|
Глава́ з҃
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
| Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь бг҃ъ, и҆ сѐ, припло́дъ прꙋ́жїй и҆ды́й оу҆́треннїй, и҆ сѐ, гꙋ́сеница, є҆ди́нъ гѡ́гъ ца́рь. | ΟΥΤΩΣ ἔδειξέ μοι Κύριος ὁ Θεός, καὶ ἰδοὺ ἐπιγονὴ ἀκρίδων ἐρχομένη ἑωθινή, καὶ ἰδοὺ βροῦχος εἷς Γὼγ ὁ βασιλεύς. |
|
2
|
2
|
| И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще сконча́етъ ꙗ҆ды́й травꙋ̀ земнꙋ́ю, и҆ рѣ́хъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, млⷭ҇тивъ бꙋ́ди, кто̀ возста́витъ і҆а́кѡва; ꙗ҆́кѡ ма́лъ є҆́сть. | καὶ ἔσται ἐὰν συντελέσῃ τοῦ καταφαγεῖν τὸν χόρτον τῆς γῆς, καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, ἵλεως γενοῦ· τίς ἀναστήσει τὸν ᾿Ιακώβ; ὅτι ὀλιγοστός ἐστι· |
|
3
|
3
|
| Раска́йсѧ ѡ҆ се́мъ, гдⷭ҇и: и҆ сїѐ не бꙋ́детъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | μετανόησον, Κύριε, ἐπὶ τούτῳ. καὶ τοῦτο οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος. — |
|
4
|
4
|
| Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь, и҆ сѐ, призва̀ прю̀ во ѻ҆гнѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ, и҆ поѧдѐ бе́зднꙋ мно́гꙋ, и҆ поѧдѐ ча́сть. | Οὕτως ἔδειξέ μοι Κύριος, καὶ ἰδοὺ ἐκάλεσε τὴν δίκην ἐν πυρὶ Κύριος, καὶ κατέφαγε τὴν ἄβυσσον τὴν πολλὴν καὶ κατέφαγε τὴν μερίδα Κυρίου. |
|
5
|
5
|
| И҆ рѣ́хъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, преста́ни нн҃ѣ, кто̀ возста́витъ і҆а́кѡва; ꙗ҆́кѡ ма́лъ є҆́сть. | καὶ εἶπα· Κύριε, κόπασον δή, τίς ἀναστήσει τὸν ᾿Ιακώβ; ὅτι ὀλιγοστός ἐστι· |
|
6
|
6
|
| Раска́йсѧ ѡ҆ се́мъ, гдⷭ҇и: и҆ сїѐ не бꙋ́детъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | μετανόησον, Κύριε, ἐπὶ τούτῳ. καὶ τοῦτο οὐ μὴ γένηται, λέγει Κύριος. — |
|
7
|
7
|
| Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь: и҆ сѐ, мꙋ́жъ стоѧ́й на ѡ҆гра́дѣ а҆дама́нтовѣ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ а҆дама́нтъ. | Οὕτως ἔδειξέ μοι Κύριος, καὶ ἰδοὺ ἑστηκὼς ἐπὶ τείχους ἀδαμαντίνου, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἀδάμας. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: что̀ ты̀ ви́диши, а҆мѡ́се; И҆ рѣ́хъ: а҆дама́нтъ. И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сѐ, а҆́зъ оу҆чиню̀ а҆дама́нта средѣ̀ люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, ктомꙋ̀ не приложꙋ̀, є҆́же мимоитѝ є҆го̀: | καὶ εἶπε Κύριος πρός με· τί σὺ ὁρᾷς, ᾿Αμώς; καὶ εἶπα· ἀδάμαντα· καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ ἐγὼ ἐντάσσω ἀδάμαντα ἐν μέσῳ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, οὐκέτι μὴ προσθῶ τοῦ παρελθεῖν αὐτόν· |
|
9
|
9
|
| и҆ потребѧ́тсѧ трє́бища смѣ́ха, и҆ трє́бы і҆и҃лєвы ѡ҆пꙋстѣ́ютъ, и҆ воста́нꙋ на до́мъ і҆еровоа́мль со ѻ҆рꙋ́жїемъ. | καὶ ἀφανισθήσονται βωμοὶ τοῦ γέλωτος, καὶ αἱ τελεταί τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐρημωθήσονται, καὶ ἀναστήσομαι ἐπὶ τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ ἐν ρομφαίᾳ. — |
|
10
|
10
|
| И҆ посла̀ а҆масі́а жре́цъ веѳи́льскїй ко і҆еровоа́мꙋ царю̀ і҆и҃левꙋ глаго́лѧ: развра́ты твори́тъ на тѧ̀ а҆мѡ́съ средѣ̀ до́мꙋ і҆и҃лева, не возмо́жетъ землѧ̀ под̾ѧ́ти всѣ́хъ слове́съ є҆гѡ̀, | Καὶ ἐξαπέστειλεν ᾿Αμασίας ὁ ἱερεὺς Βαιθὴλ πρὸς ῾Ιεροβοὰμ βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· συστροφὰς ποιεῖται κατὰ σοῦ ᾿Αμὼς ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραήλ· οὐ μὴ δύνηται ἡ γῆ ὑπενεγκεῖν πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ, |
|
11
|
11
|
| поне́же сїѧ̑ глаго́летъ а҆мѡ́съ: ѻ҆рꙋ́жїемъ сконча́етсѧ і҆еровоа́мъ, і҆и҃ль же плѣне́нъ ѿведе́тсѧ ѿ землѝ своеѧ̀. | διότι τάδε λέγει ᾿Αμώς· ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσει ῾Ιεροβοάμ, ὁ δὲ ᾿Ισραὴλ αἰχμάλωτος ἀχθήσεται ἀπὸ τῆς γῆς αὐτοῦ. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ а҆масі́а ко а҆мѡ́сови: ви́дѧй грѧдѝ и҆ ѿидѝ ты̀ на зе́млю і҆ꙋ́динꙋ, и҆ та́мѡ живѝ, и҆ та́мѡ да прорица́еши: | καὶ εἶπεν ᾿Αμασίας πρὸς ᾿Αμώς· ὁ ὁρῶν, βάδιζε ἐκχώρησον σὺ εἰς γῆν ᾿Ιούδα καὶ ἐκεῖ καταβίου καὶ ἐκεῖ προφητεύσεις, |
|
13
|
13
|
| а҆ въ веѳи́ли посе́мъ не приложѝ прорица́ти, ꙗ҆́кѡ ѡ҆свѧще́нїе царѧ̀ є҆́сть и҆ до́мъ є҆́сть ца́рства. | εἰς δὲ Βαιθὴλ οὐκέτι προσθήσεις τοῦ προφητεῦσαι, ὅτι ἁγίασμα βασιλέως ἐστὶ καὶ οἶκος βασιλείας ἐστί. |
|
14
|
14
|
| И҆ ѿвѣща̀ а҆мѡ́съ и҆ речѐ ко а҆масі́и: не бѣ́хъ прⷪ҇ро́къ а҆́зъ, нижѐ сы́нъ прⷪ҇ро́чь, но па́стырь бѣ́хъ и҆ ꙗ҆́гѡдичїѧ ѡ҆бира́ѧ: | καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αμὼς καὶ εἶπε πρὸς ᾿Αμασίαν· οὐκ ἤμην προφήτης ἐγὼ οὐδὲ υἱὸς προφήτου, ἀλλ᾿ ἢ αἰπόλος ἤμην καὶ κνίζων συκάμινα· |
|
15
|
15
|
| и҆ поѧ́ мѧ гдⷭ҇ь ѿ ѻ҆ве́цъ и҆ речѐ ко мнѣ̀: и҆дѝ и҆ прорцы̀ на лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ. | καὶ ἀνέλαβέ με Κύριος ἐκ τῶν προβάτων, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· βάδιζε προφήτευσον ἐπὶ τὸν λαὸν μου ᾿Ισραήλ. |
|
16
|
16
|
| И҆ нн҃ѣ слы́ши сло́во гдⷭ҇не: ты̀ глаго́леши: не прорица́й на і҆и҃лѧ и҆ не возмꙋща́й наро́да на до́мъ і҆а́кѡвль: | καὶ νῦν ἄκουε λόγον Κυρίου. σὺ λέγεις· μὴ προφήτευε ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ μὴ ὀχλαγωγήσῃς ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ· |
|
17
|
17
|
| сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: жена̀ твоѧ̀ во гра́дѣ соблꙋ́дитъ, сы́нове же твоѝ и҆ дщє́ри ѻ҆рꙋ́жїемъ падꙋ́тъ, и҆ землѧ̀ твоѧ̀ оу҆́жемъ и҆змѣ́ритсѧ, и҆ ты̀ на землѝ нечи́стѣй сконча́ешисѧ, и҆ і҆и҃ль плѣне́нъ ѿведе́тсѧ ѿ землѝ своеѧ̀. | διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἡ γυνή σου ἐν τῇ πόλει πορνεύσει, καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ ἡ γῆ σου ἐν σχοινίῳ καταμετρηθήσεται, καὶ σὺ ἐν γῇ ἀκαθάρτῳ τελευτήσεις, ὁ δὲ ᾿Ισραὴλ αἰχμάλωτος ἀχθήσεται ἀπὸ γῆς γῆς αὐτοῦ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.