́мъ: | ΚΑΙ εἶπον υἱοὶ τῶν προφητῶν πρὸς ῾Ελισαιέ· ἰδοὺ δὴ ὁ τόπος, ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν ἐνώπιόν σου, στενὸς ἀφ᾿ ἡμῶν· |
|
2
|
2
|
| да и҆́демъ нн҃ѣ до і҆ѻрда́на, и҆ да во́змемъ ѿтꙋ́дꙋ кі́йждо мꙋ́жъ по бервнꙋ̀ є҆ди́номꙋ и҆ сотвори́мъ себѣ̀ тꙋ̀ ѡ҆бита́лища пребыва́ти та́мѡ. И҆ речѐ: и҆ди́те. | πορευθῶμεν δὴ ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ λάβωμεν ἐκεῖθεν ἀνὴρ εἷς δοκόν μίαν καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ἐκεῖ τοῦ οἰκεῖν ἐκεῖ. καὶ εἶπε· δεῦτε. |
|
3
|
3
|
| И҆ речѐ є҆ди́нъ кро́тцѣ: грѧдѝ и҆ са́мъ съ рабы̑ твои́ми. И҆ речѐ: а҆́зъ пойдꙋ̀. | καὶ εἶπεν ὁ εἷς ἐπιεικῶς· δεῦρο μετὰ τῶν δούλων σου· καὶ εἶπεν· ἐγὼ πορεύσομαι. |
|
4
|
4
|
| И҆ и҆́де съ ни́ми: и҆ прїидо́ша ко і҆ѻрда́нꙋ, и҆ сѣко́ша древа̀: | καὶ ἐπορεύθη μετ᾿ αὐτῶν, καὶ ἦλθον εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ἔτεμνον τὰ ξύλα. |
|
5
|
5
|
| и҆ є҆гда̀ є҆ди́нъ ѿсѣка́ше бервно̀, и҆ сѐ, желѣ́зо спадѐ съ топори́ща и҆ впадѐ въ во́дꙋ. И҆ возопѝ: ѽ, господи́не, и҆ сїѐ зае́мное. | καὶ ἰδοὺ ὁ εἷς καταβάλλων τὴν δοκόν, καὶ τὸ σιδήριον ἐξέπεσεν εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ ἐβόησεν· ὧ Κύριε, καὶ αὐτὸ κεκρυμμένον. |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ человѣ́къ бж҃їй: гдѣ̀ падѐ; И҆ показа̀ є҆мꙋ̀ мѣ́сто. И҆ ѿсѣчѐ дре́во и҆ вве́рже и҆ та́мѡ: и҆ всплывѐ желѣ́зо. | καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ· ποῦ ἔπεσε; καὶ ἔδειξεν αὐτῷ τὸν τόπον. καὶ ἀπέκνισε ξύλον καὶ ἔρριψεν ἐκεῖ, καὶ ἐπεπόλασε τὸ σιδήριον. |
|
7
|
7
|
| И҆ речѐ: возмѝ себѣ̀. И҆ прострѐ рꙋ́кꙋ свою̀ и҆ взѧ́тъ є҆̀. | καὶ εἴρηκεν· ὕψωσον σεαυτῷ· καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα καὶ ἔλαβεν αὐτό. |
|
8
|
8
|
| И҆ ца́рь сѵ́рскїй бѣ̀ вою́ѧ на і҆и҃лѧ, и҆ совѣща̀ со ѻ҆́трѡки свои́ми, глаго́лѧ: на мѣ́стѣ нѣ́коемъ сокрове́ннѣмъ ѡ҆полчꙋ́сѧ. | καὶ ὁ βασιλεὺς Συρίας ἦν πολεμῶν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐβουλεύσατο πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ λέγων· εἰς τὸν τόπον τόνδε τινὰ ἐλμωνὶ παρεμβαλῶ. |
|
9
|
9
|
| И҆ посла̀ є҆лїссе́й ко царю̀ і҆и҃левꙋ, глаго́лѧ: блюди́сѧ не преитѝ на мѣ́сто сїѐ, ꙗ҆́кѡ тꙋ̀ сѵ́рѧне залѧго́ша. | καὶ ἀπέστειλεν ῾Ελισαιὲ πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· φύλαξαι μὴ παρελθεῖν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ὅτι ἐκεῖ Συρία κέκρυπται. |
|
10
|
10
|
| И҆ посла̀ ца́рь і҆и҃левъ на мѣ́сто, ѡ҆ не́мже речѐ є҆мꙋ̀ є҆лїссе́й, и҆ соблюде́сѧ ѿтꙋ́дꙋ не є҆ди́ною, нижѐ два́жды. | καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ῾Ελισαιέ, καὶ ἐφυλάξατο ἐκεῖθεν οὐ μίαν οὐδὲ δύο. |
|
11
|
11
|
| И҆ смꙋти́сѧ дꙋша̀ царѧ̀ сѵ́рска ѡ҆ словесѝ се́мъ: и҆ призва̀ ѻ҆́троки своѧ̑ и҆ речѐ и҆ ни̑мъ: не возвѣсти́те ли мнѣ̀, кто̀ предае́тъ мѧ̀ царю̀ і҆и҃левꙋ; | καὶ ἐξεκινήθη ἡ ψυχὴ βασιλέως Συρίας περὶ τοῦ λόγου τούτου, καὶ ἐκάλεσε τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· οὐκ ἀναγγελεῖτέ μοι τίς προδίδωσί με βασιλεῖ ᾿Ισραήλ; |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ є҆ди́нъ ѿ ѻ҆́трѡкъ є҆гѡ̀: нѝ, господи́не мо́й царю̀: ꙗ҆́кѡ проро́къ є҆лїссе́й, и҆́же во і҆и҃ли, возвѣща́етъ царю̀ і҆и҃левꙋ всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же а҆́ще глаго́леши въ сокро́вищи ло́жницы твоеѧ̀. | καὶ εἶπεν εἷς τῶν παίδων αὐτοῦ· οὐχί κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ῾Ελισαιὲ ὁ προφήτης ὁ ἐν ᾿Ισραὴλ ἀναγγέλλει τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐὰν λαλήσῃς ἐν τῷ ταμιείῳ τοῦ κοιτῶνός σου. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ: и҆ди́те, ви́дите, гдѣ̀ се́й, и҆ посла́въ возмꙋ̀ є҆го̀. И҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: сѐ, є҆́сть въ дѡѳаі́мѣ. | καὶ εἶπε· δεῦτε ἴδετε ποῦ οὗτος, καὶ ἀποστείλας λήψομαι αὐτόν· καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ λέγοντες· ἰδοὺ ἐν Δωθαΐμ. |
|
14
|
14
|
| И҆ посла̀ та́мѡ ко́ни и҆ колєсни́цы и҆ си́лꙋ тѧ́жкꙋ: и҆ прїидо́ша но́щїю и҆ ѡ҆крꙋжи́ша гра́дъ. | καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἵππον καὶ ἅρμα καὶ δύναμιν βαρεῖαν, καὶ ἦλθον νυκτὸς καὶ περιεκύκλωσαν τὴν πόλιν. |
|
15
|
15
|
| И҆ оу҆ра́ни ра́бъ є҆лиссе́евъ воста́ти, и҆ и҆зы́де: и҆ сѐ, си́ла ѡ҆бстꙋпѝ гра́дъ, и҆ ко́ни и҆ колєсни́цы. И҆ речѐ ѻ҆́трокъ є҆гѡ̀ къ немꙋ̀: ѽ, господи́не, что̀ сотвори́мъ; | καὶ ὤρθρισεν ὁ λειτουργὸς ῾Ελισαιὲ ἀναστῆναι καὶ ἐξῆλθε, καὶ ἰδοὺ δύναμις κυκλοῦσα τὴν πόλιν καὶ ἵππος καὶ ἅρμα, καὶ εἶπε τὸ παιδάριον πρὸς αὐτόν· ὦ κύριε, πῶς ποιήσομεν; |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: не бо́йсѧ, ꙗ҆́кѡ мно́жае и҆̀же съ на́ми, не́жели съ ни́ми. | καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· μὴ φοβοῦ, ὅτι πλείους οἱ μεθ᾿ ἡμῶν ὑπὲρ τοὺς μετ᾿ αὐτῶν. |
|
17
|
17
|
| И҆ помоли́сѧ є҆лїссе́й и҆ речѐ: гдⷭ҇и, ѿве́рзи нн҃ѣ ѻ҆́чи ѻ҆́трока, да оу҆́зритъ. И҆ ѿве́рзе гдⷭ҇ь ѻ҆́чи є҆гѡ̀, и҆ ви́дѣ: и҆ сѐ, гора̀ и҆спо́лнь ко́ней, и҆ колесни́ца ѻ҆́гненна ѡ҆́крестъ є҆лїссе́а. | καὶ προσηύξατο ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπε· Κύριε, διάνοιξον δὴ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ παιδαρίου καὶ ἰδέτω· καὶ διήνοιξε Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε. καὶ ἰδοὺ τὸ ὄρος πλῆρες ἵππων, καὶ ἅρμα πυρὸς περικύκλῳ ῾Ελισαιέ. |
|
18
|
18
|
| И҆ снидо́ша къ немꙋ̀: и҆ помоли́сѧ є҆лїссе́й ко гдⷭ҇ꙋ и҆ речѐ: поразѝ оу҆̀бо ꙗ҆зы́къ се́й невидѣ́нїемъ. И҆ поразѝ и҆́хъ невидѣ́нїемъ по глаго́лꙋ є҆лїссе́евꙋ. | καὶ κατέβησαν πρὸς αὐτόν, καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· πάταξον δὴ τὸ ἔθνος τοῦτο ἀορασίᾳ· καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀορασίᾳ κατὰ τὸ ρῆμα ῾Ελισαιέ. |
|
19
|
19
|
| И҆ речѐ къ ни̑мъ є҆лїссе́й: не се́й пꙋ́ть и҆ не се́й гра́дъ: грѧди́те по мнѣ̀, и҆ ѿведꙋ̀ вы̀ къ мꙋ́жꙋ, є҆го́же и҆́щете. И҆ ѿведѐ и҆́хъ въ самарі́ю. | καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ῾Ελισαιέ· οὐχὶ αὕτη ἡ πόλις καὶ αὕτη ἡ ὁδός· δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ἄξω ὑμᾶς πρὸς τὸν ἄνδρα, ὃν ζητεῖτε· καὶ ἀπήγαγεν αὐτοὺς πρὸς Σαμάρειαν. |
|
20
|
20
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ внидо́ша въ самарі́ю, и҆ речѐ є҆лїссе́й: ѿве́рзи оу҆̀бо, гдⷭ҇и, ѻ҆́чи и҆́хъ, и҆ да ви́дѧтъ. И҆ ѿве́рзе гдⷭ҇ь ѻ҆́чи и҆́хъ, и҆ ви́дѣша: и҆ сѐ, бѧ́хꙋ посредѣ̀ самарі́и. | καὶ ἐγένετο ὡς εἰσῆλθον εἰς Σαμάρειαν, καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἄνοιξον δή, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ ἰδέτωσαν· καὶ διήνοιξε Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἦσαν ἐν μέσῳ Σαμαρείας. |
|
21
|
21
|
| И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ ко є҆лїссе́ю, є҆гда̀ оу҆ви́дѣ ѧ҆̀: а҆́ще поражꙋ̀ ѧ҆̀ пораже́нїемъ, ѻ҆́тче; | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ῾Ελισαιέ, ὡς εἶδεν αὐτούς· εἰ πατάξας πατάξω, πάτερ; |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́и: да не порази́ши: є҆да́ ли плѣни́лъ є҆сѝ и҆̀хъ мече́мъ твои́мъ и҆ лꙋ́комъ твои́мъ, да и҆збїе́ши; и҆ предложѝ и҆̀мъ хлѣ́бы и҆ во́дꙋ, да ꙗ҆дѧ́тъ и҆ да пїю́тъ и҆ да ѿи́дꙋтъ ко господи́нꙋ своемꙋ̀. | καὶ εἶπεν· οὐ πατάξεις, εἰ μὴ οὓς ᾐχμαλώτευσας ἐν ρομφαίᾳ σου καὶ τόξῳ σου σὺ τύπτεις· παράθες ἄρτους καὶ ὕδωρ ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ φαγέτωσαν καὶ πιέτωσαν καὶ ἀπελθέτωσαν πρὸς τὸν κύριον αὐτῶν. |
|
23
|
23
|
| И҆ предложѝ и҆̀мъ предложе́нїе ве́лїе, и҆ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша, и҆ ѿпꙋстѝ ѧ҆̀, и҆ и҆до́ша ко господи́нꙋ своемꙋ̀: и҆ не приложи́ша ктомꙋ̀ во́ини приходи́ти и҆з̾ сѷрі́и въ зе́млю і҆и҃левꙋ. | καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς παράθεσιν μεγάλην, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον· καὶ ἀπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν κύριον αὐτῶν. καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι μονόζωνοι Συρίας τοῦ ἐλθεῖν εἰς γῆν ᾿Ισραήλ. |
|
24
|
24
|
| И҆ бы́сть по си́хъ, и҆ собра̀ сы́нъ а҆де́ровъ ца́рь сѷрі́йскїй всѐ ѡ҆полче́нїе своѐ, и҆ взы́де и҆ ѡ҆бсѣ́де самарі́ю. | Καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἤθροισεν υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας πᾶσαν τὴν παρεμβολὴν αὐτοῦ καὶ ἀνέβη καὶ περιεκάθισεν ἐπὶ Σαμάρειαν. |
|
25
|
25
|
| И҆ бы́сть гла́дъ вели́къ въ самарі́и: и҆ сѐ, ѡ҆бсѣдо́ша ю҆̀, до́ндеже бы́сть глава̀ ѻ҆сло́ва за пѧтьдесѧ́тъ сі̑кль сребра̀, и҆ четве́ртаѧ ча́сть мѣ́ры гно́ѧ голꙋби́нагѡ за пѧ́ть сі̑кль сребра̀. | καὶ ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ ἰδοὺ περιεκάθηντο ἐπ᾿ αὐτήν, ἕως οὗ ἐγενήθη κεφαλὴ ὄνου πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου καὶ τέταρτον τοῦ κάβου κόπρου περιστερῶν πέντε σίκλων ἀργυρίου. |
|
26
|
26
|
| И҆ бы́сть ца́рь і҆и҃левъ ѡ҆бходѧ́й по стѣна́мъ: и҆ жена̀ (нѣ́каѧ) возопѝ къ немꙋ̀, глаго́лющи: спаси́ мѧ, господи́не мо́й царю̀. | καὶ ἦν ὁ βασιλεὺς διαπορευόμενος ἐπὶ τοῦ τείχους, καὶ γυνὴ ἐβόησε πρὸς αὐτὸν λέγουσα· σῶσον, κύριε βασιλεῦ. |
|
27
|
27
|
| И҆ речѐ є҆́й: а҆́ще тебѐ не сп҃са́етъ гдⷭ҇ь, ка́кѡ а҆́зъ спасꙋ́ тѧ; є҆да̀ ѿ гꙋмна̀ и҆лѝ ѿ точи́ла; | καὶ εἶπεν αὐτῇ· μή σε σώσαι Κύριος, πόθεν σώσω σε; μὴ ἀπὸ ἅλωνος ἢ ἀπὸ ληνοῦ; |
|
28
|
28
|
| И҆ речѐ є҆́й ца́рь: что́ ти є҆́сть; И҆ речѐ: сїѧ̀ жена̀ ко мнѣ̀ речѐ: да́ждь сы́на твоего̀, да съѧди́мъ є҆го̀ дне́сь, а҆ оу҆́тро моего̀ сы́на съѧди́мъ: | καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· τί ἔστι σοι; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· αὕτη εἶπε πρός με· δὸς τὸν υἱόν σου καὶ φαγόμεθα αὐτὸν σήμερον, καὶ τὸν υἱόν μου φαγόμεθα αὐτὸν αὔριον· |
|
29
|
29
|
| и҆ и҆спеко́хомъ сы́на моего̀ и҆ снѣдо́хомъ є҆го̀: и҆ рѣ́хъ къ не́й въ де́нь вторы́й: да́ждь сы́на твоего̀, и҆ съѧди́мъ є҆го̀: и҆ скры̀ сы́на своего̀. | καὶ ἡψήσαμεν τὸν υἱόν μου καὶ ἐφάγομεν αὐτόν, καὶ εἶπον πρὸς αὐτὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ· δὸς τὸν υἱόν σου καὶ φάγωμεν αὐτόν. καὶ ἔκρυψε τὸν υἱόν αὐτῆς. |
|
30
|
30
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша ца́рь і҆и҃левъ словеса̀ жены̀, раздра̀ ри̑зы своѧ̑ и҆ са́мъ хожда́ше по стѣнѣ̀, и҆ ви́дѣша лю́дїе вре́тище на пло́ти є҆гѡ̀ внꙋ́трь. | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς λόγους τῆς γυναικός, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς διεπορεύετο ἐπὶ τοῦ τείχους. καὶ εἶδεν ὁ λαὸς τὸν σάκκον ἐπὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἔσωθεν. |
|
31
|
31
|
| И҆ речѐ ца́рь: сїѧ̑ да сотвори́тъ мѝ бг҃ъ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ мѝ, а҆́ще бꙋ́детъ глава̀ є҆лїссе́ева на не́мъ дне́сь. | καὶ εἶπε· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ στήσεται ἡ κεφαλὴ ῾Ελισαιὲ ἐπ᾿ αὐτῷ σήμερον. |
|
32
|
32
|
| Є҆лїссе́й же сѣдѧ́ше въ домꙋ̀ свое́мъ, и҆ ста́рцы сѣдѧ́хꙋ съ ни́мъ. И҆ посла̀ ца́рь мꙋ́жа пред̾ лице́мъ свои́мъ. И҆ пре́жде да́же прїитѝ по́сланномꙋ къ немꙋ̀, и҆ то́й речѐ ко ста́рцємъ: не вѣ́сте ли, ꙗ҆́кѡ посла̀ сы́нъ оу҆бі́йцы се́й, да ѿсѣче́тъ главꙋ̀ мою̀; ви́дите, є҆гда̀ прїи́детъ вѣ́стникъ, заключи́те двє́ри и҆ сти́сните є҆го̀ во две́рехъ: не то́потъ ли но́гъ господи́на є҆гѡ̀ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀; | καὶ ῾Ελισαιὲ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἐκάθηντο μετ᾿ αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλεν ἄνδρα πρὸ προσώπου αὐτοῦ πρὶν ἐλθεῖν τὸν ἄγγελον πρὸς αὐτὸν καὶ αὐτὸς εἶπε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους· εἰ οἴδατε ὅτι ἀπέστειλεν ὁ υἱὸς τοῦ φονευτοῦ οὗτος ἀφελεῖν τὴν κεφαλήν μου; ἴδετε ὡς ἂν ἔλθῃ ὁ ἄγγελος, ἀποκλείσατε τὴν θύραν· καὶ παραθλίψατε αὐτὸν ἐν τῇ θύρᾳ· οὐχὶ φωνὴ τῶν ποδῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ κατόπισθεν αὐτοῦ; |
|
33
|
33
|
| И҆ є҆щѐ є҆мꙋ̀ глаго́лющꙋ съ ни́ми, и҆ сѐ, вѣ́стникъ сни́де къ немꙋ̀ и҆ речѐ: сѐ, сїѐ ѕло̀ ѿ гдⷭ҇а: что̀ потерплю̀ гдⷭ҇еви ксемꙋ̀; | ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος μετ᾿ αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἄγγελος κατέβη πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἰδοὺ αὕτη ἡ κακία παρὰ Κυρίου· τί ὑπομείνω τῷ Κυρίῳ ἔτι; |
|
Глава́ з҃
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
| И҆ речѐ є҆лїссе́й: слы́шите сло́во гдⷭ҇не, си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́коже ча́съ се́й, оу҆́трѡ мѣ́ра мꙋкѝ пшени́чны бꙋ́детъ за сі́кль є҆ди́нъ, и҆ двѣ̀ мѣ̑ры ꙗ҆чме́нѧ за сі́кль є҆ди́нъ во вратѣ́хъ самарі́и. | ΚΑΙ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἄκουσον λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· ὡς ἡ ὥρα αὕτη αὔριον μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ δίμετρον κριθῶν σίκλου ἐν ταῖς πύλαις Σαμαρείας. |
|
2
|
2
|
| И҆ ѿвѣща̀ трїста́тъ, на є҆гѡ́же рꙋкꙋ̀ ца́рь почива́ше, и҆ речѐ и҆ є҆лїссе́ю: сѐ, а҆́ще ѿве́рзетъ гдⷭ҇ь и҆ хлѧ̑би небє́сныѧ, то̀ не бꙋ́детъ глаго́лъ се́й. И҆ є҆лїссе́й речѐ: сѐ, ты̀ оу҆́зриши ѻ҆чи́ма твои́ма, и҆ ѿтꙋ́дꙋ не и҆́маши ꙗ҆́сти. | καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης, ἐφ᾿ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύετο ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τῷ ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ποιήσει Κύριος καταράκτας ἐν οὐρανῷ, μὴ ἔσται τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ ῾Ελισαιὲ εἶπεν· ἰδοὺ σὺ ὄψει τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐκεῖθεν οὐ φάγῃ. |
|
3
|
3
|
| И҆ бѧ́хꙋ четы́ре мꙋ́жа прокаже́ни при вратѣ́хъ гра́да. И҆ речѐ мꙋ́жъ ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀: что̀ мы̀ сѣди́мъ здѣ̀ до́ндеже оу҆́мремъ; | καὶ τέσσαρες ἄνδρες ἦσαν λεπροὶ παρὰ τὴν θύραν τῆς πόλεως, καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τί ἡμεῖς καθήμεθα ὧδε, ἕως ἀποθάνωμεν; |
|
4
|
4
|
| а҆́ще рече́мъ: вни́демъ во гра́дъ, то̀ гла́дъ є҆́сть во гра́дѣ, и҆ оу҆́мремъ та́мѡ: а҆́ще же сѣди́мъ здѣ̀, то̀ и҆ та́кѡ оу҆́мремъ: и҆ нн҃ѣ и҆́демъ и҆ вни́демъ въ по́лкъ сѷрі́йскїй: а҆́ще живѧ́тъ ны̀, жи́ви бꙋ́демъ: а҆́ще ли оу҆мертвѧ́тъ ны̀, то̀ оу҆́мремъ. | ἐὰν εἴπωμεν, εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ ὁ λιμὸς ἐν τῇ πόλει καὶ ἀποθανούμεθα ἐκεῖ· καὶ ἐὰν καθίσωμεν ὧδε, καὶ ἀποθανούμεθα. καὶ νῦν δεῦτε καὶ ἐμπέσωμεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας· ἐὰν ζωογονήσωσιν ἡμᾶς, καὶ ζησόμεθα· καὶ ἐὰν θανατώσωσιν ἡμᾶς, καὶ ἀποθανούμεθα. |
|
5
|
5
|
| И҆ воста́ша въ сꙋмра́цѣ и҆тѝ въ по́лкъ сѷрі́йскїй и҆ внидо́ша средѣ̀ полка̀ сѷрі́йска, и҆ сѐ, не бѣ̀ мꙋ́жа тꙋ̀. | καὶ ἀνέστησαν ἐν τῷ σκότει εἰσελθεῖν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἦλθον εἰς μέρος παρεμβολῆς Συρίας, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ ἐκεῖ. |
|
6
|
6
|
| И҆ гдⷭ҇ь слы́шанъ сотворѝ полкꙋ̀ сѵрі́йскꙋ гла́съ колесни́цъ и҆ гла́съ ко́ней и҆ гла́съ си́лы вели́кїѧ. И҆ речѐ мꙋ́жъ ко бра́тꙋ своемꙋ̀: сѐ, нн҃ѣ наѧ́лъ є҆́сть на на́съ ца́рь і҆и҃левъ царѝ хеттє́йски и҆ цари̑ є҆гѵ́пєтскїѧ прїитѝ на ны̀. | καὶ κύριος ἀκουστὴν ἐποίησε παρεμβολὴν τὴν Συρίας φωνὴν ἅρματος καὶ φωνὴν ἵππου, φωνὴν δυνάμεως μεγάλης, καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· νῦν ἐμισθώσατο ἐφ᾿ ἡμᾶς ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς βασιλέας τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλέας Αἰγύπτου τοῦ ἐλθεῖν ἐφ᾿ ἡμᾶς. |
|
7
|
7
|
| И҆ воста́ша, и҆ бѣжа́ша въ сꙋмра́цѣ, и҆ ѡ҆ста́виша сѣ̑ни своѧ̑ и҆ ко́ни своѧ̑ и҆ ѻ҆слы̀ своѧ̑, ꙗ҆́коже бы́ша во станꙋ̀, и҆ бѣжа́ша дꙋшѝ ра́ди своеѧ̀. | καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπέδρασαν ἐν τῷ σκότει καὶ ἐγκατέλιπαν τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν ἐν τῇ παρεμβολῇ ὥς ἐστι καὶ ἔφυγον πρὸς τὴν ψυχὴν ἑαυτῶν. |
|
8
|
8
|
| И҆ внидо́ша прокаже́ннїи сі́и до среды̀ полка̀, и҆ внидо́ша въ сѣ́нь є҆ди́нꙋ, и҆ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша, и҆ взѧ́ша ѿтꙋ́дꙋ сребро̀ и҆ зла́то и҆ ѻ҆дє́жды, и҆ ѿидо́ша, и҆ скры́ша: и҆ возврати́шасѧ, и҆ внидо́ша въ дрꙋгꙋ́ю сѣ́нь, и҆ взѧ́ша ѿтꙋ́дꙋ, и҆ ѿидо́ша, и҆ скры́ша. | καὶ εἰσῆλθον οἱ λεπροὶ οὗτοι ἕως μέρους τῆς παρεμβολῆς καὶ εἰσῆλθον εἰς σκηνὴν μίαν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ᾖραν ἐκεῖθεν ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ἱματισμὸν καὶ ἐπορεύθησαν· καὶ ἐπέστρεψαν ἐκεῖθεν καὶ εἰσῆλθον εἰς σκηνὴν ἄλλην καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ κατέκρυψαν. |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ мꙋ́жъ ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀: не та́кѡ мы̀ твори́мъ: де́нь се́й де́нь благоговѣ́щенїѧ є҆́сть, мы́ же молчи́мъ и҆ ме́длимъ до свѣ́та оу҆́треннѧгѡ, и҆ ѡ҆брѧ́щемъ беззако́нїе: и҆ нн҃ѣ прїи́демъ и҆ вни́демъ, и҆ возвѣсти́мъ въ домꙋ̀ царе́вѣ. | καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· οὐχ οὕτως ἡμεῖς ποιοῦμεν· ἡ ἡμέρα αὕτη ἡμέρα εὐαγγελίας ἐστί, καὶ ἡμεῖς σιωπῶμεν καὶ μένομεν ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ καὶ εὑρήσομεν ἀνομίαν· καὶ νῦν δεῦρο καὶ εἰσέλθωμεν καὶ ἀναγγείλωμεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως. |
|
10
|
10
|
| И҆ внидо́ша, и҆ возопи́ша ко вратѡ́мъ гра́да и҆ возвѣсти́ша и҆̀мъ, глаго́люще: внидо́хомъ въ по́лкъ сѷрі́йскїй, и҆ сѐ, не бы́сть тꙋ̀ мꙋ́жа, ни гла́са человѣ́ча, но то́кмѡ ко́ни привѧ́зани, и҆ ѻ҆слѧ́та, и҆ сѣ̑ни и҆́хъ ꙗ҆́коже сꙋ́ть. | καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐβόησαν πρὸς τὴν πύλην τῆς πόλεως καὶ ἀνήγγειλαν αὐτοῖς, λέγοντες· εἰσήλθομεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ἀνὴρ καὶ φωνὴ ἀνθρώπου, ὅτι εἰ μὴ ἵππος δεδεμένος καὶ ὄνος καὶ αἱ σκηναὶ αὐτῶν ὡς εἰσί. |
|
11
|
11
|
| И҆ возопи́ша вра́тницы, и҆ возвѣсти́ша въ домꙋ̀ царе́вѣ внꙋ́трь. | καὶ ἐβόησαν οἱ θυρωροὶ καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ἔσω. |
|
12
|
12
|
| И҆ воста̀ но́щїю ца́рь и҆ речѐ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: возвѣщꙋ̀ ва́мъ нн҃ѣ, ꙗ҆̀же сотвори́ша на́мъ сѷрі́ане: разꙋмѣ́ша, ꙗ҆́кѡ гла́дни є҆смы̀, и҆ и҆зыдо́ша и҆з̾ ста́на, и҆ сокры́шасѧ на селѣ̀, глаго́люще: ꙗ҆́кѡ и҆зы́дꙋтъ и҆з̾ гра́да, и҆ и҆́мемъ ѧ҆̀ жи̑вы и҆ во гра́дъ вни́демъ. | καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς νυκτὸς καὶ εἶπε πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἀναγγελῶ δὴ ὑμῖν ἃ ἐποίησεν ὑμῖν Συρία· ἔγνωσαν ὅτι πεινῶμεν ἡμεῖς, καὶ ἐξῆλθαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐκρύβησαν ἐν τῷ ἀγρῷ λέγοντες· ὅτι ἐξελεύσονται ἐκ τῆς πόλεως, καὶ συλληψόμεθα αὐτοὺς ζῶντας καὶ εἰς τὴν πόλιν εἰσελευσόμεθα. |
|
13
|
13
|
| И҆ ѿвѣща̀ є҆ди́нъ ѿ ѻ҆́трѡкъ є҆гѡ̀ и҆ речѐ: да во́змꙋтъ нн҃ѣ пѧ́ть ко́ней ѡ҆ста́вшихъ, и҆́же ѡ҆ста́шасѧ здѣ̀, сѐ, сꙋ́ть оу҆ толи́кагѡ мно́жества і҆и҃лева ѡ҆ста́вшїисѧ, и҆ по́слемъ та́мѡ, и҆ оу҆́зримъ. | καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παίδων αὐτοῦ καὶ εἶπε· λαβέτωσαν δὴ πέντε τῶν ἵππων τῶν ὑπολελειμμένων, οἳ κατελείφθησαν ὧδε, ἰδού εἰσι πρὸς πᾶν τὸ πλῆθος ᾿Ισραὴλ τὸ ἐκλεῖπον· καὶ ἀποστελοῦμεν ἐκεῖ καὶ ὀψόμεθα. |
|
14
|
14
|
| И҆ взѧ́ша два̀ вса́дника ко́ней: и҆ посла̀ ца́рь і҆и҃левъ в̾слѣ́дъ царѧ̀ сѵ́рска, глаго́лѧ: и҆ди́те и҆ ви́дите. | καὶ ἔλαβον δύο ἐπιβάτας ἵππων, καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ὀπίσω τοῦ βασιλέως Συρίας λέγων· δεῦτε καὶ ἴδετε. |
|
15
|
15
|
| И҆ и҆до́ша в̾слѣ́дъ и҆́хъ да́же до і҆ѻрда́на, и҆ сѐ, ве́сь пꙋ́ть и҆спо́лненъ ѻ҆де́ждъ и҆ ѻ҆рꙋ́жїѧ, ꙗ҆̀же поверго́ша сѷрі́ане, внегда̀ оу҆страши́тсѧ и҆̀мъ. И҆ возврати́шасѧ по́сланнїи, и҆ возвѣсти́ша царю̀. | καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ ὁδὸς πλήρης ἱματίων καὶ σκευῶν, ὧν ἔρριψε Συρία ἐν τῷ θαμβεῖσθαι αὐτούς· καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ἄγγελοι καὶ ἀνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ. |
|
16
|
16
|
| И҆ и҆зыдо́ша лю́дїе, и҆ разгра́биша ве́сь ста́нъ сѵ́рскїй. И҆ бы́сть мѣ́ра мꙋкѝ пшени́чны за сі́кль є҆ди́нъ и҆ двѣ̀ мѣ̑ры ꙗ҆чме́нѧ за сі́кль, по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню. | καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαὸς καὶ διήρπασαν τὴν παρεμβολὴν Συρίας, καὶ ἐγένετο μέτρον σεμιδάλεως σίκλου, κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, καὶ δίμετρον κριθῶν σίκλου. |
|
17
|
17
|
| И҆ ца́рь приста́ви трїста́та, на є҆гѡ́же рꙋцѣ̀ ца́рь почива́ше, оу҆ вра́тъ: и҆ попра́ша є҆го̀ лю́дїе во вратѣ́хъ, и҆ оу҆́мре, ꙗ҆́коже глаго́ла человѣ́къ бж҃їй, и҆́же глаго́ла, є҆гда̀ по́сланный прїи́де къ немꙋ̀. | καὶ ὁ βασιλεὺς κατέστησε τὸν τριστάτην, ἐφ᾿ ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύσατο τῇ χειρὶ αὐτοῦ, ἐπὶ τῆς πύλης. καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ, καὶ ἀπέθανε, καθὰ ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὃς ἐλάλησεν ἐν τῷ καταβῆναι τὸν ἄγγελον πρὸς αὐτόν. |
|
18
|
18
|
| И҆ бы́сть ꙗ҆́коже речѐ є҆лїссе́й къ царю̀ глаго́лѧ: двѣ̀ мѣ̑ры ꙗ҆чме́нѧ за сі́кль є҆ди́нъ, и҆ мѣ́ра мꙋкѝ пшени́чны за сі́кль: и҆ бꙋ́детъ ꙗ҆́коже се́й ча́съ заꙋ́тра во вратѣ́хъ самарі́и. | καὶ ἐγένετο καθὰ ἐλάλησεν ῾Ελισαιὲ πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· δίμετρον κριθῆς σίκλου καὶ μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ ἔσται ὡς ἡ ὥρα αὔριον ἐν τῇ πύλῃ Σαμαρείας· |
|
19
|
19
|
| И҆ ѿвѣща̀ трїста́тъ є҆лїссе́ю и҆ речѐ: а҆́ще гдⷭ҇ь ѿве́рзетъ хлѧ̑би небє́сныѧ, не бꙋ́детъ глаго́лъ се́й. И҆ речѐ є҆лїссе́й: сѐ, оу҆́зриши ѻ҆чи́ма твои́ма, и҆ ѿтꙋ́дꙋ и҆ не и҆́маши ꙗ҆́сти.. | καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης τῷ ῾Ελισαιὲ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ Κύριος ποιεῖ καταράκτας ἐν τῷ οὐρανῷ, μὴ ἔσται τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἰδοὺ ὄψῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐκεῖθεν οὐ μὴ φάγῃ. |
|
20
|
20
|
| И҆ бы́сть та́кѡ, и҆ попра́ша є҆го̀ лю́дїе во вратѣ́хъ, и҆ оу҆́мре. | καὶ ἐγένετο οὕτως, καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἀπέθανε. |
|
Глава́ и҃
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
| И҆ глаго́ла є҆лїссе́й къ женѣ̀, є҆ѧ́же воскресѝ сы́на, глаго́лѧ: воста́ни и҆ и҆дѝ ты̀ и҆ до́мъ тво́й, и҆ ѡ҆бита́й и҆дѣ́же а҆́ще мо́жеши ѡ҆бита́ти, ꙗ҆́кѡ призва̀ гдⷭ҇ь гла́дъ на зе́млю, и҆ прїи́детъ на зе́млю се́дмь лѣ́тъ. | ΚΑΙ ῾Ελισαιὲ ἐλάλησε πρὸς τὴν γυναῖκα, ἧς ἐζωπύρησε τὸν υἱόν, λέγων· ἀνάστηθι καὶ δεῦρο σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ παροίκει, οὗ ἐὰν παροικήσῃς, ὅτι κέκληκε Κύριος λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καί γε ἦλθεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτὰ ἔτη. |
|
2
|
2
|
| И҆ воста̀ жена̀, и҆ сотворѝ но глаго́лꙋ є҆лїссе́евꙋ, и҆ по́йде сама̀ и҆ до́мъ є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆бита̀ на землѝ и҆ноплеме́нничи се́дмь лѣ́тъ. | καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ καὶ ἐποίησε κατὰ τὸ ρῆμα ῾Ελισαιὲ καὶ αὐτὴ καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς καὶ παρῴκει ἐν γῇ ἀλλοφύλων ἑπτὰ ἔτη. |
|
3
|
3
|
| И҆ бы́сть но сконча́нїи седмѝ лѣ́тъ, и҆ возврати́сѧ жена̀ ѿ землѝ и҆ноплеме́нничи во гра́дъ, и҆ прїи́де возопи́ти къ царю̀ ѡ҆ до́мѣ свое́мъ и҆ ѡ҆ се́лѣхъ свои́хъ. | καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑπτὰ ἐτῶν καὶ ἐπέστρεψεν ἡ γυνὴ ἐκ γῆς ἀλλοφύλων εἰς τὴν πόλιν καὶ ἦλθε βοῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τοῦ οἴκου ἑαυτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν αὐτῆς. |
|
4
|
4
|
| И҆ глаго́ла ца́рь ко гїезі́ю ѻ҆́трокꙋ є҆лїссе́а человѣ́ка бж҃їѧ глаго́лѧ: повѣ́ждь мѝ нн҃ѣ всѧ̑ вели̑каѧ, ꙗ҆̀же сотворѝ є҆лїссе́й. | καὶ ὁ βασιλεὺς ἐλάλει πρὸς Γιεζὶ τὸ παιδάριον ῾Ελισαιὲ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θοεῦ λέγων· διήγησαι δὴ ἐμοὶ πάντα τὰ μεγάλα, ἃ ἐποίησεν ῾Ελισαιέ. |
|
5
|
5
|
| И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ повѣ́дающꙋ царе́ви, ꙗ҆́кѡ жи́ва сотворѝ сы́на оу҆ме́ршаго: и҆ сѐ, жена̀, є҆ѧ́же воскресѝ є҆лїссе́й сы́на є҆ѧ̀, вопию́щи ко царе́ви ѡ҆ до́мѣ свое́мъ и҆ ѡ҆ се́лѣхъ свои́хъ, И҆ речѐ гїезі́й: господи́не царю̀, сїѧ̀ жена̀ и҆ се́й сы́нъ є҆ѧ̀, є҆го́же жи́ва сотворѝ є҆лїссе́й. | καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἐξηγουμένου τῷ βασιλεῖ, ὡς ἐζωπύρησεν υἱὸν τεθνηκότα, καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή, ἧς ἐζωπύρησε τὸν υἱὸν αὐτῆς ῾Ελισαιέ, βοῶσα πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τοῦ οἴκου ἑαυτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν ἑαυτῆς· καὶ εἶπε Γιεζί· κύριε βασιλεῦ, αὕτη ἡ γυνὴ καὶ οὖτος ὁ υἱὸς αὐτῆς, ὃν ἐζωπύρησεν ῾Ελισαιέ. |
|
6
|
6
|
| И҆ вопросѝ ца́рь женꙋ̀: и҆ повѣ́да є҆мꙋ̀. И҆ дадѐ є҆́й ца́рь скопца̀ є҆ди́наго, глаго́лѧ возвратѝ всѧ̑, ꙗ҆̀же є҆ѧ̀ сꙋ́ть, и҆ всѧ̑ плоды̀ села̀ є҆ѧ̀, ѿ да, въ ѻ҆́ньже ѡ҆ста́ви зе́млю, да́же до нн҃ѣ. | καὶ ἐπηρώτησεν ὁ βασιλεὺς τὴν γυναῖκα καὶ διηγήσατο αὐτῷ· καὶ ἔδωκεν αὐτῇ ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον ἕνα λέγων· ἐπίστρεψον πάντα τὰ αὐτῆς καὶ πάντα τὰ γενήματα τοῦ ἀγροῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς κατέλιπε τὴν γῆν ἕως τοῦ νῦν. |
|
7
|
7
|
| И҆ прїи́де є҆лїссе́й въ дама́скъ. И҆ сы́нъ а҆де́ровъ ца́рь сѵ́рскїй разболѣ́сѧ, и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: прїи́де человѣ́къ бж҃їй до здѣ̀. | Καὶ ἦλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς Δαμασκόν, καὶ υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἠρρώστει, καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ λέγοντες· ἥκει ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἕως ὧδε. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ ца́рь ко а҆заи́лꙋ: прїимѝ въ рꙋ́кꙋ свою̀ да́ръ, и҆ и҆дѝ во срѣ́тенїе человѣ́кꙋ бж҃їю, и҆ вопросѝ гдⷭ҇а и҆̀мъ, глаго́лѧ: а҆́ще ли жи́въ бꙋ́дꙋ ѿ болѣ̑зни сеѧ̀; | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αζαήλ· λάβε ἐν τῇ χειρί σου μαναὰ καὶ δεῦρο εἰς ἀπαντὴν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιζήτησον τὸν Κύριον παρ᾿ αὐτοῦ λέγων· εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης; |
|
9
|
9
|
| И҆ и҆́де а҆заи́лъ на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀, и҆ взѧ̀ да́ръ въ рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ всѧ̑ блага̑ѧ дама́скова, бре́мѧ четы́редесѧть велблю́дѡвъ, и҆ прїи́де, и҆ ста̀ пред̾ ни́мъ, и҆ речѐ ко є҆лїссе́ю: сы́нъ тво́й, сы́нъ а҆де́ровъ, ца́рь сѵ́рскїй, посла́ мѧ къ тебѣ̀ вопроси́ти, глаго́лѧ: бꙋ́дꙋ ли жи́въ ѿ болѣ́зни моеѧ̀ сеѧ̀; | καὶ ἐπορεύθη ᾿Αζαὴλ εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε μαναὰ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ἀγαθὰ Δαμασκοῦ, ἄρσιν τεσσαράκοντα καμήλων, καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς ῾Ελισαιέ· υἱός σου υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἀπέστειλέ με πρός σε ἐπερωτῆσαι λέγων· εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης; |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ къ немꙋ̀ є҆лїссе́й: и҆дѝ и҆ рцы̀ є҆мꙋ̀: живѧ̀ поживе́ши: но показа́ ми гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ сме́ртїю оу҆́мретъ. | καὶ καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· δεῦρο εἰπὸν αὐτῷ· ζωῇ ζήσῃ· καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ· |
|
11
|
11
|
| И҆ предста̀ лицꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ возложѝ (рꙋ́ки) да́же до постыдѣ́нїѧ, и҆ пла́касѧ человѣ́къ бж҃їй. | καὶ παρέστη τῷ προσώπῳ αὐτοῦ καὶ ἔθηκεν ἕως αἰσχύνης, καὶ ἔκλαυσεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ а҆заи́лъ: что̀ ꙗ҆́кѡ господи́нъ мо́й пла́четъ; И҆ речѐ: вѣ́мъ є҆ли̑ка сотвори́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ ѕла̑: крѣ́пѡсти и҆̀хъ сожже́ши ѻ҆гне́мъ, и҆ и҆збра̑нныѧ и҆̀хъ и҆збїе́ши мече́мъ, и҆ младе́нцы и҆̀хъ разбїе́ши, и҆ во чре́вѣ и҆мѣ́ющыѧ и҆̀хъ расто́ргнеши. | καὶ εἶπεν ᾿Αζαήλ· τί ὅτι ὁ κύριός μου κλαίει; καὶ εἶπεν· ὅτι οἶδα ὅσα ποιήσεις τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ κακά· τὰ ὀχυρώματα αὐτῶν ἐξαποστελεῖς ἐν πυρὶ καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ ἀποκτενεῖς καὶ τὰ νήπια αὐτῶν ἐνσείσεις καὶ τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας αὐτῶν ἀναρρήξεις. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ а҆заи́лъ: кто̀ є҆́сть ра́бъ тво́й, пе́съ ме́ртвый, ꙗ҆́кѡ сотвори́тъ глаго́лъ се́й; И҆ речѐ є҆лїссе́й: показа́ ми тѧ̀ гдⷭ҇ь ца́рствꙋюща над̾ сѷрі́ею. | καὶ εἶπεν ᾿Αζαήλ· τίς ἐστιν ὁ δοῦλός σου ὁ κύων ὁ τεθνηκώς, ὅτι ποιήσει τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἔδειξέ μοι Κύριός σε βασιλεύοντα ἐπὶ Συρίαν. |
|
14
|
14
|
| И҆ ѿи́де ѿ є҆лїссе́а и҆ вни́де ко господи́нꙋ своемꙋ̀. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ (ца́рь): что́ ти речѐ є҆лїссе́й; Ѿвѣща̀: рече́ ми є҆лїссе́й, живѧ̀ поживе́ши. | καὶ ἀπῆλθεν ἀπὸ ῾Ελισαιὲ καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί εἶπέ σοι ῾Ελισαιέ; καὶ εἶπεν· εἶπέ μοι, ζωῇ ζήσῃ. |
|
15
|
15
|
| И҆ бы́сть во оу҆́трїи, и҆ взѧ̀ ѻ҆деѧ́ло, и҆ намочѝ въ водѣ̀, и҆ ѡ҆бложѝ на лицѐ є҆гѡ̀, и҆ оу҆́мре: и҆ воцари́сѧ а҆заи́лъ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον, καὶ ἔλαβε τὸ μαχμὰ καὶ ἔβαψεν ἐν τῷ ὕδατι καὶ περιέβαλεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἀπέθανε, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αζαὴλ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
16
|
16
|
| Въ лѣ́то пѧ́тое і҆ѡра́ма сы́на а҆хаа́ва царѧ̀ і҆и҃лєва и҆ і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина, воцари́сѧ і҆ѡра́мъ сы́нъ і҆ѡсафа́товъ ца́рь і҆ꙋ́динъ: | ᾿Εν ἔτει πέμπτῳ τῷ ᾿Ιωρὰμ υἱῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα. |
|
17
|
17
|
| сы́нъ три́десѧти и҆ двою̀ лѣ́тꙋ бѣ̀, внегда̀ воцари́тисѧ є҆мꙋ̀, и҆ ѻ҆́смь лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, | υἱὸς τριάκοντα καὶ δύο ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ὀκτὼ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. |
|
18
|
18
|
| и҆ ходѝ въ пꙋтѝ царе́й і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже сотворѝ до́мъ а҆хаа́вль, бѣ̀ бо дщѝ а҆хаа́влѧ жена̀ є҆мꙋ̀, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ. | καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐποίησεν οἶκος ᾿Αχαάβ, ὅτι θυγάτηρ ᾿Αχαὰβ ἦν αὐτῷ εἰς γυναῖκα· καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου. |
|
19
|
19
|
| И҆ не хотѧ́ше гдⷭ҇ь потреби́ти і҆ꙋ́ды, даві́да ра́ди раба̀ своегѡ̀, ꙗ҆́коже речѐ да́ти є҆мꙋ̀ свѣти́лникъ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ во всѧ̑ дни̑. | καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος διαφθεῖραι τὸν ᾿Ιούδαν διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ, καθὼς εἶπε δοῦναι αὐτῷ λύχνον καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας. |
|
20
|
20
|
| Во дни̑ є҆гѡ̀ ѿве́ржесѧ є҆дѡ́мъ и҆з̾ под̾ рꙋкѝ і҆ꙋ́дины и҆ поста́ви над̾ собо́ю царѧ̀. | ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἠθέτησεν ᾿Εδὼμ ὑποκάτωθεν χειρὸς ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσαν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς βασιλέα. |
|
21
|
21
|
| И҆ взы́де і҆ѡра́мъ въ сїѡ́ръ, и҆ всѧ̑ колєсни́цы ꙗ҆̀же съ ни́мъ. И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ воста́вшꙋ, и҆ и҆збѝ є҆дѡ́ма ѡ҆бстꙋпи́вшаго ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ кнѧ̑зи колесни́цъ, и҆ бѣжа́ша лю́дїе въ селє́нїѧ своѧ̑. | καὶ ἀνέβη ᾿Ιωρὰμ εἰς Σιὼρ καὶ πάντα τὰ ἅρματα τὰ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀναστάντος καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Εδὼμ τὸν κυκλώσαντα ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἁρμάτων, καὶ ἔφυγεν ὁ λαὸς εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν. |
|
22
|
22
|
| И҆ ѿстꙋпѝ є҆дѡ́мъ и҆з̾ под̾ рꙋкѝ і҆ꙋ́дины да днѐ сегѡ̀: тогда̀ ѿве́ржесѧ ловна̀ во вре́мѧ ѻ҆́но. | καὶ ἠθέτησεν ᾿Εδὼμ ὑποκάτω τῆς χειρὸς ᾿Ιούδα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. τότε ἠθέτησε Λοβενὰ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ. |
|
23
|
23
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡра́млихъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωρὰμ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γέγραπται ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
24
|
24
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡра́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во гра́дѣ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀: и҆ ца́рствова ѻ҆хозі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωρὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
25
|
25
|
| Въ лѣ́то второена́десѧть і҆ѡра́ма сы́на а҆хаа́влѧ царѧ̀ і҆и҃лева, ца́рствовати нача̀ ѻ҆хозі́а сы́нъ і҆ѡра́ма царѧ̀ і҆ꙋ́дина: | ᾿Εν ἔτει δωδεκάτῳ τῷ ᾿Ιωρὰμ υἱῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωράμ. |
|
26
|
26
|
| сы́нъ два́десѧти двꙋ́хъ лѣ́тъ бы́сть ѻ҆хозі́а, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ лѣ́то є҆ди́но ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ гоѳолі́а, дще́рь а҆мврі́а царѧ̀ і҆и҃лева. | υἱὸς εἴκοσι καὶ δύο ἐτῶν ᾿Οχοζίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Γοθολία θυγάτηρ ᾿Αμβρὶ βασιλέως ᾿Ισραήλ. |
|
27
|
27
|
| И҆ хожда́ше по пꙋтє́мъ до́мꙋ а҆хаа́влѧ, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже до́мъ а҆хаа́вль: зѧ́ть бо бѣ̀ до́мꙋ а҆хаа́влѧ. | καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καθὼς ὁ οἶκος ᾿Αχαάβ. |
|
28
|
28
|
| И҆ и҆́де со і҆ѡра́момъ сы́номъ а҆хаа́влимъ на бра́нь, на а҆заи́ла царѧ̀ и҆ноплеме́ннича въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй, и҆ оу҆ѧзви́ша сѵ́рѧне і҆ѡра́ма. | καὶ ἐπορεύθη μετὰ ᾿Ιωρὰμ υἱοῦ ᾿Αχαὰβ εἰς πόλεμον μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως ἀλλοφύλων ἐν Ρεμμὼθ Γαλαάδ, καὶ ἐπάταξαν οἱ Σύροι τὸν ᾿Ιωράμ. |
|
29
|
29
|
| И҆ возврати́сѧ ца́рь і҆ѡра́мъ цѣли́тисѧ во і҆езрае́ль ѿ ꙗ҆́звъ, и҆́миже оу҆ѧзви́ша є҆го̀ въ рамѡ́ѳѣ, є҆гда̀ ра́товаше то́й на а҆заи́ла царѧ̀ сѵ́рска, и҆ ѻ҆хозі́а сы́нъ і҆ѡра́мль ца́рь і҆ꙋ́динъ сни́де ви́дѣти і҆ѡра́ма, сы́на а҆хаа́влѧ, во і҆езрае́ль, ꙗ҆́кѡ болѧ́ше то́й. | καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωρὰμ τοῦ ἰατρευθῆναι ἐν ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν πληγῶν, ὧν ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν Ρεμμὼθ ἐν τῷ πολεμεῖν αὐτὸν μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας· καὶ ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωρὰμ κατέβη τοῦ ἰδεῖν τὸν ᾿Ιωρὰμ υἱὸν ᾿Αχαὰβ ἐν ᾿Ιεζράελ, ὅτι ἠρρώστει αὐτός. |
|
Глава́ ѳ҃
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
| є҆лїссе́й прⷪ҇ро́къ призва̀ є҆ди́наго ѿ сынѡ́въ проро́чихъ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: препоѧ́ши чре́сла своѧ̑, и҆ возмѝ сосꙋ́дъ є҆ле́а сегѡ̀ въ рꙋ́кꙋ твою̀, и҆ и҆дѝ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй: | ΚΑΙ ῾Ελισαιὲ ὁ προφήτης ἐκάλεσεν ἕνα τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζῶσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ λαβὲ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου τούτου ἐν τῇ χειρί σου καὶ δεῦρο εἰς Ρεμμὼθ Γαλαάδ· |
|
2
|
2
|
| и҆ вни́деши та́мѡ, и҆ оу҆́зриши та́мѡ і҆иꙋ́а сы́на і҆ѡсафа́та сы́на намессі́ева, и҆ вни́деши, и҆ и҆зведе́ши є҆го̀ ѿ среды̀ бра́тїи є҆гѡ̀, и҆ введе́ши є҆го̀ во внꙋ́треннюю клѣ́ть: | καὶ εἰσελεύσῃ ἐκεῖ καὶ ὄψῃ ἐκεῖ ᾿Ιοὺ υἱὸν ᾿Ιωσαφὰτ υἱοῦ Ναμεσσὶ καὶ εἰσελεύσῃ καὶ ἀναστήσεις αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εἰσάξεις αὐτὸν εἰς τὸ ταμιεῖον ἐν ταμιείῳ· |
|
3
|
3
|
| и҆ во́змеши сосꙋ́дъ є҆ле́а, и҆ возлїе́ши на главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ рцы̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: пома́захъ тѧ̀ въ царѧ̀ над̾ і҆и҃лемъ: и҆ ѿве́рзеши двє́ри, и҆ да бѣжи́ши, и҆ да не пребꙋ́деши та́мѡ. | καὶ λήψῃ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπιχεεῖς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἀνοίξεις τὴν θύρα καὶ φεύξῃ καὶ οὐ μενεῖς. |
|
4
|
4
|
| И҆ и҆́де ѻ҆́трочищь проро́къ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй: | καὶ ἐπορεύθη τὸ παιδάριον ὁ προφήτης εἰς Ρεμμὼθ Γαλαὰδ |
|
5
|
5
|
| и҆ вни́де, и҆ сѐ, кнѧ̑зи си́лы сѣдѧ́хꙋ, и҆ речѐ: сло́во мѝ є҆́сть къ тебѣ̀, ѽ, кнѧ́же. И҆ речѐ і҆иꙋ́й: къ комꙋ̀ ѿ всѣ́хъ на́съ; И҆ речѐ: къ тебѣ̀, кнѧ́же. | καὶ εἰσῆλθε, καὶ ἰδοὺ οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως ἐκάθηντο, καὶ εἶπε· λόγος μοι πρὸς σέ, ὁ ἄρχων. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· πρὸς τίνα ἐκ πάντων ἡμῶν; καὶ εἶπε· πρὸς σέ, ὁ ἄρχων. |
|
6
|
6
|
| И҆ воста̀ и҆ вни́де въ до́мъ: и҆ возлїѧ̀ є҆ле́й на главꙋ̀ є҆гѡ̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: пома́захъ тѧ̀ въ царѧ̀ над̾ людьмѝ гдⷭ҇ними, над̾ і҆и҃лемъ. | καὶ ἀνέστη καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον, καὶ ἐπέχεε τὸ ἔλαιον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ λαὸν Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ, |
|
7
|
7
|
| и҆ да потреби́ши до́мъ а҆хаа́ва господи́на твоегѡ̀ ѿ лица̀ моегѡ̀, и҆ ѿмсти́ши кро́вь рабѡ́въ мои́хъ проро́кѡвъ и҆ кро́вь всѣ́хъ рабѡ́въ гдⷭ҇нихъ ѿ рꙋкѝ і҆езаве́лины. | καὶ ἐξολοθρεύσεις τὸν οἶκον ᾿Αχαὰβ τοῦ κυρίου σου ἐκ προσώπου μου καὶ ἐκδικήσεις τὰ αἵματα τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν καὶ τὰ αἵματα πάντων τῶν δούλων Κυρίου ἐκ χειρὸς ᾿Ιεζάβελ |
|
8
|
8
|
| и҆ ѿ рꙋкѝ всегѡ̀ до́мꙋ а҆хаа́влѧ, и҆ потреби́ши ѿ до́мꙋ а҆хаа́влѧ моча́щагосѧ къ стѣнѣ̀, и҆ содержа́щагосѧ, и҆ ѡ҆ста́вльшагосѧ во і҆и҃ли: | καὶ ἐκ χειρὸς ὅλου τοῦ οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐξολοθρεύσεις τῷ οἴκῳ ᾿Αχαὰβ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον καὶ συνεχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν ᾿Ισραήλ· |
|
9
|
9
|
| и҆ преда́мъ до́мъ а҆хаа́вль, ꙗ҆́коже до́мъ і҆еровоа́ма сы́на нава́това и҆ ꙗ҆́коже до́мъ ваа́сы сы́на а҆хі́ина: | καὶ δώσω τὸν οἶκον ᾿Αχαὰβ ὡς τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ καὶ ὡς τὸν οἶκον Βαασὰ υἱοῦ ᾿Αχιά· |
|
10
|
10
|
| и҆ і҆езаве́ль снѣдѧ́тъ псѝ въ ча́сти і҆езрае́лѧ, и҆ не бꙋ́детъ погреба́ющагѡ ю҆̀. И҆ ѿве́рзе двє́ри и҆ оу҆бѣжа̀. | καὶ τὴν ᾿Ιεζάβελ καταφάγονται οἱ κύνες ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ θάπτων. καὶ ἤνοιξε τὴν θύραν καὶ ἔφυγε. |
|
11
|
11
|
| І҆иꙋ́й же и҆зы́де ко ѻ҆трокѡ́мъ господи́на своегѡ̀. И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: ми́ръ ли; что̀ ꙗ҆́кѡ вни́де неи́стовый се́й къ тебѣ̀; И҆ речѐ и҆̀мъ: вы̀ вѣ́сте мꙋ́жа и҆ сꙋесло́вїе є҆гѡ̀. | καὶ ᾿Ιοὺ ἐξῆλθε πρὸς τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἰρήνη; τί ὅτι εἰσῆλθεν ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρὸς σέ; καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς οἴδατε τὸν ἄνδρα καὶ τὴν ἀδολεσχίαν αὐτοῦ. |
|
12
|
12
|
| И҆ рѣ́ша: не пра́вда, (а҆́ще не возвѣсти́ши;) возвѣстѝ оу҆̀бо на́мъ. И҆ речѐ і҆иꙋ́й къ ни̑мъ: та́кѡ и҆ та́кѡ речѐ ко мнѣ̀, глаго́лѧ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: пома́захъ тѧ̀ въ царѧ̀ над̾ і҆и҃лемъ. | καὶ εἶπον· ἄδικον· ἀπάγγειλον δὴ ἡμῖν. καὶ εἶπεν ᾿Ιοὺ πρὸς αὐτούς· οὕτω καὶ οὕτω ἐλάλησε πρός με λέγων· τάδε λέγει Κύριος· κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ. |
|
13
|
13
|
| И҆ слы́шавше теко́ша спѣ́шнѡ, и҆ взѧ̀ кі́йждо ри̑зы своѧ̑, и҆ положи́ша под̾ ни́мъ, поне́же на є҆ди́нѣмъ ѿ степе́нїй сѣдѧ́ше, и҆ вострꙋби́ша въ ро́гъ и҆ рѣ́ша: воцари́сѧ і҆иꙋ́й. | καὶ ἀκούσαντες ἔσπευσαν καὶ ἔλαβεν ἕκαστος τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἔθηκαν ὑποκάτω αὐτοῦ ἐπὶ τὸ γαρὲμ τῶν ἀναβαθμῶν καὶ ἐσάλπισαν ἐν κερατίνῃ καὶ εἶπαν· ἐβασίλευσεν ᾿Ιού. |
|
14
|
14
|
| И҆ возврати́сѧ і҆иꙋ́й сы́нъ і҆ѡсафа́та сы́на намессі́ева ко і҆ѡра́мꙋ. І҆ора́мъ же са́мъ стрежа́ше въ рамѡ́ѳѣ галаа́дстѣмъ и҆ ве́сь і҆и҃ль ѿ лица̀ а҆заи́ла царѧ̀ сѷрі́йска. | καὶ συνεστράφη ᾿Ιοὺ υἱὸς ᾿Ιωσαφὰτ υἱοῦ Ναμεσσὶ πρὸς ᾿Ιωρὰμ καὶ ᾿Ιωρὰμ αὐτὸς ἐφύλασσεν ἐν Ρεμμὼθ Γαλαάδ, αὐτὸς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας, |
|
15
|
15
|
| И҆ возврати́сѧ і҆ѡра́мъ ца́рь цѣли́тисѧ во і҆езрае́ли ѿ ꙗ҆́звъ, и҆́миже оу҆ѧзви́ша є҆го̀ сѵ́рѧне, є҆гда̀ бра́шесѧ со а҆заи́ломъ царе́мъ сѷрі́йскимъ. И҆ речѐ і҆иꙋ́й: а҆́ще є҆́сть дꙋша̀ ва́ша со мно́ю, да не и҆зы́детъ и҆з̾ гра́да бѣгле́цъ, и҆тѝ и҆ возвѣсти́ти во і҆езрае́ли. | καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Ιωρὰμ ὁ βασιλεὺς ἰατρευθῆναι ἐν ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν πληγῶν, ὧν ἔπαισαν αὐτὸν οἱ Σύριοι ἐν τῷ πολεμεῖν αὐτὸν μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας· καὶ εἶπεν ᾿Ιού· εἰ ἔστι ψυχὴ ὑμῶν μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐξελθέτω ἐκ τῆς πόλεως διαπεφευγὼς τοῦ πορευθῆναι καὶ ἀπαγγεῖλαι ἐν ᾿Ιεζράελ. |
|
16
|
16
|
| И҆ всѣ́де на конѧ̀, и҆ по́йде і҆иꙋ́й, и҆ сни́де во і҆езрае́ль, ꙗ҆́кѡ і҆ѡра́мъ ца́рь і҆и҃левъ цѣлѧ́шесѧ во і҆езрае́ли ѿ стрѣлѧ́нїй, и҆́миже оу҆стрѣли́ша є҆го̀ а҆рамі́ны въ рамѡ́ѳѣ на бра́ни со а҆заи́ломъ царе́мъ сѵ́рскимъ, ꙗ҆́кѡ то́й бѣ̀ си́ленъ и҆ мꙋ́жъ си́лы, и҆ лежа́ше та́мѡ. И҆ ѻ҆хозі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ прїи́де ви́дѣти і҆ѡра́ма. | καὶ ἵππευσε καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιοὺ καὶ κατέβη εἰς ᾿Ιεζράελ, ὅτι ᾿Ιωρὰμ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐθαραπεύετο ἐν τῷ ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν τοξευμάτων, ὧν κατετόξευσαν αὐτὸν οἱ ᾿Αραμὶν ἐν τῇ Ραμμὰθ ἐν τῷ πολέμῳ μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας, ὅτι αὐτὸς δυνατὸς καὶ ἀνὴρ δυνάμεως, καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα κατέβη ἰδεῖν τὸν ᾿Ιωράμ. |
|
17
|
17
|
| И҆ стра́жъ взы́де на сто́лпъ во і҆езрае́ли, и҆ ви́дѣ пра́хъ і҆иꙋ́евъ, є҆гда̀ и҆тѝ є҆мꙋ̀ и҆ речѐ: пра́хъ а҆́зъ ви́жꙋ. И҆ речѐ і҆ѡра́мъ: всадѝ мꙋ́жа на ко́нь и҆ послѝ проти́вꙋ и҆̀мъ, и҆ да рече́тъ: ми́ръ ли; | καὶ ὁ σκοπὸς ἀνέβη ἐπὶ τὸν πύργον ᾿Ιεζράελ καὶ εἶδε τὸν κονιορτὸν ᾿Ιοὺ ἐν τῷ παραγίνεσθαι αὐτὸν καὶ εἶπε· κονιορτὸν ἐγὼ βλέπω. καὶ εἶπεν ᾿Ιωράμ· λαβὲ ἐπιβάτην καὶ ἀπόστειλον ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ εἰπάτω, εἰ εἰρήνη. |
|
18
|
18
|
| И҆ и҆́де вса́дникъ ко́нный на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ и҆ речѐ: та́кѡ глаго́летъ ца́рь: ми́ръ ли; И҆ речѐ і҆иꙋ́й: что̀ тебѣ̀ и҆ ми́рꙋ; ѡ҆брати́сѧ вслѣ́дъ менє̀. И҆ возвѣстѝ стра́жъ, глаго́лѧ: прїи́де по́сланный до ни́хъ и҆ не возврати́сѧ. | καὶ ἐπορεύθη ἐπιβάτης ἵππου εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν καὶ εἶπε· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς, εἰ εἰρήνη. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί σοι καὶ εἰρήνη; ἐπίστρεφε εἰς τὰ ὀπίσω μου. καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων· ἦλθεν ὁ ἄγγελος ἕως αὐτῶν καὶ οὐκ ἀνέστρεψε. |
|
19
|
19
|
| И҆ посла̀ вса́дника ко́ннаго втора́го, и҆ прїи́де къ немꙋ̀ и҆ речѐ: та́кѡ речѐ ца́рь: ми́ръ ли; И҆ речѐ і҆иꙋ́й: что̀ тебѣ̀ и҆ ми́рꙋ; возврати́сѧ вслѣ́дъ менє̀. | καὶ ἀπέστειλεν ἐπιβάτην ἵππου δεύτερον, καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· εἰ εἰρήνη. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί σοι καὶ εἰρήνη; ἐπιστρέφου εἰς τὰ ὀπίσω μου. |
|
20
|
20
|
| И҆ возвѣстѝ стра́жъ, глаго́лѧ: прїи́де до ни́хъ и҆ не возврати́сѧ: и҆ во́ждь ведѧ́ше і҆иꙋ́а сы́на намессі́ина, ꙗ҆́кѡ въ премѣ́нѣ бы́сть. | καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων· ἦλθεν ἕως αὐτῶν καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ ὁ ἄγων ἦγε τὸν ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσί, ὅτι ἐν παραλλαγῇ ἐγένετο. |
|
21
|
21
|
| И҆ речѐ і҆ѡра́мъ: впрѧзи́те. И҆ впрѧго́ша колесни́цꙋ: и҆ и҆зы́де і҆ѡра́мъ ца́рь і҆и҃левъ и҆ ѻ҆хозі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ, кі́йждо на колесни́цѣ свое́й, и҆ и҆зыдо́ста на срѣ́тенїе і҆иꙋ́а, и҆ ѡ҆брѣто́ста є҆го̀ и҆ ча́сти навꙋѳе́а і҆езраилі́тина. | καὶ εἶπεν ᾿Ιωράμ· ζεῦξον· καὶ ἔζευξεν ἅρμα. καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωρὰμ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα, ἀνὴρ ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀπαντὴν ᾿Ιοὺ καὶ εὗρον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου. |
|
22
|
22
|
| И҆ бы́сть ꙗ҆́кѡ оу҆ви́дѣ і҆ѡра́мъ і҆иꙋ́а, и҆ речѐ ми́ръ ли, і҆иꙋ́е; И҆ речѐ і҆иꙋ́й что̀ тебѣ̀ и҆ ми́рꙋ; є҆щѐ блꙋды̀ і҆езаве́ли ма́тери твоеѧ̀, и҆ ча́рове є҆ѧ̀ мнѡ́гїѧ. | καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ᾿Ιωρὰμ τὸν ᾿Ιού, καὶ εἶπεν· εἰ εἰρήνη ᾿Ιού; καὶ εἶπεν ᾿Ιού· τί εἰρήνη; ἔτι αἱ πορνεῖαι ᾿Ιεζάβελ τῆς μητρός σου καὶ τὰ φάρμακα αὐτῆς τὰ πολλά. |
|
23
|
23
|
| И҆ ѡ҆братѝ і҆ѡра́мъ рꙋ́ки своѧ̑ и҆ бѣжа̀, и҆ речѐ ко ѻ҆хозі́и: ле́сть, ѻ҆хозі́е. | καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωρὰμ τὰς χεῖρας αὐτοῦ τοῦ φυγεῖν καὶ εἶπε πρὸς ᾿Οχοζίαν· δόλος, ᾿Οχοζία. |
|
24
|
24
|
| И҆ налѧчѐ і҆иꙋ́й рꙋко́ю свое́ю лꙋ́къ и҆ оу҆стрѣлѝ і҆ѡра́ма посредѣ̀ плєщꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ и҆зы́де стрѣла̀ сквозѣ̀ се́рдце є҆гѡ̀: и҆ преклони́сѧ на кѡлѣ́на своѧ̑. | καὶ ἔπλησεν ᾿Ιοὺ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ τόξῳ καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Ιωρὰμ ἀνὰ μέσον τῶν βραχιόνων αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε τὸ βέλος αὐτοῦ διὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ. |
|
25
|
25
|
| И҆ речѐ і҆иꙋ́й къ вадека́рꙋ трїста́тꙋ своемꙋ̀: возмѝ и҆ ве́рзи є҆го̀ на ча́сти села̀ навꙋѳе́а і҆езраилі́тина, ꙗ҆́кѡ по́мню, а҆́зъ и҆ ты̀ всѣ́дшїи на колєсни́цы и҆до́хомъ вслѣ́дъ а҆хаа́ва ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, и҆ гдⷭ҇ь речѐ ѡ҆ не́мъ прро́чество сїѐ, гл҃ѧ: | καὶ εἶπε πρὸς Βαδεκὰρ τὸν τριστάτην αὐτοῦ· ρῖψον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι ἀγροῦ Ναβουθαὶ τοῦ ᾿Ιεζραηλίτου· ὅτι μνημονεύω, ἐγὼ καὶ σὺ ἐπιβεβηκότες ἐπὶ ζεύγη ὀπίσω ᾿Αχαὰβ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ Κύριος ἔλαβεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ λῆμμα τοῦτο λέγων· |
|
26
|
26
|
| не ви́дѣхъ ли кро́ве навꙋѳе́евы и҆ кро́ве сынѡ́въ є҆гѡ̀ вчера̀, речѐ гдⷭ҇ь; и҆ возда́мъ є҆мꙋ̀ на ча́сти се́й, речѐ гдⷭ҇ь: и҆ нн҃ѣ оу҆̀бо взе́мъ пове́рзи є҆го̀ на ча́сти се́й по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню. | εἰ μὴ τὰ αἵματα Ναβουθαὶ καὶ τὰ αἵματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἶδον ἐχθές, φησὶ Κύριος, καὶ ἀνταποδώσω αὐτῷ ἐν τῇ μερίδι ταύτῃ, φησὶ Κύριος· καὶ νῦν ἄρας δὴ ρῖψον αὐτὸν ἐν τῇ μερίδι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου. |
|
27
|
27
|
| И҆ ѻ҆хозі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ ви́дѣ, и҆ побѣжѐ пꙋте́мъ веѳга́нъ и҆ гна̀ по не́мъ і҆иꙋ́й и҆ речѐ: и҆ сегѡ̀ (не и҆́мамъ ѡ҆ста́вити). И҆ поразѝ є҆го̀ на колесни́цѣ є҆гда̀ и҆дѧ́ше въ га́й, и҆́же є҆́сть і҆евлаа́мъ и҆ оу҆бѣжа̀ въ магеддѡ́нъ, и҆ оу҆́мре та́мѡ. | καὶ ᾿Οχοζίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα εἶδε καὶ ἔφυγεν ὁδὸν Βαιθαγγάν, καὶ ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ᾿Ιοὺ καὶ εἶπε· καί γε αὐτόν· καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν πρὸς τῷ ἅρματι ἐν τῷ ἀναβαίνειν Γαΐ, ἥ ἐστιν ᾿Ιεβλαάμ, καὶ ἔφυγεν εἰς Μαγεδδὼ καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. |
|
28
|
28
|
| И҆ возложи́ша є҆го̀ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ на колесни́цꙋ и҆ везо́ша є҆го̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гро́бѣ є҆гѡ̀ во гра́дѣ даві́довѣ. | καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἅρμα καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ. |
|
29
|
29
|
| И҆ въ первоена́десѧть лѣ́то і҆ѡра́ма царѧ̀ і҆и҃лева воцари́сѧ ѻ҆хозі́а над̾ і҆ꙋ́дою. | καὶ ἐν ἔτει ἑνδεκάτῳ ᾿Ιωρὰμ βασιλέως ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας ἐπὶ ᾿Ιούδαν. |
|
30
|
30
|
| И҆ прїи́де і҆иꙋ́й во і҆езрае́ль (гра́дъ). І҆езаве́ль же оу҆слы́ша, и҆ нама́за лицѐ своѐ и҆ оу҆красѝ главꙋ̀ свою̀, и҆ прини́че ѻ҆кно́мъ. | καὶ ἦλθεν ᾿Ιοὺ ἐπὶ ᾿Ιεζράελ· καὶ ᾿Ιεζάβελ ἤκουσε καὶ ἐστιμίσατο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς καὶ ἠγάθυνε τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ διέκυψε διὰ τῆς θυρίδος. |
|
31
|
31
|
| И҆ і҆иꙋ́й вхожда́ше во гра́дъ и҆ речѐ: ми́ръ ли замврі́ю, оу҆бі́йцѣ господи́на своегѡ̀; | καὶ ᾿Ιοὺ εἰσεπορεύετο ἐν τῇ πόλει καὶ εἶπεν· εἰ εἰρήνη, Ζαμβρὶ ὁ φονευτὴς τοῦ κυρίου αὐτοῦ; |
|
32
|
32
|
| И҆ воззрѣ̀ лице́мъ свои́мъ на ѻ҆кно̀ и҆ ви́дѣ ю҆̀ и҆ речѐ: кто̀ ты̀ є҆сѝ; сни́ди ко мнѣ̀. И҆ преклони́стасѧ къ немꙋ̀ два̀ скѡпца̀. | καὶ ἐπῆρε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν θυρίδα καὶ εἶδεν αὐτὴν καὶ εἶπε· τί εἶ σύ; κατάβηθι μετ᾿ ἐμοῦ. καὶ κατέκυψαν πρὸς αὐτὸν δύο εὐνοῦχοι· |
|
33
|
33
|
| И҆ речѐ і҆иꙋ́й: све́рзита ю҆̀. И҆ сверго́ста ю҆̀, и҆ ѡ҆кропи́шасѧ кро́вїю є҆ѧ̀ стѣ́ны и҆ ко́ни, и҆ попра́ша ю҆̀. | καὶ εἶπε· κυλίσατε αὐτήν, καὶ ἐκύλισαν αὐτήν, καὶ ἐρραντίσθη τοῦ αἵματος αὐτῆς πρὸς τὸν τοῖχον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους, καὶ συνεπάτησαν αὐτήν. |
|
34
|
34
|
| И҆ вни́де і҆иꙋ́й, и҆ ꙗ҆дѐ и҆ пѝ, и҆ речѐ: ѡ҆смотри́те нн҃ѣ проклѧ́тꙋю сїю̀, и҆ погреби́те ю҆̀, ꙗ҆́кѡ дще́рь царе́ва є҆́сть. | καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ εἶπεν· ἐπισκέψασθε δὴ τὴν κατηραμένην ταύτην καὶ θάψατε αὐτήν, ὅτι θυγάτηρ βασιλέως ἐστί. |
|
35
|
35
|
| И҆ и҆до́ша погребстѝ ю҆̀, и҆ не ѡ҆брѣто́ша ѿ неѧ̀ ничто̀ и҆́но, то́кмѡ ло́бъ и҆ но́ги и҆ дла̑ни рꙋ́къ. | καὶ ἐπορεύθησαν θάψαι αὐτὴν καὶ οὐχ εὗρον ἐν αὐτῇ ἄλλο τι ἢ τὸ κρανίον καὶ οἱ πόδες καὶ τὰ ἴχνη τῶν χειρῶν. |
|
36
|
36
|
| И҆ возврати́шасѧ и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀. И҆ речѐ: сло́во гдⷭ҇не, є҆́же гл҃а рꙋко́ю раба̀ своегѡ̀ и҆лїѝ ѳесві́тѧнина, гл҃ѧ: въ ча́сти і҆езрае́лѧ снѣдѧ́тъ псѝ пло́ть і҆езаве́линꙋ: | καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ, καὶ εἶπε· λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Ηλιοὺ τοῦ Θεσβίτου λέγων· ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ καταφάγονται οἱ κύνες τὰς σάρκας ᾿Ιεζάβελ, |
|
37
|
37
|
| и҆ бꙋ́детъ трꙋ́пъ і҆езаве́линъ а҆́ки гно́й на лицы̀ села̀ въ ча́сти і҆езрае́лѧ, ꙗ҆́кѡ не рещѝ и҆̀мъ: сїѧ̀ є҆́сть і҆езаве́ль. | καὶ ἔσται τὸ θνησιμαῖον ᾿Ιεζάβελ ὡς κοπρία ἐπὶ προσώπου τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ μερίδι ᾿Ιεζράελ, ὥστε μὴ εἰπεῖν αὐτοὺς ᾿Ιεζάβελ. |
|
Глава́ і҃
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
| И҆ а҆хаа́вꙋ бѣ́ша се́дмьдесѧтъ сы́нове во самарі́и. И҆ написа̀ писа́нїе і҆иꙋ́й и҆ посла̀ въ самарі́ю ко кнѧзє́мъ самарі́йскимъ и҆ къ старѣ́йшинамъ и҆ ко корми́телємъ сынѡ́въ а҆хаа́влихъ, глаго́лѧ: | ΚΑΙ τῷ ᾿Αχαὰβ ἑβδομήκοντα υἱοὶ ἐν Σαμαρείᾳ. καὶ ἔγραψεν ᾿Ιοὺ βιβλίον καὶ ἀπέστειλεν ἐν Σαμαρείᾳ πρὸς τοὺς ἄρχοντας Σαμαρείας καὶ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ πρὸς τοὺς τιθηνοὺς ᾿Αχαὰβ λέγων· |
|
2
|
2
|
| и҆ нн҃ѣ є҆гда̀ прїи́детъ писа́нїе сїѐ къ ва́мъ, и҆ съ ва́ми сы́нове господи́на ва́шегѡ, и҆ съ ва́ми колєсни́цы и҆ ко́ни, и҆ гра́ды твє́рды и҆ ѻ҆рꙋ̑жїѧ: | καὶ νῦν ὡς ἂν ἔλθῃ τὸ βιβλίον τοῦτο πρὸς ὑμᾶς, καὶ μεθ᾿ ὑμῶν οἱ υἱοὶ τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ μεθ᾿ ὑμῶν τὸ ἅρμα καὶ οἱ ἵπποι καὶ πόλεις ὀχυραὶ καὶ τὰ ὅπλα, |
|
3
|
3
|
| и҆ оу҆́зрите блага́го и҆ пра́ваго въ сынѣ́хъ господи́на ва́шегѡ, и҆ поста́вите є҆го̀ на престо́лѣ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, и҆ да вою́ете ѡ҆ до́мѣ господи́на ва́шегѡ. | καὶ ὄψεσθε τὸν ἀγαθὸν καὶ τὸν εὐθῆ ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ καταστήσετε αὐτὸν ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ πολεμεῖτε ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου ὑμῶν. |
|
4
|
4
|
| И҆ оу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀ и҆ рѣ́ша: сѐ, два̀ царѧ̑ не возмого́ста ста́ти проти́вꙋ лицꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ ка́кѡ мы̀ ста́немъ; | καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα καὶ εἶπον· ἰδοὺ οἱ δύο βασιλεῖς οὐκ ἔστησαν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ πῶς στησόμεθα ἡμεῖς; |
|
5
|
5
|
| И҆ посла́ша и҆̀же над̾ до́момъ и҆ и҆̀же над̾ гра́домъ, и҆ старѣ̑йшины, и҆ корми́телє ко і҆иꙋ́ю, гл҃го́люще: ѻ҆́троцы мы̀ твоѝ, и҆ є҆ли̑ка а҆́ще рече́ши къ на́мъ, сотвори́мъ: не воцари́мъ мꙋ́жа, благо́е пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма сотвори́мъ. | καὶ ἀπέστειλαν οἱ ἐπὶ τοῦ οἴκου καὶ οἱ ἐπὶ τῆς πόλεως καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ τιθηνοὶ πρὸς ᾿Ιοὺ λέγοντες· παῖδές σου καὶ ἡμεῖς, καὶ ὅσα ἐὰν εἴπῃς πρὸς ἡμᾶς, ποιήσομεν· οὐ βασλεύσομεν ἄνδρα, τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαμοῖς σου ποιήσομεν. |
|
6
|
6
|
| И҆ написа̀ къ ни̑мъ і҆иꙋ́й писа́нїе второ́е, глаго́лѧ: а҆́ще вы̀ моѝ и҆ гла́са моегѡ̀ вы̀ послꙋ́шаете, возми́те главы̑ мꙋже́й сынѡ́въ господи́на ва́шегѡ и҆ принеси́те ко мнѣ̀, ꙗ҆́коже ча́съ оу҆́трѡ, во і҆езрае́ль. И҆ бѣ̀ сынѡ́въ царе́выхъ се́дмьдесѧтъ мꙋже́й, сі́и нача̑лницы гра́да вскорми́ша и҆́хъ. | καὶ ἔγραψε πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιοὺ βιβλίον δεύτερον λέγων· εἰ ἐμοὶ ὑμεῖς, καὶ τῆς φωνῆς μου ὑμεῖς εἰσακούετε, λάβετε τὴν κεφαλὴν ἀνδρῶν τῶν υἱῶν τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ ἐνέγκατε πρός με ὡς ἡ ὥρα αὔριον ἐν ᾿Ιεζράελ. καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἦσαν ἑβδομήκοντα ἄνδρες· οὗτοι ἁδροὶ τῆς πόλεως ἐξέτρεφον αὐτούς. |
|
7
|
7
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ прїи́де къ ни̑мъ писа́нїе, и҆ взѧ́ша сы́ны царє́вы и҆ закла́ша и҆́хъ се́дмьдесѧтъ мꙋже́й, и҆ возложи́ша главы̑ и҆̀хъ въ кѡ́шницы и҆ посла́ша и҆́хъ къ немꙋ̀ во і҆езрае́ль. | καὶ ἐγένετο ὡς ἦλθε τὸ βιβλίον πρὸς αὐτούς, καὶ ἔλαβον τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ἔσφαξαν αὐτούς, ἑβδομήκοντα ἄνδρας, καὶ ἔθηκαν τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἐν καρτάλλοις καὶ ἀπέστειλαν αὐτὰς πρὸς αὐτὸν εἰς ᾿Ιεζράελ. |
|
8
|
8
|
| И҆ прїи́де вѣ́стникъ, и҆ возвѣстѝ є҆мꙋ̀, глаго́лѧ: принесо́ша главы̑ сынѡ́въ царе́выхъ. И҆ речѐ: положи́те ѧ҆̀ въ два̀ хѡлма̀ при вратѣ́хъ гра́да до заꙋ́тра. | καὶ ἦλθεν ὁ ἄγγελος καὶ ἀπήγγειλε λέγων· ἤνεγκαν τὰς κεφαλὰς τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως· καὶ εἶπε· θέτε αὐτὰς βουνοὺς δύο παρὰ τὴν θύραν τῆς πύλης εἰς πρωΐ. |
|
9
|
9
|
| И҆ бы́сть заꙋ́тра, и҆ и҆зы́де и҆ ста̀ во вратѣ́хъ гра́да, и҆ речѐ ко всѣ̑мъ лю́демъ: пра́ведни вы̀: сѐ, а҆́зъ є҆́смь, ѡ҆брати́хсѧ на господи́на моего̀ и҆ оу҆би́хъ є҆го̀: и҆ кто̀ поразѝ всѣ́хъ си́хъ; | καὶ ἐγένετο πρωΐ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἔστη ἐν τῷ πυλῶνι τῆς πόλεως καὶ εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν· δίκαιοι ὑμεῖς· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι συνεστράφην ἐπὶ τὸν κύριόν μου καὶ ἀπέκτεινα αὐτόν· καὶ τίς ἐπάταξε πάντας τούτους; |
|
10
|
10
|
| ви́дите оу҆̀бо, ꙗ҆́кѡ не паде́тъ ѿ гл҃а гдⷭ҇нѧ на зе́млю, є҆го́же гл҃а гдⷭ҇ь на до́мъ а҆хаа́вль: и҆ гдⷭ҇ь сотворѝ, є҆ли̑ка гл҃а рꙋко́ю раба̀ своегѡ̀ и҆лїѝ. | ἴδετε ἀφφώ, ὅτι οὐ πεσεῖται ἀπὸ τοῦ ρήματος Κυρίου εἰς τὴν γῆν, οὗ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ· καὶ Κύριος ἐποίησεν ὅσα ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ ᾿Ηλιού. |
|
11
|
11
|
| И҆ и҆збѝ і҆иꙋ́й всѣ́хъ ѡ҆ста́вшихсѧ въ домꙋ̀ а҆хаа́вли во і҆езрае́ли, и҆ всѧ̑ вельмо́жы є҆гѡ̀, и҆ зна́емыѧ є҆гѡ̀, и҆ жерцы̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆ста́тисѧ є҆гѡ̀ ѡ҆ста́нкꙋ. | καὶ ἐπάταξεν ᾿Ιοὺ πάντας τοὺς καταλειφθέντας ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αχαὰβ ἐν ᾿Ιεζράελ καὶ πάντας τοὺς ἁδροὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς γνωστοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ ὥστε μὴ καταλιπεῖν αὐτοῦ κατάλειμμα. |
|
12
|
12
|
| И҆ воста̀ и҆ и҆́де въ самарі́ю са́мъ, въ веѳака́дъ па́стырскїй при пꙋтѝ. | Καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Σαμάρειαν, αὐτὸς ἐν Βαιθακὰδ τῶν ποιμένων ἐν τῇ ὁδῷ, |
|
13
|
13
|
| И҆ і҆иꙋ́й ѡ҆брѣ́те бра́тїю ѻ҆хозі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина и҆ речѐ: кто̀ вы̀; И҆ рѣ́ша: бра́тїѧ ѻ҆хозі̑ины мы̀, и҆ снидо́хомъ поздра́вити сы́ны царє́вы и҆ сы̑ны ѡ҆блада́ющїѧ. | καὶ ᾿Ιοὺ εὗρε τοὺς ἀδελφοὺς ᾿Οχοζίου βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ εἶπε· τίνες ὑμεῖς; καὶ εἶπον· ἀδελφοὶ ᾿Οχοζίου ἡμεῖς καὶ κατέβημεν εἰς εἰρήνην τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν τῆς δυναστευούσης. |
|
14
|
14
|
| И҆ речѐ: поими́те ѧ҆̀ жи̑вы. И҆ взѧ́ша и҆́хъ живы́хъ, и҆ закла́ша и҆̀хъ въ веѳакадѣ̀, четы́редесѧть два̀ мꙋ̑жа: и҆ не ѡ҆ста́ви мꙋ́жа ѿ ни́хъ. | καὶ εἶπε· συλλάβετε αὐτοὺς ζῶντας· καὶ ἔσφαξαν αὐτοὺς εἰς Βαιθακάδ, τεσσαράκοντα καὶ δύο ἄνδρας, οὐ κατέλιπεν ἄνδρα ἐξ αὐτῶν. |
|
15
|
15
|
| И҆ и҆́де ѿтꙋ́дꙋ, и҆ ѡ҆брѣ́те і҆ѡнада́ва сы́на риха́влѧ на пꙋтѝ во срѣ́тенїе себѣ̀, и҆ благословѝ є҆го̀. И҆ речѐ къ немꙋ̀ і҆иꙋ́й: а҆́ще є҆́сть се́рдце твоѐ съ се́рдцемъ мои́мъ пра́во, ꙗ҆́коже се́рдце моѐ съ се́рдцемъ твои́мъ; И҆ речѐ і҆ѡнада́въ: є҆́сть. И҆ речѐ і҆иꙋ́й: и҆ а҆́ще є҆́сть, да́ждь рꙋ́кꙋ твою̀. И҆ дадѐ рꙋ́кꙋ свою̀. И҆ возведѐ є҆го̀ къ себѣ̀ на колесни́цꙋ | καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖθεν καὶ εὗρε τὸν ᾿Ιωναδὰβ υἱὸν Ρηχὰβ εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ, καὶ ηὐλόγησεν αὐτόν. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Ιού· εἰ ἔστι καρδία σου μετὰ καρδίας μου εὐθεῖα καθὼς ἡ καρδία μου μετὰ τῆς καρδίας σου; καὶ εἶπεν ᾿Ιωναδάβ· ἔστι. καὶ εἶπεν ᾿Ιού· καὶ εἰ ἔστι, δὸς τὴν χεῖρά σου. καὶ ἔδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα |
|
16
|
16
|
| и҆ речѐ къ немꙋ̀: грѧдѝ со мно́ю и҆ ви́ждь, внегда̀ ревнова́ти мнѣ̀ по гдⷭ҇ѣ саваѡ́ѳѣ. И҆ посадѝ є҆го̀ на колесни́цꙋ свою̀. | καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δεῦρο μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἰδὲ ἐν τῷ ζηλῶσαί με τῷ Κυρίῳ Σαββαὼθ καὶ ἐπεκάθισεν αὐτὸν ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ. |
|
17
|
17
|
| И҆ вни́де въ самарі́ю, и҆ и҆збѝ всѣ́хъ ѡ҆ста́вшихсѧ а҆хаа́влихъ въ самарі́и, до́ндеже и҆стреби́ти є҆мꙋ̀ по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню, є҆го́же гл҃а ко и҆лїѝ. | καὶ εἰσῆλθεν εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐπάταξε πάντας τοὺς καταλειφθέντας τοῦ ᾿Αχαὰβ ἐν Σαμαρείᾳ ἕως τοῦ ἀφανίσαι αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησε πρὸς ᾿Ηλιού. |
|
18
|
18
|
| И҆ собра̀ і҆иꙋ́й всѧ̑ лю́ди и҆ речѐ къ ни̑мъ: а҆хаа́въ порабо́та ваа́лꙋ ма́лѡ, і҆иꙋ́й же порабо́таетъ є҆мꙋ̀ мно́гѡ: | Καὶ συνήθροισεν ᾿Ιοὺ πάντα τὸν λαὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ᾿Αχαὰβ ἐδούλευσε τῷ Βάαλ ὀλίγα, ᾿Ιοὺ δουλεύσει αὐτῷ πολλά· |
|
19
|
19
|
| и҆ нн҃ѣ всѧ̑ проро́ки ваа́лѡвы, всѧ̑ рабы̑ є҆гѡ̀ и҆ жерцы̀ є҆гѡ̀ призови́те ко мнѣ̀, мꙋ́жъ да не потаи́тсѧ, ꙗ҆́кѡ же́ртва вели́ка ваа́лꙋ: и҆ всѧ́къ и҆́же потаи́тсѧ, не бꙋ́детъ жи́въ. И҆ і҆иꙋ́й сотворѝ ле́стїю, да погꙋби́тъ рабы̑ ваа́лѡвы. | καὶ νῦν, πάντες οἱ προφῆται τοῦ Βάαλ, πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ καλέσατε πρός με, ἀνὴρ μὴ ἐπισκεπήτω, ὅτι θυσία μεγάλη μοι τῷ Βάαλ· πᾶς, ὃς ἐὰν ἐπισκεπῇ, οὐ ζήσεται. καὶ ᾿Ιοὺ ἐποίησεν ἐν πτερνισμῷ, ἵνα ἀπολέσῃ τοὺς δούλους τοῦ Βάαλ. |
|
20
|
20
|
| И҆ речѐ і҆иꙋ́й: ѡ҆свѧти́те же́ртвꙋ ваа́лꙋ и҆ слꙋже́нїе. И҆ проповѣ́даша. | καὶ εἶπεν ᾿Ιού· ἁγιάσατε ἱερείαν τῷ Βάαλ· καὶ ἐκήρυξαν. |
|
21
|
21
|
| И҆ посла̀ і҆иꙋ́й во ве́сь і҆и҃ль и҆ речѐ, глаго́лѧ: и҆ нн҃ѣ всѝ рабѝ ваа́лѡвы, и҆ всѝ жерцы̀ є҆гѡ̀, и҆ всѝ проро́цы є҆гѡ̀, да никто́же ѡ҆ста́нетсѧ, ꙗ҆́кѡ же́ртвꙋ вели́кꙋ творю̀: и҆́же ѡ҆ста́нетсѧ, не бꙋ́детъ жи́въ и҆ прїидо́ша всѝ рабѝ ваа́лѡвы, и҆ всѝ жерцы̀ є҆гѡ̀, и҆ всѝ проро́цы є҆гѡ̀: не ѡ҆ста́сѧ мꙋ́жъ, и҆́же не прїи́де: и҆ внидо́ша во хра́мъ ваа́ловъ, и҆ напо́лнисѧ хра́мъ ваа́ловъ ѿ кра́ѧ да кра́ѧ. | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιοὺ ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ λέγων· καὶ νῦν πάντες οἱ δοῦλοι καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ προφῆται αὐτοῦ, μηδεὶς ἀπολειπέσθω, ὅτι θυσίαν μεγάλην ποιῶ· ὃς ἂν ἀπολειφθῇ, οὐ ζήσεται. καὶ ἦλθον πάντες οἱ δοῦλοι τοῦ Βάαλ καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ προφῆται αὐτοῦ· οὐ κατελείφθη ἀνήρ, ὅς οὐ παρεγένετο. καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ, καὶ ἐπλήσθη ὁ οἶκος τοῦ Βάαλ στόμα εἰς στόμα. |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ і҆иꙋ́й къ сꙋ́щымъ над̾ до́момъ ѻ҆де́ждъ: и҆знеси́те ѻ҆дє́жды всѣ̑мъ рабѡ́мъ ваа́лѡвымъ. И҆ и҆знесѐ и҆̀мъ ризохрани́тель. | καὶ εἶπεν ᾿Ιοὺ τῷ ἐπὶ τοῦ οἴκου μεσθάαλ· ἐξάγαγε ἔνδυμα πᾶσι τοῖς δούλοις τοῦ Βάαλ· καὶ ἐξήνεγκεν αὐτοῖς ὁ στολιστής. |
|
23
|
23
|
| И҆ вни́де і҆иꙋ́й и҆ і҆ѡнада́въ сы́нъ риха́вль въ хра́минꙋ ваа́ловꙋ и҆ речѐ рабѡ́мъ ваа́лѡвымъ: и҆спыта́йте и҆ ви́дите, а҆́ще є҆́сть съ ва́ми ѿ рабѡ́въ гдⷭ҇нихъ, и҆ вы́шлите всѣ́хъ рабѡ́въ гдⷭ҇нихъ ѡ҆брѣ́тшихсѧ та́мѡ. И҆ бы́сть ꙗ҆́коже глаго́ла і҆иꙋ́й, ꙗ҆́кѡ не бѣ̀ ѿ рабѡ́въ гдⷭ҇нихъ, но то́кмѡ є҆ди́ни рабѝ ваа́лѡвы. | καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιοὺ καὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Ρηχὰβ εἰς οἶκον τοῦ Βάαλ καὶ εἶπε τοῖς δούλοις τοῦ Βάαλ· ἐρευνήσατε καὶ ἴδετε, εἰ ἔστι μεθ᾿ ὑμῶν τῶν δούλων Κυρίου, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ οἱ δοῦλοι τοῦ Βάαλ μονώτατοι. |
|
24
|
24
|
| И҆ вни́де сотвори́ти жє́ртвы и҆ всесожжє́нїѧ и҆ і҆иꙋ́й поста́ви себѣ̀ внѣ̀ ѻ҆́смьдесѧтъ мꙋже́й и҆ речѐ: мꙋ́жъ и҆́же а҆́ще оу҆го́нзетъ ѿ мꙋже́й, и҆̀хже а҆́зъ и҆звождꙋ̀ въ рꙋ́ки ва́шѧ, дꙋша̀ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ дꙋшѝ є҆гѡ̀. | καὶ εἰσῆλθε τοῦ ποιῆσαι τὰ θύματα καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα. καὶ ᾿Ιοὺ ἔταξεν ἑαυτῷ ἔξω ὀγδοήκοντα ἄνδρας καὶ εἶπεν· ἀνήρ, ὃς ἐὰν διασωθῇ ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν, ὧν ἐγὼ ἀνάγω ἐπὶ χεῖρα ὑμῶν, ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ. |
|
25
|
25
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ сконча̀ творѧ́й всесожжє́нїѧ, и҆ речѐ і҆иꙋ́й предтекꙋ́щымъ и҆ трїста́тѡмъ: вше́дше и҆збі́йте и҆́хъ, да не и҆зы́детъ ѿ ни́хъ мꙋ́жъ. И҆ и҆зби́ша и҆̀хъ ѻ҆́стрїемъ меча̀ и҆ поверго́ша предтекꙋ́щїи и҆ трїста́ты, и҆ и҆до́ша да́же до гра́да хра́ма ваа́лова: | καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε ποιῶν τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ εἶπεν ᾿Ιοὺ τοῖς παρατρέχουσι καὶ τοῖς τριστάταις· εἰσελθόντες πατάξατε αὐτούς, μὴ ἐξελθάτω ἐξ αὐτῶν ἀνήρ· καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι ρομφαίας, καὶ ἔρριψαν οἱ παρατρέχοντες καὶ οἱ τριστάται καὶ ἐπορεύθησαν ἕως πόλεως οἴκου τοῦ Βάαλ. |
|
26
|
26
|
| и҆ и҆знесо́ша кꙋмі́ръ ваа́ловъ и҆ сожго́ша є҆го̀: | καὶ ἐξήνεγκαν τὴν στήλην τοῦ Βάαλ καὶ ἐνέπρησαν αὐτήν. |
|
27
|
27
|
| и҆ разби́ша кꙋмі́ры ваа́лѡвы, и҆ низверго́ша до́мъ ваа́ловъ, и҆ ѡ҆предѣли́ша є҆го̀ на а҆федрѡ́нъ да́же до днѐ сегѡ̀. | καὶ κατέσπασαν τὰς στήλας τοῦ Βάαλ καὶ ἔταξαν αὐτὸν εἰς λυτρῶνα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
28
|
28
|
| И҆ погꙋбѝ і҆иꙋ́й хра́мъ ваа́ловъ ѿ і҆и҃лѧ. | Καὶ ἠφάνισεν ᾿Ιοὺ τὸν Βάαλ ἐξ ᾿Ισραήλ· |
|
29
|
29
|
| Ѻ҆ба́че ѿ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же введѐ въ грѣ́хъ і҆и҃лѧ, не ѿстꙋпѝ і҆иꙋ́й ѿ послѣ́дованїѧ и҆́хъ: ю҆́ницы златы̑ѧ, ꙗ҆̀же въ веѳи́ли и҆ въ да́нѣ. | πλὴν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀπέστη ᾿Ιοὺ ἀπὸ ὄπισθεν αὐτῶν, αἱ δαμάλεις αἱ χρυσαῖ ἐν Βαιθὴλ καὶ ἐν Δάν. |
|
30
|
30
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко і҆иꙋ́ю: за сїѧ̑, є҆ли̑ка оу҆блажи́лъ є҆сѝ сотвори́ти пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка по се́рдцꙋ моемꙋ̀ сотвори́лъ є҆сѝ до́мꙋ а҆хаа́влю, сы́нове твоѝ до четве́ртагѡ ро́да сѧ́дꙋтъ на престо́лѣ во і҆и҃ли. | καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ιού· ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἠγάθυνας ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς μου κατὰ πάντα, ὅσα ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐποίησας τῷ οἴκῳ ᾿Αχαάβ, υἱοὶ τέταρτοι καθήσονταί σοι ἐπὶ θρόνου ᾿Ισραήλ. |
|
31
|
31
|
| И҆ і҆иꙋ́й не сохранѝ ходи́ти въ зако́нѣ гдⷭ҇ни все́мъ се́рдцемъ свои́мъ: не ѿстꙋпи ѿ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ. | καὶ ᾿Ιοὺ οὐκ ἐφύλαξε πορεύεσθαι ἐν νόμῳ Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστη ἀπάνωθεν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
32
|
32
|
| Во дни̑ ѻ҆́ны нача̀ гдⷭ҇ь посѣца́ти во і҆и҃ли: и҆ поразѝ и҆̀хъ а҆заи́лъ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ і҆и҃левыхъ, | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤρξατο Κύριος συγκόπτειν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ᾿Αζαὴλ ἐν παντὶ ὁρίῳ ᾿Ισραήλ, |
|
33
|
33
|
| ѿ і҆ѻрда́на на восто́къ со́лнца, всю̀ зе́млю галаа́дскꙋ и҆ гадді́искꙋ, и҆ рꙋви́мовꙋ и҆ манассі́инꙋ, ѿ а҆рои́ра, и҆́же є҆́сть при оу҆́стїи пото́ка а҆рнѡ́нска, и҆ галаа́дъ и҆ васа́нъ. | ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου κατ᾿ ἀνατολὰς ἡλίου πᾶσαν τὴν γῆν Γαλαὰδ τοῦ Γαδδὶ καὶ τοῦ Ρουβὴν καὶ τοῦ Μανασσῆ, ἀπὸ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χείλους χειμάρρου ᾿Αρνών, καὶ τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Βασάν. |
|
34
|
34
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆иꙋ́евыхъ, и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же сотворѝ, и҆ всѧ̀ си́ла є҆гѡ̀, и҆ совѣща́нїѧ, ꙗ҆̀же совеща̀, не сѐ ли, сїѧ̑ напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιοὺ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ καὶ τὰς συνάψεις, ἃς συνῆψεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίου λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
35
|
35
|
| И҆ оу҆́спе і҆иꙋ́й со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ въ самарі́и. И҆ воцари́сѧ і҆ѡаха́зъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιοὺ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωάχαζ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
36
|
36
|
| И҆ дні́й бѧ́ше, въ нѧ́же і҆иꙋ́й ца́рствова над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и, два́десѧть ѻ҆́смь лѣ́тъ. | καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς ἐβασίλευσεν ᾿Ιοὺ ἐπὶ ᾿Ισραήλ, εἰκοσιοκτὼ ἔτη ἐν Σαμαρείᾳ. |
|
Глава́ а҃і
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
| И҆ гоѳолі́а ма́ти ѻ҆хозі́ина ви́дѣ, ꙗ҆́кѡ оу҆́мре сы́нъ є҆ѧ̀, и҆ воста̀ и҆ погꙋбѝ всѐ сѣ́мѧ царе́во. | ΚΑΙ Γοθολία ἡ μήτηρ ᾿Οχοζίου εἶδεν ὅτι ἀπέθανεν ὁ υἱὸς αὐτῆς, καὶ ἀπώλεσε πᾶν τὸ σπέρμα τῆς βασιλείας. |
|
2
|
2
|
| І҆ѡсавее́ѳъ же дщѝ царѧ̀ і҆ѡра́ма, сестра̀ ѻ҆хозі́ина, поѧ̀ і҆ѡа́са сы́на бра́та своегѡ̀, и҆ оу҆кра́де є҆го̀ ѿ среды̀ сынѡ́въ царе́выхъ и҆збїе́ныхъ, того̀ и҆ дои́лицꙋ є҆гѡ̀ въ клѣ̑ти посте́льнѣй, и҆ оу҆таѝ є҆го̀ ѿ лица̀ гоѳолі́ина, и҆ не оу҆мертви́ша є҆гѡ̀: | καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωσαβεὲ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως ᾿Ιωρὰμ ἀδελφὴ ᾿Οχοζίου τὸν ᾿Ιωὰς υἱὸν ἀδελφοῦ αὐτῆς καὶ ἔκλεψεν αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως τῶν θανατουμένων, αὐτὸν καὶ τὴν τροφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ ταμείῳ τῶν κλινῶν, καὶ ἔκρυψεν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου Γοθολίας καὶ οὐκ ἐθανατώθη. |
|
3
|
3
|
| и҆ бѣ̀ съ не́ю кры́емь въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни ше́сть лѣ́тъ: и҆ гоѳолі́а бѣ̀ ца́рствꙋющи въ землѝ то́й. | καὶ ἦν μετ᾿ αὐτῆς κρυβόμενος ἐν οἴκῳ Κυρίου ἕξ ἔτη· καὶ Γοθολία βασιλεύουσα ἐπὶ τῆς γῆς. |
|
4
|
4
|
| И҆ въ седмо́е лѣ́то посла̀ і҆ѡда́й жре́цъ, и҆ поѧ́тъ стонача́лники хоррі̑мски и҆ расі̑мски, и҆ возведѐ ѧ҆̀ къ себѣ̀ въ до́мъ гдⷭ҇ень, и҆ завѣща̀ и҆̀мъ завѣ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ заклѧ̀ и҆̀хъ пред̾ гдⷭ҇емъ: и҆ показа̀ и҆̀мъ і҆ѡда́й сы́на ца́рска, | καὶ ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ ἀπέστειλεν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς καὶ ἔλαβε τοὺς ἑκατοντάρχους τῶν Χορρὶ καὶ τῶν Ρασίμ, καὶ ἀπήγαγεν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν εἰς οἶκον Κυρίου καὶ διέθετο αὐτοῖς διαθήκην Κυρίου καὶ ὥρκωσεν αὐτοὺς ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς ᾿Ιωδαὲ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως |
|
5
|
5
|
| и҆ заповѣ́да и҆̀мъ, глаго́лѧ: сїѐ сло́во, є҆́же сотвори́те: тре́тїѧ ча́сть ѿ ва́съ да сни́детъ въ сꙋббѡ́тꙋ, и҆ да стреже́те стражбꙋ̀ до́мꙋ царе́ва во вратѣ́хъ, | καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων· οὗτος ὁ λόγος, ὃν ποιήσετε· |
|
6
|
6
|
| и҆ тре́тїѧ ча́сть оу҆ две́рїй пꙋтѝ, и҆ тре́тїѧ ча́сть оу҆ вра́тъ созадѝ протека́юшнхъ, и҆ да оу҆стреже́те стражбꙋ̀ до́мꙋ: | τὸ τρίτον ἐξ ὑμῶν εἰσελθέτω τὸ σάββατον καὶ φυλάξατε φυλακὴν οἴκου τοῦ βασιλέως ἐν τῷ πυλῶνι καὶ τὸ τρίτον ἐν τῇ πύλῃ τῶν ὁδῶν καὶ τὸ τρίτον τῆς πύλης ὀπίσω τῶν παρατρεχόντων· καὶ φυλάξατε τὴν φυλακὴν τοῦ οἴκου. |
|
7
|
7
|
| и҆ двѣ̀ ча̑сти въ ва́съ, всѧ́къ и҆сходѧ́й въ сꙋббѡ́тꙋ, и҆ да хранѧ́тъ стражбꙋ̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ при царѝ: | καὶ δύο χεῖρες ἐν ὑμῖν, πᾶς ὁ ἐκπορευόμενος τὸ σάββατον, καὶ φυλάξουσι τὴν φυλακὴν οἴκου Κυρίου πρὸς τὸν βασιλέα· |
|
8
|
8
|
| и҆ ѡ҆бстꙋпи́те царѧ̀ ѻ҆́колѡ, кі́йждо ѻ҆рꙋ́жїе своѐ и҆мы́й въ рꙋцѣ̀ свое́й, и҆ входѧ́й въ садирѡ́ѳъ и҆ да оу҆́мретъ: и҆ бꙋ́дите съ царе́мъ, є҆гда̀ входи́ти є҆мꙋ̀ и҆ и҆сходи́ти. | καὶ κυκλώσατε ἐπὶ τὸν βασιλέα κύκλῳ, ἀνὴρ καὶ τὸ σκεῦος αὐτοῦ ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος εἰς τὰς σαδηρὼθ ἀποθανεῖται. καὶ ἔσονται μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτὸν καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτόν. |
|
9
|
9
|
| И҆ сотвори́ша стонача́лницы всѧ̑, є҆ли̑ка заповѣ́да і҆ѡда́й смы́сленый: и҆ поѧ̀ кі́йждо мꙋ́жы своѧ̑, и҆ входѧ́щыѧ въ сꙋббѡ́тꙋ со и҆сходѧ́шими въ сꙋббѡ́тꙋ, и҆ внидо́ша ко і҆ѡда́ю жерцꙋ̀. | καὶ ἐποίησαν οἱ ἑκατόνταρχοι πάντα, ὅσα ἐνετείλατο ᾿Ιωδαὲ ὁ συνετός, καὶ ἔλαβεν ἀνὴρ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ καὶ τοὺς εἰσπορευομένους τὸ σάββατον μετὰ τῶν ἐκπορευομένων τὸ σάββατον καὶ εἰσῆλθον πρὸς ᾿Ιωδαὲ τὸν ἱερέα. |
|
10
|
10
|
| И҆ дадѐ жре́цъ со́тникѡмъ кѡ́пїѧ и҆ щиты̀ царѧ̀ даві́да, ꙗ҆̀же бы́ша въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: | καὶ ἔδωκεν ὁ ἱερεὺς τοῖς ἑκατοντάρχοις τοὺς σειρομάστας καὶ τοὺς τρισσοὺς τοῦ βασιλέως Δαυὶδ τοῦ ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
11
|
11
|
| и҆ бы́ша въ рꙋка́хъ воево́дъ и҆ предтекꙋ́щихъ, и҆ сотвори́ша со́тницы и҆ предходѧ́щїи по всемꙋ̀, є҆ли́кѡ заповѣ́да и҆̀мъ жре́цъ. И҆ собра̀ жре́цъ гдⷭ҇ень всѧ̑ лю́ди землѝ въ до́мъ гдⷭ҇ень: и҆ ста́ша предтекꙋ́щїи, кі́йждо и҆́хъ ѻ҆рꙋ́жїе и҆мы́й въ рꙋцѣ̀ свое́й, ѿ страны̀ до́мꙋ десны́ѧ, да́же да страны̀ до́мꙋ шꙋ́їѧ же́ртвенныѧ, и҆ до́мꙋ царе́ва ѻ҆́колѡ: | καὶ ἔστησαν οἱ παρατρέχοντες, ἀνὴρ καὶ τὸ σκεῦος αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου τῆς δεξιᾶς ἕως τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου τῆς εὐωνύμου τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου ἐπὶ τὸν βασιλέα κύκλῳ. |
|
12
|
12
|
| и҆ и҆зведѐ сы́на царе́ва, и҆ возложѝ на него̀ вѣне́цъ (ца́рскїй) и҆ свидѣ́нїе, и҆ воцарѝ є҆го̀, и҆ пома́за є҆го̀. И҆ восплеска́ша рꙋка́ми и҆ рѣ́ша: да живе́тъ ца́рь. | καὶ ἐξαπέστειλε τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ ἔδωκεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ νεζὲρ καὶ τὸ μαρτύριον καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸν καὶ ἔχρισεν αὐτόν, καὶ ἐκρότησαν τῇ χειρὶ καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεύς. |
|
13
|
13
|
| И҆ оу҆слы́ша гоѳолі́а гла́съ предтекꙋ́щихъ люді́й, и҆ вни́де къ наро́дꙋ въ до́мъ гдⷭ҇ень, | καὶ ἤκουσε Γοθολία τὴν φωνὴν τῶν τρεχόντων τοῦ λαοῦ καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν λαὸν εἰς οἶκον Κυρίου. |
|
14
|
14
|
| и҆ ви́дѣ, и҆ сѐ, ца́рь стоѧ́ше на столпѣ̀ по ѡ҆бы́чаю: и҆ бѧ́хꙋ пред̾ царе́мъ пѣвцы̀ и҆ трꙋбы̑, и҆ всѝ лю́дїе землѝ ра́дꙋющесѧ и҆ трꙋбѧ́ще въ трꙋбы̑. И҆ раздра̀ гоѳолі́а ри̑зы своѧ̑ и҆ возопѝ: и҆змѣ́на, и҆змѣ́на. | καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς εἱστήκει ἐπὶ τοῦ στύλου κατὰ τὸ κρίμα, καὶ οἱ ᾠδοὶ καὶ αἱ σάλπιγγες πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς χαίρων καὶ σαλπίζων ἐν σάλπιγξι· καὶ διέρρηξε Γοθολία τὰ ἱμάτια ἑαυτῆς καὶ ἐβόησε· σύνδεσμος σύνδεσμος. |
|
15
|
15
|
| И҆ заповѣ́да і҆ѡда́й жре́цъ стонача́лникѡмъ и҆ вла́стелємъ си́лы, и҆ речѐ къ ни̑мъ: и҆зведи́те ю҆̀ во́нъ и҆з̾ полкѡ́въ, и҆ входѧ́й в̾слѣ́дъ є҆ѧ̀ сме́ртїю да оу҆́мретъ ѿ ѻ҆рꙋ́жїѧ: поне́же речѐ жре́цъ, да не оу҆́мретъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. | καὶ ἐνετείλατο ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς τοῖς ἑκατοντάρχοις τοῖς ἐπισκόποις τῆς δυνάμεως καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐξαγάγετε αὐτὴν ἔσωθεν τῶν σαδηρώθ· ὁ εἰσπορευόμενος ὀπίσω αὐτῆς θανάτῳ θανατωθήσεται ἐν ρομφαίᾳ· ὅτι εἶπεν ὁ ἱερεύς· καὶ μὴ ἀποθάνῃ ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
16
|
16
|
| И҆ возложи́ша на ню̀ рꙋ́цѣ, и҆ и҆зведо́ша ю҆̀ скопцы̀ пꙋте́мъ и҆схо́да ко́ней до́мꙋ царе́ва, и҆ оу҆́мре тꙋ̀. | καὶ ἐπέθηκαν αὐτῇ χεῖρας, καὶ εἰσῆλθεν ὁδὸν εἰσόδου τῶν ἵππων οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. |
|
17
|
17
|
| И҆ завѣща̀ і҆ѡда́й завѣ́тъ междꙋ̀ гдⷭ҇емъ и҆ междꙋ̀ царе́мъ и҆ междꙋ̀ людьмѝ, ꙗ҆́кѡ бы́ти и҆̀мъ въ лю́ди гдⷭ҇ни: и҆ междꙋ̀ царе́мъ и҆ междꙋ̀ людьмѝ. | καὶ διέθετο ᾿Ιωδαὲ διαθήκην ἀνὰ μέσον Κυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ βασιλέως καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ λαοῦ τοῦ εἶναι εἰς λαὸν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ βασιλέως καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ λαοῦ. |
|
18
|
18
|
| И҆ внндо́ша всѝ лю́дїе землѝ въ до́мъ ваа́ловъ и҆ разби́ша є҆го̀, и҆ же́ртвенники є҆гѡ̀ и҆ ѻ҆́бразы є҆гѡ̀ сокрꙋши́ша до́брѣ, и҆ маѳа́на жерца̀ ваа́лова оу҆би́ша пред̾ лице́мъ же́ртвенникѡвъ. И҆ поста́ви жре́цъ вла́стєли въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, | καὶ εἰσῆλθε πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς εἰς οἶκον τοῦ Βάαλ καὶ κατέσπασαν αὐτὸν καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰς εἰκόνας αὐτοῦ συνέτριψαν ἀγαθῶς καὶ τὸν Μαθὰν τὸν ἱερέα τοῦ Βάαλ ἀπέκτειναν κατὰ πρόσωπον τῶν θυσιαστηρίων, καὶ ἔθηκεν ὁ ἱερεὺς ἐπισκόπους εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. |
|
19
|
19
|
| и҆ взѧ̀ стонача́лники, и҆ хоррі̑ма и҆ расі̑ма, и҆ всѧ̑ лю́ди землѝ, и҆ и҆зведѐ царѧ̀ ѿ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: и҆ внидо́ша пꙋте́мъ вра́тъ предтекꙋ́щихъ до́мꙋ царе́ва, и҆ посади́ша є҆го̀ на престо́лѣ царе́вѣ. | καὶ ἔλαβε τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ τὸν Χορρὶ καὶ τὸν Ρασὶμ καὶ πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς, καὶ κατήγαγον τὸν βασιλέα ἐξ οἴκου Κυρίου, καὶ εἰσῆλθον ὁδὸν πύλης τῶν παρατρεχόντων οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ θρόνου τῶν βασιλέων. |
|
20
|
20
|
| И҆ возра́довашасѧ всѝ лю́дїе землѝ, и҆ гра́дъ оу҆молчѐ: и҆ гоѳолі́ю оу҆мертви́ша мече́мъ въ домꙋ̀ царе́вѣ. | καὶ ἐχάρη πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, καὶ ἡ πόλις ἡσύχασε· καὶ τὴν Γοθολίαν ἐθανάτωσαν ἐν ρομφαίᾳ ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως. |
|
21
|
|
| Сы́нъ седмѝ лѣ́тъ і҆ѡа́съ є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати. | |
|
Глава́ в҃і
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то седмо́е і҆иꙋ́а воцари́сѧ і҆ѡа́съ, и҆ четы́редесѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ саві́а ѿ вирсаве́и. | ΥΙΟΣ ἑπτὰ ἐτῶν ᾿Ιωὰς ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν. |
|
2
|
2
|
| И҆ сотворѝ і҆ѡа́съ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ во всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же просвѣтѝ є҆го̀ і҆ѡда́й і҆ере́й: | ἐν ἔτει ἑβδόμῳ τῷ ᾿Ιοὺ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωὰς καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ᾿Αβιὰ ἐκ τῆς Βηρσαβεέ. |
|
3
|
3
|
| ѻ҆ба́че высо́кихъ не преста́виша, и҆ та́мѡ є҆щѐ лю́дїе жрѧ́хꙋ и҆ кадѧ́хꙋ на высо́кихъ. | καὶ ἐποίησεν ᾿Ιωὰς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἐφώτισεν αὐτὸν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεύς· |
|
4
|
4
|
| И҆ речѐ і҆ѡа́съ къ жерцє́мъ: всѐ сребро̀ ст҃ы́хъ вноси́мое въ до́мъ гдⷭ҇ень, сребро̀ ѡ҆цѣне́нїѧ, мꙋ́жъ сребро̀ взѧ́вый ѡ҆цѣне́нїѧ, всѐ сребро̀, є҆́же а҆́ще взы́детъ на се́рдце мꙋ́жа внестѝ въ до́мъ гдⷭ҇ень, | πλὴν τῶν ὑψηλῶν οὐ μετεστάθησαν, καὶ ἐκεῖ ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς. |
|
5
|
5
|
| да во́змꙋтъ себѣ̀ жерцы̀, мꙋ́жъ ѿ прода́нїѧ своегѡ̀, и҆ ті́и да оу҆крѣпѧ́тъ веде́къ до́мꙋ во всѣ́хъ, и҆дѣ́же а҆́ще ѡ҆брѧ́щетсѧ веде́къ. | καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰς πρὸς τοὺς ἱερεῖς· πᾶν τὸ ἀργύριον τῶν ἁγίων τὸ εἰσοδιαζόμενον ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἀργύριον συντιμήσεως, ἀνὴρ ἀργύριον λαβὼν συντιμήσεως, πᾶν ἀργύριον, ὃ ἐὰν ἀναβῇ ἐπὶ καρδίαν ἀνδρὸς ἐνεγκεῖν ἐν οἴκῳ Κυρίου, |
|
6
|
6
|
| И҆ бы́сть въ два́десѧть тре́тїе лѣ́то царѧ̀ і҆ѡа́са, не оу҆крѣпи́ша жерцы̀ веде́ка хра́ма: | λαβέτωσαν ἑαυτοῖς οἱ ἱερεῖς ἀνὴρ ἀπὸ τῆς πράσεως αὐτῶν καὶ αὐτοὶ κρατήσουσι τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου εἰς πάντα, οὗ ἐὰν εὑρεθῇ ἐκεῖ βεδέκ. |
|
7
|
7
|
| и҆ призва̀ ца́рь і҆ѡа́съ і҆ѡда́ѧ жерца̀ и҆ жерцы̀, и҆ речѐ къ ни̑мъ: что̀ ꙗ҆́кѡ не оу҆крѣпи́сте веде́ка хра́ма; и҆ нн҃ѣ не прїима́йте сребра̀ ѿ прода́жей ва́шихъ, ꙗ҆́кѡ на веде́къ хра́ма да́сте є҆̀. | καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἰκοστῷ καὶ τρίτῳ ἔτει τῷ βασιλεῖ ᾿Ιωὰς οὐκ ἐκραταίωσαν οἱ ἱερεῖς τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου. |
|
8
|
8
|
| И҆ совѣща́шасѧ жерцы̀ не прїима́ти сребра̀ ѿ люді́й и҆ не оу҆крѣплѧ́ти веде́ка хра́ма. | καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιωὰς ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωδαὲ τὸν ἱερέα καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι οὐκ ἐκραταιοῦτε τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου; καὶ νῦν μὴ λάβητε ἀργύριον ἀπὸ τῶν πράσεων ὑμῶν, ὅτι εἰς τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου δώσετε αὐτό. |
|
9
|
9
|
| И҆ взѧ̀ і҆ѡда́й жре́цъ кївѡ́тъ є҆ди́нъ, и҆ сотворѝ въ не́мъ сква́жню, и҆ положѝ є҆го̀ при ѻ҆лтарѝ ѡ҆деснꙋ́ю входѧ́щихъ мꙋже́й въ до́мъ гдⷭ҇ень: и҆ влага́хꙋ та́мѡ жерцы̀ хранѧ́щїи две́рь всѐ сребро̀ приноси́мое въ до́мъ гдⷭ҇ень. | καὶ συνεφώνησαν οἱ ἱερεῖς τοῦ μὴ λαβεῖν ἀργύριον παρὰ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ μὴ ἐνισχῦσαι τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου. |
|
10
|
10
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆ви́дѣша, ꙗ҆́кѡ мно́гѡ сребра̀ въ ковче́зѣ, и҆ взы́де пи́счїй царе́въ, и҆ жре́цъ вели́кїй, и҆ сребросе́чцы и҆ ѿкры́ша, и҆ сочто́ша сребро̀ ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: | καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς κιβωτὸν μίαν καὶ ἔτρησε τρώγλην ἐπὶ τῆς σανίδος αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν παρὰ ἀμμαζειβὶ ἐν τῷ οἴκῳ ἀνδρὸς οἴκου Κυρίου, καὶ ἔδωκαν οἱ ἱερεῖς οἱ φυλάσσοντες τὸν σταθμὸν πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
11
|
11
|
| и҆ да́ша сребро̀ оу҆гото́ванное въ рꙋ́цѣ творѧ́щихъ дѣла̀ на сосꙋ́ды до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: и҆ разда́ша древодѣ́лємъ и҆ дѣ́лателємъ зи́ждꙋщымъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, | καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον ὅτι πολὺ τὸ ἀργύριον ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἀνέβη ὁ γραμματεὺς τοῦ βασιλέως καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας καὶ ἔσφιγξαν καὶ ἠρίθμησαν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
12
|
12
|
| и҆ стѣнодѣ́лателємъ, и҆ хꙋдо́жникѡмъ, и҆ сѣкꙋ́щымъ ка́мєнїѧ на кꙋпле́нїе древе́съ, и҆ ка́менїѧ те́санагѡ на строе́нїе веде́ка до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, на всѧ̑ є҆ли̑ка и҆ждивє́на бы́ша на оу҆твержде́нїе хра́ма. | καὶ ἔδωκαν τὸ ἀργύριον τὸ ἑτοιμασθὲν ἐπὶ χεῖρας ποιούντων τὰ ἔργα τῶν ἐπισκόπων οἴκου Κυρίου, καὶ ἐξέδοσαν τοῖς τέκτοσι τῶν ξύλων καὶ τοῖς οἰκοδόμοις τοῖς ποιοῦσιν ἐν οἴκῳ Κυρίου |
|
13
|
13
|
| Ѻ҆ба́че не твори́шасѧ хра́мꙋ гдⷭ҇ню двє́ри срє́брѧны, гво́здїе, фїа́лы и҆ трꙋбы̑, ни всѝ сосꙋ́ды зла̑ты, и҆ сосꙋ́ды срє́брѧны ѿ сребра̀ принесе́ннагѡ въ до́мъ гдⷭ҇ень: | καὶ τοῖς τειχισταῖς καὶ τοῖς λατόμοις τῶν λίθων τοῦ κτήσασθαι ξύλα καὶ λίθους λατομητοὺς τοῦ κατασχεῖν τὸ βεδὲκ οἴκου Κυρίου εἰς πάντα, ὅσα ἐξωδιάσθη ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ κραταιῶσαι· |
|
14
|
14
|
| поне́же творѧ́щымъ дѣла̀ даде́сѧ сїѐ, и҆ оу҆тверди́ша тѣ́мъ до́мъ гдⷭ҇ень. | πλὴν οὐ ποιηθήσονται οἴκῳ Κυρίου θύραι ἀργυραῖ, ἧλοι, φιάλαι καὶ σάλπιγγες, πᾶν σκεῦος χρυσοῦν καὶ σκεῦος ἀργυροῦν, ἐκ τοῦ ἀργυρίου τοῦ εἰσενεχθέντος ἐν οἴκῳ Κυρίου, |
|
15
|
15
|
| И҆ не сочита́хꙋ мꙋже́й, и҆̀мже даѧ́хꙋ сребро̀ въ рꙋ́ки, даѧ́ти творѧ́щымъ дѣла̀, занѐ вѣ́рнѡ творѧ́хꙋ. | ὅτι τοῖς ποιοῦσι τὰ ἔργα δώσουσιν αὐτό, καὶ ἐκραταίωσαν ἐν αὐτῷ τὸν οἶκον Κυρίου. |
|
16
|
16
|
| Сребро̀ за грѣхѝ и҆ сребро̀ за престꙋпле́нїе, є҆ли́ко внесе́но бы́сть въ до́мъ гдⷭ҇ень, жерцє́мъ бы́сть. | καὶ οὐκ ἐξελογίζοντο τοὺς ἄνδρας, οἷς ἐδίδουν τὸ ἀργύριον ἐπὶ χεῖρας αὐτῶν δοῦναι τοῖς ποιοῦσι τὰ ἔργα, ὅτι ἐν πίστει αὐτῶν ποιοῦσιν. |
|
17
|
17
|
| Тогда̀ взы́де а҆заи́лъ ца́рь сѵ́рскїй и҆ воева̀ на ге́ѳъ, и҆ взѧ̀ є҆го̀ а҆заи́лъ и҆ разбѝ є҆го̀: и҆ ѡ҆братѝ а҆заи́лъ лицѐ своѐ взы́ти на і҆ерⷭ҇ли́мъ. | ἀργύριον περὶ ἁμαρτίας καὶ ἀργύριον περὶ πλημμελείας, ὅ,τι εἰσηνέχθη ἐν οἴκῳ Κυρίου, τοῖς ἱερεῦσιν ἐγένετο. |
|
18
|
18
|
| И҆ взѧ̀ і҆ѡа́съ ца́рь і҆ꙋ́динъ всѧ̑ ст҃а̑ѧ, є҆ли̑ка ѡ҆свѧтѝ і҆ѡсафа́тъ и҆ і҆ѡра́мъ и҆ ѻ҆хозі́а, ѻ҆тцы̀ є҆гѡ̀ и҆ ца́рїе і҆ꙋ̑дины, и҆ ст҃а̑ѧ є҆гѡ̀, и҆ всѐ зла́то ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ сокро́вищихъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ до́мꙋ царе́ва, и҆ посла̀ а҆заи́лꙋ царю̀ сѵ́рскꙋ, и҆ ѿи́де ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. | Τότε ἀνέβη ᾿Αζαὴλ βασιλεὺς Συρίας καὶ ἐπολέμησεν ἐπὶ Γὲθ καὶ προκατελάβετο αὐτήν. καὶ ἔταξεν ᾿Αζαὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀναβῆναι ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
19
|
19
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡа́совыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ιούδα πάντα τὰ ἅγια, ὅσα ἡγίασεν ᾿Ιωσαφὰτ καὶ ᾿Ιωρὰμ καὶ ᾿Οχοζίας οἱ πατέρες αὐτοῦ καὶ βασιλεῖς ᾿Ιούδα, καὶ τὰ ἅγια αὐτοῦ καὶ πᾶν τὸ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν θησαυροῖς οἴκου Κυρίου καὶ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέστειλε τῷ ᾿Αζαὴλ βασιλεῖ Συρίας, καὶ ἀνέβη ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
20
|
20
|
| И҆ воста́ша ѻ҆́троцы є҆гѡ̀, и҆ совѣща́ша всѧ́къ совѣ́тъ, и҆ оу҆би́ша і҆ѡа́са въ до́мѣ маллѡ́ни, и҆́же въ саа́лѣ. | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωὰς καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα πάντα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
21
|
21
|
| И҆ і҆езеха́ръ сы́нъ і҆емꙋа́ѳовъ, и҆ і҆езевꙋ́ѳъ сы́нъ сѡми́ровъ, рабѝ є҆гѡ̀ оу҆би́ша є҆го̀, и҆ оу҆́мре, и҆ погребо́ша є҆го̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀ во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ а҆мессі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἀνέστησαν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ἔδησαν πάντα σύνδεσμον καὶ ἐπάταξαν τὸν ᾿Ιωὰς ἐν οἴκῳ Μαλλὼ τῷ ἐν Γααλὰ |
|
Глава́ г҃і
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то два́десѧть тре́тїе і҆ѡа́са сы́на ѻ҆хозі́ина царѧ̀ і҆ꙋ́дина ца́рствова і҆ѡаха́зъ сы́нъ і҆иꙋ́евъ над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и седмьна́десѧть лѣ́тъ, | ΕΝ ἔτει εἰκοστῷ καὶ τρίτῳ ἔτει τῷ ᾿Ιωὰς υἱῷ ᾿Οχοζίου βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ᾿Ιωάχαζ υἱὸς ᾿Ιοὺ ἐν Σαμαρείᾳ ἑπτακαίδεκα ἔτη. |
|
2
|
2
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, и҆ и҆́де в̾слѣ́дъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ и҆ не ѡ҆ста́сѧ ѕло́бы тоѧ̀. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτῶν. |
|
3
|
3
|
| И҆ разгнѣ́васѧ гдⷭ҇ь гнѣ́вомъ на і҆и҃лѧ, и҆ вдадѐ и҆̀хъ въ рꙋ́цѣ а҆заи́лꙋ царю̀ сѵ́рскꙋ и҆ въ рꙋ́цѣ сы́на а҆де́ра, сы́на а҆заи́лева, во всѧ̑ дни̑. | καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας καὶ ἐν χειρὶ υἱοῦ ῎Αδερ υἱοῦ ᾿Αζαὴλ πάσας τὰς ἡμέρας. |
|
4
|
4
|
| И҆ помоли́сѧ і҆ѡаха́зъ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню, и҆ оу҆слы́ша є҆го̀ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ ви́дѣ ско́рбь і҆и҃левꙋ, поне́же ѡ҆скорбѝ и҆̀хъ ца́рь сѵ́рскїй. | καὶ ἐδεήθη ᾿Ιωάχαζ τοῦ προσώπου Κυρίου, καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ Κύριος, ὅτι εἶδε τὴν θλῖψιν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἔθλιψεν αὐτοὺς βασιλεὺς Συρίας. |
|
5
|
5
|
| И҆ дадѐ гдⷭ҇ь спⷭ҇нїе і҆и҃лю, и҆ и҆збы́ша ѿ рꙋкꙋ̀ сѵ́рскꙋ: и҆ всели́шасѧ и҆ сы́нове і҆и҃лєвы въ селє́нїѧ своѧ̑ ꙗ҆́коже и҆ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ: | καὶ ἔδωκεν Κύριος σωτηρίαν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξῆλθεν ὑποκάτωθεν χειρὸς Συρίας. καὶ ἐκάθισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν καθὼς ἐχθὲς καὶ τρίτης· |
|
6
|
6
|
| ѻ҆ба́че не ѿстꙋпи́ша ѿ грѣхѡ́въ до́мꙋ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же и҆ въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ, въ не́мъ ходѧ́хꙋ: и҆ дꙋбра́ва стоѧ́ше въ самарі́и. | πλὴν οὐκ ἀπέστησαν ἀπὸ ἁμαρτιῶν οἴκου ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐν αὐταῖς ἐπορεύθησαν, καί γε τὸ ἄλσος ἐστάθη ἐν Σαμαρείᾳ. |
|
7
|
7
|
| ꙗ҆́кѡ не ѡ҆ста́шасѧ і҆ѡаха́зꙋ лю́дїе, но то́кмѡ пѧтьдесѧ́тъ кѡ́нникъ, и҆ де́сѧть колесни́цъ, и҆ де́сѧть ты́сѧщъ пѣшцє́въ, ꙗ҆́кѡ и҆згꙋби́лъ и҆̀хъ ца́рь сѵ́рскїй, и҆ положѝ ѧ҆̀ ꙗ҆́кѡ пра́хъ на попра́нїе. | ὅτι οὐχ ὑπελείφθη τῷ ᾿Ιωάχαζ λαός, ἀλλ᾿ ἢ πεντήκοντα ἱππεῖς καὶ δέκα ἅρματα καὶ δέκα χιλιάδες πεζῶν, ὅτι ἀπώλεσεν αὐτοὺς βασιλεὺς Συρίας, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ὡς χοῦν εἰς καταπάτησιν. |
|
8
|
8
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡаха́зовыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, и҆ си̑лы є҆гѡ̀, не сїѧ̑ ли пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωάχαζ καὶ πάντα ὅσα ἐποίησε καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
9
|
9
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡаха́зъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ въ самарі́и: и҆ воцари́сѧ і҆ѡа́съ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωάχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωὰς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| Въ лѣ́то три́десѧть седмо́е і҆ѡа́са царѧ̀ і҆ꙋ́дина ца́рствова і҆ѡа́съ сы́нъ і҆ѡаха́зовъ над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и шестьна́десѧть лѣ́тъ, | ᾿Εν ἔτει τριακοστῷ καὶ ἑβδόμῳ ἔτει τῷ ᾿Ιωὰς βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ᾿Ιωὰς υἱὸς ᾿Ιωάχαζ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἑκκαίδεκα ἔτη. |
|
11
|
11
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима: и҆ ѿстꙋпѝ ѿ всѣ́хъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ, въ то́мъ хожда́ше. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐν αὐταῖς ἐπορεύθη. |
|
12
|
12
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡа́совыхъ и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, и҆ си̑лы є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ со а҆мессі́емъ царе́мъ і҆ꙋ́динымъ, не сїѧ̑ ли пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωὰς καὶ πάντα ὅσα ἐποίησε, καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε μετὰ ᾿Αμεσσίου βασιλέως ᾿Ιούδα, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
13
|
13
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡа́съ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, і҆еровоа́мъ же сѣ́де на престо́лѣ є҆гѡ̀: и҆ погребе́нъ бы́сть і҆ѡа́съ въ самарі́и съ цармѝ і҆и҃левыми. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωὰς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ῾Ιεροβοὰμ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἐτάφη ἐν Σαμαρείᾳ μετὰ τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ. |
|
14
|
14
|
| И҆ є҆лїссе́й разболѣ́сѧ болѣ́знїю свое́ю, ѿ неѧ́же оу҆́мре. И҆ прїи́де къ немꙋ̀ і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ, и҆ пла́касѧ над̾ лице́мъ є҆гѡ̀, и҆ речѐ: ѻ҆́тче, ѻ҆́тче, колесни́ца і҆и҃лева и҆ ко́ни є҆гѡ̀. | Καὶ ῾Ελισαιὲ ἠρρώστησε τὴν ἀρρωστίαν αὐτοῦ, δι᾿ ἣν ἀπέθανε. καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ εἶπε· πάτερ πάτερ, ἅρμα ᾿Ισραὴλ καὶ ἱππεὺς αὐτοῦ. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀ є҆лїссе́й возмѝ лꙋ́къ и҆ стрѣ́лы. И҆ взѧ̀ къ себѣ̀ лꙋ́къ и҆ стрѣ́лы. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ελισαιέ· λάβε τόξον καὶ βέλη. καὶ ἔλαβε πρὸς ἑαυτὸν τόξον καὶ βέλη. |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ царю̀: возложѝ рꙋ́кꙋ свою̀ на лꙋ́къ. И҆ возложѝ і҆ѡа́съ рꙋ́кꙋ свою̀ на лꙋ́къ, и҆ є҆лїссе́й возложѝ рꙋ́ки своѧ̑ на рꙋ́ки царє́вы, | καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ· ἐπιβίβασον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ τόξον· καὶ ἐπεβίβασεν ᾿Ιωὰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐπέθηκεν ῾Ελισαιὲ τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. |
|
17
|
17
|
| и҆ речѐ: ѿве́рзи ѻ҆кно̀ є҆́же на восто́къ. И҆ ѿве́рзе. И҆ речѐ є҆лїссе́й: стрѣлѝ. И҆ стрѣлѝ (ца́рь). И҆ речѐ є҆лїссе́й: стрѣла̀ спⷭ҇нїѧ гдⷭ҇нѧ и҆ стрѣла̀ спасе́нїѧ на сѷрі́ю, и҆ побѣди́ши сѷрі́ю во а҆фе́кѣ да́же до сконча́нїѧ. | καὶ εἶπεν· ἄνοιξον τὴν θυρίδα κατ᾿ ἀνατολάς· καὶ ἤνοιξε. καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· τόξευσον· καὶ ἐτόξευσε. καὶ εἶπε· βέλος σωτηρίας τῷ Κυρίῳ καὶ βέλος σωτηρίας ἐν Συρίᾳ, καὶ πατάξεις τὴν Συρίαν ἐν ᾿Αφὲκ ἕως συντελείας. |
|
18
|
18
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀ є҆лїссе́й: возмѝ лꙋ́къ. И҆ взѧ̀. И҆ речѐ царю̀ і҆и҃левꙋ: оу҆да́ри на зе́млю. И҆ оу҆да́ри ца́рь три́жды, и҆ ста̀. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ελισαιέ· λάβε τόξα· καὶ ἔλαβε. καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ· πάταξον εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐπάταξεν ὁ βασιλεὺς τρὶς καὶ ἔστη. |
|
19
|
19
|
| И҆ ѡ҆скорбѣ̀ человѣ́къ бж҃їй ѡ҆ не́мъ и҆ речѐ: а҆́ще бы оу҆да́рилъ є҆сѝ пѧти́щи и҆лѝ шести́щи, тогда́ бы є҆сѝ порази́лъ сѷрі́ю до сконча́нїѧ, нн҃ѣ же побѣди́ши сѷрі́ю три́жды. | καὶ ἐλυπήθη ἐπ᾿ αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν· εἰ ἐπάταξας πεντάκις ἢ ἑξάκις, τότε ἂν ἐπάταξας τὴν Συρίαν ἕως συντελείας· καὶ νῦν τρὶς πατάξεις τὴν Συρίαν. |
|
20
|
20
|
| И҆ оу҆́мре є҆лїссе́й, и҆ погребо́ша є҆го̀. Во́ини же мѡа́вли прїидо́ша въ зе́млю настава́ющꙋ лѣ́тꙋ томꙋ̀. | καὶ ἀπέθανεν ῾Ελισαιέ, καὶ ἔθαψαν αὐτόν. καὶ μονόζωνοι Μωὰβ ἦλθον ἐν τῇ γῇ ἐλθόντος τοῦ ἐνιαυτοῦ· |
|
21
|
21
|
| И҆ бы́сть и҆̀мъ погреба́ющимъ мꙋ́жа, и҆ сѐ, ви́дѣша во́инѡвъ, и҆ поверго́ша мꙋ́жа во гро́бѣ є҆лїссе́овѣ: (и҆ впадѐ тѣ́ло человѣ́ка ме́ртва,) и҆ прикоснꙋ́сѧ косте́мъ є҆лїссе́ѡвымъ, и҆ ѡ҆живѐ и҆ воста̀ на но́ги своѧ̑. | καὶ ἐγένετο αὐτῶν θαπτόντων τὸν ἄνδρα, καὶ ἰδοὺ εἶδον τὸν μονόζωνον καὶ ἔρριψαν τὸν ἄνδρα ἐν τῷ τάφῳ ῾Ελισαιέ, καὶ ἐπορεύθη καὶ ἥψατο τῶν ὀστέων ῾Ελισαιὲ καὶ ἔζησε καὶ ἀνέστη ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ. |
|
22
|
22
|
| А҆заи́лъ же ѡ҆скорблѧ́ше і҆и҃лѧ во всѧ̑ дни̑ і҆ѡаха́зѡвы. | καὶ ᾿Αζαὴλ ἐξέθλιψε τὸν ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας ᾿Ιωάχαζ. |
|
23
|
23
|
| И҆ поми́лова и҆ гдⷭ҇ь, и҆ оу҆ще́дри ѧ҆̀, и҆ призрѣ̀ на нѧ̀ завѣ́та ра́ди своегѡ̀, и҆́же со а҆враа́момъ и҆ і҆саа́комъ и҆ і҆а́кѡвомъ, и҆ не восхотѣ̀ гдⷭ҇ь потреби́ти и҆́хъ, нижѐ ѿве́рже и҆́хъ ѿ лица̀ своегѡ̀. | καὶ ἠλέησε Κύριος αὐτούς, καὶ ᾠκτείρησεν αὐτοὺς καὶ ἐπέβλεψεν ἐπ᾿ αὐτοὺς διὰ τὴν διαθήκην αὐτοῦ τὴν μετὰ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ, καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος διαφθεῖραι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ προσώπου αὐτοῦ. |
|
24
|
24
|
| И҆ оу҆́мре а҆заи́лъ ца́рь сѵ́рскїй, и҆ воцари́сѧ а҆де́ръ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἀπέθανεν ᾿Αζαὴλ βασιλεὺς Συρίας, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωὰς υἱὸς ᾿Ιωάχαζ καὶ ἔλαβε τὰς πόλεις ἐκ χειρὸς υἱοῦ ῎Αδερ υἱοῦ ᾿Αζαήλ, ἃς ἔλαβεν ἐκ χειρὸς ᾿Ιωάχαζ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ· τρὶς ἐπάταξεν αὐτὸν ᾿Ιωὰς καὶ ἐπέστρεψε τὰς πόλεις ᾿Ισραήλ. |
|
25
|
|
| И҆ возврати́сѧ і҆ѡа́съ сы́нъ і҆ѡаха́зовъ, и҆ взѧ̀ гра́ды ѿ рꙋкѝ а҆де́ра сы́на а҆заи́лева, и҆̀хже взѧ̀ ѿ рꙋкꙋ̀ і҆ѡаха́за ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ въ бра́ни: три́жды побѣдѝ є҆го̀ і҆ѡа́съ, и҆ возвратѝ гра́ды і҆и҃лєвы. | |
|
Глава́ д҃і
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то второ́е і҆ѡа́са сы́на і҆ѡаха́за царѧ̀ і҆и҃лева, и҆ воцари́сѧ а҆мессі́а сы́нъ і҆ѡа́совъ, ца́рь і҆ꙋ́динъ: | ΕΝ ἔτει δευτέρῳ τῶ ᾿Ιωὰς υἱῷ ᾿Ιωάχαζ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αμεσσίας υἱὸς ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ιούδα. |
|
2
|
2
|
| сы́нъ два́десѧти пѧтѝ лѣ́тъ бѣ̀, внегда̀ ца́рствовати є҆мꙋ̀ и҆ два́десѧть пѧ́ть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ і҆ѡаді́на ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. | υἱὸς εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ εἴκοσι καὶ ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ᾿Ιωαδὶμ ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
3
|
3
|
| И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, ѻ҆ба́че не ꙗ҆́коже даві́дъ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀: по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ і҆ѡа́съ, сотворѝ, | καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν ᾿Ιωὰς ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐποίησε· |
|
4
|
4
|
| то́кмѡ высо́кихъ не разрꙋшѝ: є҆щѐ лю́дїе жрѧ́хꙋ и҆ кадѧ́хꙋ на высо́кихъ. | πλὴν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρεν, ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς. |
|
5
|
5
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆тверди́сѧ ца́рство въ рꙋкꙋ є҆гѡ̀, и҆ и҆збѝ рабы̑ своѧ̑ оу҆би́вшыѧ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀: | καὶ ἐγένετο ὅτε κατίσχυεν ἡ βασιλεία ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξε τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς πατάξαντας τὸν πατέρα αὐτοῦ· |
|
6
|
6
|
| сынѡ́въ же оу҆бі́йцъ тѣ́хъ не и҆збѝ, ꙗ҆́коже пи́сано въ кни́зѣ зако́на мѡѷсе́ова, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: да не оу҆мира́ютъ ѻ҆тцы̀ за сы́ны, и҆ сы́нове да не оу҆мира́ютъ за ѻ҆тцы̑, но то́кмѡ кі́йждо за своѧ̑ грѣхѝ да оу҆́мретъ. | καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν παταξάντων οὐκ ἐθανάτωσε, καθὼς γέγραπται ἐν βιβλίῳ νόμων Μωυσῆ, ὡς ἐνετείλατο Κύριος λέγων· οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ υἱῶν, καὶ υἱοὶ οὐκ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἕκαστος ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται. |
|
7
|
7
|
| Се́й поразѝ є҆дѡ́ма въ геме́лѣ де́сѧть ты́сѧщъ и҆ взѧ̀ ка́мень и҆ на бра́ни, и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ і҆еѳои́лъ до дне́шнѧгѡ днѐ. | αὐτὸς ἐπάταξε τὴν ᾿Εδὼμ ἐν Γαιμελὲ δέκα χιλιάδας καὶ συνέλαβε τὴν Πέτραν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Καθοὴλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
8
|
8
|
| Тогда̀ посла̀ а҆мессі́а послы̀ ко і҆ѡа́сꙋ сы́нꙋ і҆ѡаха́за сы́на і҆иꙋ́а царѧ̀ і҆и҃лева, глаго́лѧ: прїидѝ, да ви́димсѧ въ лицѐ. | τότε ἀπέστειλεν ᾿Αμεσσίας ἀγγέλους πρὸς ᾿Ιωὰς υἱὸν ᾿Ιωάχαζ υἱοῦ ᾿Ιοὺ βασιλέως ᾿Ισραὴλ λέγων· δεῦρο ὀφθῶμεν προσώποις. |
|
9
|
9
|
| И҆ посла̀ і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ ко а҆мессі́и царю і҆ꙋ́динꙋ, глаго́лѧ: те́рнъ, и҆́же въ лїва́нѣ, посла̀ къ ке́дрови сꙋ́щемꙋ въ лїва́нѣ, глаго́лѧ: да́ждь дще́рь твою̀ сы́нꙋ моемꙋ̀ въ женꙋ̀: и҆ прїидо́ша ѕвѣ́рїе лꙋ́жнїи, и҆̀же въ лїва́нѣ, и҆ попра́ша те́рнїе:: | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Αμεσσίαν βασιλέα ᾿Ιούδα λέγων· ὁ ἄκαν ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων· δὸς τὴν θυγατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα· καὶ διῆλθον τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ συνεπάτησαν τὴν ἄκανα. |
|
10
|
10
|
| побива́ѧ порази́лъ є҆сѝ і҆дꙋме́ю, и҆ вознесѐ тѧ̀ се́рдце твоѐ, просла́висѧ сѣдѧ̀ въ домꙋ̀ твое́мъ, и҆ почто̀ любопри́шисѧ въ ѕло́бѣ твое́й; и҆ паде́ши ты̀, и҆ і҆ꙋ́да съ тобо́ю. | τύπτων ἐπάταξας τὴν ᾿Ιδουμαίαν, καὶ ἐπῇρέ σε καρδία σου· ἐνδοξάσθητι καθήμενος ἐν τῷ οἴκῳ σου, καὶ ἱνατί ἐρίζεις ἐν κακίᾳ σου; καὶ πεσῇ σὺ καὶ ᾿Ιούδας μετὰ σοῦ. |
|
11
|
11
|
| И҆ не послꙋ́ша а҆мессі́а. И҆ взы́де і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ, и҆ ви́дѣстасѧ лице́мъ то́й и҆ а҆мессі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ въ веѳсамѵ́сѣ і҆ꙋ́динѣ. | καὶ οὐκ ἤκουσεν ᾿Αμεσσίας. καὶ ἀνέβη ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ὤφθησαν προσώποις αὐτὸς καὶ ᾿Αμεσσίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἐν Βαιθσαμὺς τῇ τοῦ ᾿Ιούδα· |
|
12
|
12
|
| И҆ падѐ і҆ꙋ́да пред̾ лице́мъ і҆и҃левымъ, и҆ побѣжѐ кі́йждо въ до́мы своѧ̑. | καὶ ἔπταισεν ᾿Ιούδας ἀπὸ προσώπου ᾿Ισραήλ, καὶ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ· |
|
13
|
13
|
| И҆ а҆мессі́ю сы́на і҆ѡа́сова, сы́на ѻ҆хозі́и, царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ꙗ҆́тъ і҆ѡа́съ сы́нъ і҆ѡаха́зовъ ца́рь і҆и҃левъ въ веѳсамѵ́сѣ: и҆ прїи́де во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ разбѝ стѣ́нꙋ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ ѿ вра́тъ є҆фре́млихъ до вра́тъ оу҆го́лныхъ, на четы́реста лакѡ́тъ: | καὶ τὸν ᾿Αμεσσίαν υἱὸν ᾿Ιωὰς υἱοῦ ᾿Οχοζίου συνέλαβεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐν Βαιθσαμύς. καὶ ἦλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ καθεῖλεν ἐν τῷ τείχει ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ πύλῃ ᾿Εφραὶμ ἕως πύλης τῆς γωνίας τετρακοσίους πήχεις· |
|
14
|
14
|
| и҆ взѧ̀ сребро̀ и҆ зла́то, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ѡ҆брѣ̑теныѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ въ сокро́вищахъ до́мꙋ царе́ва, и҆ сы́ны смѣси́вшихсѧ, и҆ возврати́сѧ въ самарі́ю. | καὶ ἔλαβεν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἐν θησαυροῖς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων καὶ ἀπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν. |
|
15
|
15
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡа́совыхъ, є҆ли̑ка сотворѝ въ си́лѣ свое́й, ꙗ҆́коже бра́сѧ со а҆мессі́ею царе́мъ і҆ꙋ́диныхъ, не сїѧ̑ ли пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωάς, ὅσα ἐποίησεν ἐν δυναστείᾳ αὐτοῦ, ἃ ἐπολέμησε μετὰ ᾿Αμεσσίου βασιλέως ᾿Ιούδα, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
16
|
16
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡа́съ со ѻ҆тцы̑ свои́ми и҆ погребе́нъ бы́сть въ самарі́и съ цари̑ и҆ і҆и҃левыми. И҆ воцари́сѧ і҆еровоа́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωὰς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Σαμαρείᾳ μετὰ τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ, καὶ ἐβασίλευσεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
17
|
17
|
| И҆ поживѐ а҆мессі́а сы́нъ і҆ѡа́совъ, ца́рь і҆ꙋ́динъ, по оу҆ме́ртвїи і҆ѡа́са сы́на і҆ѡаха́за царѧ̀ і҆и҃лева пѧтьна́десѧть лѣ́тъ. | καὶ ἔζησεν ᾿Αμεσσίας υἱὸς ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ιούδα μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Ιωὰς υἱὸν ᾿Ιωάχαζ βασιλέα ᾿Ισραὴλ πεντεκαίδεκα ἔτη. |
|
18
|
18
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ а҆мессі́евыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сїѧ̑ ли пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αμεσσίου καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
19
|
19
|
| И҆ воста́ша на него̀ полкѝ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ оу҆бѣжѐ въ лахі́сы, и҆ посла́ша вслѣ́дъ є҆гѡ̀ въ лахі́сы, и҆ оу҆би́ша є҆го̀ тꙋ̀: | καὶ συνεστράφησαν ἐπ᾿ αὐτὸν σύστρεμμα ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔφυγεν εἰς Λαχίς· καὶ ἀπέστειλαν ὀπίσω αὐτοῦ εἰς Λαχὶς καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ. |
|
20
|
20
|
| и҆ взѧ́ша є҆го̀ на ко́ни, и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во і҆ерⷭ҇ли́мѣ во гра́дѣ даві́довѣ. | καὶ ᾖραν αὐτὸν ἐφ᾿ ἵππων, καὶ ἐτάφη ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ. |
|
21
|
21
|
| И҆ поѧ́ша всѝ лю́дїе і҆ꙋ̑дины а҆зарі́ю, и҆ то́й сы́нъ шести́надесѧти лѣ́тъ, и҆ поста́виша є҆го̀ царе́мъ вмѣ́стѡ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ а҆мессі́и: | καὶ ἔλαβε πᾶς ὁ λαὸς ᾿Ιούδα τὸν ᾿Αζαρίαν —καὶ αὐτὸς υἱὸς ἑκκαίδεκα ἐτῶν— καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Αμεσσίου. |
|
22
|
22
|
| то́й созда̀ є҆лѡ́ѳъ, и҆ возвратѝ є҆го̀ і҆ꙋ́дѣ по оу҆ме́ртвїи царѧ̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀. | αὐτὸς ᾠκοδόμησε τὴν Αἰλὼθ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὴν τῷ ᾿Ιούδᾳ μετὰ τὸ κοιμηθῆναι τὸν βασιλέα μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ. |
|
23
|
23
|
| Въ лѣ́то пѧтоена́десѧть а҆мессі́и сы́на і҆ѡа́са царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова і҆еровоа́мъ сы́нъ і҆ѡа́совъ над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и четы́редесѧть и҆ є҆ди́но лѣ́то, | ᾿Εν ἔτει πεντεκαιδεκάτῳ τοῦ ᾿Αμεσσίου υἱῷ ᾿Ιωὰς βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς ᾿Ιωὰς ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ τεσσαράκοντα καὶ ἓν ἔτος. |
|
24
|
24
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ: не ѿстꙋпѝ ѿ всѣ́хъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ: | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
25
|
25
|
| то́й привратѝ предѣ́лъ і҆и҃левъ ѿ вхо́да є҆ма́ѳова да́же и҆ до мо́рѧ а҆рави́тскагѡ, по гл҃ꙋ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, є҆го́же гл҃а и҆ рꙋко́ю раба̀ своегѡ̀ і҆ѡ́ны, сы́на а҆маѳі́ина, проро́ка, и҆́же ѿ геѳахове́ра, | αὐτὸς ἀπέστησε τὸ ὅριον ᾿Ισραὴλ ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ῎Αραβα κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ ᾿Ιωνᾶ υἱοῦ ᾿Αμαθὶ τοῦ προφήτου τοῦ ἐν Γεθχοφέρ. |
|
26
|
26
|
| ꙗ҆́кѡ ви́дѣ гдⷭ҇ь смире́нїе і҆и҃лево го́рько ѕѣлѡ̀, и҆ ма́лѡ содержи́мыхъ, и҆ оу҆ма́ленныхъ, и҆ ѡ҆ста́вленыхъ, и҆ не бѣ̀ помога́ющагѡ и҆̀мъ. | ὅτι εἶδε Κύριος τὴν ταπείνωσιν ᾿Ισραὴλ πικρὰν σφόδρα καὶ ὀλιγοστοὺς συνεχομένους καὶ ἐσπανισμένους καὶ ἐγκαταλελειμμένους, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν τῷ ᾿Ισραήλ. |
|
27
|
27
|
| И҆ не гл҃а гдⷭ҇ь и҆скорени́ти сѣ́мене і҆и҃лева под̾ небесе́мъ: и҆ сп҃сѐ ѧ҆̀ рꙋко́ю і҆еровоа́ма сы́на і҆ѡа́сова. | καὶ οὐκ ἐλάλησε Κύριος ἐξαλεῖψαι τὸ σπέρμα ᾿Ισραὴλ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ χειρὸς ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ ᾿Ιωάς. |
|
28
|
28
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆еровоа́мовыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, и҆ си̑лы є҆гѡ̀, є҆ли̑ка повоева̀, и҆ ка́кѡ возвратѝ дама́скъ и҆ є҆ма́ѳъ і҆ꙋ́дѣ во і҆и҃ли, не сїѧ̑ ли пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ῾Ιεροβοὰμ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ, ὅσα ἐπολέμησε καὶ ὅσα ἐπέστρεψε τὴν Δαμασκὸν καὶ τὴν Αἰμὰθ τῷ ᾿Ιούδᾳ ἐν ᾿Ισραήλ, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
29
|
29
|
| И҆ оу҆́спе і҆еровоа́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, со цари̑ і҆и҃левыми: и҆ воцари́сѧ заха́рїа сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ῾Ιεροβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ μετὰ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καὶ ἐβασίλευσε Ζαχαρίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ є҃і
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то два́десѧть седмо́е і҆еровоа́ма царѧ̀ і҆и҃лева воцари́сѧ а҆зарі́а сы́нъ а҆мессі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина: | ΕΝ ἔτει εἰκοστῷ καὶ ἑβδόμῳ τῷ ῾Ιεροβοὰμ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Αζαρίας υἱὸς ᾿Αμεσσίου βασιλέως ᾿Ιούδα. |
|
2
|
2
|
| сы́нъ шести́надесѧти лѣ́тъ бѣ̀, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ пѧтьдесѧ́тъ два̀ лѣ́та ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ і҆ехелі́а ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. | υἱὸς ἑκκαίδεκα ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ πεντηκονταδύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ῾Ιεχελία ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
3
|
3
|
| И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима по всемꙋ̀, є҆ли̑ка сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ а҆мессі́а, | καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ᾿Αμεσσίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ· |
|
4
|
4
|
| ѻ҆ба́че высо́кихъ не разорѝ: є҆щѐ лю́дїе жрѧ́хꙋ и҆ кадѧ́хꙋ на высо́кихъ. | πλὴν τῶν ὑψηλῶν οὐκ ἐξῇρεν, ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς, |
|
5
|
5
|
| И҆ коснꙋ́сѧ гдⷭ҇ь царѧ̀, и҆ бы́сть прокаже́нъ до днѐ сме́рти своеѧ̀: и҆ ца́рствова въ домꙋ̀ а҆пфꙋсѡ́ѳъ. И҆ і҆ѡаѳа́мъ сы́нъ царе́въ бѣ̀ над̾ до́момъ сꙋдѧ̀ лю́демъ землѝ тоѧ̀. | καὶ ἥψατο Κύριος τὸν βασιλέα, καὶ ἦν λελεπρωμένος ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτοῦ καὶ ἐβασίλευσεν ἐν οἴκῳ ἀφφουσώθ, καὶ ᾿Ιωάθαμ υἱὸς τοῦ βασιλέως ἐπὶ τῷ οἴκῳ κρίνων τὸν λαὸν τῆς γῆς. |
|
6
|
6
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ а҆зарі́и, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, нѐ сїѧ̑ ли напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αζαρίου, καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
7
|
7
|
| И҆ оу҆́спе а҆зарі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀ во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ і҆ѡаѳа́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αζαρίας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωάθαμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
8
|
8
|
| Въ лѣ́то три́десѧть ѻ҆смо́е а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина ца́рствова заха́рїа сы́нъ і҆еровоа́мль над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и ше́сть мцⷭ҇ъ. | ᾿Εν ἔτει τριακοστῷ καὶ ὀγδόῳ τῷ ᾿Αζαρίου βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσε Ζαχαρίας υἱὸς ῾Ιεροβοὰμ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἑξάμηνον. |
|
9
|
9
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, ꙗ҆́коже сотвори́ша ѻ҆тцы̀ є҆гѡ̀, не ѿстꙋпѝ ѿ всѣ́хъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, καθὰ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
10
|
10
|
| И҆ воста́ста на́нь селлꙋ́мъ сы́нъ і҆аві́совъ и҆ кевлаа́мъ, и҆ порази́ста є҆го̀, и҆ оу҆мертви́ста є҆го̀: и҆ воцари́сѧ селлꙋ́мъ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ συνεστράφησαν ἐπ᾿ αὐτὸν Σελλοὺμ υἱὸς ᾿Ιαβὶς καὶ Κεβλαὰμ καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν, καὶ Σελλοὺμ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
11
|
11
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ заха́рїевыхъ, сѐ, сꙋ́ть напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ. | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ζαχαρίου ἰδού εἰσι γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ. |
|
12
|
12
|
| сїѐ сло́во гдⷭ҇не, є҆́же гл҃а ко і҆иꙋ́ю, рекі́й: сы́нове четве́ртїи сѧ́дꙋтъ тебѣ̀ и҆ на престо́лѣ і҆и҃левѣ. И҆ бы́сть та́кѡ. | ὁ λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησε πρὸς ᾿Ιοὺ λέγων· υἱοὶ τέταρτοι καθήσονταί σοι ἐπὶ θρόνου ᾿Ισραήλ· καὶ ἐγένετο οὕτως. |
|
13
|
13
|
| И҆ селлꙋ́мъ сы́нъ і҆аві́совъ воцари́сѧ во і҆и҃ли: и҆ въ лѣ́то три́десѧть девѧ́тое а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова селлꙋ́мъ мцⷭ҇ъ дні́й въ самарі́и. | Καὶ Σελλοὺμ υἱὸς ᾿Ιαβὶς ἐβασίλευσε· καὶ ἐν ἔτει τριακοστῷ καὶ ἐνάτῳ ᾿Αζαρίᾳ βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσε Σελλοὺμ μῆνα ἡμερῶν ἐν Σαμαρείᾳ. |
|
14
|
14
|
| И҆ взы́де манаи́мъ сы́нъ гадді́инъ ѿ ѳерсі́лы, и҆ прїи́де въ самарі́ю, и҆ оу҆бѝ селлꙋ́ма сы́на і҆аві́сова въ самарі́и, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀, и҆ воцари́сѧ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἀνέβη Μαναὴμ υἱὸς Γαδδὶ ἐκ Θαρσιλὰ καὶ ἦλθεν εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐπάταξε τὸν Σελλοὺμ υἱὸν ᾿Ιαβὶς ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. |
|
15
|
15
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ селлꙋ́мовыхъ, и҆ совѣща́нїе є҆гѡ̀, и҆́мже совѣща́сѧ, сѐ, сꙋ́ть пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ. | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Σελλοὺμ καὶ ἡ συστροφὴ αὐτοῦ, ἣν συνεστράφη, ἰδού εἰσι γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ. |
|
16
|
16
|
| Тогда̀ поразѝ манаи́мъ и҆ ѳе́рсꙋ, и҆ всѧ̑, ꙗ҆̀же въ не́й, и҆ предѣ́лы є҆ѧ̀ ѿ ѳе́рсы, поне́же не ѿверзо́ша є҆мꙋ̀, и҆ разбѝ ю҆̀ и҆ всѣ́хъ, и҆̀же въ не́й, и҆ и҆мꙋ́щихъ во чре́вѣ разсѣчѐ. | τότε ἐπάταξε Μαναὴμ τὴν Θερσὰ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς ἀπὸ Θερσά, ὅτι οὐκ ἤνοιξαν αὐτῷ· καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν καὶ τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας ἀνέρρηξεν. |
|
17
|
17
|
| Въ лѣ́то три́десѧть девѧ́тое а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова манаи́мъ сы́нъ гадді́инъ над̾ і҆и҃лемъ де́сѧть лѣ́тъ въ самарі́и, | ᾿Εν ἔτει τριακοστῷ καὶ ἐνάτῳ τῷ ᾿Αζαρίᾳ βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσε Μαναὴμ υἱὸς Γαδδὶ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ δέκα ἔτη. |
|
18
|
18
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, (во всѧ̑ дни̑ своѧ̑) не ѿстꙋпѝ ѿ всѣ́хъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
19
|
19
|
| Во дни̑ є҆гѡ̀ взы́де фꙋ́ла ца́рь а҆ссѷрі́йскїй на зе́млю (і҆и҃левꙋ), и҆ манаи́мъ дадѐ фꙋ́лѣ ты́сѧщꙋ тала̑нтъ сребра̀, да бꙋ́детъ рꙋка̀ є҆гѡ̀ съ ни́мъ, (є҆́же оу҆крѣпи́ти ца́рство въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀). | ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνέβη Φοὺλ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Μαναὴμ ἔδωκε τῷ Φοὺλ χίλια τάλαντα ἀργυρίου εἶναι τὴν χεῖρα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ. |
|
20
|
20
|
| И҆ возложѝ манаи́мъ да́нь на і҆и҃лѧ, на всѣ́хъ си́льныхъ, да́ти царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ пѧтьдесѧ́тъ сі̑кль сребра̀ мꙋ́жꙋ коемꙋ́ждо: и҆ возврати́сѧ ца́рь а҆ссѷрі́йскъ, и҆ не ста̀ та́мѡ въ землѝ. | καὶ ἐξήνεγκε Μαναὴμ τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ, ἐπὶ πᾶν δυνατὸν ἰσχύϊ, δοῦναι τῷ βασιλεῖ τῶν ᾿Ασσυρίων, πεντήκοντα σίκλους τῷ ἀνδρὶ τῷ ἑνί· καὶ ἀπέστρεψε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ οὐκ ἔστη ἐκεῖ ἐν τῇ γῇ. |
|
21
|
21
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ манаи́мовыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μαναὴμ καὶ πάντα ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; |
|
22
|
22
|
| И҆ оу҆́спе манаи́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ воцари́сѧ факі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη Μαναὴμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσε Φακεσίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
23
|
23
|
| Въ лѣ́то пѧтьдесѧ́тое а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова факі́а сы́нъ манаи́мль над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и лѣ̑та два̀, | ᾿Εν ἔτει πεντηκοστῷ τοῦ ᾿Αζαρίου βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσε Φακεσίας υἱὸς Μαναὴμ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ δύο ἔτη. |
|
24
|
24
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, и҆ ѿстꙋпѝ ѿ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
25
|
25
|
| И҆ воста̀ на него̀ факе́й сы́нъ ромелі́инъ, трїста́тъ є҆гѡ̀, и҆ оу҆бѝ є҆го̀ въ самарі́и бли́з̾ до́мꙋ царе́ва, со а҆рго́вомъ и҆ со а҆рі́емъ, и҆ съ ни́мъ (бѧ́хꙋ) пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й ѿ галааді́тѡвъ, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀, и҆ воцари́сѧ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ συνεστράφη ἐπ᾿ αὐτὸν Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου ὁ τριστάτης αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ ἐναντίον οἴκου τοῦ βασιλέως μετὰ τοͺ ᾿Αργόβ καὶ μετὰ τοῦ ᾿Αρία, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ πεντήκοντα ἄνδρες ἀπὸ τῶν τετρακοσίων· καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
26
|
26
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ факі́евыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ сѐ, сꙋ́ть, пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ. | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Φακεσίου καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, ἰδού εἰσι γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ. |
|
27
|
27
|
| Въ лѣ́то пѧтьдесѧ́тъ второ́е а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова факе́й сы́нъ ромелі́инъ над̾ і҆и҃лемъ въ самарі́и два́десѧть лѣ́тъ, | ᾿Εν ἔτει πεντηκοστῷ καὶ δευτέρῳ τοῦ ᾿Αζαρίου βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσε Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ εἴκοσιν ἔτη. |
|
28
|
28
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, не ѿстꙋпѝ ѿ всѣ́хъ грѣхѡ́въ і҆еровоа́ма сы́на нава́това, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ. |
|
29
|
29
|
| Во дни̑ факе́а царѧ̀ і҆и҃лева прїи́де ѳелгаѳфелласа́ръ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ взѧ̀ а҆і́нъ и҆ а҆велвеѳмааха̀, и҆ а҆ѡ́ха и҆ кене́зꙋ, и҆ а҆сѡ́ра и҆ галаа́дъ и҆ галїле́ю, всю̀ зе́млю нефѳалі́млю, и҆ приведѐ ѧ҆̀ ко а҆ссѷрі́анѡмъ. | ἐν ταῖς ἡμέραις Φακεὲ βασιλέως ᾿Ισραὴλ ἦλθε Θαγλαθφελλασὰρ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ ἔλαβε τὴν Αἲν καὶ τὴν ᾿Αβελβαιθαμααχὰ καὶ τὴν ᾿Ανιὼχ καὶ τὴν Κενὲζ καὶ τὴν ᾿Ασὼρ καὶ τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Γαλιλαίαν, πᾶσαν γῆν Νεφθαλί, καὶ ἀπῴκισεν αὐτοὺς εἰς ᾿Ασσυρίους. |
|
30
|
30
|
| И҆ воста̀ ѡ҆сі́а сы́нъ и҆лы̀ на факе́а сы́на ромелі́ина, и҆ поразѝ є҆го̀, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀, и҆ воцари́сѧ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ въ два́десѧтое лѣ́то і҆ѡаѳа́ма сы́на а҆зарі́ина. | καὶ συνέστρεψε σύστρεμμα ῾Ωσηὲ υἱὸς ᾿Ηλὰ ἐπὶ Φακεὲ υἱὸν Ρομελίου καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσε καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐν ἔτει εἰκοστῷ ᾿Ιωάθαμ υἱοῦ ᾿Αζαρίου. |
|
31
|
31
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ факе́евыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, сѐ, сїѧ̑ напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆и҃левыхъ. | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Φακεὲ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ. |
|
32
|
32
|
| Въ лѣ́то второ́е факе́а сы́на ромелі́ина царѧ̀ і҆и҃лева воцари́сѧ і҆ѡаѳа́мъ, сы́нъ а҆зарі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина: | ᾿Εν ἔτει δευτέρῳ Φακεὲ υἱοῦ Ρομελίου βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωάθαμ υἱὸς ᾿Αζαρίου βασιλέως ᾿Ιούδα. |
|
33
|
33
|
| сы́нъ два́десѧти пѧтѝ лѣ́тъ бѣ̀, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ шестьна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ і҆ерꙋса̀ дщѝ садѡ́кова. | υἱὸς εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἑκκαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ῾Ιερουσὰ θυγάτηρ Σαδώκ. |
|
34
|
34
|
| И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всемꙋ̀ є҆ли̑ка сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ а҆зарі́а, | καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ᾿Αζαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ· |
|
35
|
35
|
| ѻ҆ба́че высо́кихъ не разорѝ: є҆щѐ лю́дїе жрѧ́хꙋ и҆ кадѧ́хꙋ на высо́кихъ. То́й созда̀ двє́ри хра́мꙋ гдⷭ҇ню вы̑шнїѧ. | πλὴν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρεν, ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν τοῖς ὑψηλοῖς. αὐτὸ ᾠκοδόμησε τὴν πύλην οἴκου Κυρίου τὴν ἐπάνω. |
|
36
|
36
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡаѳа́мовыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сїѧ̑ ли напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωάθαμ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
37
|
37
|
| Во дни̑ ѡ҆́ны нача́тъ гдⷭ҇ь посыла́ти на і҆ꙋ́дꙋ раассѡ́на царѧ̀ сѵ́рска и҆ факе́а сы́на ромелі́ина. | ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤρξατο Κύριος ἐξαποστέλλειν ἐν ᾿Ιούδᾳ τὸν Ραασσὼν βασιλέα Συρίας, καὶ τὸν Φακεὲ υἱὸν Ρομελίου. |
|
38
|
38
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡаѳа́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во гра́дѣ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀. И҆ воцари́сѧ а҆ха́зъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωάθαμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ῎Αχαζ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ ѕ҃і
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то седмоена́десѧть факе́а сы́на ромелі́ина, воцари́сѧ а҆ха́зъ сы́нъ і҆ѡаѳа́ма царѧ̀ і҆ꙋ́дина: | ΕΝ ἔτει ἑπτακαιδεκάτῳ Φακεὲ υἱοῦ Ρομελίου ἐβασίλευσεν ῎Αχαζ υἱὸς ᾿Ιωάθαμ βασιλέως ᾿Ιούδα. |
|
2
|
2
|
| сы́нъ два́десѧти лѣ́тъ бѣ̀ а҆ха́зъ, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ шестьна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ не сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ вѣ́рнѡ, ꙗ҆́коже даві́дъ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, | υἱὸς εἴκοσιν ἐτῶν ἦν ῎Αχαζ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἑκκαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. καὶ οὐκ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ πιστῶς, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ |
|
3
|
3
|
| и҆ ходѝ въ пꙋтѝ і҆еровоа́ма сы́на нава́това царѧ̀ і҆и҃лева, ксемꙋ̀ и҆ сы́на своего̀ преведѐ сквозѣ̀ ѻ҆́гнь по ме́рзостемъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆̀хже ѿѧ́тъ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: | καὶ ἐπορεύθη, ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καί γε τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, |
|
4
|
4
|
| и҆ жрѧ́ше и҆ кадѧ́ше на высо́кихъ и҆ на холмѣ́хъ и҆ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ ча́стымъ. | καὶ ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν τοῖς ὑψηλοῖς καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους. |
|
5
|
5
|
| Тогда̀ взы́де раассѡ́нъ ца́рь сѵ́рскъ и҆ факе́й сы́нъ ромелі́инъ ца́рь і҆и҃левъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ на бра́нь, и҆ воева́ста на а҆ха́за, и҆ не можа́ста (є҆мꙋ̀) ѡ҆долѣ́ти. | τότε ἀνέβη Ραασσὼν βασιλεὺς Συρίας καὶ Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ εἰς πόλεμον καὶ ἐπολιόρκουν ἐπὶ ῎Αχαζ καὶ οὐκ ἠδύναντο πολεμεῖν. |
|
6
|
6
|
| Во вре́мѧ ѻ҆́но возвратѝ раассѡ́нъ ца́рь сѵ́рскїй є҆ла́ѳъ сѷрі́и и҆ и҆згна̀ і҆ꙋде́євъ и҆з̾ є҆ла́ѳа, и҆ і҆дꙋме́є прїидо́ша во є҆ла́ѳъ и҆ всели́шасѧ та́мѡ да́же до днѐ сегѡ̀. | ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐπέστρεψε Ραασσὼν βασιλεὺς Συρίας τὴν Αἰλὰθ τῇ Συρίᾳ καὶ ἐξέβαλε τοὺς ᾿Ιουδαίους ἐξ Αἰλὰθ καὶ ᾿Ιδουμαῖοι ἦλθον εἰς Αἰλὰθ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
7
|
7
|
| И҆ посла̀ а҆ха́зъ послы̀ къ ѳелгаѳфелласа́рꙋ царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ, глаго́лѧ: ра́бъ тво́й и҆ сы́нъ тво́й а҆́зъ є҆́смь, взы́ди и҆ ѿимѝ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ царѧ̀ сѵ́рска и҆ ѿ рꙋкѝ царѧ̀ і҆и҃лева, воста́вшихъ на мѧ̀. | καὶ ἀπέστειλεν ῎Αχαζ ἀγγέλους πρὸς Θαγλαθφελλασὰρ βασιλέα ᾿Ασσυρίων λέγων· δοῦλός σου καὶ υἱός σου ἐγώ, ἀνάβηθι καὶ σῶσόν με ἐκ χειρὸς βασιλέως Συρίας καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ισραὴλ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμέ. |
|
8
|
8
|
| И҆ взѧ̀ а҆ха́зъ зла́то и҆ сребро̀ ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ сокро́вищихъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ въ сокро́вищихъ до́мꙋ царе́ва, и҆ посла̀ царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ да́ры. | καὶ ἔλαβεν ῎Αχαζ ἀργύριον καὶ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν θησαυροῖς οἴκου Κυρίου καὶ οἴκου βασιλέως καὶ ἀπέστειλε τῷ βασιλεῖ δῶρα. |
|
9
|
9
|
| И҆ послꙋ́ша є҆гѡ̀ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй: и҆ взы́де ца́рь а҆ссѷрі́йскїй въ дама́скъ, и҆ взѧ̀ є҆го̀, и҆ преселѝ є҆го̀, и҆ раассѡ́на царѧ̀ оу҆бѝ. | καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων εἰς Δαμασκὸν καὶ συνέλαβεν αὐτὴν καὶ ἀπῴκισεν αὐτὴν καὶ τὸν Ραασσὼν βασιλέα ἐθανάτωσε. |
|
10
|
10
|
| И҆ и҆́де ца́рь а҆ха́зъ на срѣ́тенїе ѳелгаѳфелласа́рꙋ царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ въ дама́скъ, и҆ ви́дѣ же́ртвенникъ въ дама́сцѣ: и҆ посла̀ ца́рь а҆ха́зъ ко оу҆рі́и і҆ере́ю подо́бїе же́ртвенника, и҆ начерта́нїе, и҆ всѐ творе́нїе є҆гѡ̀. | καὶ ἐπορεύθη βασιλεὺς ῎Αχαζ εἰς Δαμασκὸν εἰς ἀπαντὴν Θαγλαθφελλασὰρ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων εἰς Δαμασκόν. καὶ εἶδε τὸ θυσιαστήριον ἐν Δαμασκῶ, καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ πρὸς Οὐρίαν τὸν ἱερέα τὸ ὁμοίωμα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸν ρυθμὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν ποίησιν αὐτοῦ· |
|
11
|
11
|
| И҆ созда̀ оу҆рі́а і҆ере́й же́ртвенникъ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка посла̀ ца́рь а҆ха́зъ ѿ дама́ска. | καὶ ᾠκοδόμησεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς τὸ θυσιαστήριον κατὰ πάντα, ὅσα ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ ἐκ Δαμασκοῦ. |
|
12
|
12
|
| И҆ прїи́де ца́рь а҆ха́зъ и҆з̾ дама́ска и҆ ви́дѣ же́ртвенникъ, и҆ взы́де на него̀, | καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀνέβη ἐπ᾿ αὐτὸ |
|
13
|
13
|
| и҆ покадѝ всесожже́нїе своѐ и҆ же́ртвꙋ свою̀ и҆ возлїѧ́нїе своѐ, и҆ пролїѧ̀ кро́вь ми́рныхъ на же́ртвенникъ, | καὶ ἐθυμίασε τὴν ὁλοκαύτωσιν αὐτοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ καὶ προσέχεε τὸ αἷμα τῶν εἰρηνικῶν τῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον |
|
14
|
14
|
| ѻ҆лта́рь же мѣ́дѧный, и҆́же пред̾ гдⷭ҇емъ, принесѐ ѿ лица̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆ ѿ среды̀ же́ртвенника и҆ ѿ среды̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: и҆ поста́ви є҆го̀ ѡ҆ є҆ди́нꙋ странꙋ̀ же́ртвенника къ сѣ́верꙋ. | τὸ χαλκοῦν τὸ ἀπέναντι Κυρίου. καὶ προσήγαγε ἀπὸ προσώπου τοῦ οἴκου Κυρίου ἀπὸ τοῦ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ ἔδειξεν αὐτὸ ἐπὶ μηρὸν τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ βορρᾶν. |
|
15
|
15
|
| И҆ заповѣ́да ца́рь а҆ха́зъ оу҆рі́и і҆ере́ю, глаго́лѧ: на же́ртвенницѣ вели́цѣмъ приноша́ѧй всесожжє́нїѧ оу҆́треннѧѧ, и҆ же́ртвꙋ вече́рнюю, и҆ всесожжє́нїѧ царє́ва, и҆ же́ртвꙋ є҆гѡ̀, и҆ всесожжє́нїѧ всѣ́хъ люді́й, и҆ же́ртвꙋ и҆̀хъ, и҆ возлїѧ̑нїѧ и҆́хъ, и҆ всѧ́кꙋ кро́вь всесожже́нїѧ, и҆ всѧ́кꙋ кро́вь же́ртвеннꙋю и҆злїе́ши на не́мъ: ѻ҆лта́рь не мѣ́дѧнъ да бꙋ́детъ мнѣ̀ на оу҆́тро. | καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ τῷ Οὐρίᾳ τῷ ἱερεῖ λέγων· ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ μέγα πρόσφερε τὴν ὁλοκαύτωσιν τὴν πρωϊνὴν καὶ τὴν θυσίαν τὴν ἑσπερινήν, καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν τοῦ βασιλέως καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτῶν καὶ τὴν σπονδὴν αὐτῶν καὶ πᾶν αἷμα ὁλοκαυτώσεως καὶ πᾶν αἷμα θυσίας ἐπ᾿ αὐτῷ ἐκχεεῖς· καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἔσται μοι εἰς τὸ πρωΐ. |
|
16
|
16
|
| И҆ сотворѝ оу҆рі́а і҆ере́й по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка заповѣ́да є҆мꙋ̀ ца́рь а҆ха́зъ. | καὶ ἐποίησεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ. |
|
17
|
17
|
| И҆ и҆зсѣчѐ а҆ха́зъ ца́рь споє́нїѧ подста́вѡвъ, и҆ пренесѐ ѿ ни́хъ оу҆мыва́лницꙋ, и҆ мо́ре низложѝ ѿ волѡ́въ мѣ́дѧныхъ, и҆́же бѣ́ша под̾ ни́мъ, и҆ положѝ є҆̀ на подста́вѣ ка́меннѣмъ: | καὶ συνέκοψεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ τὰ συγκλείσματα τῶν μεχωνὼθ καὶ μετῇρεν ἀπ᾿ αὐτῶν τὸν λουτῆρα καὶ τὴν θάλασσαν καθεῖλεν ἀπὸ τῶν βοῶν τῶν χαλκῶν τῶν ὑποκάτω αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἐπὶ βάσιν λιθίνην. |
|
18
|
18
|
| и҆ ѡ҆снова́нїе сѣда́лища созда́но въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ вхо́дъ царе́въ внѣ́шнїй ѡ҆братѝ въ до́мъ гдⷭ҇ень, ѿ лица̀ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска. | καὶ τὸν θεμέλιον τῆς καθέδρας ᾠκοδόμησεν ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὴν εἴσοδον τοῦ βασιλέως τὴν ἔξω ἐπέστρεψεν ἐν οἴκῳ Κυρίου ἀπὸ προσώπου βασιλέως ᾿Ασσυρίων. |
|
19
|
19
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ а҆ха́зовыхъ, є҆ли̑ка сотворѝ, не сїѧ̑ ли напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ: | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ῎Αχαζ, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
20
|
20
|
| И҆ оу҆́спе а҆ха́зъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ є҆зекі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ῎Αχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Εζεκίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ з҃і
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
| Въ лѣ́то второена́десѧть а҆ха́за царѧ̀ і҆ꙋ́дина, ца́рствова ѡ҆сі́а сы́нъ и҆лы̀ въ самарі́и над̾ і҆и҃лемъ де́вѧть лѣ́тъ, | ΕΝ ἔτει δωδεκάτῳ τοῦ ῎Αχαζ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ῾Ωσηὲ υἱὸς ᾿Ηλὰ ἐν Σαμαρείᾳ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐννέα ἔτη. |
|
2
|
2
|
| и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, ѻ҆ба́че не ꙗ҆́коже ца́рїе і҆и҃лєвы, и҆̀же бѣ́ша пре́жде є҆гѡ̀. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς οἱ βασιλεῖς ᾿Ισραήλ, οἳ ἦσαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ. |
|
3
|
3
|
| И҆ взы́де на́нь саламанасса́ръ ца́рь а҆ссѷрі́йскъ . И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆сі́а ра́бъ и҆ дава́ше є҆мꙋ̀ да́нь. | ἐπ᾿ αὐτὸν ἀνέβη Σαλαμανασὰρ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ ῾Ωσηὲ δοῦλος καὶ ἐπέστρεψεν αὐτῷ μαναά. |
|
4
|
4
|
| И҆ ѡ҆брѣ́те ца́рь а҆ссѷрі́йскъ во ѡ҆сі́и непра́вдꙋ, зане́же посла̀ послы̀ къ сигѡ́рꙋ царю̀ є҆гѵ́петскꙋ и҆ не принесѐ да́ни царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ лѣ́та тогѡ̀. И҆ ѡ҆садѝ є҆го̀ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй и҆ свѧза̀ є҆го̀ въ хра́минѣ темни́чнѣй. | καὶ εὗρε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐν τῷ ῾Ωσηὲ ἀδικίαν, ὅτι ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς Σηγὼρ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ οὐκ ἤνεγκε μαναὰ τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ, καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν οἴκῳ φυλακῆς. |
|
5
|
5
|
| И҆ прїи́де ца́рь а҆ссѷрі́йскъ во всю̀ зе́млю (є҆гѡ̀), и҆ взы́де въ самарі́ю, и҆ воева̀ ю҆̀ трѝ лѣ̑та. | καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἀνέβη εἰς Σαμάρειαν, καὶ ἐπολιόρκησεν ἐπ᾿ αὐτὴν τρία ἔτη. |
|
6
|
6
|
| Въ лѣ́то девѧ́тое ѡ҆сі́и взѧ̀ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй самарі́ю, и҆ заведѐ і҆и҃лтѧнъ во а҆ссѷрі́ю, и҆ поселѝ и҆́хъ на а҆ла́и и҆ на а҆вѡ́рѣ, рѣка́хъ гѡза́нскихъ, и҆ въ предѣ́лѣхъ ми́дскихъ. | ἐν ἔτει ἐνάτῳ ῾Ωσηὲ συνέλαβε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν Σαμάρειαν καὶ ἀπῴκισεν ᾿Ισραὴλ εἰς ᾿Ασσυρίους καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν ᾿Αλαὲ καὶ ἐν ᾿Αβὼρ ποταμοῖς Γωζάν, καὶ ὄρη Μήδων. |
|
7
|
7
|
| И҆ (сїѐ) бы́сть, ꙗ҆́кѡ согрѣши́ша сы́нове і҆и҃лєвы гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀ и҆зве́дшемꙋ и҆̀хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆з̾ под̾ рꙋкѝ фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петска, и҆ оу҆боѧ́шасѧ богѡ́въ и҆нѣ́хъ, | καὶ ἐγένετο ὅτι ἥμαρτον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν τῷ ἀναγαγόντι αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ὑποκάτωθεν χειρὸς Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐφοβήθησαν θεοὺς ἑτέρους |
|
8
|
8
|
| и҆ ходи́ша по преда́нїємъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆̀хже и҆стребѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ ца́рїе і҆и҃лєвы є҆ли́цы сотвори́ша, | καὶ ἐπορεύθησαν τοῖς δικαιώμασι τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἐκ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ οἱ βασιλεῖς ᾿Ισραήλ, ὅσοι ἐποίησαν, |
|
9
|
9
|
| и҆ є҆ли́цы сокры́ша сы́нове і҆и҃лєвы словеса̀, не та́кѡ на гдⷭ҇а бг҃а своего̀: и҆ созда́ша себѣ̀ высѡ́каѧ во всѣ́хъ градѣ́хъ свои́хъ, ѿ столпа̀ стрегꙋ́щихъ да́же до гра́да тве́рда, | καὶ ὅσοι ἠμφιέσαντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ λόγους οὐχ οὕτως κατὰ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν. καὶ ᾠκοδόμησαν ἑαυτοῖς ὑψηλὰ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ἀπὸ πύργου φυλασσόντων ἕως πόλεως ὀχυρᾶς |
|
10
|
10
|
| и҆ поста́виша себѣ̀ кꙋмі́ры и҆ дꙋбра́вы на всѧ́цѣмъ холмѣ̀ высо́цѣ и҆ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ ча́щнымъ, | καὶ ἐστήλωσαν ἑαυτοῖς στήλας καὶ ἄλση ἐπὶ παντὶ βουνῷ ὑψηλῷ καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους |
|
11
|
11
|
| и҆ кадѧ́хꙋ та́мѡ на всѣ́хъ высо́кихъ, ꙗ҆́коже ꙗ҆зы́цы, ꙗ҆̀же оу҆далѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ и҆̀хъ, и҆ сотвори́ша ѻ҆́бщники, и҆ нача́ша ꙗ҆́вѣ прогнѣвлѧ́ти гдⷭ҇а, | καὶ ἐθυμίασαν ἐκεῖ ἐν πᾶσιν ὑψηλοῖς καθὼς τὰ ἔθνη, ἃ ἀπῴκισε Κύριος ἐκ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἐποίησαν κοινωνοὺς καὶ ἐχάραξαν τοῦ παροργίσαι τὸν Κύριον |
|
12
|
12
|
| и҆ послꙋжи́ша і҆́дѡлѡмъ, ѡ҆ ни́хже речѐ и҆̀мъ гдⷭ҇ь: не сотвори́те глаго́ла сегѡ̀ гдⷭ҇еви. | καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς εἰδώλοις, οἷς εἶπε Κύριος αὐτοῖς· οὐ ποιήσετε τὸ ρῆμα τοῦτο τῷ Κυρίῳ. |
|
13
|
13
|
| И҆ засвидѣ́телствова гдⷭ҇ь во і҆и҃ли и҆ во і҆ꙋ́дѣ, и҆ рꙋка́ми всѣ́хъ прⷪ҇рѡ́къ свои́хъ всѧ́кагѡ прозорли́вагѡ, гл҃ѧ: ѡ҆брати́тесѧ ѿ пꙋті́й ва́шихъ лꙋка́выхъ, и҆ сохрани́те за́повѣди моѧ̑ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑, и҆ ве́сь зако́нъ, є҆го́же заповѣ́дахъ ѻ҆тцє́мъ ва́шымъ, є҆ли̑ка посла́хъ и҆̀мъ рꙋка́ми ра́бъ мои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ. | καὶ διεμαρτύρατο Κύριος ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐν χειρὶ πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ, παντὸς ὁρῶντος λέγων· ἀποστράφητε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ φυλάξατε τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ δικαιώματά μου καὶ πάντα τὸν νόμον, ὃν ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν, ὅσα ἀπέστειλα αὐτοῖς ἐν χειρὶ τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν. |
|
14
|
14
|
| И҆ не послꙋ́шаша, и҆ ѡ҆жесточи́ша вы́ю свою̀ па́че вы́и ѻ҆тє́цъ свои́хъ, и҆̀же не вѣ́роваша гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀: | καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ ἐσκλήρυναν τὸν νῶτον αὐτῶν ὑπὲρ τὸν νῶτον τῶν πατέρων αὐτῶν |
|
15
|
15
|
| и҆ ѿверго́ша завѣ́тъ є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ, ꙗ҆̀же завѣща̀ ѻ҆тцє́мъ и҆̀хъ и҆ свидѣ́нїй є҆гѡ̀, є҆ли̑ка засвидѣ́телствова и҆̀мъ, не сохрани́ша, и҆ и҆до́ша вслѣ́дъ сꙋ́етныхъ и҆ ѡ҆сꙋети́шасѧ, и҆ в̾слѣ́дъ ꙗ҆зы́кѡвъ сꙋ́щихъ ѡ҆́крестъ и҆̀хъ, ѡ҆ ни́хже заповѣ́да гдⷭ҇ь и҆̀хъ, є҆́же не сотвори́ти по семꙋ̀: | καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, ὅσα διεμαρτύρατο αὐτοῖς, οὐκ ἐφύλαξαν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ αὐτῶν, ὧν ἐνετείλατο Κύριος αὐτοῖς μὴ ποιῆσαι κατὰ ταῦτα. |
|
16
|
16
|
| и҆ ѡ҆ста́виша за́пѡвѣди гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ и҆ сотвори́ша себѣ̀ двѣ̀ ю҆́ницы сли̑ты, и҆ сотвори́ша дꙋбра́вы, и҆ поклони́шасѧ все́й си́лѣ небе́снѣй и҆ послꙋжи́ша ваа́лꙋ: | ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολὰς Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα δύο δαμάλεις καὶ ἐποίησαν ἄλση καὶ προσεκύνησαν πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσαν τῷ Βάαλ |
|
17
|
17
|
| и҆ превожда́хꙋ сы́ны своѧ̑ и҆ дщє́ри своѧ̑ чрез̾ ѻ҆́гнь, и҆ волхвова́хꙋ волхвова́нїемъ и҆ вража́хꙋ: и҆ прода́шасѧ, є҆́же твори́ти лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, є҆́же прогнѣ́вати є҆го̀. | καὶ διῆγον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἐν πυρὶ καὶ ἐμαντεύοντο μαντείας καὶ οἰωνίζοντο καὶ ἐπράθησαν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου παροργίσαι αὐτόν. |
|
18
|
18
|
| И҆ разгнѣ́васѧ гдⷭ҇ь на і҆и҃лѧ ѕѣлѡ̀ и҆ ѿри́нꙋ и҆́хъ ѿ лица̀ своегѡ̀, и҆ не ѡ҆ста́сѧ, то́кмѡ є҆ди́но колѣ́но і҆ꙋ́дино. | καὶ ἐθυμώθη Κύριος σφόδρα ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέστησεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὑπελείφθη πλὴν φυλὴ ᾿Ιούδα μονωτάτη. |
|
19
|
19
|
| И҆ і҆ꙋ́да та́кожде не сохранѝ за́повѣдїй гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀: и҆ хожда́хꙋ по ѡ҆правда́нїємъ і҆и҃лєвымъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша, и҆ ѿверго́шасѧ гдⷭ҇а. | καί γε ᾿Ιούδας οὐκ ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ἐν τοῖς δικαιώμασιν ᾿Ισραήλ, οἷς ἐποίησαν, |
|
20
|
20
|
| И҆ разгнѣ́васѧ гдⷭ҇ь на всѐ сѣ́мѧ і҆и҃лево и҆ поколеба̀ ѧ҆̀, и҆ дадѐ ѧ҆̀ въ рꙋ́ки расхища́ющымъ ѧ҆̀ до́ндеже ѿве́рже ѧ҆̀ ѿ лица̀ своегѡ̀. | καὶ ἀπεώσαντο τὸν Κύριον, καὶ ἐθυμώθη Κύριος παντὶ σπέρματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐσάλευσεν αὐτοὺς καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ διαρπαζόντων αὐτούς, ἕως οὗ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. |
|
21
|
21
|
| Ꙗ҆́кѡ ѿто́ржесѧ і҆и҃ль ѿ до́мꙋ даві́дова, и҆ поста́виша себѣ̀ царѧ̀ і҆еровоа́ма сы́на нава́това: и҆ ѿри́нꙋ і҆еровоа́мъ і҆и҃лѧ ѿ гдⷭ҇а и҆ введѐ и҆̀хъ во грѣ́хъ вели́кїй. | ὅτι πλὴν ᾿Ισραὴλ ἐπάνωθεν οἴκου Δαυὶδ καὶ ἐβασίλευσαν τὸν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸν Ναβάτ, καὶ ἐξέωσεν ῾Ιεροβοὰμ τὸν ᾿Ισραὴλ ἐξόπισθεν Κυρίου καὶ ἐξήμαρτεν αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγάλην. |
|
22
|
22
|
| И҆ хожда́хꙋ сы́нове і҆и҃лєвы по всемꙋ̀ грѣхꙋ̀ і҆еровоа́млю, є҆го́же сотворѝ: не ѿстꙋпи́ша ѿ негѡ̀, | καὶ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν πάσῃ ἁμαρτίᾳ ῾Ιεροβοάμ, ᾗ ἐποίησεν, οὐκ ἀπέστησαν ἀπ᾿ αὐτῆς, |
|
23
|
23
|
| до́ндеже ѿве́рже гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ ѿ лица̀ своегѡ̀, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь рꙋко́ю всѣ́хъ ра̑бъ свои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ. И҆ преселе́нъ бы́сть і҆и҃ль ѿ землѝ своеѧ̀ во а҆ссѷрі́аны, да́же до днѐ сегѡ̀. | ἕως οὗ μετέστησε Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρὶ πάντων τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν, καὶ ἀπῳκίσθη ᾿Ισραὴλ ἐπάνωθεν τῆς γῆς αὐτοῦ εἰς ᾿Ασσυρίους ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
24
|
24
|
| И҆ приведѐ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй и҆з̾ вавѷлѡ́на и҆́же ѿ хꙋ́ѳы и҆ ѿ а҆і́а, и҆ ѿ є҆ма́ѳа и҆ сепфарꙋі́ма, и҆ вселе́ни бы́ша во градѣ́хъ самарі́йскихъ вмѣ́стѡ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ наслѣ́диша самарі́ю и҆ всели́шасѧ во градѣ́хъ є҆ѧ̀. | Καὶ ἤγαγε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐκ Βαβυλῶνος τὸν ἐκ Χουθὰ ἀπὸ ᾿Αϊὰ καὶ ἀπὸ Αἰμὰθ καὶ Σεπφαρουαΐμ, καὶ κατῳκίσθησαν ἐν πόλεσι Σαμαρείας ἀντὶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν Σαμάρειαν καὶ κατῴκισαν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῆς. |
|
25
|
25
|
| И҆ бы́сть въ нача́лѣ сѣдѣ́нїѧ и҆̀хъ, не оу҆боѧ́шасѧ гдⷭ҇а, и҆ пꙋстѝ на нѧ̀ гдⷭ҇ь львы̀, и҆ бѧ́хꙋ оу҆бива́юще ѧ҆̀. | καὶ ἐγένετο ἐν ἀρχῇ τῆς καθέδρας αὐτῶν οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον, καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἐν αὐτοῖς τοὺς λέοντας, καὶ ἦσαν ἀποκτέννοντες ἐν αὐτοῖς. |
|
26
|
26
|
| И҆ рѣ́ша царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ, глаго́люще: ꙗ҆зы́ки, и҆̀хже преве́лъ и҆ пресади́лъ є҆сѝ во градѣ́хъ самарі́йскихъ, не разꙋмѣ́ша сꙋда̀ бг҃а землѝ, и҆ посла̀ гдⷭ҇ь на ни́хъ львы̀, и҆ сѐ, сꙋ́ть оу҆бива́юще и҆̀хъ, ꙗ҆́кѡ не разꙋмѣ́ша сꙋда̀ бг҃а землѝ. | καὶ εἶπαν τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων λέγοντες· τὰ ἔθνη, ἃ ἀπῴκισας καὶ ἀντεκάθισας ἐν πόλεσι Σαμαρείας, οὐκ ἔγνωσαν τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς, καὶ ἀπέστειλεν εἰς αὐτοὺς τοὺς λέοντας, καὶ ἰδού εἰσι θανατοῦντες αὐτούς, καθότι οὐκ οἴδασι τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς, |
|
27
|
27
|
| И҆ заповѣ́да ца́рь а҆ссѷрі́йскїй глаго́лѧ: ѿведи́те та́мѡ є҆ди́нагѡ жерца̀ ѿ плѣне́ныхъ, да и҆́дꙋтъ и҆ да вселѧ́тсѧ та́мѡ, и҆ да просвѣти́тъ и҆̀хъ сꙋдо́мъ бг҃а землѝ. | καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων λέγων· ἀπάγετε ἐκεῖθεν καὶ πορευέσθωσαν καὶ κατοικήτωσαν ἐκεῖ καὶ φωτιοῦσιν αὐτοὺς τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς. |
|
28
|
28
|
| И҆ ѿведо́ша є҆ди́наго ѿ жерцє́въ и҆̀хже взѧ́ша ѿ самарі́и, и҆ сѣ́де въ веѳи́ли, и҆ бѣ̀ просвѣща́ѧ жре́цъ и҆̀хъ, ꙗ҆́кѡ да оу҆боѧ́тсѧ гдⷭ҇а. | καὶ ἤγαγον ἕνα τῶν ἱερέων, ὧν ἀπῴκισαν ἀπὸ Σαμαρείας, καὶ ἐκάθισεν ἐν Βαιθὴλ καὶ ἦν φωτίζων αὐτοὺς πῶς φοβηθῶσι τὸν Κύριον. |
|
29
|
29
|
| И҆ бѣ́ша творѧ́ще кі́йждо ꙗ҆зы́къ бо́ги своѧ̑: и҆ поста́виша ѧ҆̀ во хра́мѣхъ на высо́кихъ, и҆̀хже сотвори́ша самарѧ́не, кі́йждо ꙗ҆зы́къ во градѣ́хъ свои́хъ, въ ни́хже живѧ́хꙋ. | καὶ ἦσαν ποιοῦντες ἔθνη ἔθνη θεοὺς αὐτῶν καὶ ἔθηκαν ἐν οἴκῳ τῶν ὑψηλῶν, ὧν ἐποίησαν οἱ Σαμαρεῖται, ἔθνη ἔθνη ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν, ἐν αἷς κατῴκουν. |
|
30
|
30
|
| И҆ мꙋ́жїе вавѷлѡ́нстїи сотвори́ша сокхѡ́ѳъ вені́ѳъ, и҆ мꙋ́жїе хꙋ́ѳѡвы сотвори́ша гїге́ль, и҆ мꙋ́жїе є҆ма́ѳѡвы сотвори́ша а҆сїма́ѳъ, | καὶ οἱ ἄνδρες Βαβυλῶνος ἐποίησαν τὴν Σωκχὼθ Βαινίθ, καὶ οἱ ἄνδρες Χοὺθ ἐποίησαν τὴν Νηριγέλ, καὶ οἱ ἄνδρες Αἰμὰθ ἐποίησαν τὴν ᾿Ασιμάθ, |
|
31
|
31
|
| и҆ є҆ѵе́є сотвори́ша а҆влазе́ръ и҆ ѳарѳа́къ и҆ сепфарꙋі́мъ, є҆гда̀ сожига́хꙋ сы́ны своѧ̑ ѻ҆гне́мъ а҆ндрамеле́хꙋ и҆ а҆немеле́хꙋ, богѡ́мъ сепфарꙋі̑мскимъ. | καὶ οἱ Εὐαῖοι ἐποίησαν τὴν ᾿Εβλαζὲρ καὶ τὴν Θαρθάκ, καὶ οἱ Σεπφαρουαΐμ κατέκαιον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πυρὶ τῷ ᾿Αδραμέλεχ καὶ ᾿Ανημελέχ, θεοῖς Σεπφαρουαΐμ. |
|
32
|
32
|
| И҆ бѧ́хꙋ боѧ́щесѧ гдⷭ҇а: и҆ всели́ша ме́рзѡсти своѧ̑ во хра́мѣхъ на высо́кихъ, и҆̀хже сотвори́ша въ самарі́и, кі́йждо ꙗ҆зы́къ во гра́дѣ, въ не́мже живѧ́хꙋ. | καὶ ἦσαν φοβούμενοι τὸν Κύριον καὶ κατῴκισαν τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν ὑψηλῶν, ἃ ἐποίησαν ἐν Σαμαρείᾳ, ἔθνος ἔθνος ἐν πόλει, ἐν ᾗ κατῴκουν ἐν αὐτῇ· καὶ ἦσαν φοβούμενοι τὸν Κύριον καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐποίησαν ἐν οἴκῳ τῶν ὑψηλῶν. |
|
33
|
33
|
| И҆ бѣ́ша боѧ́щесѧ гдⷭ҇а и҆ сотвори́ша себѣ̀ жерцы̀ въ высо́кихъ, и҆ сотвори́ша себѣ̀ въ хра́минѣ высо́кихъ и҆ гдⷭ҇а боѧ́хꙋсѧ, и҆ і҆́дѡлѡмъ свои́мъ слꙋжа́хꙋ по ѡ҆бы́чаю ꙗ҆зы́кѡвъ ѿѻнꙋ́дꙋже пресели́ша и҆̀хъ. | καὶ τὸν Κύριον ἐφοβοῦντο καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν ἐλάτρευον κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἐθνῶν, ὅθεν ἀπῴκισαν αὐτοὺς ἐκεῖθεν. |
|
34
|
34
|
| Да́же до днѐ сегѡ̀ ті́и творѧ́хꙋ по ѡ҆бы́чаю и҆́хъ: не боѧ́хꙋсѧ гдⷭ҇а, и҆ не творѧ́хꙋ по ѡ҆правда́нїємъ и҆́хъ, и҆ по сꙋдꙋ̀ и҆́хъ, и҆ по зако́нꙋ, и҆ по за́пѡвѣди, ю҆́же заповѣ́да гдⷭ҇ь сынѡ́мъ і҆а̑кѡвлимъ, и҆дѣ́же и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ і҆и҃ль. | ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης αὐτοὶ ἐποίουν κατὰ τὸ κρίμα αὐτῶν· αὐτοὶ φοβοῦνται καὶ αὐτοὶ ποιοῦσι κατὰ τὰ δικαιώματα αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῶν καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετείλατο Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ιακώβ, οὗ ἔθηκε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισραήλ, |
|
35
|
35
|
| И҆ положѝ гдⷭ҇ь съ ни́ми завѣ́тъ и҆ заповѣ́да и҆̀мъ, гл҃ѧ: не оу҆бо́йтесѧ богѡ́въ и҆ны́хъ и҆ не поклони́тесѧ и҆̀мъ, и҆ не послꙋжи́те и҆̀мъ и҆ не пожри́те и҆̀мъ: | καὶ διέθετο Κύριος μετ᾿ αὐτῶν διαθήκην καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων· οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους καὶ οὐ προσκυνήσετε αὐτοῖς καὶ οὐ λατρεύσετε αὐτοῖς καὶ οὐ θυσιάσετε αὐτοῖς, |
|
36
|
36
|
| но то́кмѡ гдⷭ҇еви, и҆́же и҆зведѐ вы̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́пта крѣ́постїю вели́кою и҆ мы́шцею высо́кою: тогѡ̀ оу҆бо́йтесѧ, и҆ томꙋ̀ покло́нитесѧ, и҆ томꙋ̀ пожри́те: | ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τῷ Κυρίῳ, ὃς ἀνήγαγεν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύϊ μεγάλῃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ, αὐτὸν φοβηθήσεσθε καὶ αὐτῷ προσκυνήσετε, αὐτῷ θύσετε· |
|
37
|
37
|
| И҆ ѡ҆правда̑нїѧ є҆гѡ̀, и҆ сꙋды̀ є҆гѡ̀, и҆ зако́нъ є҆гѡ̀, и҆ за́пѡвѣди, ꙗ҆̀же написа̀ ва́мъ твори́ти, храни́те во всѧ̑ дни̑, и҆ не оу҆бо́йтесѧ богѡ́въ и҆ны́хъ: | καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα καὶ τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς ἔγραψεν ὑμῖν ποιεῖν, φυλάσσεσθε πάσας τὰς ἡμέρας καὶ οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους· |
|
38
|
38
|
| и҆ завѣ́та, є҆го́же завѣща̀ съ ва́ми, не забыва́йте: и҆ не оу҆бо́йтесѧ богѡ́въ и҆ны́хъ, | καὶ τὴν διαθήκην, ἣν διέθετο μεθ᾿ ὑμῶν, οὐκ ἐπιλήσεσθε καὶ οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους, |
|
39
|
39
|
| но то́кмѡ гдⷭ҇а и҆ ва́шегѡ оу҆бо́йтесѧ, и҆ то́й и҆́зметъ вы̀ ѿ всѣ́хъ вра̑гъ ва́шихъ. | ἀλλ᾿ ἢ τὸν Κύριον Θεὸν ὑμῶν φοβηθήσεσθε, καὶ αὐτὸς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ πάντων τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν· |
|
40
|
40
|
| И҆ не послꙋ́шаша сегѡ̀, но по ѡ҆бы́чаємъ свои̑мъ прє́жднимъ твори́ша. | καὶ οὐκ ἀκούσεσθε ἐπὶ τῷ κρίματι αὐτῶν, ὃ αὐτοὶ ποιοῦσι. |
|
41
|
41
|
| И҆ бѧ́хꙋ ꙗ҆зы́цы сі́и боѧ́щесѧ гдⷭ҇а, и҆ и҆зва̑ѧннымъ свои̑мъ слꙋжа́ще: та́кожде и҆ сы́нове и҆́хъ и҆ сы́нове сынѡ́въ и҆́хъ, ꙗ҆́коже сотвори́ша ѻ҆тцы̀ и҆̀хъ, та́кѡ творѧ́тъ и҆ до сегѡ̀ днѐ. | καὶ ἦσαν τὰ ἔθνη ταῦτα φοβούμενοι τὸν Κύριον καὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐ-τῶν ἦσαν δουλεύοντες, καί γε οἱ υἱοὶ καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτῶν, καθὰ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτῶν, ποιοῦσιν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
Глава́ и҃і
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть въ лѣ́то тре́тїе ѡ҆сі́и сы́на и҆лы̀ царѧ̀ і҆и҃лева, воцари́сѧ є҆зекі́а сы́нъ а҆ха́за царѧ̀ і҆ꙋ́дина: | ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ἔτει τρίτῳ τῷ ῾Ωσηὲ υἱῷ ᾿Ηλὰ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Εζεκίας υἱὸς ῎Αχαζ βασιλέως ᾿Ιούδα. |
|
2
|
2
|
| сы́нъ два́десѧти пѧтѝ лѣ́тъ бѣ̀ є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ два́десѧть де́вѧть лѣ́ть ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ а҆вꙋ́ѳа дщѝ заха́рїина. | υἱὸς εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ εἴκοσι καὶ ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ῎Αβου θυγάτηρ Ζαχαρίου. |
|
3
|
3
|
| И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всѣ̑мъ є҆ли̑ка сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ даві́дъ: | καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| то́й разрꙋшѝ высѡ́каѧ, и҆ сокрꙋшѝ всѧ̑ ка̑пища, и҆ и҆скоренѝ дꙋбра̑вы и҆ ѕмїю̀ мѣ́дѧнꙋю, ю҆́же сотворѝ мѡѷсе́й, ꙗ҆́кѡ и҆ до дні́й тѣ́хъ сы́нове і҆и҃лєвы бѣ́хꙋ кадѧ́ще є҆́й: и҆ назва̀ и҆́мѧ є҆́й нееста́нъ. | αὐτὸς ἐξῇρε τὰ ὑψηλὰ καὶ συνέτριψε τὰς στήλας καὶ ἐξωλόθρευσε τὰ ἄλση καὶ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν, ὃν ἐποίησε Μωυσῆς, ὅτι ἕως τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ἦσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ θυμιῶντες αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Νεεσθάν. |
|
5
|
5
|
| На гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева оу҆пова̀, и҆ но не́мъ не бы́сть подо́бенъ є҆мꙋ̀ въ царе́хъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ въ бы́вшихъ пре́жде є҆го̀: | ἐν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἤλπισε, καὶ μετ᾿ αὐτὸν οὐκ ἐγενήθη ὅμοιος αὐτῷ ἐν βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν τοῖς γενομένοις ἔμπροσθεν αὐτοῦ· |
|
6
|
6
|
| и҆ прилѣпи́сѧ гдⷭ҇еви, не ѿстꙋпѝ ѿ негѡ̀, и҆ сохранѝ за́пѡвѣди є҆гѡ̀, є҆ли̑ки заповѣ́да мѡѷсе́й: | καὶ ἐκολλήθη τῷ Κυρίῳ, οὐκ ἀπέστη ὄπισθεν αὐτοῦ καὶ ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ὅσας ἐνετείλατο Μωυσῇ· |
|
7
|
7
|
| и҆ бѣ̀ гдⷭ҇ь съ ни́мъ, и҆ во всѣ́хъ, ꙗ҆̀же творѧ́ше, смы́слѧше. И҆ сопроти́висѧ царю̀ а҆ссѷрі́йскомꙋ и҆ не порабо́та є҆мꙋ̀: | καὶ ἦν Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐποίει, συνῆκε. καὶ ἠθέτησεν ἐν τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων καὶ οὐκ ἐδούλευσεν αὐτῷ. |
|
8
|
8
|
| то́й побѣдѝ и҆ноплеме́нники да́же до га́зы и҆ до предѣ́лъ є҆ѧ̀, ѿ столпа̀ стрегꙋ́щихъ и҆ да́же и҆ гра́да тве́рда. | αὐτὸς ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους ἕως Γάζης καὶ ἕως ὁρίου αὐτῆς ἀπὸ πύργου φυλασσόντων καὶ ἕως πόλεως ὀχυρᾶς. |
|
9
|
9
|
| И҆ бы́сть въ лѣ́то четве́ртое царѧ̀ є҆зекі́и, сїе́ же лѣ́то седмо́е ѡ҆сі́и, сы́нꙋ и҆лы̀, царю̀ і҆и҃левꙋ, взы́де саламанасса́ръ ца́рь а҆ссѷрі́йскъ на самарі́ю и҆ ѡ҆бсѣ́де ю҆̀, | Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ βασιλεῖ ᾿Εζεκίᾳ (αὐτὸς ἐνιαυτὸς ὁ ἕβδομος τῷ ῾Ωσηὲ υἱῷ ᾿Ηλὰ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ) ἀνέβη Σαλαμανασὰρ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ Σαμάρειαν καὶ ἐπολιόρκει ἐπ᾿ αὐτήν· |
|
10
|
10
|
| и҆ взѧ̀ ю҆̀ при концы̀ трїе́хъ лѣ́тъ, въ шесто́е лѣ́то є҆зекі́ево, сїѐ лѣ́то девѧ́тое ѡ҆сі́и царѧ̀ і҆и҃лева, и҆ плѣне́на бы́сть самарі́а. | καὶ κατελάβετο αὐτὴν ἀπὸ τέλους τριῶν ἐτῶν ἐν ἔτει ἕκτῳ τῷ ᾿Εζεκίᾳ (αὐτὸς ἐνιαυτὸς ἔνατος τῷ ῾Ωσηὲ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ), καὶ συνελήφθη Σαμάρεια. |
|
11
|
11
|
| И҆ преведѐ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй самарѧ́ны во а҆ссѷрі́ю, и҆ посадѝ ѧ҆̀ на а҆ла́и и҆ на а҆вѡ́рѣ, рѣка́хъ гѡза́нскихъ, и҆ въ предѣ́лѣхъ ми́дскихъ: | καὶ ἀπῴκισε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν Σαμάρειαν εἰς ᾿Ασσυρίους καὶ ἔθηκεν αὐτοὺς ἐν ᾿Αλαὲ καὶ ἐν ᾿Αβὼρ ποταμῷ Γωζὰν καὶ ὄρη Μήδων, |
|
12
|
12
|
| поне́же не послꙋ́шаша гла́са гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ и҆ престꙋпи́ша завѣ́тъ є҆гѡ̀, всѧ̑ є҆ли̑ка заповѣ́да мѡѷсе́й ра́бъ гдⷭ҇ень, и҆ не послꙋ́шаша, и҆ не сотвори́ша. | ἀνθ᾿ ὧν ὅτι οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν καὶ παρέβησαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ, πάντα ὅσα ἐνετείλατο Μωυσῆς ὁ δοῦλος Κυρίου, καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἐποίησαν. |
|
13
|
13
|
| И҆ въ четвертоена́десѧть лѣ́то царѧ̀ є҆зекі́и, взы́де сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй на гра́ды і҆ꙋ́дины твє́рдыѧ и҆ взѧ́тъ ѧ҆̀. | Καὶ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως ᾿Εζεκίου ἀνέβη Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα τὰς ὀχυρὰς καὶ συνέλαβεν αὐτάς. |
|
14
|
14
|
| И҆ посла̀ є҆зекі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ послы̀ къ царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ въ лахі́съ, глаго́лѧ: согрѣши́хъ, возврати́сѧ ѿ менє̀: є҆́же а҆́ще возложи́ши на мѧ̀, то̀ понесꙋ̀. И҆ возложѝ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй на є҆зекі́ю царѧ̀ і҆ꙋ́дина три́ста тала́нтъ сребра̀ и҆ три́десѧть тала́нтѡвъ зла́та. | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Εζεκίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἀγγέλους πρὸς βασιλέα ᾿Ασσυρίων εἰς Λαχὶς λέγων· ἡμάρτηκα, ἀποστράφηθι ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὃ ἐὰν ἐπιθῇς ἐπ᾿ ἐμέ, βαστάσω. καὶ ἐπέθηκεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ ᾿Εζεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα τριακόσια τάλαντα ἀργυρίου καὶ τριάκοντα τάλαντα χρυσίου. |
|
15
|
15
|
| И҆ дадѐ є҆зекі́а всѐ сребро̀ ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ въ сокро́вищихъ до́мꙋ царе́ва. | καὶ ἔδωκεν ᾿Εζεκίας πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἐν θησαυροῖς οἴκου τοῦ βασιλέως. |
|
16
|
16
|
| Во вре́мѧ ѻ҆́но ссѣчѐ є҆зекі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ двє́ри хра́ма гдⷭ҇нѧ и҆ оу҆твержє́нїѧ, ꙗ҆̀же позлатѝ є҆зекі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ, и҆ дадѐ и҆̀хъ царю̀ а҆ссѷрі́йскꙋ. | ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ συνέκοψεν ᾿Εζεκίας τὰς θύρας ναοῦ καὶ τὰ ἐστηριγμένα, ἃ ἐχρύσωσεν ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς ᾿Ιούδα, καὶ ἔδωκεν αὐτὰ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων. |
|
17
|
17
|
| И҆ посла̀ ца́рь а҆ссѷрі́йскъ ѳарѳа́на и҆ равоса́иа и҆ раѱа́ка ѿ лахі́са на і҆ерⷭ҇ли́мъ къ царю̀ є҆зекі́и съ си́лою тѧ́жкою ѕѣлѡ̀. И҆ взыдо́ша, и҆ прїидо́ша ко і҆ерⷭ҇ли́мꙋ, и҆ ста́ша оу҆ водоте́чи кꙋпѣ́ли вы́шнїѧ, ꙗ҆́же є҆́сть на пꙋтѝ села̀ бѣли́лнагѡ, | καὶ ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὸν Θαρθὰν καὶ τὸν Ραφὶς καὶ τὸν Ραψάκην ἐκ Λαχὶς πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν ἐν δυνάμει βαρείᾳ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔστησαν ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως. |
|
18
|
18
|
| и҆ возопи́ша ко є҆зекі́и. И҆ и҆зы́де къ ни̑мъ є҆лїакі́мъ сы́нъ хелкі́евъ строи́тель, и҆ сѡмна́съ книго́чїй, и҆ і҆ѡа́съ сы́нъ сафа́товъ воспомина́тель. | καὶ ἐβόησαν πρὸς ᾿Εζεκίαν, καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακὶμ υἱὸς Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σωμνὰς ὁ γραμματεὺς καὶ ᾿Ιωὰς ὁ υἱὸς Σαφὰτ ὁ ἀναμιμνῄσκων. |
|
19
|
19
|
| И҆ речѐ къ ни̑мъ раѱа́къ: рцы́те нн҃ѣ ко є҆зекі́и: си́це глаго́летъ ца́рь вели́кїй, ца́рь а҆ссѷрі́йскїй: что̀ оу҆пова́нїе сїѐ, на не́же оу҆пова́еши; | καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ραψάκης· εἴπατε δὴ πρὸς ᾿Εζεκίαν· τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· τί ἡ πεποίθησις αὕτη, ἣν πέποιθας; |
|
20
|
20
|
| ре́клъ є҆сѝ: то́кмѡ словеса̀ оу҆сте́нъ, совѣ́тъ и҆ си́ла на бра́нь: нн҃ѣ оу҆̀бо на кого̀ надѣ́ждꙋ ѿве́рглъ є҆сѝ менѐ; | εἶπας· πλὴν λόγοι χειλέων, βουλὴ καὶ δύναμις εἰς πόλεμον. νῦν οὖν τίνι πεποιθὼς ἠθέτησας ἐν ἐμοί; |
|
21
|
21
|
| нн҃ѣ съ, надѣ́ешисѧ ты̀ на же́злъ тро́стѧный сло́мленый се́й, на є҆гѵ́петъ ли; на́ньже а҆́ще ѡ҆пре́тсѧ мꙋ́жъ, вни́детъ въ рꙋ́кꙋ є҆гѡ̀ и҆ пронзе́тъ ю҆̀: та́кѡ фараѡ́нъ ца́рь є҆гѵ́петскїй всѣ̑мъ надѣ́ющымсѧ на́нь: | νῦν ἰδοὺ πέποιθας σαυτῷ ἐπὶ τὴν ράβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπ᾿ Αἴγυπτον; ὃς ἂν στηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ τρήσει αὐτήν· οὕτως Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπ᾿ αὐτόν. |
|
22
|
22
|
| и҆ а҆́ще мнѣ̀ рече́те: на гдⷭ҇а бг҃а надѣ́емсѧ: не то́й ли се́й, є҆гѡ́же и҆ ѿста́ви є҆зекі́а высѡ́каѧ є҆гѡ̀ и҆ же́ртвенники є҆гѡ̀, и҆ речѐ і҆ꙋ́дѣ и҆ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ: покло́нитесѧ пред̾ же́ртвенникомъ си́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ; | καὶ ὅτι εἶπας πρός με· ἐπὶ Κύριον Θεὸν πεποίθαμεν· οὐχὶ αὐτὸς οὗτος, οὗ ἀπέστησεν ᾿Εζεκίας τὰ ὑψηλὰ αὐτοῦ καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ καὶ τῇ ῾Ιερουσαλήμ· ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου τούτου προσκυνήσετε ἐν ῾Ιερουσαλήμ; |
|
23
|
23
|
| и҆ нн҃ѣ соедини́тесѧ съ господи́номъ мои́мъ царе́мъ а҆ссѷрі́йскимъ, и҆ да́мъ тебѣ̀ двѣ̀ ты́сѧщы ко́ней, а҆́ще мо́жеши и҆мѣ́ти вса́дники на нѧ̀: | καὶ νῦν μίχθητε δὴ τῷ κυρίῳ μου βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων, καὶ δώσω σοι δισχιλίους ἵππους, εἰ δυνήσῃ δοῦναι σεαυτῷ ἐπιβάτας ἐπ᾿ αὐτούς. |
|
24
|
24
|
| и҆ ка́кѡ ѿврати́ши лицѐ топа́рха є҆ди́нагѡ ѿ рабѡ́въ господи́на моегѡ̀ малѣ́йшихъ, и҆ оу҆пова́лъ є҆сѝ са́мъ на є҆гѵ́петъ, на колєсни́цы и҆ ко́ни; | καὶ πῶς ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπον τοπάρχου ἑνὸς τῶν δούλων τοῦ κυρίου μου τῶν ἐλαχίστων; καὶ ἤλπισας σαυτῷ ἐπ᾿ Αἴγυπτον εἰς ἅρματα καὶ ἱππεῖς. |
|
25
|
25
|
| и҆ нн҃ѣ оу҆̀бо є҆да̀ без̾ гдⷭ҇а взыдо́хомъ на мѣ́сто сїѐ, є҆́же потреби́ти и҆ речѐ бо гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: взы́ди на зе́млю сїю̀ и҆ потребѝ ю҆̀. | καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον τοῦ διαφθεῖραι αὐτόν; Κύριος εἶπε πρός με· ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ διάφθειρον αὐτήν. |
|
26
|
26
|
| И҆ речѐ є҆лїакі́мъ сы́нъ хелкі́инъ и҆ сѡмна́съ и҆ і҆ѡа́съ ко раѱа́кꙋ: глаго́ли нн҃ѣ ко ѻ҆трокѡ́мъ твои̑мъ сѵ́рски, ꙗ҆́кѡ слы́шимъ мы̀, а҆ не глаго́ли къ на́мъ і҆ꙋде́йски, и҆ почто̀ глаго́леши во оу҆́шы люді́й, и҆̀же на стѣнѣ̀; | καὶ εἶπεν ῾Ελιακὶμ υἱὸς Χελκίου καὶ Σωμνὰς καὶ ᾿Ιωὰς πρὸς Ραψάκην· λάλησον δὴ πρὸς τοὺς παῖδάς σου Συριστί, ὅτι ἀκούομεν ἡμεῖς, καὶ οὐ λαλήσεις μεθ᾿ ἡμῶν ᾿Ιουδαϊστί, καὶ ἱνατί λαλεῖς ἐν τοῖς ὠσὶ τοῦ λαοῦ τοῦ ἐπὶ τοῦ τείχους; |
|
27
|
27
|
| И҆ речѐ къ ни̑мъ раѱа́къ: є҆да̀ къ господи́нꙋ твоемꙋ̀ и҆ къ тебѣ̀ посла́ мѧ господи́нъ мо́й глаго́лати словеса̀ сїѧ̑; не къ мꙋжє́мъ ли сѣдѧ́щымъ на стѣнѣ̀, є҆́же ꙗ҆́сти и҆̀мъ гно́й сво́й и҆ пи́ти и҆̀мъ се́чь свою̀ съ ва́ми вкꙋ́пѣ; | καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ραψάκης· μὴ ἐπὶ τὸν κύριόν σου καὶ πρὸς σὲ ἀπέστειλέ με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους; οὐχὶ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοὺς καθημένους ἐπὶ τοῦ τείχους τοῦ φαγεῖν τὴν κόπρον αὐτῶν καὶ πιεῖν τὸ οὖρον αὐτῶν μεθ᾿ ὑμῶν ἅμα; |
|
28
|
28
|
| И҆ ста̀ раѱа́къ, и҆ возопѝ гла́сомъ вели́кимъ і҆ꙋде́йски, и҆ глаго́ла, и҆ речѐ: слы́шите словеса̀ вели́кагѡ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: | καὶ ἔστη Ραψάκης καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ καὶ ἐλάλησε καὶ εἶπεν· ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ μεγάλου βασιλέως ᾿Ασσυρίων· |
|
29
|
29
|
| си́це глаго́летъ ца́рь: да не возно́ситъ ва́съ ца́рь є҆зекі́а словесы̀, поне́же не возмо́жетъ ва́съ и҆з̾ѧ́ти и҆з̾ рꙋкѝ моеѧ̀: | τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· μὴ ἐπαιρέτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λόγοις, ὅτι οὐ μὴ δύνηται ὑμᾶς ἐξελέσθαι ἐκ χειρός μου. |
|
30
|
30
|
| и҆ да не ѡ҆бнаде́живаетъ ва́съ є҆зекі́а гдⷭ҇емъ, глаго́лѧ: и҆з̾има́ѧ и҆́зметъ вы̀ гдⷭ҇ь, и҆ не и҆́мать преда́тисѧ гра́дъ се́й въ рꙋцѣ̀ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: | καὶ μὴ ἐλπιζέτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας πρὸς Κύριον λέγων· ἐξαιρούμενος ἐξελεῖται Κύριος, οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων. |
|
31
|
31
|
| не послꙋ́шайте є҆зекі́и, ꙗ҆́кѡ си́це глаго́летъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй: сотвори́те со мно́ю благослове́нїе и҆ и҆зыди́те ко мнѣ̀, и҆ да пїе́тъ мꙋ́жъ ѿ вїногра́да своегѡ̀, и҆ мꙋ́жъ вкꙋ́ситъ ѿ смо́квей свои́хъ, и҆ да пїе́тъ во́дꙋ ѿ ро́ва своегѡ̀, | μὴ ἀκούετε ᾿Εζεκίου· ὅτι τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· ποιήσατε μετ᾿ ἐμοῦ εὐλογίαν καὶ ἐξέλθατε πρός με, καὶ πίεται ἀνὴρ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ τὴν συκῆν αὐτοῦ φάγεται καὶ πίεται ὕδωρ τοῦ λάκκου αὐτοῦ, |
|
32
|
32
|
| до́ндеже прїидꙋ̀ и҆ поимꙋ̀ вы̀ въ зе́млю (таковꙋ̀) ꙗ҆́коже землѧ̀ ва́ша, землѧ̀ пшени́цы и҆ вїна̀, и҆ хлѣ́бѡвъ и҆ вїногра́дѡвъ, землѧ̀ ма́сличинъ є҆ле́а и҆ ме́да, и҆ жи́ви бꙋ́дете и҆ не оу҆́мрете: и҆ не послꙋ́шайте є҆зекі́и, ꙗ҆́кѡ прельща́етъ вы̀, глаго́лѧ: гдⷭ҇ь ны̀ и҆зба́витъ: | ἕως ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν ὡς γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτου καὶ ἀμπελώνων, γῆ ἐλαίας ἐλαίου καὶ μέλιτος, καὶ ζήσετε καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε. καὶ μὴ ἀκούετε ᾿Εζεκίου, ὅτι ἀπατᾷ ὑμᾶς λέγων· Κύριος ρήσεται ὑμᾶς. |
|
33
|
33
|
| є҆да̀ и҆збавлѧ́юще и҆зба́виша бо́зи ꙗ҆зы́кѡвъ кі́йждо и҆́хъ свою̀ странꙋ̀ и҆з̾ рꙋкѝ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска; | μὴ ρυόμενοι ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων; |
|
34
|
34
|
| гдѣ̀ є҆́сть бо́гъ є҆ма́ѳа и҆ а҆рфа́да; гдѣ̀ є҆́сть бо́гъ сепфарꙋі́ма, а҆на̀ и҆ а҆ва̀; є҆да̀ и҆зба́виша самарі́ю и҆з̾ рꙋкꙋ̀ моє́ю; | ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφάδ; ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Σεπφαουραΐμ, ᾿Ανὰ καὶ ᾿Αβά, ὅτι ἐξείλαντο Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου; |
|
35
|
35
|
| кто̀ во всѣ́хъ бозѣ́хъ земны́хъ, и҆́же и҆зба́виша зе́мли и҆ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀; и҆ ка́кѡ и҆́зметъ гдⷭ҇ь і҆ерⷭ҇ли́ма и҆з̾ рꙋкѝ моеѧ̀; | τίς ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν γαιῶν, οἳ ἐξείλαντο τὰς γᾶς αὐτῶν ἐκ χειρός μου, ὅτι ἐξελεῖται Κύριος τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου; |
|
36
|
36
|
| И҆ оу҆молко́ша лю́дїе и҆ не ѿвѣща́ша є҆мꙋ̀ сло́ва, ꙗ҆́кѡ заповѣ́да и҆̀мъ ца́рь глаго́лѧ: не ѿвѣща́йте є҆мꙋ̀. | καὶ ἐκώφευσαν καὶ οὐκ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ λόγον, ὅτι ἐντολὴ τοῦ βασιλέως λέγων· οὐκ ἀποκριθήσεσθε αὐτῷ. |
|
37
|
37
|
| И҆ вни́де є҆лїакі́мъ сы́нъ хелкі́инъ строи́тель, и҆ сѡмна́съ книго́чїй, и҆ і҆ѡа́съ сы́нъ сафа́товъ воспомина́тель ко є҆зекі́и, раздра́вше ри̑зы своѧ̑, и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀ словеса̀ раѱа́кѡва. | καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελιακὶμ υἱὸς Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σωμνὰς ὁ γραμματεὺς καὶ ᾿Ιωὰς υἱὸς Σαφὰτ ὁ ἀναμιμνήσκων πρὸς ᾿Εζεκίαν, διερρηχότες τὰ ἱμάτια καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Ραψάκου. |
|
Глава́ ѳ҃і
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша ца́рь є҆зекі́а, и҆ раздра̀ ри̑зы своѧ̑, и҆ ѡ҆блече́сѧ во вре́тище, и҆ вни́де въ до́мъ гдⷭ҇ень. | ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Εζεκίας, καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ εἰσῆλθεν εἰς οἶκον Κυρίου. |
|
2
|
2
|
| И҆ посла̀ є҆лїакі́ма строи́телѧ, и҆ сѡмна́са книго́чїа и҆ старѣ́йшины жерцє́въ ѡ҆блечє́ны во вре́тище ко и҆са́їи прⷪ҇ро́кꙋ сы́нꙋ а҆мѡ́совꙋ. | καὶ ἀπέστειλεν ῾Ελιακὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σωμνὰν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων περιβεβλημένους σάκκους πρὸς ῾Ησαΐαν τὸν προφήτην, υἱὸν ᾿Αμώς, |
|
3
|
3
|
| И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: си́це глаго́летъ є҆зекі́а: де́нь ско́рби и҆ ѡ҆бличе́нїѧ и҆ прогнѣ́ванїѧ де́нь се́й, ꙗ҆́кѡ прїидо́ша сы́нове да́же до болѣзнорожде́нїѧ, и҆ крѣ́пости нѣ́сть ражда́ющей: | καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει ᾿Εζεκίας· ἡμέρα θλίψεως καὶ ἐλεγμοῦ καὶ παροργισμοῦ ἡ ἡμέρα αὕτη· ὅτι ἦλθον υἱοὶ ἕως ὠδίνων, καὶ ἰσχὺς οὐκ ἔστι τῇ τικτούσῃ· |
|
4
|
4
|
| а҆́ще ка́кѡ послꙋ́шаетъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й всѣ́хъ слове́съ раѱа́ковыхъ, є҆го́же и҆ посла̀ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй господи́нъ є҆гѡ̀ поноси́ти бг҃ꙋ живо́мꙋ и҆ хꙋ́лити словесы̀, и҆̀хже слы́ша гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, и҆ прїимѝ моли́твꙋ ѡ҆ ѡ҆ста́нцѣ ѡ҆брѣта́ющемсѧ. | εἴ πως εἰσακούσεται Κύριος ὁ Θεός σου πάντας τοὺς λόγους Ραψάκου, ὃν ἀπέστειλεν αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ὁ κύριος αὐτοῦ ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα καὶ βασφημεῖν ἐν λόγοις, οἷς ἤκουσε Κύριος ὁ Θεός σου, καὶ λήψῃ προσευχὴν περὶ τοῦ λείμματος τοῦ εὑρισκομένου. |
|
5
|
5
|
| И҆ прїидо́ша ѻ҆́троцы царѧ̀ є҆зекі́и и҆ ко и҆са́їи. | καὶ ἦλθον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ᾿Εζεκίου πρὸς ῾Ησαΐαν, |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ и҆̀мъ и҆са́їа: си́це рцы́те господи́нꙋ ва́шемꙋ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: не оу҆бо́йсѧ ѿ лица̀ слове́съ, и҆̀хже слы́шалъ є҆сѝ, и҆́миже похꙋ́лиша мѧ̀ ѻ҆́троцы царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: | καὶ εἶπεν αὐτοῖς ῾Ησαΐας· τάδε ἐρεῖτε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν· τάδε λέγει Κύριος· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων, ὧν ἤκουσας, ὧν ἐβλασφήμησαν τὰ παιδάρια βασιλέως ᾿Ασσυρίων· |
|
7
|
7
|
| сѐ, а҆́зъ даю̀ є҆мꙋ̀ дꙋ́ха, и҆ оу҆слы́шитъ возвѣще́нїе и҆ возврати́тсѧ въ зе́млю и҆ свою̀: и҆ низложꙋ̀ є҆го̀ ѻ҆рꙋ́жїемъ въ землѝ и҆ є҆гѡ̀. | ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐν αὐτῷ πνεῦμα, καὶ ἀκούσεται ἀγγελίαν καὶ ἀποστραφήσεται εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ, καὶ καταβαλῶ αὐτὸν ἐν ρομφαίᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ. |
|
8
|
8
|
| И҆ возврати́сѧ раѱа́къ и҆ ѡ҆брѣ́те и҆ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска вою́юща на ло́внꙋ: оу҆слы́ша бо, ꙗ҆́кѡ ѿстꙋпѝ ѿ лахі́са. | Καὶ ἐπέστρεψε Ραψάκης, καὶ εὗρε τὸν βασιλέα ᾿Ασσυρίων πολεμοῦντα ἐπὶ Λοβνά, ὅτι ἤκουσεν ὅτι ἀπῇρεν ἐκ Λαχίς. |
|
9
|
9
|
| И҆ слы́ша ѡ҆ ѳара́кѣ царѝ є҆ѳїо́пстѣмъ, глаго́лѧ: сѐ, и҆зы́де ра́товатисѧ съ тобо́ю. И҆ возврати́сѧ и҆ посла̀ послы̀ ко є҆зекі́и, глаго́лѧ: та́кѡ рцы́те є҆зекі́и царю̀ і҆ꙋде́йскꙋ: | καὶ ἤκουσε περὶ Θαρακὰ βασιλέως Αἰθιόπων λέγων· ἰδοὺ ἐξῆλθε πολεμεῖν μετὰ σοῦ. καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Εζεκίαν λέγων· |
|
10
|
10
|
| да не возно́ситъ тѧ̀ бг҃ъ тво́й, на него́же ты̀ надѣ́ешисѧ глаго́лѧ: не и҆́мать пре́данъ бы́ти і҆ерⷭ҇ли́мъ въ рꙋ́цѣ и҆ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: | μὴ ἐπαιρέτω σε ὁ Θεός σου, ἐφ᾿ ᾧ σὺ πέποιθας ἐπ᾿ αὐτῷ λέγων· οὐ μὴ παραδοθῇ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς χεῖρας βασιλέως ᾿Ασσυρίων. |
|
11
|
11
|
| сѐ, ты̀ слы́шалъ є҆сѝ всѧ̑, є҆ли̑ка и҆ сотвори́ша ца́рїе а҆ссѷрі́йстїи всѣ̑мъ земле́мъ, є҆́же проклѧ́ти и҆̀хъ, и҆ ты̀ ли и҆збꙋ́деши; | ἰδοὺ σὺ ἤκουσας πάντα ὅσα ἐποίησαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων πάσαις ταῖς γαίαις τοῦ ἀναθεματίσαι αὐτάς, καὶ σὺ ρυσθήσῃ; |
|
12
|
12
|
| є҆да̀ и҆збавлѧ́юще и҆зба́виша и҆́хъ и҆ бо́зи ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆̀хже расточи́ша ѻ҆тцы̀ и҆ моѝ, гѡза́нꙋ и҆ хара́нꙋ, и҆ фаре́сꙋ и҆ сы́ны є҆дѡ́мли, и҆̀же во ѳаласса́рѣ; | μὴ ἐξαιρούμενοι ἐξείλαντο αὐτοὺς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν, οὓς διέφθειραν οἱ πατέρες μου, τήν τε Γωζὰν καὶ τὴν Χαρρὰν καὶ τὴν Ραφὶς καὶ υἱοὺς ᾿Εδὲμ τοὺς ἐν Θαεσθέν; |
|
13
|
13
|
| гдѣ̀ є҆́сть ца́рь є҆ма́ѳовъ и҆ ца́рь и҆ а҆рфа́довъ; и҆ гдѣ̀ є҆́сть ца́рь гра́да сепфарꙋі́ма, а҆на̀ и҆ а҆ва̀; | ποῦ ἐστιν ὁ βασιλεὺς Αἰμὰθ καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Αρφάδ; καὶ ποῦ ἐστι βασιλεὺς τῆς πόλεως Σεπφαρουαΐν ᾿Ανὰ καὶ ᾿Αβά; |
|
14
|
14
|
| И҆ прїѧ́тъ ца́рь є҆зекі́а кни̑ги ѿ рꙋкѝ послѡ́въ и҆ прочтѐ ѧ҆̀: и҆ вни́де въ хра́мъ гдⷭ҇ень, и҆ разгнꙋ̀ и҆́хъ є҆зекі́а пред̾ гдⷭ҇емъ, | καὶ ἔλαβεν ᾿Εζεκίας τὰ βιβλία ἐκ χειρὸς τῶν ἀγγέλων καὶ ἀνέγνω αὐτά· καὶ ἀνέβη εἰς οἶκον Κυρίου καὶ ἀνέπτυξεν αὐτὰ ᾿Εζεκίας ἐναντίον Κυρίου |
|
15
|
15
|
| и҆ моли́сѧ є҆зекі́а пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ речѐ: гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, сѣдѧ́й на херꙋві́мѣхъ, ты̀ є҆сѝ и҆ бг҃ъ є҆ди́нъ бо всѣ́хъ ца́рствїихъ землѝ, ты̀ сотвори́лъ є҆сѝ не́бо и҆ зе́млю: | καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, σὺ εἶ ὁ Θεὸς μόνος ἐν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. |
|
16
|
16
|
| приклонѝ, гдⷭ҇и, оу҆́хо твоѐ и҆ оу҆слы́ши мѧ̀: ѿве́рзи, гдⷭ҇и, ѻ҆́чи твоѝ и҆ ви́ждь, и҆ оу҆слы́ши словеса̀ сеннахирі́ма, ꙗ҆̀же посла̀ поноша́ѧ тебѣ̀ бг҃ꙋ жи́вꙋ: | κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου καὶ ἄκουσον· ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ καὶ ἄκουσον τοὺς λόγους Σενναχηρίμ, οὓς ἀπέστειλεν ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα. |
|
17
|
17
|
| ꙗ҆́кѡ пои́стиннѣ, гдⷭ҇и, ѡ҆пꙋстоши́ша ца́рїе а҆ссѷрі́йстїи ꙗ҆зы́ки, | ὅτι ἀληθείᾳ, Κύριε, ἠρήμωσαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων τὰ ἔθνη |
|
18
|
18
|
| и҆ да́ша бо́ги и҆̀хъ на ѻ҆́гнь, ꙗ҆́кѡ не бо́зи бѣ́ша, но дѣла̀ рꙋкꙋ̀ человѣ̑чꙋ, древа̀ и҆ ка́мєнїѧ, и҆ погꙋби́ша ѧ҆̀: | καὶ ἔδωκαν τοὺς θεοὺς αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ, ὅτι οὐ θεοί εἰσιν, ἀλλ᾿ ἢ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι, καὶ ἀπώλεσαν αὐτούς. |
|
19
|
19
|
| и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е на́шъ, сп҃сѝ ны̀ и҆з̾ рꙋкѝ є҆гѡ̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ всѧ̑ ца̑рствїѧ землѝ, ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆сѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆ди́нъ. | καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς μόνος. |
|
20
|
20
|
| И҆ посла̀ и҆са́їа сы́нъ а҆мѡ́совъ ко є҆зекі́и, глаго́лѧ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ си́лъ, бг҃ъ і҆и҃левъ: слы́шахъ, ѡ҆ ни́хже моли́лсѧ є҆сѝ ко мнѣ̀, ѡ҆ сеннахирі́мѣ царѣ̀ а҆ссѷрі́йстѣ. | Καὶ ἀπέστειλεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς πρὸς ᾿Εζεκίαν λέγων· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἃ προσηύξω πρός με περὶ Σενναχηρὶμ βασιλέως ᾿Ασσυρίων, ἤκουσα. |
|
21
|
21
|
| сїѐ сло́во, є҆́же гл҃а гдⷭ҇ь на него̀: оу҆ничижѝ тѧ̀ и҆ порꙋга́сѧ тебѣ̀ дѣви́ца и҆ дщѝ сїѡ́нѧ, над̾ тобо́ю главо́ю свое́ю покива̀ дщѝ і҆ерⷭ҇ли́млѧ: | οὖτος ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησε Κύριος ἐπ᾿ αὐτόν· ἐξουδένωσέ σε καὶ ἐμυκτήρισέ σε παρθένος θυγάτηρ Σιών, ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν αὐτῆς ἐκίνησε θυγάτηρ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
22
|
22
|
| комꙋ̀ поноси́лъ є҆сѝ, и҆ кого̀ похꙋ́лилъ є҆сѝ; и҆ на кого̀ возне́слъ є҆сѝ гла́съ, и҆ воздви́глъ є҆сѝ на высотꙋ̀ ѻ҆́чи твоѝ; на ст҃а́го і҆и҃лева. | τίνα ὠνείδισας καὶ τίνα ἐβλασφήμησας; καὶ ἐπὶ τίνα ὕψωσας φωνήν; καὶ ᾖρας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ. |
|
23
|
23
|
| рꙋко́ю послѡ́въ твои́хъ поносилъ є҆сѝ гдⷭ҇ꙋ, и҆ ре́клъ є҆сѝ: со мно́жествомъ колесни́цъ мои́хъ взы́дꙋ а҆́зъ на вы́шнюю ча́сть горы̀ лїва́нскїѧ, и҆ оу҆сѣкꙋ̀ вели́чество ѿ кє́дръ є҆ѧ̀ и҆ и҆збра̑нныѧ кѷпарі́сѡвъ є҆ѧ̀, и҆ прїидꙋ̀ въ среди́нꙋ ча́щи карми́лскїѧ: | ἐν χειρὶ ἀγγέλων σου ὠνείδισας Κύριον καὶ εἶπας· ἐν τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων μου ἐγὼ ἀναβήσομαι εἰς ὕψος ὀρέων, μηροὺς τοῦ Λιβάνου, καὶ ἔκοψα τὸ μέγεθος τῆς κέδρου αὐτοῦ, τὰ ἐκλεκτὰ κυπαρίσσων αὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς μέσον δρυμοῦ καὶ Καρμήλου. |
|
24
|
24
|
| а҆́зъ и҆зсꙋши́хъ, и҆ пїѧ́хъ во́ды чꙋжды̑ѧ, и҆ ѡ҆пꙋстоши́хъ стопа́ми но́гъ мои́хъ всѧ̑ рѣ́ки ѡ҆крє́стныѧ: | ἐγὼ ἔψυξα καὶ ἔπιον ὕδατα ἀλλότρια καὶ ἐξηρήμωσα τῷ ἴχνει τοῦ ποδός μου πάντας ποταμοὺς περιοχῆς. |
|
25
|
25
|
| є҆да̀ не слы́шалъ є҆сѝ; и҆зда́вна ю҆̀ сотвори́хъ, ѿ дні́й пе́рвыхъ созда́хъ ю҆̀ и҆ принесо́хъ ю҆̀: и҆ бы́сть въ хо́лмы пресе́лникѡвъ вою́юшихъ гра́ды твє́рды: | ἔπλασα αὐτήν, συνήγαγον αὐτήν, καὶ ἐγενήθη εἰς ἐπάρσεις ἀποικεσιῶν μαχίμων, πόλεις ὀχυράς. |
|
26
|
26
|
| и҆ живꙋ́щїи въ ни́хъ и҆знемого́ша рꙋко́ю, сотрѧсо́шасѧ и҆ постыдѣ́шасѧ, бы́ша (ꙗ҆́кѡ) трава̀ се́лнаѧ, и҆лѝ ѕла́чно бы́лїе, ѕла́къ и҆́же на зда́нїихъ, и҆ попра́нїѧ проти́вꙋ стоѧ́щагѡ: | καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐταῖς ἠσθένησαν τῇ χειρί, ἔπτηξαν καὶ κατῃσχύνθησαν, ἐγένοντο χόρτος ἀγροῦ ἢ χλωρὰ βοτάνη, χλόη δωμάτων καὶ πάτημα ἀπέναντι ἑστηκότος. |
|
27
|
27
|
| и҆ сѣдѣ́нїе твоѐ, и҆ и҆схо́дъ тво́й, и҆ вхо́дъ тво́й разꙋмѣ́хъ, и҆ гнѣ́въ тво́й на мѧ̀, | καὶ τὴν καθέδραν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἔγνων καὶ τὸν θυμόν σου ἐπ᾿ ἐμέ, |
|
28
|
28
|
| зане́же разгнѣ́валсѧ є҆сѝ на мѧ̀ и҆ шꙋ́мъ тво́й вни́де во оу҆́шы моѝ, и҆ вложꙋ̀ оу҆́дицꙋ мою̀ въ но́здри твоѧ̑ и҆ браздꙋ̀ во оу҆стнѣ̀ твоѝ, и҆ возвращꙋ̀ тѧ̀ по пꙋтѝ, и҆́мже прише́лъ є҆сѝ. | διὰ τὸ ὀργισθῆναί σε ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ τὸ στρῆνός σου ἀνέβη ἐν τοῖς ὠσί μου καὶ θήσω τὰ ἄγκιστρά μου ἐν τοῖς μυκτῆρσί σου καὶ χαλινὸν ἐν τοῖς χείλεσί σου καὶ ἀποστρέψω σε ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἦλθες ἐν αὐτῇ. |
|
29
|
29
|
| И҆ сїѐ тебѣ̀ зна́менїе, (є҆зекі́е): ꙗ҆́ждь въ сїѐ лѣ́то прозѧба̑ющаѧ саморѡ́днаѧ, и҆ въ лѣ́то второ́е прозѧба̑ющаѧ, и҆ въ лѣ́то тре́тїе сѣ́йте сѣ́мена и҆ жни́те, сади́те вїногра́ды, и҆ да ꙗ҆́сте пло́дъ и҆́хъ: | καὶ τοῦτόν σοι τὸ σημεῖον· φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν αὐτόματα καὶ τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τὰ ἀνατέλλοντα· καὶ ἔτει τῷ τρίτῳ σπορὰ καὶ ἄμητος καὶ φυτεία ἀμπελώνων, καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν. |
|
30
|
30
|
| и҆ приложи́тъ спа́сшеесѧ до́мꙋ і҆ꙋ́дова, ѡ҆ста́вшеесѧ, ко́рень до́лѣ, и҆ сотвори́тъ пло́дъ горѣ̀, | καὶ προσθήσει τὸν διασεσωσμένον οἴκου ᾿Ιούδα τὸ ὑπολειφθὲν ρίζαν κάτω καὶ ποιήσει καρπὸν ἄνω. |
|
31
|
31
|
| ꙗ҆́кѡ и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма и҆зы́детъ ѡ҆ста́нокъ, и҆ спаса́емый и҆з̾ горы̀ сїѡ́ни: ре́вность гдⷭ҇а си́лъ сотвори́тъ сїѐ. | ὅτι ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ ἐξελεύσεται κατάλειμμα καὶ ἀνασῳζόμενος ἐξ ὄρους Σιών· ὁ ζῆλος Κυρίου τῶν δυνάμεων ποιήσει τοῦτο. |
|
32
|
32
|
| сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь (си́лъ) на царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: не и҆́мать вни́ти во гра́дъ се́й, и҆ не и҆́мать оу҆стрѣли́ти на́мъ стрѣлы̀, и҆ не дости́гнетъ къ немꙋ̀ щи́тъ, и҆ не и҆́мать ѡ҆сыпа́ти є҆го̀ земле́ю: | οὐχ οὕτως; τάδε λέγει Κύριος πρὸς βασιλέα ᾿Ασσυρίων· οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν πόλιν ταύτην καὶ οὐ τοξεύσει ἐκεῖ βέλος, καὶ οὐ προφθάσει αὐτὴν θυρεός, καὶ οὐ μὴ ἐκχέῃ πρὸς αὐτὴν πρόσχωμα· |
|
33
|
33
|
| но пꙋте́мъ, и҆́мже прїи́де тѣ́мже возврати́тсѧ, и҆ во гра́дъ се́й не и҆́мать вни́ти, гл҃етъ гдⷭ҇ь, | τῇ ὁδῷ, ᾗ ἦλθεν, ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται καὶ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐκ εἰσελεύσεται, λέγει Κύριος, |
|
34
|
34
|
| и҆ защищꙋ̀ гра́дъ се́й, є҆́же спⷭ҇тѝ є҆го̀ менє̀ ра́ди и҆ даві́да ра́ди раба̀ моегѡ̀. | καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης δι᾿ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου. |
|
35
|
35
|
| И҆ бы́сть въ но́щь ѻ҆́нꙋ, и҆ сни́де а҆́гг҃лъ гдⷭ҇нь и҆ оу҆бѝ ѿ полка̀ а҆ссѷрі́йскагѡ сто̀ ѻ҆́смьдесѧтъ и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ. И҆ воста́ша заꙋ́тра, и҆ сѐ, всѧ̑ трꙋ̑пїѧ мє́ртва. | Καὶ ἐγένετο ἕως νυκτὸς καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ παρεμβολῇ ᾿Ασσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδας· καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ πάντες σώματα νεκρά. |
|
36
|
36
|
| И҆ воста̀, и҆ ѿи́де, и҆ возврати́сѧ сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ всели́сѧ въ нїнеѵі́ю. | καὶ ἀπῇρε καὶ ἐπορεύθη καὶ ἀπέστρεψε Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευῆ. |
|
37
|
37
|
| И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ кла́нѧющꙋсѧ во хра́мѣ месера́ха бо́га своегѡ̀, и҆ а҆драмеле́хъ и҆ сараса́ръ сы́нове є҆гѡ̀ оу҆би́ста є҆го̀ мече́мъ: са́ми же бѣжа́ста въ зе́млю а҆рара́тскꙋ. И҆ воцари́сѧ а҆сорда́нъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐγένετο αὐτοῦ προσκυνοῦντος ἐν οἴκῳ Νεσερὰχ θεοῦ αὐτοῦ καὶ ᾿Αδραμέλεχ καὶ Σαρασάρ, οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ, καὶ αὐτοὶ ἐσώθησαν εἰς γῆν ᾿Αραράθ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ασορδὰν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ к҃
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
| Во дне́хъ ѻ҆́нѣхъ разболѣ́сѧ є҆зекі́а (ца́рь) да сме́рти. И҆ вни́де къ немꙋ̀ и҆са́їа прⷪ҇ро́къ сы́нъ а҆мѡ́совъ и҆ речѐ къ немꙋ̀: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: заповѣ́ждь до́мꙋ твоемꙋ̀, оу҆́мреши бо ты̀ и҆ не бꙋ́деши жи́въ. | ΕΝ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἠρρώστησεν ᾿Εζεκίας εἰς θάνατον. καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς ὁ προφήτης καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· ἔντειλαι τῷ οἴκῳ σου, ὅτι ἀποθνήσκεις σὺ καὶ οὐ ζήσῃ. |
|
2
|
2
|
| И҆ ѡ҆братѝ є҆зекі́а лицѐ своѐ ко стѣнѣ̀ и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ, глаго́лѧ: | καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Εζεκίας πρὸς τὸν τοῖχον καὶ ηὔξατο πρὸς Κύριον λέγων· |
|
3
|
3
|
| гдⷭ҇и помѧнѝ нн҃ѣ, ꙗ҆́кѡ и҆́стиною ходи́хъ пред̾ тобо́ю и҆ се́рдцемъ соверше́ннымъ, и҆ оу҆гѡ́днаѧ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма сотвори́хъ. И҆ пла́касѧ є҆зекі́а пла́чемъ вели́кимъ. | Κύριε, μνήσθητι δὴ ὅσα περιεπάτησα ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ καρδίᾳ πλήρει καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου ἐποίησα. καὶ ἔκλαυσεν ᾿Εζεκίας κλαυθμῷ μεγάλῳ. |
|
4
|
4
|
| И҆ бѧ́ше и҆са́їа є҆щѐ посредѣ̀ двора̀, и҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не къ немꙋ̀, гл҃ѧ: | καὶ ἦν ῾Ησαΐας ἐν τῇ αὐλῇ τῇ μέσῃ, καὶ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγων· |
|
5
|
5
|
| возврати́сѧ и҆ рцы̀ є҆зекі́и вождꙋ̀ люді́й мои́хъ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ даві́да ѻ҆тца̀ твоегѡ̀: оу҆слы́шахъ моли́твꙋ твою̀ и҆ ви́дѣхъ сле́зы твоѧ̑: сѐ, а҆́зъ и҆зцѣлю́ тѧ̀, и҆ въ де́нь тре́тїй взы́деши въ до́мъ гдⷭ҇ень: | ἐπίστρεψον καὶ ἐρεῖς πρὸς ᾿Εζεκίαν τὸν ἡγούμενον τοῦ λαοῦ μου· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Δαυὶδ τοῦ πατρός σου· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου, εἶδον τὰ δάκρυά σου· ἰδοὺ ἐγὼ ἰάσομαί σε, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναβήσῃ εἰς οἶκον Κυρίου· |
|
6
|
6
|
| и҆ приложꙋ̀ къ лѣ́тѡмъ твои̑мъ лѣ́тъ пѧтьна́десѧть, и҆ ѿ рꙋкѝ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска и҆зба́влю тѧ̀ и҆ гра́дъ се́й, и҆ защищꙋ̀ гра́дъ се́й менє̀ ра́ди и҆ даві́да ра́ди раба̀ моегѡ̀. | καὶ προσθήσω ἐπὶ τὰς ἡμέρας σου πεντεκαίδεκα ἔτη καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων σώσω σε καὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης δι᾿ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου. |
|
7
|
7
|
| И҆ речѐ и҆са́їа: да во́змꙋтъ перевѧ́сло смо́квей и҆ да положа́тъ на вре́дъ, и҆ и҆зцѣлѣ́етъ. | καὶ εἶπε· λαβέτωσαν παλάθην σύκων καὶ ἐπιθέτωσαν ἐπὶ τὸ ἕλκος, καὶ ὑγιάσει. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ є҆зекі́а ко и҆са́їи: ко́е зна́менїе, ꙗ҆́кѡ и҆зцѣли́тъ мѧ̀ гдⷭ҇ь и҆ взы́дꙋ въ до́мъ гдⷭ҇ень въ де́нь тре́тїй; | καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας πρὸς ῾Ησαΐαν· τί τὸ σημεῖον ὅτι ἰάσεταί με Κύριος καὶ ἀναβήσομαι εἰς οἶκον Κυρίου τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ; |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ и҆са́їа: сїѐ зна́менїе ѿ гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ сотвори́тъ гдⷭ҇ь сло́во, є҆́же гл҃а: (хо́щеши ли да) по́йдетъ стѣ́нь де́сѧть степе́нїй, и҆лѝ возврати́тсѧ де́сѧть степе́нїй; | καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας· τοῦτο τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου, ὅτι ποιήσει Κύριος τὸν λόγον, ὃν ἐλάλησε· πορεύσεται ἡ σκιὰ δέκα βαθμούς, ἐὰν ἐπιστρέψῃ δέκα βαθμούς. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ є҆зекі́а: оу҆до́бно стѣ́ни оу҆клони́тисѧ де́сѧть степе́нїй: ни, но да возврати́тсѧ стѣ́нь на де́сѧть степе́нїй вспѧ́ть. | καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· κοῦφον τὴν σκιὰν κλῖναι δέκα βαθμούς· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐπιστραφήτω ἡ σκιὰ ἐν τοῖς ἀναβαθμοῖς δέκα βαθμοὺς εἰς τὰ ὀπίσω. |
|
11
|
11
|
| И҆ возопѝ и҆са́їа прⷪ҇ро́къ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ возврати́сѧ стѣ́нь по числꙋ̀ наза́дъ де́сѧть степе́нїй. | καὶ ἐβόησεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης πρὸς Κύριον, καὶ ἐπέστρεψεν ἡ σκιὰ ἐν τοῖς ἀναβαθμοῖς εἰς τὰ ὀπίσω δέκα βαθμούς. |
|
12
|
12
|
| Во вре́мѧ ѻ҆́но посла̀ марѡда́хъ валада́нъ, сы́нъ валада́новъ, ца́рь вавѷлѡ́нскїй, кни̑ги и҆ да́ры ко є҆зекі́и: слы́ша бо, ꙗ҆́кѡ разболѣ́сѧ (ца́рь) є҆зекі́а. | ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλε Μαρωδὰχ Βαλαδὰν υἱὸς Βαλαδὰν βασιλεὺς Βαβυλῶνος βιβλία καὶ μαναὰ πρὸς ᾿Εζεκίαν, ὅτι ἤκουσεν ὅτι ἠρρώστησεν ᾿Εζεκίας. |
|
13
|
13
|
| И҆ пора́довасѧ є҆зекі́а ѡ҆ ни́хъ, и҆ показа̀ и҆̀мъ ве́сь до́мъ сво́й сокро́вищный, сребро̀ и҆ зла́то, и҆ а҆рѡма́ты и҆ є҆ле́й до́брый, и҆ до́мъ сосꙋ́дѡвъ и҆ є҆ли̑ка ѡ҆брѣто́шасѧ въ сокро́вищихъ є҆гѡ̀: и҆ не бѣ̀ мѣ́ста, є҆гѡ́же не показа̀ и҆̀мъ є҆зекі́а въ домꙋ̀ свое́мъ и҆ во все́й ѻ҆́бласти свое́й. | καὶ ἐχάρη ἐπ᾿ αὐτοῖς ᾿Εζεκίας καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς ὅλον τὸν οἶκον τοῦ νεχωθά, τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον, τὰ ἀρώματα καὶ τὸ ἔλαιον τὸ ἀγαθόν, καὶ τὸν οἶκον τῶν σκευῶν καὶ ὅσα ηὑρέθη ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ· οὐκ ἦν λόγος, ὃν οὐκ ἔδειξεν αὐτοῖς ᾿Εζεκίας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ. |
|
14
|
14
|
| И҆ вни́де и҆са́їа прⷪ҇ро́къ ко є҆зекі́и царю̀ и҆ речѐ къ немꙋ̀: что̀ глаго́лаша мꙋ́жїе сі́и, и҆ ѿкꙋ́дꙋ прїидо́ша къ тебѣ̀; и҆ речѐ є҆зекі́а: ѿ землѝ да́льнїѧ прїидо́ша ко мнѣ̀, ѿ вавѷлѡ́на. | καὶ εἰσῆλθεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τί ἐλάλησαν οἱ ἄνδρες οὗτοι καί πόθεν ἥκασι πρός σε; καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· ἐκ γῆς πόρρωθεν ἥκασι πρός με, ἐκ Βαβυλῶνος. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ: что̀ ви́дѣша въ домꙋ̀ твое́мъ; и҆ речѐ є҆зекі́а: всѧ̑, є҆ли̑ка въ домꙋ̀ мое́мъ, ви́дѣша: нѣ́сть въ домꙋ̀ мое́мъ, є҆гѡ́же и҆̀мъ не показа́хъ, но и҆ ꙗ҆̀же въ сокро́вищихъ мои́хъ (ви́дѣша). | καὶ εἶπε· τί εἶδον ἐν τῷ οἴκῳ σου; καὶ εἶπε· πάντα, ὅσα ἐν τῷ οἴκῳ μου εἶδον, οὐκ ἦν ἐν τῷ οἴκῳ μου, ὃ οὐκ ἔδειξα αὐτοῖς, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου. |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ и҆са́їа ко є҆зекі́и: слы́ши сло́во гдⷭ҇не: | καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας πρὸς ᾿Εζεκίαν· ἄκουσον λόγον Κυρίου· |
|
17
|
17
|
| сѐ, дні́е грѧдꙋ́тъ, речѐ гдⷭ҇ь, взѧта̑ бꙋ́дꙋтъ всѧ̑, ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ твое́мъ, и҆ всѧ̑, ꙗ҆̀же собра́ша ѻ҆тцы̀ твоѝ до днѐ сегѡ̀, вни́дꙋтъ въ вавѷлѡ́нъ: и҆ не ѡ҆ста́нетсѧ сло́во, є҆́же речѐ гдⷭ҇ь. | ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται καὶ ληφθήσεται πάντα τὰ ἐν οἴκῳ σου καὶ ὅσα ἐθησαύρισαν οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἰς Βαβυλῶνα· καὶ οὐχ ὑπολειφθήσεται ρῆμα, ὃ εἶπε Κύριος· |
|
18
|
18
|
| И҆ сы́нове твоѝ, и҆̀же и҆зы́дꙋтъ и҆з̾ тебє̀, и҆̀хже роди́ши, во́змꙋтсѧ и҆ бꙋ́дꙋтъ скопцы̀ въ домꙋ̀ царѧ̀ вавѷлѡ́нскагѡ. | καὶ οἱ υἱοί σου, οἳ ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ, οὓς γεννήσεις λήψεται, καὶ ἔσονται εὐνοῦχοι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος. |
|
19
|
19
|
| И҆ речѐ є҆зекі́а ко и҆са́їи: бла́го сло́во гдⷭ҇не є҆́же гл҃а: да бꙋ́дꙋтъ ми́ръ во дни̑ моѧ̑. | καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας πρὸς ῾Ησαΐαν· ἀγαθὸς ὁ λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν· ἔστω εἰρήνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου. |
|
20
|
20
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ є҆зекі́евыхъ, и҆ всѧ̑ си́ла є҆гѡ̀, и҆ є҆ли̑ка сотворѝ, и҆сто́чникъ и҆ водоте́чь, и҆ введѐ во́дꙋ во гра́дъ, не сѐ ли, сїѧ̑ напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Εζεκίου καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ, καὶ ὅσα ἐποίησε, τὴν κρήνην καὶ τὸν ὑδραγωγὸν καὶ εἰσήγαγε τὸ ὕδωρ εἰς τὴν πόλιν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
21
|
21
|
| И҆ оу҆́спе є҆зекі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ манассі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Εζεκίας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐβασίλευσε Μανασσῆς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ к҃а
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
| Сы́нъ двана́десѧти лѣ́тъ манассі́а, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ пѧтьдесѧ́тъ пѧ́ть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ ма́тере є҆гѡ̀ ѻ҆фові́а. | ΥΙΟΣ δώδεκα ἐτῶν Μανασσῆς ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ πεντήκοντα καὶ πέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Οψιβά. |
|
2
|
2
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, и҆ хожда́ше вслѣ́дъ ме́рзостей ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆̀хже ѿринꙋ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, |
|
3
|
3
|
| и҆ ѡ҆брати́сѧ, и҆ созда̀ высѡ́каѧ, и҆̀же разорѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ є҆зекі́а, и҆ воздви́же же́ртвенникъ ваа́лꙋ, и҆ сотворѝ дꙋбра̑вы, ꙗ҆̀же сотворѝ а҆хаа́въ ца́рь і҆и҃левъ, и҆ поклони́сѧ все́й си́лѣ небе́снѣй и҆ порабо́та и҆̀мъ: | καὶ ἐπέστρεψε καὶ ᾠκοδόμησε τὰ ὑψηλά, ἃ κατέσπασεν ᾿Εζεκίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ ἀνέστησε θυσιαστήριον τῇ Βάαλ καὶ ἐποίησε τὰ ἄλση, καθὼς ἐποίησε ᾿Αχαὰβ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ προσεκύνησε πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς. |
|
4
|
4
|
| и҆ созда̀ ѻ҆лта́рь въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, ꙗ҆́коже речѐ гдⷭ҇ь: во і҆ерⷭ҇ли́мѣ положꙋ̀ и҆́мѧ моѐ. | καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ἐν οἴκῳ Κυρίου, ὡς εἶπεν· ἐν ῾Ιερουσαλὴμ θήσω τὸ ὄνομά μου, |
|
5
|
5
|
| И҆ сотворѝ ѻ҆лта́рь все́й си́лѣ небе́снѣй на двꙋ̀ дворꙋ̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: | καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ ἐν ταῖς δυσὶν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου |
|
6
|
6
|
| и҆ провожда́ше сы́ны своѧ̑ чрез̾ ѻ҆́гнь, и҆ вража́ше, и҆ волшвє́нїѧ творѧ́ше, и҆ сотворѝ ка̑пища, и҆ волшє́бницы оу҆мно́жи твори́ти лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, є҆́же прогнѣ́вати є҆го̀: | καὶ διῆγε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν πυρὶ καὶ ἐκληδονίζετο καὶ οἰωνίζετο καὶ ἐποίησε τεμένη καὶ γνώστας ἐπλήθυνε τοῦ ποιεῖν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου παροργίσαι αὐτόν. |
|
7
|
7
|
| и҆ поста́ви и҆зва́ѧное дꙋбра́вы въ хра́мѣ, ѡ҆ не́мже речѐ гдⷭ҇ь къ даві́дꙋ и҆ къ соломѡ́нꙋ сы́нꙋ є҆гѡ̀: въ хра́мѣ се́мъ и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, є҆го́же и҆збра́хъ ѿ всѣ́хъ колѣ́нъ і҆и҃левыхъ, и҆ положꙋ̀ тꙋ̀ и҆́мѧ моѐ на вѣ́ки, | καὶ ἔθηκε τὸ γλυπτὸν τοῦ ἄλσους ἐν τῷ οἴκῳ, ᾧ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυὶδ καὶ πρὸς Σαλωμὼν τὸν υἱὸν αὐτοῦ· ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ᾗ ἐξελεξάμην ἐκ πασῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ θήσω τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα |
|
8
|
8
|
| и҆ не приложꙋ̀ подви́гнꙋтисѧ но́зѣ і҆и҃левѣ ѿ землѝ, ю҆́же да́хъ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ, а҆́ще ті́и соблюдꙋ́тъ всѧ̑ є҆ли̑ка заповѣ́дахъ, по все́й за́повѣди, ю҆́же заповѣ́да и҆̀мъ ра́бъ мо́й мѡѷсе́й. | καὶ οὐ προσθήσω τοῦ σαλεῦσαι τὸν πόδα ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, οἵτινες φυλάξουσι πάντα ὅσα ἐνετειλάμην κατὰ πᾶσαν τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ δοῦλός μου Μωυσῆς. |
|
9
|
9
|
| И҆ не послꙋ́шаша, и҆ прельстѝ и҆̀хъ манассі́а, є҆́же сотвори́ти лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима па́че ꙗ҆зы̑къ, ꙗ҆̀же и҆стребѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. | καὶ οὐκ ἤκουσαν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς Μανασσῆς τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου ὑπὲρ τὰ ἔθνη, ἃ ἠφάνισε Κύριος ἐκ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ. |
|
10
|
10
|
| И҆ гл҃а гдⷭ҇ь рꙋко́ю рабѡ́въ свои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ, гл҃ѧ: | καὶ ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρὶ δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν λέγων· |
|
11
|
11
|
| за сїѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ манассі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ ме́рзѡсти сїѧ̑ лꙋка́выѧ, па́че всѣ́хъ ꙗ҆̀же сотвори́ша а҆морре́є, и҆̀же пре́жде сегѡ̀ бы́ша, и҆ введѐ во грѣ́хъ и҆ і҆ꙋ́дꙋ, въ кꙋмі́рѣхъ свои́хъ: | ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐποίησε Μανασσῆς ὁ βασιλεὺς ᾿Ιούδα τὰ βδελύγματα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἀπὸ πάντων, ὧν ἐποίησεν ὁ ᾿Αμορραῖος ὁ ἔμπροσθεν, καὶ ἐξήμαρτε καί γε τὸν ᾿Ιούδαν ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, |
|
12
|
12
|
| не та́кѡ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ ѕла̑ѧ на і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ на і҆ꙋ́дꙋ, ꙗ҆́кѡ всѧ́комꙋ слы́шащемꙋ пошꙋмѧ́тъ ѻ҆боѧ̑ оу҆́ха є҆гѡ̀, | οὐχ οὕτως, τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω κακὰ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ᾿Ιούδαν, ὥστε παντὸς ἀκούοντος ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ, |
|
13
|
13
|
| и҆ прострꙋ̀ на і҆ерⷭ҇ли́мъ мѣ́рꙋ самарі́йскꙋю и҆ вѣсы̀ до́мꙋ а҆хаа́влѧ: и҆ и҆стреблю̀ і҆ерⷭ҇ли́ма, ꙗ҆́коже и҆зглажда́етсѧ а҆лава́стръ и҆зглажда́емый и҆ превраща́етсѧ въ лицѐ своѐ: | καὶ ἐκτενῶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τὸ μέτρον Σαμαρείας καὶ τὸ στάθμιον οἴκου ᾿Αχαάβ· καὶ ἀπαλείψω τὴν ῾Ιερουσαλήμ, καθὼς ἀπαλείφεται ὁ ἀλάβαστρος ἀπαλειφόμενος καὶ καταστρέφεται ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, |
|
14
|
14
|
| и҆ и҆зри́нꙋ ѡ҆ста́нки достоѧ́нїѧ моегѡ̀ и҆ преда́мъ и҆́хъ въ рꙋ́ки врагѡ́въ и҆̀хъ, и҆ бꙋ́дꙋтъ въ расхище́нїе и҆ въ плѣ́нъ всѣ̑мъ врагѡ́мъ свои̑мъ: | καὶ ἀπώσομαι τὸ ὑπόλειμμα τῆς κληρονομίας μου καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ ἔσονται εἰς διαρπαγὴν καὶ εἰς προνομὴν πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν, |
|
15
|
15
|
| поне́же сотвори́ша лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма и҆ бы́ша прогнѣвлѧ́юще мѧ̀ ѿ днѐ, въ ѻ҆́ньже и҆зведо́хъ ѻ҆тцы̀ и҆̀хъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ до днѐ сегѡ̀. | ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς μου καὶ ἦσαν παροργίζοντές με ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐξήγαγον τοὺς πατέρας αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. |
|
16
|
16
|
| Є҆ще́ же кро́вь непови́ннꙋю и҆злїѧ̀ манассі́а мно́гꙋ ѕѣлѡ̀, до́ндеже напо́лни і҆ерⷭ҇ли́мꙋ оу҆ста̀ до оу҆́стъ, кромѣ̀ грѣхѡ́въ є҆гѡ̀, и҆́миже во грѣ́хъ введѐ і҆ꙋ́дꙋ, сотвори́ти лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима. | καί γε αἷμα ἀθῷον ἐξέχεε Μανασσῆς πολὺ σφόδρα, ἕως οὗ ἔπλησε τὴν ῾Ιερουσαλὴμ στόμα εἰς στόμα, πλὴν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ιούδαν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου. |
|
17
|
17
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ манассі́иныхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, и҆ грѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆́мже согрѣшѝ, не сїѧ̑ ли напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μανασσῆ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ, ἣν ἥμαρτεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ τῷ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
18
|
18
|
| И҆ оу҆́спе манассі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть въ вертогра́дѣ до́мꙋ своегѡ̀, въ вертогра́дѣ ѻ҆́зы. И҆ воцари́сѧ а҆ммѡ́нъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀: | καὶ ἐκοιμήθη Μανασσῆς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῷ κήπῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ἐν κήπω ᾿Οζά, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αμὼν υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
19
|
19
|
| сы́нъ два́десѧти двꙋ̀ лѣ́тъ бѣ̀ а҆ммѡ́нъ, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати и҆ два̀ лѣ̑та ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ месолла́мъ, дщѝ а҆рꙋ́сова и҆з̾ і҆ете́вы. | Υἱὸς εἴκοσι καὶ δύο ἐτῶν ᾿Αμὼν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Μεσολλὰμ θυγάτηρ ᾿Αροῦς ἐξ ᾿Ιετέβα. |
|
20
|
20
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, ꙗ҆́коже сотворѝ манассі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, καθὼς ἐποίησε Μανασσῆς ὁ πατὴρ αὐτοῦ. |
|
21
|
21
|
| и҆ хожда́ше по всемꙋ̀ пꙋтѝ, и҆́мже ходѝ ѻ҆тє́цъ є҆гѡ̀, и҆ порабо́та кꙋмі́рѡмъ, и҆̀мже порабо́та ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, и҆ поклони́сѧ и҆̀мъ: | καὶ ἐπορεύθη ἐν πάσῃ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθη ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ ἐλάτρευσε τοῖς εἰδώλοις, οἷς ἐλάτρευσεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησεν αὐτοῖς |
|
22
|
22
|
| и҆ ѡ҆ста́ви гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, и҆ не ходѝ пꙋте́мъ гдⷭ҇нимъ. | καὶ ἐγκατέλιπε τὸν Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ Κυρίου. |
|
23
|
23
|
| И҆ воста́ша ѻ҆́троцы а҆ммѡ́новы на́нь и҆ оу҆мертви́ша царѧ̀ въ домꙋ̀ є҆гѡ̀. | καὶ συνεστράφησαν οἱ παῖδες ᾿Αμὼν πρὸς αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσαν τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. |
|
24
|
24
|
| Лю́дїе же землѝ (тоѧ̀) и҆зби́ша всѣ́хъ воста́вшихъ на царѧ̀ а҆ммѡ́на, и҆ воцари́ша лю́дїе землѝ тоѧ̀ і҆ѡсі́ю сы́на є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐπάταξεν ὁ λαὸς τῆς γῆς πάντας τοὺς συστραφέντας ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Αμὼν καὶ ἐβασίλευσεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν ᾿Ιωσίαν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
25
|
25
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ а҆ммѡ́новыхъ, є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ напи̑сана и҆ въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Αμών, ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
26
|
26
|
| И҆ погребо́ша є҆го̀ во гро́бѣ є҆гѡ̀ въ вертогра́дѣ ѻ҆́зинѣ. И҆ воцари́сѧ і҆ѡсі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ ἐν τῷ κήπῳ ᾿Οζά, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωσίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
Глава́ к҃в
|
Κεφάλαιο 22
|
|
1
|
1
|
| Сы́нъ ѻ҆смѝ лѣ́тъ бѣ̀ і҆ѡсі́а, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ три́десѧть є҆ди́но лѣ́то ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ і҆едїда̀, дщѝ є҆де́ева, ѿ васꙋрѡ́ѳа. | ΥΙΟΣ ὀκτὼ ἐτῶν ᾿Ιωσίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τριάκοντα καὶ ἓν ἔτος ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Ιεδία θυγάτηρ ᾿Εδεϊὰ ἐκ Βασουρώθ. |
|
2
|
2
|
| И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, и҆ хожда́ше во всѣ́хъ пꙋте́хъ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀, не соврати́сѧ ни на де́сно, ни на шꙋ́ее. | καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ἐν πάσῃ ὁδῷ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστη δεξιὰ καὶ ἀριστερά. |
|
3
|
3
|
| И҆ бы́сть во ѻ҆смоена́десѧть лѣ́то ца́рства і҆ѡсі́ина, въ седмы́й мцⷭ҇ъ, посла̀ ца́рь сафа́на, сы́на є҆зелі́ина, сы́на месолла́млѧ, книго́чїю до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, глаго́лѧ: | καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει τῷ βασιλεῖ ᾿Ιωσίᾳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν Σαπφὰν υἱὸν ᾿Εσελίου υἱοῦ Μεσολλάμ, τὸν γραμματέα οἴκου Κυρίου λέγων· |
|
4
|
4
|
| взы́ди къ хелкі́и жерцꙋ̀ вели́комꙋ и҆ запечатлѣ́й сребро̀ внесе́ное въ до́мъ гдⷭ҇ень, є҆́же собра́ша стрегꙋ́щїи вра́тъ ѿ люді́й, | ἀνάβηθι πρὸς Χελκίαν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν καὶ σφράγισον τὸ ἀργύριον τὸ εἰσενεχθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου, ὃ συνήγαγον οἱ φυλάσσοντες τὸν σταθμὸν παρὰ τοῦ λαοῦ, |
|
5
|
5
|
| и҆ да дадꙋ́тъ є҆̀ въ рꙋ́ки творѧ́щихъ дѣла̀ приста́вникѡмъ въ хра́мѣ гдⷭ҇ни: да дадѧ́тъ є҆̀ творѧ́щымъ дѣла̀ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, є҆́же подкрѣплѧ́ти разсѣ̑лины хра́ма, | καὶ δότωσαν αὐτὸ ἐπὶ χεῖρα ποιούντων τὰ ἔργα τῶν καθεσταμένων ἐν οἴκῳ Κυρίου. καὶ ἔδωκεν αὐτὸ τοῖς ποιοῦσι τὰ ἔργα τοῖς ἐν οἴκῳ Κυρίου τοῦ κατισχῦσαι τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου, |
|
6
|
6
|
| древодѣ́лємъ и҆ каменосѣ́чцємъ и҆ покꙋпа́ющымъ древа̀ и҆ ка́менїе те́саное на оу҆твержде́нїе разсѣ́линъ хра́ма. | τοῖς τέκτοσι καὶ τοῖς οἰκοδόμοις καὶ τοῖς τειχισταῖς καὶ τοῦ κτήσασθαι ξύλα καὶ λίθους λατομητούς, τοῦ κραταιῶσαι τὸ βεδὲκ τοῦ οἴκου. |
|
7
|
7
|
| Ѻ҆ба́че не сочислѧ́хꙋ и҆́хъ ѡ҆ сребрѐ дае́мѣмъ и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ вѣ́рнѡ ті́и творѧ́хꙋ. | πλὴν οὐκ ἐξελογίζοντο αὐτοὺς τὸ ἀργύριον τὸ διδόμενον αὐτοῖς, ὅτι ἐν πίστει αὐτοὶ ποιοῦσι. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ хелкі́а жре́цъ вели́кїй ко сафа́нꙋ книго́чїю: кни́гꙋ зако́на (бж҃їѧ) ѡ҆брѣто́хъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. И҆ дадѐ хелкі́а кни́гꙋ сафа́нꙋ, и҆ прочтѐ ю҆̀. | καὶ εἶπε Χελκίας ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας πρὸς Σαπφὰν τὸν γραμματέα· βιβλίον τοῦ νόμου εὗρον ἐν οἴκῳ Κυρίου· καὶ ἔδωκε Χελκίας τὸ βιβλίον πρὸς Σαπφάν, καὶ ἀνέγνω αὐτό. |
|
9
|
9
|
| И҆ вни́де въ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ царю̀ і҆ѡсі́и, и҆ возвѣстѝ царю̀ сло́во и҆ речѐ: слїѧ́ша рабѝ твоѝ сребро̀ ѡ҆брѣ́тшеесѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ да́ша є҆̀ приста̑вницы въ рꙋ́ки творѧ́щымъ дѣла̀ въ хра́мѣ гдⷭ҇ни. | καὶ εἰσῆλθεν ἐν οἴκῳ Κυρίου πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἀπέστρεψε τῷ βασιλεῖ ρῆμα καὶ εἶπεν· ἐχώνευσαν οἱ δοῦλοί σου τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἔδωκαν αὐτὸ ἐπὶ χεῖρα ποιούντων τὰ ἔργα καθεσταμένων ἐν οἴκῳ Κυρίου |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ сафа́нъ книго́чїѧ къ царю̀, глаго́лѧ кни́гꙋ зако́на дадѐ мѝ хелкі́а жре́цъ. И҆ прочтѐ ю҆̀ сафа́нъ пред̾ царе́мъ. | καὶ εἶπε Σαπφὰν ὁ γραμματεὺς πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· βιβλίον ἔδωκέ μοι Χελκίας ὁ ἱερεὺς καὶ ἀνέγνω αὐτὸ Σαπφὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. |
|
11
|
11
|
| И҆ бы́сть ꙗ҆́кѡ оу҆слы́ша ца́рь словеса̀ кни́ги зако́нныѧ, и҆ раздра̀ ри̑зы своѧ̑, | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τοῦ νόμου, καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια ἑαυτοῦ. |
|
12
|
12
|
| и҆ заповѣ́да ца́рь хелкі́и жрецꙋ̀ и҆ а҆хїка́мꙋ сы́нꙋ сафа́ню, и҆ а҆ховѡ́рꙋ сы́нꙋ мїхе́инꙋ и҆ сафа́нꙋ книго́чїю и҆ а҆саі́ю рабꙋ̀ царе́вꙋ, глаго́лѧ: | καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ Χελκίᾳ τῷ ἱερεῖ καὶ τῷ ᾿Αχικὰμ υἱῷ Σαπφὰν καὶ τῷ ᾿Αχοβὼρ υἱῷ Μιχαίου καὶ τῷ Σαπφὰν τῷ γραμματεῖ καὶ τῷ ᾿Ασαΐᾳ δούλῳ τοῦ βασιλέως λέγων· |
|
13
|
13
|
| прїиди́те, и҆спроси́те гдⷭ҇а ѡ҆ мнѣ̀ и҆ ѡ҆ всѣ́хъ лю́дехъ и҆ ѡ҆ все́мъ і҆ꙋ́дѣ, и҆ ѡ҆ словесѣ́хъ кни́ги ѡ҆брѣ́тшїѧсѧ сеѧ̀, ꙗ҆́кѡ вели́къ гнѣ́въ гдⷭ҇ень разжже́ный на на́съ, поне́же не послꙋ́шаша ѻ҆тцы̀ на́ши слове́съ кни́ги сеѧ̀, є҆́же твори́ти по всѣ̑мъ напи́саннымъ на ны̀. | δεῦτε ἐκζητήσατε τὸν Κύριον περὶ ἐμοῦ καὶ περὶ παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ περὶ παντὸς τοῦ ᾿Ιούδα περὶ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τοῦ εὑρεθέντος τούτου, ὅτι μεγάλη ἡ ὀργὴ Κυρίου ἡ ἐκκεκαυμένη ἐν ἡμῖν, ὑπὲρ οὗ οὐκ ἤκουσαν οἱ πατέρες ἡμῶν τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τούτου τοῦ ποιεῖν κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα καθ᾿ ἡμῶν. |
|
14
|
14
|
| И҆ и҆́де хелкі́а жре́цъ и҆ а҆хїка́мъ, и҆ а҆ховѡ́ръ и҆ сафа́нъ и҆ а҆саі́асъ ко ѻ҆́лда́мѣ проро́чицѣ, женѣ̀ сели́ма сы́на ѳекꙋ́ева, сы́на а҆ра́са ризохрани́телѧ: и҆ сїѧ̀ живѧ́ше во і҆ерⷭ҇ли́мѣ въ масе́нѣ: и҆ глаго́лаша къ не́й по семꙋ̀. | καὶ ἐπορεύθη Χελκίας ὁ ἱερεὺς καὶ ᾿Αχικὰμ καὶ ᾿Αχοβὼρ καὶ Σαπφὰν καὶ ᾿Ασαΐας πρὸς ῎Ολδαν τὴν προφῆτιν μητέρα Σελλὴμ υἱοῦ Θεκουὲ υἱοῦ ᾿Αραὰς τοῦ ἱματιοφύλακος, καὶ αὕτη κατῴκει ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ Μασενᾷ, καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτήν. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ и҆̀мъ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: рцы́те мꙋ́жеви посла́вшемꙋ вы̀ ко мнѣ̀: | καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἴπατε τῷ ἀνδρὶ τῷ ἀποστείλαντι ὑμᾶς πρός με· |
|
16
|
16
|
| та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ ѕла̑ѧ на мѣ́сто сїѐ и҆ на живꙋ́щыѧ въ не́мъ, всѧ̑ словеса̀ кни̑жнаѧ, ꙗ҆̀же прочтѐ ца́рь і҆ꙋ́динъ: | τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω κακὰ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτόν, πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, οὓς ἀνέγνω βασιλεὺς ᾿Ιούδα, |
|
17
|
17
|
| поне́же ѡ҆ста́виша мѧ̀ и҆ кадѧ́хꙋ богѡ́мъ дрꙋги̑мъ, ꙗ҆́кѡ да прогнѣ́ваютъ мѧ̀ дѣлесы̀ рꙋ́къ свои́хъ, и҆ разжже́тсѧ ꙗ҆́рость моѧ̀ на мѣ́сто сїѐ и҆ не оу҆га́снетъ: | ἀνθ᾿ ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐθυμίων θεοῖς ἑτέροις, ὅπως παροργίσωσί με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ἐκκαυθήσεται θυμός μου ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ οὐ σβεσθήσεται. |
|
18
|
18
|
| и҆ ко царю̀ і҆ꙋ́динꙋ посла́вшемꙋ ва́съ вопроси́ти гдⷭ҇а, си́це рцы́те є҆мꙋ̀: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: словеса̀, ꙗ҆̀же слы́шалъ є҆сѝ, | καὶ πρὸς βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς ἐπιζητῆσαι τὸν Κύριον τάδε ἐρεῖτε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· οἱ λόγοι, οὓς ἤκουσας, |
|
19
|
19
|
| за сїѧ̑, ꙗ҆́кѡ оу҆мѧгчи́сѧ се́рдце твоѐ и҆ смири́лсѧ є҆сѝ пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ, оу҆слы́шавъ є҆ли̑ка гл҃ахъ на мѣ́сто сїѐ и҆ на живꙋ́щыѧ въ не́мъ, є҆́же бы́ти въ погꙋбле́нїе и҆ въ проклѧ́тїе, и҆ раздра́лъ є҆сѝ ри̑зы твоѧ̑, и҆ пла́калсѧ предо мно́ю, и҆ а҆́зъ оу҆̀бо оу҆слы́шахъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь: | ἀνθ᾿ ὧν ὅτι ἡπαλύνθη ἡ καρδία σου καὶ ἐνετράπης ἀπὸ προσώπου, ὡς ἤκουσας ὅσα ἐλάλησα ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτὸν τοῦ εἶναι εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς κατάραν, καὶ διέρρηξας τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἔκλαυσας ἐνώπιόν μου, καί γε ἐγὼ ἤκουσα, λέγει Κύριος. |
|
20
|
20
|
| сегѡ̀ ра́ди а҆́зъ приложꙋ̀ тѧ̀ ко ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, и҆ собере́шисѧ во гро́бъ тво́й въ ми́рѣ, и҆ не оу҆́зриши ѻ҆чи́ма твои́ма всѣ́хъ ѕлы́хъ, ꙗ҆̀же а҆́зъ и҆́мамъ навестѝ на мѣ́сто сїѐ и҆ на живꙋ́щыѧ въ не́мъ. | οὐχ οὕτως· ἰδοὺ προστίθημί σε πρὸς τοὺς πατέρας σου, καὶ συναχθήσῃ εἰς τὸν τάφον σου ἐν εἰρήνῃ, καὶ οὐκ ὀφθήσεται ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ἐν πᾶσι τοῖς κακοῖς, οἷς ἐγώ εἰμι ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον. καὶ ἐπέστρεψαν τῷ βασιλεῖ τὸ ρῆμα. |
|
Глава́ к҃г
|
Κεφάλαιο 23
|
|
1
|
1
|
| И҆ возвѣсти́ша сїѧ̑ глаго́лы царе́ви: и҆ посла̀ ца́рь, и҆ собра̀ къ себѣ̀ всѧ̑ старѣ̑йшины і҆ꙋ́дины и҆ і҆ерⷭ҇ли́млѧны, | ΚΑΙ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ συνήγαγε πρὸς ἑαυτὸν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
2
|
2
|
| и҆ вни́де ца́рь въ до́мъ гдⷭ҇ень, и҆ всѝ мꙋ́жїе і҆ꙋ́дины и҆ всѝ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ съ ни́мъ, и҆ жерцы̀, и҆ прⷪ҇ро́цы, и҆ всѝ лю́дїе ѿ ма́ла и҆ до вели́ка, и҆ прочтѐ во оу҆шеса̀ и҆́хъ всѧ̑ словеса̀ кни́ги завѣ́та ѡ҆брѣ́тшїѧсѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: | καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς εἰς οἶκον Κυρίου καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ιούδα καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ καὶ ἕως μεγάλου, καὶ ἀνέγνω ἐν ὠσὶν αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τῆς διαθήκης τοῦ εὑρεθέντος ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
3
|
3
|
| и҆ ста̀ ца́рь оу҆ столпа̀ и҆ завѣща̀ завѣ́тъ пред̾ гдⷭ҇емъ, є҆́же ходи́ти вслѣ́дъ гдⷭ҇а и҆ храни́ти за́пѡвѣди є҆гѡ̀ и҆ свидѣ̑нїѧ є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ є҆гѡ̀ всѣ́мъ се́рдцемъ и҆ все́ю дꙋше́ю, є҆́же возста́вити словеса̀ завѣ́та сегѡ̀, ꙗ҆̀же пи̑сана въ кни́зѣ се́й. И҆ ста́ша всѝ лю́дїе въ завѣ́тѣ. | καὶ ἔστη ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν στύλον καὶ διέθετο διαθήκην ἐνώπιον Κυρίου τοῦ πορεύεσθαι ὀπίσω Κυρίου καὶ τοῦ φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ ἐν πάσῃ ψυχῇ τοῦ ἀναστῆσαι τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης, τὰ γεγραμμένα ἐπὶ τὸ βιβλίον τοῦτο· καὶ ἔστη πᾶς ὁ λαὸς ἐν τῇ διαθήκῃ. |
|
4
|
4
|
| И҆ заповѣ́да ца́рь хелкі́и жерцꙋ̀ вели́комꙋ и҆ жерцє́мъ вторы̑мъ и҆ стрегꙋ́щымъ вра́тъ и҆знестѝ ѿ хра́ма гдⷭ҇нѧ всѧ̑ сосꙋ́ды сотворє́ныѧ ваа́лꙋ и҆ дꙋбра́вѣ и҆ все́й си́лѣ небе́снѣй, и҆ сожжѐ и҆ внѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма въ садимѡ́ѳѣ ке́дрстѣ и҆ и҆зве́рже пра́хъ и҆́хъ въ веѳи́ль: | καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ Χελκίᾳ τῷ ἱερεῖ τῷ μεγάλῳ καὶ τοῖς ἱερεῦσι τῆς δευτερώσεως καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τὸν σταθμὸν τοῦ ἐξαγαγεῖν ἐκ τοῦ ναοῦ Κυρίου πάντα τὰ σκεύη τὰ πεποιημένα τῷ Βάαλ καὶ τῷ ἄλσει καὶ πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσεν αὐτὰ ἔξω ῾Ιερουσαλὴμ ἐν σαδημὼθ Κέδρων καὶ ἔβαλε τὸν χοῦν αὐτῶν εἰς Βαιθήλ. |
|
5
|
5
|
| и҆ сожжѐ хѡмарі́мы, и҆̀хже да́ша ца́рїе і҆ꙋ́дины, и҆ кадѧ́хꙋ въ высо́кихъ и҆ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ во ѡ҆кре́стныхъ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ кадѧ́щихъ ваа́лꙋ, и҆ со́лнцꙋ, и҆ лꙋнѣ̀, и҆ плане́тамъ и҆ все́й си́лѣ небе́снѣй: | καὶ κατέκαυσε τοὺς χωμαρίμ, οὓς ἔδωκαν βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς περικύκλῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τοὺς θυμιῶντας τῷ Βάαλ καὶ τῷ ἡλίῳ καὶ τῇ σελήνῃ καὶ τοῖς μαζουρὼθ καὶ πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ. |
|
6
|
6
|
| и҆ и҆знесѐ кꙋмі́ръ и҆з̾ хра́ма гдⷭ҇нѧ внѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма на пото́къ ке́дрскъ, и҆ сожжѐ є҆го̀ въ пото́цѣ ке́дрстѣ, и҆ и҆стнѝ въ пра́хъ, и҆ вве́рже пра́хъ и҆̀хъ въ гро́бы сынѡ́въ людски́хъ: | καὶ ἐξήνεγκε τὸ ἄλσος ἐξ οἴκου Κυρίου ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς τὸν χειμάρρουν Κέδρων καὶ κατέκαυσεν αὐτὸν ἐν τῷ χειμάρρῳ Κέδρων καὶ ἐλέπτυνεν εἰς χοῦν καὶ ἔρριψεν τὸν χοῦν αὐτοῦ εἰς τὸν τάφον τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ. |
|
7
|
7
|
| и҆ разрꙋшѝ хра́мъ кадисі́мѡвъ, и҆́же бѣ̀ въ хра́мѣ гдⷭ҇ни, и҆дѣ́же жєны̀ прѧдѧ́хꙋ ри̑зы кꙋмі́рꙋ: | καὶ καθεῖλε τὸν οἶκον τῶν καδησὶμ τῶν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, οὗ αἱ γυναῖκες ὕφαινον ἐκεῖ Χεττιΐμ τῷ ἄλσει. |
|
8
|
8
|
| и҆ возведѐ всѧ̑ жерцы̀ ѿ градѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ ѡ҆сквернѝ высѡ́каѧ, и҆дѣ́же кадѧ́хꙋ жерцы̀, ѿ гаваѝ да вирсаве́и: и҆ разрꙋшѝ хра́мъ вра́тъ, и҆́же бѣ̀ при две́рехъ вра́тъ і҆исꙋ́са кнѧ́зѧ гра́днагѡ, и҆́же ѡ҆шꙋ́юю входѧ́щымъ две́рми гра́да. | καὶ ἀνήγαγε πάντας τοὺς ἱερεῖς ἐκ πόλεων ᾿Ιούδα καὶ ἐμίανε τὰ ὑψηλά, οὗ ἐθυμίασαν ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς ἀπὸ Γαβαὰ καὶ ἕως Βηρσαβεέ. καὶ καθεῖλε τὸν οἶκον τῶν πυλῶν τὸν παρὰ τὴν θύραν τῆς πύλης ᾿Ιησοῦ ἄρχοντος τῆς πόλεως, τῶν ἐξ ἀριστερῶν ἀνδρὸς ἐν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως. |
|
9
|
9
|
| Ѻ҆ба́че не вхожда́хꙋ жерцы̀ высо́кихъ ко ѻ҆лтарю̀ гдⷭ҇ню во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, но то́кмѡ ꙗ҆дѧ́хꙋ ѡ҆прѣсно́ки посредѣ̀ бра́тїи своеѧ̀. | πλὴν οὐκ ἀνέβησαν οἱ ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον Κυρίου ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι εἰ μὴ ἔφαγον ἄζυμα ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| И҆ ѡ҆сквернѝ тафе́ѳа, и҆́же въ де́бри сынѡ́въ є҆нѡ́млихъ, є҆́же не превестѝ мꙋ́жꙋ сы́на своегѡ̀ и҆ мꙋ́жꙋ дще́ре своеѧ̀ моло́хꙋ сквозѣ̀ ѻ҆́гнь: | καὶ ἐμίανε τὸν Ταφὲθ τὸν ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννὸμ τοῦ διαγαγεῖν ἄνδρα τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἄνδρα τὴν θυγατέρα αὐτοῦ τῷ Μολὸχ ἐν πυρί. |
|
11
|
11
|
| и҆ сожжѐ ко́ни, и҆̀хже да́ша ца́рїе і҆ꙋ̑дины со́лнцꙋ во вхо́дѣ хра́мꙋ гдⷭ҇нѧ, при влага́лищи наѳа́на, царе́ва скопца̀ во фарꙋрі́мѣ: и҆ колесни́цꙋ со́лнечнꙋю сожжѐ ѻ҆гне́мъ: | καὶ κατέκαυσε τοὺς ἵππους, οὓς ἔδωκαν βασιλεῖς ᾿Ιούδα τῷ ἡλίῳ ἐν τῇ εἰσόδῳ οἴκου Κυρίου εἰς τὸ γαζοφυλάκιον Νάθαν βασιλέως τοῦ εὐνούχου ἐν φαρουρίμ, καὶ τὸ ἅρμα τοῦ ἡλίου κατέκαυσε πυρί. |
|
12
|
12
|
| и҆ ѻ҆лтари̑, ꙗ҆̀же на кро́вѣ го́рницы а҆ха́зовы, ꙗ҆̀же сотвори́ша ца́рїе і҆ꙋ́дины и҆ ѻ҆лтари̑, и҆̀же созда̀ манассі́а во двою̀ дворꙋ̀ хра́ма гдⷭ҇нѧ, раскопа̀ ца́рь, и҆ све́рже ѿтꙋ́дꙋ, и҆ всы́па пра́хъ и҆̀хъ въ пото́къ ке́дрскъ: | καὶ τὰ θυσιαστήρια τὰ ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ ὑπερῴου ῎Αχαζ, ἃ ἐποίησαν βασιλεῖς ᾿Ιούδα, καὶ τὰ θυσιαστήρια, ἃ ἐποίησε Μανασσῆς ἐν ταῖς δυσὶν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου, καθεῖλεν ὁ βασιλεὺς καὶ κατέσπασεν ἐκεῖθεν καὶ ἔρριψε τὸν χοῦν αὐτῶν εἰς τὸν χειμάρρουν Κέδρων. |
|
13
|
13
|
| и҆ хра́мъ, и҆́же пред̾ лице́мъ і҆ерⷭ҇ли́ма, ѡ҆деснꙋ́ю горы̀ мосѳа́ѳъ, є҆го́же созда̀ соломѡ́нъ ца́рь і҆и҃левъ а҆ста́ртѣ ме́рзости сїдѡ́нстѣй и҆ хамѡ́сꙋ ме́рзости мѡа́вли и҆ молхо́лꙋ ме́рзости сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ, ѡ҆сквернѝ ца́рь: | καὶ τὸν οἶκον τὸν ἐπὶ πρόσωπον ῾Ιερουσαλὴμ τὸν ἐκ δεξιῶν τοῦ ὄρους τοῦ Μοσοάθ, ὃν ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τῇ ᾿Αστάρτῃ προσοχθίσματι Σιδωνίων καὶ τῷ Χαμὼς προσοχθίσματι Μωὰβ καὶ τῷ Μολχὸλ βδελύγματι υἱῶν ᾿Αμών, ἐμίανεν ὁ βασιλεύς. |
|
14
|
14
|
| и҆ сокрꙋшѝ столпы̀, и҆ и҆скоренѝ дꙋбра̑вы, и҆ напо́лни мѣста̀ и҆́хъ костмѝ человѣ́ческими: | καὶ συνέτριψε τὰς στήλας καὶ ἐξωλόθρευσε τὰ ἄλση καὶ ἔπλησε τοὺς τόπους αὐτῶν ὀστέων ἀνθρώπων. |
|
15
|
15
|
| и҆ ѻ҆лта́рь и҆́же во веѳи́ли высо́кїй, є҆го́же сотворѝ і҆еровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, и҆́же въ грѣ́хъ введѐ і҆и҃лѧ, и҆ ѻ҆лта́рь то́й высо́кїй раскопа̀, и҆ сокрꙋшѝ ка́менїе є҆гѡ̀, и҆ и҆стнѝ въ пра́хъ, и҆ сожжѐ кꙋмі́ры. | καί γε τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Βαιθὴλ τὸ ὑψηλόν, ὃ ἐποίησεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, καί γε τὸ θυσιαστήριον ἐκεῖνο τὸ ὑψηλὸν κατέσπασε καὶ συνέτριψε τοὺς λίθους αὐτοῦ καὶ ἐλέπτυνεν εἰς χοῦν καὶ κατέκαυσε τὸ ἄλσος. |
|
16
|
16
|
| И҆ восклони́сѧ і҆ѡсі́а, и҆ ви́дѣ гро́бы сꙋ́щыѧ во гра́дѣ та́мѡ, и҆ посла̀, и҆ взѧ̀ кѡ́сти ѿ грѡ́бъ, и҆ сожжѐ на ѻ҆лтарѝ, и҆ ѡ҆сквернѝ є҆го̀ по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню, є҆го́же глаго́ла человѣ́къ бж҃їй, є҆гда̀ стоѧ́ше і҆еровоа́мъ въ пра́здникъ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ: и҆ ѡ҆бра́щьсѧ возведѐ ѻ҆́чи своѝ на гро́бъ человѣ́ка бж҃їѧ глаго́лавшагѡ словеса̀ сїѧ̑. | καὶ ἐξένευσεν ᾿Ιωσίας καὶ εἶδε τοὺς τάφους τοὺς ἐκεῖ ἐν τῇ πόλει καὶ ἀπέστειλε καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ ἐκ τῶν τάφων καὶ κατέκαυσεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐμίανεν αὐτὸ κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἑστάναι ῾Ιεροβοὰμ ἐν τῇ ἑορτῇ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ ἐπιστρέψας ᾖρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τὸν τάφον τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ λαλήσαντος τοὺς λόγους τούτους |
|
17
|
17
|
| и҆ речѐ: что̀ моги́ла сїѧ̑, ю҆́же а҆́зъ ви́ждꙋ; И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀ мꙋ́жїе гра́да: гро́бъ се́й человѣ́ка бж҃їѧ є҆́сть, и҆́же прїи́де ѿ і҆ꙋ́ды и҆ проглаго́ла словеса̀ сїѧ̑, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆сѝ нн҃ѣ над̾ ѻ҆лтаре́мъ, и҆́же въ веѳи́ли. | καὶ εἶπε· τί τὸ σκόπελον ἐκεῖνο, ὃ ἐγὼ ὁρῶ; καὶ εἶπον αὐτῷ οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως· ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐξεληλυθὼς ἐξ ᾿Ιούδα καὶ ἐπικαλεσάμενος τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον Βαιθήλ. |
|
18
|
18
|
| И҆ речѐ: ѡ҆ста́вите є҆го̀, да не подви́жетъ ни є҆ди́нъ мꙋ́жъ косте́й є҆гѡ̀. И҆ ѡ҆ста́виша кѡ́сти є҆гѡ̀ съ костьмѝ проро́ка прише́дшагѡ ѿ самарі́и. | καὶ εἶπεν· ἄφετε αὐτόν, ἀνὴρ μὴ κινησάτωσαν τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ· καὶ ἐρρύσθησαν τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ μετὰ τῶν ὀστῶν τοῦ προφήτου τοῦ ἥκοντος ἐκ Σαμαρείας. |
|
19
|
19
|
| Є҆щѐ и҆ всѧ̑ хра́мы высо́кихъ сꙋ́щихъ во градѣ́хъ самарі́йскихъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша ца́рїе і҆и҃лєвы прогнѣвлѧ́юще гдⷭ҇а, ѿве́рже і҆ѡсі́а, и҆ сотворѝ и҆̀мъ всѧ̑ дѣла̀, ꙗ҆̀же сотворѝ въ веѳи́ли, | καί γε πάντας τοὺς οἴκους τῶν ὑψηλῶν τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι Σαμαρείας, οὓς ἐποίησαν βασιλεῖς ᾿Ισραὴλ παροργίζειν Κύριον, ἀπέστησεν ᾿Ιωσίας καὶ ἐποίησεν ἐν αὐτοῖς πάντα τὰ ἔργα, ἃ ἐποίησεν ἐν Βαιθήλ. |
|
20
|
20
|
| и҆ закла̀ всѧ̑ жерцы̀ высо́кихъ сꙋ́щыѧ та́мѡ пред̾ ѻ҆лтармѝ, и҆ сожжѐ на ни́хъ ко́сти человѣ́чи, и҆ возврати́сѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. | καὶ ἐθυσίασε πάντας τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τοὺς ὄντας ἐκεῖ ἐπὶ τῶν θυσιαστηρίων καὶ κατέκαυσε τὰ ὀστᾶ τῶν ἀνθρώπων ἐπ᾿ αὐτά, καὶ ἐπεστράφη εἰς ῾Ιερουσαλήμ. |
|
21
|
21
|
| И҆ заповѣ́да ца́рь все́мъ лю́демъ, глаго́лѧ: сотвори́те па́схꙋ гдⷭ҇еви бг҃ꙋ на́шемꙋ, ꙗ҆́коже пи́сано въ кни́зѣ завѣ́та сегѡ̀: | Καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς παντὶ τῷ λαῷ λέγων· ποιήσατε πάσχα τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν, καθὼς γέγραπται ἐπὶ βιβλίου τῆς διαθήκης ταύτης· |
|
22
|
22
|
| ꙗ҆́кѡ не бы́сть па́сха сїѧ̀ ѿ дні́й сꙋді́й, и҆́же сꙋди́ша і҆и҃леви, и҆ во всѣ́хъ дне́хъ царе́й і҆и҃левыхъ и҆ царе́й і҆ꙋ́диныхъ: | ὅτι οὐκ ἐγενήθη τὸ πάσχα τοῦτο ἀφ᾿ ἡμερῶν τῶν κριτῶν, οἳ ἔκρινον τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ πάσας τὰς ἡμέρας βασιλέων ᾿Ισραὴλ καὶ βασιλέων ᾿Ιούδα, |
|
23
|
23
|
| но то́кмѡ во ѻ҆смоена́десѧть лѣ́то царѧ̀ і҆ѡсі́и бы́сть па́сха гдⷭ҇ꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. | ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως ᾿Ιωσίου ἐγενήθη τὸ πάσχα τῷ Κυρίῳ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. |
|
24
|
24
|
| Є҆щѐ и҆ волше́бники, и҆ вражби́ты, и҆ ѳерафі́мы, и҆ кꙋмі́ры, и҆ всѧ̑ ме́рзѡсти бы́вшыѧ въ землѝ і҆ꙋ́динѣ и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆скоренѝ ца́рь і҆ѡсі́а, да оу҆тверди́тъ словеса̀ закѡ́ннаѧ пи̑саннаѧ въ кни́зѣ, ю҆́же ѡ҆брѣ́те хелкі́а жре́цъ въ хра́мѣ гдⷭ҇ни. | καί γε τοὺς θελητὰς καὶ τοὺς γνωριστὰς καὶ τὰ Θεραφὶν καὶ τὰ εἴδωλα καὶ πάντα τὰ προσοχθίσματα τὰ γεγονότα ἐν τῇ γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐξῇρεν ᾿Ιωσίας, ἵνα στήσῃ τοὺς λόγους τοῦ νόμου τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ τοῦ βιβλίου, οὗ εὗρε Χελκίας ὁ ἱερεὺς ἐν οἴκῳ Κυρίου. |
|
25
|
25
|
| Подо́бенъ є҆мꙋ̀ не бы́сть пред̾ ни́мъ ца́рь, и҆̀же ѡ҆брати́сѧ къ гдⷭ҇еви всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и҆ все́ю дꙋше́ю свое́ю и҆ все́ю си́лою свое́ю по всемꙋ̀ зако́нꙋ мѡѷсе́овꙋ, и҆ по не́мъ не воста̀ подо́бенъ є҆мꙋ̀. | ὅμοιος αὐτῷ οὐκ ἐγενήθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ βασιλεύς, ὃς ἐπέστρεψε πρὸς Κύριον ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτοῦ καὶ ἐν ὅλῃ ἰσχύϊ αὐτοῦ κατὰ πάντα τὸν νόμον Μωυσῆ, καὶ μετ᾿ αὐτὸν οὐκ ἀνέστη ὅμοιος αὐτῷ. |
|
26
|
26
|
| Ѻ҆ба́че не ѿврати́сѧ гдⷭ҇ь ѿ ꙗ҆́рости гнѣ́ва своегѡ̀ вели́кагѡ, и҆́мже воз̾ѧри́сѧ гнѣ́вомъ на і҆ꙋ́дꙋ, на прогнѣ̑ванїѧ, и҆́миже прогнѣ́ва є҆го̀ манассі́а, | πλὴν οὐκ ἀπεστράφη Κύριος ἀπὸ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ τῆς μεγάλης, οὗ ἐθυμώθη ὀργῇ αὐτοῦ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ ἐπὶ τοὺς παροργισμούς, οὓς παρώργισεν αὐτὸν Μανασσῆς. |
|
27
|
27
|
| и҆ речѐ гдⷭ҇ь: є҆щѐ и҆ і҆ꙋ́дꙋ ѿри́нꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀, ꙗ҆́коже ѿри́нꙋхъ і҆и҃лѧ, и҆ гра́дъ се́й ѿве́ргꙋ, є҆го́же и҆збра́хъ, і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ хра́мъ, ѡ҆ не́мже рѣ́хъ: бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ тꙋ̀. | καὶ εἶπε Κύριος· καί γε τὸν ᾿Ιούδαν ἀποστήσω ἀπὸ τοῦ προσώπου μου, καθὼς ἀπέστησα τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπώσομαι τὴν πόλιν ταύτην, ἣν ἐξελεξάμην τὴν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τὸν οἶκον οὗ εἶπον· ἔσται τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ. |
|
28
|
28
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡсі́евыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сїѧ̑ ли напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царей і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωσίου καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
29
|
29
|
| Во дне́хъ же є҆гѡ̀ взы́де фараѡ́нъ нехаѡ̀ ца́рь є҆гѵ́петскъ на царѧ̀ а҆ссѷрі́йска на рекꙋ̀ є҆ѵфра́тъ: и҆ и҆зы́де ца́рь і҆ѡсі́а на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀, и҆ оу҆бѝ є҆го̀ нехаѡ̀ ца́рь въ магеддѡ́нѣ, є҆гда̀ є҆го̀ оу҆зрѣ̀. | ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνέβη φαραὼ Νεχαὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ βασιλέα ᾿Ασσυρίων ἐπὶ ποταμὸν Εὐφράτην· καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωσίας εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ, καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν Νεχαὼ ἐν Μαγεδδὼ ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτόν. |
|
30
|
30
|
| И҆ взѧ́ша є҆го̀ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ ме́ртва и҆з̾ магеддѡ́на и҆ принесо́ша є҆го̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гро́бѣ є҆гѡ̀ во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ поѧ́ша лю́дїе землѝ тоѧ̀ і҆ѡаха́за сы́на і҆ѡсі́ина и҆ пома́заша є҆го̀, и҆ воцари́ша є҆го̀ вмѣ́стѡ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀. | καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ νεκρὸν ἐκ Μαγεδδὼ καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ. καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν ᾿Ιωάχαζ υἱὸν ᾿Ιωσίου καὶ ἔχρισαν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. |
|
31
|
31
|
| Сы́нъ два́десѧти и҆ трїе́хъ лѣ́тъ бѣ̀ і҆ѡаха́зъ, внегда̀ нача̀ ца́рствовати и҆ трѝ мцⷭ҇ы ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ а҆мїта́ла, дщѝ і҆еремі́и и҆з̾ ловны̀. | Υἱὸς εἴκοσι καὶ τριῶν ἐτῶν ἦν ᾿Ιωάχαζ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τρίμηνον ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αμιτὰλ θυγάτηρ ῾Ιερεμίου ἐκ Λοβνά. |
|
32
|
32
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всѣ̑мъ є҆ли̑ка сотвори́ша ѻ҆тцы̀ є҆гѡ̀. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ. |
|
33
|
33
|
| И҆ преселѝ є҆го̀ фараѡ́нъ нехаѡ̀ въ ревла́амъ въ зе́млю є҆ма́ѳъ, да не ца́рствꙋетъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ возложѝ да́нь на зе́млю тꙋ̀ сто̀ тала̑нтъ сребра̀ и҆ сто̀ тала̑нтъ зла́та. | καὶ μετέστησεν αὐτὸν φαραὼ Νεχαὼ ἐν Δεβλαθὰ ἐν γῇ Αἰμὰθ τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔδωκε ζημίαν ἐπὶ τὴν γῆν ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου καὶ ἑκατὸν τάλαντα χρυσίου. |
|
34
|
34
|
| И҆ поста́ви царе́мъ фараѡ́нъ нехаѡ̀ над̾ ни́ми є҆лїакі́ма, сы́на і҆ѡсі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина, вмѣ́стѡ і҆ѡсі́и ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, и҆ премѣнѝ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ і҆ѡакі́мъ: і҆ѡаха́за же взѧ̀ и҆ введѐ во є҆гѵ́петъ и҆ оу҆́мре та́мѡ. | καὶ ἐβασίλευσε φαραὼ Νεχαὼ ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸν ᾿Ελιακὶμ υἱὸν ᾿Ιωσίου βασιλέως ᾿Ιούδα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωακίμ· καὶ τὸν ᾿Ιωάχαζ ἔλαβε καὶ εἰσήνεγκεν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. |
|
35
|
35
|
| И҆ сребро̀ и҆ зла́то дадѐ і҆ѡакі́мъ фараѡ́нꙋ, ѻ҆ба́че написа̀ зе́млю даѧ́ти сребро̀ по словесѝ фараѡ́ню: мꙋ́жъ по ѡ҆цѣне́нїю своемꙋ̀ даѧ́ше сребро̀ и҆ зла́то ѿ люді́й землѝ тоѧ̀ даѧ́ти фараѡ́нꙋ нехаѡ̀. | καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον ἔδωκεν ᾿Ιωακὶμ τῷ φαραώ· πλὴν ἐτιμογράφησε τὴν γῆν τοῦ δοῦναι τὸ ἀργύριον ἐπὶ στόματος φαραώ, ἀνὴρ κατὰ τὴν συντίμησιν αὐτοῦ ἔδωκαν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον μετὰ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς τοῦ δοῦναι τῷ φαραὼ Νεχαώ. |
|
36
|
36
|
| Сы́нъ бѣ̀ два́десѧти и҆ пѧтѝ лѣ́тъ і҆ѡакі́мъ, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ є҆динона́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ і҆елда́фъ, дщѝ фадаі́лѧ, ѿ рꙋ́мы. | υἱὸς εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ᾿Ιωακὶμ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Ιελδὰφ θυγάτηρ Φαδαὴλ ἐκ Ρουμά. |
|
37
|
37
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всѣ̑мъ є҆ли̑ка сотвори́ша ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ. |
|
Глава́ к҃д
|
Κεφάλαιο 24
|
|
1
|
1
|
| Во дне́хъ є҆гѡ̀ взы́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ і҆ѡакі́мъ ра́бъ трѝ лѣ̑та, и҆ ѿврати́сѧ, и҆ ѿве́ржесѧ є҆гѡ̀. | ΕΝ ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἐγενήθη αὐτῷ ᾿Ιωακὶμ δοῦλος τρία ἔτη, καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἠθέτησεν ἐν αὐτῷ. |
|
2
|
2
|
| И҆ посла̀ гдⷭ҇ь є҆мꙋ̀ є҆динопоѧ́сники халдє́йскїѧ и҆ є҆динопоѧ́сники сѷрі́йскїѧ, поѧ́сники сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ, и҆ посла̀ и҆́хъ въ зе́млю і҆ꙋ́довꙋ на побѣжде́нїе по словесѝ гдⷭ҇ню, є҆́же гл҃а рꙋко́ю рабѡ́въ свои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ. | καὶ ἀπέστειλε Κύριος αὐτῷ τοὺς μονοζώνους τῶν Χαλδαίων καὶ τοὺς μονοζώνους Συρίας καὶ τοὺς μονοζώνους Μωὰβ καὶ τοὺς μονοζώνους υἱῶν ᾿Αμὼν καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ᾿Ιούδα τοῦ κατισχῦσαι κατὰ τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν. |
|
3
|
3
|
| Ѻ҆ба́че прїи́де по гнѣ́вꙋ гдⷭ҇ню на і҆ꙋ́дꙋ, є҆́же ѿста́вити є҆го̀ ѿ лица̀ своегѡ̀ грѣ̑хъ ра́ди манассі́иныхъ, по всѣ̑мъ є҆ли̑ка сотворѝ, | πλὴν ἐπὶ τὸν θυμὸν Κυρίου ἦν ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ ἀποστῆσαι αὐτὸν ἀπὸ τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐν ἁμαρτίαις Μανασσῆ κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε. |
|
4
|
4
|
| и҆ кро́вь непови́ннꙋю пролїѧ̀, и҆ напо́лни і҆ерⷭ҇ли́мъ кро́ве непови́нныѧ, сегѡ̀ ра́ди не восхотѣ̀ гдⷭ҇ь оу҆млⷭ҇тивитисѧ. | καί γε τὸ αἷμα ἀθῷον ἐξέχεε καὶ ἔπλησε τὴν ῾Ιερουσαλὴμ αἵματος ἀθῴου· καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος ἱλασθῆναι. |
|
5
|
5
|
| И҆ прѡ́чаѧ слове́съ і҆ѡакі́мовыхъ, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка сотворѝ, не сѐ ли, сїѧ̑ напи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; | καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωακὶμ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; |
|
6
|
6
|
| И҆ оу҆́спе і҆ѡакі́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ воцари́сѧ і҆ехоні́а вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. | καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωακὶμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωαχὶμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. |
|
7
|
7
|
| И҆ не приложѝ ксемꙋ̀ ца́рь є҆гѵ́петскїй и҆зы́ти и҆з̾ землѝ своеѧ̀, ꙗ҆́кѡ взѧ̀ ца́рь вавѷлѡ́нскїй ѿ пото́ка є҆гѵ́петска да́же до рѣкѝ є҆ѵфра́та, всѧ̑ є҆ли̑ка бы́ша царѧ̀ є҆гѵ́петска. | καὶ οὐ προσέθετο ἔτι βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐξελθεῖν ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ, ὅτι ἔλαβε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἀπὸ τοῦ χειμάρρου Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου πάντα, ὅσα ἦν τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου. |
|
8
|
8
|
| Сы́нъ ѻ҆смина́десѧти лѣ́тъ і҆ехоні́а, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ трѝ мцⷭ҇ы ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ не́сѳа, дщѝ є҆ланасѳа́на, ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. | Υἱὸς ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν ᾿Ιωαχὶμ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τρίμηνον ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Νέσθα, θυγάτηρ ᾿Ελλαναθὰν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
9
|
9
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всемꙋ̀ є҆ли́ко сотворѝ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀. | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| И҆ въ вре́мѧ то̀ взы́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскими на і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ бы́сть гра́дъ во ѡ҆блеже́нїи. | ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἦλθεν ἡ πόλις ἐν περιοχῇ. |
|
11
|
11
|
| И҆ прїи́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй на гра́дъ і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ ѡ҆́колѡ ѡ҆бсѣдѧ́хꙋ гра́дъ. | καὶ εἰσῆλθε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς πόλιν, καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐπολιόρκουν ἐπ᾿ αὐτήν. |
|
12
|
12
|
| И҆ и҆зы́де і҆ехоні́а ца́рь і҆ꙋ́динъ ко царю̀ вавѷлѡ́нскомꙋ, са́мъ и҆ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀, и҆ ма́ти є҆гѡ̀, и҆ кнѧ̑зи є҆гѡ̀, и҆ скопцы̀ є҆гѡ̀, и҆ взѧ̀ є҆го̀ ца́рь вавѷлѡ́нскїй въ ѻ҆смо́е лѣ́то ца́рства своегѡ̀. | καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωαχὶμ βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἐπὶ βασιλέα Βαβυλῶνος, αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ καὶ οἱ εὐνοῦχοι αὐτοῦ, καὶ ἔλαβεν αὐτὸν βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῷ ὀγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| И҆ и҆знесѐ всѧ̑ сокрѡ́вища ѿтꙋ́дꙋ сꙋ̑щаѧ во хра́мѣ гдⷭ҇ни и҆ сокро́вища до́мꙋ царе́ва, и҆ сокрꙋшѝ всѧ̑ сосꙋ́ды златы̑ѧ, ꙗ҆̀же сотворѝ соломѡ́нъ ца́рь і҆и҃левъ во хра́мѣ по гл҃ꙋ гдⷭ҇ню, | καὶ ἐξήνεγκεν ἐκεῖθεν πάντας τοὺς θησαυροὺς οἴκου Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ συνέκοψε πάντα τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησε Σαλωμὼν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ναῷ Κυρίου κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου. |
|
14
|
14
|
| и҆ преселѝ і҆ерⷭ҇ли́млѧны и҆ всѧ̑ кнѧ̑зи, и҆ си̑льныѧ крѣ́постїю, плѣ́на де́сѧть ты́сѧщъ плѣни́въ, и҆ всѧ́каго древодѣ́лѧ, и҆ хꙋдо́жники: и҆ никто́же ѡ҆ста́сѧ, то́кмѡ оу҆бо́зїи землѝ тоѧ̀: | καὶ ἀπῴκισε τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς δυνατοὺς ἰσχύϊ αἰχμαλωσίας δέκα χιλιάδας αἰχμαλωτίσας καὶ πᾶν τέκτονα καὶ τὸν συγκλείοντα, καὶ οὐχ ὑπελείφθη πλὴν οἱ πτωχοὶ τῆς γῆς. |
|
15
|
15
|
| и҆ преведѐ і҆ехоні́ю въ вавѷлѡ́нъ, и҆ ма́терь царе́вꙋ, и҆ жєны̀ царє́вы, и҆ скопцы̀ є҆гѡ̀, и҆ крѣ̑пкїѧ землѝ тоѧ̀ введѐ на преселе́нїе и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма въ вавѷлѡ́нъ: | καὶ ἀπῴκισε τὸν ᾿Ιωαχὶμ εἰς Βαβυλῶνα καὶ τὴν μητέρα τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς εὐνούχους αὐτοῦ· καὶ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς ἀπήγαγεν εἰς ἀποικεσίαν ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς Βαβυλῶνα |
|
16
|
16
|
| и҆ всѧ̑ мꙋ́жы си́лы, се́дмь ты́сѧщъ, и҆ древодѣ̑ль и҆ хꙋдо́жникѡвъ ты́сѧщꙋ, всѝ си́льнїи творѧ́щїи бра́нь, и҆ введѐ и҆́хъ ца́рь вавѷлѡ́нскїй въ преселе́нїе въ вавѷлѡ́нъ. | καὶ πάντας τοὺς ἄνδρας τῆς δυνάμεως ἑπτακισχιλίους καὶ τὸν τέκτονα καὶ τὸν συγκλείοντα χιλίους, πάντες δυνατοὶ ποιοῦντες πόλεμον, καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς βασιλεὺς Βαβυλῶνος μετοικεσίαν εἰς Βαβυλῶνα. |
|
17
|
17
|
| И҆ поста́ви царе́мъ вавѷлѡ́нскїй ца́рь ватѳані́ю сы́на є҆гѡ̀ и҆ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀, и҆ преложѝ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ седекі́а. | καὶ ἐβασίλευσε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὸν Ματθανίαν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σεδεκία. |
|
18
|
18
|
| Сы́нъ два́десѧти и҆ є҆ди́нагѡ лѣ́та седекі́а, внегда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ є҆динона́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ а҆мїта́ла, дщѝ і҆еремі́ина, ѿ ловны̀. | Υἱὸς εἴκοσι καὶ ἑνὸς ἐνιαυτῶν Σεδεκίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αμιτὰλ θυγάτηρ ῾Ιερεμίου. |
|
19
|
19
|
| И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима, по всемꙋ̀ є҆ли̑ка сотворѝ і҆ѡакі́мъ, | καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ᾿Ιωακίμ· |
|
20
|
20
|
| ꙗ҆́кѡ ꙗ҆́рость бѣ̀ гдⷭ҇нѧ на і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ на і҆ꙋ́дѣ, до́ндеже ѿве́рже ѧ҆̀ ѿ лица̀ своегѡ̀. И҆ ѿве́ржесѧ седекі́а царѧ̀ вавѷлѡ́нска. | ὅτι ἐπὶ τὸν θυμὸν Κυρίου ἦν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ, ἕως ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ ἠθέτησε Σεδεκίας ἐν τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος. |
|
Глава́ к҃є
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть въ лѣ́то девѧ́тое ца́рства є҆гѡ̀, въ мцⷭ҇ъ десѧ́тый, прїи́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй и҆ всѧ̀ си́ла є҆гѡ̀ на і҆ерⷭ҇ли́мъ: и҆ ѡ҆бстꙋпѝ є҆го̀ ѿвсю́дꙋ, и҆ созда́ша ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀ бойни̑цы. | ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παρενέβαλεν ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ᾠκοδόμησεν ἐπ᾿ αὐτὴν περίτειχος κύκλῳ. |
|
2
|
2
|
| И҆ бы́сть гра́дъ во ѡ҆блеже́нїи до первагѡна́десѧть лѣ́та ца́рства седекі́ина, девѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а: | καὶ ἦλθεν ἡ πόλις ἐν περιοχῇ ἕως τοῦ ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ βασιλέως Σεδεκίου ἐνάτῃ τοῦ μηνὸς |
|
3
|
3
|
| и҆ превозмо́же во гра́дѣ гла́дъ, и҆ не бы́сть хлѣ́ба лю́демъ землѝ тоѧ̀: | καὶ ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐν τῇ πόλει, καὶ οὐκ ἦσαν ἄρτοι τῷ λαῷ τῆς γῆς. |
|
4
|
4
|
| и҆ разсѣ́десѧ гра́дъ, и҆ всѝ мꙋ́жїе во́инстїи и҆зыдо́ша но́щїю пꙋте́мъ вра́тъ, ꙗ҆̀же посредѣ̀ стѣ́нъ, ꙗ҆̀же сꙋ́ть оу҆ вертогра́да царе́ва, и҆ халде́є ѡ҆́крестъ гра́да (бѣ́ша). И҆ побѣжѐ (ца́рь седекі́а) пꙋте́мъ пꙋсты́ннымъ: | καὶ ἐρράγη ἡ πόλις, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου ἐξῆλθον νυκτὸς ὁδὸν πύλης τῆς ἀνὰ μέσον τῶν τειχῶν, αὕτη ἥ ἐστι τοῦ κήπου τοῦ βασιλέως, καὶ οἱ Χαλδαῖοι ἐπὶ τὴν πόλιν κύκλῳ. καὶ ἐπορεύθη ὁδὸν τὴν ῎Αραβα, |
|
5
|
5
|
| и҆ погна̀ си́ла халде́йскаѧ в̾слѣ́дъ царѧ̀, и҆ ꙗ҆́ша є҆го̀ во а҆равѡ́ѳе і҆ерїхѡ́нстѣмъ, и҆ всѧ̀ си́ла є҆гѡ̀ разсы́пасѧ ѿ него̀: | καὶ ἐδίωξεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ὀπίσω τοῦ βασιλέως καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἐν ᾿Αραβὼθ ῾Ιεριχώ, καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ διεσπάρη ἐπάνωθεν αὐτοῦ. |
|
6
|
6
|
| и҆ поѧ́ша царѧ̀ и҆ поведо́ша є҆го̀ къ царю̀ вавѷлѡ́нскꙋ въ ревла́ѳꙋ: и҆ глаго́ла съ ни́мъ сꙋ́дъ: | καὶ συνέλαβον τὸν βασιλέα καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ κρίσιν· |
|
7
|
7
|
| и҆ сы́ны седекі̑ины закла̀ пред̾ ѻ҆чи́ма є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆́чи седекі̑ины и҆збодѐ, и҆ свѧза̀ є҆го̀ оу҆́зами, и҆ ѿведѐ є҆го̀ во вавѷлѡ́нъ. | καὶ τοὺς υἱοὺς Σεδεκίου ἔσφαξε κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου ἐξετύφλωσε καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις καὶ ἤγαγεν εἰς Βαβυλῶνα. |
|
8
|
8
|
| Въ мцⷭ҇ъ же пѧ́тый, въ седмы́й де́нь мцⷭ҇а, сїѐ лѣ́то девѧтоена́десѧть навꙋходоно́сора царѧ̀ вавѷлѡ́нска, прїи́де навꙋзарда́нъ а҆рхїмагі́ръ, ра́бъ царѧ̀ вавѷлѡ́нскагѡ, во і҆ерⷭ҇ли́мъ | Καὶ ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ ἑβδόμῃ τοῦ μηνὸς (αὐτὸς ἐνιαυτὸς ἐννεακαιδέκατος τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος) ἦλθε Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος ἑστὼς ἐνώπιον βασιλέως Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλήμ. |
|
9
|
9
|
| и҆ зажжѐ хра́мъ гдⷭ҇ень и҆ до́мъ царе́въ, и҆ всѧ̑ до́мы і҆ерⷭ҇ли́мли и҆ всѧ̑ до́мы вели́кїѧ сожжѐ а҆рхїмагі́ръ: | καὶ ἐνέπρησε τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πάντας τοὺς οἴκους ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πᾶν οἶκον ἐνέπρησεν ὁ ἀρχιμάγειρος. |
|
10
|
10
|
| и҆ стѣ́ны і҆ерⷭ҇ли́мли ѡ҆́крестъ раскопа̀ си́ла халде́йскаѧ. | καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κυκλόθεν κατέσπασεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων. |
|
11
|
11
|
| И҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й и҆збы́вшихъ во гра́дѣ и҆ впа́дшихъ, и҆̀же ѿпадо́ша ко царю̀ вавѷлѡ́нскꙋ, и҆ про́чее и҆ оу҆твержде́нїе пренесѐ навꙋзарда́нъ воево́да. | καὶ τὸ περισσὸν τοῦ λαοῦ τὸ καταλειφθὲν ἐν τῇ πόλει καὶ τοὺς ἐμπεπτωκότας, οἳ ἐνέπεσον πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ τὸ λοιπὸν τοῦ στηρίγματος μετῇρε Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος. |
|
12
|
12
|
| И҆ ѿ ни́щихъ землѝ тоѧ̀ ѡ҆ста́ви а҆рхїмагі́ръ вїногра́ды блюстѝ и҆ вертогра́ды. | καὶ ἀπὸ τῶν πτωχῶν τῆς γῆς ὑπέλιπεν ὁ ἀρχιμάγειρος εἰς ἀμπελουργοὺς καὶ εἰς γαβίν. |
|
13
|
13
|
| И҆ столпы̀ мѣ̑дѧны въ хра́мѣ гдⷭ҇ни, и҆ подста̑вы, и҆ мо́ре мѣ́дное сꙋ́щее во хра́мѣ гдⷭ҇ни сокрꙋши́ша халде́є, и҆ взѧ́ша мѣ́дь и҆́хъ во вавѷлѡ́нъ: | καὶ τοὺς στύλους τοὺς χαλκοῦς τοὺς ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὰς μεχωνὼθ καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν τὴν ἐν οἴκῳ Κυρίου συνέτριψαν οἱ Χαλδαῖοι. καὶ ᾖραν τὸν χαλκὸν αὐτῶν εἰς Βαβυλῶνα. |
|
14
|
14
|
| и҆ коно́бы, и҆ котлы̑ и҆ фїа́лы, и҆ кади̑лницы, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды мѣ̑дѧныѧ, въ ни́хже слꙋжа́хꙋ, взѧ́ша: | καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰ ἰαμὶν καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰς θυΐσκας καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ χαλκᾶ, ἐν οἷς λειτουργοῦσιν ἐν αὐτοῖς, ἔλαβε· |
|
15
|
15
|
| и҆ кади̑лницы, и҆ фїа́лы златы̑ѧ и҆ срє́брѧныѧ взѧ̀ а҆рхїмагі́ръ, | καὶ τὰ πυρεῖα καὶ τὰς φιάλας τὰς χρυσᾶς καὶ τὰς ἀργυρᾶς ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος, |
|
16
|
16
|
| столпы̀ два̀, и҆ мо́рѧ є҆ди́но, и҆ подста̑вы, ꙗ҆̀же сотворѝ соломѡ́нъ хра́мꙋ гдⷭ҇ню: не бѣ̀ вѣ́са мѣ́ди всѣ́хъ сосꙋ́дѡвъ. | στύλους δύο καὶ τὴν θάλασσαν μίαν καὶ τὰς μεχωνώθ, ἃς ἐποίησε Σαλωμὼν τῷ οἴκῳ Κυρίου· οὐκ ἦν σταθμὸς τοῦ χαλκοῦ πάντων τῶν σκευῶν. |
|
17
|
17
|
| Ѡ҆смина́десѧти лакѡ́тъ бы́сть высота̀ столпа̀ є҆ди́нагѡ, и҆ глава̀ мѣ́дѧна на не́мъ: и҆ высота̀ главѣ̀ трѝ ла̑кти, и҆ на главѣ̀ мрє́жи и҆ шипки̑ ѡ҆́крестъ, всѧ̑ мѣ̑дѧна: по семꙋ́ же и҆ сто́лпъ вторы́й со мре́жею. | ὀκτωκαίδεκα πήχεων ὕψος τοῦ στύλου τοῦ ἑνός, καὶ τὸ χωθὰρ ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ χαλκοῦν, καὶ τὸ ὕψος τοῦ χωθὰρ τριῶν πήχεων, σαβαχὰ καὶ ροαὶ ἐπὶ τῷ χωθὰρ κύκλῳ, τὰ πάντα χαλκᾶ· καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ τῷ στύλῳ τῷ δευτέρῳ ἐπὶ τῶ σαβαχά. |
|
18
|
18
|
| И҆ поѧ́тъ а҆рхїмагі́ръ саре́а жерца̀ пе́рваго и҆ софо́нїю жерца̀ втора́го, и҆ трѝ стра́жы вра̑тныѧ: | καὶ ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος τὸν Σαραίαν ἱερέα τὸν πρῶτον καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν τῆς δευτερώσεως καὶ τοὺς τρεῖς τοὺς φυλάσσοντας τὸν σταθμὸν |
|
19
|
19
|
| и҆ ѿ гра́да взѧ̀ скопца̀ є҆ди́наго, и҆́же бѣ̀ приста́вникъ над̾ мꙋ́жи вое́нными, и҆ пѧ́ть мꙋже́й предстоѧ́щихъ пред̾ лице́мъ царе́вымъ, ѡ҆брѣ́тшихсѧ во гра́дѣ, и҆ книго́чїа кнѧ́зѧ си́лы, и҆́же стро́ѧше лю́ди землѝ тоѧ̀, и҆ шестьдесѧ́тъ мꙋже́й люді́й землѝ тоѧ̀ ѡ҆брѣ́тшихсѧ во гра́дѣ: | καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἔλαβον εὐνοῦχον ἕνα, ὃς ἦν ἐπιστάτης τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν, καὶ πέντε ἄνδρας τῶν ὁρώντων τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει καὶ τὸν γραμματέα τοῦ ἄρχοντος τῆς δυνάμεως τὸν ἐκτάσσοντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ ἑξήκοντα ἄνδρας τοῦ λαοῦ τῆς γῆς τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει. |
|
20
|
20
|
| и҆ поѧ́тъ ѧ҆̀ навꙋзарда́нъ а҆рхїмагі́ръ, и҆ приведѐ ѧ҆̀ къ царю̀ вавѷлѡ́нскомꙋ въ ревла́ѳꙋ. | καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος, καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά. |
|
21
|
21
|
| И҆ поразѝ и҆́хъ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, и҆ оу҆морѝ ѧ҆̀ въ ревла́ѳѣ, въ землѝ є҆ма́ѳѡвѣ. И҆ пресели́сѧ і҆ꙋ́да свы́ше землѝ своеѧ̀. | καὶ ἔπαισεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἐθανάτωσεν αὐτοὺς εἰς Δεβλαθὰ ἐν γῇ Αἰμάθ. καὶ ἀπῳκίσθη ᾿Ιούδας ἐπάνωθεν τῆς γῆς αὐτοῦ. |
|
22
|
22
|
| И҆ лю́дїе ѡ҆ста́вшїисѧ въ землѝ і҆ꙋ́довѣ, и҆̀хже ѡ҆ста́ви навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, и҆ поста́ви над̾ ни́ми годолі́ю, сы́на а҆хїка́млѧ, сы́на сафа́нѧ. | Καὶ ὁ λαὸς ὁ καταλειφθεὶς ἐν τῇ γῇ ᾿Ιούδα, οὓς κατέλιπε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος, καὶ κατέστησεν ἐπ᾿ αὐτῶν τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχικὰμ υἱοῦ Σαφάν. |
|
23
|
23
|
| И҆ оу҆слы́шаша всѝ кнѧ̑зи си́лы са́ми и҆ мꙋ́жїе и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ поста́ви ца́рь вавѷлѡ́нскїй годолі́ю, и҆ прїидо́ша къ годолі́и въ массифꙋ̀, и҆ і҆сма́илъ сы́нъ наѳанїинъ, и҆ і҆ѡана́нъ сы́нъ кари́ѳовъ, и҆ сараі́а сы́нъ ѳанама́ѳовъ нетѡфаѳі́тскїй, и҆ і҆езо́нїа сы́нъ махаѳѳо́въ, са́ми и҆ мꙋ́жїе и҆̀хъ (прїидо́ша). | καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὸν Γοδολίαν, καὶ ἦλθον πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφάθ, καὶ ᾿Ισμαὴλ υἱὸς Ναθανίου καὶ ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρὴθ καὶ Σαραίας υἱὸς Θαναμὰθ ὁ Νετωφαθίτης καὶ ᾿Ιεζονίας υἱὸς τοῦ Μαχαθί, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν. |
|
24
|
24
|
| И҆ клѧ́тсѧ и҆̀мъ годолі́а и҆ мꙋжє́мъ и҆́хъ и҆ речѐ и҆̀мъ: не бо́йтесѧ прише́ствїѧ халде́євъ: сѣди́те на землѝ и҆ рабо́тайте царю̀ вавѷлѡ́нскомꙋ, и҆ добро̀ бꙋ́детъ ва́мъ. | καὶ ὤμοσε Γοδολίας αὐτοῖς καὶ τοῖς ἀνδράσιν αὐτῶν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε πάροδον τῶν Χαλδαίων· καθίσατε ἐν τῇ γῇ καὶ δουλεύσατε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ καλῶς ἔσται ὑμῖν. |
|
25
|
25
|
| И҆ бы́сть въ мцⷭ҇ъ седмы́й, прїи́де і҆сма́илъ сы́нъ наѳані́инъ сы́на є҆лїса́млѧ ѿ сѣ́мене ца́рска, и҆ де́сѧть мꙋже́й съ ни́мъ, и҆ поразѝ годолі́ю, и҆ оу҆́мре, и҆ і҆ꙋде́євъ и҆ халде́євъ, и҆̀же съ ни́мъ бѧ́хꙋ въ массифѣ̀. | καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ ἦλθεν ᾿Ισμαὴλ υἱὸς Ναθανίου υἱοῦ ῾Ελισαμὰ ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν βασιλέων καὶ δέκα ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐπάταξε τὸν Γοδολίαν, καὶ ἀπέθανε, καὶ τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ τοὺς Χαλδαίους, οἳ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Μασσηφάθ. |
|
26
|
26
|
| И҆ воста́ша всѝ лю́дїе, ѿ ма́ла и҆ до вели́ка, и҆ кнѧ̑зи си́лъ, и҆ внидо́ша во є҆гѵ́петъ, ꙗ҆́кѡ оу҆боѧ́шасѧ ѿ лица̀ халде́йска. | καὶ ἀνέστη πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν δυνάμεων καὶ εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον, ὅτι ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τῶν Χαλδαίων. |
|
27
|
27
|
| И҆ бы́сть въ лѣ́то три́десѧть седмо́е преселе́нїѧ і҆ѡахі́на царѧ̀ і҆ꙋ́дина, въ дванадесѧ́тый мцⷭ҇ъ, въ два́десѧть седмы́й де́нь мцⷭ҇а, вознесѐ є҆ѵїлмарѡда́хъ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, въ лѣ́то ца́рства своегѡ̀, главꙋ̀ і҆ѡахі́на царѧ̀ і҆ꙋ́дина, и҆ и҆зведѐ є҆го̀ и҆з̾ до́мꙋ темни́цы є҆гѡ̀, | Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ τριακοστῷ καὶ ἑβδόμῳ ἔτει τῆς ἀποικίας τοῦ ᾿Ιωαχὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνὶ ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνὸς ὕψωσεν Εὐιαλμαρωδὰχ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιωαχὶμ τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἐξ οἴκου φυλακῆς αὐτοῦ. |
|
28
|
28
|
| и҆ глаго́ла съ ни́мъ блага̑ѧ, и҆ дадѐ престо́лъ є҆мꙋ̀ свы́ше престо́лѡвъ царе́й, и҆̀же бѧ́хꙋ съ ни́мъ въ вавѷлѡ́нѣ: | καὶ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ἀγαθὰ καὶ ἔδωκε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνωθεν τῶν θρόνων τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι, |
|
29
|
29
|
| и҆ и҆змѣнѝ ри̑зы є҆гѡ̀ темни́чныѧ, и҆ ꙗ҆дѧ́ше хлѣ́бъ съ ни́мъ всегда̀, во всѧ̑ дни̑ живота̀ своегѡ̀. | καὶ ἠλλοίωσε τὰ ἱμάτια τῆς φυλακῆς αὐτοῦ καὶ ἤσθιεν ἄρτον διαπαντὸς ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ· |
|
30
|
30
|
| И҆ пи́ща є҆гѡ̀ ѿ до́мꙋ ца́рска да́вана бѧ́ше, и҆ всѐ и҆зоби́лїе во дни̑ є҆гѡ̀, во всѧ̑ дни̑ живота̀ є҆гѡ̀. | καὶ ἡ ἑστιατορία αὐτοῦ ἑστιατορία διαπαντὸς ἐδόθη αὐτῷ ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως λόγον ἡμέρας ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.