Завантаження...
Обкладинка книги Паперове видання
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

І҆езекі́иль
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
Глава́ а҃
Κεφάλαιο 1
1
1
И҆ бы́сть въ тридесѧ́тое лѣ́то, въ четве́ртый мцⷭ҇ъ, въ пѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, и҆ а҆́зъ бы́хъ посредѣ̀ плѣне́нїѧ при рѣцѣ̀ хова́ръ: и҆ ѿверзо́шасѧ небеса̀, и҆ ви́дѣхъ видѣ̑нїѧ бж҃їѧ. ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνὶ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσῳ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράσεις Θεοῦ.
2
2
Въ пѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, сїѐ лѣ́то пѧ́тое плѣне́нїѧ царѧ̀ і҆ѡакі́ма, πέμπτῃ τοῦ μηνός (τοῦτο τό ἔτος τὸ πέμπτον τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως ᾿Ιωακείμ) καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιεζεκιὴλ υἱὸν Βουζεί, τὸν ἱερέα, ἐν γῇ Χαλδαίων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ·
3
3
и҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко і҆езекі́илю сы́нꙋ вꙋзі́евꙋ, свѧще́нникꙋ, въ землѝ халде́йстѣй при рѣцѣ̀ хова́ръ. И҆ бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ, καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
4
4
и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, дꙋ́хъ воздвиза́ѧйсѧ грѧдѧ́ше ѿ сѣ́вера, и҆ ѡ҆́блакъ вели́кїй въ не́мъ, и҆ свѣ́тъ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆́гнь блиста́ѧйсѧ: καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πνεῦμα ἐξαῖρον ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, καὶ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτῷ, καὶ φέγγος κύκλῳ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἐξαστράπτον, καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς καὶ φέγγος ἐν αὐτῷ.
5
5
и҆ посредѣ̀ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе и҆ле́ктра посредѣ̀ ѻ҆гнѧ̀, и҆ свѣ́тъ въ не́мъ: и҆ посредѣ̀ ꙗ҆́кѡ подо́бїе четы́рехъ живо́тныхъ. И҆ сїѐ видѣ́нїе и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ подо́бїе человѣ́ка въ ни́хъ: καὶ ἐν τῷ μέσῳ ὡς ὁμοίωμα τεσσάρων ζῴων, καὶ αὕτη ἡ ὅρασις αὐτῶν· ὁμοίωμα ἀνθρώπου ἐπ᾿ αὐτοῖς,
6
6
и҆ четы́ри ли́ца є҆ди́номꙋ, и҆ четы́ри кри́ла є҆ди́номꙋ, καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ τέσσαρες πτέρυγες τῷ ἑνί.
7
7
и҆ го́лєни и҆́хъ пра̑вы, и҆ перна̑ты но́ги и҆́хъ, и҆ и҆́скры ꙗ҆́кѡ блиста́ющаѧсѧ мѣ́дь, и҆ лє́гка кри́ла и҆́хъ, καὶ τὰ σκέλη αὐτῶν ὀρθά, καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν, καὶ σπινθῆρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός, καὶ ἐλαφραὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
8
8
и҆ рꙋка̀ человѣ́ча под̾ кри́лами и҆́хъ на четы́рехъ страна́хъ и҆́хъ: καὶ χεὶρ ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν τῶν τεσσάρων
9
9
и҆ ли́ца и҆́хъ, и҆ кри́ла и҆́хъ четы́рехъ держа̑щаѧсѧ дрꙋ́гъ дрꙋ́га, ли́ца же и҆́хъ четы́рехъ не ѡ҆браща́хꙋсѧ внегда̀ ходи́ти и҆̀мъ: ко́еждо прѧ́мѡ лица̀ своегѡ̀ хожда́хꙋ. οὐκ ἐπεστρέφοντο ἐν τῷ βαδίζειν αὐτά, ἕκαστον ἀπέναντι τοῦ προσώπου αὐτῶν ἐπορεύοντο.
10
10
И҆ подо́бїе ли́цъ и҆́хъ, лицѐ человѣ́чее и҆ лицѐ льво́во ѡ҆деснꙋ́ю четы́ремъ, и҆ лицѐ те́лчее ѡ҆шꙋ́юю четы́ремъ, и҆ лицѐ ѻ҆́рлее четы́ремъ: καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν· πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον ἀετοῦ τοῖς τέσσαρσι.
11
11
(и҆ ли́ца и҆́хъ) и҆ кри́ла и҆́хъ простє́рта свы́ше четы́ремъ, коемꙋ́ждо два̀ сопрѧжє́на дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ, и҆ два̀ покрыва́хꙋ верхꙋ̀ тѣлесѐ и҆́хъ, и҆ ко́еждо прѧ́мѡ лицꙋ̀ своемꙋ̀ и҆дѧ́ше: καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοῖς τέσσαρσιν, ἑκατέρῳ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας, καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω τοῦ σώματος αὐτῶν.
12
12
и҆дѣ́же а҆́ще бѧ́ше дꙋ́хъ ше́ствꙋѧй, и҆дѧ́хꙋ и҆ не ѡ҆браща́хꙋсѧ. καὶ ἑκάτερον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπορεύετο· οὗ ἂν ἦν τὸ πνεῦμα πορευόμενον, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον.
13
13
И҆ посредѣ̀ живо́тныхъ видѣ́нїе, ꙗ҆́кѡ оу҆́глїѧ ѻ҆гнѧ̀ горѧ́щагѡ, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе свѣ́щъ соѡбраща́ющихсѧ посредѣ̀ живо́тныхъ, и҆ свѣ́тъ ѻ҆гнѧ̀, и҆ ѿ ѻ҆гнѧ̀ и҆схожда́ше ꙗ҆́кѡ мо́лнїѧ: καὶ ἐν μέσῳ τῶν ζῴων ὅρασις ὡς ἀνθράκων πυρὸς καιομένων, ὡς ὄψις λαμπάδων συστρεφομένων ἀναμέσον τῶν ζῴων καὶ φέγγος τοῦ πυρός, καὶ ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξεπορεύετο ἀστραπή.
14
и҆ живѡ́тнаѧ теча́хꙋ и҆ ѡ҆браща́хꙋсѧ, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе везе́ково [блиста́нїѧ].
15
15
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́ло є҆ди́но землѝ держа́щеесѧ живо́тныхъ четы́рехъ: καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχὸς εἷς ἐπὶ τῆς γῆς ἐχόμενος τῶν ζῴων τοῖς τέσσαρσι·
16
16
и҆ видѣ́нїе коле́съ и҆ сотворе́нїе и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе ѳарсі́са, и҆ подо́бїе є҆ди́но четы́ремъ: и҆ дѣ́ло и҆́хъ бѧ́ше, ꙗ҆́коже а҆́ще бы бы́ло ко́ло въ колесѝ: καὶ τὸ εἶδος τῶν τροχῶν ὡς εἶδος θαρσείς, καὶ ὁμοίωμα ἐν τοῖς τέσσαρσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν ἦν καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχῷ.
17
17
на четы́ри страны̑ и҆́хъ ше́ствовахꙋ: не ѡ҆браща́хꙋсѧ, внегда̀ ше́ствовати и҆̀мъ, ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά,
18
18
нижѐ хребты̀ и҆́хъ, и҆ высота̀ бѧ́ше и҆̀мъ. И҆ ви́дѣхъ та̑, и҆ плєща̀ и҆́хъ и҆спо́лнєна ѻ҆че́съ ѡ҆́крестъ четы́ремъ: οὐδ᾿ οἱ νῶτοι αὐτῶν, καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς· καὶ εἶδον αὐτά, καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι.
19
19
и҆ внегда̀ ше́ствовати живѡ́тнымъ, ше́ствовахꙋ и҆ коле́са держа́щесѧ и҆́хъ: и҆ внегда̀ воздвиза́тисѧ живѡ́тнымъ ѿ землѝ, воздвиза́хꙋсѧ и҆ коле́са. καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ ζῶα ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο οἱ τροχοί.
20
20
И҆дѣ́же а҆́ще бѧ́ше ѡ҆́блакъ, та́мѡ бѧ́ше и҆ дꙋ́хъ, є҆́же ше́ствовати: ше́ствовахꙋ и҆ живѡ́тнаѧ, и҆ коле́са воздвиза́хꙋсѧ съ ни́ми, занѐ дꙋ́хъ жи́зни бѧ́ше въ колесѣ́хъ. οὗ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ πορεύεσθαι· ἐπορεύοντο τὰ ζῷα καὶ οἱ τροχοὶ καὶ ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν τοῖς τροχοῖς.
21
21
Внегда̀ и҆дѧ́хꙋ сїѧ̑, и҆дѧ́хꙋ (и҆ коле́са), и҆ внегда̀ стоѧ́ти и҆̀мъ, стоѧ́хꙋ (и҆ коле́са съ ни́ми), и҆ є҆гда̀ воздвиза́хꙋсѧ ѿ землѝ, воздвиза́хꙋсѧ съ ни́ми (и҆ коле́са), ꙗ҆́кѡ дꙋ́хъ жи́зни бѧ́ше въ колесѣ́хъ. ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ἐπορεύοντο, καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν αὐτὰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, ὅτι πνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τροχοῖς.
22
22
И҆ подо́бїе над̾ главо́ю живо́тныхъ ꙗ҆́кѡ тве́рдь, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе крѷста́лла, просте́ртое над̾ кри́лами и҆́хъ свы́ше: καὶ ὁμοίωμα ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτοῖς τῶν ζῴων ὡσεὶ στερέωμα ὡς ὅρασις κρυστάλλου ἐκτεταμένον ἐπὶ τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπάνωθεν·
23
23
и҆ под̾ тве́рдїю кри́ла и҆́хъ простє́рта, парѧ́ще дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ, комꙋ́ждо два̀ спрѧжє́на, прикрыва́юще тѣлеса̀ и҆́хъ. καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι, πτερυσσόμεναι ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ, ἑκάστῳ δύο συνεζευγμέναι ἐπικαλύπτουσαι τὰ σώματα αὐτῶν.
24
24
И҆ слы́шахъ гла́съ кри́лъ и҆́хъ, внегда̀ парѧ́хꙋ, ꙗ҆́кѡ гла́съ во́дъ мно́гихъ, ꙗ҆́кѡ гла́съ бг҃а саддаі̀: и҆ внегда̀ ходи́ти и҆̀мъ, гла́съ сло́ва ꙗ҆́кѡ гла́съ полка̀: и҆ внегда̀ стоѧ́ти и҆̀мъ, почива́хꙋ кри́ла и҆́хъ. καὶ ἤκουον τὴν φωνὴν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος πολλοῦ· καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
25
25
И҆ сѐ, гла́съ превы́ше тве́рди сꙋ́щїѧ над̾ главо́ю и҆́хъ: внегда̀ стоѧ́ти и҆̀мъ, низпꙋска́хꙋсѧ кри́ла и҆́хъ. καὶ ἰδοὺ φωνὴ ὑπεράνωθεν τοῦ στερεώματος τοῦ ὄντος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν.
26
26
И҆ над̾ тве́рдїю, ꙗ҆́же над̾ главо́ю и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе ка́мене сапфі́ра, подо́бїе прⷭ҇то́ла на не́мъ, и҆ на подо́бїи прⷭ҇то́ла подо́бїе ꙗ҆́коже ви́дъ человѣ́чь сверхꙋ̀. ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς εἶδος ἀνθρώπου ἄνωθεν.
27
27
И҆ ви́дѣхъ ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе и҆ле́ктра, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе ѻ҆гнѧ̀ внꙋ́трь є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ: ѿ видѣ́нїѧ чре́слъ и҆ вы́ше и҆ ѿ видѣ́нїѧ чре́слъ да́же до до́лꙋ ви́дѣхъ видѣ́нїе ѻ҆гнѧ̀, и҆ свѣ́тъ є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ: καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἐπάνω, καὶ ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἕως κάτω εἶδον ὡς ὅρασιν πυρὸς καὶ τὸ φέγγος αὐτοῦ κύκλῳ.
28
28
ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе дꙋгѝ, є҆гда̀ є҆́сть на ѡ҆́блацѣхъ въ де́нь дождѧ̀, та́кѡ стоѧ́нїе свѣ́та ѡ҆́крестъ. ὡς ὅρασις τόξου, ὅταν ᾖ ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέραις ὑετοῦ, οὕτως ἡ στάσις τοῦ φέγγους κυκλόθεν. αὕτη ἡ ὅρασις ὁμοιώματος δόξης Κυρίου· καὶ εἶδον καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνὴν λαλοῦντος.
Глава́ в҃
Κεφάλαιο 2
1
1
Сїѐ видѣ́нїе подо́бїе сла́вы гдⷭ҇ни. И҆ ви́дѣхъ, и҆ падо́хъ ни́цъ, и҆ слы́шахъ гла́съ гл҃ющагѡ, и҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ста́ни на но́ги твоѧ̑, и҆ возгл҃ю тебѣ̀. ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου, καὶ λαλήσω πρὸς σέ.
2
2
И҆ прїи́де на мѧ̀ дꙋ́хъ, и҆ взѧ̀ мѧ̀, и҆ воздви́же мѧ̀, и҆ поста́ви мѧ̀ на нога́хъ мои́хъ, и҆ слы́шахъ є҆го̀ гл҃юща ко мнѣ̀. καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἀνέλαβέ με καὶ ἐξῆρέ με καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἤκουον αὐτοῦ λαλοῦντος πρός με,
3
3
И҆ речѐ (гдⷭ҇ь) ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, послю́ тѧ а҆́зъ къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, ѡ҆горчева́ющымъ мѧ̀, и҆̀же ѡ҆горчи́ша мѧ̀: са́ми и҆ ѻ҆тцы̀ и҆́хъ ѿверго́шасѧ менє̀ до дне́шнѧгѡ днѐ: καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἐξαποστέλλω ἐγώ σε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, τοὺς παραπικραίνοντάς με, οἵτινες παρεπίκρανάν με, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας,
4
4
и҆ сы́нове жестоколи́чнїи и҆ твердосерде́чнїи. А҆́зъ послю́ тѧ къ тѣ̑мъ, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος·
5
5
а҆́ще оу҆́бѡ оу҆слы́шатъ, и҆лѝ оу҆боѧ́тсѧ, занѐ до́мъ ѡ҆горчева́ѧй є҆́сть, и҆ позна́ютъ, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ є҆сѝ ты̀ посредѣ̀ и҆́хъ. ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσι -διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί- καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης εἶ σὺ ἐν μέσῳ αὐτῶν.
6
6
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, да не оу҆бои́шисѧ и҆́хъ, ни оу҆жаса́йсѧ ѿ лица̀ и҆́хъ: занѐ разсверѣ́пѣютъ и҆ ѡ҆бы́дꙋтъ тѧ̀ ѡ҆́крестъ, посредѣ́ бо скорпі́євъ ты̀ живе́ши: слове́съ и҆́хъ не оу҆бо́йсѧ и҆ ѿ лица̀ и҆́хъ не оу҆жаса́йсѧ, занѐ до́мъ ѡ҆горчева́ѧй є҆́сть: καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, μὴ φοβηθῇς αὐτοὺς μηδὲ ἐκστῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι παροιστρήσουσι καὶ ἐπισυστήσονται ἐπὶ σὲ κύκλῳ, καὶ ἐν μέσῳ σκορπίων σὺ κατοικεῖς· τοὺς λόγους αὐτῶν μὴ φοβηθῇς καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μὴ ἐκστῇς, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
7
7
и҆ возглаго́леши словеса̀ моѧ̑ къ ни̑мъ, а҆́ще оу҆́бѡ оу҆слы́шатъ, и҆лѝ оу҆боѧ́тсѧ, занѐ до́мъ прогнѣ́ваѧй є҆́сть. καὶ λαλήσεις τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς, ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσιν, ὅτι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
8
8
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, послꙋ́шай гл҃ющагѡ къ тебѣ̀, не бꙋ́ди ѡ҆горчева́ѧй, ꙗ҆́коже до́мъ преѡгорчева́ѧй: ѿве́рзи оу҆ста̀ твоѧ̀ и҆ снѣ́ждь, ꙗ҆̀же а҆́зъ даю̀ тебѣ̀. καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἄκουε τοῦ λαλοῦντος πρός σέ, μή γίνου παραπικραίνων καθὼς ὁ οἶκος ὁ παραπικραίνων· χάνε τὸ στόμα σου καὶ φάγε ὃ ἐγὼ δίδωμί σοι.
9
9
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, рꙋка̀ просте́рта ко мнѣ̀, и҆ въ не́й сви́токъ кни́жный: καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἐκτεταμένη πρός με, καὶ ἐν αὐτῇ κεφαλὶς βιβλίου·
10
10
и҆ развѝ є҆го̀ предо мно́ю, и҆ въ то́мъ пи̑сана бы́ша прє́днѧѧ и҆ за̑днѧѧ: и҆ впи́сано бѧ́ше въ не́мъ рыда́нїе и҆ жа́лость и҆ го́ре. καὶ ἀνείλησεν αὐτὴν ἐνώπιόν μου, καὶ ἦν ἐν αὐτῇ γεγραμμένα τὰ ἔμπροσθεν καὶ τὰ ὄπισθεν, καὶ ἐγέγραπτο ἐπ᾿ αὐτὴν θρῆνος καὶ μέλος καὶ οὐαί.
Глава́ г҃
Κεφάλαιο 3
1
1
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, снѣ́ждь сви́токъ се́й, и҆ и҆дѝ и҆ рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, κατάφαγε τὴν κεφαλίδα ταύτην καὶ πορεύθητι καὶ λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
2
2
И҆ ѿверзо́хъ оу҆ста̀ моѧ̑, и҆ напита́ мѧ сви́ткомъ си́мъ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα μου, καὶ ἐψώμισέ με τὴν κεφαλίδα
3
3
и҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, оу҆ста̀ твоѧ̑ снѣдѧ́тъ, и҆ чре́во твоѐ насы́титсѧ сви́тка сегѡ̀ да́ннагѡ тебѣ̀. И҆ снѣдо́хъ є҆го̀, и҆ бы́сть во оу҆стѣ́хъ мои́хъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ сла́докъ. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τὸ στόμα σου φάγεται, καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται τῆς κεφαλίδος ταύτης τῆς δεδομένης εἰς σέ. καὶ ἔφαγον αὐτήν, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι γλυκάζον.
4
4
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, и҆дѝ и҆ вни́ди въ до́мъ і҆и҃левъ, и҆ глаго́ли словеса̀ моѧ̑ къ ни̑мъ: καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, βάδιζε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς·
5
5
ꙗ҆́кѡ не къ лю́демъ глꙋбокорѣ̑чивымъ и҆ косноѧзы̑чнымъ посыла́емь є҆сѝ, къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον σὺ ἐξαποστέλλῃ, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ,
6
6
нижѐ къ лю́демъ мнѡ́гимъ и҆ноѧзы̑чнымъ, и҆норѣ̑чивымъ, ни тѧ̑жкимъ ѧ҆зы́комъ сꙋ́щымъ, и҆́хже не разꙋмѣ́лъ бы є҆сѝ слове́съ: а҆́ще же и҆ къ тацѣ̑мъ посла́лъ бы́хъ тѧ̀, то̀ и҆ ті́и послꙋ́шали бы́ша тебѐ: οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους ἢ ἀλλογλώσσους οὐδὲ στιβαροὺς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν οὐκ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτῶν· καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε, οὗτοι ἂν εἰσήκουσάν σου.
7
7
а҆ до́мъ і҆и҃левъ не восхо́щетъ послꙋ́шати тебѐ, поне́же не хотѧ́тъ слꙋ́шати менѐ, ꙗ҆́кѡ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ непокори́ви сꙋ́ть и҆ жестокосе́рди: ὁ δὲ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐ μὴ θελήσουσιν εἰσακοῦσαί σου, διότι οὐ βούλονται εἰσακούειν μου· ὅτι πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι.
8
8
и҆ сѐ, да́хъ лицѐ твоѐ си́льно проти́вꙋ лица̀ и҆́хъ, и҆ прю̀ [Є҆вр.: чело̀.] твою̀ оу҆крѣплю̀ проти́вꙋ прѝ и҆́хъ: καὶ ἰδοὺ δέδωκα τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν κατέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὸ νῖκός σου κατισχύσω κατέναντι τοῦ νίκους αὐτῶν,
9
9
и҆ бꙋ́детъ, всегда̀ крѣпча́е ка́мене да́хъ прю̀ твою̀: не оу҆бо́йсѧ и҆́хъ, ни оу҆жаса́йсѧ лица̀ и҆́хъ, занѐ до́мъ разгнѣ́ваѧй є҆́сть. καὶ ἔσται διαπαντὸς κραταιότερον πέτρας. μὴ φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
10
10
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же гл҃ахъ съ тобо́ю, возмѝ въ се́рдце твоѐ и҆ оу҆ши́ма твои́ма послꙋ́шай: καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, πάντας τοὺς λόγους, οὓς λελάληκα μετὰ σοῦ, λαβὲ εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε,
11
11
и҆ ше́дъ вни́ди въ плѣ́нъ къ сынѡ́мъ люді́й твои́хъ, и҆ рече́ши къ ни̑мъ и҆ возглаго́леши къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆́ще оу҆́бѡ послꙋ́шаютъ и҆ а҆́ще оу҆́бѡ повинꙋ́тсѧ. καὶ βάδιζε, εἴσελθε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν, ἐὰν ἄρα ἐνδῶσι.
12
12
И҆ взѧ́ мѧ дꙋ́хъ, и҆ слы́шахъ гла́съ за собо́ю трꙋ́са вели́ка, глаго́лющихъ: блгⷭ҇ве́на сла́ва гдⷭ҇нѧ ѿ мѣ́ста є҆гѡ̀. καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα, καὶ ἤκουσα κατόπισθέν μου φωνὴν σεισμοῦ μεγάλου· εὐλογημένη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
13
13
И҆ ви́дѣхъ гла́съ кри́лъ живо́тныхъ скрилѧ́ющихсѧ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ, и҆ гла́съ коле́съ держа́щьсѧ и҆́хъ, и҆ гла́съ трꙋ́са вели́ка. καὶ εἶδον φωνὴν τῶν πτερύγων τῶν ζῴων πτερυσσομένων ἑτέρα πρὸς τὴν ἑτέραν, καὶ φωνὴ τῶν τροχῶν ἐχομένη αὐτῶν καὶ φωνὴ τοῦ σεισμοῦ.
14
14
И҆ дꙋ́хъ воздви́же мѧ̀ и҆ взѧ́ мѧ, и҆ поидо́хъ вознесе́нъ во оу҆стремле́нїи дꙋ́ха моегѡ̀, и҆ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ бы́сть на мнѣ̀ крѣ́пкаѧ. καὶ τὸ πνεῦμα ἐξῇρέ με καὶ ἀνέλαβέ με, καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμῇ τοῦ πνεύματός μου, καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιά.
15
15
И҆ внидо́хъ въ плѣ́нники вознесе́нъ, и҆ ѡ҆быдо́хъ живꙋ́щыѧ на рѣцѣ̀ хова́ръ, и҆ сѣдо́хъ тꙋ̀ се́дмь дні́й, ходѧ̀ посредѣ̀ и҆́хъ. καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωρος καὶ περιῆλθον τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβὰρ τοὺς ὄντας ἐκεῖ καὶ ἐκάθισα ἐκεῖ ἑπτὰ ἡμέρας ἀναστρεφόμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν.
16
16
И҆ бы́сть по седми́хъ дне́хъ сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
17
17
сы́не человѣ́чь, стра́жа да́хъ тѧ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, да слы́шиши сло́во ѿ оу҆́стъ мои́хъ и҆ воспрети́ши и҆̀мъ ѿ менє̀. υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον καὶ διαπειλήσῃ αὐτοῖς παρ᾿ ἐμοῦ.
18
18
Внегда̀ гл҃ати мѝ беззако́нникꙋ: сме́ртїю оу҆́мреши: и҆ не возвѣсти́ши є҆мꙋ̀, ни соглаго́леши, є҆́же ѡ҆ста́тисѧ беззако́нникꙋ и҆ ѡ҆брати́тисѧ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀, є҆́же жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀: беззако́нникъ то́й въ беззако́нїи свое́мъ оу҆́мретъ, кро́ве же є҆гѡ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ взыщꙋ̀. ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ οὐ διεστείλω αὐτῷ οὐδὲ ἐλάλησας τοῦ διαστείλασθαι τῷ ἀνόμῳ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τοῦ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
19
19
И҆ ты̀ а҆́ще возвѣсти́ши беззако́нникꙋ, и҆ не ѡ҆брати́тсѧ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀ и҆ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ (беззако́нна): то́й беззако́нникъ во беззако́нїи свое́мъ оу҆́мретъ, а҆ ты̀ дꙋ́шꙋ твою̀ и҆зба́виши. καὶ σὺ ἐὰν διαστείλῃ τῷ ἀνόμῳ, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχήν σου ρύσῃ.
20
20
И҆ є҆гда̀ соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вдъ свои́хъ и҆ сотвори́тъ согрѣше́нїе: и҆ да́мъ мꙋ́кꙋ пред̾ ни́мъ, то́й оу҆́мретъ, ꙗ҆́кѡ ты̀ не воспрети́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀, и҆ во грѣсѣ́хъ свои́хъ оу҆́мретъ, занѐ не помѧнꙋ́тсѧ пра̑вды є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ: кро́ве же є҆гѡ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ взыщꙋ̀. καὶ ἐν τῷ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τῶν δικαιοσυνῶν αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποθανεῖται, ὅτι οὐ διεστείλω αὐτῷ, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται, διότι οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
21
21
Ты́ же а҆́ще возвѣсти́ши првⷣномꙋ, є҆́же не согрѣши́ти, и҆ то́й не согрѣши́тъ: првⷣный жи́знїю поживе́тъ, ꙗ҆́кѡ воспрети́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀, и҆ ты̀ твою̀ дꙋ́шꙋ и҆зба́виши. σὺ δὲ ἐὰν διαστείλῃ τῷ δικαίῳ τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν, καὶ αὐτὸς μὴ ἁμάρτῃ, ὁ δίκαιος ζωῇ ζήσεται, ὅτι διεστείλω αὐτῷ, καὶ σὺ τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν ρύσῃ.
22
22
И҆ бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ речѐ ко мнѣ̀: воста́ни и҆ и҆зы́ди на по́ле, и҆ та́мѡ возглаго́летсѧ къ тебѣ̀. Καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ εἶπε πρός με· ἀνάστηθι, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἐκεῖ λαληθήσεται πρός σε.
23
23
И҆ воста́хъ и҆ и҆зыдо́хъ на по́ле: и҆ сѐ, та́мѡ сла́ва гдⷭ҇нѧ стоѧ́ше, ꙗ҆́коже видѣ́нїе и҆ ꙗ҆́коже сла́ва гдⷭ҇нѧ, ю҆́же ви́дѣхъ на рѣцѣ̀ хова́ръ, и҆ падо́хъ на лицы̀ мое́мъ. καὶ ἀνέστην καὶ ἐξῆλθον πρὸς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ δόξα Κυρίου εἱστήκει καθὼς ἡ ὅρασις καὶ καθὼς ἡ δόξα Κυρίου, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
24
24
И҆ прїи́де на мѧ̀ дꙋ́хъ и҆ поста́ви мѧ̀ на ногꙋ̀ моє́ю: и҆ гл҃а ко мнѣ̀ и҆ речѐ мѝ: вни́ди и҆ затвори́сѧ средѣ̀ до́мꙋ твоегѡ̀. καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπέ μοι· εἴσελθε καὶ ἐγκλείσθητι ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου σου.
25
25
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, сѐ, да́шасѧ на тѧ̀ оу҆́зы, и҆ свѧ́жꙋтъ тѧ̀ и҆́ми, и҆ не и҆зы́деши ѿ среды̀ и҆́хъ: καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ δέδονται ἐπὶ σὲ δεσμοί, καὶ δήσουσί σε ἐν αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκ μέσου αὐτῶν.
26
26
и҆ ѧ҆зы́къ тво́й привѧжꙋ̀ къ горта́ни твоемꙋ̀, и҆ ѡ҆нѣмѣ́еши и҆ не бꙋ́деши и҆̀мъ въ мꙋ́жа ѡ҆бличе́нїѧ, поне́же до́мъ разгнѣ́ваѧй є҆́сть: καὶ τὴν γλῶσσάν σου συνδήσω, καὶ ἀποκωφωθήσῃ, καὶ οὐκ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς ἄνδρα ἐλέγχοντα, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
27
27
и҆ внегда̀ гл҃ати мѝ къ тебѣ̀, ѿве́рзꙋ оу҆ста̀ твоѧ̑, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: слы́шай да слы́шитъ, и҆ не покарѧ́ѧйсѧ да не покарѧ́етсѧ, занѐ до́мъ преѡгорчева́ѧй є҆́сть. καὶ ἐν τῷ λαλεῖν με πρὸς σὲ ἀνοίξω τὸ στόμα σου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀκούων ἀκουέτω, καὶ ὁ ἀπειθῶν ἀπειθήτω, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
Глава́ д҃
Κεφάλαιο 4
1
1
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, возмѝ себѣ̀ плі́нѳꙋ и҆ положѝ ю҆̀ пред̾ лице́мъ твои́мъ, и҆ да напи́шеши на не́й гра́дъ і҆ерⷭ҇ли́мъ, ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ πλίνθον καὶ θήσεις αὐτὴν πρὸ προσώπου σου καὶ διαγράψεις ἐπ᾿ αὐτὴν πόλιν τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
2
2
и҆ да да́си ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀ ѡ҆гражде́нїе, и҆ да согради́ши над̾ ни́мъ забра̑ла и҆ ѡ҆бложи́ши є҆го̀ ѻ҆стро́гомъ, и҆ да поста́виши ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀ полкѝ и҆ да оу҆чини́ши поставлє́нїѧ стрѣ́льницъ ѡ҆́крестъ: καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν περιοχὴν καὶ οἰκοδομήσεις ἐπ᾿ αὐτὴν προμαχῶνας καὶ περιβαλεῖς ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν παρεμβολὰς καὶ τάξεις τὰς βελοστάσεις κύκλῳ.
3
3
ты́ же возмѝ себѣ̀ сковра́дꙋ желѣ́знꙋ, и҆ да положи́ши ю҆̀ въ стѣ́нꙋ желѣ́знꙋ междꙋ̀ тобо́ю и҆ междꙋ̀ гра́домъ, и҆ да оу҆гото́виши лицѐ твоѐ на́нь, и҆ бꙋ́детъ въ затво́рѣ, и҆ затвори́ши и҆̀: зна́менїе сїѐ є҆́сть сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ τήγανον σιδηροῦν καὶ θήσεις αὐτὸ τοῖχον σιδηροῦν ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς πόλεως καὶ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ ἔσται ἐν συγκλεισμῷ, καὶ συγκλείσεις αὐτήν· σημεῖόν ἐστι τοῦτο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. -
4
4
Ты́ же да спи́ши на лѣ́вѣмъ бокꙋ̀ твое́мъ, и҆ да положи́ши непра̑вды до́мꙋ і҆и҃лева на не́мъ, по числꙋ̀ дні́й пѧтьдесѧ́тъ и҆ сто̀, въ нѧ́же поспи́ши на не́мъ, и҆ во́змеши непра̑вды и҆́хъ. Καὶ σὺ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ ἀριστερὸν καὶ θήσεις τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτοῦ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἃς κοιμηθήσῃ ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας αὐτῶν.
5
5
И҆ а҆́зъ да́хъ тебѣ̀ двѣ̀ непра̑вды и҆́хъ въ число̀ дні́й, въ де́вѧтьдесѧтъ и҆ сто̀ дні́й, и҆ во́змеши непра̑вды до́мꙋ і҆и҃лева. καὶ ἐγὼ δέδωκά σοι τὰς δύο ἀδικίας αὐτῶν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας. καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ
6
6
И҆ соверши́ши сїѧ̑, и҆ поспи́ши на десны́хъ ре́брѣхъ твои́хъ второ́е, и҆ во́змеши непра̑вды до́мꙋ і҆ꙋ́дина четы́редесѧть дні́й, де́нь за є҆ди́но лѣ́то положи́хъ тебѣ̀. καὶ συντελέσεις ταῦτα πάντα· καὶ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ δεξιὸν καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα τεσσαράκοντα ἡμέρας. ἡμέραν εἰς ἐνιαυτὸν τέθεικά σοι.
7
7
И҆ на заключе́нїе і҆ерⷭ҇ли́ма да оу҆гото́ваеши лицѐ твоѐ, и҆ мы́шцꙋ твою̀ оу҆тверди́ши, и҆ прⷪ҇ро́чествовати бꙋ́деши на него̀. καὶ εἰς τὸν συγκλεισμὸν ῾Ιερουσαλὴμ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου καὶ τὸν βραχίονά σου στερεώσεις καὶ προφητεύσεις ἐπ᾿ αὐτήν.
8
8
И҆ сѐ, а҆́зъ да́хъ на тѧ̀ оу҆́зы, и҆ не преврати́шисѧ ѿ ре́бръ твои́хъ на ре́бра твоѧ̑, до́ндеже сконча́ютсѧ дні́е заключе́нїѧ твоегѡ̀. καὶ ἐγὼ ἰδοὺ δέδωκα ἐπὶ σὲ δεσμούς, καὶ μὴ στραφῇς ἀπὸ τοῦ πλευροῦ σου ἐπὶ τὸ πλευρόν σου, ἕως οὗ συντελεσθῶσιν ἡμέραι τοῦ συγκλεισμοῦ σου. -
9
9
Ты́ же (сы́не человѣ́чь) возмѝ себѣ̀ пшени́цꙋ и҆ ꙗ҆чме́нь, и҆ бо́бъ и҆ лѧ́щꙋ, и҆ про́со и҆ пы́ро, и҆ вложи́ши ѧ҆̀ въ сосꙋ́дъ є҆ди́нъ гли́нѧнъ: и҆ сотвори́ши ѧ҆̀ себѣ̀ въ хлѣ́бы, и҆ по числꙋ̀ дні́й, въ нѧ́же спи́ши на ре́брѣхъ твои́хъ, де́вѧтьдесѧтъ и҆ сто̀ дні́й ꙗ҆́сти бꙋ́деши ѡ҆́ныѧ. Καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ κύαμον καὶ φακὸν καὶ κέγχρον καὶ ὄλυραν καὶ ἐμβαλεῖς αὐτὰ εἰς ἄγγος ἓν ὀστράκινον καὶ ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ εἰς ἄρτους, καὶ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, ἃς σὺ καθεύδεις ἐπὶ τοῦ πλευροῦ σου, ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας φάγεσαι αὐτά.
10
10
Ꙗ҆́дь же твоѧ̀, ю҆́же ꙗ҆́сти бꙋ́деши, вѣ́сомъ два́десѧть сі̑кль на де́нь, ѿ вре́мене до вре́мене снѣ́си сїѧ̑. καὶ τὸ βρῶμά σου, ὃ φάγεσαι, ἐν σταθμῷ εἴκοσι σίκλους τὴν ἡμέραν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ φάγεσαι αὐτά.
11
11
И҆ во́дꙋ мѣ́рою пи́ти бꙋ́деши, и҆ шестꙋ́ю ча́сть і҆́на ѿ вре́мене до вре́мене и҆спїе́ши. καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ πίεσαι τὸ ἕκτον τοῦ εἴν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ πίεσαι.
12
12
И҆ ѡ҆прѣсно́къ ꙗ҆чме́нный снѣ́си ѧ҆̀, въ ла́йнѣ моты́лъ человѣ́чихъ сокры́еши ѧ҆̀ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ καὶ ἐγκρυφίαν κρίθινον φάγεσαι αὐτά· ἐν βολβίτοις κόπρου ἀνθρωπίνης ἐγκρύψεις αὐτὰ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν
13
13
и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: та́кѡ снѣдѧ́тъ сы́нове і҆и҃лєвы хлѣ́бъ сво́й нечи́стъ во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може разсы́плю ѧ҆̀. καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ· οὕτως φάγονται οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀκάθαρτα ἐν τοῖς ἔθνεσι.
14
14
И҆ рѣ́хъ: ника́коже, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ! сѐ, дꙋша̀ моѧ̀ не ѡ҆скверни́ласѧ въ нечистотѣ̀, и҆ мертвечи́ны и҆ ѕвѣроѧ́дины не ꙗ҆до́хъ ѿ рожде́нїѧ моегѡ̀ да́же донн҃ѣ, нижѐ вни́де во оу҆ста̀ моѧ̑ всѧ́кое мѧ́со ме́рзко и҆ скверна́во. καὶ εἶπα· μηδαμῶς, Κύριε Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἡ ψυχή μου σὺ μεμίανται ἐν ἀκαθαρσίᾳ, καὶ θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ βέβρωκα ἀπὸ γενέσεώς μου ἕως τοῦ νῦν, οὐδὲ εἰσελήλυθεν εἰς τὸ στόμα μου πᾶν κρέας ἕωλον.
15
15
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сѐ, да́хъ тебѣ̀ моты̑ла говѧ̑жаѧ вмѣ́стѡ моты́лъ человѣ́чихъ, и҆ сотвори́ши хлѣ́бы себѣ̀ въ ни́хъ. καὶ εἶπε πρός με· ἰδοὺ δέδωκά σοι βόλβιτα βοῶν ἀντὶ τῶν βολβίτων τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ ποιήσεις τοὺς ἄρτους σου ἐπ᾿ αὐτῶν.
16
16
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, сѐ, а҆́зъ сотрꙋ̀ оу҆твержде́нїе хлѣ́бное во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ снѣдѧ́тъ хлѣ́бъ вѣ́сомъ и҆ во ѡ҆скꙋдѣ́нїи, и҆ во́дꙋ мѣ́рою и҆ въ па́гꙋбѣ и҆спїю́тъ, καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ συντρίβω στήριγμα ἄρτου ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ φάγονται ἄρτον ἐν σταθμῷ καὶ ἐν ἐνδείᾳ καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν ἀφανισμῷ πίονται,
17
17
ꙗ҆́кѡ да скꙋ́дни бꙋ́дꙋтъ хлѣ́бомъ и҆ водо́ю: и҆ поги́бнетъ человѣ́къ и҆ бра́тъ є҆гѡ̀, и҆ и҆ста́ютъ въ непра́вдахъ свои́хъ. ὅπως ἐνδεεῖς γένωνται ἄρτου καὶ ὕδατος· καὶ ἀφανισθήσεται ἄνθρωπος καὶ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ τακήσονται ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν.
Глава́ є҃
Κεφάλαιο 5
1
1
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, возмѝ себѣ̀ ме́чь ѻ҆́стръ па́че бри́твы стригꙋ́щагѡ, притѧжѝ є҆го̀ себѣ̀ и҆ возложѝ є҆го̀ на главꙋ̀ твою̀ и҆ на брадꙋ̀ твою̀: и҆ возмѝ превѣ́съ вѣсѡ́въ, и҆ размѣ́риши ѧ҆̀. ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ρομφαίαν ὀξεῖαν ὑπὲρ ξυρὸν κουρέως· κτήσῃ αὐτὴν σεαυτῷ καὶ ἐπάξεις αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνά σου. καὶ λήψῃ ζυγὸν σταθμίων καὶ διαστήσεις αὐτούς·
2
2
Четве́ртꙋю ча́сть да сожже́ши на ѻ҆гнѝ средѣ̀ гра́да по и҆сполне́нїю дні́й затворе́нїѧ: τὸ τέταρτον ἐν πυρὶ ἀνακαύσεις ἐν μέσῃ τῇ πόλει κατὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ συγκλεισμοῦ· καὶ λήψῃ τὸ τέταρτον καὶ κατακαύσεις αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον κατακόψεις ἐν ρομφαίᾳ κύκλῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον διασκορπιεῖς τῷ πνεύματι, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
3
3
и҆ да во́змеши четве́ртꙋю ча́сть и҆ сожже́ши ю҆̀ средѣ̀ гра́да, четве́ртꙋю же ча́сть содроби́ши мече́мъ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ четве́ртꙋю ча́сть разсы́плеши вѣ́тромъ: и҆ ме́чь и҆звлекꙋ̀ в̾слѣ́дъ и҆́хъ. καὶ λήψῃ ἐκεῖθεν ὀλίγους ἐν ἀριθμῷ καὶ συμπεριλήψῃ αὐτοὺς τῇ ἀναβολῇ σου.
4
4
И҆ во́змеши ѿтꙋ́дꙋ ма́лѡ и҆́хъ число́мъ и҆ ввѧ́жеши ѧ҆̀ во ѻ҆де́ждꙋ твою̀: и҆ ѿ тѣ́хже во́змеши є҆щѐ и҆ вве́ржеши ѧ҆̀ средѣ̀ ѻ҆гнѧ̀ и҆ сожже́ши ѧ҆̀ на ѻ҆гнѝ: и҆ ѿ тогѡ̀ и҆зы́детъ ѻ҆́гнь на ве́сь до́мъ і҆и҃левъ. И҆ рече́ши всемꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: καὶ ἐκ τούτων λήψῃ ἔτι καὶ ρίψεις αὐτοὺς εἰς μέσον τοῦ πυρὸς καὶ κατακαύσεις αὐτοὺς ἐν πυρί· ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται πῦρ. - Καὶ ἐρεῖς παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ.
5
5
сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: се́й і҆ерⷭ҇ли́мъ, посредѣ̀ ꙗ҆зы́кѡвъ положи́хъ є҆го̀, и҆ страны̑, ꙗ҆̀же ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀. τάδε λέγει Κύριος· αὕτη ἡ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν τέθεικα αὐτὴν καὶ τὰς κύκλῳ αὐτῆς χώρας.
6
6
И҆ рече́ши: и҆змѣнѝ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ во беззако́нїе па́че ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ зако́ны моѧ̑ па́че стра́нъ, ꙗ҆̀же ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀: поне́же ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ ѿри́нꙋша и҆ по зако́нѡмъ мои̑мъ не ходи́ша въ ни́хъ. καὶ ἐρεῖς τὰ δικαιώματά μου τῇ ἀνόμῳ ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ τὰ νόμιμά μου ἐκ τῶν χωρῶν τῶν κύκλῳ αὐτῆς, διότι τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς.
7
7
Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же вина̀ ва́ша па́че ꙗ҆зы̑къ, и҆̀же ѡ҆́крестъ ва́съ, и҆ не ходи́сте въ зако́нѣхъ мои́хъ и҆ ѡ҆правда́нїй мои́хъ не сотвори́сте, но и҆ по сꙋдѡ́мъ ꙗ҆зы́чєскимъ, ꙗ҆̀же ѡ҆́крестъ ва́съ, не сотвори́сте: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἡ ἀφορμὴ ὑμῶν ἐκ τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθητε καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποιήσατε, ἀλλ᾿ οὐδὲ κατὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν οὐ πεποιήκατε,
8
8
сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, и҆ сотворю̀ средѣ̀ тебє̀ сꙋ́дъ пред̾ ꙗ҆зы̑ки, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ποιήσω ἐν μέσῳ σου κρίμα ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν
9
9
и҆ сотворю̀ средѣ̀ тебє̀, и҆́хже не сотвори́хъ и҆ и҆́хже не сотворю̀ подо́бныхъ и҆̀мъ ктомꙋ̀, по всѣ̑мъ ме́рзостемъ твои̑мъ. καὶ ποιήσω ἐν σοὶ ἃ οὐ πεποίηκα καὶ ἃ οὐ ποιήσω ὅμοια αὐτοῖς ἔτι κατὰ πάντα τὰ βελύγματά σου.
10
10
Сегѡ̀ ра́ди ѻ҆тцы̀ снѣдѧ́тъ ча̑дъ средѣ̀ тебє̀, и҆ ча̑да снѣдѧ́тъ ѻ҆тцє́въ: и҆ сотворю̀ въ тебѣ̀ сꙋды̀, и҆ разсѣ́ю всѧ̑ ѡ҆ста̑вшаѧ ѿ тебє̀ по всемꙋ̀ вѣ́трꙋ. διὰ τοῦτο πατέρες φάγονται τέκνα ἐν μέσῳ σου, καὶ τέκνα φάγονται πατέρας· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ κρίματα καὶ διασκορπιῶ πάντας τοὺς καταλοίπους σου εἰς πάντα ἄνεμον.
11
11
Сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, вои́стиннꙋ поне́же ст҃а̑ѧ моѧ̑ ѡ҆скверни́лъ є҆сѝ всѣ́ми ме́рзостьми твои́ми, и҆ а҆́зъ ѿри́нꙋ тѧ̀, и҆ не пощади́тъ ѻ҆́ко моѐ, и҆ а҆́зъ не поми́лꙋю тѧ̀. διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἦ μὴν ἀνθ᾿ ὧν τὰ ἅγιά μου ἐμίανας ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου, κἀγὼ ἀπώσομαί σε, οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, κἀγὼ οὐκ ἐλεήσω.
12
12
Че́тверть тебє̀ сме́ртїю потреби́тсѧ, и҆ че́тверть тебє̀ гла́домъ сконча́етсѧ средѣ̀ тебє̀, че́тверть же тебє̀ паде́тъ мече́мъ ѡ҆́крестъ тебє̀, че́тверть же тебє̀ разсы́плю по всемꙋ̀ вѣ́трꙋ, и҆ ме́чь и҆звлекꙋ̀ в̾слѣ́дъ и҆́хъ. τὸ τέταρτόν σου ἐν θανάτῳ ἀναλωθήσεται, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται ἐν μέσῳ σου, καὶ τὸ τέταρτόν σου εἰς πάντα ἄνεμον σκορπιῶ αὐτούς, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται κύκλῳ σου, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
13
13
И҆ сконча́етсѧ ꙗ҆́рость моѧ̀ и҆ гнѣ́въ мо́й на ни́хъ, и҆ оу҆тѣ́шꙋсѧ, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ во рве́нїи мое́мъ, внегда̀ сконча́ти мѝ гнѣ́въ мо́й на ни́хъ. καὶ συντελεσθήσεται ὁ θυμός μου καὶ ἡ ὀργή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα ἐν ζήλῳ μου ἐν τῷ συντελέσαι με τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
14
14
И҆ положꙋ́ тѧ въ пꙋсты́ню и҆ во оу҆кори́знꙋ ꙗ҆зы́кѡмъ сꙋ́щымъ ѡ҆́крестъ тебє̀ и҆ пред̾ всѧ́кимъ проходѧ́щимъ. καὶ θήσομαί σε εἰς ἔρημον καὶ τὰς θυγατέρας σου κύκλῳ σου ἐνώπιον παντὸς διοδεύοντος,
15
15
И҆ бꙋ́деши во стена́нїе и҆ оу҆́жасъ, наказа́нїемъ и҆ па́гꙋбою во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆̀же ѡ҆́крестъ тебє̀, є҆гда̀ сотворю̀ въ тебѣ̀ сꙋды̀ во гнѣ́въ и҆ въ ꙗ҆́рость и҆ во ѿмще́нїе ꙗ҆́рости моеѧ̀: а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ: καὶ ἔσῃ στενακτὴ καὶ δηλαϊστὴ ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς κύκλῳ σου ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα ἐν ἐκδικήσει θυμοῦ μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
16
16
и҆ є҆гда̀ послю̀ стрѣ́лы гла́да на нѧ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ во сконча́нїе, и҆ послю̀ растли́ти вы̀, и҆ гла́дъ соберꙋ̀ на вы̀, и҆ сотрꙋ̀ оу҆твержде́нїе хлѣ́ба твоегѡ̀, καὶ ἐν τῷ ἀποστεῖλάι με βολίδας τοῦ λιμοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἔσονται εἰς ἔκλειψιν, καὶ συντρίψω στήριγμα ἄρτου σου.
17
17
и҆ и҆спꙋщꙋ̀ на тѧ̀ гла́дъ и҆ ѕвѣ̑ри лю̑ты, и҆ оу҆мꙋ́чꙋ тѧ̀, сме́рть же и҆ кро́вь про́йдꙋтъ сквозѣ̀ тѧ̀, и҆ ме́чь наведꙋ̀ на тѧ̀ ѡ҆́крестъ: а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. καὶ ἐξαποστελῶ ἐπὶ σὲ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ τιμωρήσομαί σε, καὶ θάνατος καὶ αἷμα διελεύσονται ἐπὶ σέ, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐπὶ σὲ κυκλόθεν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
Глава́ ѕ҃
Κεφάλαιο 6
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ къ гора́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ прорцы̀ къ ни̑мъ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰ
3
3
и҆ рече́ши: го́ры і҆и҃лєвы, слы́шите сло́во гдⷭ҇не, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь гора́мъ и҆ холмѡ́мъ, и҆ ка́менємъ и҆ де́бремъ: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на вы̀ ме́чь, и҆ потребѧ́тсѧ высѡты̀ ва́шѧ: καὶ ἐρεῖς· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγων ἐφ᾿ ὑμᾶς ρομφαίαν καὶ ἐξολοθρευθήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμῶν,
4
4
и҆ сокрꙋша́тсѧ трє́бища ва̑ша и҆ кꙋмі̑рницы ва́шѧ, и҆ пове́ргꙋ ꙗ҆́звеныхъ ва́шихъ пред̾ кꙋмі̑ры ва́шими: καὶ συντριβήσονται τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν καὶ τὰ τεμένη ὑμῶν, καὶ καταβαλῶ τραυματίας ὑμῶν ἐνώπιον τῶν εἰδώλων ὑμῶν
5
5
и҆ да́мъ трꙋ́пы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ пред̾ кꙋмі̑ры и҆́хъ и҆ расточꙋ̀ кѡ́сти ва́шѧ ѡ҆́крестъ тре́бищъ ва́шихъ. καὶ διασκορπιῶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν.
6
6
И҆ во все́мъ селе́нїи ва́шемъ ѡ҆пꙋстѣ́ютъ гра́ды, и҆ высѡ́каѧ ва̑ша поги́бнꙋтъ, ꙗ҆́кѡ да потребѧ́тсѧ трє́бницы ва́ши и҆ сокрꙋша́тсѧ, и҆ преста́нꙋтъ кꙋмі́ры ва́ши, и҆ ѿве́ргꙋтсѧ кꙋмі̑рницы ва́шѧ, и҆ потребѧ́тсѧ дѣла̀ ва̑ша: καὶ ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν αἱ πόλεις ἐξερημωθήσονται καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισθήσεται, ὅπως ἐξολοθρευθῇ τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν, καὶ συντριβήσονται τὰ εἴδωλα ὑμῶν, καὶ ἐξαρθήσεται τὰ τεμένη ὑμῶν,
7
7
и҆ падꙋ́тъ ꙗ҆́звенїи посредѣ̀ ва́съ, и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
8
8
И҆ ѡ҆ста́влю є҆́же бы́ти ѿ ва́съ и҆збѣ́гшымъ ѿ меча̀ во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆ въ разсы́панїи ва́шемъ во страна́хъ, ἐν τῷ γενέσθαι ἐξ ὑμῶν ἀνασῳζομένους ἐκ ρομφαίας ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ διασκορπισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώραις
9
9
и҆ помѧнꙋ́тъ мѧ̀ оу҆цѣлѣ́вшїи ѿ ва́съ во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може бы́ша плѣне́ни: клѧ́хсѧ бо се́рдцꙋ и҆́хъ блꙋди́вшемꙋ и҆ ѿста́вшемꙋ ѿ менє̀ и҆ ѻ҆чесє́мъ и҆́хъ блꙋди́вшымъ в̾слѣ́дъ начина́нїй и҆́хъ: и҆ би́ти и҆́мꙋтъ ли́ца своѧ̑ ѡ҆ ѕло́бахъ, ꙗ҆̀же твори́ша во всѣ́хъ ме́рзостехъ свои́хъ, καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ ᾐχμαλωτεύθησαν ἐκεῖ· ὀμώμοκα τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τῇ ἐκπορνευούσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν τοῖς ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν, καὶ κόψονται πρόσωπα αὐτῶν ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν·
10
10
и҆ позна́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь не тꙋ́не гл҃ахъ сотвори́ти и҆̀мъ всѧ̑ ѕла̑ѧ сїѧ̑. καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
11
11
Та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: восплещѝ рꙋко́ю и҆ востреплѝ ного́ю и҆ рцы̀: бла́гоже, бла́гоже ѡ҆ всѣ́хъ ме́рзостехъ ѕло́бы до́мꙋ і҆и҃лева: ꙗ҆́кѡ мече́мъ и҆ гла́домъ и҆ сме́ртїю падꙋ́тъ. τάδε λέγει Κύριος· κρότησον τῇ χειρὶ καὶ ψόφησον τῷ πόδι καὶ εἰπόν· εὖγε εὖγε ἐπὶ πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν οἴκου ᾿Ισραήλ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ἐν λιμῷ πεσοῦνται.
12
12
Да́льнїи сме́ртїю сконча́ютсѧ, а҆ бли́жнїи мече́мъ падꙋ́тъ: ѡ҆ста́вшїи же и҆ ѡ҆бдержи́мїи гла́домъ сконча́ютсѧ: и҆ сконча́ю гнѣ́въ мо́й на ни́хъ, ὁ ἐγγὺς ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖται, ὁ δὲ μακρὰν ἐν θανάτῳ τελευτήσει, καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται, καὶ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
13
13
и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́звенїи ва́ши средѣ̀ кꙋмі̑ръ ва́шихъ ѡ҆́крестъ тре́бищъ ва́шихъ, на всѧ́цѣмъ хо́лмѣ высо́цѣмъ и҆ на всѣ́хъ версѣ́хъ го́рнихъ, и҆ под̾ дꙋ́бомъ сѣ́ннымъ и҆ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ ча́щнымъ, и҆дѣ́же даѧ́хꙋ воню̀ благоꙋха́нїѧ всѣ̑мъ кꙋмі́рѡмъ свои̑мъ. καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἶναι τοὺς τραυματίας ὑμῶν ἐν μέσῳ τῶν εἰδώλων ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν, ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω δένδρου συσκίου, οὗ ἔδωκαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
14
14
И҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на нѧ̀, положꙋ̀ зе́млю въ па́гꙋбꙋ и҆ въ потребле́нїе ѿ пꙋсты́ни девлаѳа̀, ѿ всегѡ̀ селе́нїѧ и҆́хъ: и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ θήσομαι τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ὄλεθρον ἀπὸ τῆς ἐρήμου Δεβλαθὰ ἐκ πάσης τῆς κατοικίας· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ з҃
Κεφάλαιο 7
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: землѝ і҆и҃левѣ коне́цъ прїи́де, коне́цъ прїи́де на четы́ри краи̑ землѝ. καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος τῇ γῇ τοῦ ᾿Ισραήλ· πέρας ἥκει, τὸ πέρας ἥκει ἐπὶ τὰς τέσσαρας πτέρυγας τῆς γῆς.
3
3
Прише́лъ є҆́сть коне́цъ, нн҃ѣ коне́цъ тебѣ̀, и҆ и҆спꙋщꙋ̀ ꙗ҆́рость мою̀ на тѧ̀, и҆ ѿмщꙋ̀ тебѣ̀ по пꙋтє́мъ твои̑мъ, да́мъ на тѧ̀ всѧ̑ ме́рзѡсти твоѧ̑. ἥκει τὸ πέρας
4
4
Не пощади́тъ ѻ҆́ко моѐ на тѧ̀, и҆ не поми́лꙋю, занѐ пꙋ́ть тво́й на тѧ̀ да́мъ, и҆ ме́рзѡсти твоѧ̑ средѣ̀ тебє̀ бꙋ́дꙋтъ, и҆ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. ἐπὶ σὲ τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν, ἥκει ὁ καιρός, ἤγγικεν ἡ ἡμέρα, οὐ μετὰ θορύβων οὐδὲ μετὰ ὠδίνων.
5
5
Тѣ́мже сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѕло̀ є҆ди́но ѕло̀, сѐ, и҆́детъ. νῦν ἐγγύθεν ἐκχεῶ τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐν σοὶ καὶ κρινῶ σε ἐν ταῖς ὁδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
6
6
Коне́цъ прише́лъ є҆́сть, прїи́де коне́цъ, воста̀ на тѧ̀, сѐ, прїи́де. οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὰς ὁδούς σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσονται, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ τύπτων.
7
7
Прїи́де плете́нїе на тѧ̀ живꙋ́щаго на землѝ: прїи́де вре́мѧ, прибли́жисѧ де́нь, не съ молво́ю, нижѐ съ болѣ́зньми. νῦν τὸ πέρας πρὸς σέ, καὶ ἀποστελῶ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐκδικήσω σε ἐν ταῖς ὀδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
8
8
Нн҃ѣ и҆збли́зꙋ и҆злїю̀ гнѣ́въ мо́й на тѧ̀ и҆ сконча́ю ꙗ҆́рость мою̀ на тебѣ̀, и҆ ѡ҆сꙋждꙋ̀ тѧ̀ по пꙋтє́мъ твои̑мъ и҆ да́мъ на тѧ̀ всѧ̑ ме́рзѡсти твоѧ̑. οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σέ, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὴν ὁδόν σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσται· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος·
9
9
Не пощади́тъ ѻ҆́ко моѐ, и҆ не поми́лꙋю, занѐ пꙋти̑ твоѧ̑ на тѧ̀ да́мъ, и҆ ме́рзѡсти твоѧ̑ посредѣ̀ тебє̀ бꙋ́дꙋтъ, и҆ позна́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бїѧ́й. διότι τάδε λέγει Κύριος·
10
10
Сѐ, де́нь гдⷭ҇ень прихо́дитъ, сѐ, коне́цъ прише́лъ є҆́сть, и҆зы́де плете́нїе, и҆ процвѣтѐ же́злъ, ἰδοὺ τὸ πέρας ἥκει, ἰδοὺ ἡμέρα Κυρίου· εἰ καὶ ἡ ράβδος ἤνθηκεν, ἡ ὕβρις ἐξανέστηκε.
11
11
прозѧбѐ оу҆кори́зна, и҆ сокрꙋши́тъ оу҆твержде́нїе беззако́нника: и҆ не съ пли́щемъ, ни съ потща́нїемъ: и҆ не ѿ ни́хъ сꙋ́ть, и҆ нѣ́сть красы̀ въ ни́хъ. καί συντρίψει στήριγμα ἀνόμου καὶ οὐ μετὰ θορύβου οὐδὲ μετὰ σπουδῆς.
12
12
Прїи́де вре́мѧ, прибли́жисѧ де́нь: кꙋпꙋ́ѧй да не ра́дꙋетсѧ, и҆ продаѧ́й да не пла́четсѧ, ꙗ҆́кѡ гнѣ́въ на всѐ мно́жество и҆́хъ. ἥκει ὁ καιρός, ἰδοὺ ἡ ἡμέρα· ὁ κτώμενος μὴ χαιρέτω, καὶ ὁ πωλῶν μὴ θρηνείτω·
13
13
Зане́же притѧжава́ѧй ко продаю́щемꙋ ктомꙋ̀ не возврати́тсѧ, и҆ є҆щѐ въ жи́зни живꙋ́щемꙋ, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе на всѐ мно́жество и҆́хъ не возврати́тсѧ, и҆ человѣ́къ во ѻ҆чесѣ́хъ жи́зни своеѧ̀ не оу҆крѣпи́тсѧ. διότι ὁ κτώμενος πρὸς τὸν πωλοῦντα οὐκέτι μὴ ἐπιστρέψῃ, καὶ ἄνθρωπος ἐν ὀφθαλμῷ ζωῆς αὐτοῦ οὐ κρατήσει.
14
14
Вострꙋби́те трꙋбо́ю и҆ разсꙋди́те всѧ̑, и҆ не бꙋ́детъ грѧдꙋ́щагѡ на ра́ть, ꙗ҆́кѡ гнѣ́въ мо́й на всѐ мно́жество и҆́хъ. σαλπίσατε ἐν σάλπιγγι καὶ κρίνατε τὰ σύμπαντα.
15
15
Ра́ть ѿвнѣ̀ съ мече́мъ, гла́дъ же и҆ сме́рть и҆звнꙋ́трь: и҆́же на по́ли мече́мъ сконча́етсѧ, сꙋ́щихъ же во гра́дѣ гла́дъ и҆ сме́рть сконча́етъ. ὁ πόλεμος ἐν ρομφαίᾳ ἔξωθεν, καὶ ὁ λιμὸς καὶ ὁ θάνατος ἔσωθεν· ὁ ἐν τῷ πεδίῳ ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσει, τοὺς δ᾿ ἐν τῇ πόλει λιμὸς καὶ θάνατος συντελέσει.
16
16
И҆ оу҆цѣлѣ́ютъ спасе́ннїи ѿ ни́хъ и҆ бꙋ́дꙋтъ на гора́хъ ꙗ҆́кѡ голꙋби̑цы скорбѧ́ще: и҆ всѣ́хъ и҆збїю̀, коего́ждо въ непра́вдахъ є҆гѡ̀. καὶ ἀνασωθήσονται οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ αὐτῶν καὶ ἔσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων· πάντας ἀποκτενῶ, ἕκαστον ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτοῦ.
17
17
Всѧ̑ рꙋ́ки разслабѣ́ютъ, и҆ всѧ̑ сте́гна ѡ҆калѧ́ютсѧ мо́кростїю. πᾶσαι χεῖρες ἐκλυθήσονται, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ,
18
18
И҆ препоѧ́шꙋтсѧ во врє́тища, и҆ покры́етъ ѧ҆̀ оу҆́жасъ: и҆ на всѧ́цѣмъ лицы̀ сра́мъ на ни́хъ, и҆ на всѧ́цѣй главѣ̀ плѣ́шь. καὶ περιζώσονται σάκκους, καὶ καλύψει αὐτοὺς θάμβος, καὶ ἐπὶ πᾶν πρόσωπον αἰσχύνη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν φαλάκρωμα.
19
19
Сребро̀ и҆́хъ на сто́гнахъ пове́ржетсѧ, и҆ зла́то и҆́хъ презрѣ́но бꙋ́детъ: сребро̀ и҆́хъ и҆ зла́то не возмо́жетъ и҆зба́вити и҆̀хъ въ де́нь гнѣ́ва гдⷭ҇нѧ, дꙋ́ши и҆́хъ не насы́тѧтсѧ, и҆ чрева̀ и҆́хъ не напо́лнѧтсѧ, занѐ ка́знь непра́востей и҆́хъ бы́сть. τὸ ἀργύριον αὐτῶν ριφήσεται ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν ὑπεροφθήσεται· αἱ ψυχαὶ αὐτῶν οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι, καὶ αἱ κοιλίαι αὐτῶν οὐ μὴ πληρωθῶσι, διότι βάσανος τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἐγένετο.
20
20
И҆збра̑нныѧ оу҆́твари въ горды́ню положи́ша ѧ҆̀, и҆ ѡ҆́бразы ме́рзостей свои́хъ и҆ гнꙋ́снѡсти сотвори́ша ѿ ни́хъ: сегѡ̀ ра́ди да́хъ ѡ҆́наѧ и҆̀мъ въ нечистотꙋ̀. ἐκλεκτὰ κόσμου εἰς ὑπερηφανίαν ἔθεντο αὐτὰ καὶ εἰκόνας τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ἐποίησαν ἐξ αὐτῶν· ἕνεκεν τούτου δέδωκα αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀκαθαρσίαν,
21
21
И҆ преда́мъ ѧ҆̀ въ чꙋжді̑ѧ рꙋ́цѣ, є҆́же разгра́бити ѧ҆̀, и҆ гꙋби́телємъ землѝ въ кѡры́сти, и҆ ѡ҆сквернѧ́тъ ѧ҆̀. καὶ παραδώσω αὐτὰ εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων τοῦ διαρπάσαι αὐτὰ καὶ τοῖς λοιμοῖς τῆς γῆς εἰς σκῦλα, καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά.
22
22
И҆ ѿвращꙋ̀ лицѐ моѐ ѿ ни́хъ, и҆ ѡ҆сквернѧ́тъ стражбꙋ̀ мою̀, и҆ вни́дꙋтъ въ нѧ̀ неѡпа́снѡ, и҆ ѡ҆сквернѧ́тъ ѧ҆̀: καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ μιανοῦσι τὴν ἐπισκοπήν μου καὶ εἰσελεύσονται εἰς αὐτὰ ἀφυλάκτως καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά·
23
23
и҆ сотворѧ́тъ мѧте́жъ, поне́же землѧ̀ полна̀ сꙋда̀ кро́ве, и҆ гра́дъ по́лнъ беззако́нїѧ. καὶ ποιήσουσι φυρμόν, διότι ἡ γῆ πλήρης λαῶν, καὶ ἡ πόλις πλήρης ἀνομίας.
24
24
И҆ приведꙋ̀ ѕлы̑ѧ ꙗ҆зы́ки, и҆ наслѣ́дѧтъ до́мы и҆́хъ: и҆ ѿвращꙋ̀ велича́нїе крѣ́пости и҆́хъ, и҆ ѡ҆сквернѧ́тсѧ свѧта̑ѧ и҆́хъ. καὶ ἀποστρέψω τὸ φρύαγμα τῆς ἰσχύος αὐτῶν, καὶ μιανθήσεται τὰ ἅγια αὐτῶν.
25
25
И҆ моле́нїе прїи́детъ, и҆ взы́щетъ ми́ра, и҆ не бꙋ́детъ. ἐξιλασμὸς ἥξει καὶ ζητήσει εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔσται.
26
26
Го́ре на го́ре бꙋ́детъ, и҆ вѣ́сть на вѣ́сть бꙋ́детъ, и҆ не бꙋ́детъ видѣ́нїе ѿ прⷪ҇ро́ка, и҆ зако́нъ поги́бнетъ ѿ жерца̀ и҆ совѣ́тъ ѿ ста́рєцъ. οὐαὶ ἐπὶ οὐαὶ ἔσται, καὶ ἀγγελία ἐπὶ ἀγγελίαν ἔσται, καὶ ζητηθήσεται ὅρασις ἐκ προφήτου, καὶ νόμος ἀπολεῖται ἐξ ἱερέως καὶ βουλὴ ἐκ πρεσβυτέρων.
27
27
Ца́рь воспла́четсѧ, и҆ кнѧ́зь ѡ҆блече́тсѧ въ па́гꙋбꙋ, и҆ рꙋ́ки люді́й землѝ разслабѣ́ютъ: по пꙋтє́мъ и҆́хъ сотворю̀ и҆̀мъ и҆ по сꙋдѡ́мъ и҆́хъ ѿмщꙋ̀ и҆̀мъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. ἄρχων ἐνδύσεται ἀφανισμόν, καὶ αἱ χεῖρες τοῦ λαοῦ τῆς γῆς παραλυθήσονται· κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ποιήσω αὐτοῖς καὶ ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν ἐκδικήσω αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ и҃
Κεφάλαιο 8
1
1
И҆ бы́сть въ лѣ́то шесто́е въ шесты́й мцⷭ҇ъ, въ пѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, а҆́зъ сѣдѣ́хъ въ домꙋ̀ мое́мъ, и҆ старѣ̑йшины і҆ꙋ̑дины сѣдѧ́хꙋ предо мно́ю, и҆ бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇а. ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἕκτῳ ἔτει ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐγὼ ἐκαθήμην ἐν τῷ οἴκῳ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ιούδα ἐκάθηντο ἐνώπιόν μου, καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
2
2
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, подо́бїе мꙋ́жа, ѿ чре́слъ є҆гѡ̀ и҆ да́же до ни́зꙋ ѻ҆́гнь, ѿ чре́слъ же є҆гѡ̀ въ ве́рхъ є҆гѡ̀ ꙗ҆́коже видѣ́нїе зарѝ и҆ ꙗ҆́кѡ взо́ръ и҆ле́ктра. καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ὁμοίωμα ἀνδρός, ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἕως κάτω πῦρ, καὶ ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ὑπεράνω αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου.
3
3
И҆ прострѐ подо́бїе рꙋкѝ и҆ взѧ̀ мѧ̀ за ве́рхъ главы̀ моеѧ̀, и҆ взѧ̀ мѧ̀ дꙋ́хъ средѣ̀ землѝ и҆ средѣ̀ небесѐ и҆ веде́ мѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ въ видѣ́нїи бж҃їи на преддве́рїе вра́тъ внꙋ́треннѣйшихъ зрѧ́щихъ на сѣ́веръ, и҆дѣ́же бѣ̀ сто́лпъ и҆ ѡ҆́бразъ ре́вности притѧжава́ющагѡ. καὶ ἐξέτεινεν ὁμοίωμα χειρὸς καὶ ἀνέλαβέ με τῆς κορυφῆς μου καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγέ με εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ὁράσει Θεοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας τῆς βλεπούσης εἰς βορρᾶν, οὗ ἦν ἡ στήλη τοῦ κτωμένου.
4
4
И҆ сѐ, тꙋ̀ бѧ́ше сла́ва гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева по видѣ́нїю, є҆́же ви́дѣхъ на по́ли. καὶ ἰδού, ἦν ἐκεῖ δόξα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐν τῷ πεδίῳ.
5
5
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, воззрѝ ѻ҆чи́ма твои́ма на сѣ́веръ. И҆ воззрѣ́хъ ѻ҆чи́ма мои́ма на сѣ́веръ, и҆ сѐ, ѿ сѣ́вера ко вратѡ́мъ зрѧ́щымъ на восто́къ тре́бника, и҆дѣ́же ѡ҆́бразъ рве́нїѧ сегѡ̀ во вхо́дѣ. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου πρὸς βορρᾶν· καὶ ἀνέβλεψα τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἀπὸ βορρᾶ ἐπὶ τὴν πύλην τὴν πρὸς ἀνατολάς.
6
6
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ ли є҆сѝ, что̀ сі́и творѧ́тъ; беззакѡ́нїѧ вєли́ка до́мъ і҆и҃левъ твори́тъ здѣ̀, є҆́же оу҆далѧ́тисѧ ѿ ст҃ы́нь мои́хъ: є҆́же ѡ҆брати́всѧ оу҆́зриши бѡ́лшаѧ беззакѡ́нїѧ. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τί οὗτοι ποιοῦσιν; ἀνομίας μεγάλας ποιοῦσιν ὧδε τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἁγίων μου, καὶ ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας.
7
7
И҆ введе́ мѧ ко предвра́тїю двора̀, и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, сква́жнѧ є҆ди́на въ стѣнѣ̀. καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς
8
8
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, раскопа́й стѣ́нꙋ. И҆ раскопа́хъ, и҆ сѐ, две́рь є҆ди́на. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ὄρυξον· καὶ ὤρυξα, καὶ ἰδοὺ θύρα μία.
9
9
И҆ речѐ ко мнѣ̀: вни́ди и҆ ви́ждь беззакѡ́нїѧ ѕла̑ѧ, ꙗ҆̀же творѧ́тъ сі́и здѣ̀. καὶ εἶπε πρός με· εἴσελθε καὶ ἰδὲ τάς ἀνομίας, ἃς οὗτοι ποιοῦσιν ὧδε.
10
10
И҆ внидо́хъ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, всѧ́кое подо́бїе га́да и҆ скота̀, сꙋ́єтнаѧ гнꙋшє́нїѧ и҆ всѧ́цыи кꙋмі́ры до́мꙋ і҆и҃лева напи́сани бы́ша на стѣнѣ̀ всю́дꙋ ѡ҆́колѡ. καὶ εἰσῆλθον καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ μάταια βδελύγματα καὶ πάντα τὰ εἴδωλα οἴκου ᾿Ισραὴλ διαγεγραμμένα ἐπ᾿ αὐτοῦ κύκλῳ,
11
11
И҆ се́дмьдесѧтъ мꙋже́й ѿ старѣ́йшинъ до́мꙋ і҆и҃лева, и҆ і҆езо́нїа сы́нъ сафа́новъ посредѣ̀ и҆́хъ стоѧ́ше пред̾ лице́мъ и҆́хъ, и҆ кі́йждо кади́лницꙋ свою̀ и҆мѣ́ѧше въ рꙋцѣ̀ свое́й, и҆ ды́мъ кади́ла восхожда́ше. καὶ ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραήλ, καὶ ᾿Ιεζονίας ὁ τοῦ Σαφὰν ἐν μέσῳ αὐτῶν εἱστήκει πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἕκαστος θυμιατήριον αὐτοῦ εἶχεν ἐν τῇ χειρί, καὶ ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος ἀνέβαινε.
12
12
И҆ речѐ ко мнѣ̀: ви́дѣлъ ли є҆сѝ, сы́не человѣ́чь, ꙗ҆̀же ста́рцы до́мꙋ і҆и҃лева творѧ́тъ здѣ̀, кі́йждо и҆́хъ на ло́жи та́йнѣмъ свое́мъ, занѐ рѣ́ша: не ви́дитъ гдⷭ҇ь, ѡ҆ста́вилъ гдⷭ҇ь зе́млю. καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου, ἃ οἱ πρεσβύτεροι οἴκου ᾿Ισραὴλ ποιοῦσιν, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῷ κοιτῶνι τῷ κρυπτῷ αὐτῶν; διότι εἶπαν· οὐχ ὁρᾷ ὁ Κύριος, ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν.
13
13
И҆ речѐ ко мнѣ̀: є҆щѐ ѡ҆брати́сѧ, и҆ оу҆́зриши беззакѡ́нїѧ бѡ́лшаѧ, ꙗ҆̀же сі́и творѧ́тъ. καὶ εἶπε πρός με· ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας, ἃς οὗτοι ποιοῦσι.
14
14
И҆ введе́ мѧ въ преддве́рїе вра́тъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ зрѧ́щихъ на сѣ́веръ: и҆ сѐ, та́мѡ жєны̀ сѣдѧ́щыѧ пла́чꙋщѧсѧ ѡ҆ ѳаммꙋ́зѣ. καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ γυναῖκες καθήμεναι θρηνοῦσαι τὸν Θαμμούζ,
15
15
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ є҆сѝ, и҆ є҆щѐ оу҆́зриши ме́рзѡсти и҆́хъ бо́лшыѧ си́хъ. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας; καὶ ἔτι ὄψει ἐπιτηδεύματα μείζονα τούτων.
16
16
И҆ введе́ мѧ во дво́ръ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ внꙋ́треннїй, и҆ въ преддве́рїе хра́ма гдⷭ҇нѧ, междꙋ̀ є҆ла́момъ и҆ междꙋ̀ же́ртвенникомъ, ꙗ҆́кѡ два́десѧть и҆ пѧ́ть мꙋже́й, за̑днѧѧ своѧ̑ да́вшихъ ко хра́мꙋ гдⷭ҇ню, и҆ ли́ца и҆́хъ прѧ́мѡ къ восто́кꙋ: и҆ сі́и покланѧ́ютсѧ на восто́къ со́лнцꙋ. καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν οἴκου Κυρίου τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τοῦ ναοῦ Κυρίου ἀναμέσον τῶν αἰλὰμ καὶ ἀναμέσον τοῦ θυσιαστηρίου ὡς εἴκοσι ἄνδρες, τὰ ὀπίσθια αὐτῶν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀπέναντι, καὶ οὗτοι προσκυνοῦσι τῷ ἡλίῳ·
17
17
И҆ речѐ ко мнѣ̀: ви́дѣлъ є҆сѝ, сы́не человѣ́чь, є҆да̀ ма́лѡ до́мꙋ і҆ꙋ́динꙋ, є҆́же твори́ти беззакѡ́нїѧ, ꙗ҆̀же сотвори́ша здѣ̀; поне́же напо́лниша зе́млю беззако́нїѧ, и҆ ѡ҆брати́шасѧ разгнѣ́вати мѧ̀: и҆ сѐ, сі́и простира́ютъ ло́зꙋ а҆́ки рꙋга́ющесѧ мнѣ̀: καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; μὴ μικρὰ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα τοῦ ποιεῖν τὰς ἀνομίας, ἃς πεποιήκασιν ὧδε; διότι ἔπλησαν τὴν γῆν ἀνομίας, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ ὡς μυκτηρίζοντες.
18
18
и҆ а҆́зъ сотворю̀ и҆̀мъ съ ꙗ҆́ростїю: не пощади́тъ ѻ҆́ко моѐ, и҆ не поми́лꙋю: и҆ воззовꙋ́тъ во оу҆́шы моѝ гла́сомъ вели́кимъ, и҆ не оу҆слы́шꙋ и҆́хъ. καὶ ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς μετὰ θυμοῦ· οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω.
Глава́ ѳ҃
Κεφάλαιο 9
1
1
И҆ возопѝ во оу҆́шы моѝ гла́сомъ вели́кимъ, гл҃ѧ: прибли́жисѧ ѿмще́нїе гра́да: и҆ кі́йждо и҆мѣ́ѧше сосꙋ́ды и҆стребле́нїѧ въ рꙋцѣ̀ свое́й. ΚΑΙ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὦτά μου φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τῆς πόλεως· καὶ ἕκαστος εἶχε τὰ σκεύη τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
2
2
И҆ сѐ, ше́сть мꙋже́й и҆до́ша ѿ пꙋтѝ вра́тъ высо́кихъ зрѧ́щихъ на сѣ́веръ, и҆ коемꙋ́ждо сѣки́ра (погꙋбле́нїѧ) въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀: и҆ мꙋ́жъ є҆ди́нъ посредѣ̀ и҆́хъ ѡ҆блече́нъ въ поди́ръ, и҆ по́ѧсъ ѿ сапфі́ра ѡ҆ чре́слѣхъ є҆гѡ̀: и҆ внидо́ша и҆ ста́ша бли́з̾ же́ртвенника мѣ́дѧнагѡ. καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ εἷς ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυκὼς ποδήρη, καὶ ζώνη σαπφείρου ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χαλκοῦ.
3
3
И҆ сла́ва бг҃а і҆и҃лева взы́де ѿ херꙋві́мѡвъ сꙋ́щаѧ на ни́хъ въ непокрове́нное до́мꙋ: и҆ призва̀ мꙋ́жа ѡ҆болче́на въ поди́ръ, и҆́же и҆мѣ́ѧше на чре́слѣхъ свои́хъ по́ѧсъ. καὶ δόξα Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀνέβη ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ ἡ οὖσα ἐπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου. καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη, ὃς εἶχεν ἐπί τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὴν ζώνην,
4
4
И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ немꙋ̀: пройдѝ средѣ̀ гра́да і҆ерⷭ҇ли́ма и҆ да́ждь зна́мєнїѧ на ли́ца мꙋже́й стенѧ́щихъ и҆ болѣ́знꙋющихъ ѡ҆ всѣ́хъ беззако́нїихъ быва́ющихъ средѣ̀ и҆́хъ. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δίελθε μέσην τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δὸς τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ μέτωπα τῶν ἀνδρῶν τῶν καταστεναζόντων καὶ τῶν κατωδυνωμένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς.
5
5
И҆ си̑мъ речѐ, слы́шащꙋ мнѣ̀: и҆ди́те во гра́дъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀, и҆зсѣцы́те и҆ не пощади́те ѻ҆чи́ма ва́шима и҆ не поми́лꙋйте: καὶ τούτοις εἶπεν ἀκούοντός μου· πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ μὴ φείδεσθε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν καὶ μὴ ἐλεήσητε·
6
6
ста́рца и҆ ю҆́ношꙋ и҆ дѣ́вꙋ, и҆ младе́нцы и҆ жєны̀ и҆збі́йте въ потребле́нїе: а҆ ко всѣ̑мъ, на ни́хже є҆́сть зна́менїе, не прикаса́йтесѧ: ѿ ѡ҆свѧще́нныхъ мои́хъ начни́те. И҆ нача́ша ѿ мꙋже́й ста́рыхъ, и҆̀же бѣ́ша внꙋ́трь въ домꙋ̀. πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναῖκας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐπὶ δὲ πάντας, ἐφ᾿ οὕς ἐστι τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν τῶν πρεσβυτέρων, οἳ ἦσαν ἔσω ἐν τῷ οἴκῳ.
7
7
И҆ речѐ къ ни̑мъ: ѡ҆скверни́те до́мъ, и҆ напо́лните пꙋти̑ мертвецє́въ и҆сходѧ́ще, и҆ и҆зсѣцы́те (сꙋ́щихъ во гра́дѣ). καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μιάνατε τὸν οἶκον καὶ πλήσατε τὰς ὁδοὺς νεκρῶν ἐκπορευόμενοι καὶ κόπτετε.
8
8
И҆ бы́сть внегда̀ сѣча́хꙋ и҆̀хъ, ѡ҆ста́хъ а҆́зъ и҆ падо́хъ ни́цъ, и҆ возопи́хъ и҆ рѣ́хъ: го́ре, (го́ре,) ѽ, лю́тѣ мнѣ̀, а҆дѡнаю̀ гдⷭ҇и! є҆да̀ потреблѧ́еши ты̀ ѡ҆ста́нки і҆и҃лєвы, є҆гда̀ разлива́еши ꙗ҆́рость твою̀ на і҆ерⷭ҇ли́мъ; καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κόπτειν αὐτοὺς καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα καὶ εἶπα· οἴμοι Κύριε, ἐξαλείφεις σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐκχέαι σε τὸν θυμόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ;
9
9
И҆ речѐ ко мнѣ̀: непра́вда до́мꙋ і҆и҃лева и҆ і҆ꙋ́дина возвели́чисѧ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ напо́лнисѧ землѧ̀ люді́й мно́гихъ, и҆ гра́дъ напо́лнисѧ непра́вдъ и҆ нечисто́тъ, ꙗ҆́кѡ рѣ́ша: ѡ҆ста́вилъ є҆́сть гдⷭ҇ь зе́млю и҆ не ви́дитъ гдⷭ҇ь. καὶ εἶπε πρός με· ἀδικία τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα μεμεγάλυνται σφόδρα σφόδρα, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ λαῶν πολλῶν, καὶ ἡ πόλις ἐπλήσθη ἀδικίας καὶ ἀκαθαρσίας· ὅτι εἶπαν· ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν, οὐκ ἐφορᾷ ὁ Κύριος.
10
10
И҆ а҆́зъ є҆́смь, и҆ не пощади́тъ ѻ҆́ко моѐ, ни поми́лꙋю, пꙋти̑ и҆́хъ на главы̑ и҆́хъ да́хъ. καὶ οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα.
11
11
И҆ сѐ, мꙋ́жъ, ѡ҆болче́ный въ поди́ръ и҆ препоѧ́санъ по́ѧсомъ ѡ҆ чре́слѣхъ свои́хъ, ѿвѣщава́ше, глаго́лѧ: сотвори́хъ, ꙗ҆́коже заповѣ́далъ мѝ є҆сѝ. καὶ ἰδοὺ ὁ ἀνὴρ ὁ ἐνδεδυκὼς τὸν ποδήρη καὶ ἐζωσμένος τῇ ζώνῃ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀπεκρίνατο λέγων· πεποίηκα καθὼς ἐνετείλω μοι.
Глава́ і҃
Κεφάλαιο 10
1
1
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, верхꙋ̀ тве́рди сꙋ́щїѧ над̾ главо́ю херꙋві́мѡвъ, ꙗ҆́кѡ ка́мень сапфі́ровый, подо́бїе престо́ла на ни́хъ. ΚΑΙ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπάνω τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς τῶν Χερουβὶμ ὡς λίθος σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτῶν.
2
2
И҆ речѐ къ мꙋ́жꙋ ѡ҆блече́номꙋ во оу҆́тварь: вни́ди средѣ̀ коле́съ, ꙗ҆̀же под̾ херꙋві́мами, и҆ напо́лни гѡ́рсти твоѧ̑ оу҆́глїѧ ѻ҆́гненнагѡ ѿ среды̀ херꙋві́мѡвъ и҆ разсы́пли на гра́дъ. И҆ вни́де предо мно́ю: καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὴν στολήν· εἴσελθε εἰς τὸ μέσον τῶν τροχῶν τῶν ὑποκάτω τῶν Χερουβὶμ καὶ πλῆσον τὰς δράκας σου ἀνθράκων πυρὸς ἐκ μέσου τῶν Χερουβὶμ καὶ διασκόρπισον ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον ἐμοῦ.
3
3
херꙋві́ми же стоѧ́хꙋ ѡ҆деснꙋ́ю до́мꙋ, внегда̀ вхожда́ше мꙋ́жъ, и҆ ѡ҆́блакъ напо́лни дво́ръ внꙋ́треннїй. καὶ τὰ Χερουβὶμ εἰστήκει ἐκ δεξιῶν τοῦ οἴκου ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἄνδρα, καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησε τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
4
4
И҆ воздви́жесѧ сла́ва гдⷭ҇нѧ ѿ херꙋві́мѡвъ въ непокрове́нїе до́мꙋ, и҆ напо́лни до́мъ ѡ҆́блакъ, и҆ дво́ръ напо́лнисѧ сїѧ́нїѧ сла́вы гдⷭ҇ни: καὶ ἀπῇρεν ἡ δόξα Κυρίου ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου, καὶ ἔπλησε τὸν οἶκον ἡ νεφέλη, καὶ ἡ αὐλὴ ἐπλήσθη τοῦ φέγγους τῆς δόξης Κυρίου·
5
5
и҆ гла́съ кри́лъ херꙋві́мскихъ слы́шашесѧ да́же до внѣ́шнѧгѡ двора̀, ꙗ҆́коже гла́съ бг҃а саддаі̀ гл҃ющагѡ. καὶ φωνὴ τῶν πτερύγων τῶν Χερουβὶμ ἠκούετο ἕως τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας ὡς φωνὴ Θεοῦ Σαδδαΐ λαλοῦντος.
6
6
И҆ бы́сть внегда̀ заповѣ́даше мꙋ́жꙋ ѡ҆блече́номꙋ во оу҆́тварь ст҃ꙋ́ю, гл҃ѧ: возмѝ ѻ҆́гнь ѿ среды̀ коле́съ, и҆́же средѣ̀ херꙋві́мѡвъ. И҆ вни́де и҆ ста̀ бли́з̾ коле́съ. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐντέλλεσθαι αὐτὸν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυκότι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν λέγων· λαβὲ πῦρ ἐκ μέσου τῶν τροχῶν ἐκ μέσου τῶν Χερουβίμ, καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔστη ἐχόμενος τῶν τροχῶν,
7
7
И҆ прострѐ херꙋві́мъ рꙋ́кꙋ свою̀ въ среди́нꙋ ѻ҆гнѧ̀ сꙋ́щагѡ средѣ̀ херꙋві́мѡвъ, и҆ взѧ̀ и҆ вдадѐ въ рꙋ́цѣ ѡ҆болче́номꙋ во оу҆́тварь ст҃ꙋ́ю, и҆ взѧ̀ и҆ и҆зы́де. καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς μέσον τοῦ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν μέσῳ τῶν Χερουβὶμ καὶ ἔλαβε καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐνδεδυκότος τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν, καὶ ἔλαβε καὶ ἐξῆλθε.
8
8
И҆ ви́дѣхъ херꙋві́мы, и҆ сѐ, подо́бїе рꙋ́къ человѣ́чихъ под̾ кри́лы и҆́хъ. καὶ εἶδον τὰ Χερουβὶμ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπων ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
9
9
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, четы́ри коле́са стоѧ́хꙋ держа́щесѧ херꙋві́мѡвъ: ко́ло є҆ди́но держа́шесѧ є҆ди́нагѡ херꙋві́ма, и҆ ко́ло є҆ди́но держа́шесѧ дрꙋга́гѡ херꙋві́ма: взо́ръ же коле́съ ꙗ҆́коже взо́ръ ка́менїѧ а҆нѳра́ѯа: καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχοὶ τέσσαρες εἱστήκεισαν ἐχόμενοι τῶν Χερουβίμ, τροχὸς εἷς ἐχόμενος Χερουβὶμ ἑνός, καὶ ἡ ὄψις τῶν τροχῶν ὡς ὄψις λίθου ἄνθρακος.
10
10
и҆ взо́ръ и҆́хъ подо́бїе є҆ди́но четы́ремъ, а҆́кибы бы́ло ко́ло въ колесѝ: καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ὁμοίωμα ἓν τοῖς τέσσαρσιν, ὃν τρόπον ὅταν ᾖ τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.
11
11
внегда̀ и҆дѧ́хꙋ, на четы́ри ча̑сти и҆́хъ и҆дѧ́хꙋ, и҆ не ѡ҆браща́хꙋсѧ внегда̀ и҆дѧ́хꙋ: ꙗ҆́кѡ, на не́же мѣ́сто а҆́ще зрѧ́ше нача́ло є҆ди́но, и҆дѧ́хꙋ (в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀), и҆ не ѡ҆браща́хꙋсѧ, внегда̀ и҆тѝ и҆̀мъ. ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ εἰς τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά· ὅτι εἰς ὃν ἂν τόπον ἐπέβλεψεν ἡ ἀρχὴ ἡ μία, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά.
12
12
Всѧ̑ же тѣлеса̀ и҆́хъ и҆ хребты̀ и҆́хъ, и҆ рꙋ́цѣ и҆́хъ и҆ кри́ла и҆́хъ и҆ коле́са пѡ́лна ѻ҆че́съ ѡ҆́крестъ четы́рехъ коле́съ. καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν καὶ οἱ τροχοὶ πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι τροχοῖς αὐτῶν·
13
13
Коле́самъ же си̑мъ воззва́сѧ ге́лгель, слы́шащꙋ мнѣ̀. τοῖς δὲ τροχοῖς τούτοις ἐπεκλήθη Γελγὲλ ἀκούοντός μου· [
14
14
Четы́ри же ли́ца коемꙋ́ждо и҆́хъ: є҆ди́номꙋ лицѐ херꙋві́мле, лице́ же дрꙋго́мꙋ лицѐ человѣ́чо, тре́тїе же лицѐ льво́во и҆ четве́ртое лицѐ ѻ҆́рлее. καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, τὸ πρόσωπον τοῦ ἑνὸς πρόσωπον τοῦ Χερούβ, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ δευτέρου πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ τὸ τρίτον πρόσωπον λέοντος καὶ τὸ τέταρτον πρόσωπον ἀετοῦ].
15
15
И҆ взѧ́шасѧ херꙋві́ми: сїѐ є҆́сть живо́тное, є҆́же ви́дѣхъ на рѣцѣ̀ хова́ръ. καὶ ᾖραν τὰ Χερουβίμ. τοῦτο τὸ ζῷον, ὃ εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ.
16
16
И҆ є҆гда̀ и҆дѧ́хꙋ херꙋві́ми, и҆дѧ́хꙋ и҆ коле́са и҆́хъ, и҆ сі́и держа́хꙋсѧ и҆́хъ: и҆ внегда̀ воздвиза́хꙋ херꙋві́ми кри́ла своѧ̑, є҆́же возвы́ситисѧ ѿ землѝ, не ѡ҆браща́хꙋсѧ коле́са и҆́хъ, и҆ та̑ держа́хꙋсѧ и҆́хъ: καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ Χερουβὶμ ἐπορεύοντο οἱ τροχοί, καὶ οὗτοι ἐχόμενοι αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν τοῦ μετεωρίζεσθαι ἀπὸ τῆς γῆς οὐκ ἐπέστρεφον οἱ τροχοὶ αὐτῶν.
17
17
є҆гда̀ стоѧ́хꙋ ті́и, стоѧ́хꙋ и҆ ѻ҆нѝ, и҆ внегда̀ возвыша́хꙋсѧ ті́и, возвыша́хꙋсѧ и҆ ѻ҆нѝ съ ни́ми: занѐ дꙋ́хъ жи́зни бѣ̀ въ ни́хъ. ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν, καὶ ἐν τῷ μετεωρίζεσθαι αὐτὰ ἐμετεωρίζοντο μετ᾿ αὐτῶν, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν αὐτοῖς ἦν.
18
18
И҆ и҆зы́де сла́ва гдⷭ҇нѧ ѿ непокрове́нїѧ до́мꙋ и҆ взы́де на херꙋві́мы. καὶ ἐξῆλθε δόξα Κυρίου ἀπὸ τοῦ οἴκου καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὰ Χερουβίμ,
19
19
И҆ воздвиго́ша херꙋві́ми кри́ла своѧ̑ и҆ возвы́сишасѧ ѿ землѝ предо мно́ю: є҆гда̀ и҆зыдо́ша ті́и, и҆ коле́са держа́хꙋсѧ и҆́хъ: и҆ ста́ша над̾ преддве́рїемъ вра́тъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же проти́вꙋ восто́кꙋ, и҆ сла́ва гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева бѣ̀ над̾ ни́ми свы́ше. καὶ ἀνέλαβον τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν καὶ ἐμετεωρίσθησαν ἀπὸ τῆς γῆς ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτά, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν. καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς ἀπέναντι, καὶ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπεράνω.
20
20
Сїѐ живо́тное є҆́сть, є҆́же ви́дѣхъ под̾ бг҃омъ і҆и҃левымъ на рѣцѣ̀ хова́ръ, и҆ позна́хъ, ꙗ҆́кѡ херꙋві́ми сꙋ́ть. τοῦτο τὸ ζῷόν ἐστιν, ὃ εἶδον ὑποκάτω Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπί τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἔγνων ὅτι Χερουβίμ ἐστι.
21
21
Четы́ри ли́ца є҆ди́номꙋ, и҆ четы́ри кри́ла є҆ди́номꙋ, и҆ подо́бїе рꙋ́къ человѣ́чихъ под̾ кри́лы и҆́хъ. τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ ὀκτὼ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
22
22
И҆ подо́бїе ли́цъ и҆́хъ: сїѧ̑ ли́ца сꙋ́ть, ꙗ҆̀же ви́дѣхъ под̾ сла́вою бг҃а і҆и҃лева при рѣцѣ̀ хова́ръ воззрѣ́нїе и҆́хъ: и҆ сїѧ̑ ко́ждо прѧ́мѡ лицꙋ̀ своемꙋ̀ и҆дѧ́хꙋ. καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν, ταῦτα τὰ πρόσωπά ἐστιν ἃ εἶδον ὑποκάτω τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ αὐτὰ ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐπορεύοντο.
Глава́ а҃і
Κεφάλαιο 11
1
1
И҆ воздви́же мѧ̀ дꙋ́хъ и҆ возведѐ мѧ̀ ко вратѡ́мъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же прѧ́мѡ зрѧ́тъ на восто́къ: и҆ сѐ, пред̾ преддве́рїемъ вра́тъ ꙗ҆́кѡ два́десѧть и҆ пѧ́ть мꙋже́й: и҆ ви́дѣхъ средѣ̀ и҆́хъ і҆ехоні́ю сы́на і҆азе́рова и҆ фалті́ю ване́ова, старѣ̑йшины людскі̑ѧ. ΚΑΙ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τοῦ οἴκου Κυρίου τὴν κατέναντι τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τῆς πύλης ὡς εἴκοσι καὶ πέντε ἄνδρες, καὶ εἶδον ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν ᾿Ιεζονίαν τὸν τοῦ ῎Εζερ καὶ Φαλτίαν τὸν τοῦ Βαναίου, τοὺς ἀφηγουμένους τοῦ λαοῦ.
2
2
И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, сі́и мꙋ́жїе помышлѧ́ющїи сꙋ́єтнаѧ и҆ совѣ́тъ творѧ́щїи лꙋка́въ во гра́дѣ се́мъ, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοι οἱ ἄνδρες οἱ λογιζόμενοι μάταια καὶ βουλευόμενοι βουλὴν πονηρὰν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,
3
3
глаго́лющїи: не въ но́вѣ ли согради́шасѧ до́мове; се́й є҆́сть коно́бъ, мы́ же мѧса̀. οἱ λέγοντες· οὐχὶ προσφάτως ᾠκοδόμηνται αἱ οἰκίαι; αὕτη ἐστὶν ὁ λέβης, ἡμεῖς δέ τὰ κρέα.
4
4
Сегѡ̀ ра́ди прорцы̀ на нѧ̀, прорцы̀, сы́не человѣ́чь. διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτούς, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου.
5
5
И҆ нападѐ на мѧ̀ дх҃ъ гдⷭ҇ень и҆ речѐ ко мнѣ̀: глаго́ли, сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: та́кѡ реко́сте, до́ме і҆и҃левъ, и҆ оу҆мышлє́нїѧ дꙋ́ха ва́шегѡ а҆́зъ вѣ́мъ: καὶ ἔπεσεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα Κυρίου καὶ εἶπε πρός με· λέγε· τάδε λέγει Κύριος· οὕτως εἴπατε, οἶκος ᾿Ισραήλ, καὶ τὰ διαβούλια τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἐγὼ ἐπίσταμαι.
6
6
оу҆мно́жисте мертвецы̀ ва́шѧ во гра́дѣ се́мъ и҆ напо́лнисте пꙋти̑ є҆гѡ̀ ꙗ҆́звенныхъ. ἐπληθύνατε νεκροὺς ὑμῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ ἐνεπλήσατε τὰς ὁδοὺς αὐτῆς τραυματιῶν.
7
7
Тогѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: мертвецы̀ ва́ши, ꙗ҆̀же и҆зби́сте средѣ̀ є҆гѡ̀, ті́и сꙋ́ть мѧса̀, а҆ се́й коно́бъ є҆́сть, и҆ ва́съ и҆зведꙋ̀ ѿ среды̀ є҆гѡ̀. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· τοὺς νεκροὺς ὑμῶν, οὓς ἐπατάξατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὗτοί εἰσι τὰ κρέα, αὐτὴ δὲ ὁ λέβης ἐστί, καὶ ὑμᾶς ἐξάξω ἐκ μέσου αὐτῆς.
8
8
Меча̀ боите́сѧ, и҆ ме́чь наведꙋ̀ на ва́съ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ρομφαίαν φοβεῖσθε, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
9
9
и҆ и҆зведꙋ̀ ва́съ ѿ среды̀ є҆гѡ̀ и҆ преда́мъ ва́съ въ рꙋ́цѣ чꙋжди́хъ и҆ сотворю̀ въ ва́съ сꙋ́дъ: καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ παραδώσω ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων καὶ ποιήσω ἐν ὑμῖν κρίματα.
10
10
мече́мъ паде́те, на гора́хъ і҆и҃левыхъ сꙋждꙋ̀ ва́мъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖσθε, ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
11
11
то́й не бꙋ́детъ ва́мъ въ коно́бъ, и҆ вы̀ не бꙋ́дете посредѣ̀ є҆гѡ̀ въ мѧса̀: на гора́хъ і҆и҃левыхъ сꙋждꙋ̀ ва́мъ, αὐτὴ ὑμῖν οὐκ ἔσται εἰς λέβητα, καὶ ὑμεῖς οὐ μὴ γένησθε ἐν μέσῳ αὐτῆς εἰς κρέα· ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς,
12
12
и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ по за́повѣдемъ мои̑мъ не ходи́сте и҆ сꙋдѡ́въ мои́хъ не сотвори́сте, но по ѡ҆бы́чаємъ ꙗ҆зы́кѡвъ сꙋ́щихъ ѡ҆́крестъ ва́съ сотвори́сте. καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
13
13
И҆ бы́сть внегда̀ прорица́ти мѝ, и҆ фалті́а сы́нъ ване́овъ оу҆́мре: и҆ падо́хъ ни́цъ и҆ возопи́хъ гла́сомъ вели́кимъ, глаго́лѧ: го́ре мнѣ̀, лю́тѣ мнѣ̀, а҆дѡнаю̀ гдⷭ҇и! на сконча́нїе ли твори́ши ты̀ ѡ҆ста́нки і҆и҃лєвы; Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προφητεύειν με καὶ Φαλτίας ὁ τοῦ Βαναίου ἀπέθανε, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπα· οἴμοι οἴμοι, Κύριε, εἰς συντέλειαν ποιεῖς σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραήλ;
14
14
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
15
15
сы́не человѣ́чь, бра́тїѧ твоѧ̑ и҆ мꙋ́жїе плѣ́на твоегѡ̀ и҆ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ сконча́сѧ, и҆̀мже реко́ша живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: дале́че оу҆дали́тесѧ ѿ гдⷭ҇а, на́мъ дана̀ є҆́сть землѧ̀ въ наслѣ́дїе. υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἀδελφοί σου καὶ οἱ ἄνδρες τῆς αἰχμαλωσίας σου καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ συντετέλεσται, οἷς εἶπαν αὐτοῖς οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ· μακρὰν ἀπέχετε ἀπὸ τοῦ Κυρίου, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κληρονομίαν.
16
16
Сегѡ̀ ра́ди реко́хъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́кѡ ѿри́нꙋ ѧ҆̀ во ꙗ҆зы́ки и҆ разсѣ́ю ѧ҆̀ по все́й землѝ, и҆ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ во ѡ҆свѧще́нїе ма́ло во страна́хъ, а҆́може вни́дꙋтъ та́мѡ. διὰ τοῦτον εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἀπώσομαι αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς εἰς πᾶσαν γῆν, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ἁγίασμα μικρὸν ἐν ταῖς χώραις, οὗ ἐὰν εἰσέλθωσιν ἐκεῖ.
17
17
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ прїимꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ ꙗ҆зы̑къ и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ стра́нъ, и҆дѣ́же разсѣ́ѧхъ ѧ҆̀ въ ни́хъ, и҆ да́мъ и҆̀мъ зе́млю і҆и҃левꙋ: διὰ τοῦτο εἶπόν· τάδε λέγει Κύριος· καὶ εἰσδέξομαι αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐν αὐταῖς, καὶ δώσω αὐτοῖς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ.
18
18
и҆ вни́дꙋтъ та́мѡ и҆ ѿве́ргꙋтъ всѧ̑ ме́рзѡсти є҆ѧ̀ и҆ всѧ̑ беззакѡ́нїѧ є҆ѧ̀ ѿ неѧ̀: καὶ εἰσελεύσονται ἐκεῖ καὶ ἐξαροῦσι πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς ἐξ αὐτῆς.
19
19
и҆ да́мъ и҆̀мъ се́рдце и҆́но и҆ дꙋ́хъ но́въ да́мъ и҆̀мъ, и҆ и҆сто́ргнꙋ ка́менное се́рдце ѿ пло́ти и҆́хъ и҆ да́мъ и҆̀мъ се́рдце пло́тѧно, καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν ἑτέραν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐκσπάσω τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτῶν καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν σαρκίνην·
20
20
ꙗ҆́кѡ да въ за́повѣдехъ мои́хъ хо́дѧтъ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ сохранѧ́тъ и҆ сотворѧ́тъ ѧ҆̀: и҆ бꙋ́дꙋтъ мѝ въ лю́ди, и҆ а҆́зъ и҆̀мъ бꙋ́дꙋ въ бг҃а. ὅπως ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύωνται καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσωνται καὶ ποιῶσιν αὐτά· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαὸν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
21
21
А҆ и҆́хже се́рдце по гнꙋ́сностемъ и҆́хъ и҆ по беззако́нїємъ и҆́хъ хо́дитъ, пꙋти̑ тѣ́хъ на главы̑ и҆́хъ положꙋ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ εἰς τὴν καρδίαν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὡς ἡ καρδία αὐτῶν ἐπορεύετο, τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς τὰς κεφαλάς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος. -
22
22
И҆ воздвиго́ша херꙋві́ми кри́ла своѧ̑, и҆ коле́са держа̑щаѧсѧ и҆́хъ: сла́ва же бг҃а і҆и҃лева бѣ̀ на ни́хъ свы́ше и҆́хъ. Καὶ ἐξῇραν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἡ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτὰ ὑπεράνω αὐτῶν.
23
23
И҆ взы́де сла́ва гдⷭ҇нѧ ѿ среды̀ гра́да и҆ ста̀ на горѣ̀, ꙗ҆́же бѧ́ше прѧ́мѡ гра́да на восто́къ. καὶ ἀνέβη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ μέσης τῆς πόλεως καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ ὄρους, ὃ ἦν ἀπέναντι τῆς πόλεως.
24
24
И҆ дꙋ́хъ взѧ̀ мѧ̀ и҆ принесѐ мѧ̀ на зе́млю халде́йскꙋ въ плѣ́нники, въ видѣ́нїи, дх҃омъ бж҃їимъ. καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με εἰς γῆς Χαλδαίων εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν ὁράσει ἐν πνεύματι Θεοῦ. καὶ ἀνέβην ἀπὸ τῆς ὁράσεως, ἧς εἶδον.
25
25
И҆ взыдо́хъ ѿ видѣ́нїѧ, є҆́же ви́дѣхъ, и҆ глаго́лахъ ко плѣ́нникѡмъ всѧ̑ словеса̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же показа̀ мнѣ̀. καὶ ἐλάλησα πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, οὓς ἔδειξέ μοι.
Глава́ в҃і
Κεφάλαιο 12
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, посредѣ̀ непра́вдъ и҆́хъ ты̀ живе́ши, и҆̀же ѻ҆́чи и҆́мꙋтъ ви́дѣти, и҆ не ви́дѧтъ, и҆ оу҆́шы и҆́мꙋтъ є҆́же слы́шати, и҆ не слы́шатъ, занѐ до́мъ преѡгорчева́ѧй є҆́сть. υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
3
3
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, сотворѝ себѣ̀ сосꙋ́ды плѣ̑ннически, и҆ плѣне́нъ бꙋ́ди дне́мъ пред̾ ни́ми, и҆ преселе́нъ бꙋ́ди ѿ мѣ́ста твоегѡ̀ на мѣ́сто дрꙋго́е пред̾ ни́ми, ꙗ҆́кѡ да ви́дѧтъ, занѐ до́мъ прогнѣвлѧ́ѧй є҆́сть. καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
4
4
И҆ да и҆знесе́ши сосꙋ́ды твоѧ̑, ꙗ҆́кѡ сосꙋ́дъ плѣ́нническїй, дне́мъ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ: ты́ же и҆зы́деши въ ве́черъ пред̾ ни́ми, ꙗ҆́коже и҆схо́дитъ плѣ́нникъ. καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος·
5
5
Прокопа́й себѣ̀ стѣ́нꙋ, и҆ да и҆зы́деши сквозѣ̀ ю҆̀ пред̾ ни́ми. ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ·
6
6
На ра́менѣхъ взѧ́тъ бꙋ́деши и҆ покрове́нъ и҆зы́деши, лицѐ твоѐ покры́еши, и҆ да не ви́диши землѝ, поне́же чꙋ́до тѧ̀ да́хъ до́мꙋ і҆и҃левꙋ. ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
7
7
И҆ сотвори́хъ та́кѡ всѐ, є҆ли́ко мѝ заповѣ́да гдⷭ҇ь: и҆ сосꙋ́ды и҆знесо́хъ ꙗ҆́кѡ сосꙋ́ды плѣ́нничы дне́мъ, и҆ въ ве́черъ прокопа́хъ себѣ̀ стѣ́нꙋ рꙋко́ю, и҆ ѡ҆́тай и҆зыдо́хъ, и҆ на ра́мена взѧ́тъ бы́хъ пред̾ ни́ми. καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. -
8
8
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не заꙋ́тра ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων·
9
9
сы́не человѣ́чь, не рѣ́ша ли къ тебѣ̀ до́мъ і҆и҃левъ, до́мъ прогнѣвлѧ́ѧй: что́ ты твори́ши; υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς;
10
10
Рцы̀ къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: ко кнѧ́зю и҆ старѣ́йшинамъ і҆ерⷭ҇ли̑млимъ, и҆ всемꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, и҆̀же сꙋ́ть средѣ̀ и҆́хъ, εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
11
11
рцы̀, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ чꙋдеса̀ творю̀, ꙗ҆́коже сотвори́хъ, си́це и҆̀мъ бꙋ́детъ: во преселе́нїи и҆ во плѣне́нїи и҆зы́дꙋтъ. εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται,
12
12
И҆ кнѧ́зь средѣ̀ и҆́хъ на ра́мена взѧ́тъ бꙋ́детъ, и҆ ѡ҆́тай и҆зы́детъ сквозѣ̀ стѣ́нꙋ, и҆ прокопа́етъ, є҆́же є҆мꙋ̀ и҆зы́ти сквозѣ̀ ю҆̀, лицѐ своѐ покры́етъ, да не ви́димь бꙋ́детъ ѻ҆чесы̀, и҆ са́мъ землѝ не оу҆́зритъ. καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται.
13
13
И҆ прострꙋ̀ мре́жꙋ мою̀ на́нь, и҆ ꙗ҆́тъ бꙋ́детъ во ѡ҆держа́нїи мое́мъ, и҆ введꙋ̀ є҆го̀ въ вавѷлѡ́нъ въ зе́млю халде́йскꙋ, и҆ не оу҆́зритъ є҆ѧ̀, и҆ та́мѡ сконча́етсѧ. καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει.
14
14
И҆ всѧ̑, и҆̀же ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, помо́щники є҆гѡ̀, и҆ всѧ̑ застꙋпа́ющыѧ є҆го̀ разсѣ́ю по всѣ̑мъ вѣ́трѡмъ, и҆ ме́чь и҆злїю̀ в̾слѣ́дъ и҆́хъ: καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν·
15
15
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, и҆ є҆гда̀ разсы́плю ѧ҆̀ во ꙗ҆зы́ки и҆ разсѣ́ю ѧ҆̀ по страна́мъ: καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
16
16
и҆ ѡ҆ста́влю ѿ ни́хъ мꙋ́жы въ число̀ ѿ меча̀ и҆ ѿ гла́да и҆ ѿ сме́рти, ꙗ҆́кѡ да повѣ́дѧтъ всѧ̑ беззакѡ́нїѧ и҆́хъ во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може вни́дꙋтъ: и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. -
17
17
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, хлѣ́бъ тво́й съ болѣ́знїю снѣ́си и҆ во́дꙋ твою̀ со страда́нїемъ и҆ ско́рбїю и҆спїе́ши. υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι
19
19
И҆ рече́ши къ лю́демъ землѝ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь живꙋ́щымъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ на землѝ і҆и҃левѣ: хлѣ́бы своѧ̑ съ недоста́ткомъ снѣдѧ́тъ и҆ во́дꙋ свою̀ съ па́гꙋбою и҆спїю́тъ: ꙗ҆́кѡ да поги́бнетъ землѧ̀ со и҆сполне́нїемъ свои́мъ, въ нече́стїи бо всѝ живꙋ́щїи въ не́й. καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ·
20
20
И҆ гра́ди и҆́хъ населе́ннїи ѡ҆пꙋстѣ́ютъ, и҆ землѧ̀ и҆́хъ въ поги́бель бꙋ́детъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
21
21
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
22
22
сы́не человѣ́чь, ка́ѧ при́тча сїѧ̀ ва́мъ на землѝ і҆и҃левѣ, глаго́лющымъ: дѡ́лги дни̑, поги́бе всѧ́кое видѣ́нїе; υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις;
23
23
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀ къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѿвращꙋ̀ при́тчꙋ сїю̀, и҆ пото́мъ не рекꙋ́тъ при́тчи тоѧ̀ до́мъ і҆и҃левъ, ꙗ҆́кѡ рече́ши къ ни̑мъ: прибли́жишасѧ дні́е и҆ сло́во всѧ́кагѡ видѣ́нїѧ. διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως·
24
24
Занѐ не бꙋ́детъ ктомꙋ̀ всѧ́кое видѣ́нїе ло́жное, и҆ волхвꙋ́ѧй оу҆гѡ́днаѧ средѣ̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
25
25
Ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь возгл҃ю словеса̀ моѧ̑, возгл҃ю и҆ сотворю̀ и҆ не продолжꙋ̀ ктомꙋ̀: во дни̑ ва́шѧ, до́ме прогнѣ́ваѧй, рекꙋ̀ сло́во и҆ сотворю̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. -
26
26
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
27
27
сы́не человѣ́чь, сѐ, до́мъ і҆и҃левъ преѡгорчева́ѧй глаго́люще глаго́лютъ: видѣ́нїе, є҆́же се́й ви́дитъ, на дни̑ мнѡ́ги, и҆ на времена̀ дѡ́лга се́й прорица́етъ. υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει.
28
28
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀ къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: не продолжа́тсѧ ктомꙋ̀ всѧ̑ словеса̀ моѧ̑, ꙗ҆̀же возгл҃ю: ꙗ҆́кѡ возгл҃ю сло́во и҆ сотворю̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
Глава́ г҃і
Κεφάλαιο 13
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на проро́ки і҆и҃лєвы прорица́ющыѧ и҆ рече́ши проро́кѡмъ прорица́ющымъ ѿ се́рдца своегѡ̀, и҆ прорцы̀ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: слы́шите сло́во гдⷭ҇не, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ προφητεύσεις καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
3
3
сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: лю́тѣ прорица́ющымъ ѿ се́рдца своегѡ̀, ходѧ́щымъ в̾слѣ́дъ дꙋ́ха своегѡ̀, а҆ ѿню́дъ не ви́дѧщымъ. τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ τὸ καθόλου μὴ βλέπουσιν.
4
4
Ꙗ҆́коже лиси̑цы въ пꙋсты́ни, (та́кѡ) проро́цы твоѝ (бы́ша), і҆и҃лю! ὡς ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις, οἱ προφῆταί σου ᾿Ισραήλ.
5
5
Не ста́ша на тве́рди и҆ собра́ша стада̀ къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: не воста́ша глаго́лющїи въ де́нь гдⷭ҇ень, οὐκ ἔστησαν ἐν στερεώματι καὶ συνήγαγον ποίμνια ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐκ ἀνέστησαν οἱ λέγοντες· ἐν ἡμέρᾳ Κυρίου·
6
6
ви́дѧщїи лѡ́жнаѧ и҆ волхвꙋ́ющїи сꙋ́єтнаѧ, глаго́люще, та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь, гдⷭ҇ь же не посла̀ и҆̀хъ, и҆ нача́ша возставлѧ́ти сло́во. βλέποντες ψευδῆ, μαντευόμενοι μάταια, οἱ λέγοντες· λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἀπέσταλκεν αὐτούς, καὶ ἤρξαντο τοῦ ἀναστῆσαι λόγον.
7
7
Не ло́жное ли оу҆̀бо видѣ́нїе ви́дѣсте и҆ волхвова̑нїѧ сꙋ́єтнаѧ реко́сте; глаго́лете, речѐ гдⷭ҇ь: а҆́зъ же не гл҃ахъ. οὐχὶ ὅρασιν ψευδῆ ἑωράκατε καὶ μαντείας ματαίας εἰρήκατε;
8
8
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же словеса̀ ва̑ша лжи̑ва и҆ волхвова̑нїѧ ва̑ша сꙋ́єтна, тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ на вы̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν οἱ λόγοι ὑμῶν ψευδεῖς καὶ αἱ μαντεῖαι ὑμῶν μάταιαι, διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος,
9
9
и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на проро́ки ви́дѧщыѧ лжꙋ̀ и҆ провѣщава́ющыѧ сꙋ́єтнаѧ: въ наказа́нїи люді́й мои́хъ не бꙋ́дꙋтъ, и҆ въ писа́нїи до́мꙋ і҆и҃лева не впи́шꙋтсѧ, и҆ въ зе́млю і҆и҃левꙋ же вни́дꙋтъ, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς ὁρῶντας ψευδῆ καὶ τοὺς ἀποφθεγγομένους μάταια· ἐν παιδείᾳ τοῦ λαοῦ μου οὐκ ἔσονται, οὐδὲ ἐν γραφῇ οἴκου ᾿Ισραὴλ οὐ γραφήσονται καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος·
10
10
Поне́же прельсти́ша люді́й мои́хъ, глаго́люще: ми́ръ, ми́ръ: и҆ не бѧ́ше ми́ра: и҆ се́й согражда́етъ стѣ́нꙋ, а҆ ѻ҆нѝ помазꙋ́ютъ ю҆̀, паде́тсѧ. ἀνθ᾿ ὧν ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου λέγοντες· εἰρήνη εἰρήνη, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, καὶ οὗτος οἰκοδομεῖ τοῖχον, καὶ αὐτοὶ ἀλείφουσιν αὐτόν, εἰ πεσεῖται,
11
11
Глаго́ли къ помазꙋ́ющымъ ю҆̀: паде́тсѧ, и҆ бꙋ́детъ тꙋ́ча потоплѧ́ющаѧ, и҆ да́мъ ка́менїе стрѣ́льное въ свꙋ̑зы и҆́хъ, и҆ падꙋ́тсѧ, и҆ вѣ́тръ воздви́жꙋщь разме́щетъ, и҆ разсѧ́детсѧ. εἰπὸν πρὸς τοὺς ἀλείφοντας· πεσεῖται, καὶ ἔσται ὑετὸς κατακλύζων, καὶ δώσω λίθους πετροβόλους εἰς τοὺς ἐνδέσμους αὐτῶν, καὶ πεσοῦνται, καὶ πνεῦμα ἐξαῖρον, καὶ ραγήσεται.
12
12
И҆ сѐ, паде́сѧ стѣна̀, и҆ не рекꙋ́тъ ли къ ва́мъ: гдѣ̀ є҆́сть пома́занїе ва́ше, и҆́мже пома́засте; καὶ ἰδοὺ πέπτωκεν ὁ τοῖχος, καὶ οὐκ ἐροῦσι πρὸς ὑμᾶς· ποῦ ἐστιν ἡ ἀλοιφὴ ὑμῶν, ἣν ἠλείψατε;
13
13
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ наве́ргꙋ бꙋ́рю разорѧ́ющꙋю со ꙗ҆́ростїю, и҆ тꙋ́ча потоплѧ́ющи гнѣ́вомъ мои́мъ бꙋ́детъ, и҆ ка́менїе стрѣ́льное наведꙋ̀ ꙗ҆́ростїю во сконча́нїе: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ρήξω πνοὴν ἐξαίρουσαν μετὰ θυμοῦ, καὶ ὑετὸς κατακλύζων ἐν ὀργῇ μου ἔσται, καὶ τοὺς λίθους τοὺς πετροβόλους ἐν θυμῷ ἐπάξω εἰς συντέλειαν
14
14
и҆ раскопа́ю стѣ́нꙋ, ю҆́же пома́засте, и҆ паде́тсѧ, и҆ положꙋ̀ ю҆̀ на землѝ, и҆ ѿкры́ютсѧ ѡ҆снова̑нїѧ є҆ѧ̀, и҆ паде́тсѧ, и҆ сконча́етесѧ со ѡ҆бличе́нїемъ и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: καὶ κατασκάψω τὸν τοῖχον, ὃν ἠλείψατε, καὶ πεσεῖται· καὶ θήσω αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἀποκαλυφθήσεται τὰ θεμέλια αὐτοῦ, καὶ πεσεῖται, καὶ συντελεσθήσεσθε μετ᾿ ἐλέγχων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
15
15
и҆ сконча́ю ꙗ҆́рость мою̀ на стѣнѣ̀ и҆ на помазꙋ́ющихъ ю҆̀, и҆ паде́тъ. И҆ реко́хъ къ ва́мъ: нѣ́сть стѣны̀, ни помазꙋ́ющихъ є҆ѧ̀, καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείφοντας αὐτόν, καὶ πεσεῖται. καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· οὐκ ἔστιν ὁ τοῖχος οὐδὲ οἱ ἀλείφοντες αὐτὸν
16
16
проро́цы і҆и҃лєвы, прорица́ющїи на і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ ви́дѧщїи є҆мꙋ̀ ми́ръ, и҆ нѣ́сть ми́ра, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. προφῆται τοῦ ᾿Ισραὴλ οἱ προφητεύοντες ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ὁρῶντες αὐτῇ εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, λέγει Κύριος. -
17
17
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на дщє́ри люді́й твои́хъ, на прорица́ющыѧ ѿ се́рдца своегѡ̀, и҆ прорцы̀ на ни́хъ, Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας τοῦ λαοῦ σου τὰς προφητευούσας ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰς
18
18
и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: го́ре сшива́ющымъ возгла̑вїйцы под̾ всѧ́кїй ла́коть рꙋкѝ и҆ сотворѧ́ющымъ покрыва̑ла над̾ всѧ́кꙋю главꙋ̀ всѧ́кагѡ во́зраста, є҆́же разврати́ти дꙋ́шы: дꙋ́ши разврати́шасѧ люді́й мои́хъ, и҆ дꙋ́шъ снабдѣва́хꙋ: καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ ταῖς συρραπτούσαις προσκεφάλαια ὑπὸ πάντα ἀγκῶνα χειρὸς καὶ ποιούσαις ἐπιβόλαια ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν πάσης ἡλικίας τοῦ διαστρέφειν ψυχάς· αἱ ψυχαὶ διεστράφησαν τοῦ λαοῦ μου, καὶ ψυχὰς περιεποιοῦντο.
19
19
и҆ ѡ҆сквернавлѧ́хꙋ мѧ̀ оу҆ люді́й мои́хъ, го́рсти ра́ди ꙗ҆чме́не и҆ ра́ди оу҆крꙋ́ха хлѣ́ба, є҆́же и҆зби́ти дꙋ́шы, и҆̀мже не подоба́ше оу҆мре́ти, и҆ ѡ҆живи́ти дꙋ́шы, и҆̀мже не подоба́ше жи́ти, провѣща́юще лю́демъ мои̑мъ, послꙋ́шающымъ лжи́выхъ провѣща́нїй. καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθῶν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτων τοῦ ἀποκτεῖναι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν, καὶ τοῦ περιποιήσασθαι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀποφθέγγεσθαι ὑμᾶς λαῷ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα.
20
20
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на возгла̑вїѧ ва̑ша, и҆́миже вы̀ развраща́ете дꙋ́шы та́мѡ: и҆ ѿто́ргнꙋ ѧ҆̀ ѿ мы́шцей ва́шихъ, и҆ послю̀ дꙋ́шы, ꙗ҆̀же вы̀ развраща́сте дꙋ́шы и҆́хъ на разсы́панїе, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ὑμῶν, ἐφ᾿ ἃ ὑμεῖς ἐκεῖ συστρέφετε ψυχάς, καὶ διαρρήξω αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων ὑμῶν καὶ ἐξαποστελῶ τὰς ψυχάς, ἃς ὑμεῖς ἐκστρέφετε τὰς ψυχὰς αὐτῶν, εἰς διασκορπισμόν·
21
21
и҆ растерза́ю покрыва̑ла ва̑ша, и҆ ѿимꙋ̀ лю́ди моѧ̑ ѿ рꙋкѝ ва́шеѧ, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́дꙋтъ въ рꙋка́хъ ва́шихъ на развраще́нїе, и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: καὶ διαρρήξω τὰ ἐπιβόλαια ὑμῶν καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἐν χερσὶν ὑμῶν εἰς συστροφήν· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
22
22
поне́же развраща́сте се́рдце првⷣнагѡ непра́веднѡ, а҆́зъ же не развраща́хъ є҆гѡ̀, и҆ оу҆крѣплѧ́сте рꙋ́цѣ беззако́нникꙋ, є҆́же ѿню́дъ не ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ є҆гѡ̀ ѕла́гѡ и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀, ἀνθ᾿ ὧν διεστρέφετε καρδίαν δικαίου ἀδίκως, καὶ ἐγὼ οὐ διέστρεφον αὐτόν, καὶ τοῦ κατισχῦσαι χεῖρας ἀνόμου τὸ καθόλου μὴ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆσαι αὐτόν,
23
23
сегѡ̀ ра́ди не оу҆́зрите лжѝ, и҆ волхвова́нїѧ ктомꙋ̀ не и҆́мате волхвова́ти: и҆ и҆зба́влю лю́ди моѧ̑ ѿ рꙋ́къ ва́шихъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. διὰ τοῦτο ψευδῆ οὐ μὴ ἴδητε καὶ μαντείας οὐ μὴ μαντεύσησθε ἔτι, καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ д҃і
Κεφάλαιο 14
1
1
И҆ прїидо́ша ко мнѣ̀ мꙋ́жїе ѿ ста́рєцъ і҆и҃левыхъ и҆ сѣдо́ша предо мно́ю. ΚΑΙ ἦλθον πρός με ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκάθησαν πρὸ προσώπου μου.
2
2
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγένετο πρός με λόγος Κυρίου λέγων·
3
3
сы́не человѣ́чь, мꙋ́жїе сі́и положи́ша помышлє́нїѧ своѧ̑ на сердца́хъ свои́хъ и҆ мꙋче́нїе непра́вдъ свои́хъ поста́виша пред̾ лице́мъ свои́мъ: а҆́ще ѿвѣща́ѧй ѿвѣща́ю и҆̀мъ; υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἄνδρες οὗτοι ἔθεντο τὰ διανοήματα αὐτῶν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὴν κόλασιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἔθηκαν πρὸ προσώπου αὐτῶν· εἰ ἀποκρινόμενος ἀποκριθῶ αὐτοῖς;
4
4
Сегѡ̀ ра́ди глаго́ли къ ни̑мъ и҆ рече́ши и҆̀мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: человѣ́къ человѣ́къ ѿ до́мꙋ і҆и҃лева, и҆́же а҆́ще положи́тъ мы̑сли своѧ̑ въ се́рдцы свое́мъ и҆ мꙋче́нїе непра́вды своеѧ̀ оу҆чини́тъ пред̾ лице́мъ свои́мъ и҆ прїи́детъ ко проро́кꙋ, а҆́зъ гдⷭ҇ь ѿвѣща́ю є҆мꙋ̀ ѡ҆ си́хъ, и҆́миже держи́тсѧ мы́сль є҆гѡ̀: διὰ τοῦτο λάλησον αὐτοῖς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν θῇ τὰ διανοήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν οἷς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτοῦ,
5
5
ꙗ҆́кѡ да оу҆клонѧ́тъ до́мъ і҆и҃левъ сердца́мъ и҆́хъ оу҆далє́нымъ ѿ менє̀ помышле́ньми и҆́хъ. ὅπως πλαγιάση τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν τὰς ἀπηλλοτριωμένας ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
6
6
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: ѡ҆брати́тесѧ и҆ ѿврати́тесѧ ѿ начина́нїй ва́шихъ и҆ ѿ всѣ́хъ нече́стїй ва́шихъ, и҆ ѡ҆брати́те ли́ца ва̑ша ко мнѣ̀: διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν καὶ ἐπιστρέψατε τὰ πρόσωπα ὑμῶν.
7
7
занѐ человѣ́къ человѣ́къ ѿ до́мꙋ і҆и҃лева и҆ ѿ прише́лцєвъ прише́дшихъ ко і҆и҃леви, и҆́же а҆́ще оу҆дали́тсѧ ѿ менє̀ и҆ положи́тъ мы̑сли своѧ̑ на се́рдцы свое́мъ и҆ мꙋче́нїе непра́вды своеѧ̀ оу҆чини́тъ пред̾ лице́мъ свои́мъ и҆ прїи́детъ ко проро́кꙋ є҆́же вопроси́ти є҆мꙋ̀ менѐ, а҆́зъ гдⷭ҇ь ѿвѣща́ю є҆мꙋ̀, въ не́мже держи́тсѧ ѻ҆́нъ, διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκ τῶν προσηλύτων τῶν προσηλυτευόντων ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θῆται τὰ ἐνθυμήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην τοῦ ἐπερωτῆσαι αὐτὸν ἐν ἐμοί, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν ᾧ ἐνέχεται ἐν αὐτῷ.
8
8
и҆ оу҆твержꙋ̀ лицѐ моѐ на человѣ́ка того̀ и҆ положꙋ̀ є҆го̀ въ поги́бель и҆ въ потребле́нїе и҆ и҆зве́ргꙋ є҆го̀ ѿ среды̀ люді́й мои́хъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ θήσομαι αὐτὸν εἰς ἔρημον καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαρῶ αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
9
9
И҆ проро́къ а҆́ще прельсти́тсѧ и҆ рече́тъ сло́во, а҆́зъ гдⷭ҇ь прельсти́хъ проро́ка того̀, и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на́нь и҆ потреблю̀ є҆го̀ ѿ среды̀ люді́й і҆и҃левыхъ. καὶ ὁ προφήτης ἐὰν πλανηθῇ καὶ λαλήσῃ, ἐγὼ Κύριος πεπλάνηκα τὸν προφήτην ἐκεῖνον, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἀφανιῶ αὐτόν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ.
10
10
И҆ прїи́мꙋтъ непра́вдꙋ свою̀ по непра́вдѣ вопроша́ющагѡ, и҆ по непра́вдѣ та́кожде проро́кꙋ бꙋ́детъ, καὶ λήψονται τὴν ἀδικίαν αὐτῶν κατὰ τὸ ἀδίκημα τοῦ ἐπερωτῶντος, καὶ κατὰ τὸ ἀδίκημα ὁμοίως τῷ προφήτῃ ἔσται,
11
11
ꙗ҆́кѡ да не прельща́етсѧ ктомꙋ̀ до́мъ і҆и҃левъ ѿ менє̀, и҆ да не ѡ҆сквернѧ́ютсѧ ктомꙋ̀ во всѣ́хъ грѣсѣ́хъ свои́хъ, и҆ бꙋ́дꙋтъ мѝ въ лю́ди, а҆́зъ же бꙋ́дꙋ и҆̀мъ въ бг҃а, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ὅπως μὴ πλανᾶται ἔτι ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν πᾶσι τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, λέγει Κύριος.
12
12
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
13
13
сы́не человѣ́чь, землѧ̀ а҆́ще согрѣши́тъ мѝ, є҆́же па́стисѧ грѣхо́мъ, прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на ню̀ и҆ сотрꙋ̀ оу҆твержде́нїе хлѣ́бное и҆ пꙋщꙋ̀ на ню̀ гла́дъ и҆ возмꙋ̀ съ неѧ̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, υἱὲ ἀνθρώπου, γῆ ἐὰν ἁμάρτῃ μοι τοῦ παραπεσεῖν παράπτωμα καὶ ἐκτενῶν τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ συντρίψω αὐτῆς στήριγμα ἄρτου καὶ ἐξαποστελῶ ἐπ᾿ αὐτὴν λιμὸν καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτήνη·
14
14
и҆ а҆́ще бꙋ́дꙋтъ сі́и трїѐ мꙋ́жїе средѣ̀ є҆ѧ̀, нѡ́е и҆ данїи́лъ и҆ і҆́ѡвъ, ті́и во пра́вдѣ свое́й спасꙋ́тсѧ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: καὶ ἐὰν ὦσιν οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιώβ, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν σωθήσονται, λέγει Κύριος.
15
15
а҆́ще и҆ ѕвѣ̑ри ѕлы̑ѧ напꙋщꙋ̀ на зе́млю и҆ оу҆мꙋ́чꙋ ю҆̀, и҆ бꙋ́детъ въ па́гꙋбꙋ, и҆ не бꙋ́детъ проходѧ́щагѡ сквозѣ̀ ю҆̀ ѿ лица̀ ѕвѣре́й, ἐὰν καὶ θηρία πονηρὰ ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τιμωρήσομαι αὐτὴν καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διοδεύων ἀπὸ προσώπου τῶν θηρίων,
16
16
и҆ а҆́ще бꙋ́дꙋтъ трїѐ сі́и мꙋ́жїе средѣ̀ є҆ѧ̀, живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, ни сы́нове, ни дщє́ри и҆́хъ спасꙋ́тсѧ, но то́кмѡ сі́и є҆ди́ни спасꙋ́тсѧ, а҆ землѧ̀ въ потребле́нїе бꙋ́детъ: καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὦσι, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ υἱοὶ ἢ θυγατέρες σωθήσονται, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται, ἡ δὲ γῆ ἔσται εἰς ὄλεθρον.
17
17
а҆́ще же наведꙋ̀ на тꙋ̀ зе́млю ме́чь и҆ рекꙋ̀: ме́чь да про́йдетъ зе́млю, и҆ возмꙋ̀ ѿ неѧ̀ человѣ́ка и҆ скота̀, ἢ καὶ ρομφαίαν ἐὰν ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ εἴπω· ρομφαία διελθάτω διὰ τῆς γῆς, καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
18
18
и҆ трїѐ мꙋ́жїе сі́и бꙋ́дꙋтъ средѣ̀ є҆ѧ̀, живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, не и҆зба́вѧтъ ни сынѡ́въ, ни дще́рей свои́хъ, но ті́и є҆ди́ни спасꙋ́тсѧ: καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, οὐ μὴ ρύσωνται υἱοὺς οὐδὲ θυγατέρας, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται.
19
19
а҆́ще же и҆ сме́рть пꙋщꙋ̀ на зе́млю ѻ҆́нꙋ и҆ и҆злїю̀ ꙗ҆́рость мою̀ на ню̀ въ кро́ви, є҆́же потреби́ти ѿ неѧ̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, ἢ καὶ θάνατον ἐπαποστείλω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπ᾿ αὐτὴν ἐν αἵματι τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
20
20
нѡ́е же и҆ данїи́лъ и҆ і҆́ѡвъ бꙋ́дꙋтъ посредѣ̀ є҆ѧ̀, живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, ни сы́нове, ни дщє́ри не ѡ҆ста́нꙋтъ и҆̀мъ, ті́и же во пра́вдѣ свое́й спасꙋ́тсѧ и҆ и҆зба́вѧтъ дꙋ́шы своѧ̑. καὶ Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιὼβ ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν υἱοὶ ἢ θυγατέρες ὑπολειφθῶσιν, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν ρύσονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
21
21
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆́ще же и҆ четы́ри мє́сти моѧ̑ лю̑тыѧ пꙋщꙋ̀ на і҆ерⷭ҇ли́ма, ме́чь и҆ гла́дъ, и҆ ѕвѣ̑ри лю̑ты и҆ сме́рть, є҆́же потреби́ти ѿ негѡ̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἐκδικήσεις μου τὰς πονηράς, ρομφαίαν καὶ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ θάνατον, ἐξαποστείλω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
22
22
и҆ сѐ, ѡ҆ста́влени въ не́мъ спасе́ннїи ѿ негѡ̀, сі́и и҆зведꙋ́тъ сы̑ны и҆ дщє́ри: сѐ, ті́и и҆зы́дꙋтъ къ ва́мъ, и҆ оу҆́зрите пꙋти̑ и҆́хъ и҆ помышлє́нїѧ и҆́хъ, и҆ раска́етесѧ ѿ ѕлы́хъ, ꙗ҆̀же наведо́хъ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, всѧ̑ ѕла̑ѧ, ꙗ҆̀же наведо́хъ на́нь, καὶ ἰδοὺ ὑπολελειμμένοι ἐν αὐτῇ οἱ ἀνασεσωσμένοι αὐτῆς, οἳ ἐξάγουσιν ἐξ αὐτῆς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, ἰδοὺ αὐτοὶ ἐκπορεύονται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν καὶ μεταμεληθήσεσθε ἐπὶ τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, πάντα τὰ κακὰ ἃ ἐπήγαγαν ἐπ᾿ αὐτήν,
23
23
и҆ оу҆тѣ́шатъ ва́съ: поне́же оу҆́зрите пꙋти̑ и҆́хъ и҆ оу҆мышлє́нїѧ и҆́хъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ не всꙋ́е сотвори́лъ є҆́смь всѧ̑, є҆ли̑ка сотвори́хъ въ не́мъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ παρακαλέσουσιν ὑμᾶς, διότι ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι οὐ μάτην πεποίηκα πάντα, ὅσα ἐποίησα ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
Глава́ є҃і
Κεφάλαιο 15
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, что̀ бы́ло бы дре́во ло́зное ѿ всѣ́хъ древе́съ гро́здныхъ, сꙋ́щихъ во древесѣ́хъ дꙋбра́вныхъ; καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐκ πάντων τῶν ξύλων τῶν κλημάτων τῶν ὄντων ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ;
3
3
А҆́ще во́змꙋтъ ѿ негѡ̀ дре́во, є҆́же сотвори́ти дѣ́ло; и҆ а҆́ще во́змꙋтъ ко́лъ ѿ негѡ̀, є҆́же ѡ҆бѣ́сити на не́мъ кі́й либо сосꙋ́дъ; εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς ξύλον τοῦ ποιῆσαι εἰς ἐργασίαν; εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς πάσσαλον τοῦ κρεμάσαι ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶν σκεῦος;
4
4
Ра́звѣ є҆́же ѻ҆гне́ви преда́стсѧ на потребле́нїе, лѣ́тнее ѡ҆чище́нїе є҆гѡ̀ потреблѧ́етъ ѻ҆́гнь, и҆ и҆счеза́етъ до конца̀: є҆да̀ потре́бно бꙋ́детъ на дѣ́ло; πάρεξ πυρὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν, τὴν κατ᾿ ἐνιαυτὸν κάθαρσιν ἀπ᾿ αὐτῆς ἀναλίσκει τὸ πῦρ, καὶ ἐκλείπει εἰς τέλος· μὴ χρήσιμον ἔσται εἰς ἐργασίαν;
5
5
И҆ є҆щѐ цѣ́лꙋ є҆мꙋ̀ сꙋ́щꙋ не бꙋ́детъ на дѣ́ло, кольмѝ па́че а҆́ще ѻ҆́гнь є҆̀ попали́тъ до конца̀, бꙋ́детъ ли на дѣ́ло пото́мъ; οὐδὲ ἔτι αὐτοῦ ὄντος ὁλοκλήρου οὐκ ἔσται εἰς ἐργασίαν. μὴ ὅτι ἐὰν καὶ πῦρ αὐτὸ ἀναλώσῃ εἰς τέλος, εἰ ἔτι ἔσται εἰς ἐργασίαν;
6
6
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: ꙗ҆́коже лоза̀ вїногра́днаѧ во дре́вѣхъ дꙋбра́вныхъ, ю҆́же да́хъ на потребле́нїе ѻ҆гне́ви, та́кѡ да́мъ живꙋ́щыѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὃν τρόπον τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, ὃ δέδωκα αὐτὸ πυρὶ εἰς ἀνάλωσιν, οὕτως δέδωκα τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ.
7
7
и҆ да́мъ лицѐ моѐ на нѧ̀, ѿ ѻ҆гнѧ̀ и҆зы́дꙋтъ, и҆ ѻ҆́гнь поѧ́стъ ѧ҆̀: и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ оу҆тверждꙋ̀ лицѐ моѐ на ни́хъ: καὶ δώσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς· ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξελεύσονται, καὶ πῦρ αὐτοὺς καταφάγεται, καὶ ἐπιγνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ στηρίσαι με τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
8
8
и҆ да́мъ зе́млю въ па́гꙋбꙋ, занѐ впадо́ша въ грѣ́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δώσω τὴν γῆν εἰς ἀφανισμόν, ἀνθ᾿ ὧν παρέπεσον παραπτώματι, λέγει Κύριος.
Глава́ ѕ҃і
Κεφάλαιο 16
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, засвидѣ́телствꙋй і҆ерⷭ҇ли́мꙋ беззакѡ́нїѧ є҆гѡ̀ υἱὲ ἀνθρώπου, διαμάρτυραι τῇ ῾Ιερουσαλὴμ τὰς ἀνομίας αὐτῆς
3
3
и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь дще́ри і҆ерⷭ҇ли́мстѣй: ко́рень тво́й и҆ бытїѐ твоѐ ѿ землѝ ханане́йски: ѻ҆те́цъ тво́й а҆морре́анинъ и҆ ма́ти твоѧ̀ хетте́анынѧ: καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· ἡ ρίζα σου καὶ ἡ γένεσίς σου ἐκ γῆς Χαναάν, ὁ πατήρ σου ᾿Αμορραῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία.
4
4
и҆ рожде́нїе твоѐ, въ ѻ҆́ньже де́нь роди́ласѧ є҆сѝ, не ѡ҆бѧза́ша сосє́цъ твои́хъ [Є҆вр.: не ѿрѣ́заша тѝ пꙋ́па.], и҆ водо́ю не ѡ҆мы́ша тѧ̀ на спасе́нїе, ни со́лїю ѡ҆соли́ша, нижѐ пелена́ми пови́ша: καὶ ἡ γένεσίς σου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐτέχθης, οὐκ ἔδησας τοὺς μαστούς σου καί ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης, οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης καὶ ἐν σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης,
5
5
и҆ не пощадѣ̀ тебѐ ѻ҆́ко моѐ, є҆́же сотвори́ти тебѣ̀ є҆ди́но ѿ всѣ́хъ си́хъ, пострада́ти что̀ ѡ҆ тебѣ̀, и҆ ѿве́ржена была̀ є҆сѝ на лицѐ по́лѧ стро́потствомъ дꙋшѝ твоеѧ̀, въ де́нь въ ѻ҆́ньже роди́ласѧ є҆сѝ. οὐδὲ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σοὶ τοῦ ποιῆσαί σοι ἓν ἐκ πάντων τούτων, τοῦ παθεῖν τι ἐπὶ σοί, καὶ ἀπερρίφης ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου τῇ σκολιότητι τῆς ψυχῆς σου ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐτέχθης.
6
6
И҆ проидо́хъ сквозѣ́ тѧ и҆ ви́дѣхъ тѧ̀ смѣ́шенꙋ во кро́ви твое́й и҆ реко́хъ тѝ: ѿ кро́ве твоеѧ̀ жива̀ бꙋ́ди: и҆ реко́хъ тебѣ̀: во кро́ви твое́й живо́тъ тво́й: καὶ διῆλθον ἐπὶ σὲ καὶ εἶδόν σε πεφυρμένην ἐν τῷ αἵματί σου καὶ εἶπά σοι· ἐκ τοῦ αἵματός σου ζωή·
7
7
оу҆множа́йсѧ, ꙗ҆́коже прозѧбе́нїе се́лное да́хъ тѧ̀, и҆ оу҆мно́жиласѧ є҆сѝ и҆ возвели́чиласѧ и҆ вошла̀ є҆сѝ во гра́ды градѡ́въ: сосцы̀ твоѝ возрасто́ша, и҆ вла́си твоѝ просвѣтлѣ́ша, ты́ же была̀ є҆сѝ нага̀ и҆ без̾ красы̀. πληθύνου, καθὼς ἡ ἀνατολὴ τοῦ ἀγροῦ δέδωκά σε· καὶ ἐπληθύνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ εἰσῆλθες εἰς πόλεις πόλεων· οἱ μαστοί σου ἀνωρθώθησαν, καὶ ἡ θρίξ σου ἀνέτειλε, σὺ δὲ ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα.
8
8
И҆ проидо́хъ сквозѣ́ тѧ и҆ ви́дѣхъ тѧ̀: и҆ сѐ, вре́мѧ твоѐ, ꙗ҆́кѡ вре́мѧ вита́ющихъ: и҆ простро́хъ крилѣ̑ моѝ на тѧ̀ и҆ прикры́хъ стꙋ́дъ тво́й, и҆ клѧ́хсѧ тебѣ̀ и҆ внидо́хъ въ завѣ́тъ съ тобо́ю, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, и҆ была̀ є҆сѝ мнѣ̀: καὶ διῆλθον διὰ σοῦ καὶ εἶδόν σε, καὶ ἰδοὺ καιρός σου καὶ καιρὸς καταλυόντων, καὶ διεπέτασα τὰς πτέρυγάς μου ἐπὶ σὲ καὶ ἐκάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σου· καὶ ὤμοσά σοι καὶ εἰσῆλθον ἐν διαθήκῃ μετὰ σοῦ, λέγει Κύριος, καὶ ἐγένου μοι.
9
9
и҆ ѡ҆мы́хъ тѧ̀ водо́ю и҆ ѡ҆полоска́хъ кро́вь твою̀ ѿ тебє̀ и҆ пома́захъ тѧ̀ є҆ле́емъ, καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίῳ
10
10
и҆ ѡ҆блеко́хъ тѧ̀ въ пестрѡты̀ и҆ ѡ҆бꙋ́хъ тѧ̀ въ червлє́ны, и҆ препоѧ́сахъ тѧ̀ вѷссо́номъ и҆ возложи́хъ на тѧ̀ трїха́птонъ, καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλα καὶ ὑπέδυσά σε ὑάκινθον καὶ ἔζωσά σε βύσσῳ καὶ περιέβαλόν σε τριχάπτῳ
11
11
и҆ оу҆краси́хъ тѧ̀ оу҆́тварїю и҆ возложи́хъ запѧ́стїе на рꙋ́цѣ твоѝ и҆ гри́внꙋ на вы́ю твою̀, καὶ ἐκόσμημά σε κόσμῳ καὶ περιέθηκα ψέλια περὶ τὰς χεῖράς σου καὶ κάθεμα περὶ τὸν τράχηλόν σου
12
12
и҆ да́хъ оу҆серѧ̑зи на нѡ́здри твоѧ̑ и҆ ко́лца во оу҆́шы твоѝ и҆ вѣне́цъ хвалы̀ на главꙋ̀ твою̀: καὶ ἔδωκα ἐνώτιον περὶ τὸν μυκτῆρά σου καὶ τροχίσκους ἐπὶ τὰ ὦτά σου καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου.
13
13
и҆ оу҆краше́нна была̀ є҆сѝ зла́томъ и҆ сребро́мъ, и҆ ѻ҆дє́жды твоѧ̑ вѷссѡ́нны и҆ трїха́пты и҆ и҆спещрє́нїѧ, семїда́лъ и҆ ме́дъ и҆ ма́сло ꙗ҆́ла є҆сѝ, и҆ была̀ є҆сѝ добра̀ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀, и҆ оу҆пра́виласѧ є҆сѝ на ца́рство: καὶ ἐκοσμήθης χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, καὶ τὰ περιβόλαιά σου βύσσινα καὶ τρίχαπτα καὶ ποικίλα· σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἔφαγες καὶ ἐγένου καλή σφόδρα.
14
14
и҆ и҆зы́де и҆́мѧ твоѐ во ꙗ҆зы́ки въ добро́тѣ твое́й, занѐ соверше́нно бѣ̀ лѣ́потою въ красотѣ̀, ю҆́же оу҆чини́хъ на тебѣ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἐξῆλθέ σου ὄνομα ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν τῷ κάλλει σου, διότι συντετελεσμένον ἦν ἐν εὐπρεπείᾳ ἐν τῇ ὡραιότητι, ᾗ ἔταξα ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος. -
15
15
Ты́ же оу҆пова́ла є҆сѝ на добро́тꙋ твою̀ и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ во и҆́мени твое́мъ и҆ и҆злїѧ́ла є҆сѝ блꙋже́нїе твоѐ на всѧ́каго мимоходѧ́щаго, томꙋ̀ была̀ є҆сѝ, є҆мꙋ́же не подоба́ше: Καὶ ἐπεποίθεις ἐν τῷ κάλλει σου καὶ ἐπόρνευσας ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πάροδον, ὃ οὐκ ἔσται.
16
16
и҆ взѧла̀ є҆сѝ ѿ ри́зъ твои́хъ и҆ сотвори́ла себѣ̀ кꙋмі́ры сошвє́ныѧ и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ съ ни́ми, и҆ не вни́деши, и҆ не бꙋ́детъ. καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἴδωλα ραπτὰ καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπ᾿ αὐτά· καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃς, οὐδὲ μὴ γένηται.
17
17
И҆ взѧла̀ є҆сѝ сосꙋ́ды хвалы̀ твоеѧ̀ ѿ сребра̀ моегѡ̀ и҆ зла́та моегѡ̀, ѿ ни́хже да́хъ тебѣ̀, и҆ сотвори́ла себѣ̀ ѡ҆́бразы мꙋ́жєски, и҆ соблꙋди́ла є҆сѝ въ ни́хъ. καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου ἐκ τοῦ χρυσίου μου καὶ ἐκ τοῦ ἀργυρίου μου, ἐξ ὧν ἔδωκά σοι καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπόρνευσας ἐν αὐταῖς·
18
18
И҆ взѧла̀ є҆сѝ ри̑зы своѧ̑ и҆спещрє́нныѧ и҆ ѡ҆дѣ́ѧласѧ є҆сѝ въ нѧ̀, и҆ ма́сло моѐ и҆ ѳѷмїа́мъ мо́й положи́ла є҆сѝ пред̾ лице́мъ и҆́хъ, καὶ ἔλαβες τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον σου καὶ περιέβαλες αὐτὰ καὶ τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου ἔθηκας πρὸ προσώπου αὐτῶν·
19
19
и҆ хлѣ́бы моѧ̑, ꙗ҆̀же да́хъ тебѣ̀, семїда́ломъ и҆ ма́сломъ и҆ ме́домъ напита́хъ тѧ̀, и҆ положи́ла є҆сѝ та̑ пред̾ лице́мъ и҆́хъ въ воню̀ благоꙋха́нїѧ. И҆ бы́сть по си́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, καὶ τοὺς ἄρτους μου, οὓς ἔδωκά σοι, σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἐψώμισά σε καὶ ἔθηκας αὐτὰ πρὸ προσώπου αὐτῶν εἰς ὀσμήν εὐωδίας· καὶ ἐγένετο, λέγει Κύριος,
20
20
и҆ взѧла̀ є҆сѝ сы́ны твоѧ̑ и҆ дщє́ри твоѧ̑, ꙗ҆̀же родила̀ є҆сѝ, и҆ закла́ла є҆сѝ и҆̀мъ въ потребле́нїе. Є҆да̀ ма́лѡ соблꙋди́ла є҆сѝ; καὶ ἔλαβες τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, ἃς ἐγέννησας, καὶ ἔθυσας αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀνάλωσιν, ὡς μικρὰ ἐξεπόρνευσας,
21
21
И҆ закла́ла є҆сѝ ча̑да твоѧ̑ и҆ дала̀ є҆сѝ ѧ҆̀, внегда̀ принесла̀ є҆сѝ и҆̀хъ на же́ртвꙋ и҆̀мъ. καὶ ἔσφαξας τὰ τέκνα σου καὶ ἔδωκας αὐτὰ ἐν τῷ ἀποτροπιάζεσθαί σε ἐν αὐτοῖς.
22
22
Сїѐ па́че всѧ́кагѡ блꙋда̀ твоегѡ̀ и҆ гнꙋ́сностей твои́хъ: и҆ не помѧнꙋ́ла є҆сѝ дні́й младе́нства твоегѡ̀, є҆гда̀ была̀ є҆сѝ нага̀ и҆ без̾ѡбра́зна, и҆ смѣ́шена во кро́ви твое́й жила̀ є҆сѝ. τοῦτο παρὰ πᾶσαν τὴν πορνείαν σου, καὶ οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου, ὅτε ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα καὶ πεφυρμένη ἐν τῷ αἵματί σου ἔζησας.
23
23
И҆ бы́сть по всѣ́хъ ѕло́бахъ твои́хъ, го́ре го́ре тебѣ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, καὶ ἐγένετο μετὰ πάσας τὰς κακίας σου, λέγει Κύριος,
24
24
и҆ создала̀ є҆сѝ себѣ̀ хра́мъ блꙋдни́ческїй и҆ сотвори́ла себѣ̀ полага̑нїѧ на всѣ́хъ сто́гнахъ: καὶ ᾠκοδόμησας σεαυτῇ οἴκημα πορνικὸν καὶ ἐποίησας σεαυτῇ ἔκθεμα ἐν πάσῃ πλατείᾳ
25
25
и҆ въ нача́лѣ всѧ́кагѡ пꙋтѝ создала̀ є҆сѝ блꙋди̑лища своѧ̑ и҆ растли́ла добро́тꙋ твою̀, и҆ разложи́ла го́лєни твоѧ̑ всѧ́комꙋ мимоходѧ́щемꙋ и҆ оу҆мно́жила є҆сѝ блꙋ́дъ тво́й: καὶ ἐπ᾿ ἀρχῆς πάσης ὁδοῦ ᾠκοδόμησας τὰ πορνεῖά σου καὶ ἐλυμήνω τὸ κάλλος σου καὶ διήγαγες τὰ σκέλη σου παντὶ παρόδῳ καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου·
26
26
и҆ соблꙋди́ла съ сынмѝ є҆гѵ́петскими сосѣ̑ды твои́ми дебелопло́тными, и҆ мно́гажды блꙋди́ла є҆сѝ, є҆́же разгнѣ́вати мѧ̀. καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμοροῦντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχῶς ἐξεπόρνευσας τοῦ παροργίσαι με.
27
27
И҆ сѐ, прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ ѿве́ргꙋ зако́ны твоѧ̑ и҆ преда́мъ тѧ̀ дꙋша́мъ ненави́дѧщымъ тебѐ, дще́ремъ и҆ноплеме́нникѡвъ, совраща́ющымъ тѧ̀ съ пꙋтѝ твоегѡ̀, и҆́мже нече́ствовала є҆сѝ. ἐὰν δὲ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρῶ τὰ νόμιμά σου καὶ παραδώσω εἰς ψυχὰς μισούντων σε, θυγατέρας ἀλλοφύλων τὰς ἐκκλινούσας σε ἐκ τῆς ὁδοῦ σου, ἧς ἠσέβησας.
28
28
И҆ соблꙋди́ла є҆сѝ съ сынмѝ а҆ссѵ́ровыми и҆ нижѐ та́кѡ насы́тиласѧ є҆сѝ: и҆ соблꙋди́ла и҆ не насы́тиласѧ, καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τὰς θυγατέρας ᾿Ασσοὺρ καὶ οὐδ᾿ οὕτως ἐνεπλήσθης· καὶ ἐξεπόρνευσας καὶ οὐκ ἐνεπίπλω.
29
29
и҆ оу҆мно́жила завѣ́ты твоѧ̑ ко землѝ ханане́йстѣй, халде́йстѣй, и҆ нижѐ въ си́хъ насы́тиласѧ є҆сѝ. καὶ ἐπλήθυνας τὰς διαθήκας σου πρὸς γῆν Χαλδαίων καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἐνεπλήσθης.
30
30
Что̀ сотворю̀ се́рдцꙋ твоемꙋ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, внегда̀ твори́ши всѧ̑ сїѧ̑ дѣла̀ жены̀ блꙋдни́цы проде́рзыѧ; И҆ соблꙋди́ла є҆сѝ трегꙋ́бѡ во дще́рехъ твои́хъ. τί διαθῶ τὴν θυγατέρα σου, λέγει Κύριος, ἐν τῷ ποιῆσαί σε πάντα ταῦτα, ἔργα γυναικὸς πόρνης; καὶ ἐξεπόρνευσας τρισσῶς ἐν ταῖς θυγατράσι σου·
31
31
Є҆гда̀ согради́ла є҆сѝ блꙋди́лище твоѐ въ нача́лѣ всѧ́кагѡ пꙋтѝ и҆ высѡ́каѧ твоѧ̑ сотвори́ла є҆сѝ на всѣ́хъ сто́гнахъ, и҆ не была̀ ꙗ҆́кѡ блꙋдни́ца собира́ющаѧ нае́мъ. τὸ πορνεῖον ᾠκοδόμησας ἐν πάσῃ ἀρχῇ ὁδοῦ καὶ τὴν βάσιν σου ἐποίησας ἐν πάσῃ πλατείᾳ καὶ ἐγένου ὡς πόρνη συνάγουσα μισθώματα.
32
32
Жена̀ любодѣ́йница подо́бна тебѣ̀, ѿ мꙋ́жа своегѡ̀ взе́млющи нае́мъ, ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς λαμβάνουσα μισθώματα·
33
33
всѣ̑мъ блꙋди́вшымъ съ не́ю даѧ́ше нае́мъ: и҆ ты̀ дала̀ є҆сѝ нае́мъ всѣ̑мъ рачи́телємъ твои̑мъ и҆ ѡ҆бременѧ́ла и҆̀хъ, є҆́же приходи́ти и҆̀мъ къ тебѣ̀ ѿвсю́дꙋ во блꙋжє́нїѧ твоѧ̑. πᾶσι τοῖς ἐκπορνεύσασιν αὐτὴν προσεδίδου μισθώματα, καὶ σὺ δέδωκας μισθώματα πᾶσι τοῖς ἐρασταῖς σου καὶ ἐφόρτιζες αὐτοὺς τοῦ ἔρχεσθαι πρός σε κυκλόθεν ἐν τῇ πορνείᾳ σου.
34
34
И҆ бы́сть въ тебѣ̀ сопроти́вно ѡ҆бы́чаю же́нскꙋ во блꙋже́нїи твое́мъ, и҆ съ тобо́ю соблꙋди́вшымъ, вмѣ́стѡ є҆́же бы да́ти тебѣ̀ нае́мъ, и҆ нае́мъ не даде́сѧ тебѣ̀, и҆ бы́сть въ тебѣ̀ сопроти́вно. καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένον παρὰ τὰς γυναῖκας ἐν τῇ πορνείᾳ σου, καὶ μετὰ σοῦ πεπορνεύκασιν ἐν τῷ προσδιδόναι σε μισθώματα, καὶ σοὶ μισθώματα οὐκ ἐδόθη, καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένα. -
35
35
Сегѡ̀ ра́ди слы́ши, блꙋдни́це, сло́во гдⷭ҇не. Διὰ τοῦτο, πόρνη, ἄκουε λόγον Κυρίου·
36
36
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: занѐ и҆злїѧ́ла є҆сѝ мѣ́дь твою̀, и҆ ѿкры́етсѧ сра́мъ тво́й во блꙋже́нїи твое́мъ ко рачи́телємъ твои̑мъ, и҆ во всѧ̑ помышлє́нїѧ беззако́нїй твои́хъ, и҆ во кро́ви ча̑дъ твои́хъ, ꙗ҆̀же дала̀ є҆сѝ и҆̀мъ: τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἐξέχεας τὸν χαλκόν σου, καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη ἐν τῇ πορνείᾳ σου πρὸς τοὺς ἐραστάς σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἐνθυμήματα τῶν ἀνομιῶν σου καὶ ἐν τοῖς αἵμασι τῶν τέκνων σου, ὧν ἔδωκας αὐτοῖς.
37
37
сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ на тѧ̀ соберꙋ̀ всѧ̑ похотникѝ твоѧ̑, съ ни́миже смѣси́ласѧ є҆сѝ, и҆ всѣ́хъ, и҆̀хже люби́ла є҆сѝ, со всѣ́ми, и҆̀хже ненави́дѣла є҆сѝ: и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ на тѧ̀ ѿвсю́дꙋ и҆ ѿкры́ю ѕлѡ́бы твоѧ̑ къ ни̑мъ, и҆ оу҆́зрѧтъ ве́сь сра́мъ тво́й. διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστάς σου, ἐν οἷς ἐπεμίγης ἐν αὐτοῖς καὶ πάντας, οὓς ἠγάπησας, σὺν πᾶσιν, οἷς ἐμίσεις· καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν καὶ ἀποκαλύψω τὰς κακίας σου πρὸς αὐτούς, καὶ ὄψονται πᾶσαν τὴν αἰσχύνην σου·
38
38
И҆ ѿмщꙋ́ ти ѿмще́нїемъ любодѣ́йцы и҆ пролива́ющїѧ кро́вь, и҆ положꙋ́ тѧ во кро́ви ꙗ҆́рости и҆ рве́нїѧ, καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἷμα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμοῦ καὶ ζήλου.
39
39
и҆ преда́мъ тѧ̀ въ рꙋ́цѣ и҆́хъ, и҆ раскопа́ютъ блꙋди́лище твоѐ и҆ разорѧ́тъ высѡ́каѧ твоѧ̑, и҆ совлекꙋ́тъ съ тебє̀ ри̑зы твоѧ̑ и҆ во́змꙋтъ сосꙋ́ды хвалы̀ твоеѧ̀, и҆ ѡ҆ста́вѧтъ тѧ̀ на́гꙋ и҆ безстꙋ́днꙋ: καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ κατασκάψουσι τὸ πορνεῖόν σου καὶ καθελοῦσι τὴν βάσιν σου, καὶ ἐκδύσουσί σε τὰ ἱμάτιά σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου καί ἀφήσουσί σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσαν.
40
40
и҆ приведꙋ́тъ на тѧ̀ наро́ды, и҆ побїю́тъ тебѐ ка́менїемъ и҆ и҆зсѣкꙋ́тъ тѧ̀ мечьмѝ свои́ми, καὶ ἄξουσιν ἐπὶ σὲ ὄχλους καὶ λιθοβολήσουσί σε ἐν λίθοις καὶ κατασφάξουσί σε ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν.
41
41
и҆ запалѧ́тъ до́мы твоѧ̑ ѻ҆гне́мъ и҆ сотворѧ́тъ въ тебѣ̀ ѿмще́нїе пред̾ жена́ми мно́гими: и҆ ѡ҆бращꙋ́ тѧ ѿ блꙋже́нїѧ, и҆ найма̀ ктомꙋ̀ не да́си. καὶ ἐμπρήσουσι τοὺς οἴκους σου πυρὶ καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐκδικήσεις ἐνώπιον γυναικῶν πολλῶν· καὶ ἀποστρέψω σε ἐκ τῆς πορνείας σου, καὶ μισθώματα οὐ μὴ δῷς οὐκέτι.
42
42
И҆ послю̀ ꙗ҆́рость мою̀ на тѧ̀, и҆ ѿи́метсѧ рве́нїе моѐ ѿ тебє̀: и҆ почі́ю и҆ ктомꙋ̀ не попекꙋ́сѧ. καὶ ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρθήσεται ὁ ζῆλός μου ἐκ σοῦ, καὶ ἀναπαύσομαι καὶ σὺ μὴ μεριμνήσω οὐκέτι.
43
43
Поне́же не помѧнꙋ́ла є҆сѝ дні́й младе́нства твоегѡ̀ и҆ ѡ҆печа́лила мѧ̀ во всѣ́хъ си́хъ: и҆ сѐ, а҆́зъ пꙋти̑ твоѧ̑ на главꙋ̀ твою̀ да́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ та́кѡ сотвори́ла є҆сѝ нече́стїе по всѣ̑мъ беззако́нїємъ твои̑мъ. ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πᾶσι τούτοις, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ τὰς ὁδούς σου εἰς κεφαλήν σου δέδωκα, λέγει Κύριος· καὶ οὕτως ἐποίησας τὴν ἀσέβειαν ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου.
44
44
Сїѧ̑ сꙋ́ть всѧ̑, є҆ли̑ка реко́ша на тѧ̀ въ при́тчи, глаго́люще: ꙗ҆́коже ма́ти, та́кѡ и҆ дще́рь. ταῦτά ἐστι πάντα, ὅσα εἶπαν κατὰ σοῦ ἐν παραβολῇ λέγοντες· καθὼς ἡ μήτηρ,
45
45
Дще́рь ма́тере твоеѧ̀ ты̀ є҆сѝ, ѿри́нꙋвшаѧ мꙋ́жа своего̀ и҆ ча̑да своѧ̑: и҆ сєстры̀ се́стръ твои́хъ, ѿри́нꙋвшыѧ мꙋже́й свои́хъ и҆ ча̑дъ свои́хъ: ма́ти ва́ша хетте́анынѧ, а҆ ѻ҆те́цъ ва́шъ а҆морре́й: καὶ ἡ θυγάτηρ· θυγάτηρ τῆς μητρός σου σὺ εἶ ἡ ἀπωσαμένη τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἀδελφοὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἀπωσαμένων τοὺς ἄνδρας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν· ἡ μήτηρ ὑμῶν Χετταία, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ᾿Αμορραῖος.
46
46
сестра̀ ва́ша старѣ́йшаѧ самарі́а, та̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ живꙋ́щыѧ ѡ҆шꙋ́юю тебє̀: и҆ сестра̀ твоѧ̀ ме́ншаѧ, живꙋ́щаѧ ѡ҆деснꙋ́ю тебє̀, содо́ма и҆ дщє́ри є҆ѧ̀. ἡ ἀδελφὴ ὑμῶν ἡ πρεσβυτέρα Σαμάρεια, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ἡ κατοικοῦσα ἐξ εὐωνύμων σου· καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ νεωτέρα σου ἡ κατοικοῦσα ἐκ δεξιῶν σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς.
47
47
Но нижѐ по пꙋтє́мъ и҆́хъ ходи́ла є҆сѝ, нижѐ сотвори́ла по беззако́нїємъ и҆́хъ понѐ ма́лѡ, и҆ превозшла̀ є҆сѝ и҆̀хъ во всѣ́хъ пꙋте́хъ твои́хъ. καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐπορεύθης, οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐποίησας· παρὰ μικρὸν καὶ ὑπέρκεισαι αὐτὰς ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
48
48
Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, не сотвори́ла содо́ма сїѧ̀ сестра̀ твоѧ̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀, ꙗ҆́коже ты̀ сотвори́ла и҆ дщє́ри твоѧ̑. ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ πεποίηκε Σόδομα ἡ ἀδελφή σου, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ὃν τρόπον ἐποίησας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου.
49
49
Ѻ҆ба́че сїѐ беззако́нїе содо́мы сестры̀ твоеѧ̀, го́рдость въ сы́тости хлѣ́ба и҆ во и҆з̾ѻби́лїи вїна̀, и҆ сластолю́бствоваша та̀ и҆ дщє́ри є҆ѧ̀: сїѐ бѧ́ше є҆́й и҆ дще́ремъ є҆ѧ̀: и҆ рꙋкѝ оу҆бо́гомꙋ и҆ ни́щемꙋ не подаѧ́хꙋ, πλὴν τοῦτο τὸ ἀνόμημα Σοδόμων τῆς ἀδελφῆς σου, ὑπερηφανία· ἐν πλησμονῇ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνίᾳ οἴνου ἐσπατάλων αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς. τοῦτο ὑπῆρχεν αὐτῇ καὶ ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς, καὶ χεῖρα πτωχοῦ καὶ πένητος οὐκ ἀντελαμβάνοντο.
50
50
и҆ велича́хꙋсѧ, и҆ сотвори́ша беззакѡ́нїѧ предо мно́ю: и҆ ѿверго́хъ ѧ҆̀ ꙗ҆́коже ви́дѣхъ. καὶ ἐμεγαλαύχουν καὶ ἐποίησαν ἀνομήματα ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ ἐξῇρα αὐτὰς καθὼς εἶδον.
51
51
Самарі́а же по́лъ грѣхѡ́въ твои́хъ не согрѣшѝ: и҆ оу҆мно́жила є҆сѝ беззакѡ́нїѧ твоѧ̑ па́че ѻ҆́нѣхъ, и҆ ѡ҆правда́ла є҆сѝ сєстры̀ твоѧ̑ во всѣ́хъ беззако́нїихъ твои́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ла є҆сѝ. καὶ Σαμάρεια κατὰ τὰς ἡμίσεις τῶν ἁμαρτιῶν σου οὐχ ἥμαρτε· καὶ ἐπλήθυνας τὰς ἀνομίας σου ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφάς σου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου, αἷς ἐποίησας.
52
52
И҆ ты̀ прїимѝ мꙋче́нїе твоѐ, въ не́мже растли́ла є҆сѝ сєстры̀ твоѧ̑ во грѣсѣ́хъ твои́хъ, и҆́миже беззако́нновала па́че тѣ́хъ, и҆ ѡ҆правда́ла и҆̀хъ па́че тебє̀: и҆ ты̑ посрами́сѧ и҆ прїимѝ безче́стїе твоѐ, внегда̀ ѡ҆правда́ти тебѣ̀ сєстры̀ твоѧ̑. καὶ σὺ κόμισαι βάσανόν σου, ἐν ᾗ ἔφθειρας τὰς ἀδελφάς σου ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου, αἷς ἠνόμησας ὑπὲρ αὐτάς, καὶ ἐδικαίωσας αὐτὰς ὑπὲρ σεαυτήν· καὶ σὺ αἰσχύνθητι καὶ λάβε τὴν ἀτιμίαν σου ἐν τῷ δικαιῶσαί σε τὰς ἀδελφάς σου.
53
53
И҆ ѡ҆бращꙋ̀ ѡ҆бращє́нїѧ и҆́хъ, ѡ҆браще́нїе содо́мы и҆ дще́рей є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆браще́нїе самарі́и и҆ дщере́й є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆бращꙋ̀ ѡ҆браще́нїе твоѐ средѣ̀ и҆́хъ, καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀποστροφὰς αὐτῶν, τὴν ἀποστροφὴν Σοδόμων καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφὴν Σαμαρείας καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφήν σου ἐν μέσῳ αὐτῶν,
54
54
ꙗ҆́кѡ да прїи́меши мꙋче́нїе твоѐ и҆ безче́стна бꙋ́деши ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ла є҆сѝ во разгнѣ́ванїи мое́мъ. ὅπως κομίσῃ τὴν βάσανόν σου καὶ ἀτιμωθήσῃ ἐκ πάντων, ὧν ἐποίησας ἐν τῷ παροργίσαι με.
55
55
И҆ сестра̀ твоѧ̀ содо́ма и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ возста́вѧтсѧ, ꙗ҆́коже бѣ́ша и҆спе́рва: и҆ самарі́а и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ возста́вѧтсѧ, ꙗ҆́коже бѣ́ша и҆спе́рва: и҆ ты̀ и҆ дщє́ри твоѧ̑ возста́витесѧ, ꙗ҆́коже бѣ́сте пре́жде. καὶ ἡ ἀδελφή σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου ἀποκατασταθήσεσθε καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς ἦτε.
56
56
И҆ не была̀ содо́ма сестра̀ твоѧ̀ во слы́шанїе во оу҆стѣ́хъ твои́хъ во дне́хъ горды́ни твоеѧ̀, καὶ εἰ μὴ ἦν Σόδομα ἡ ἀδελφή σου εἰς ἀκοὴν ἐν τῷ στόματί σου ἐν ταῖς ἡμέραις ὑπερηφανίας σου,
57
57
пре́жде ѿкрове́нїѧ ѕло́бъ твои́хъ, ꙗ҆́коже нн҃ѣ оу҆кори́зна є҆сѝ дще́рей сѵ́рскихъ и҆ всѣ́хъ сꙋ́щихъ ѡ҆́крестъ є҆ѧ̀ дще́рей и҆ноплеме́нничихъ ѡ҆держа́щихъ тѧ̀ ѡ҆́крестъ: πρὸ τοῦ ἀποκαλυφθῆναι τὰς κακίας σου, ὃν τρόπον νῦν ὄνειδος εἶ θυγατέρων Συρίας καὶ πάντων τῶν κύκλῳ αὐτῆς, θυγατέρων ἀλλοφύλων τῶν περιεχουσῶν σε κύκλῳ;
58
58
нечє́стїѧ твоѧ̑ и҆ беззакѡ́нїѧ твоѧ̑ ты̀ понесла̀ є҆сѝ ѧ҆̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. τὰς ἀσεβείας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου, σὺ κεκόμισαι αὐτάς, λέγει Κύριος.
59
59
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ сотворю̀ въ тебѣ̀, ꙗ҆́коже сотвори́ла є҆сѝ, ꙗ҆́коже презрѣ́ла є҆сѝ є҆́же престꙋпи́ти завѣ́тъ мо́й: τάδε λέγει Κύριος· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ καθὼς ἐποίησας, ὡς ἠτίμωσας ταῦτα τοῦ παραβῆναι τὴν διαθήκην μου.
60
60
и҆ воспомѧнꙋ̀ а҆́зъ завѣ́тъ мо́й, и҆́же съ тобо́ю во дне́хъ младе́нства твоегѡ̀, и҆ возста́влю тебѣ̀ завѣ́тъ вѣ́чный: καὶ μνησθήσομαι ἐγὼ τῆς διαθήκης μου τῆς μετὰ σοῦ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον.
61
61
и҆ помѧне́ши пꙋти̑ твоѧ̑ и҆ безче́стна бꙋ́деши, внегда̀ по́ймеши сєстры̀ твоѧ̑ старѣ́йшыѧ со ю҆нѣ́йшими твои́ми, и҆ да́мъ ѧ҆̀ тебѣ̀ на созида́нїе, но не ѿ завѣ́та твоегѡ̀: καὶ μνησθήσῃ τὴν ὁδόν σου καὶ ἐξατιμωθήσῃ ἐν τῷ ἀναλαβεῖν σε τὰς ἀδελφάς σου τὰς πρεσβυτέρας σου σὺν ταῖς νεωτέραις σου, καὶ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ ἐκ διαθήκης σου.
62
62
и҆ возста́влю а҆́зъ завѣ́тъ мо́й съ тобо́ю, и҆ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: καὶ ἀναστήσω ἐγὼ τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος,
63
63
ꙗ҆́кѡ да помѧне́ши и҆ оу҆срами́шисѧ, и҆ не бꙋ́детъ тебѣ̀ ктомꙋ̀ ѿве́рсти оу҆́стъ твои́хъ ѿ лица̀ безче́стїѧ твоегѡ̀, є҆гда̀ млⷭ҇тивъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотвори́ла є҆сѝ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ὅπως μνησθῇς καὶ αἰσχυνθῆς, καὶ μὴ ᾖ σοι ἔτι ἀνοῖξαι τὸ στόμα σου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀτιμίας σου ἐν τῷ ἐξιλάσκεσθαί μέ σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησας, λέγει Κύριος.
Глава́ з҃і
Κεφάλαιο 17
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, повѣ́ждь по́вѣсть и҆ рцы̀ при́тчꙋ на до́мъ і҆и҃левъ, υἱὲ ἀνθρώπου, διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ
3
3
и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѻ҆ре́лъ вели́кїй, великокри́лый, до́лгїй протѧже́нїемъ, и҆спо́лнь ногте́й, и҆́же и҆́мать повелѣ́нїе вни́ти въ лїва́нъ, и҆ взѧ̀ и҆збра̑нныѧ ке́дра, καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
4
4
и҆ верхѝ мѧ́гкости ѡ҆строга̀, и҆ принесѐ ѧ҆̀ въ зе́млю ханане́йскꙋ, во гра́дѣ ѡ҆гражде́ннѣмъ положѝ ѧ҆̀: τὰ ἄκρα τῆς ἁπαλότητος ἀπέκνισε καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν, εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά.
5
5
и҆ взѧ̀ ѿ сѣ̑мене земна́гѡ и҆ дадѐ є҆̀ на по́ли пло́днѣ, (да оу҆тверди́тъ коре́нїе) над̾ вода́ми мно́гими, ви́дѣно оу҆чинѝ є҆̀: καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ, ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό.
6
6
и҆ прозѧбѐ и҆ бы́сть въ вїногра́дъ не́мощенъ и҆ ма́лъ вели́чествомъ, є҆́же ꙗ҆влѧ́тисѧ ло́зїю є҆гѡ̀ на не́мъ, и҆ коре́нїе є҆гѡ̀ под̾ ни́мъ бѧ́ше: и҆ бы́сть въ вїногра́дъ, и҆ сотворѝ рѡ́зги, и҆ прострѐ ѿра̑сли своѧ̑. καὶ ἀνέτειλε καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενοῦσαν καὶ μικρὰν τῷ μεγέθει τοῦ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν· τὰ κλήματα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ρίζαι αὐτῆς ὑποκάτω αὐτῆς ἦσαν. καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινε τὴν ἀναδενδράδα αὐτῆς.
7
7
И҆ бы́сть ѻ҆ре́лъ дрꙋгі́й вели́къ, великокри́лный, мно́гъ ногтьмѝ, и҆ сѐ, вїногра́дъ се́й ѡ҆плета́ѧсѧ ѡ҆б̾ не́мъ: и҆ коре́нїе є҆гѡ̀ къ немꙋ̀, и҆ ло́зїе своѐ и҆спꙋстѝ є҆мꙋ̀, є҆́же напаѧ́ти себѐ со грꙋ́дїемъ са́да своегѡ̀. καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας, μεγαλοπτέρυγος, πολὺς ὄνυξι, καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν, καὶ ρίζαι αὐτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
8
8
На по́ли до́брѣ, на водѣ̀ мно́зѣ пита́етсѧ то́й, є҆́же сотвори́ти прозѧбє́нїѧ и҆ приноси́ти пло́дъ, є҆́же бы́ти въ вїногра́дъ вели́къ. εἰς πεδίον καλὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ αὕτη πιαίνεται τοῦ ποιεῖν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπόν, τοῦ εἶναι εἰς ἄμπελον μεγάλην.
9
9
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: є҆да̀ и҆спра́витсѧ; не коре́нїе ли мѧгкоты̀ є҆гѡ̀ и҆ пло́дъ и҆згнїе́тъ; и҆ и҆́зсхнꙋтъ всѧ̑ лѣ́тѡрасли є҆гѡ̀, и҆ не мы́шцею ли вели́кою, ни людьмѝ мно́гими є҆́же и҆сто́ргнꙋти є҆го̀ и҆з̾ коре́нїѧ є҆гѡ̀; διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ κατευθυνεῖ; οὐχὶ αἱ ρίζαι τῆς ἁπαλότητος αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτῆς; καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλῳ, οὐδὲ ἐν λαῷ πολλῷ τοῦ ἐκσπᾶσαι αὐτὴν ἐκ ριζῶν αὐτῆς·
10
10
И҆ сѐ, ты́етъ: є҆да̀ оу҆спѣ́етъ; не а҆́бїе ли, є҆гда̀ ко́снетсѧ є҆мꙋ̀ вѣ́тръ зно́йный, посхне́тъ сꙋхото́ю; со грꙋ́дїемъ прозѧбе́нїѧ своегѡ̀ и҆́зсхнетъ. καὶ ἰδοὺ πιαίνεται· μὴ κατευθυνεῖ; οὐχὶ ἅμα τῷ ἅψασθαι αὐτῆς ἀνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται; σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται.
11
11
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
12
12
сы́не человѣ́чь, рцы̀ ко до́мꙋ прогнѣвлѧ́ющемꙋ мѧ̀: не вѣ́сте ли, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑; рцы̀ и҆̀мъ: сѐ, грѧде́тъ ца́рь вавѷлѡ́нскъ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ во́зметъ царѧ̀ є҆гѡ̀ и҆ кнѧ́зѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿведе́тъ ѧ҆̀ къ себѣ̀ въ вавѷлѡ́нъ: υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα· οὐκ ἐπίστασθε τί ἦν ταῦτα; εἰπόν· ὅταν ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λήψεται τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ ἄξῃ αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
13
13
и҆ по́йметъ ѿ пле́мене ца́рска, и҆ завѣща́етъ съ ни́мъ завѣ́тъ, и҆ введе́тъ є҆го̀ въ клѧ́твѣ, и҆ старѣ̑йшины землѝ во́зметъ, καὶ λήψεται ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρᾷ, καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς γῆς λήψεται
14
14
є҆́же бы́ти въ ца́рство немощно̀, є҆́же весьма̀ не возноси́тисѧ, (но) храни́ти завѣ́тъ є҆гѡ̀ и҆ стоѧ́ти въ не́мъ: τοῦ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενῆ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι, τοῦ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ ἱστάνειν αὐτήν.
15
15
и҆ ѿве́ржетсѧ ѿ негѡ̀ посыла́ѧ послы̀ своѧ̑ во є҆гѵ́петъ да́ти є҆мꙋ̀ ко́ни и҆ лю́ди мнѡ́ги: є҆да̀ и҆спра́витъ; спасе́тсѧ ли творѧ́й сопроти̑внаѧ; и҆ престꙋпа́ѧй завѣ́тъ спасе́тсѧ ли; καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον, τοῦ δοῦναι αὐτῷ ἵππους καὶ λαὸν πολύν. εἰ κατευθυνεῖ; εἰ διασωθήσεται ὁ ποιῶν ἐναντία; καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ διασωθήσεται;
16
16
Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆́ще не на мѣ́стѣ, и҆дѣ́же ца́рь воцари́вый є҆го̀, и҆́же похꙋ́ли клѧ́твꙋ мою̀ и҆ и҆́же престꙋпѝ завѣ́тъ мо́й, съ ни́мъ средѣ̀ вавѷлѡ́на сконча́етсѧ. ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόπῳ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσε τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ Βαβυλῶνος τελευτήσει.
17
17
И҆ не въ си́лѣ вели́цѣй, нижѐ въ наро́дѣ мно́зѣ сотвори́тъ съ ни́мъ фараѡ́нъ бра́нь во ѻ҆стро́зѣ и҆ въ согражде́нїи стрѣ́льницъ, є҆́же и҆з̾ѧ́ти дꙋ́шы мнѡ́ги. καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ὄχλῳ πολλῷ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραὼ πόλεμον, ἐν χαρακοβολίᾳ καὶ ἐν οἰκοδομῇ βελοστάσεων τοῦ ἐξᾶραι ψυχάς.
18
18
И҆ похꙋ́ли клѧ́твꙋ, є҆́же престꙋпи́ти завѣ́тъ, и҆ сѐ, дадѐ рꙋ́кꙋ свою̀ и҆ всѧ̑ сїѧ̑ сотворѝ є҆мꙋ̀: не спасе́тсѧ. καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν τοῦ παραβῆναι διαθήκην, καὶ ἰδοὺ δέδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντα ταῦτα ἐποίησεν αὐτῷ· μὴ σωθήσεται;
19
19
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: живꙋ̀ а҆́зъ, а҆́ще не клѧ́твꙋ мою̀, ю҆́же похꙋ́ли, и҆ завѣ́тъ мо́й, є҆го́же престꙋпѝ, да́мъ на главꙋ̀ є҆гѡ̀: διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν ὁρκωμοσίαν μου, ἣν ἠτίμωσε, καὶ τὴν διαθήκην μου, ἣν παρέβη, καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ.
20
20
и҆ прострꙋ̀ мре́жꙋ мою̀ на́нь, и҆ ꙗ҆́тъ бꙋ́детъ во ѡ҆держа́нїи є҆ѧ̀: и҆ приведꙋ̀ є҆го̀ въ вавѷлѡ́нъ и҆ разсꙋждꙋ́сѧ съ ни́мъ та́мѡ ѡ҆ непра́вдѣ є҆гѡ̀, є҆́юже непра́вдова ко мнѣ̀: καὶ ἐκπετάσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου, καὶ ἁλώσεται ἐν τῇ περιοχῇ αὐτοῦ.
21
21
и҆ всѝ и҆збѣ́гшїи є҆гѡ̀ и҆ всѝ и҆збра́ннїи со всѣ́ми ѡ҆полчє́нїи є҆гѡ̀ мече́мъ падꙋ́тъ, и҆ всѧ̑ ѡ҆ста̑вшаѧ и҆́хъ разсѣ́ю по всемꙋ̀ вѣ́трꙋ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. ἐν πάσῃ παρατάξει αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερῶ, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
22
22
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ возмꙋ̀ а҆́зъ ѡ҆ и҆збра́нныхъ ке́дра высо́кагѡ ѿ верха̀ и҆ да́мъ ѿ главы̀ ѿра́слей є҆гѡ̀, сердца̀ и҆́хъ ѡ҆стрꙋжꙋ̀ и҆ насаждꙋ̀ а҆́зъ на горѣ̀ высо́цѣ: Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·
23
23
и҆ повѣ́шꙋ и҆̀ въ горѣ̀ высо́цѣ і҆и҃левѣ и҆ насаждꙋ̀ и҆̀, и҆ прорасти́тъ ѿра́сль и҆ сотвори́тъ пло́дъ и҆ бꙋ́детъ въ ке́дръ вели́къ: и҆ почі́етъ под̾ ни́мъ всѧ́къ ѕвѣ́рь, и҆ под̾ сѣ́нїю є҆гѡ̀ почі́етъ всѧ́ка пти́ца, и҆ ло́зїе є҆гѡ̀ па́ки оу҆стро́ѧтсѧ: καὶ κρεμάσω αὐτὸν ἐν ὄρει μετεώρῳ τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται, τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται.
24
24
и҆ оу҆вѣ́сть всѧ́ко дре́во полево́е, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь смирѧ́ѧй дре́во высо́кое и҆ возносѧ́й дре́во смире́нное, и҆ и҆зсꙋша́ѧй дре́во зеле́ное и҆ прораща́ѧй дре́во сꙋхо́е: а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ и҆ сотворю̀. καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
Глава́ и҃і
Κεφάλαιο 18
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, что̀ ва́мъ при́тча сїѧ̀ на землѝ і҆и҃левѣ, глаго́лющымъ: ѻ҆тцы̀ ꙗ҆до́ша те́рпкое, а҆ зꙋбѡ́мъ ча̑дъ и҆́хъ ѻ҆скѡ́мины бы́ша; υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν;
3
3
Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆́ще бꙋ́детъ є҆щѐ глаго́лема при́тча сїѧ̀ во і҆и҃ли. ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ·
4
4
Ꙗ҆́кѡ всѧ̑ дꙋ́шы моѧ̑ сꙋ́ть, ꙗ҆́коже дꙋша̀ ѻ҆́тча, та́кѡ и҆ дꙋша̀ сыно́внѧ, моѧ̑ сꙋ́ть: дꙋша̀, ꙗ҆́же согрѣши́тъ, та̀ оу҆́мретъ, и҆ зоба́вшагѡ па́родки зꙋ́бы ѻ҆скѡ́минны бꙋ́дꙋтъ. ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. -
5
5
Человѣ́къ же, и҆́же є҆́сть првⷣнъ, творѧ́й сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, ῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην,
6
6
на гора́хъ не снѣ́сть и҆ ѻ҆че́съ свои́хъ не воздви́гнетъ на кꙋмі́ры до́мꙋ і҆и҃лева, и҆ жены̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀ не ѡ҆скверна́витъ и҆ къ женѣ̀ въ мѣ́сѧчныхъ сꙋ́щей не прибли́житсѧ, ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ
7
7
и҆ человѣ́кꙋ не наси́льствꙋетъ, зало́гъ должникꙋ̀ ѿда́стъ и҆ хище́нїемъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а҆́лчномꙋ да́стъ и҆ нага́го ѡ҆блече́тъ въ ри́зꙋ, καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ
8
8
и҆ сребра̀ своегѡ̀ въ ли́хвꙋ не да́стъ и҆ прибы́тка не во́зметъ, и҆ ѿ непра́вды ѿврати́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ и҆ сꙋ́дъ сотвори́тъ междꙋ̀ мꙋ́жемъ и҆ бли́жнимъ свои́мъ, καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ
9
9
и҆ въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́лъ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ снабдѣ́лъ, є҆́же твори́ти та̑: првⷣнъ се́й є҆́сть, жи́знїю жи́ти и҆́мать, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. -
10
10
И҆ а҆́ще роди́тъ сы́на гꙋби́телѧ, пролива́ющаго кро́вь и҆ творѧ́ща грѣхѝ, Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα,
11
11
въ пꙋ́ть ѻ҆тца̀ своегѡ̀ првⷣнагѡ не ходи́лъ, но и҆ на гора́хъ пожрѐ, и҆ женꙋ̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀ ѡ҆скверна́вилъ, ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε
12
12
и҆ оу҆бо́гаго и҆ ни́щаго преѡби́дѣ, и҆ хище́нїемъ восхи́тилъ и҆ зало́га не ѿда́лъ, и҆ къ кꙋмі́рѡмъ положѝ ѻ҆́чи своѝ, беззакѡ́нїѧ сотворѝ, καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε,
13
13
съ ли́хвою дадѐ и҆ съ примноже́нїемъ прїѧ́лъ, се́й жи́знїю не поживе́тъ: всѧ̑ сїѧ̑ беззакѡ́нїѧ сотворѝ, сме́ртїю оу҆́мретъ, кро́вь є҆гѡ̀ на не́мъ бꙋ́детъ. μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. -
14
14
А҆́ще же роди́тъ сы́на, ѻ҆́нъ же оу҆ви́дитъ всѧ̑ грѣхѝ ѻ҆тца̀ своегѡ̀, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆́сть, и҆ оу҆бои́тсѧ и҆ не сотвори́тъ по ни̑мъ, ᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς,
15
15
на гора́хъ не снѣ́сть и҆ ѻ҆че́съ свои́хъ не положи́тъ къ кꙋмі́рѡмъ до́мꙋ і҆и҃лева, и҆ жены̀ по́дрꙋга своегѡ̀ не ѡ҆скверна́витъ ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε
16
16
и҆ человѣ́ка не наси́льствꙋетъ, и҆ зало́га не оу҆держи́тъ и҆ хище́нїемъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а҆́лчномꙋ да́стъ и҆ на́га ѡ҆дѣ́етъ ри́зою, καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε,
17
17
и҆ ѿ непра́вды ѿврати́тъ рꙋ́кꙋ свою̀, ли́хвы и҆ примноже́нїѧ не во́зметъ, пра́вдꙋ сотвори́тъ и҆ въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бꙋ́детъ: не сконча́етсѧ въ непра́вдахъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀, (но) жи́знь поживе́тъ. καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται.
18
18
Ѻ҆те́цъ же є҆гѡ̀ а҆́ще ско́рбїю ѡ҆скорби́тъ и҆ хище́нїемъ восхи́титъ, сопроти̑внаѧ сотвори́тъ посредѣ̀ люді́й мои́хъ, и҆ оу҆́мретъ въ непра́вдахъ свои́хъ. ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. -
19
19
И҆ рече́те: что̀ ꙗ҆́кѡ не взѧ̀ сы́нъ непра́вды ѻ҆тца̀ своегѡ̀; Поне́же сы́нъ пра́вдꙋ и҆ ми́лость сотворѝ, всѧ̑ зако́ны моѧ̑ соблюдѐ и҆ сотворѝ ѧ҆̀, жи́знїю поживе́тъ. Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται.
20
20
Дꙋша́ же согрѣша́ющаѧ, та̀ оу҆́мретъ: сы́нъ не во́зметъ непра́вды ѻ҆тца̀ своегѡ̀, и҆ ѻ҆те́цъ не во́зметъ непра́вды сы́на своегѡ̀: пра́вда првⷣнагѡ на не́мъ бꙋ́детъ, и҆ беззако́нїе беззако́нника на не́мъ бꙋ́детъ. ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται.
21
21
И҆ беззако́нникъ а҆́ще ѡ҆брати́тсѧ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй свои́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ, и҆ сохрани́тъ всѧ̑ за́пѡвѣди моѧ̑ и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ и҆ ми́лость, жи́знїю поживе́тъ и҆ не оу҆́мретъ: καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
22
22
всѧ̑ согрѣшє́нїѧ є҆гѡ̀, є҆ли̑ка сотвори́лъ, не помѧнꙋ́тсѧ є҆мꙋ̀: но въ пра́вдѣ свое́й, ю҆́же сотвори́лъ, жи́въ бꙋ́детъ. πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται.
23
23
Є҆да̀ хотѣ́нїемъ восхощꙋ̀ сме́рти грѣ́шника, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆ не є҆́же ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ ѕла̀ и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀; μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν;
24
24
И҆ а҆́ще соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вды своеѧ̀ и҆ сотвори́тъ непра́вдꙋ по всѣ̑мъ беззако́нїємъ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ беззако́нникъ, всѧ̑ пра̑вды є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆́сть, не помѧнꙋ́тсѧ: въ престꙋпле́нїи свое́мъ, и҆́мже престꙋпѝ, и҆ во грѣсѣ́хъ свои́хъ, и҆́миже согрѣшѝ, въ ни́хъ оу҆́мретъ. ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
25
25
И҆ реко́сте: не оу҆пра́витсѧ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. Слы́шите оу҆̀бо, ве́сь до́мъ і҆и҃левъ, є҆да̀ пꙋ́ть мо́й не оу҆пра́витсѧ; ва́шъ ли пꙋ́ть оу҆̀бо оу҆пра́витсѧ; καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει;
26
26
Є҆гда̀ соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вды своеѧ̀ и҆ сотвори́тъ грѣ́хъ, и҆ оу҆́мретъ въ престꙋпле́нїи, є҆́же сотвори́лъ, въ то́мъ оу҆́мретъ. ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται.
27
27
И҆ є҆гда̀ ѡ҆брати́тсѧ беззако́нникъ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀, є҆́же сотвори́лъ, и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, то́й дꙋ́шꙋ свою̀ снабдѣ́лъ є҆́сть: καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε
28
28
и҆ ви́дѣ и҆ ѡ҆брати́сѧ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй свои́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ, жи́знїю поживе́тъ и҆ не оу҆́мретъ. καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
29
29
И҆ глаго́летъ до́мъ і҆и҃левъ: оу҆пра́витсѧ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. Є҆да̀ пꙋ́ть мо́й не оу҆правлѧ́етсѧ; ѽ, до́ме і҆и҃левъ, оу҆̀бо ва́шъ ли пꙋ́ть оу҆правлѧ́етсѧ; καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ;
30
30
(Сегѡ̀ ра́ди) комꙋ́ждо по пꙋтѝ є҆гѡ̀ сꙋждꙋ̀ ва́мъ, до́ме і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѡ҆брати́тесѧ и҆ ѿве́ржитесѧ ѿ всѣ́хъ нече́стїй ва́шихъ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ ва́мъ непра̑вды въ мꙋче́нїе: ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.
31
31
ѿве́ржите ѿ себє̀ всѧ̑ нечє́стїѧ ва̑ша, и҆́миже нече́ствовасте ко мнѣ̀, и҆ сотвори́те себѣ̀ се́рдце но́во и҆ дꙋ́хъ но́въ, и҆ сотвори́те всѧ̑ за́пѡвѣди моѧ̑: и҆ вскꙋ́ю оу҆мира́ете, до́ме і҆и҃левъ; гл҃етъ гдⷭ҇ь. ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
32
32
Поне́же не хощꙋ̀ сме́рти грѣ́шника оу҆мира́ющагѡ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, но є҆́же ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ и҆ жи́ти дꙋшѝ є҆гѡ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѡ҆брати́тесѧ оу҆̀бо, и҆ жи́ви бꙋ́дете. διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος.
Глава́ ѳ҃і
Κεφάλαιο 19
1
1
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, возмѝ пла́чь на кнѧ̑зи і҆и҃лєвы, ΚΑΙ σὺ λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα τοῦ ᾿Ισραὴλ
2
2
и҆ рече́ши: почто̀ ма́ти твоѧ̀ льви́ца средѣ̀ львѡ́въ почѝ, посредѣ̀ львѡ́въ оу҆мно́жи льви̑чища своѧ̑; καὶ ἐρεῖς· τί ἡ μήτηρ σου; σκύμνος· ἐν μέσῳ λεόντων ἐγενήθη, ἐν μέσῳ λεόντων ἐπλήθυνε σκύμνους αὐτῆς.
3
3
И҆ ѿскочѝ є҆ди́нъ ѿ льви́чищъ є҆ѧ̀ и҆ бы́сть ле́въ, и҆ наꙋчи́сѧ восхища́ти восхищє́нїѧ и҆ человѣ́ки снѣдѐ. καὶ ἀπεπήδησεν εἷς τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθε τοῦ ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε.
4
4
И҆ слы́шаша ѡ҆ не́мъ ꙗ҆зы́цы, и҆ ꙗ҆́тъ бы́сть въ растлѣ́нїи и҆́хъ, приведо́ша є҆го̀ во оу҆здѣ̀ во є҆гѵ́петъ. καὶ ἤκουσαν κατ' αὐτοῦ ἔθνη, ἐν τῇ διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν κημῷ εἰς γῆν Αἰγύπτου.
5
5
И҆ ви́дѣ, ꙗ҆́кѡ ѿведе́нъ бы́сть ѿ неѧ̀, и҆ поги́бе ча́ѧнїе є҆ѧ̀: и҆ взѧ̀ и҆на́го ѿ льви́чищъ свои́хъ и҆ льво́мъ оу҆чинѝ є҆го̀, καὶ εἶδεν ὅτι ἀπῶσται ἀπ' αὐτῆς, ἀπώλετο ἡ ὑπόστασις αὐτῆς, καὶ ἔλαβεν ἄλλον ἐκ τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέοντα ἔταξεν αὐτόν,
6
6
и҆ живѧ́ше посредѣ̀ львѡ́въ, бы́сть ле́въ и҆ наꙋчи́сѧ восхища́ти восхищє́нїѧ: человѣ́ки и҆з̾ѧдѐ, καὶ ἀνεστρέφετο ἐν μέσῳ λεόντων, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε·
7
7
и҆ пасѧ́шесѧ въ лю́тости свое́й, и҆ гра́ды и҆́хъ пꙋ̑сты поста́ви, и҆ погꙋбѝ зе́млю и҆ и҆сполне́нїе є҆ѧ̀ гла́сомъ рыка́нїѧ своегѡ̀. καὶ ἐνέμετο τῷ θράσει αὐτοῦ καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν ἐξηρήμωσε καὶ ἠφάνισε γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἀπὸ φωνῆς ὠρυώματος αὐτοῦ.
8
8
И҆ да́ша на́нь ꙗ҆зы́цы ѡ҆́крестъ ѿ стра́нъ и҆ простро́ша на́нь мрє́жи своѧ̑, и҆ въ погꙋбле́нїи и҆́хъ ꙗ҆́тъ бы́сть. καὶ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν ἔθνη ἐκ χωρῶν κυκλόθεν καὶ ἐξεπέτασαν ἐπ' αὐτὸν δίκτυα αὐτῶν, ἐν διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη·
9
9
И҆ положи́ша є҆го̀ во оу҆здѣ̀ и҆ въ клѣ́ти, приведо́ша є҆го̀ ко царю̀ вавѷлѡ́нскꙋ и҆ вверго́ша є҆го̀ въ темни́цꙋ, ꙗ҆́кѡ да не слы́шитсѧ гла́съ є҆гѡ̀ ктомꙋ̀ на гора́хъ і҆и҃левыхъ. καὶ ἔθεντο αὐτὸν ἐν κημῷ καὶ ἐν γαλεάγρᾳ, ἦλθε πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλακήν, ὅπως μὴ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραήλ.
10
10
Ма́ти твоѧ̀ ꙗ҆́кѡ вїногра́дъ и҆ ꙗ҆́кѡ цвѣ́тъ ши́пчанъ на водѣ̀ насажде́нъ, пло́дъ є҆гѡ̀ и҆ ѿра́сль є҆гѡ̀ бы́сть ѿ воды̀ мно́ги. ἡ μήτηρ σου ὡς ἄμπελος καὶ ὡς ἄνθος ἐν ρόᾳ ἐν ὕδατι πεφυτευμένη, ὁ καρπὸς αὐτῆς καὶ ὁ βλαστὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐξ ὕδατος πολλοῦ.
11
11
И҆ бы́сть є҆мꙋ̀ же́злъ крѣ́пости над̾ пле́менемъ старѣ́йшинъ, и҆ вознесе́сѧ въ вели́чїи свое́мъ средѣ̀ ло́зїѧ: и҆ ви́дѣ вели́чество своѐ во мно́жествѣ ло́зїѧ своегѡ̀, καὶ ἐγένετο αὐτῇ ράβδος ἐπὶ φυλὴν ἡγουμένων, καὶ ὑψώθη τῷ μεγέθει αὐτῆς ἐν μέσῳ στελεχῶν καὶ εἶδε τὸ μέγεθος αὐτῆς ἐν πλήθει κλημάτων αὐτῆς.
12
12
и҆ ѡ҆бломи́сѧ въ ꙗ҆́рости, и҆ на зе́млю пове́рженъ бы́сть, и҆ вѣ́тръ зно́йный и҆зсꙋшѝ плоды̀ є҆гѡ̀: оу҆вѧдо́ша, и҆ и҆́зсше же́злъ крѣ́пости є҆гѡ̀: ѻ҆́гнь потребѝ є҆го̀. καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμῷ, ἐπὶ γῆν ἐρρίφη, καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανε τὰ ἐκλεκτὰ αὐτῆς· ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ράβδος ἰσχύος αὐτῆς, πῦρ ἀνήλωσεν αὐτήν.
13
13
И҆ нн҃ѣ насади́ша є҆го̀ въ пꙋсты́ни, на землѝ безво́днѣ. καὶ νῦν πεφύτευκαν αὐτὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ·
14
14
И҆ и҆зы́де ѻ҆́гнь ѿ жезла̀ и҆збра́нныхъ є҆гѡ̀ и҆ поѧдѐ и҆̀, и҆ не бѣ̀ въ не́мъ жезла̀ крѣ́пости є҆гѡ̀: пле́мѧ въ при́тчꙋ пла́ча є҆́сть, и҆ бꙋ́детъ пла́чь. καὶ ἐξῆλθε πῦρ ἐκ ράβδου ἐκλεκτῶν αὐτῆς καὶ κατέφαγεν αὐτήν, καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ ράβδος ἰσχύος. φυλὴ εἰς παραβολὴν θρήνου ἐστὶ καὶ ἔσται εἰς θρῆνον.
Глава́ к҃
Κεφάλαιο 20
1
1
И҆ бы́сть въ лѣ́то седмо́е, въ пѧ́тый мцⷭ҇ъ, въ десѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, прїидо́ша мꙋ́жїе ѿ старѣ́йшинъ до́мꙋ і҆и҃лева вопроси́ти гдⷭ҇а и҆ сѣдо́ша пред̾ лице́мъ мои́мъ. ).
2
2
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
3
3
сы́не человѣ́чь, глаго́ли ко старѣ́йшинамъ до́мꙋ і҆и҃лева и҆ рече́ши къ ни̑мъ: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: є҆да̀ вопроси́ти менѐ вы̀ прихо́дите; живꙋ̀ а҆́зъ, а҆́ще ѿвѣща́ю ва́мъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐπερωτῆσαί με ὑμεῖς ἔρχεσθε; ζῶ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, λέγει Κύριος·
4
4
А҆́ще ѿмще́нїемъ ѿмщꙋ̀ и҆̀мъ: сы́не человѣ́чь, беззакѡ́нїѧ ѻ҆тє́цъ и҆́хъ засвидѣ́телствꙋй и҆̀мъ, εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει, υἱὲ ἀνθρώπου, τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὐτῶν διαμάρτυραι αὐτοῖς
5
5
и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѿ негѡ́же днѐ и҆збра́хъ до́мъ і҆и҃левъ, и҆ оу҆вѣ́дѣнъ бы́хъ пле́мени до́мꙋ і҆а́кѡвлѧ и҆ позна́нъ бы́хъ и҆̀мъ во землѝ є҆гѵ́петстѣй, и҆ прїѧ́хъ ѧ҆̀ рꙋко́ю мое́ю гл҃ѧ: а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ: καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀφ' ἧς ἡμέρας ᾑρέτισα τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγνωρίσθην τῷ σπέρματι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοῖς ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν λέγων· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν,
6
6
въ то́й де́нь под̾ѧ́хъ ѧ҆̀ рꙋко́ю мое́ю, є҆́же и҆звестѝ ѧ҆̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ въ зе́млю, ю҆́же оу҆гото́вахъ и҆̀мъ, зе́млю кипѧ́щꙋю млеко́мъ и҆ ме́домъ, со́тъ є҆́сть па́че всѣ́хъ земе́ль, ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.
7
7
и҆ реко́хъ къ ни̑мъ: кі́йждо ме́рзѡсти ѿ ѻ҆че́съ свои́хъ ѿве́ржите и҆ во творе́нїихъ є҆гѵ́петскихъ не ѡ҆сквернѧ́йтесѧ, а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ. καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· ἕκαστος βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἀπορριψάτω, καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
8
8
И҆ ѿверго́шасѧ менє̀ и҆ не хотѣ́ша послꙋ́шати мѧ̀: кі́йждо ме́рзостей ѿ ѻ҆че́съ свои́хъ не ѿверго́ша и҆ творе́нїй є҆гѵ́петскихъ не ѡ҆ста́виша. И҆ реко́хъ, є҆́же и҆злїѧ́ти ꙗ҆́рость мою̀ на нѧ̀ и҆ сконча́ти гнѣ́въ мо́й на ни́хъ средѣ̀ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμοῦ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαί μου, τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ γῆς Αἰγύπτου.
9
9
И҆ сотвори́хъ, ꙗ҆́кѡ да и҆́мѧ моѐ весьма̀ не ѡ҆скверни́тсѧ пред̾ ꙗ҆зы̑ки, въ ни́хже сꙋ́ть ті́и средѣ̀ и҆́хъ, въ ни́хже позна́нъ бы́хъ и҆̀мъ пред̾ лице́мъ и҆́хъ, є҆́же и҆звестѝ ѧ҆̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, ἐν οἷς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
10
10
И҆ и҆зведо́хъ ѧ҆̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ введо́хъ ѧ҆̀ въ пꙋсты́ню, καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον
11
11
и҆ да́хъ и҆̀мъ за́пѡвѣди моѧ̑, и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ ꙗ҆ви́хъ и҆̀мъ, ꙗ҆̀же а҆́ще сотвори́тъ человѣ́къ, жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ: καὶ ἔδωκα αὐτοῖς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοῖς, ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς.
12
12
и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ да́хъ и҆̀мъ, є҆́же бы́ти въ зна́менїе междꙋ̀ мно́ю и҆ междꙋ̀ и҆́ми, є҆́же разꙋмѣ́ти и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь ѡ҆сщ҃а́ѧй и҆̀хъ. καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοῖς τοῦ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τοῦ γνῶναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
13
13
И҆ гл҃ахъ ко до́мꙋ і҆и҃левꙋ въ пꙋсты́ни: въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́те и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ сохрани́те, є҆́же твори́ти ѧ҆̀, ꙗ҆̀же сотвори́тъ человѣ́къ и҆ жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ. И҆ разгнѣ́ва мѧ̀ до́мъ і҆и҃левъ въ пꙋсты́ни: въ за́повѣдехъ бо мои́хъ не ходи́ша и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ ѿверго́ша, ꙗ҆̀же сотвори́тъ человѣ́къ и҆ жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ: и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆скверни́ша ѕѣлѡ̀. И҆ реко́хъ, є҆́же и҆злїѧ́ти ꙗ҆́рость мою̀ на нѧ̀ въ пꙋсты́ни, є҆́же потреби́ти и҆̀хъ. καὶ εἶπα πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε· καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο, ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς.
14
14
И҆ сотвори́хъ, ꙗ҆́кѡ да весьма̀ и҆́мѧ моѐ не ѡ҆скверни́тсѧ пред̾ ꙗ҆зы̑ки, и҆з̾ ни́хже и҆зведо́хъ ѧ҆̀ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ. καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
15
15
И҆ а҆́зъ воздвиго́хъ рꙋ́кꙋ мою̀ на нѧ̀ въ пꙋсты́ни весьма̀, є҆́же не ввестѝ и҆́хъ въ зе́млю, ю҆́же да́хъ и҆̀мъ, въ зе́млю текꙋ́щꙋю млеко́мъ и҆ ме́домъ, со́тъ є҆́сть па́че всеѧ̀ землѝ: καὶ ἐγὼ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ παράπαν τοῦ μὴ εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν,
16
16
поне́же сꙋдбы̑ моѧ̑ ѿверго́ша и҆ въ за́повѣдехъ мои́хъ не ходи́ша, и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆скверни́ша и҆ в̾слѣ́дъ помышле́нїй се́рдца своегѡ̀ хожда́хꙋ. ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων καρδίας αὐτῶν ἐπορεύοντο.
17
17
И҆ пощадѣ̀ ѧ҆̀ ѻ҆́ко моѐ, є҆́же потреби́ти и҆̀хъ, и҆ не сотвори́хъ и҆̀мъ сконча́нїѧ въ пꙋсты́ни. καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ ἐξαλεῖψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
18
18
И҆ реко́хъ ко ча́дѡмъ и҆́хъ въ пꙋсты́ни: въ зако́нѣхъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ не ходи́те и҆ ѡ҆правда́нїй и҆́хъ не храни́те, и҆ ко творе́нїємъ є҆гѵ́пєтскимъ не примѣша́йтесѧ и҆ не ѡ҆сквернѧ́йтесѧ: καὶ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς νομίμοις τῶν πατέρων ὑμῶν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτῶν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε.
19
19
а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ: въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́те, и҆ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ снабди́те и҆ твори́те ѧ҆̀, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε, καὶ ποιεῖτε αὐτά·
20
20
и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆свѧща́йте: и҆ бꙋ́детъ въ зна́менїе междꙋ̀ мно́ю и҆ междꙋ̀ ва́ми, є҆́же вѣ́дѣти ва́мъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ. καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε, καὶ ἔστω εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν τοῦ γινώσκειν διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
21
21
И҆ разгнѣ́ваша мѧ̀, и҆ ча̑да и҆́хъ въ за́повѣдехъ мои́хъ не ходи́ша и҆ ѡ҆правда́нїй мои́хъ не снабдѣ́ша, є҆́же твори́ти ѧ҆̀: сїѧ̑ бо сотвори́въ человѣ́къ жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ: и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆скверни́ша ѕѣлѡ̀. И҆ реко́хъ: и҆злїю̀ ꙗ҆́рость мою̀ на нѧ̀, є҆́же сконча́ти гнѣ́въ мо́й на ни́хъ въ пꙋсты́ни. καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν, καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο τοῦ ποιεῖν αὐτά, ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς·
22
22
И҆ сотвори́хъ, ꙗ҆́кѡ да и҆́мѧ моѐ весьма̀ не ѡ҆скверна́витсѧ пред̾ ꙗ҆зы̑ки, ѿ ни́хже и҆зведо́хъ ѧ҆̀ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ. καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
23
23
И҆ а҆́зъ воздвиго́хъ рꙋ́кꙋ мою̀ на нѧ̀ въ пꙋсты́ни, є҆́же расточи́ти ѧ҆̀ во ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ разсѣ́ѧти ѧ҆̀ во страна́хъ, καὶ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπεῖραι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις,
24
24
поне́же ѡ҆правда́нїй мои́хъ не сотвори́ша и҆ за́пѡвѣди моѧ̑ ѿри́нꙋша и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆скверни́ша, и҆ в̾слѣ́дъ кꙋмі́рѡвъ ѻ҆тє́цъ и҆́хъ бы́ша ѻ҆чеса̀ и҆́хъ. ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῶν πατέρων αὐτῶν ἦσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.
25
25
И҆ да́хъ и҆̀мъ за́пѡвѣди не дѡбры̀ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ, въ ни́хже не бꙋ́дꙋтъ жи́ви: καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοῖς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα, ἐν οἷς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοῖς.
26
26
и҆ ѡ҆скверню̀ ѧ҆̀ въ даѧ́нїихъ и҆́хъ, внегда̀ проводи́ти (и҆̀мъ) всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀, да погꙋблю̀ и҆̀хъ, да оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ μιανῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς δόμασιν αὐτῶν ἐν τῷ διαπορεύεσθαί με πᾶν διανοῖγον μήτραν, ὅπως ἀφανίσω αὐτούς.
27
27
Сегѡ̀ ра́ди глаго́ли къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, сы́не человѣ́чь, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: да́же до сегѡ̀ разгнѣ́ваша мѧ̀ ѻ҆тцы̀ ва́ши во грѣсѣ́хъ свои́хъ, и҆́миже согрѣши́ша ко мнѣ̀: Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν, ἐν οἷς παρέπεσον εἰς ἐμέ.
28
28
и҆ введо́хъ ѧ҆̀ въ зе́млю, въ ню́же воздвиго́хъ рꙋ́кꙋ мою̀, є҆́же да́ти ю҆̀ и҆̀мъ: и҆ ви́дѣша всѧ́къ хо́лмъ высо́къ и҆ всѧ́ко дре́во присѣ́нное, и҆ пожро́ша та́мѡ богѡ́мъ свои̑мъ и҆ оу҆чини́ша та́мѡ ꙗ҆́рость дарѡ́въ свои́хъ, и҆ положи́ша та́мѡ воню̀ благово́нїѧ своегѡ̀ и҆ возлїѧ́ша та́мѡ возлїѧ̑нїѧ своѧ̑. καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν αὐτοῖς, καὶ εἶδον πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πᾶν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν καὶ ἔταξαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὐτῶν.
29
29
И҆ реко́хъ къ ни̑мъ: что̀ сꙋ́ть а҆ввама̀ [высо́кое], ꙗ҆́кѡ вы̀ вхо́дите та́мѡ; и҆ прозва́ша и҆́мѧ є҆мꙋ̀ а҆ввама̀ да́же до дне́шнѧгѡ днѐ. καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς· τί ἐστιν ᾿Αβαμά, ὅτι ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ; καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβαμὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
30
30
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀ къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆́ще во беззако́нїихъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ вы̀ ѡ҆сквернѧ́етесѧ и҆ в̾слѣ́дъ ме́рзостей и҆́хъ вы̀ соблꙋжда́ете, διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐν ταῖς ἀνομίαις τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμεῖς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ὑμεῖς ἐκπορνεύετε,
31
31
и҆ въ приноше́нїи дарѡ́въ ва́шихъ и҆ въ наро́цѣхъ ва́шихъ, є҆гда̀ прохо́дѧтъ ча̑да ва̑ша сквозѣ̀ ѻ҆́гнь: вы̀ ѡ҆сквернѧ́етесѧ во всѣ́хъ кꙋмі́рѣхъ ва́шихъ да́же до дне́шнѧгѡ днѐ, и҆ а҆́зъ ѿвѣща́ю ли ва́мъ, до́ме і҆и҃левъ; Живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆́ще ѿвѣща́ю ва́мъ и҆ а҆́ще взы́детъ на дꙋ́хъ ва́шъ сїѐ. καὶ ἐν ταῖς ἀπαρχαῖς τῶν δομάτων ὑμῶν, ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς, οἷς ὑμεῖς μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν ὑμῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ ἐγὼ ἀποκριθῶ ὑμῖν, οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ; ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνεῦμα ὑμῶν τοῦτο.
32
32
И҆ не бꙋ́детъ, ꙗ҆́коже вы̀ глаго́лете: бꙋ́демъ, ꙗ҆́коже ꙗ҆зы́цы и҆ ꙗ҆́коже племена̀ зємна́ѧ, слꙋжи́ти дре́вꙋ и҆ ка́менїю. καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμεῖς λέγετε· ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τῆς γῆς τοῦ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις.
33
33
Сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, а҆́ще не рꙋко́ю крѣ́пкою и҆ мы́шцею высо́кою и҆ въ ꙗ҆́рости и҆злїѧ́ннѣй црⷭ҇твовати бꙋ́дꙋ над̾ ва́ми: διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ βασιλεύσω ἐφ' ὑμᾶς·
34
34
и҆ и҆зведꙋ̀ вы̀ ѿ люді́й и҆ прїимꙋ́ вы ѿ стра́нъ, въ ни́хже бѣ́сте разсѣ́ѧни, рꙋко́ю крѣ́пкою и҆ мы́шцею высо́кою и҆ ꙗ҆́ростїю и҆злїѧ́нною, καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ.
35
35
и҆ приведꙋ̀ ва́съ въ пꙋсты́ню лю́дскꙋю и҆ разсꙋждꙋ́сѧ съ ва́ми та́мѡ лице́мъ къ лицꙋ̀: καὶ ἄξω ὑμᾶς εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν, καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς ἐκεῖ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον.
36
36
ꙗ҆́коже сꙋди́хсѧ со ѻ҆тцы̑ ва́шими въ пꙋсты́ни землѝ є҆гѵ́петскїѧ, та́кѡ сꙋждꙋ̀ и҆ ва́мъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου, οὕτως κρινῶ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
37
37
и҆ проведꙋ̀ вы̀ под̾ жезло́мъ мои́мъ и҆ введꙋ̀ вы̀ въ числѣ̀ завѣ́та, καὶ διάξω ὑμᾶς ὑπὸ τὴν ράβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμᾶς ἐν ἀριθμῷ
38
38
и҆ и҆зберꙋ̀ ѿ ва́съ нечєсти́выѧ и҆ ѿве́ргшыѧсѧ: и҆з̾ земли́ бо ѡ҆бита́нїѧ и҆́хъ и҆зведꙋ̀ ѧ҆̀, и҆ въ зе́млю і҆и҃левꙋ не вни́дꙋтъ, и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμῶν τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας, διότι ἐκ τῆς παροικεσίας αὐτῶν ἐξάξω αὐτούς, καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος Κύριος.
39
39
Вы́ же, до́ме і҆и҃левъ, си́це гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: кі́йждо кꙋмі́ры своѧ̑ ѿими́те, и҆ пото́мъ а҆́ще послꙋ́шаете менѐ, и҆ и҆́мене моегѡ̀ ст҃а́гѡ не ѡ҆скверна́вите ксемꙋ̀ въ дарѣ́хъ ва́шихъ и҆ рꙋкотворе́нїихъ ва́шихъ: καὶ ὑμεῖς οἶκος ᾿Ισραήλ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐξάρατε· καὶ μετὰ ταῦτα εἰ ὑμεῖς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοῖς δώροις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν·
40
40
поне́же на горѣ̀ мое́й ст҃ѣ́й, на горѣ̀ высо́цѣ і҆и҃левѣ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, та́мѡ послꙋ́жатъ мѝ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ до конца̀ на землѝ, и҆ та́мѡ прїимꙋ̀ ѧ҆̀ и҆ та́мѡ присѣщꙋ̀ на приношє́нїѧ ва̑ша и҆ нача́тки ѡ҆бѣ́тѡвъ ва́шихъ во всѣ́хъ ѡ҆свѧще́нныхъ ва́шихъ. διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ, λέγει Κύριος Κύριος, ἐκεῖ δουλεύσουσί μοι πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος, καὶ ἐκεῖ προσδέξομαι καὶ ἐκεῖ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἀφορισμῶν ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἁγιάσμασιν ὑμῶν·
41
41
Въ воню̀ благово́нїѧ прїимꙋ̀ вы̀, є҆гда̀ и҆зведꙋ̀ вы̀ и҆з̾ люді́й и҆ прїимꙋ̀ вы̀ ѿ стра́нъ, въ нѧ́же расточе́ни бы́сте, и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ ва́съ пред̾ ѻ҆чи́ма людски́ма: ἐν ὀσμῇ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμᾶς ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, ἐν αἷς διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν λαῶν.
42
42
и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ введꙋ̀ вы̀ въ зе́млю і҆и҃левꙋ, въ зе́млю, на ню́же воздвиго́хъ рꙋ́кꙋ мою̀ да́ти ю҆̀ ѻ҆тцє́мъ ва́шымъ: καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν με ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν ὑμῶν.
43
43
и҆ помѧне́те та́мѡ пꙋти̑ ва́шѧ и҆ всѧ̑ мє́рзкїѧ грѣхѝ ва́шѧ, въ ни́хже ѡ҆скверни́стесѧ, и҆ посрамитѐ ли́ца ва̑ша во всѣ́хъ ѕло́бахъ ва́шихъ, ꙗ҆̀же сотвори́сте: καὶ μνησθήσεσθε ἐκεῖ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, ἐν οἷς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοῖς, καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς κακίαις ὑμῶν.
44
44
и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ сотворю̀ ва́мъ та́кѡ, ꙗ҆́кѡ да и҆́мѧ моѐ не ѡ҆скверни́тсѧ по пꙋтє́мъ ва́шымъ ѕлы̑мъ и҆ по рꙋкотворе́нїємъ ва́шымъ растлѣ̑ннымъ, до́ме і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με οὕτως ὑμῖν, ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθῇ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ διεφθαρμένα, λέγει Κύριος. (Μασ. ΚΑ´
45
45
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
46
46
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на ю҆́гъ и҆ воззрѝ на дарѡ́ма, и҆ прорцы̀ на дꙋбра́вꙋ старѣ́йшинꙋ наге́ва υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμὰν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρὸμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγὲβ
47
47
и҆ рече́ши дꙋбра́вѣ наге́вовѣ: слы́ши сло́во гдⷭ҇не, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ возгнѣщꙋ̀ въ тебѣ̀ ѻ҆́гнь, и҆ пожже́тъ въ тебѣ̀ всѧ́ко дре́во зеле́ное и҆ всѧ́ко дре́во сꙋхо́е, не оу҆га́снетъ пла́мень разжже́ный, и҆ и҆згори́тъ въ не́мъ всѧ́ко лицѐ ѿ полꙋ́дне до сѣ́вера, καὶ ἐρεῖς τῷ δρυμῷ Ναγέβ· ἄκουε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πῦρ, καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πᾶν ξύλον χλωρὸν καὶ πᾶν ξύλον ξηρόν, οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα, καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτῇ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
48
48
и҆ оу҆вѣ́сть всѧ́ка пло́ть, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь разжего́хъ є҆го̀, и҆ не оу҆га́снетъ. καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτὸ καὶ οὐ σβεσθήσεται.
49
49
И҆ реко́хъ: ника́коже, гдⷭ҇и, гдⷭ҇и! сі́и глаго́лютъ ко мнѣ̀: не при́тча ли є҆́сть сїѧ̀ глаго́лема; καὶ εἶπα· μηδαμῶς Κύριε Κύριε· αὐτοὶ λέγουσι πρός με· οὐχὶ παραβολή ἐστι λεγομένη αὕτη;
Глава́ к҃а
Κεφάλαιο 21
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сегѡ̀ ра́ди прорцы̀, сы́не человѣ́чь, и҆ оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ воззрѝ на ст҃ы̑ни и҆́хъ, и҆ прорцы̀ на зе́млю і҆и҃левꙋ, διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῶν καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ
3
3
и҆ рече́ши ко землѝ і҆и҃левѣ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, и҆ и҆звлекꙋ̀ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ є҆гѡ̀, и҆ потреблю̀ ѿ тебє̀ непра́веднаго и҆ беззако́ннаго. καὶ ἐρεῖς πρὸς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄνομον καὶ ἄδικον·
4
4
Поне́же потреблю̀ ѿ тебє̀ непра́веднаго и҆ беззако́нника, та́кѡ и҆зы́детъ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ свои́хъ на всѧ́кꙋ пло́ть ѿ ю҆́га да́же до сѣ́вера, ἀνθ' ὧν ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄδικον καὶ ἄνομον, οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
5
5
и҆ оу҆вѣ́сть всѧ́ка пло́ть, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь и҆звлеко́хъ ме́чь мо́й и҆з̾ ноже́нъ є҆гѡ̀, и҆ ктомꙋ̀ не возврати́тсѧ. καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι.
6
6
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, воздохнѝ въ сокрꙋше́нїи чре́слъ твои́хъ и҆ въ болѣ́знехъ возстенѝ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ. καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, καταστέναξον ἐν συντριβῇ ὀσφύος σου καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
7
7
И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще рекꙋ́тъ къ тебѣ̀: чесѡ̀ ра́ди ты̀ стене́ши; и҆ рече́ши: ѡ҆ возвѣще́нїи, ꙗ҆́кѡ грѧде́тъ: и҆ сокрꙋши́тсѧ всѧ́ко се́рдце, и҆ ѡ҆слабѣ́ютъ всѧ̑ рꙋ́ки, и҆ и҆́здшетъ всѧ́ка пло́ть и҆ всѧ́къ дꙋ́хъ, и҆ всѧ̑ сте́гна ѡ҆скверна́вѧтсѧ мокрото́ю: сѐ, грѧде́тъ и҆ бꙋ́детъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις; καὶ ἐρεῖς· ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ, διότι ἔρχεται, καὶ θραυσθήσεται πᾶσα καρδία, καὶ πᾶσαι χεῖρες παραλυθήσονται, καὶ ἐκψύξει πᾶσα σὰρξ καὶ πᾶν πνεῦμα, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ· ἰδοὺ ἔρχεται καὶ ἔσται λέγει Κύριος.
8
8
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με, λέγων·
9
9
сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: рцы̀: мечꙋ̀, мечꙋ̀! и҆з̾ѡстри́сѧ и҆ раз̾ѧри́сѧ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· εἰπόν· ρομφαία ρομφαία, ὀξύνου καὶ θυμώθητι,
10
10
ꙗ҆́кѡ да и҆зсѣче́ши сѣчє́нїѧ: и҆з̾ѡстри́сѧ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́деши въ блеща́нїе и҆ гото́въ на разсы́панїе: сѣцы̀, и҆зничтожа́й, ѿри́ни всѧ́кое дре́во. ὅπως σφάξῃς σφάγια, ὀξύνου ὅπως γένῃ εἰς στίλβωσιν, ἑτοίμη εἰς παράλυσιν, σφάζε, ἐξουδένει, ἀπωθοῦ πᾶν ξύλον.
11
11
И҆ дадѐ є҆го̀ оу҆гото́ванна, є҆́же держа́ти въ рꙋка́хъ є҆гѡ̀: наѡстри́лсѧ ме́чь, гото́въ є҆́сть, є҆́же да́нъ бы́ти въ рꙋ́цѣ сѣкꙋ́щагѡ. καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην τοῦ κρατεῖν χεῖρα αὐτοῦ· ἐξηκονήθη ἡ ρομφαία, ἐστὶν ἑτοίμη τοῦ δοῦναι αὐτὴν εἰς χεῖρα ἀποκεντοῦντος.
12
12
Возопі́й и҆ воспла́чисѧ, сы́не человѣ́чь, ꙗ҆́кѡ се́й бы́сть въ лю́дехъ мои́хъ, се́й во всѣ́хъ старѣ́йшинахъ і҆и҃левыхъ: ѡ҆бита́ющїи бли́з̾ под̾ ме́чь бы́ша съ людьмѝ мои́ми: сегѡ̀ ра́ди восплещѝ рꙋка́ма твои́ма, ἀνάκραγε καὶ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου, αὐτὴ ἐν πᾶσι τοῖς ἀφηγουμένοις τοῦ ᾿Ισραήλ· παροικήσουσιν ἐπὶ ρομφαίᾳ, ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου. διὰ τοῦτο κρότησον ἐπὶ τὴν χεῖρά σου,
13
13
ꙗ҆́кѡ ѡ҆правда́сѧ. И҆ что̀, а҆́ще и҆ пле́мѧ ѿри́нетсѧ; Не бꙋ́детъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ὅτι δεδικαίωται· καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπώσθη; οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος.
14
14
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ восплещѝ рꙋка́ма и҆ оу҆сꙋгꙋ́би ме́чь: тре́тїй ме́чь ꙗ҆́звєнымъ є҆́сть, ме́чь ꙗ҆́звєнымъ вели́къ, и҆ оу҆жаси́ши ѧ҆̀, καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα καὶ διπλασίασον ρομφαίαν· ἡ τρίτη ρομφαία τραυματιῶν ἐστι, ρομφαία τραυματιῶν ἡ μεγάλη καὶ ἐκστήσει αὐτούς,
15
15
ꙗ҆́кѡ да сокрꙋши́тсѧ се́рдце и҆́хъ, и҆ оу҆мно́жатсѧ немощні́и во всѣ́хъ вратѣ́хъ и҆́хъ, предаю́тсѧ на оу҆сѣче́нїе ме́чное: бла́гѡ ѻ҆́стръ бы́сть на сѣче́нїе, бла́гѡ бы́сть на блиста́нїе. ὅπως θραυσθῇ ἡ καρδία καὶ πληθυνθῶσιν οἱ ἀσθενοῦντες ἐπὶ πᾶσαν πύλην αὐτῶν· παραδέδονται εἰς σφάγια ρομφαίας, εὖ γέγονεν εἰς σφαγήν, εὖ γέγονεν εἰς στίλβωσιν.
16
16
Проходѝ ꙗ҆́кѡ мо́лнїѧ, ѡ҆стри́сѧ ѡ҆деснꙋ́ю и҆ ѡ҆шꙋ́юю, а҆́може а҆́ще лицѐ твоѐ воста́нетъ: καὶ διαπορεύου, ὀξύνου, ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων, οὗ ἂν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται.
17
17
и҆ а҆́зъ восплещꙋ̀ рꙋко́ю мое́ю къ рꙋцѣ̀ мое́й и҆ напꙋщꙋ̀ ꙗ҆́рость мою̀, а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου καὶ ἀναφήσω τόν θυμόν μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
18
18
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
19
19
и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, оу҆чинѝ себѣ̀ пꙋти̑ два̀, є҆́же вни́ти мечꙋ̀ царѧ̀ вавѷлѡ́нска, ѿ страны̀ є҆ди́ныѧ и҆зы́дꙋтъ нача̑ла два̀, и҆ рꙋ́кꙋ оу҆гото́ваютъ въ нача́лѣ пꙋтѝ гра́да, ѿ нача́ла пꙋтѝ оу҆чини́ши, καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, διάταξον σεαυτῷ δύο ὁδοὺς
20
20
ꙗ҆́кѡ вни́ти мечꙋ̀ на равва́ѳъ сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ и҆ на і҆ꙋде́ю и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ средѣ̀ є҆гѡ̀. τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν βασιλέως Βαβυλῶνος· ἐκ χώρας μιᾶς ἐξελεύσονται αἱ δύο, καὶ χεὶρ ἐν ἀρχῇ ὁδοῦ πόλεως, ἐπ' ἀρχῆς ὁδοῦ διατάξεις τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν ἐπὶ Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
21
21
Поне́же ста́нетъ ца́рь вавѷлѡ́нскъ на ста́рѣмъ пꙋтѝ, на нача́лѣ ѻ҆бои́хъ пꙋті́й, є҆́же волхвова́ти волхвова́нїемъ, ꙗ҆́коже вскипѣ́ти жезлꙋ̀, и҆ вопроша́ти ва́ѧныхъ и҆ вражи́ти во оу҆тро́бахъ. διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδόν, ἐπ' ἀρχῆς τῶν δύο ὁδῶν, τοῦ μαντεύσασθαι μαντείαν, τοῦ ἀναβράσαι ράβδον καὶ ἐπερωτῆσαι ἐν τοῖς γλυπτοῖς καὶ κατασκοπήσασθαι ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.
22
22
И҆ бы́сть ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀ волше́бство на і҆ерⷭ҇ли́мъ, є҆́же ѡ҆бста́вити ѻ҆стро́гъ и҆ є҆́же ѿве́рсти оу҆ста̀ съ во́племъ и҆ возвы́сити гла́съ со глаше́нїемъ трꙋ́бнымъ, и҆ ꙗ҆́кѡ поста́вити ѻ҆стро́гъ пред̾ враты̀ є҆гѡ̀ и҆ насы́пати пе́рсти и҆ поста́вити стрѣ̑лницы. ἐγένετο τὸ μαντεῖον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ βαλεῖν χάρακα, τοῦ διανοῖξαι στόμα ἐν βοῇ, ὑψῶσαι φωνὴν μετὰ κραυγῆς, τοῦ βαλεῖν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτῆς καὶ βαλεῖν χῶμα καὶ οἰκοδομῆσαι βελοστάσεις.
23
23
И҆ то́й а҆́ки волхвꙋ́ѧ и҆̀мъ волхвова́нїе пред̾ ни́ми, оу҆седмерѧ́ѧ седмєри́цы, и҆ то́й воспомина́ѧй непра̑вды є҆гѡ̀ помѧнꙋ́ти. καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αὐτὸς ἀναμιμνήσκων ἀδικίας αὐτοῦ μνησθῆναι.
24
24
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же воспомѧнꙋ́сте непра̑вды ва́шѧ, внегда̀ ѿкры́шасѧ нечє́стїѧ ва̑ша, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́тисѧ грѣхѡ́мъ ва́шымъ во всѣ́хъ беззако́нїихъ ва́шихъ и҆ во всѣ́хъ начина́нїихъ ва́шихъ, поне́же воспомѧнꙋ́сте, въ тѣ́хъ ꙗ҆́ти бꙋ́дете. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμῶν, ἐν τῷ ἀποκαλυφθῆναι τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, τοῦ ὁραθῆναι ἁμαρτίας ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς ἀσεβείαις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν, ἀνθ' ἀνεμνήσατε, ἐν τούτοις ἁλώσεσθε.
25
25
И҆ ты̀, скверна́ве, беззако́нниче, старѣ́йшино і҆и҃левъ, є҆гѡ́же грѧде́тъ де́нь во вре́мѧ непра́вды, коне́цъ: καὶ σύ, βέβηλε, ἄνομε, ἀφηγούμενε τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗ ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας,
26
26
сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: снимѝ кїда́ръ и҆ ѿложѝ вѣне́цъ, се́й не тако́въ бꙋ́детъ, смири́лъ є҆сѝ высо́кое и҆ возне́слъ смире́нное: τάδε λέγει Κύριος· ἀφείλου τὴν κίδαριν καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον· αὕτη οὐ τοιαύτη ἔσται· ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν καὶ ὕψωσας τὸ ταπεινόν.
27
27
непра́вдꙋ, непра́вдꙋ, непра́вдꙋ положꙋ̀ є҆го̀, и҆ то́й не тако́въ бꙋ́детъ, до́ндеже прїи́детъ, є҆мꙋ́же досто́итъ, и҆ преда́мъ є҆мꙋ̀. ἀδικίαν ἀδικίαν θήσομαι αὐτήν, οὐδ' αὕτη τοιαύτη ἔσται, ἕως οὗ ἔλθῃ ᾧ καθήκει, καὶ παραδώσω αὐτῷ. -
28
28
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ рече́ши: сѐ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь къ сынѡ́мъ а҆ммѡ̑нимъ и҆ ко оу҆кори́знѣ и҆́хъ, и҆ рече́ши: мечꙋ̀, мечꙋ̀ и҆звлече́ный на сѣче́нїе, и҆звлече́ный на сконча́нїе, дви́гнисѧ, ꙗ҆́кѡ да блиста́еши: Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον, καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ πρὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν καὶ ἐρεῖς· ρομφαία ρομφαία ἐσπασμένη εἰς σφάγια καὶ ἐσπασμένη εἰς συντέλειαν, ἐγείρου ὅπως στίλβῃς
29
29
въ видѣ́нїи твое́мъ сꙋ́етнѣмъ, и҆ внегда̀ вражби́ти тебѣ̀ лѡ́жнаѧ, є҆гда̀ предае́шисѧ ты̀ на вы̑и ꙗ҆́звеныхъ беззако́нникѡвъ, и҆́хже де́нь приспѣ̀ во вре́мѧ непра́вды, коне́цъ: ἐν τῇ ὁράσει σου τῇ ματαίᾳ καὶ ἐν τῷ μαντεύεσθαί σε ψευδῆ, τοῦ παραδοῦναί σε ἐπὶ τραχήλους τραυματιῶν ἀνόμων, ὧν ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας.
30
30
возврати́сѧ въ нѡжны̀ твоѧ̑ и҆ не ста́ни на мѣ́стѣ се́мъ, въ не́мже роди́лсѧ є҆сѝ, на землѝ твое́й и҆́мамъ тѧ̀ сꙋди́ти: ἀπόστρεφε, μὴ καταλύσῃς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ γεγέννησαι· ἐν τῇ γῇ τῇ ἰδίᾳ σου κρινῶ σε
31
31
и҆ и҆злїю̀ на тѧ̀ гнѣ́въ мо́й, во ѻ҆гнѝ гнѣ́ва моегѡ̀ дꙋ́нꙋ на тѧ̀ и҆ преда́мъ тѧ̀ въ рꙋ́цѣ мꙋже́й ва̑рваръ, творѧ́щихъ па́гꙋбꙋ: καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ σέ ὀργήν μου, ἐν πυρὶ ὀργῆς μου ἐμφυσήσω ἐπὶ σέ καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας ἀνδρῶν βαρβάρων τεκταινόντων διαφθοράν.
32
32
ѻ҆гню̀ бꙋ́деши ꙗ҆́дь, кро́вь твоѧ̀ бꙋ́детъ посредѣ̀ землѝ твоеѧ̀: не бꙋ́детъ твоеѧ̀ па́мѧти, зане́же а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. ἐν πυρὶ ἔσῃ κατάβρωμα, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου· οὐ μὴ γένηταί σου μνεία, διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
Глава́ к҃в
Κεφάλαιο 22
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, а҆́ще сꙋди́ти бꙋ́деши гра́дꙋ крове́й, и҆ ꙗ҆вѝ є҆мꙋ̀ всѧ̑ беззакѡ́нїѧ є҆гѡ̀, καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ κρινεῖς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων; καὶ παράδειξον αὐτῇ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
3
3
и҆ рече́ши: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѽ, гра́де пролива́ѧй кро́вь средѣ̀ себє̀, є҆́же прїитѝ вре́мени є҆гѡ̀, и҆ творѧ́й кꙋмі́ры на себѐ, є҆́же ѡ҆скверни́тисѧ самомꙋ̀: καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν καιρὸν αὐτῆς καὶ ποιοῦσα ἐνθυμήματα καθ' ἑαυτῆς, τοῦ μιαίνειν αὐτήν,
4
4
въ кро́ви и҆́хъ, ю҆́же и҆злїѧ́лъ є҆сѝ, согрѣши́лъ є҆сѝ, и҆ въ кꙋмі́рѣхъ твои́хъ, ꙗ҆̀же твори́лъ, ѡ҆скверни́лсѧ є҆сѝ, и҆ сократи́лъ є҆сѝ дни̑ твоѧ̑, и҆ приве́дъ вре́мѧ лѣ́тъ твои́хъ: сегѡ̀ ра́ди да́хъ тѧ̀ на оу҆кори́знꙋ ꙗ҆зы́кѡмъ и҆ на порꙋга́нїе всѣ̑мъ страна́мъ, ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν, οἷς ἐξέχεας, παραπέπτωκας καὶ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασί σου, οἷς ἐποίεις, ἐμιαίνου, καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτῶν σου. διὰ τοῦτο δέδωκά σε εἰς ὀνειδισμὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ταῖς χώραις
5
5
бли́з̾ тебє̀ и҆ дале́че ѿ тебє̀ сꙋ́щымъ, и҆ порꙋга́ютсѧ тебѣ̀ и҆ возопїю́тъ на тѧ̀: ѽ, нечи́стый, пресловꙋ́тый и҆ мно́гъ во беззако́нїихъ! ταῖς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ταῖς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί· ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις.
6
6
сѐ, старѣ̑йшины до́мꙋ і҆и҃лева, кі́йждо ко свои̑мъ оу҆́жикамъ смѣси́шасѧ въ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ да пролїю́тъ кро́вь: ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου ᾿Ισραήλ, ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα·
7
7
ѻ҆тцꙋ̀ и҆ ма́тери ѕлосло́вѧхꙋ въ тебѣ̀ и҆ ко прише́лцꙋ ѡ҆браща́хꙋсѧ непра́вдами въ тебѣ̀: сиротꙋ̀ и҆ вдови́цꙋ преѡби́дѧхꙋ въ тебѣ̀: πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοί, καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί, ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί·
8
8
и҆ ст҃а̑ѧ моѧ̑ оу҆ничижа́хꙋ и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆сквернѧ́хꙋ въ тебѣ̀: καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουθένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί.
9
9
мꙋ́жїе разбѡ́йницы бѣ́ша въ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ да пролїю́тъ въ тебѣ̀ кро́вь, и҆ на гора́хъ ꙗ҆дѧ́хꙋ въ тебѣ̀ и҆ сквє́рны творѧ́хꙋ въ тебѣ̀: ἄνδρες λῃσταὶ ἦσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθιον ἐν σοί, ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου.
10
10
сты́дъ ѻ҆́тчїй ѿкры́ша въ тебѣ̀, и҆ въ нечистотѣ̀ сѣдѧ́щꙋю ѡ҆брꙋга́ша въ тебѣ̀: αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί·
11
11
кі́йждо на женꙋ̀ по́дрꙋга своегѡ̀ беззако́нноваша, и҆ кі́йждо невѣ́сткꙋ свою̀ ѡ҆сквернѧ́ше въ нече́стїи, и҆ кі́йждо сестрꙋ̀ свою̀, дще́рь ѻ҆тца̀ своегѡ̀, ѡ҆брꙋгава́ше въ тебѣ̀: ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἠνομοῦσαν, καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτοῦ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβείᾳ, καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐταπείνουν ἐν σοί.
12
12
мзды̑ взима́хꙋ въ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ да пролїю́тъ кро́вь, ли́хвꙋ и҆ и҆збы́токъ взима́хꙋ въ тебѣ̀: и҆ сконча́лъ є҆сѝ сконча́нїе ѕло́бы твоеѧ̀ ꙗ҆̀же въ наси́лїи, мене́ же забы́лъ є҆сѝ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα, τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί· καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου, λέγει Κύριος.
13
13
Сѐ оу҆̀бо, оу҆да́рю рꙋко́ю мое́ю ѡ҆ рꙋ́кꙋ мою̀ на та̑, ꙗ҆̀же соверши́лъ є҆сѝ и҆ ꙗ҆̀же сотвори́лъ є҆сѝ, и҆ на крѡ́ви твоѧ̑ бы́вшыѧ посредѣ̀ тебє̀: ἐὰν δὲ πατάξω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου ἐφ' οἷς συντετέλεσαι, οἷς ἐποίησας, καὶ ἐπὶ τοῖς αἵμασί σου τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σου,
14
14
а҆́ще оу҆стои́тъ се́рдце твоѐ, и҆ а҆́ще преѡдолѣ́ютъ рꙋ́цѣ твоѝ во дне́хъ, въ нѧ́же а҆́зъ творю̀ въ тебѣ̀; А҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ, и҆ сотворю̀. εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου; εἰ κρατήσουσιν αἱ χεῖρές σου ἐν ταῖς ἡμέραις, αἷς ἐγὼ ποιῶ ἐν σοί; ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
15
15
И҆ разсы́плю тѧ̀ во ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ разсѣ́ю тѧ̀ въ страна́хъ, и҆ ѡ҆скꙋдѣ́етъ нечистота̀ твоѧ̀ и҆з̾ тебє̀, καὶ διασκορπιῶ σε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπερῶ σε ἐν ταῖς χώραις, καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σοῦ,
16
16
и҆ владѣ́ти бꙋ́дꙋ тобо́ю пред̾ ѻ҆чи́ма ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ позна́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν ἐθνῶν· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
17
17
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, сѐ, бы́ша мнѣ̀ до́мъ і҆и҃левъ смѣ́шани всѝ съ мѣ́дїю и҆ желѣ́зомъ, и҆ со ѻ҆́ловомъ чи́стымъ и҆ со свинце́мъ, средѣ̀ пе́щи сребро̀ смѣ́шено сꙋ́ть. υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ, ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστί.
19
19
Сегѡ̀ ра́ди рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же бы́сте всѝ во смѣше́нїе є҆ди́но, сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ прїимꙋ̀ ва́съ во среди́нꙋ і҆ерⷭ҇ли́ма: διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένεσθε εἰς σύγκρασιν μίαν, διὰ τοῦτο ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον ῾Ιερουσαλήμ.
20
20
ꙗ҆́коже прїе́млетсѧ сребро̀ и҆ мѣ́дь, и҆ желѣ́зо и҆ свине́цъ и҆ ѻ҆́лово чи́стое во среди́нꙋ пе́щи, є҆́же дꙋ́нꙋти на нѧ̀ ѻ҆гню̀, да слїю́тсѧ, та́кѡ прїимꙋ̀ ва́съ во гнѣ́вѣ мое́мъ и҆ въ ꙗ҆́рости мое́й, и҆ соберꙋ̀ и҆ слїю̀ ва́съ, καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ ἐκφυσῆσαι εἰς αὐτὸ πῦρ τοῦ χωνευθῆναι, οὕτως εἰσδέξομαι ἐν ὀργῇ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμᾶς
21
21
и҆ дꙋ́нꙋ на вы̀ во ѻ҆гнѝ гнѣ́ва моегѡ̀, и҆ слїѧ́ни бꙋ́дете средѣ̀ є҆гѡ̀: καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμᾶς ἐν πυρὶ ὀργῆς μου, καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς.
22
22
ꙗ҆́коже слива́етсѧ сребро̀ средѣ̀ пе́щи, та́кѡ слїе́тесѧ посредѣ̀ є҆гѡ̀ и҆ позна́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь и҆злїѧ́хъ ꙗ҆́рость мою̀ на ва́съ. ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσῳ καμίνου, οὕτως χωνευθύσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμᾶς. -
23
23
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
24
24
сы́не человѣ́чь, рцы̀ є҆мꙋ̀: ты̀ є҆сѝ землѧ̀ неѡдожди́маѧ, нижѐ до́ждь бы́сть на тѧ̀ въ де́нь ꙗ҆́рости. υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν αὐτῇ· σὺ εἶ γῆ ἡ οὐ βρεχομένη, οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς·
25
25
Є҆гѡ́же старѣ̑йшины средѣ̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ львы̀ рыка́юще, восхища́юще восхищє́нїѧ, дꙋ́шы и҆з̾ѧда́юще наси́лїемъ, бога́тство и҆ че́сть прїе́млюще, и҆ вдѡви́цы твоѧ̑ оу҆мно́жишасѧ посредѣ̀ тебє̀: ἧς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα, ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστείᾳ, καὶ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικίᾳ, καὶ αἱ χῆραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσῳ σου.
26
26
и҆ жерцы̀ є҆гѡ̀ ѿверго́шасѧ зако́на моегѡ̀ и҆ ѡ҆скверни́ша ст҃а̑ѧ моѧ̑: междꙋ̀ ст҃ы́мъ и҆ скверна́вымъ не разлꙋча́хꙋ, и҆ междꙋ̀ нечи́стымъ и҆ чи́стымъ не раздѣлѧ́хꙋ, и҆ ѿ сꙋббѡ́тъ мои́хъ покрыва́хꙋ ѻ҆́чи своѝ, и҆ ѡ҆сквернѧ́хꙋ мѧ̀ посредѣ̀ себє̀: καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου· ἀναμέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀναμέσον ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τῶν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
27
27
кнѧ̑зи є҆гѡ̀ средѣ̀ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ во́лцы восхища́юще похищє́нїѧ, є҆́же пролїѧ́ти кро́вь и҆ погꙋби́ти дꙋ́шы, ꙗ҆́кѡ да лихои́мствомъ лихои́мствꙋютъ: οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα, ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσι.
28
28
и҆ проро́цы є҆гѡ̀ помазꙋ́ющїи и҆̀хъ падꙋ́тъ, ви́дѧщїи сꙋ́єтнаѧ, волхвꙋ́ющїи лѡ́жнаѧ, глаго́люще: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆ гдⷭ҇ь не гл҃а. καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσοῦνται, ὁρῶντες μάταια, μαντευόμενοι ψευδῆ, λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἐλάλησε.
29
29
Люді́й землѝ оу҆тѣснѧ́юще непра́вдою и҆ восхища́юще восхищє́нїѧ, ни́ща и҆ оу҆бо́га наси́льствꙋюще и҆ со прише́лцемъ не живꙋ́ще сꙋдо́мъ. λαὸν τῆς γῆς ἐκπιεζοῦντες ἀδικίᾳ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα, πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος.
30
30
И҆ и҆ска́хъ ѿ ни́хъ мꙋ́жа живꙋ́ща пра́вѡ и҆ стоѧ́ща цѣ́лѡ пред̾ лице́мъ мои́мъ во вре́мѧ гнѣ́ва моегѡ̀, є҆́же бы не до конца̀ погꙋби́ти є҆го̀ [гра́дъ і҆ерⷭ҇ли́мъ], и҆ не ѡ҆брѣто́хъ. καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθῶς καὶ ἑστῶτα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερῶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς γῆς τοῦ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν, καὶ οὐχ εὗρον.
31
31
И҆ и҆злїѧ́хъ на́нь ꙗ҆́рость мою̀ во ѻ҆гнѝ гнѣ́ва моегѡ̀, є҆́же сконча́ти ѧ҆̀: пꙋти̑ и҆́хъ на главы̑ и҆́хъ да́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργῆς μου τοῦ συντελέσαι· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ к҃г
Κεφάλαιο 23
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, двѣ̀ жєнѣ̀ бѣ́стѣ дщє́ри ма́тере є҆ди́ныѧ υἱὲ ἀνθρώπου, δύο γυναῖκες ἦσαν θυγατέρες μητρὸς μιᾶς
3
3
и҆ соблꙋди́стѣ во є҆гѵ́птѣ, въ ю҆́ности свое́й соблꙋди́стѣ: та́мѡ спадо́ша сосцы̀ и҆́хъ, и҆ та́мѡ растли́стѣ дѣ́вство. καὶ ἐξεπόρνευσαν ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν· ἐκεῖ ἔπεσον οἱ μαστοὶ αὐτῶν, ἐκεῖ διεπαρθενεύθησαν.
4
4
И҆мена́ же и҆́ма: ѻ҆ола̀ старѣ́йшаѧ, ѻ҆олїва́ же ме́ншаѧ сестра̀ є҆ѧ̀: и҆ бы́стѣ мнѣ̀ и҆ роди́стѣ сы́ны и҆ дщє́ри: и҆мена́ же и҆́ма: самарі́а ѻ҆ола̀, и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ ѻ҆олїва̀. καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἦν ᾿Οολὰ ἡ πρεσβυτέρα καὶ ᾿Οολιβὰ ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς. καὶ ἐγένοντό μοι καὶ ἔτεκον υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Σαμάρεια ἦν ᾿Οολὰ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἦν ᾿Οολιβά.
5
5
И҆ соблꙋдѝ ѻ҆ола̀ ѿ менє̀ и҆ возложи́сѧ на похотникѝ своѧ̑, на а҆ссѷрі́аны приближа́ющыѧсѧ є҆́й, καὶ ἐξεπόρνευσεν ἡ ᾿Οολὰ ἀπ' ἐμοῦ καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς, ἐπὶ τοὺς ᾿Ασσυρίους τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῇ,
6
6
ѡ҆блечє́нныѧ въ червлєни́цы, старѣ̑йшины и҆ воевѡ́ды: ю҆́нѡши и҆збра́ннїи, всѝ кѡ́нницы ꙗ҆здѧ́щїи на ко́нехъ: ἐνδεδυκότας ὑακίνθινα, ἡγουμένους καὶ στρατηγούς· νεανίσκοι καὶ ἐπίλεκτοι πάντες, ἱππεῖς ἱππαζόμενοι ἐφ' ἵππων.
7
7
и҆ дадѐ блꙋже́нїе своѐ къ ни̑мъ: и҆збра̑ннымъ сынѡ́мъ а҆ссѷрі̑йскимъ всѣ̑мъ, и҆ ко всѣ̑мъ, на нѧ́же возлага́шесѧ, во всѣ́хъ нечистота́хъ и҆́хъ ѡ҆сквернѧ́шесѧ: καὶ ἔδωκε τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐπ' αὐτούς· ἐπίλεκτοι υἱοὶ ᾿Ασσυρίων πάντες, καὶ ἐπὶ πάντας, οὓς ἐπέθετο, ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτοῖς ἐμιαίνετο.
8
8
и҆ блꙋже́нїѧ своегѡ̀, є҆́же и҆з̾ є҆гѵ́пта, не ѡ҆ста́ви, ꙗ҆́кѡ съ не́ю спа́хꙋ въ ю҆́ности є҆ѧ̀, и҆ ті́и растли́ша дѣ́вство є҆ѧ̀ и҆ и҆злїѧ́ша блꙋже́нїе своѐ на ню̀. καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπεν, ὅτι μετ' αὐτῆς ἐκοιμῶντο ἐν νεότητι αὐτῆς, καὶ αὐτοὶ διεπαρθένευσαν αὐτὴν καὶ ἐξέχεαν τὴν πορνείαν αὐτῶν ἐπ' αὐτήν.
9
9
Тогѡ̀ ра́ди преда́хъ ю҆̀ въ рꙋ́цѣ похотникѡ́мъ є҆ѧ̀, въ рꙋ́цѣ сынѡ́мъ а҆ссѷрі̑йскимъ, на ни́хже возлага́шесѧ. διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτὴν εἰς χεῖρας τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, εἰς χεῖρας υἱῶν ᾿Ασσυρίων, ἐφ' οὓς ἐπετίθετο.
10
10
Ті́и ѿкры́ша сты́дъ є҆ѧ̀, сы̑ны и҆ дщє́ри є҆ѧ̀ поѧ́ша и҆ самꙋ́ю мече́мъ оу҆сѣ́кнꙋша: и҆ бы́сть поноше́нїе въ жена́хъ, и҆ ѿмще́нїе сотвори́ша въ не́й во дщере́хъ є҆ѧ̀. αὐτοὶ ἀπεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς, υἱοὺς καὶ θυγατέρας αὐτῆς ἔλαβον καὶ αὐτὴν ἐν ρομφαίᾳ ἀπέκτειναν. καὶ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναῖκας, καὶ ἐποίησαν ἐκδικήσεις ἐν αὐτῇ εἰς τὰς θυγατέρας. -
11
11
И҆ ви́дѣ сестра̀ є҆ѧ̀ ѻ҆олїва̀, и҆ растлѝ возложе́нїе своѐ па́че є҆ѧ̀, и҆ блꙋ́дъ сво́й па́че блꙋда̀ сестры̀ своеѧ̀ оу҆мно́жи: Καὶ εἶδεν ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς ᾿Οολιβὰ καὶ διέφθειρε τὴν ἐπίθεσιν αὐτῆς ὑπὲρ αὐτὴν καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ὑπὲρ τὴν πορνείαν τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
12
12
на сынѡ́въ а҆ссѷрі́йскихъ возложи́сѧ, на старѣ̑йшины и҆ воевѡ́ды, и҆̀же бли́з̾ є҆ѧ̀, ѡ҆блечє́нны во благоистка̑нны, на ко́нники ꙗ҆здѧ́щыѧ на ко́нехъ, ю҆́нѡши и҆збра́нни всѝ. ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ᾿Ασσυρίων ἐπέθετο, ἡγουμένους καὶ στρατηγοὺς τοὺς ἐγγὺς αὐτῆς ἐνδεδυκότας εὐπάρυφα, ἱππεῖς ἱππαζομένους ἐφ' ἵππων· νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες.
13
13
И҆ ви́дѣхъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆скверни́сѧ пꙋ́ть є҆ди́нъ ѻ҆бою̀. καὶ εἶδον ὅτι μεμίανται· ὁδὸς μία τῶν δύο.
14
14
И҆ приложѝ ко блꙋже́нїю своемꙋ̀, и҆ ви́дѣ мꙋ́жы напи̑саны на стѣнѣ̀, ѡ҆́бразы халдє́йски напи̑саны ша́рами, καὶ προσέθετο πρὸς τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ εἶδεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ τοῦ τοίχου, εἰκόνας Χαλδαίων, ἐζωγραφημένους ἐν γραφίδι,
15
15
препоѧ̑саны пестрота́ми ѡ҆ чре́слѣхъ свои́хъ, и҆ превѡ́и краше́ннїи на глава́хъ и҆́хъ, ви́дъ троѧ́кїй всѣ́хъ, подо́бїе сынѡ́въ вавѷлѡ́нскихъ, халде́йскихъ, землѝ ѻ҆те́чества и҆́хъ: ἐζωσμένους ποικίλματα ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν, καὶ τιάραι βαπταὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν, ὄψις τρισσὴ πάντων, ὁμοίωμα υἱῶν Χαλδαίων, γῆς πατρίδος αὐτῶν,
16
16
и҆ возложи́сѧ на нѧ̀ зрѣ́нїемъ ѻ҆че́й свои́хъ, и҆ посла̀ послы̀ къ ни̑мъ въ зе́млю халде́йскꙋ. καὶ ἐπέθετο ἐπ' αὐτοὺς τῇ ὁράσει ὀφθαλμῶν αὐτῆς καὶ ἐξαπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς αὐτοὺς εἰς γῆν Χαλδαίων.
17
17
И҆ прїидо́ша къ не́й сы́нове вавѷлѡ́нстїи на ло́же вита́ющихъ и҆ ѡ҆скверни́ша ю҆̀ въ блꙋже́нїи є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆скверни́сѧ въ ни́хъ, и҆ ѿстꙋпѝ дꙋша̀ є҆ѧ̀ ѿ ни́хъ: καὶ ἤλθοσαν πρὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαβυλῶνος εἰς κοίτην καταλυόντων καὶ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐμιάνθη ἐν αὐτοῖς· καὶ ἀπέστη ἡ ψυχὴ αὐτῆς ἀπ' αὐτῶν.
18
18
и҆ ѿкры̀ блꙋже́нїе своѐ и҆ ѿкры̀ срамотꙋ̀ свою̀. И҆ ѿстꙋпѝ дш҃а̀ моѧ̀ ѿ неѧ̀, ꙗ҆́коже ѿстꙋпѝ дш҃а̀ моѧ̀ ѿ сестры̀ є҆ѧ̀. καί ἀπεκάλυψε τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ ἀπεκάλυψεν αἰσχύνην αὐτῆς, καὶ ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπ' αὐτῆς, ὃν τρόπον ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
19
19
И҆ оу҆мно́жила є҆сѝ блꙋже́нїе твоѐ, є҆́же помѧнꙋ́ти дни̑ ю҆́ности твоеѧ̀, въ нѧ́же блꙋди́ла є҆сѝ во є҆гѵ́птѣ, καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου τοῦ ἀναμνῆσαι ἡμέραν νεότητός σου, ἐν αἷς ἐπόρνευσας ἐν Αἰγύπτῳ,
20
20
и҆ возлегла̀ є҆сѝ на халдє́и, и҆́хже плѡ́ти бы́ша а҆́ки плѡ́ти ѡ҆́сли, и҆ ꙗ҆́кѡ лѡ́на кѡ́нскаѧ лѡ́на и҆́хъ, καὶ ἐπέθου ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους, ὧν ὡς ὄνων αἱ σάρκες αὐτῶν καὶ αἰδοῖα ἵππων τὰ αἰδοῖα αὐτῶν.
21
21
и҆ посѣти́ла є҆сѝ беззако́нїе ю҆́ности твоеѧ̀, ꙗ҆̀же твори́ла є҆сѝ во є҆гѵ́птѣ во вита́лищи твое́мъ, и҆дѣ́же сосцы̀ ю҆́ности твоеѧ̀ спадо́ста. καὶ ἐπεσκέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σου, ἃ ἐποίεις ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῷ καταλύματί σου, οὗ οἱ μαστοὶ νεότητός σου. -
22
22
Тогѡ̀ ра́ди, ѻ҆олїво̀, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ воздви́гнꙋ похотникѝ твоѧ̑ на тѧ̀, ѿ ни́хже ѿстꙋпѝ дꙋша̀ твоѧ̀, и҆ наведꙋ̀ и҆̀хъ на тѧ̀ ѡ҆́крестъ, Διὰ τοῦτο ᾿Οολιβά, τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς ἐραστάς σου ἐπὶ σέ, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν, καὶ ἐπάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν,
23
23
сынѡ́въ вавѷлѡ́нскихъ и҆ всѣ́хъ халде́євъ, факꙋ́да и҆ сꙋ́да и҆ кꙋ́да, и҆ всѧ̑ сы́ны а҆ссѷрі̑йски съ ни́ми, ю҆́ношы и҆збра̑нны, старѣ̑йшины и҆ воевѡ́ды, всѧ̑ трїста́ты и҆ нарѡ́читыѧ, ко́нники на ко́нехъ всѝ. υἱοὺς Βαβυλῶνος καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους, Φακοὺδ καὶ Σουὲ καὶ Κουὲ καὶ πάντας υἱοὺς ᾿Ασσυρίων μετ' αὐτῶν, νεανίσκους ἐπιλέκτους, ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας, τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ' ἵππων·
24
24
И҆ прїи́дꙋтъ на тѧ̀ всѝ ѿ сѣ́вера, колєсни́цы и҆ коле́са со мно́гимъ наро́домъ, щиты̀ и҆ сꙋ̑лицы и҆ шле́мы, и҆ поста́вѧтъ стражбꙋ̀ ѡ҆́крестъ тебє̀, и҆ да́мъ пред̾ лице́мъ и҆́хъ сꙋ́дъ, и҆ ѿмстѧ́тъ тѝ въ сꙋдѣ́хъ свои́хъ: καὶ πάντες ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἀπὸ βορρᾶ, ἅρματα καὶ τροχοὶ μετ' ὄχλου λαῶν, θυρεοὶ καὶ πέλται, καὶ βαλοῦσι φυλακὴν ἐπὶ σὲ κύκλῳ.
25
25
и҆ да́мъ рве́нїе моѐ въ тебѣ̀, и҆ сотворѧ́тъ съ тобо́ю гнѣ́въ ꙗ҆́рости моеѧ̀, но́здри твоѧ̑ и҆ оу҆́шы твоѝ ѡ҆брѣ́жꙋтъ, и҆ ѡ҆ста́вшихъ твои́хъ мече́мъ и҆зсѣкꙋ́тъ: ті́и сынѡ́въ твои́хъ и҆ дще́рей твои́хъ во́змꙋтъ, и҆ ѡ҆ста́вшихъ твои́хъ потреби́тъ ѻ҆́гнь: καὶ δώσω πρὸ προσώπου αὐτῶν κρίμα, καὶ ἐκδικήσουσί σε ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν. καὶ δώσω τὸν ζῆλόν μου ἐν σοί, καὶ ποιήσουσι μετὰ σοῦ ἐν ὀργῇ θυμοῦ· μυκτῆρά σου καὶ ὦτά σου ἀφελοῦσι καὶ τοὺς καταλοίπους σου ἐν ρομφαίᾳ καταβαλοῦσιν. αὐτοὶ υἱούς σου καὶ θυγατέρας σου λήψονται, καὶ τοὺς καταλοίπους σου πῦρ καταφάγεται.
26
26
и҆ совлекꙋ́тъ съ тебє̀ ри̑зы твоѧ̑ и҆ во́змꙋтъ сосꙋ́ды хвалы̀ твоеѧ̀. καὶ ἐκδύσουσί σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου.
27
27
И҆ ѿвращꙋ̀ нечє́стїѧ твоѧ̑ ѿ тебє̀ и҆ блꙋ́дъ тво́й ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: и҆ не воздви́гнеши ѻ҆че́съ твои́хъ на ни́хъ и҆ є҆гѵ́пта не помѧне́ши ктомꙋ̀. καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀσεβείας σου ἐκ σοῦ καὶ τὴν πορνείαν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐ μὴ ἄρῃς τοὺς ὀφθαλμούς σου ἐπ' αὐτούς, καὶ Αἰγύπτου οὐ μὴ μνησθῇς οὐκέτι.
28
28
Поне́же сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ предаю́ тѧ въ рꙋ́цѣ, и҆́хже ненави́диши, ѿ ни́хже ѿстꙋпѝ дꙋша̀ твоѧ̀: διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμί σε εἰς χεῖρας ὧν μισεῖς, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν.
29
29
и҆ сотворѧ́тъ въ тебѣ̀ въ не́нависти, и҆ во́змꙋтъ всѧ̑ трꙋды̀ твоѧ̑ и҆ дѣла̀ твоѧ̑, и҆ бꙋ́деши нага̀ и҆ посра́млена, и҆ ѿкры́етсѧ стꙋ́дъ блꙋда̀ твоегѡ̀ и҆ нече́стїе твоѐ. καί ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει καὶ λήψονται πάντας τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς μόχθους σου, καὶ ἔσῃ γυμνὴ καὶ αἰσχύνουσα, καὶ ἀποκαλυφθήσεται αἰσχύνη πορνείας σου καὶ ἀσέβειά σου. καὶ ἡ πορνεία σου
30
30
И҆ блꙋже́нїе твоѐ сотворѝ сїѧ̑ тебѣ̀, є҆гда̀ блꙋди́ла є҆сѝ в̾слѣ́дъ ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ ѡ҆сквернѧ́ласѧ въ кꙋмі́рѣхъ и҆́хъ: ἐποίησε ταῦτά σοι ἐν τῷ ἐκπορνεῦσαί σε ὀπίσω ἐθνῶν καὶ ἐμιαίνου ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
31
31
въ пꙋтѝ сестры̀ твоеѧ̀ ходи́ла є҆сѝ, и҆ да́мъ ча́шꙋ є҆ѧ̀ въ рꙋ́цѣ твоѝ. ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀδελφῆς σου ἐπορεύθης, καὶ δώσω τὸ ποτήριον αὐτῆς εἰς χεῖράς σου.
32
32
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ча́шꙋ сестры̀ твоеѧ̀ и҆спїе́ши глꙋбо́кꙋю и҆ широ́кꙋю, и҆ бꙋ́детъ на смѣ́хъ и҆ подражне́нїе, и҆з̾ѻби́лнꙋю ко соверше́нїю пїѧ́нства, τάδε λέγει Κύριος· τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου πίεσαι, τὸ βαθὺ καὶ τὸ πλατύ, τὸ πλεονάζον τοῦ συντελέσαι μέθην,
33
33
и҆ разслабле́нїѧ напо́лнишисѧ: ча́ша же потребле́нїѧ и҆ погꙋбле́нїѧ ча́ша сестры̀ твоеѧ̀ самарі́и: καὶ ἐκλύσεως πλησθήσῃ· καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμοῦ, ποτήριον ἀδελφῆς σου Σαμαρείας,
34
34
и҆ и҆спїе́ши ю҆̀ и҆ и҆стощи́ши, и҆ чре́пъ є҆ѧ̀ ꙗ҆дꙋ́щи потреби́ши, и҆ сѡсца̀ твоѧ̑ ѿто́ргнеши: и҆ пра́здники и҆ новомⷭ҇чїѧ твоѧ̑ ѿвращꙋ̀: поне́же а҆́зъ гл҃ахъ, речѐ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ πίεσαι αὐτό· καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς ἀποστρέψω· διότι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος.
35
35
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же забы́ла мѧ̀ є҆сѝ и҆ ѿве́ргла менѐ наза́дъ тѣ́ла твоегѡ̀, и҆ ты̀ возмѝ нече́стїе твоѐ и҆ блꙋ́дъ тво́й. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπελάθου μου καὶ ἀπέρριψάς με ὀπίσω τοῦ σώματός σου, καὶ σὺ λαβὲ τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὴν πορνείαν σου. -
36
36
И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, не бꙋ́деши ли сꙋди́ти ѻ҆олѣ̀ и҆ ѻ҆олївѣ̀, и҆ возвѣсти́ши ли и҆́ма беззакѡ́нїѧ є҆ю̀; Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὐ κρινεῖς τὴν ᾿Οολὰν καὶ τὴν ᾿Οολιβάν, καὶ ἀναγγελεῖς αὐταῖς τὰς ἀνομίας αὐτῶν;
37
37
ꙗ҆́кѡ любодѣ́йствовастѣ, и҆ кро́вь въ рꙋка́хъ є҆ю̀, и҆ въ кꙋмі́рѣхъ є҆ю̀ прелюбодѣ́йствовастѣ, и҆ ча̑да своѧ̑, ꙗ҆̀же роди́стѣ мнѣ̀, провожда́стѣ и҆̀мъ сквозѣ̀ ѻ҆́гнь. ὅτι ἐμοιχῶντο, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν· τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοῖς δι' ἐμπύρων.
38
38
Да́же и҆ сїѧ̑ сотвори́стѣ мѝ, ѡ҆сквернѧ́стѣ ст҃а̑ѧ моѧ̑ въ то́й де́нь, и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆сквернѧ́стѣ: ἕως καὶ ταῦτα ἐποίησάν μοι· τὰ ἅγιά μου ἐμίαινον καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν·
39
39
и҆ внегда̀ закала́стѣ ча̑да своѧ̑ кꙋмі́рѡмъ свои̑мъ, и҆ вхожда́стѣ во ст҃а̑ѧ моѧ̑ въ то́й де́нь, є҆́же скверни́ти ѧ҆̀: и҆ сѐ, та́кѡ творѧ́стѣ средѣ̀ до́мꙋ моегѡ̀: καὶ ἐν τῷ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτῶν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου τοῦ βεβηλοῦν αὐτά· καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.
40
40
и҆ посыла́стѣ ко мꙋжє́мъ грѧдꙋ́щымъ и҆здале́ча, къ ни̑мже послѡ́въ посыла́стѣ. И҆ є҆гда̀ приходи́ти и҆̀мъ, а҆́бїе оу҆мыва́ласѧ є҆сѝ и҆ оу҆тварѧ́ла є҆сѝ ѻ҆́чи твоѝ и҆ оу҆краша́ласѧ оу҆́тварїю, καὶ ὅτι τοῖς ἀνδράσι τοῖς ἐρχομένοις μακρόθεν, οἷς ἀγγέλους ἐξαπέστειλαν πρὸς αὐτούς, καὶ ἅμα τῷ ἔρχεσθαι αὐτοὺς εὐθὺς ἐλούου καὶ ἐστιβίζου τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐκόσμου κόσμῳ
41
41
и҆ сѣдѣ́ла є҆сѝ на ѻ҆дрѣ̀ по́стланѣ, и҆ трапе́за оу҆кра́шенна пред̾ лице́мъ є҆ѧ̀, и҆ ѳѷмїа́мъ мо́й и҆ є҆ле́й мо́й предлага́ла пред̾ ни́ми, и҆ веселѧ́хꙋсѧ въ ни́хъ: καὶ ἐκάθου ἐπὶ κλίνης ἐστρωμένης, καὶ τράπεζα κεκοσμημένη πρὸ προσώπου αὐτῆς, καὶ τὸ θυμίαμα καὶ τὸ ἔλαιόν μου εὐφραίνοντο ἐν αὐτοῖς.
42
42
и҆ гла́сомъ сли́чнымъ возглаша́хꙋ, и҆ ко мꙋжє́мъ ѿ мно́жества человѣ́ча приходѧ́щымъ ѿ пꙋсты́ни, и҆ даѧ́хꙋ пє́рстни на рꙋ́ки и҆́хъ и҆ вѣне́цъ хвалы̀ на главы̑ и҆́хъ. καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο, καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τῆς ἐρήμου, καὶ ἐδίδοσαν ψέλλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
43
43
И҆ реко́хъ: не въ си́хъ ли прелюбодѣ́йствꙋютъ; и҆ дѣла̀ блꙋдни́цы, и҆ сама̀ соблꙋдѝ. καὶ εἶπα· οὐκ ἐν τούτοις μοιχεύουσι; καὶ ἔργα πόρνης καὶ αὐτὴ ἐξεπόρνευσε.
44
44
И҆ вхожда́хꙋ къ не́й: ꙗ҆́коже вла́зѧтъ къ женѣ̀ блꙋдни́цѣ, та́кѡ вла́зѧхꙋ ко ѻ҆олѣ̀ и҆ ко ѻ҆олївѣ̀, жена́мъ беззако́нницамъ, є҆́же сотвори́ти беззако́нїе. καὶ εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ὃν τρόπον εἰσπορεύονται πρὸς γυναῖκα πόρνην, οὕτως εἰσεπορεύοντο πρὸς ᾿Οολὰν καὶ πρὸς ᾿Οολιβὰν τοῦ ποιῆσαι ἀνομίαν.
45
45
Мꙋ́жїе же пра́веднїи, ті́и и҆ ѿмстѧ́тъ и҆́ма ѿмще́нїемъ любодѣ́йницъ и҆ ѿмще́нїемъ пролива́ющихъ кро́вь, ꙗ҆́кѡ любодѣ̑йцы сꙋ́ть, и҆ кро́вь въ рꙋка́хъ и҆́хъ. καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ καὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος, ὅτι μοιχαλίδες εἰσί, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν.
46
46
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: приведѝ на ни́хъ наро́ды и҆ да́ждь на ни́хъ мѧте́жъ и҆ разграбле́нїе, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνάγαγε ἐπ' αὐτὰς ὄχλον καὶ δὸς ἐν αὐταῖς ταραχὴν καὶ διαρπαγὴν
47
47
и҆ ве́ржи ка́менїе на ни́хъ, ка́менїе наро́дѡвъ, и҆ да и҆збодꙋ́тъ и҆̀хъ мечьмѝ свои́ми: сы́ны и҆́хъ и҆ дщє́ри и҆́хъ и҆збїю́тъ и҆ до́мы и҆́хъ ѻ҆гне́мъ сожгꙋ́тъ: καὶ λιθοβόλησον ἐπ' αὐτὰς λίθοις ὄχλων καὶ κατακέντει αὐτὰς ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν· υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν ἐμπρήσουσι.
48
48
и҆ ѿвращꙋ̀ нече́стїе ѿ землѝ, и҆ нака́жꙋтсѧ всѧ̑ жєны̀ и҆ не сотворѧ́тъ по нече́стїємъ и҆́хъ: καὶ ἀποστρέψω ἀσέβειαν ἐκ τῆς γῆς, καὶ παιδευθήσονται πᾶσαι αἱ γυναῖκες καὶ οὐ μὴ ποιήσουσι κατὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν.
49
49
и҆ да́стсѧ нече́стїе ва́ше на вы̀: и҆ (всѧ̑) грѣхѝ кꙋмі̑ръ ва́шихъ прїи́мете и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δοθήσεται ἡ ἀσέβεια ὑμῶν ἐφ' ὑμᾶς, καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν ἐνθυμημάτων ὑμῶν λήψεσθε· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ к҃д
Κεφάλαιο 24
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀, въ девѧ́тое лѣ́то, въ мцⷭ҇ъ десѧ́тый, въ десѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, напишѝ себѣ̀ и҆́мѧ днѐ сегѡ̀, ѿ негѡ́же оу҆крѣпи́сѧ ца́рь вавѷлѡ́нскїй на і҆ерⷭ҇ли́мъ, ѿ сегѡ̀ днѐ, и҆́же дне́сь, υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον,
3
3
и҆ рцы̀ при́тчꙋ къ до́мꙋ прогнѣвлѧ́ющемꙋ, и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: наста́ви коно́бъ, наста́ви и҆ влі́й въ ѻ҆́нь во́дꙋ, καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ
4
4
и҆ ве́рзи въ ѻ҆́нь на дво́е разсѣчє́наѧ, всѧ́кое разсѣче́нїе до́брое, го́лень и҆ ра́мо, ѡ҆брѣ̑зана ѿ косте́й, καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν
5
5
ѡ҆ и҆збра́нныхъ скотѡ́въ взѧ̑таѧ, и҆ подгнѣща́й костьмѝ под̾ нимѝ: возврѣ̀ и҆ воскипѣ̀, и҆ свари́шасѧ кѡ́сти є҆гѡ̀ посредѣ̀ є҆гѡ̀. ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.
6
6
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѽ, градѐ крове́й! коно́бе, въ не́мже є҆́сть ꙗ҆́дъ, и҆ ꙗ҆́дъ не и҆зы́де и҆з̾ негѡ̀: по оу҆́дѡмъ є҆гѡ̀ и҆знесѐ, не падѐ на не́мъ жре́бїй. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος.
7
7
Ꙗ҆́кѡ кро́вь є҆гѡ̀ средѣ̀ є҆гѡ̀ є҆́сть, на гла́дцѣмъ ка́мени вчини́хъ ю҆̀: не пролїѧ́хъ є҆ѧ̀ на зе́млю, є҆́же покры́ти ю҆̀ земле́ю, ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν·
8
8
є҆́же навестѝ ꙗ҆́рость мою̀ (на ню̀), во ѿмще́нїе є҆́же ѿмсти́ти: да́хъ кро́вь є҆гѡ̀ на гла́дцѣмъ ка́мени, є҆́же не покры́ти є҆ѧ̀. τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.
9
9
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѽ, лю́тѣ, градѐ крове́й! а҆́зъ же возвели́чꙋ главню̀ διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν
10
10
и҆ оу҆мно́жꙋ дрова̀ и҆ возгнѣщꙋ̀ ѻ҆́гнь, ꙗ҆́кѡ да и҆ста́ютъ мѧса̀, и҆ ѡ҆скꙋдѣ́етъ ю҆ха̀, и҆ кѡ́сти и҆ста́ютъ, καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς
11
11
и҆ ста́нетъ на главнѧ́хъ є҆гѡ̀, (то́щь) разгорѣ́сѧ, ꙗ҆́кѡ да и҆згори́тъ, и҆ распали́тсѧ и҆ сгори́тъ мѣ́дь є҆гѡ̀, и҆ и҆ста́етъ средѣ̀ є҆гѡ̀ нечистота̀ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆скꙋдѣ́етъ ꙗ҆́дъ є҆гѡ̀: καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,
12
12
да смири́тсѧ ꙗ҆́дъ є҆гѡ̀, и҆ не и҆зы́детъ и҆з̾ негѡ̀ мно́гїй ꙗ҆́дъ є҆гѡ̀, и҆ посрами́тсѧ ꙗ҆́дъ є҆гѡ̀: καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,
13
13
въ нечистотѣ̀ твое́й оу҆кро́пъ, поне́же ѡ҆сквернѧ́лсѧ є҆сѝ ты̀ и҆ не ѡ҆чи́стилсѧ ѿ нечистоты̀ твоеѧ̀: и҆ что̀ бꙋ́детъ а҆́ще не ѡ҆чи́стишисѧ по се́мъ, до́ндеже и҆спо́лню ꙗ҆́рость мою̀ въ тебѣ̀; ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου;
14
14
А҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ, и҆ прїи́детъ, и҆ сотворю̀, и҆ не оу҆косню̀, и҆ не пощажꙋ̀, и҆ не бꙋ́дꙋ оу҆моле́нъ: по пꙋтє́мъ твои̑мъ и҆ по помыслѡ́мъ твои̑мъ сꙋждꙋ̀ тебѣ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ сꙋждꙋ̀ тебѣ̀ по кро́вемъ твои̑мъ и҆ по помыслѡ́мъ твои̑мъ сꙋждꙋ̀ тебѣ̀, нечи́сте, пресловꙋ́те и҆ вели́кїй на разгнѣ́ванїе. ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν.
15
15
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
16
сы́не человѣ́чь, сѐ, а҆́зъ взе́млю ѿ тебє̀ жела̑нїѧ ѻ҆че́съ твои́хъ въ пораже́нїи, не воспла́чи, нижѐ возрыда́й, нижѐ да прїи́дꙋтъ тебѣ̀ сле́зы, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς.
17
17
возстенѝ молчѧ̀: стена́нїе кро́ве, чре́слъ пла́чь є҆́сть: да бꙋ́дꙋтъ вла́си твоѝ сплете́ни на тебѣ̀, и҆ сапо́зи твоѝ на нога́хъ твои́хъ, и҆ да не оу҆тѣ́шишисѧ оу҆стна́ми и҆́хъ, и҆ хлѣ́ба мꙋже́й да не снѣ́си. στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς.
18
18
И҆ глаго́лахъ къ лю́демъ заꙋ́тра, ꙗ҆́коже заповѣ́да мѝ, и҆ оу҆́мре жена̀ моѧ̀ въ ве́черъ, и҆ сотвори́хъ заꙋ́тра, ꙗ҆́коже повелѣ́сѧ мѝ. καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι.
19
19
И҆ реко́ша ко мнѣ̀ лю́дїе: не возвѣсти́ши ли на́мъ, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑, ꙗ҆̀же ты̀ твори́ши; καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς;
20
20
И҆ реко́хъ къ ни̑мъ: сло́во гдⷭ҇не бы́сть ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων·
21
21
рцы̀ къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ ѡ҆скверню̀ ст҃а̑ѧ моѧ̑, велича̑нїѧ крѣ́пости ва́шеѧ, жела̑нїѧ ѻ҆че́съ ва́шихъ, и҆ и҆́хже щадѧ́тъ дꙋ́ши ва́шѧ: и҆ сы́нове ва́ши и҆ дщє́ри ва́шѧ, ꙗ҆̀же ѡ҆ста́висте, мече́мъ падꙋ́тъ: εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
22
22
и҆ сотворитѐ, ꙗ҆́коже а҆́зъ сотвори́хъ: ѿ оу҆́стъ и҆́хъ не оу҆тѣ́шитесѧ и҆ хлѣ́ба мꙋже́й не снѣ́сте, καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε,
23
23
и҆ вла́си ва́ши на глава́хъ ва́шихъ, и҆ сапо́зи ва́ши на нога́хъ ва́шихъ: не бꙋ́дете терза́тисѧ, нижѐ пла́кати, и҆ и҆ста́ете въ непра́вдахъ ва́шихъ, и҆ не оу҆тѣ́шите кі́йждо бра́та своегѡ̀. καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
24
24
И҆ бꙋ́детъ ва́мъ і҆езекі́иль въ чꙋ́до: по всемꙋ̀ є҆ли̑ка сотвори́хъ, сотворитѐ: є҆гда̀ прїи́дꙋтъ сїѧ̑, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
25
25
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, не въ де́нь ли то́й, є҆гда̀ возмꙋ̀ ѿ ни́хъ крѣ́пость и҆́хъ, вознесе́нїе хвальбы̀ и҆́хъ, жела̑нїѧ ѻ҆́чїю и҆́хъ и҆ возноше́нїе дꙋшѝ и҆́хъ, сы́ны и҆́хъ и҆ дщє́ри и҆́хъ: Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν,
26
26
въ то́й де́нь прїи́детъ оу҆цѣлѣ́вый къ тебѣ̀ возвѣсти́ти тебѣ̀ во оу҆́шы, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;
27
27
въ то́й де́нь ѿве́рзꙋтсѧ оу҆ста̀ твоѧ̑ ко оу҆цѣлѣ́вшемꙋ, и҆ возглаго́леши и҆ не премолчи́ши ктомꙋ̀, и҆ бꙋ́деши и҆̀мъ въ чꙋ́до: и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ к҃є
Κεφάλαιο 25
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на сы́ны а҆ммѡ̑ни и҆ прорцы̀ на нѧ̀, υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτοὺς
3
3
и҆ рече́ши сынѡ́мъ а҆ммѡ̑нимъ (глаго́лѧ): слы́шите сло́во гдⷭ҇а а҆дѡнаѧ̀, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же пора́довастесѧ ѿ ст҃ы́хъ мои́хъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆сквернє́на бы́ша, и҆ ѡ҆ землѝ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́кѡ поги́бе, и҆ ѡ҆ домꙋ̀ і҆ꙋ́динѣ, ꙗ҆́кѡ ѿи́де въ плѣне́нїе: καὶ ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμών· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπεχάρητε ἐπὶ τὰ ἅγιά μου, ὅτι ἐβεβηλώθη, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠφανίσθη, καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ,
4
4
тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ предаю̀ ва́съ сынѡ́мъ кедє́млимъ въ наслѣ́дїе, и҆ вселѧ́тсѧ со и҆мѣ́нїемъ свои́мъ въ тебѣ̀ и҆ поста́вѧтъ въ тебѣ̀ селє́нїѧ своѧ̑: ті́и поѧдѧ́тъ плоды̀ твоѧ̑, и҆ ті́и и҆спїю́тъ тꙋ́къ тво́й: διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι ὑμᾶς τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ εἰς κληρονομίαν, καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν ἐν σοὶ καὶ δώσουσιν ἐν σοὶ τὰ σκηνώματα αὐτῶν· αὐτοὶ φάγονται τοὺς καρπούς σου, καὶ αὐτοὶ πίονται τὴν πιότητά σου.
5
5
и҆ да́мъ гра́дъ а҆ммѡ́нь па̑ствы велблю́дѡвъ и҆ сы́ны а҆ммѡ̑ни на па́ствꙋ ѻ҆ве́цъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δώσω τὴν πόλιν τοῦ ᾿Αμμὼν εἰς νομὰς καμήλων καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν εἰς νομὴν προβάτων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
6
6
Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: поне́же восплеска́лъ є҆сѝ рꙋко́ю твое́ю и҆ потопта́лъ ного́ю твое́ю и҆ пора́довалсѧ є҆сѝ дꙋше́ю твое́ю ѡ҆ землѝ і҆и҃левѣ, διότι τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐκρότησας τὴν χεῖρά σου καὶ ἐψόφησας τῷ ποδί σου καὶ ἐπέχαρας ἐκ ψυχῆς σου ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
7
7
тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ да́мъ тѧ̀ въ разграбле́нїе ꙗ҆зы́кѡмъ, и҆ потреблю́ тѧ ѿ люді́й и҆ погꙋблю́ тѧ ѿ стра́нъ па́гꙋбою, и҆ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. διὰ τοῦτο ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ δώσω σε εἰς διαρπαγὴν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐξολοθρεύσω σε ἐκ τῶν λαῶν καὶ ἀπολῶ σε ἐκ τῶν χωρῶν ἀπωλείᾳ· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος. -
8
8
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же речѐ мѡа́въ и҆ сиі́ръ: сѐ, ꙗ҆́коже всѝ ꙗ҆зы́цы, до́мъ і҆и҃левъ и҆ і҆ꙋ́да, Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπε Μωάβ· ἰδοὺ ὃν τρόπον πάντα τὰ ἔθνη οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα,
9
9
сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ разсла́блю мы́шцꙋ мѡа́влю ѿ градѡ́въ кра́йнихъ є҆гѡ̀, и҆збра́ннꙋю зе́млю, до́мъ і҆асїмꙋ́ѳовъ над̾ и҆сто́чникомъ гра́да примо́рскагѡ (ваелмѡ́на и҆ карїаѳаі́ма): διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραλύω τὸν ὦμον Μωὰβ ἀπὸ πόλεων ἀκρωτηρίων αὐτοῦ, ἐκλεκτὴν γῆν, οἶκον ᾿Ασιμοὺθ ἐπάνω πηγῆς πόλεως παραθαλασσίας.
10
10
сы́ны кедє́мли на сы́ны а҆ммѡ̑ни да́хъ ѧ҆̀ въ наслѣ́дїе, ꙗ҆́кѡ да не бꙋ́детъ па́мѧти сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ во ꙗ҆зы́цѣхъ: τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν δέδωκα αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν, ὅπως μὴ μνεία γένηται τῶν υἱῶν ᾿Αμμών·
11
11
и҆ въ мѡа́вѣ сотворю̀ ѿмще́нїе, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ εἰς Μωὰβ ποιήσω ἐκδίκησιν, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος. -
12
12
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же сотворѝ і҆дꙋме́а, є҆гда̀ ѿмсти́ша ті́и ѿмще́нїемъ (во гнѣ́вѣ) до́мꙋ і҆ꙋ́довꙋ, и҆ памѧтоѕло́бствоваша и҆ ѿмсти́ша прю̀ ѿ ни́хъ: Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησεν ἡ ᾿Ιδουμαία ἐν τῷ ἐκδικῆσαι αὐτοὺς ἐκδίκησιν εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἐμνησικάκησαν καὶ ἐξεδίκησαν δίκην,
13
13
тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на і҆дꙋме́ю и҆ потреблю̀ ѿ неѧ̀ человѣ́ки и҆ ско́тъ и҆ поста́влю ю҆̀ пꙋ́стꙋ, и҆ ѿ ѳема̑нъ гони́ми мече́мъ падꙋ́тъ: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐξολοθρεύσω ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ θήσομαι αὐτὴν ἔρημον, καὶ ἐκ Θαιμὰν διωκόμενοι ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
14
14
и҆ да́мъ ѿмще́нїе моѐ на і҆дꙋме́ю рꙋко́ю люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ сотворѧ́тъ во і҆дꙋме́и по гнѣ́вꙋ моемꙋ̀ и҆ по ꙗ҆́рости мое́й, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ ѿмще́нїе моѐ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δώσω ἐκδίκησίν μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν χειρὶ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ ποιήσουσιν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ κατὰ τὴν ὀργήν μου καὶ κατὰ τὸν θυμόν μου· καὶ ἐπιγνώσονται τὴν ἐκδίκησίν μου, λέγει Κύριος. -
15
15
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же сотвори́ша и҆ноплемє́нницы во ѿмще́нїи и҆ возста́виша ме́сть ра́дꙋющесѧ все́ю дꙋше́ю є҆́же потреби́ти да́же до вѣ́ка, Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν ἐκδικήσει καὶ ἐξανέστησαν ἐκδίκησιν ἐπιχαίροντες ἐκ ψυχῆς τοῦ ἐξαλεῖψαι ἕως ἑνός,
16
16
тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на и҆ноплеме́нники, и҆ потреблю̀ кри́тѧнъ, и҆ погꙋблю̀ ѡ҆ста́вшыѧ живꙋ́щыѧ на примо́рїи, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν·
17
17
и҆ сотворю̀ въ ни́хъ ѿмще́нїе вели́ко, во ѡ҆бличе́нїихъ ꙗ҆́рости моеѧ̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, є҆гда̀ да́мъ ѿмще́нїе моѐ на нѧ̀. καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.
Глава́ к҃ѕ
Κεφάλαιο 26
1
1
И҆ бы́сть во є҆динонадесѧ́тое лѣ́то, въ пе́рвый де́нь мцⷭ҇а, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, поне́же речѐ со́ръ на і҆ерⷭ҇ли́ма: бла́гоже, сокрꙋши́сѧ, погибо́ша ꙗ҆зы́цы, ѡ҆брати́сѧ ко мнѣ̀, и҆́же бѣ̀ и҆спо́лненый, ѡ҆пꙋстѣ̀: υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνθ' ὧν εἶπε Σὸρ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· εὖγε, συνετρίβη, ἀπόλωλε τὰ ἔθνη, ἐπεστράφη πρός με, ἡ πλήρης ἠρήμωται,
3
3
тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, со́ръ, и҆ приведꙋ̀ на тѧ̀ ꙗ҆зы́ки мнѡ́ги, ꙗ҆́коже восхо́дитъ мо́ре волна́ми свои́ми. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σόρ, καὶ ἀνάξω ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, ὡς ἀναβαίνει ἡ θάλασσα τοῖς κύμασιν αὐτῆς.
4
4
И҆ ѡ҆бвалѧ́тъ стѣ́ны со́ра и҆ разорѧ́тъ столпы̀ твоѧ̑, и҆ развѣ́ю пра́хъ є҆гѡ̀ и҆з̾ негѡ̀ и҆ да́мъ є҆го̀ во гла́докъ ка́мень. καὶ καταβαλοῦσι τὰ τείχη Σὸρ καὶ καταβαλοῦσι τοὺς πύργους σου, καὶ λικμήσω τὸν χοῦν αὐτῆς ἀπ' αὐτῆς καὶ δώσω αὐτὴν εἰς λεωπετρίαν.
5
5
Сꙋше́нїе мре́жей бꙋ́детъ средѣ̀ мо́рѧ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гл҃ахъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ бꙋ́детъ на плѣне́нїе ꙗ҆зы́кѡмъ, ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται ἐν μέσῳ θαλάσσης, ὅτι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος· καὶ ἔσται εἰς προνομὴν τοῖς ἔθνεσι.
6
6
и҆ дщє́ри є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же на по́ли, мече́мъ оу҆бїє́ны бꙋ́дꙋтъ, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἱ ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀναιρεθήσονται, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
7
7
Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀, со́ръ, навꙋходоно́сора царѧ̀ вавѷлѡ́нска ѿ сѣ́вера, ца́рь царє́мъ є҆́сть, съ ко́ньми и҆ колесни́цами и҆ съ ко́нниками и҆ собра́нїемъ мно́гихъ ꙗ҆зы́кѡвъ ѕѣлѡ̀: ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σέ, Σόρ, τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος ἀπὸ τοῦ βορρᾶ (βασιλεὺς βασιλέων ἐστί) μεθ' ἵππων καὶ ἁρμάτων καὶ ἱππέων καὶ συναγωγῆς ἐθνῶν πολλῶν σφόδρα.
8
8
се́й дщє́ри твоѧ̑ на по́ли мече́мъ и҆збїе́тъ, и҆ приста́витъ на тѧ̀ стражбꙋ̀ и҆ ѡ҆гради́тъ тѧ̀, и҆ ѡ҆копа́етъ тѧ̀ ро́вомъ и҆ сотвори́тъ ѡ҆́крестъ тебє̀ ѻ҆стро́гъ, и҆ ѡ҆бста́витъ ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆ ко́пїѧ своѧ̑ прѧ́мѡ тебѣ̀ поста́витъ, οὗτος τὰς θυγατέρας σου τὰς ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ δώσει ἐπὶ σὲ προφυλακὴν καὶ περιοικοδομήσει καὶ ποιήσει ἐπὶ σὲ κύκλῳ χάρακα καὶ περίστασιν ὅπλων καὶ τὰς λόγχας αὐτοῦ ἀπέναντί σου δώσει·
9
9
стѣ́ны твоѧ̑ и҆ пѵ́рги твоѧ̑ разори́тъ ѻ҆рꙋ́жїемъ свои́мъ: τὰ τείχη σου καὶ τοὺς πύργους σου καταβαλεῖ ἐν ταῖς μαχαίραις αὐτοῦ.
10
10
ѿ мно́жества ко́ней є҆гѡ̀ покры́етъ тѧ̀ пра́хъ и҆́хъ, и҆ ѿ ржа́нїѧ ко́ней є҆гѡ̀ и҆ ѿ коле́съ колесни́цъ є҆гѡ̀ потрѧсꙋ́тсѧ стѣ́ны твоѧ̑, входѧ́щꙋ є҆мꙋ̀ во врата̀ твоѧ̑, а҆́ки входѧ́щꙋ во гра́дъ съ по́лѧ: ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἵππων αὐτοῦ κατακαλύψει σε ὁ κονιορτὸς αὐτῶν, καὶ ἀπὸ τῆς φωνῆς τῶν ἱππέων αὐτοῦ καὶ τῶν τροχῶν τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ σεισθήσεται τὰ τείχη σου εἰσπορευομένου αὐτοῦ τὰς πύλας σου, ὡς εἰσπορευόμενος εἰς πόλιν ἐκ πεδίου.
11
11
копы́тами ко́ней свои́хъ поперꙋ́тъ всѧ̑ стѡ́гны твоѧ̑: лю́ди твоѧ̑ мече́мъ и҆зсѣче́тъ, и҆ соста́въ крѣ́пости твоеѧ̀ на землѝ пове́ржетъ, ἐν ταῖς ὁπλαῖς τῶν ἵππων αὐτοῦ καταπατήσουσί σου πάσας τὰς πλατείας· τὸν λαόν σου μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ τὴν ὑπόστασιν τῆς ἰσχύος σου ἐπὶ τὴν γῆν κατάξει.
12
12
и҆ плѣни́тъ си́лꙋ твою̀, и҆ во́зметъ и҆мѣ̑нїѧ твоѧ̑, и҆ разсы́плетъ стѣ́ны твоѧ̑, и҆ до́мы твоѧ̑ вожделѣ̑нныѧ разори́тъ, и҆ древа̀ твоѧ̑ и҆ ка́менїе твоѐ и҆ пе́рсть твою̀ средѣ̀ мо́рѧ вве́ржетъ, καὶ προνομεύσει τὴν δύναμίν σου καὶ σκυλεύσει τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ καταβαλεῖ τὰ τείχη σου καὶ τοὺς οἴκους σου τοὺς ἐπιθυμητοὺς καθελεῖ, καὶ τοὺς λίθους σου καὶ τὰ ξύλα σου καὶ τὸν χοῦν σου εἰς μέσον τῆς θαλάσσης σου ἐμβαλεῖ.
13
13
и҆ оу҆праздни́тъ мно́жество мꙋсїкі́й твои́хъ, и҆ гла́съ пѣвни́цъ твои́хъ не оу҆слы́шитсѧ въ тебѣ̀ ктомꙋ̀. καὶ καταλύσει τὸ πλῆθος τῶν μουσικῶν σου, καὶ ἡ φωνὴ τῶν ψαλτηρίων σου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἔτι.
14
14
И҆ да́мъ тѧ̀ во ка́мень гла́докъ, сꙋше́нїе мре́жное бꙋ́деши, не согради́шисѧ ктомꙋ̀, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гл҃ахъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δώσω σε εἰς λεωπετρίαν, ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσῃ, οὐ μὴ οἰκοδομηθῇς ἔτι, ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
15
15
Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь со́рꙋ: не ѿ гла́са ли паде́нїѧ твоегѡ̀, є҆гда̀ возстенꙋ́тъ ꙗ҆́звенїи твоѝ, є҆гда̀ и҆звлече́тсѧ ме́чь посредѣ̀ тебє̀, потрѧсꙋ́тсѧ ѻ҆́строви; διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῇ Σόρ· οὐκ ἀπὸ φωνῆς τῆς πτώσεώς σου ἐν τῷ στενάξαι τραυματίας, ἐν τῷ σπάσαι μάχαιραν ἐν μέσῳ σου σεισθήσονται αἱ νῆσοι;
16
16
И҆ сни́дꙋтъ со престѡ́лъ свои́хъ всѝ кнѧ̑зи ꙗ҆зы̑къ морски́хъ, и҆ све́ргꙋтъ вѣнцы̀ со гла́въ свои́хъ, и҆ ри̑зы своѧ̑ и҆спещрє́нныѧ совлекꙋ́тъ съ себє̀, оу҆́жасомъ оу҆жа́снꙋтсѧ: на землѝ сѧ́дꙋтъ, и҆ оу҆боѧ́тсѧ поги́бели своеѧ̀, и҆ возстенꙋ́тъ ѡ҆ тебѣ̀, καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκ τῶν ἐθνῶν τῆς θαλάσσης καὶ ἀφελοῦνται τὰς μίτρας ἀπὸ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν καὶ τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον αὐτῶν ἐκδύσονται. ἐκστάσει ἐκστήσονται, ἐπὶ γῆν καθεδοῦνται καὶ φοβηθήσονται τὴν ἀπώλειαν αὐτῶν καὶ στενάξουσιν ἐπὶ σέ·
17
17
и҆ прїи́мꙋтъ ѡ҆ тебѣ̀ пла́чь, глаго́люще: ка́кѡ поги́блъ и҆ разсы́палсѧ є҆сѝ ѿ мо́рѧ, гра́де хвали́мый, и҆́же бы́лъ є҆сѝ крѣ́покъ на мо́ри, ты̀ и҆ живꙋ́щїи въ тебѣ̀, и҆́же даѧ́лъ є҆сѝ стра́хъ тво́й всѣ̑мъ живꙋ́щымъ въ тебѣ̀; καὶ λήψονται ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ ἐροῦσί σοι· πῶς κατελύθης ἐκ θαλάσσης, ἡ πόλις ἡ ἐπαινετή, ἡ δοῦσα τὸν φόβον αὐτῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν;
18
18
И҆ оу҆боѧ́тсѧ (всѝ) ѻ҆́строви ѿ днѐ паде́нїѧ твоегѡ̀, и҆ смѧтꙋ́тсѧ ѻ҆́строви въ мо́ри ѿ и҆схо́да твоегѡ̀. καὶ φοβηθήσονται αἱ νῆσοι ἀπὸ ἡμέρας πτώσεώς σου·
19
19
Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: є҆гда̀ да́мъ тѧ̀ гра́дъ ѡ҆пꙋстѣ́вшь, ꙗ҆́коже гра́ды ненаселє́ны никогда́же, внегда̀ возведꙋ̀ на тѧ̀ бе́зднꙋ, и҆ покры́етъ тѧ̀ вода̀ мно́га: ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὅταν δῶ σε πόλιν ἠρημωμένην ὡς τὰς πόλεις τὰς μὴ κατοικισθησομένας, ἐν τῷ ἀναγαγεῖν με ἐπὶ σὲ τὴν ἄβυσσον καὶ κατακαλύψει σε ὕδωρ πολύ,
20
20
и҆ сведꙋ́ тѧ къ низходѧ́щымъ въ про́пасть къ лю́демъ вѣ́ка, и҆ вселю́ тѧ во глꙋбина́хъ земны́хъ, ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню вѣ́чнꙋю съ низходѧ́щими въ про́пасть, ꙗ҆́кѡ да не насели́шисѧ, нижѐ воста́неши на землѝ живота̀: καὶ καταβιβάσω σε πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον πρὸς λαὸν αἰῶνος καὶ κατοικιῶ σε εἰς βάθη τῆς γῆς ὡς ἔρημον αἰώνιον μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον, ὅπως μὴ κατοικηθῇς μηδὲ ἀναστῇς ἐπὶ γῆς ζωῆς.
21
21
на па́гꙋбꙋ тѧ̀ ѿда́мъ, и҆ не бꙋ́деши ктомꙋ̀, и҆ взы́щешисѧ и҆ не ѡ҆брѧ́щешисѧ во вѣ́къ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἀπώλειάν σε δώσω, καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ к҃з
Κεφάλαιο 27
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, возмѝ на со́ръ пла́чь, καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ ἐπὶ Σὸρ θρῆνον
3
3
и҆ рече́ши со́рꙋ населе́нномꙋ на морстѣ́мъ вхо́дѣ, то́ржищꙋ люді́й ѿ ѻ҆стровѡ́въ мно́гихъ, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь со́рꙋ: ты̀ ре́клъ є҆сѝ: а҆́зъ са́мъ возложи́хъ на мѧ̀ мою̀ добро́тꙋ, καὶ ἐρεῖς τῇ Σὸρ τῇ κατοικούσῃ ἐπὶ τῆς εἰσόδου τῆς θαλάσσης, τῷ ἐμπορίῳ τῶν λαῶν ἀπὸ νήσων πολλῶν· τάδε λέγει Κύριος τῇ Σόρ· σὺ εἶπας· ἐγὼ περιέθηκα ἐμαυτῇ κάλλος μου.
4
4
въ се́рдцы морстѣ́мъ веелі́мꙋ, и҆ сы́нове твоѝ возложи́ша на тѧ̀ добро́тꙋ. ἐν καρδίᾳ θαλάσσης τῷ Βεελεὶμ υἱοί σου περιέθηκάν σοι κάλλος.
5
5
Ке́дръ ѿ сані́ра и҆стеса́сѧ тебѣ̀, тѡ́нкїѧ до́ски кѷпарі̑сныѧ ѿ лїва́на взѧты̀ бы́ша, є҆́же сотвори́ти тебѣ̀ ꙗ҆дри̑ла є҆лѡ́ва: κέδρος ἐκ Σανεὶρ ᾠκοδομήθη σοι, ταινίαι σανίδων κυπαρίσσου ἐκ τοῦ Λιβάνου ἐλήφθησαν τοῦ ποιῆσαί σοι ἱστοὺς ἐλατίνους·
6
6
ѿ васані́тїды сотвори́ша ве́сла твоѧ̑: ст҃и̑лища твоѧ̑ состро́иша ѿ слоно́выхъ (косте́й), до́мы древѧ̑ны ѿ ѻ҆стровѡ́въ хеттїи́мскихъ: ἐκ τῆς Βασανίτιδος ἐποίησαν τὰς κώπας σου, τὰ ἱερά σου ἐποίησαν ἐξ ἐλέφαντος, οἴκους ἀλσώδεις ἀπὸ νήσων τῶν Χετιείμ.
7
7
вѷссо́нъ со и҆спещре́нїемъ ѿ є҆гѵ́пта бы́сть тебѣ̀ посте́лѧ, є҆́же ѡ҆бложи́ти тебѣ̀ сла́вꙋ и҆ ѡ҆блещи́ тѧ въ синетꙋ̀ и҆ во багрѧни́цꙋ ѿ ѻ҆стровѡ́въ є҆лїссѐ, и҆ бы́сть ѻ҆де́жда твоѧ̀. βύσσος μετὰ ποικιλίας ἐξ Αἰγύπτου ἐγένετό σοι στρωμνὴ τοῦ περιθεῖναί σοι δόξαν καὶ περιβαλεῖν σε ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐκ τῶν νήσων ᾿Ελεισαὶ καὶ ἐγένετο περιβόλαιά σου.
8
8
И҆ кнѧ̑зи твоѝ живꙋ́щїи во сїдѡ́нѣ и҆ а҆раді́ане бы́ша ве́слєницы твоѝ: премꙋ́дрїи твоѝ, со́ръ, и҆̀же бы́ша въ тебѣ̀, сі́и кѡ́рмчїи твоѝ. καὶ οἱ ἄρχοντές σου οἱ κατοικοῦντες Σιδῶνα καὶ ᾿Αράδιοι ἐγένοντο κωπηλάται σου· οἱ σοφοί σου, Σόρ, οἳ ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι κυβερνῆταί σου.
9
9
Старѣ̑йшины вївлі́йстїи и҆ премꙋ́дрїи и҆́хъ, и҆̀же бы́ша въ тебѣ̀, ті́и оу҆крѣплѧ́хꙋ совѣ́тъ тво́й: и҆ всѝ корабли̑ морсті́и и҆ ве́слєницы и҆́хъ бы́ша въ тебѣ̀ ко за́падѡмъ за́падѡвъ. οἱ πρεσβύτεροι βιβλίων καὶ οἱ σοφοὶ αὐτῶν ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι ἐνίσχυον τὴν βουλήν σου· καὶ πάντα τὰ πλοῖα τῆς θαλάσσης καὶ οἱ κωπηλάται αὐτῶν ἐγένοντό σοι ἐπὶ δυσμὰς δυσμῶν.
10
10
Пе́рсѧне и҆ лѵ́дѧне и҆ лївѵ́ане бѣ́ша въ си́лѣ твое́й, мꙋ́жїе до́блїи твоѝ щиты̀ и҆ шле́мы повѣ́сиша въ тебѣ̀, сі́и да́ша сла́вꙋ твою̀. Πέρσαι καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες ἦσαν ἐν τῇ δυνάμει σου, ἄνδρες πολεμισταί σου πέλτας καὶ περικεφαλαίας ἐκρέμασαν ἐν σοί, οὗτοι ἔδωκαν τὴν δόξαν σου.
11
11
Сы́нове а҆раді́йстїи и҆ си́ла твоѧ̀ на забра́лѣхъ твои́хъ ѡ҆́крестъ: но и҆ ми́дѧне во пѵ́ргахъ твои́хъ бы́ша стра́жїе, тꙋ́лы своѧ̑ ѡ҆бѣ́сиша на забра́лѣхъ твои́хъ ѡ҆́крестъ: сі́и соверши́ша твою̀ добро́тꙋ. υἱοὶ ᾿Αραδίων καὶ ἡ δύναμίς σου ἐπὶ τῶν τειχέων σου φύλακες ἐν τοῖς πύργοις σου ἦσαν, τὰς φαρέτρας αὐτῶν ἐκρέμασαν ἐπὶ τῶν ὅρμων σου κύκλῳ· οὗτοι ἐτελείωσάν σου τὸ κάλλος.
12
12
Кархидо́нѧне кꙋпцы̀ твоѝ, ѿ мно́жества си́лы твоеѧ̀, сребро̀ и҆ зла́то, и҆ мѣ́дь и҆ желѣ́зо, и҆ чи́стое ѻ҆́лово и҆ свине́цъ да́ша кꙋ́плю твою̀. Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἀπὸ πλήθους πάσης ἰσχύος σου, ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σίδηρον καὶ κασσίτερον καὶ μόλιβον ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
13
13
Є҆лла́да всѧ̀ и҆ бли́жнїи твоѝ продаѧ́хꙋ въ тебѣ̀ дꙋ́шы человѣ́чы, и҆ сосꙋ́ды мѣ̑дѧны да́ша кꙋ́плю твою̀. ἡ ῾Ελλὰς καὶ ἡ σύμπασα καὶ τὰ παρατείνοντα, οὗτοι ἐνεπορεύοντό σοι ἐν ψυχαῖς ἀνθρώπων καὶ σκεύη χαλκᾶ ἔδωκαν τὴν ἐμπορίαν σου.
14
14
Ѿ до́мꙋ ѳорга́мова ко́ни и҆ ко́нники и҆ мщѧ́та да́ша кꙋ́плю твою̀. ἐξ οἴκου Θεργαμὰ ἵππους καὶ ἱππεῖς ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
15
15
Сы́нове роді́йстїи кꙋпцы̀ твоѝ ѡ҆ ѻ҆стровѡ́въ оу҆мно́жиша кꙋ́плю твою̀, зꙋ́бы слонѡ́вы, и҆ ввѡди́мымъ воздава́лъ є҆сѝ мзды̑ твоѧ̑. υἱοὶ Ροδίων ἔμποροί σου ἀπὸ νήσων ἐπλήθυναν τὴν ἐμπορίαν σου ὀδόντας ἐλεφαντίνους, καὶ τοῖς εἰσαγομένοις ἀντεδίδους τοὺς μισθούς σου,
16
16
Человѣ́ки кꙋ́плю твою̀ ѿ мно́жества примѣ́шенца твоегѡ̀, ста̑кти и҆ пестрѡты̀ и҆ синетꙋ̀ ѿ ѳарсі́са, и҆ рамо́ѳъ и҆ хорхо́ръ да́ша кꙋ́плю твою̀. ἀνθρώπους ἐμπορίαν σου ἀπὸ πλήθους τοῦ συμμείκτου σου, στακτὴν καὶ ποικίλματα ἐκ Θαρσίς, καὶ Ραμὸθ καὶ Χορχὸρ ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
17
17
І҆ꙋ́да и҆ сы́нове і҆и҃лєвы, сі́и кꙋпцы̀ твоѝ: продаѧ́нїемъ пшени́цы и҆ мѵ́рѡвъ и҆ касі́и, и҆ пе́рвый ме́дъ и҆ є҆ле́й и҆ риті́нꙋ да́ша примѣ́шенцꙋ твоемꙋ̀. ᾿Ιούδας καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗτοι ἔμποροί σου ἐν πράσει σίτου καὶ μύρων καὶ κασίας, καὶ πρῶτον μέλι καὶ ἔλαιον καὶ ρητίνην ἔδωκαν εἰς τὸν σύμμεικτόν σου.
18
18
Дама́скъ кꙋпцы̀ твоѝ ѿ мно́жества всеѧ̀ си́лы твоеѧ̀, вїно̀ ѿ хелвѡ́на, и҆ во́лнꙋ блеща́щꙋсѧ ѿ мїли́та, и҆ вїно̀ деда́ново и҆ і҆ѡна́ново и҆ меѡзе́лево въ кꙋ́плю твою̀ да́ша. Δαμασκὸς ἔμπορός σου ἐκ πλήθους πάσης δυνάμεώς σου· οἶνος ἐκ Χελβὼν καὶ ἔρια ἐκ Μιλήτου, καὶ οἶνον εἰς τὴν ἀγοράν σου ἔδωκαν.
19
19
Ѿ а҆ссїи́ла желѣ́зо дѣ́ланое и҆ коле́са въ примѣ́сницѣхъ твои́хъ сꙋ́ть. ἐξ ᾿Ασὴλ σίδηρος εἰργασμένος καὶ τροχὸς ἐν τῷ συμμείκτῳ σού ἐστι.
20
20
Деда́нъ кꙋпцы̀ твоѝ со скѡты̀ и҆збра́нными въ колєсни́цы. Δαιδὰν ἔμποροί σου μετὰ κτηνῶν ἐκλεκτῶν εἰς ἅρματα.
21
21
А҆раві́а и҆ всѝ кнѧ̑зи кида́рстїи, сі́и кꙋпцы̀ рꙋко́ю твое́ю, велблю́ды и҆ ѻ҆вны̀ и҆ а҆́гнцы въ тебѣ̀ продадѧ́тъ, и҆́миже кꙋ́плю творѧ́тъ. ἠ ᾿Αραβία καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Κηδάρ, οὗτοι ἔμποροί σου διά χειρός σου, καμήλους καὶ ἀμνοὺς καὶ κριοὺς ἐν οἷς ἐμπορεύονταί σε.
22
22
Кꙋпцы̀ са́вы и҆ раммы̀, ті́и кꙋпцы̀ твоѝ съ пе́рвыми сла́достьми и҆ со ка́менїемъ драги́мъ, и҆ зла́то да́ша кꙋ́плю тебѣ̀. ἔμποροι Σαββὰ καὶ Ραγμά, οὗτοι ἔμποροί σου μετὰ πρώτων ἡδυσμάτων καὶ λίθων χρηστῶν καὶ χρυσὸν ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
23
23
Харра́нъ, ханаа̀ и҆ деда́нъ, сі́и кꙋпцы̀ твоѝ: сава̀, а҆ссꙋ́ръ и҆ харма́нъ кꙋпцы̀ твоѝ, Χαρρὰν καὶ Χαννά, οὗτοι ἔμποροί σου· ᾿Ασσοὺρ καὶ Χαρμὰν ἔμποροί σου
24
24
приносѧ́ще кꙋ́плю синетꙋ̀ и҆ червлени́цꙋ, и҆ и҆спещрє́ннаѧ и҆ сокрѡ́вища и҆збра̑ннаѧ свѧ̑зана оу҆́жами, кѷпарі̑снаѧ. φέροντες ἐμπορίαν ὑάκινθον καὶ θησαυροὺς ἐκλεκτοὺς δεδεμένους σχοινίοις καὶ κυπαρύσσινα.
25
25
Корабли̑, въ тѣ́хъ кꙋ́плѧ твоѧ̀, (корабли̑) кархидо́нстїи кꙋпцы̀ твоѝ, во мно́жествѣ смѣ̑сникъ твои́хъ, и҆ насы́тилсѧ є҆сѝ, и҆ ѡ҆тѧгча́лъ ѕѣлѡ̀ въ сердца́хъ морски́хъ. πλοῖα, ἐν αὐτοῖς Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἐν τῷ πλήθει, ἐν τῷ συμμείκτῳ σου, καὶ ἐνεπλήσθης καὶ ἐβαρύνθης σφόδρα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
26
26
Въ водѣ̀ мно́зѣ привожда́хꙋ тѧ̀ ве́слєницы твоѝ: вѣ́тръ ю҆́жный сокрꙋши́ тѧ въ се́рдцы морстѣ́мъ. ἐν ὕδατι πολλῷ ἦγόν σε οἱ κωπηλάται σου· τὸ πνεῦμα τοῦ νότου συνέτριψέ σε ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
27
27
Бы́ша си̑лы твоѧ̑ и҆ мзда̀ твоѧ̀ ѿ смѣ̑сникъ твои́хъ, и҆ ве́слєницы твоѝ и҆ кѡ́рмчїи твоѝ, и҆ совѣ̑тницы твоѝ и҆ смѣ̑сницы ѿ смѣ́сникѡвъ твои́хъ, и҆ всѝ мꙋ́жїе твоѝ до́блїи въ тебѣ̀ и҆ ве́сь со́нмъ тво́й падꙋ́тъ средѣ̀ тебє̀ въ се́рдцы морстѣ́мъ, въ де́нь паде́нїѧ твоегѡ̀. ἦσαν δυνάμεις σου καὶ ὁ μισθός σου καὶ τῶν συμμείκτων σου καὶ οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ κυβερνῆταί σου καὶ οἱ σύμβουλοί σου καὶ οἱ σύμμεικτοί σου ἐκ τῶν συμμείκτων σου καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου οἱ ἐν σοὶ καὶ πᾶσα συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου, πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ θαλάσσης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου.
28
28
Ѿ гла́са во́плѧ твоегѡ̀ кѡ́рмчїи твоѝ стра́хомъ оу҆боѧ́тсѧ. πρὸς τὴν κραυγὴν τῆς φωνῆς σου οἱ κυβερνῆταί σου φόβῳ φοβηθήσονται,
29
29
И҆ сни́дꙋтъ съ корабле́й свои́хъ всѝ ве́слєницы твоѝ, и҆ вса́дницы и҆ ловцы̀ морсті́и на землѝ ста́нꙋтъ: καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν πλοίων πάντες οἱ κωπηλάται καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ πρωρεῖς τῆς θαλάσσης ἐπὶ τὴν γῆν στήσονται
30
30
и҆ воскли́кнꙋтъ на тѧ̀ гла́сомъ свои́мъ, и҆ воскрича́тъ го́рцѣ, и҆ возложа́тъ зе́млю на главы̑ своѧ̑, и҆ пра́хъ посте́лютъ: καὶ ἀλαλάξουσιν ἐπὶ σὲ τῇ φωνῇ αὐτῶν καὶ κεκράξονται πικρὸν καὶ ἐπιθήσουσι γῆν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν καὶ σποδὸν ὑποστρώσονται.
31
и҆ ѡ҆плѣши́вѣютъ над̾ тобо́ю плѣшьмѝ, и҆ ѡ҆блекꙋ́тсѧ во вре́тище, и҆ воспла́чꙋтсѧ ѡ҆ тебѣ̀ въ го́рести дꙋшѝ, и҆ пла́чемъ го́рькимъ оу҆жа́снꙋтсѧ:
32
32
и҆ во́змꙋтъ ѡ҆ тебѣ̀ сы́нове и҆́хъ пла́чь, возрыда́ютъ пла́канїемъ ѡ҆ тебѣ̀: кто̀ ꙗ҆́коже тѵ́ръ оу҆мо́лкнꙋвый средѣ̀ мо́рѧ; коли́кꙋ ѡ҆брѣ́лъ є҆сѝ мздꙋ̀ ѿ мо́рѧ; καὶ λήψονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ θρήνημά σοι·
33
33
Напо́лнилъ є҆сѝ страны̑ ѿ мно́жества твоегѡ̀ и҆ ѿ смѣ̑сникъ твои́хъ ѡ҆богати́лъ є҆сѝ всѧ̑ цари̑ зємны́ѧ. πόσον τινὰ εὗρες μισθὸν ἀπὸ τῆς θαλάσσης; ἐνέπλησας ἔθνη ἀπὸ τοῦ πλήθους σου καὶ ἀπὸ τοῦ συμμείκτου σου ἐπλούτησας πάντας βασιλεῖς τῆς γῆς.
34
34
Нн҃ѣ же сокрꙋши́лсѧ є҆сѝ въ мо́ри, во глꙋбина́хъ во́дныхъ смѣ̑сницы твоѝ, и҆ ве́сь со́нмъ тво́й средѣ̀ тебє̀ падо́ша, и҆ всѝ ве́слєницы твоѝ. νῦν συνετρίβης ἐν θαλάσσῃ, ἐν βάθει ὕδατος· ὁ σύμμεικτός σου καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου
35
35
Вси́ же живꙋ́щїи во ѻ҆́стровѣхъ оу҆ны́ли по тебѣ̀, и҆ ца́рїе и҆́хъ оу҆́жасомъ оу҆жасо́шасѧ, и҆ прослези́сѧ лицѐ и҆́хъ. ἔπεσον, πάντες οἱ κωπηλάται σου. πάντες οἱ κατοικοῦντες τὰς νήσους ἐστύγνασαν ἐπὶ σέ, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐξέστησαν, καὶ ἐδάκρυσε τὸ πρόσωπον αὐτῶν.
36
36
Кꙋпцы̀ ѿ ꙗ҆зы̑къ позви́ждꙋтъ ѡ҆ тебѣ̀, въ поги́бель бы́лъ є҆сѝ, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́деши въ вѣ́къ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. ἔμποροι ἀπὸ ἐθνῶν ἐσύρισάν σε, ἀπώλεια ἐγένου, καὶ οὐκέτι ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
Глава́ к҃и
Κεφάλαιο 28
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, рцы̀ кнѧ́зю тѵ́рскꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же вознесе́сѧ се́рдце твоѐ, и҆ ре́клъ є҆сѝ: а҆́зъ є҆́смь бг҃ъ, въ селе́нїе бж҃їе всели́хсѧ въ се́рдцы морстѣ́мъ: ты́ же человѣ́къ є҆сѝ, а҆ не бг҃ъ, и҆ положи́лъ є҆сѝ се́рдце твоѐ ꙗ҆́кѡ се́рдце бж҃їе. καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία, καὶ εἶπας· θεός εἰμι ἐγώ, κατοικίαν θεοῦ κατῴκησα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός, καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ.
3
3
Є҆да̀ премꙋ́дрѣе ты̀ є҆сѝ данїи́ла; премꙋ́дрїи не наказа́ша тебѐ хи́тростїю свое́ю. μὴ σοφώτερος εἶ σὺ τοῦ Δανιήλ; ἢ σοφοὶ οὐκ ἐπαίδευσάν σε τῇ ἐπιστήμη αὐτῶν;
4
4
Є҆да̀ хи́тростїю твое́ю и҆лѝ смы́сломъ твои́мъ сотвори́лъ є҆сѝ себѣ̀ си́лꙋ и҆ притѧжа́лъ є҆сѝ сребро̀ и҆ зла́то въ сокро́вищихъ твои́хъ; μὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ σου ἢ τῇ φρονήσει σου ἐποίησας σεαυτῷ δύναμιν καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐν τοῖς θησαυροῖς σου;
5
5
и҆лѝ во мно́зѣй хи́трости твое́й и҆ въ кꙋ̑пли твое́й оу҆мно́жилъ є҆сѝ си́лꙋ твою̀; вознесе́сѧ се́рдце твоѐ въ си́лѣ твое́й. ἐν τῇ πολλῇ ἐπιστήμῃ σου καὶ ἐμπορίᾳ σου ἐπλήθυνας δύναμίν σου, ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐν τῇ δυνάμει σου.
6
6
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же да́лъ є҆сѝ се́рдце своѐ ꙗ҆́кѡ се́рдце бж҃їе, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ δέδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ,
7
7
вмѣ́стѡ сегѡ̀, сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀ чꙋжды̑ѧ гꙋби́тєли ѿ ꙗ҆зы̑къ, и҆ и҆звлекꙋ́тъ мечы̀ своѧ̑ на тѧ̀ и҆ на добро́тꙋ хи́трости твоеѧ̀, и҆ посте́лютъ добро́тꙋ твою̀ въ погꙋбле́нїе, ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν, καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου καὶ στρώσουσι τὸ κάλλος σου εἰς ἀπώλειαν·
8
8
и҆ сведꙋ́тъ тѧ̀, и҆ оу҆́мреши сме́ртїю ꙗ҆́звеныхъ въ се́рдцы морстѣ́мъ. καὶ καταβιβάσουσί σε, καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
9
9
Є҆да̀ рече́ши глаго́лѧ пред̾ оу҆бива́ющими тѧ̀: бг҃ъ є҆́смь а҆́зъ; ты́ же человѣ́къ є҆сѝ, а҆ не бг҃ъ, въ рꙋцѣ̀ оу҆бива́ющихъ тѧ̀. μὴ λέγων ἐρεῖς· Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός.
10
10
Смертьмѝ неѡбрѣ́заныхъ оу҆́мреши въ рꙋка́хъ чꙋжди́хъ: ꙗ҆́кѡ а҆́зъ реко́хъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἐν πλήθει ἀπεριτμήτων ἀπολῇ ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος. -
11
11
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
12
12
сы́не человѣ́чь, возмѝ пла́чь на кнѧ́зѧ тѵ́рска и҆ рцы̀ є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ты̀ є҆сѝ печа́ть оу҆подобле́нїѧ, и҆спо́лненъ премꙋ́дрости и҆ вѣне́цъ добро́ты, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου καὶ εἰπὸν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· σὺ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως καὶ στέφανος κάλλους
13
13
въ сла́дости раѧ̀ бж҃їѧ бы́лъ є҆сѝ, всѧ́кимъ ка́менїемъ драги́мъ оу҆краси́лсѧ є҆сѝ, са́рдїемъ и҆ топа́зїемъ, и҆ смара́гдомъ и҆ ѵ҆акі́нѳомъ, и҆ а҆нѳра́ѯомъ и҆ сапфі́ромъ, и҆ і҆а́спїсомъ и҆ сребро́мъ и҆ зла́томъ, и҆ лїгѵ́рїемъ и҆ а҆ха́томъ, и҆ а҆меѳѵ́стомъ и҆ хрѷсолі́ѳомъ, и҆ вирѵ́ллїемъ и҆ ѻ҆́нѷхомъ и҆ злато́мъ напо́лнилъ є҆сѝ сокрѡ́вища твоѧ̑ и҆ жи̑тницы твоѧ̑, ѿ негѡ́же днѐ со́зданъ є҆сѝ. ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης· πάντα λίθον χρηστὸν ἐνδέδεσαι, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδον καὶ ἄνθρακα καὶ σάπφειρον καὶ ἴασπιν καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λιγύριον καί ἀχάτην καὶ ἀμέθυστον καὶ χρυσόλιθον καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον, καὶ χρυσίου ἐνέπλησας τοὺς θησαυρούς σου καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἐν σοὶ
14
14
Ты̀, съ херꙋві́момъ вчини́хъ тѧ̀ въ горѣ̀ ст҃ѣ́й бж҃їи, бы́лъ є҆сѝ средѣ̀ ка́меней ѻ҆́гненныхъ. ἀφ' ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθης ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων.
15
15
Бы́лъ є҆сѝ ты̀ непоро́ченъ во дне́хъ твои́хъ, ѿ негѡ́же днѐ со́зданъ є҆сѝ, до́ндеже ѡ҆брѣто́шасѧ непра̑вды въ тебѣ̀. ἐγενήθης σὺ ἄμωμος ἐν ταῖς ἡμέραις σου, ἀφ' ἧς ἡμέρας σὺ ἐκτίσθης ἕως εὑρέθη τὰ ἀδικήματα ἐν σοί.
16
16
Ѿ мно́жества кꙋ́пли твоеѧ̀ напо́лнилъ є҆сѝ сокрѡ́вища твоѧ̑ беззако́нїѧ, и҆ согрѣши́лъ є҆сѝ, и҆ оу҆ѧ́звленъ є҆сѝ ѿ горы̀ бж҃їѧ: и҆ сведе́ тѧ херꙋві́мъ ѡ҆сѣнѧѧ́й ѿ среды̀ камы́кѡвъ ѻ҆́гненныхъ. ἀπὸ πλήθους τῆς ἐμπορίας σου ἔπλησας τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίας καὶ ἥμαρτες καὶ ἐτραυματίσθης ἀπὸ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων.
17
17
Вознесе́сѧ се́рдце твоѐ въ добро́тѣ твое́й, и҆стлѣ̀ хи́трость твоѧ̀ съ добро́тою твое́ю: мно́жества ра́ди грѣхѡ́въ твои́хъ на зе́млю поверго́хъ тѧ̀, пред̾ цари̑ да́хъ тѧ̀ во ѡ҆бличе́нїе. ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐπὶ τῷ κάλλει σου, διεφθάρη ἡ ἐπιστήμη σου μετὰ τοῦ κάλλους σου· διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν σου ἐπὶ τὴν γῆν ἔρριψά σε, ἐναντίον βασιλέων ἔδωκά σε παραδειγματισθῆναι.
18
18
Мно́жества ра́ди грѣхѡ́въ твои́хъ и҆ непра́вдъ кꙋ́пли твоеѧ̀, ѡ҆скверни́лъ є҆сѝ ст҃а̑ѧ твоѧ̑, и҆ и҆зведꙋ̀ ѻ҆́гнь ѿ среды̀ твоеѧ̀, се́й снѣ́сть тѧ̀: и҆ да́мъ тѧ̀ во пра́хъ на землѝ пред̾ всѣ́ми ви́дѧщими тѧ̀. διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τῶν ἀδικιῶν τῆς ἐμπορίας σου ἐβεβήλωσα τά ἱερά σου, καὶ ἐξάξω πῦρ ἐκ μέσου σου, τοῦτο καταφάγεταί σε· καὶ δώσω σε εἰς σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς σου ἐναντίον πάντων τῶν ὁρώντων σε.
19
19
И҆ всѝ вѣ́дѧщїи тебѐ во ꙗ҆зы́цѣхъ возстенꙋ́тъ по тебѣ̀: па́гꙋба оу҆чине́нъ є҆сѝ, и҆ не бꙋ́деши ктомꙋ̀ во вѣ́къ. καὶ πάντες οἱ ἐπιστάμενοί σε ἐν τοῖς ἔθνεσι στυγνάσουσιν ἐπὶ σέ· ἀπώλεια ἐγένου καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα.
20
20
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
21
21
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на сїдѡ́на и҆ прорцы̀ ѡ҆ не́мъ и҆ рцы̀: υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Σιδῶνα καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὴν
22
22
сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, сїдѡ́не, и҆ просла́влюсѧ въ тебѣ̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, є҆гда̀ сотворю̀ въ тебѣ̀ сꙋ́дъ и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ тебѣ̀: καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σιδών, καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν σοί, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν σοί.
23
23
и҆ послю̀ на тѧ̀ сме́рть, и҆ кро́вь въ сто́гнахъ твои́хъ бꙋ́детъ, и҆ падꙋ́тъ ꙗ҆́звенїи средѣ̀ тебє̀ мече́мъ, въ тебѣ̀ и҆ ѡ҆́крестъ тебє̀, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι Κύριος. -
24
24
и҆ не бꙋ́детъ ктомꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ ѻ҆сте́нъ го́рести и҆ те́рнъ болѣ́зни ѿ всѣ́хъ ѡ҆кре́стныхъ є҆гѡ̀ ѡ҆безче́стившихъ и҆̀хъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. Καὶ οὐκ ἔσονται οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
25
25
Та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ соберꙋ̀ до́мъ і҆и҃левъ ѿ ꙗ҆зы̑къ, и҆дѣ́же разсы́пашасѧ та́мѡ, и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ ни́хъ пред̾ людьмѝ и҆ ꙗ҆зы̑ки: и҆ вселѧ́тсѧ на землѝ свое́й, ю҆́же да́хъ рабꙋ̀ моемꙋ̀ і҆а́кѡвꙋ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ συνάξω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν λαῶν καὶ τῶν ἐθνῶν·
26
26
и҆ населѧ́тсѧ на не́й съ наде́ждею, и҆ сози́ждꙋтъ до́мы, и҆ насадѧ́тъ вїногра́ды, и҆ вселѧ́тсѧ на не́й съ наде́ждею, є҆гда̀ сотворю̀ сꙋ́дъ во всѣ́хъ, и҆̀же оу҆кори́ша ѧ҆̀ во ѡ҆кре́стныхъ и҆́хъ: и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ и҆ бг҃ъ ѻ҆тцє́въ и҆́хъ. καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς ἐν ἐλπίδι καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, ὅταν ποιήσω κρίμα ἐν πᾶσι τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτοὺς ἐν τοῖς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν.
Глава́ к҃ѳ
Κεφάλαιο 29
1
1
Въ десѧ́тое лѣ́то, въ десѧ́тый мцⷭ҇ъ, (въ пе́рвый де́нь) мцⷭ҇а, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δωδεκάτῳ, ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петска и҆ прорцы̀ на́нь и҆ на є҆гѵ́петъ ве́сь: υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπ' Αἴγυπτον ὅλην
3
3
глаго́ли и҆ рцы̀: си́це гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀, фараѡ́не, царю̀ є҆гѵ́петскїй, ѕмі́а вели́каго, сѣдѧ́щаго средѣ̀ рѣ́къ свои́хъ, глаго́лющаго: моѧ̑ сꙋ́ть рѣ́ки, и҆ а҆́зъ сотвори́хъ ѧ҆̀. καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραώ, τὸν δράκοντα τὸν μέγαν τὸν ἐγκαθήμενον ἐν μέσῳ ποταμῶν αὐτοῦ, τὸν λέγοντα· ἐμοί εἰσιν οἱ ποταμοί, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
4
4
А҆́зъ же да́мъ оу҆здꙋ̀ въ чє́люсти твоѧ̑, и҆ прилѣплю̀ ры̑бы рѣкѝ твоеѧ̀ ко крило́ма твои́ма, и҆ возведꙋ́ тѧ ѿ среды̀ рѣкѝ твоеѧ̀, и҆ къ чешꙋѧ́мъ твои̑мъ прильпнꙋ́тъ: καὶ ἐγὼ δώσω παγίδας εἰς τὰς σιαγόνας σου καὶ προσκολλήσω τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου πρὸς τὰς πτέρυγάς σου καὶ ἀνάξω σε ἐκ μέσου τοῦ ποταμοῦ σου·
5
5
и҆ низве́ргꙋ тѧ̀ вско́рѣ и҆ всѧ̑ ры̑бы рѣкѝ твоеѧ̀: на лицы̀ по́лѧ паде́ши, и҆ не собере́шисѧ, и҆ не ѡ҆гради́шисѧ, ѕвѣрє́мъ зємны́мъ и҆ пти́цамъ небє́снымъ да́хъ тѧ̀ во снѣ́дь. καὶ καταβαλῶ σε ἐν τάχει καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου· ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου πεσῇ, καὶ οὐ μὴ συναχθῇς καὶ οὐ μὴ περισταλῇς, τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ δέδωκά σε εἰς κατάβρωμα·
6
6
И҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ живꙋ́щїи во є҆гѵ́птѣ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь: занѐ бы́лъ є҆сѝ же́злъ тро́стѧнъ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: καὶ γνώσονται πάντες οἱ κατοικοῦντες Αἴγυπτον ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀνθ' ὧν ἐγενήθης ράβδος καλαμίνη τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
7
7
є҆гда̀ ꙗ҆́сѧ тебє̀ рꙋко́ю свое́ю, сокрꙋши́лсѧ є҆сѝ, и҆ є҆гда̀ восплеска̀ на ни́хъ всѧ́ка рꙋка̀, и҆ є҆гда̀ почи́ша на тебѣ̀, сте́рлсѧ є҆сѝ и҆ сломи́лъ є҆сѝ и҆̀хъ всѧ̑ чрє́сла. ὅτε ἐπελάβοντό σου τῇ χειρὶ αὐτῶν, ἐθλάσθης, καὶ ὅτε ἐπεκρότησεν ἐπ' αὐτοὺς πᾶσα χεὶρ καὶ ὅτε ἐπανεπαύσαντο ἐπὶ σέ, συνετρίβης καὶ συνέκλασας αὐτῶν πᾶσαν ὀσφύν.
8
8
Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ на тѧ̀ ме́чь и҆ погꙋблю̀ ѿ тебє̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ρομφαίαν καὶ ἀπολῶ ἀπὸ σοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη·
9
9
и҆ бꙋ́детъ землѧ̀ є҆гѵ́петска въ поги́бель и҆ во ѡ҆пꙋстѣ́нїе, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. Поне́же глаго́лалъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ рѣ́ки моѧ̑ сꙋ́ть, и҆ а҆́зъ сотвори́хъ ѧ҆̀: καὶ ἔσται ἡ γῆ Αἰγύπτου ἀπώλεια καὶ ἔρημος, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀντὶ τοῦ λέγειν σε· οἱ ποταμοὶ ἐμοί εἰσι, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
10
10
тогѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ на тѧ̀ и҆ на всѧ̑ рѣ́ки твоѧ̑, и҆ да́мъ зе́млю є҆гѵ́петскꙋ во ѡ҆пꙋстѣ́нїе и҆ въ ме́чь и҆ въ поги́бель, ѿ магдѡ́ла и҆ сїи́ны и҆ да́же до предѣ̑лъ є҆ѳїо́пскихъ: διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ποταμούς σου καὶ δώσω γῆν Αἰγύπτου εἰς ἔρημον καὶ ρομφαίαν καὶ ἀπώλειαν ἀπὸ Μαγδώλου καὶ Συήνης καὶ ἕως ὁρίων Αἰθιόπων.
11
11
не про́йдетъ сквозѣ̀ є҆ѧ̀ нога̀ человѣ́ча, ни нога̀ ско́тїѧ не постꙋпи́тъ по не́й, и҆ не насели́тсѧ четы́редесѧть лѣ́тъ: οὐ μὴ διέλθῃ ἐν αὐτῇ ποὺς ἀνθρώπου, καὶ ποὺς κτήνους οὐ μὴ διέλθῃ αὐτήν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται τεσσαράκοντα ἔτη.
12
12
и҆ да́мъ зе́млю є҆гѡ̀ въ па́гꙋбꙋ средѣ̀ землѝ ѡ҆пꙋстѣ́лыѧ, и҆ гра́ди є҆гѡ̀ средѣ̀ градѡ́въ ѡ҆пꙋстѣ́вшихъ бꙋ́дꙋтъ, въ разоре́нїи бꙋ́дꙋтъ четы́редесѧть лѣ́тъ: и҆ разсѣ́ю є҆гѵ́пта во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆ развѣ́ю ѧ҆̀ по страна́мъ. καὶ δώσω τὴν γῆν αὐτῆς ἀπώλειαν ἐν μέσῳ γῆς ἠρημωμένης, καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται τεσσαράκοντα ἔτη· καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας.
13
13
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: по четы́редесѧтихъ лѣ́тѣхъ соберꙋ̀ є҆гѵ́птѧны ѿ ꙗ҆зы̑къ, а҆́може разсы́пашасѧ, τάδε λέγει Κύριος· μετὰ τεσσαράκοντα ἔτη συνάξω Αἰγυπτίους ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ,
14
14
и҆ возвращꙋ̀ плѣ́нники є҆гѵ́пєтскїѧ и҆ вселю̀ ѧ҆̀ въ зе́млю фаѳѡ́рскꙋю, въ зе́млю, ѿѻнꙋ́дꙋже взѧ́ти бы́ша, и҆ бꙋ́детъ вла́сть смире́нна: καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Αἰγυπτίων καὶ κατοικίσω αὐτοὺς ἐν γῇ Φαθωρῆς, ἐν τῇ γῇ, ὅθεν ἐλήφθησαν· καὶ ἔσται ἀρχὴ ταπεινὴ
15
15
па́че всѣ́хъ власте́й бꙋ́детъ смире́нна, и҆ не вознесе́тсѧ ктомꙋ̀ над̾ ꙗ҆зы̑ки, и҆ оу҆ма́лєны сотворю̀ ѧ҆̀, є҆́же не бы́ти и҆̀мъ мнѡ́гимъ во ꙗ҆зы́цѣхъ. παρὰ πάσας τὰς ἀρχάς, οὐ μὴ ὑψωθῇ ἔτι ἐπὶ τὰ ἔθνη, καὶ ὀλιγοστοὺς αὐτοὺς ποιήσω τοῦ μὴ εἶναι αὐτοὺς πλείονας ἐν τοῖς ἔθνεσι.
16
16
И҆ не бꙋ́дꙋтъ ктомꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ въ наде́ждꙋ воспомина́ющꙋю беззако́нїе, внегда̀ послѣ́довати и҆̀мъ по ни́хъ: и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ οὐκέτι ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς ἐλπίδα ἀναμιμνήσκουσαν ἀνομίαν ἐν τῷ ἀκολουθῆσαι αὐτοὺς ὀπίσω αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
17
17
И҆ бы́сть въ два́десѧть седмо́е лѣ́то, во є҆ди́нъ де́нь мцⷭ҇а пе́рвагѡ, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскъ порабо́ти си́лꙋ свою̀ рабо́тою вели́кою на тѵ́ра, всѧ́ка глава̀ плѣши́ва и҆ всѧ́ко ра́мо на́го: и҆ мзда̀ не бы́сть є҆мꙋ̀ ни си́лѣ є҆гѡ̀ на тѵ́ра, за рабо́тꙋ, є҆́юже рабо́таша на́нь. υἱὲ ἀνθρώπου, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατεδουλώσατο τὴν δύναμιν αὐτοῦ δουλείᾳ μεγάλῃ ἐπὶ Τύρου, πᾶσα κεφαλὴ φαλακρὰ καὶ πᾶς ὦμος μαδῶν, καὶ μισθὸς οὐκ ἐγενήθη αὐτῷ καὶ τῇ δυνάμει αὐτοῦ ἐπὶ Τύρου καὶ τῆς δουλείας, ἧς ἐδούλευσαν ἐπ' αὐτήν.
19
19
Тогѡ̀ ра́ди си́це гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ даю̀ навꙋходоно́сорꙋ царю̀ вавѷлѡ́нскꙋ зе́млю є҆гѵ́петскꙋ, и҆ во́зметъ мно́жество є҆ѧ̀, и҆ плѣни́тъ плѣ́нъ є҆ѧ̀, и҆ расхи́титъ кѡры́сти є҆ѧ̀, и҆ бꙋ́детъ мзда̀ си́лѣ є҆гѡ̀: τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος γῆν Αἰγύπτου, καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τὰ σκῦλα αὐτῆς, καὶ ἔσται μισθὸς τῇ δυνάμει αὐτοῦ·
20
20
за слꙋ́жбꙋ є҆гѡ̀, є҆́юже послꙋжѝ на тѵ́ра, да́хъ є҆мꙋ̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋ, занѐ послꙋжѝ мнѣ̀, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἀντὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἧς ἐδούλευσεν ἐπὶ Τύρον, δέδωκα αὐτῷ γῆν Αἰγύπτου. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
21
21
Въ то́й де́нь взы́детъ ро́гъ всемꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, и҆ тебѣ̀ да́мъ оу҆ста̀ ѿвє́рста средѣ̀ и҆́хъ, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνατελεῖ κέρας παντὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ σοὶ δώσω στόμα ἀνεῳγμένον ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава́ л҃
Κεφάλαιο 30
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы̀ и҆ рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὦ ὦ ἡ ἡμέρα,
3
3
возрыда́йте: ѽле, ѽле де́нь! ꙗ҆́кѡ бли́з̾ де́нь гдⷭ҇ень, и҆ приближа́етсѧ де́нь ѡ҆́блака, и҆ коне́цъ ꙗ҆зы́кѡвъ бꙋ́детъ: ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡμέρα νεφέλης, πέρας ἐθνῶν ἔσται.
4
4
и҆ прїи́детъ ме́чь на є҆гѵ́птѧны, и҆ бꙋ́детъ мѧте́жъ во є҆ѳїо́пїи, и҆ падꙋ́тъ ꙗ҆́звенїи во є҆гѵ́птѣ, и҆ взѧ́то бꙋ́детъ мно́жество и҆́хъ, и҆ падꙋ́тсѧ ѡ҆снова̑нїѧ є҆гѡ̀: καὶ ἥξει μάχαιρα ἐπ' Αἰγυπτίους, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ συμπεσεῖται τὰ θεμέλια αὐτῆς.
5
5
пе́рсѧне и҆ кри́тѧне, и҆ лѵ́дѧне и҆ лївѵ́ане, и҆ мꙋ́рини (и҆ всѧ̀ а҆ра́вїа) и҆ всѝ примѣ̑сницы, и҆ сы́нове, и҆̀же ѿ завѣ́та моегѡ̀, въ не́мъ мече́мъ падꙋ́тъ съ ни́мъ. Πέρσαι καὶ Κρῆτες καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες καὶ πάντες οἱ ἐπίμεικτοι καὶ τῶν υἱῶν τῆς διαθήκης μου μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ.
6
6
Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆ падꙋ́тъ подпѡ́ры є҆гѵ́пта, и҆ сни́детъ оу҆кори́зна крѣ́пости є҆гѡ̀ ѿ магдѡ́ла да́же до сїи́ны, мече́мъ падꙋ́тъ въ не́мъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ πεσοῦνται τά ἀντιστηρίγματα Αἰγύπτου, καὶ καταβήσεται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀπὸ Μαγδώλου ἕως Συήνης· μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
7
7
И҆ ѡ҆пꙋстѣ́ютъ средѣ̀ стра́нъ поги́бшихъ, и҆ гра́ди и҆́хъ средѣ̀ градѡ́въ ѡ҆пꙋстѣ́вшихъ бꙋ́дꙋтъ: καὶ ἐρημωθήσεται ἐν μέσῳ χωρῶν ἠρημωμένων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται·
8
8
и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, є҆гда̀ да́мъ ѻ҆́гнь на є҆гѵ́петъ, и҆ сокрꙋша́тсѧ всѝ помага́ющїи є҆мꙋ̀. καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ὅταν δῶ πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον καὶ συντριβῶσι πάντες οἱ βοηθοῦντες αὐτῇ.
9
9
Въ то́й де́нь прїи́дꙋтъ вѣ̑стницы ѿ лица̀ моегѡ̀ въ сїеі́мъ тща́щесѧ погꙋби́ти наде́ждꙋ мꙋ́ринскїѧ землѝ, и҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ мѧте́жъ въ де́нь є҆гѵ́петскъ, ꙗ҆́кѡ сѐ, приспѣ̀. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσονται ἄγγελοι σπεύδοντες ἀφανίσαι τὴν Αἰθιοπίαν, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι ἰδοὺ ἥκει. -
10
10
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ погꙋблю̀ мно́жество є҆гѵ́птѧнъ рꙋко́ю навꙋходоно́сора царѧ̀ вавѷлѡ́нска, Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ πλῆθος Αἰγυπτίων διὰ χειρὸς Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος,
11
11
самагѡ̀ и҆ люді́й є҆гѡ̀ съ ни́мъ, гꙋби́телїе ѿ ꙗ҆зы̑къ по́слани погꙋби́ти зе́млю: и҆ и҆звлекꙋ́тъ всѝ мечы̀ своѧ̑ на є҆гѵ́пта, и҆ напо́лнитсѧ землѧ̀ ꙗ҆́звеными. αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν ἀπεσταλμένοι ἀπολέσαι τὴν γῆν καὶ ἐκκενώσουσι πάντες τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ πλησθήσεται ἡ γῆ τραυματιῶν.
12
12
И҆ да́мъ рѣ́ки и҆́хъ во ѡ҆пꙋстѣ́нїе и҆ ѿда́мъ зе́млю въ рꙋ́цѣ ѕлы́хъ, и҆ погꙋблю̀ зе́млю и҆ и҆сполне́нїе є҆ѧ̀ рꙋка́ми чꙋжди́хъ, а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. καὶ δώσω τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν ἐρήμους καὶ ἀπολῶ τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων· ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
13
13
Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: погꙋблю̀ кꙋмі́ры и҆ и҆спражню̀ вельмо́жы ѿ мемфі́са и҆ старѣ̑йшины ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ ктомꙋ̀: и҆ да́мъ стра́хъ во землѝ є҆гѵ́петстѣй. ῞Οτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ μεγιστᾶνας ἀπὸ Μέμφεως καὶ ἄρχοντας ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι.
14
14
И҆ погꙋблю̀ зе́млю фаѳѡ́рскꙋю, и҆ да́мъ ѻ҆́гнь на та́нїса, и҆ сотворю̀ ѿмще́нїе въ дїоспо́ли, καὶ ἀπολῶ γῆν Φαθωρῆς καὶ δώσω πῦρ ἐπὶ Τάνιν καὶ ποιήσω ἐκδίκησιν ἐν Διοσπόλει
15
15
и҆ и҆злїю̀ ꙗ҆́рость мою̀ на саі́нъ крѣ́пость є҆гѵ́петскꙋ, и҆ погꙋблю̀ мно́жество ме́мфы. καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπὶ Σαὶν τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου καὶ ἀπολῶ τὸ πλῆθος Μέμφεως.
16
16
И҆ да́мъ ѻ҆́гнь на є҆гѵ́пта, и҆ мѧте́жемъ возмѧте́тсѧ саи́съ, и҆ въ дїоспо́ли бꙋ́детъ разсѣ́лина, и҆ разлїю́тсѧ во́ды. καὶ δώσω πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ Συήνη, καὶ ἐν Διοσπόλει ἔσται ἔκρηγμα καὶ διαχυθήσεται ὕδατα.
17
17
Ю҆́нѡши и҆лїꙋпо́лѧ и҆ вꙋва́ста мече́мъ падꙋ́тъ, и҆ жєны̀ въ плѣ́нъ по́йдꙋтъ: νεανίσκοι ῾Ηλιουπόλεως καὶ Βουβάστου ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ αἱ γυναῖκες ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται.
18
18
и҆ въ тафне́сѣ помрачи́тсѧ де́нь, є҆гда̀ сокрꙋшꙋ̀ та́мѡ ски́петры є҆гѵ́пєтски, и҆ поги́бнетъ та́мѡ оу҆кори́зна крѣ́пости є҆гѡ̀, и҆ того̀ покры́етъ ѡ҆́блакъ, и҆ дщє́ри є҆гѡ̀ во плѣне́нїе ѿведꙋ́тсѧ. καὶ ἐν Τάφναις συσκοτάσει ἡ ἡμέρα ἐν τῷ συντρίψαι με ἐκεῖ τὰ σκῆπτρα Αἰγύπτου, καὶ ἀπολεῖται ἐκεῖ ἡ ὕβρις ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ταύτην νεφέλη καλύψει, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἰχμάλωτοι ἀχθήσονται.
19
19
И҆ сотворю̀ сꙋ́дъ во є҆гѵ́птѣ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ ποιήσω κρίμα ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
20
20
И҆ бы́сть во є҆динонадесѧ́тое лѣ́то, въ пе́рвый мцⷭ҇ъ, въ седмы́й де́нь мцⷭ҇а, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ πρώτω μηνί, ἑβδόμῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
21
21
сы́не человѣ́чь, мы̑шцы фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петска сотро́хъ, и҆ сѐ, не помоли́сѧ, є҆́же да́ти є҆мꙋ̀ цѣльбꙋ̀, приложи́ти є҆мꙋ̀ пла́стырь, (ѡ҆бѧза́ти,) да́ти си́лꙋ, да во́зметъ ме́чь. υἱὲ ἀνθρώπου, τοὺς βραχίονας Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου συνέτριψα, καὶ ἰδοὺ οὐ κατεδέθη τοῦ δοθῆναι ἴασιν, τοῦ δοθῆναι ἐπ' αὐτὸν μάλαγμα, τοῦ δοθῆναι ἰσχὺν ἐπιλαβέσθαι μαχαίρας.
22
22
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петска, и҆ сокрꙋшꙋ̀ мы̑шцы є҆гѡ̀ крѣ̑пкїѧ и҆ протѧжє́ныѧ и҆ сотрє́ныѧ, и҆ и҆зри́нꙋ ме́чь є҆гѡ̀ и҆з̾ рꙋкѝ є҆гѡ̀: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ συντρίψω τοὺς βραχίονας αὐτοῦ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς τεταμένους καὶ καταβαλῶ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ
23
23
и҆ разсѣ́ю є҆гѵ́пта во ꙗ҆зы́ки и҆ развѣ́ю и҆̀хъ во страны̑: καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τά ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας·
24
24
и҆ оу҆крѣплю̀ мы̑шцы царѧ̀ вавѷлѡ́нска и҆ да́мъ ме́чь мо́й въ рꙋ́кꙋ є҆гѡ̀, и҆ наведе́тъ є҆го̀ на є҆гѵ́пта, и҆ плѣни́тъ плѣне́нїе є҆гѡ̀, и҆ во́зметъ кѡры́сти є҆гѡ̀: καὶ κατισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ δώσω τὴν ρομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐπάξει αὐτὴν ἐπ' Αἴγυπτον καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τά σκῦλα αὐτῆς.
25
25
и҆ оу҆крѣплю̀ мы̑шцы царѧ̀ вавѷлѡ́нска, мы̑шцы же фараѡ̑ни падꙋ́тъ: и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, є҆гда̀ да́мъ ме́чь мо́й въ рꙋ́цѣ царѧ̀ вавѷлѡ́нска, и҆ простре́тъ є҆го̀ на зе́млю є҆гѵ́петскꙋ, καὶ ἐνισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος, οἱ δέ βραχίονες Φαραὼ πεσοῦνται· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἐν τῷ δοῦναι τὴν ρομφαίαν μου εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ἐκτενεῖ αὐτὴν ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου.
26
26
и҆ разсѣ́ю є҆гѵ́пта во ꙗ҆зы́ки и҆ развѣ́ю и҆̀хъ во страны̑: и҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τὰ ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· καὶ γνώσονται πάντες ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава́ л҃а
Κεφάλαιο 31
1
1
И҆ бы́сть во є҆динонадесѧ́тое лѣ́то, въ тре́тїй мцⷭ҇ъ, во є҆ди́нъ де́нь мцⷭ҇а, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ τρίτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, рцы̀ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскꙋ и҆ мно́жествꙋ є҆гѡ̀: комꙋ̀ оу҆подо́билъ є҆сѝ себѐ въ высотѣ̀ твое́й; υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τῷ πλήθει αὐτοῦ· τίνι ὡμοίωσας σεαυτὸν ἐν τῷ ὕψει σου;
3
3
Сѐ, а҆ссꙋ́ръ кѷпарі́съ въ лїва́нѣ, до́бръ ѿра́сльми и҆ высо́къ вели́чествомъ и҆ ча́стъ покро́вомъ, и҆ средѣ̀ ѡ҆́блакъ бы́сть вла́сть є҆гѡ̀: ἰδοὺ ᾿Ασσοὺρ κυπάρισσος ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ καλὸς ταῖς παραφυάσι καὶ ὑψηλὸς τῷ μεγέθει, εἰς μέσον νεφελῶν ἐγένετο ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ.
4
4
вода̀ воспита̀ є҆го̀, бе́здна вознесѐ є҆го̀, рѣ́ки своѧ̑ приведѐ ѡ҆́крестъ садѡ́въ свои́хъ, и҆ соста́вы своѧ̑ и҆спꙋстѝ во всѧ̑ древеса̀ полєва́ѧ. ὕδωρ ἐξέθρεψεν αὐτόν, ἡ ἄβυσσος ὕψωσεν αὐτόν, τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς ἤγαγε κύκλῳ τῶν φυτῶν αὐτοῦ καὶ τὰ συστέματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν εἰς πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου.
5
5
Сегѡ̀ ра́ди вознесе́сѧ вели́чество є҆гѡ̀ па́че всѣ́хъ древе́съ по́льныхъ, разшири́шасѧ вѣ́твїе є҆гѡ̀, и҆ вознесо́шасѧ ѿра̑сли є҆гѡ̀ ѿ воды̀ мно́ги, є҆гда̀ протѧже́сѧ. ἕνεκεν τούτου ὑψώθη τὸ μέγεθος αὐτοῦ παρὰ πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, καὶ ἐπλατύνθησαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ ἀφ' ὕδατος πολλοῦ.
6
6
Во ѿра́слехъ є҆гѡ̀ возгнѣзди́шасѧ всѧ̑ пти̑цы небє́сныѧ, и҆ под̾ вѣ́твьми є҆гѡ̀ ражда́хꙋсѧ всѝ ѕвѣ́рїе по́льнїи, под̾ сѣ́нїю є҆гѡ̀ всели́сѧ всѐ мно́жество ꙗ҆зы́кѡвъ. ἐν ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ ἐνόσσευσαν πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὑποκάτω τῶν κλάδων αὐτοῦ ἐγεννῶσαν πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου, ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ κατῴκησε πᾶν πλῆθος ἐθνῶν.
7
7
И҆ бы́сть до́бръ въ высотѣ̀ свое́й мно́жества ра́ди вѣ́твїй свои́хъ, ꙗ҆́кѡ бѣ́ша коре́нїе є҆гѡ̀ въ водѣ̀ мно́зѣ. καὶ ἐγένετο καλὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, ὅτι ἐγενήθησαν αἱ ρίζαι αὐτοῦ εἰς ὕδωρ πολύ.
8
8
И҆ кѷпарі́си не таковы̑ въ раѝ бж҃їи, и҆ со́сны неподѡ́бны ѿра́слемъ є҆гѡ̀, и҆ є҆́лїе не бы́сть подо́бно вѣ́твїѧмъ є҆гѡ̀: всѧ́кое дре́во, є҆́же въ раѝ бж҃їи, не бы́сть подо́бно є҆мꙋ̀ въ добро́тѣ є҆гѡ̀, мно́жества ра́ди вѣ́твїй є҆гѡ̀. κυπάρισσοι τοιαῦται οὐκ ἐγενήθησαν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ πίτυες οὐχ ὅμοιαι ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ, καὶ ἐλάται οὐκ ἐγένοντο ὅμοιαι τοῖς κλάδοις αὐτοῦ· πᾶν ξύλον ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὡμοιώθη αὐτῷ ἐν τῷ κάλλει αὐτοῦ
9
9
Добра̀ сотвори́хъ є҆го̀ во мно́жествѣ вѣ́твїй є҆гѡ̀, и҆ возревнова́ша є҆мꙋ̀ древеса̀ ра̑йскаѧ сла́дости бж҃їѧ. διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, καὶ ἐζήλωσαν αὐτὸν τὰ ξύλα τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς τοῦ Θεοῦ.
10
10
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же бы́лъ є҆сѝ вели́къ вели́чествомъ и҆ да́лъ є҆сѝ вла́сть свою̀ во среди́нꙋ ѡ҆́блакъ, и҆ вознесе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀ въ высотѣ̀ є҆гѡ̀, и҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ вознесе́сѧ: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένου μέγας τῷ μεγέθει καὶ ἔδωκας τὴν ἀρχήν σου εἰς μέσον νεφελῶν, καὶ εἶδον ἐν τῷ ὑψωθῆναι αὐτόν,
11
11
и҆ преда́хъ є҆го̀ въ рꙋ́цѣ кнѧ́зѧ ꙗ҆зы́ческа, и҆ сотворѝ па́гꙋбꙋ є҆гѡ̀, по нече́стїю є҆гѡ̀. καὶ παρέδωκα αὐτὸν εἰς χεῖρας ἄρχοντος ἐθνῶν, καὶ ἐποίησε τὴν ἀπώλειαν αὐτοῦ.
12
12
И҆ и҆згна́хъ є҆го̀ а҆́зъ, и҆ потреби́ша є҆го̀ чꙋжді́и гꙋби́телїе ѿ ꙗ҆зы̑къ, и҆ поверго́ша є҆го̀ на гора́хъ: и҆ во всѣ́хъ де́брехъ падо́ша вѣ̑тви є҆гѡ̀, и҆ сотро́шасѧ ѿра̑сли є҆гѡ̀ на всѧ́цѣмъ по́ли земнѣ́мъ, и҆ снидо́ша ѿ покро́ва є҆гѡ̀ всѝ лю́дїе ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ разори́ша є҆го̀. καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτὸν ἀλλότριοι λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν καὶ κατέβαλον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ἐν πάσαις ταῖς φάραγξιν ἔπεσαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ, καὶ συνετρίβη τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐν παντὶ πεδίῳ τῆς γῆς, καὶ κατέβησαν ἀπὸ τῆς σκέπης αὐτῶν πάντες οἱ λαοὶ τῶν ἐθνῶν καὶ ἠδάφισαν αὐτόν.
13
13
Во паде́нїи є҆гѡ̀ почи́ша всѧ̑ пти̑цы небє́сныѧ, и҆ на сте́блїехъ є҆гѡ̀ бы́ша всѝ ѕвѣ́рїе се́лнїи, ἐπὶ τὴν πτῶσιν αὐτοῦ ἀνεπαύσαντο πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπὶ τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐγένοντο πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ,
14
14
ꙗ҆́кѡ да не возно́сѧтсѧ вели́чествомъ свои́мъ всѧ̑ древеса̀, ꙗ҆̀же въ водѣ̀, и҆ не дадѧ́тъ вла́сти своеѧ̀ средѣ̀ ѡ҆́блакъ, и҆ не ста́нꙋтъ въ высотѣ̀ и҆́хъ къ немꙋ̀ всѝ пїю́щїи во́дꙋ, всѝ ѿда́ни бы́ша во сме́рть во глꙋбинꙋ̀ землѝ, средѣ̀ сынѡ́въ человѣ́ческихъ къ низходѧ́щымъ въ про́пасть. ὅπως μὴ ὑψωθῶσιν ἐν τῷ μεγέθει αὐτῶν πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ ὕδατι· καὶ ἔδωκαν τὴν ἀρχὴν αὐτῶν εἰς μέσον νεφελῶν καὶ οὐκ ἔστησαν ἐν τῷ ὕψει αὐτῶν πρὸς αὐτὰ πάντες οἱ πίνοντες ὕδωρ. πάντες ἐδόθησαν εἰς θάνατον, εἰς γῆς βάθος, ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνθρώπων πρὸς καταβαίνοντας εἰς βόθρον. -
15
15
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: въ ѻ҆́ньже де́нь сведе́сѧ во а҆́дъ, пла́касѧ ѡ҆ не́мъ бе́здна: и҆ оу҆держа́хъ рѣ́ки є҆ѧ̀ и҆ возбрани́хъ мно́жествꙋ во́дъ, и҆ поме́рче ѡ҆ не́мъ лїва́нъ, и҆ всѧ̑ древеса̀ полєва́ѧ ѡ҆ не́мъ разсла́бишасѧ: Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐν ᾗ ἡμέρᾳ κατέβη εἰς ᾅδου, ἐπένθησεν αὐτὸν ἡ ἄβυσσος, καὶ ἐπέστησα τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς καὶ ἐκώλυσα πλῆθος ὕδατος, καὶ ἐσκότασεν ἐπ' αὐτὸν ὁ Λίβανος, πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου ἐπ' αὐτῷ ἐξελύθησαν.
16
16
ѿ гла́са паде́нїѧ є҆гѡ̀ потрѧсо́шасѧ ꙗ҆зы́цы, є҆гда̀ свожда́хъ є҆го̀ во а҆́дъ со снизходѧ́щими въ ро́въ, и҆ оу҆тѣша́хꙋ є҆го̀ въ землѝ до́лнѣйшей всѧ̑ древеса̀ сла́дости, и҆ и҆збра̑ннаѧ и҆ дѡ́браѧ лїва́нѡва, всѧ̑ пїю̑щаѧ во́дꙋ: ἀπὸ τῆς φωνῆς τῆς πτώσεως αὐτοῦ ἐσείσθησαν τὰ ἔθνη, ὅτε κατεβίβαζον αὐτὸν εἰς ᾅδου μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἐν γῇ πάντα τὰ ξύλα τῆς τρυφῆς καὶ τὰ ἐκλεκτὰ τοῦ Λιβάνου, πάντα τὰ πίνοντα ὕδωρ.
17
17
и҆ та̑ бо сведо́шасѧ съ ни́мъ во а҆́дъ со ꙗ҆́звеными ѿ меча̀, и҆ сѣ́мѧ є҆гѡ̀, и҆ живꙋ́щїи под̾ покро́вомъ є҆гѡ̀ средѣ̀ жи́зни своеѧ̀ погибо́ша. καὶ γὰρ αὐτοὶ κατέβησαν μετ' αὐτοῦ εἰς ᾅδου ἐν τοῖς τραυματίαις ἀπὸ μαχαίρας, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ, οἱ κατοικοῦντες ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς αὐτῶν ἀπώλοντο.
18
18
Комꙋ̀ оу҆подо́билсѧ є҆сѝ си́лою и҆ сла́вою и҆ вели́чествомъ во древесѣ́хъ сла́дости; Слѣ́зи и҆ сни́ди со древеса́ми сла́дости во глꙋбинꙋ̀ земнꙋ́ю: средѣ̀ неѡбрѣ́заныхъ оу҆́спнеши со ꙗ҆́звеными мече́мъ: та́кѡ фараѡ́нъ и҆ всѐ мно́жество крѣ́пости є҆гѡ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. τίνι ὡμοιώθης; κατάβηθι καὶ καταβιβάσθητι μετὰ τῶν ξύλων τῆς τρυφῆς εἰς γῆς βάθος· ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας. οὕτως Φαραὼ καὶ τὸ πλῆθος τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ л҃в
Κεφάλαιο 32
1
1
И҆ бы́сть во второена́десѧть лѣ́то, во вторыйна́десѧть мцⷭ҇ъ, во є҆ди́нъ де́нь мцⷭ҇а, ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: сы́не человѣ́чь, возмѝ пла́чь на фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петска и҆ рече́ши є҆мꙋ̀: львꙋ̀ ꙗ҆зы́кѡвъ оу҆подо́билсѧ є҆сѝ ты̀, и҆ ꙗ҆́кѡ ѕмі́й вели́кїй, и҆́же въ мо́ри, и҆ би́лъ є҆сѝ рога́ми въ рѣка́хъ твои́хъ, и҆ возмꙋща́лъ є҆сѝ во́дꙋ нога́ма твои́ма, и҆ попира́лъ є҆сѝ рѣ́ки твоѧ̑. υἱὲ ἀνθρώπου λαβὲ θρῆνον ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· λέοντι ἐθνῶν ὡμοιώθης καὶ σὺ ὡς δράκων ὁ ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ ἐκεράτιζες τοῖς ποταμοῖς σου καὶ ἐτάρασσες ὕδωρ τοῖς ποσί σου καὶ κατεπάτεις τοὺς ποταμούς σου.
3
3
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ возложꙋ̀ на тѧ̀ сѣ̑ти моѧ̑ въ собра́нїи люді́й мно́гихъ, τάδε λέγει Κύριος· καὶ περιβαλῶ ἐπὶ σὲ δίκτυα λαῶν πολλῶν καὶ ἀνάξω σε ἐν τῷ ἀγκίστρῳ μου
4
4
и҆ и҆зведꙋ́ тѧ оу҆́дою мое́ю, и҆ прострꙋ́ тѧ на землѝ: полѧ̀ напо́лнѧтсѧ тебє̀, и҆ посаждꙋ̀ на тебѣ̀ всѧ̑ пти̑цы небє́сныѧ, и҆ насы́щꙋ тобо́ю всѧ̑ ѕвѣ̑ри всеѧ̀ землѝ: καὶ ἐκτενῶ σε ἐπὶ τὴν γῆν· πεδία πλησθήσεταί σου, καὶ ἐπικαθιῶ ἐπὶ σέ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐμπλήσω ἐκ σοῦ πάντα τὰ θηρία πάσης τῆς γῆς,
5
5
и҆ пове́ргꙋ плѡ́ти твоѧ̑ на гора́хъ, и҆ напо́лню кро́вїю твое́ю всю̀ зе́млю, καὶ δώσω τὰς σάρκας σου ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ ἐμπλήσω ἀπὸ τοῦ αἵματός σου,
6
6
и҆ напїе́тсѧ землѧ̀ ѿ гно́ѧ твоегѡ̀, ѿ мно́жества твоегѡ̀ на гора́хъ: и҆ дє́бри напо́лню ѿ тебє̀, καὶ ποτισθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τῶν προχωρημάτων σου ἀπὸ τοῦ πλήθους σου ἐπὶ τῶν ὀρέων, φάραγγας ἐμπλήσω ἀπὸ σοῦ.
7
7
и҆ покры́ю не́бо, є҆гда̀ оу҆га́снеши, и҆ помрачꙋ̀ ѕвѣ́зды є҆гѡ̀, со́лнце во ѡ҆́блацѣ сокры́ю, и҆ лꙋна̀ не ꙗ҆ви́тъ свѣ́та своегѡ̀: καὶ κατακαλύψω ἐν τῷ σβεσθῆναί σε οὐρανὸν καὶ συσκοτάσω τὰ ἄστρα αὐτοῦ, ἥλιον ἐν νεφέλῃ καλύψω, καὶ σελήνη οὐ μὴ φάνῃ τὸ φῶς αὐτῆς·
8
8
всѧ̑ свѣти̑ла небє́снаѧ помрачꙋ̀ на тѧ̀ и҆ да́мъ тмꙋ̀ на зе́млю твою̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. πάντα τὰ φαίνοντα φῶς ἐν τῷ οὐρανῷ συσκοτάσουσιν ἐπὶ σέ, καὶ δώσω σκότος ἐπὶ τὴν γῆν σου, λέγει Κύριος Κύριος.
9
9
И҆ разгнѣ́ваю сердца̀ люді́й мно́гихъ, є҆гда̀ и҆зведꙋ̀ плѣ́нники твоѧ̑ во ꙗ҆зы́ки, въ зе́млю, є҆ѧ́же не зна́лъ є҆сѝ. καὶ παροργιῶ καρδίαν λαῶν πολλῶν, ἡνίκα ἂν ἄγω αἰχμαλωσίαν σου εἰς τὰ ἔθνη, εἰς γῆν, ἣν οὐκ ἔγνως.
10
10
И҆ оу҆ны́ютъ ѡ҆ тебѣ̀ ꙗ҆зы́цы мно́зи, и҆ ца́рїе и҆́хъ оу҆́жасомъ оу҆жа́снꙋтсѧ ѡ҆ тебѣ̀, є҆гда̀ налети́тъ ме́чь мо́й на ли́ца и҆́хъ, ча́юще паде́нїѧ своегѡ̀ ѿ днѐ паде́нїѧ твоегѡ̀. καὶ στυγνάσουσιν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐκστήσονται ἐν τῷ πέτασθαι τὴν ρομφαίαν μου ἐπὶ πρόσωπα αὐτῶν, προσδεχόμενοι τὴν πτῶσιν αὐτῶν ἀφ' ἡμέρας πτώσεώς σου.
11
11
Ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ме́чь царѧ̀ вавѷлѡ́нска прїи́детъ тебѣ̀, мечьмѝ и҆споли́нѡвъ, и҆ поражꙋ̀ крѣ́пость твою̀: ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ρομφαία βασιλέως Βαβυλῶνος ἥξει σοι,
12
12
гꙋби́телїе ѿ ꙗ҆зы̑къ всѝ, и҆ погꙋбѧ́тъ оу҆кори́знꙋ є҆гѵ́петскꙋ, и҆ сокрꙋши́тсѧ всѧ̀ крѣ́пость є҆гѡ̀. ἐν μαχαίραις γιγάντων, καὶ καταβαλῶ τὴν ἰσχύν σου· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν πάντες, καὶ ἀπολοῦσι τὴν ὕβριν Αἰγύπτου, καὶ συντριβήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῆς.
13
13
И҆ погꙋблю̀ всѧ̑ скоты̀ є҆гѡ̀ ѿ воды̀ мно́ги, и҆ не возмꙋти́тъ є҆ѧ̀ нога̀ человѣ́ческа ктомꙋ̀, и҆ стопа̀ ско́тїѧ не стꙋ́питъ на ню̀. καὶ ἀπολῶ πάντα τὰ κτήνη αὐτῆς ἀφ' ὕδατος πολλοῦ, καὶ οὐ μὴ ταράξῃ αὐτὸ ποὺς ἀνθρώπου ἔτι, καὶ ἴχνος κτηνῶν οὐ μὴ καταπατήσῃ αὐτό.
14
14
Та́кѡ тогда̀ оу҆мо́лкнꙋтъ во́ды и҆́хъ, и҆ рѣ́ки и҆́хъ ꙗ҆́кѡ є҆ле́й потекꙋ́тъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, οὕτως τότε ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν, καὶ οἱ ποταμοὶ αὐτῶν ὡς ἔλαιον πορεύσονται, λέγει Κύριος.
15
15
є҆гда̀ да́мъ є҆гѵ́пта въ па́гꙋбꙋ, и҆ ѡ҆пꙋстѣ́етъ землѧ̀ съ полното́ю свое́ю, є҆гда̀ разсѣ́ю всѧ̑ живꙋ́щыѧ на не́й, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. ὅταν δῶ Αἴγυπτον εἰς ἀπώλειαν καὶ ἐρημωθῇ ἡ γῆ σὺν τῇ πληρώσει αὐτῆς, ὅταν διασπείρω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
16
16
Пла́чь є҆́сть, и҆ воспла́чешисѧ ѡ҆ не́мъ, и҆ дщє́ри ꙗ҆зы́чєскїѧ воспла́чꙋтсѧ ѡ҆ не́мъ, над̾ є҆гѵ́птомъ и҆ над̾ все́ю си́лою є҆гѡ̀ воспла́чꙋтсѧ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. θρῆνός ἐστι καὶ θρηνήσεις αὐτόν, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἐθνῶν θρηνήσουσιν αὐτόν· ἐπ' Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῆς θρηνήσουσιν αὐτήν, λέγει Κύριος Κύριος.
17
17
И҆ бы́сть во второена́десѧть лѣ́то, пе́рвагѡ мцⷭ҇а въ пѧтыйна́десѧть де́нь, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ πρώτου μηνός, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, воспла́чисѧ ѡ҆ крѣ́пости є҆гѵ́петстѣй (прекланѧ́ѧ преведѝ є҆го̀): и҆ сведꙋ́тъ дще́рей є҆гѡ̀ ме́ртвыхъ ꙗ҆зы́цы во глꙋбинꙋ̀ земнꙋ́ю ко низходѧ́щымъ въ про́пасть. υἱὲ ἀνθρώπου, θρήνησον ἐπὶ τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου, καὶ καταβιβάσουσιν αὐτῆς τὰς θυγατέρας τὰ ἔθνη νεκρὰς εἰς τὸ βάθος τῆς γῆς, πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον.
19
19
Ѿ во́дъ благолѣ́пнѡ сни́ди и҆ поспѝ съ неѡбрѣ́заными. ἐν μέσῳ μαχαίρας τραυματιῶν πεσοῦνται μετ' αὐτοῦ,
20
20
Средѣ̀ ꙗ҆́звеныхъ мече́мъ падꙋ́тъ съ ни́мъ, и҆ оу҆́спнетъ всѧ̀ крѣ́пость є҆гѡ̀. καὶ κοιμηθήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ.
21
21
И҆ рекꙋ́тъ тѝ и҆споли́ни: во глꙋбинѣ̀ про́пасти бꙋ́ди, когѡ̀ лꙋ́чши є҆сѝ ты̀; сни́ди и҆ лѧ́зи съ неѡбрѣ́заными средѣ̀ ꙗ҆́звеныхъ мече́мъ. καὶ ἐροῦσί σοι οἱ γίγαντες· ἐν βάθει βόθρου γίνου, τίνος κρείττων εἶ; κατάβηθι καὶ κοιμήθητι μετὰ ἀπεριτμήτων ἐν μέσῳ τραυματιῶν μαχαίρας.
22
22
Та́мѡ а҆ссꙋ́ръ и҆ ве́сь со́нмъ є҆гѡ̀, и҆ всѝ ꙗ҆́звенїи та́мѡ да́шасѧ, и҆ гро́бъ и҆́хъ во глꙋбинѣ̀ про́пасти, и҆ бы́сть со́нмъ є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ гро́ба є҆гѡ̀, всѝ ꙗ҆́звенїи па́дшїи мече́мъ, ἐκεῖ ᾿Ασσοὺρ καὶ πᾶσα ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι ἐκεῖ ἐδόθησαν, καὶ ἡ ταφὴ αὐτῶν ἐν βάθει βόθρου, καὶ ἐγενήθη ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ,
23
23
и҆̀же да́ша гро́бы є҆гѡ̀ во сте́гнѣхъ рва̀, и҆ бы́сть со́нмъ є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ гро́ба є҆гѡ̀, всѝ ті́и ꙗ҆́звенїи па́дающїи мече́мъ, и҆̀же да́ша стра́хъ сво́й на землѝ живы́хъ. οἱ δόντες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
24
24
Та́мѡ є҆ла́мъ и҆ всѧ̀ си́ла є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ гро́ба є҆гѡ̀, всѝ ꙗ҆́звенїи па́дшїи мече́мъ и҆ низходѧ́щїи неѡбрѣ́зани во глꙋбинꙋ̀ земнꙋ́ю, да́вшїи стра́хъ сво́й на землѝ живы́хъ: ἐκεῖ Αἰλὰμ καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ καὶ καταβαίνοντες ἀπερίτμητοι εἰς γῆς βάθος, οἱ δεδωκότες αὐτῶν φόβον ἐπὶ γῆς ζωῆς καὶ ἐλάβοσαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον
25
25
и҆ прїѧ́ша мꙋче́нїе своѐ съ низходѧ́щими въ про́пасть, средѣ̀ ꙗ҆́звеныхъ. ἐν μέσῳ τραυματιῶν.
26
26
Та́мѡ да́шасѧ мосо́хъ, и҆ ѳове́ль, и҆ всѧ̑ си́ла є҆гѡ̀, ѡ҆́крестъ гро́ба є҆гѡ̀, всѝ неѡбрѣ́заннїи ꙗ҆́звенїи ѿ меча̀, да́вшїи стра́хъ сво́й на землѝ жи́зни. ἐκεῖ ἐδόθησαν Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ καὶ πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῶν περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι αὐτοῦ, πάντες ἀπερίτμητοι τραυματίαι ἀπὸ μαχαίρας, οἱ δεδωκότες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
27
27
И҆ оу҆спо́ша со и҆споли̑ны па́дшими ѿ вѣ́ка, и҆̀же снидо́ша во а҆́дъ во ѻ҆рꙋ́жїи во́инстѣмъ и҆ положи́ша мечы̀ своѧ̑ под̾ главы̑ своѧ̑, и҆ бы́ша беззакѡ́нїѧ и҆́хъ на косте́хъ и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ оу҆страши́ша всѣ́хъ во житїѝ свое́мъ, и҆ стра́хъ си̑льнымъ бы́ша на землѝ живꙋ́щымъ. καὶ ἐκοιμήθησαν μετὰ τῶν γιγάντων τῶν πεπτωκότων ἀπ' αἰῶνος, οἳ κατέβησαν εἰς ᾅδου ἐν ὅπλοις πολεμικοῖς καὶ ἔθηκαν τὰς μαχαίρας αὐτῶν ὑπὸ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν· καὶ ἐγενήθησαν αἱ ἀνομίαι αὐτῶν ἐπὶ τῶν ὀστέων αὐτῶν, ὅτι ἐξεφόβησαν γίγαντας ἐν γῇ ζωῆς.
28
28
И҆ ты̀ посредѣ̀ неѡбрѣ́занныхъ сокрꙋши́шисѧ и҆ поспи́ши со ꙗ҆́звеными мече́мъ. καὶ σὺ ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τετραυματισμένων μαχαίρᾳ.
29
29
Та́мѡ є҆дѡ́мъ и҆ ца́рїе є҆гѡ̀ и҆ всѝ кнѧ̑зи а҆ссꙋ́рѡвы, да́вшїи крѣ́пость свою̀ на ꙗ҆́звꙋ ме́чнꙋю: сі́и со ꙗ҆́звеными оу҆спо́ша, съ низходѧ́щими въ ро́въ. ἐκεῖ ἐδόθησαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ασσοὺρ οἱ δόντες τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ εἰς τραῦμα μαχαίρας· οὗτοι μετὰ τραυματιῶν ἐκοιμήθησαν, μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον.
30
30
Та́мѡ кнѧ̑зи сѣ́верстїи всѝ, та́мѡ всѝ воевѡ́ды а҆ссꙋ́рѡвы, и҆̀же сведе́ни бы́ша со ꙗ҆́звеными со стра́хомъ свои́мъ и҆ со крѣ́постїю свое́ю стыдѧ́щесѧ, оу҆спо́ша неѡбрѣ́заннїи со ꙗ҆́звеными мече́мъ, и҆ прїѧ́ша мꙋче́нїе своѐ съ низходѧ́щими въ про́пасть. ἐκεῖ οἱ ἄρχοντες τοῦ βορρᾶ πάντες στρατηγοὶ ᾿Ασσούρ, οἱ καταβαίνοντες τραυματίαι, σὺν τῷ φόβῳ αὐτῶν καὶ τῇ ἰσχύϊ αὐτῶν ἐκοιμήθησαν ἀπερίτμητοι μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας καὶ ἀπήνεγκαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον.
31
31
Тѣ́хъ оу҆́зритъ ца́рь фараѡ́нъ и҆ оу҆тѣ́шитсѧ ѡ҆ все́й крѣ́пости и҆́хъ: фараѡ́нъ и҆ ꙗ҆́звенїи мече́мъ и҆ всѧ̀ си́ла є҆гѡ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἐκείνους ὄψεται βασιλεὺς Φαραὼ καὶ παρακληθήσεται ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
32
32
Ꙗ҆́кѡ да́хъ стра́хъ мо́й на землѝ жи́зни, и҆ оу҆́спнетъ средѣ̀ неѡбрѣ́занныхъ со ꙗ҆́звеными мече́мъ фараѡ́нъ, и҆ всѐ мно́жество є҆гѡ̀ съ ни́мъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ὅτι δέδωκα τὸν φόβον αὐτοῦ ἐπὶ γῆς ζωῆς, καὶ κοιμηθήσεται ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας, Φαραὼ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ л҃г
Κεφάλαιο 33
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, глаго́ли ко сынѡ́мъ люді́й твои́хъ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: землѧ̀, на ню́же а҆́зъ а҆́ще наведꙋ̀ ме́чь, и҆ по́ймꙋтъ лю́дїе землѝ человѣ́ка є҆ди́наго ѿ себє̀ и҆ поста́вѧтъ є҆го̀ себѣ̀ во стра́жа, Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γῆ, ἐφ' ἣν ἂν ἐπάγω ρομφαίαν, καὶ λάβῃ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἄνθρωπον ἕνα ἐξ αὐτῶν καὶ δῶσιν αὐτὸν ἑαυτοῖς εἰς σκοπόν,
3
3
и҆ оу҆́зритъ ме́чь грѧдꙋ́щь на зе́млю, и҆ вострꙋ́битъ трꙋбо́ю, и҆ проповѣ́сть лю́демъ, καὶ ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην ἐπὶ τὴν γῆν καὶ σαλπίσῃ τῇ σάλπιγγι καὶ σημάνῃ τῷ λαῷ,
4
4
и҆ оу҆слы́шитъ оу҆слы́шавый гла́съ трꙋбы̀, а҆ не сохрани́тсѧ, и҆ на́йдетъ ме́чь и҆ пости́гнетъ є҆го̀, кро́вь є҆гѡ̀ на главѣ̀ є҆гѡ̀ бꙋ́детъ: καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούσας τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ μὴ φυλάξηται, καὶ ἐπέλθῃ ἡ ρομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔσται·
5
5
ꙗ҆́кѡ слы́ша гла́съ трꙋбы̀ и҆ не сохрани́сѧ, кро́вь є҆гѡ̀ на не́мъ бꙋ́детъ: а҆ се́й, поне́же сохрани́сѧ, дꙋ́шꙋ свою̀ и҆зба́вилъ. ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ' αὐτοῦ ἔσται, καὶ οὗτος ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξείλατο.
6
6
И҆ стра́жъ, а҆́ще оу҆ви́дитъ ме́чь грѧдꙋ́щь, и҆ не вострꙋ́битъ трꙋбо́ю, (и҆ не проповѣ́сть лю́демъ,) и҆ лю́дїе не ѡ҆хранѧ́тъ себѐ, и҆ наше́дъ ме́чь во́зметъ ѿ ни́хъ дꙋ́шꙋ, та̀ оу҆́бѡ беззако́нїѧ ра́ди своегѡ̀ взѧ́сѧ, а҆ кро́ве є҆ѧ̀ ѿ рꙋкѝ стра́жа взыщꙋ̀. καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὐτῆς ἀνομίαν ἐλήφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω.
7
7
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, во стра́жа да́хъ тѧ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, и҆ оу҆слы́шиши ѿ оу҆́стъ мои́хъ сло́во, и҆ проповѣ́си и҆̀мъ ѿ менє̀. καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον.
8
8
Є҆гда̀ рекꙋ̀ грѣ́шникꙋ: грѣ́шниче, сме́ртїю оу҆́мреши: и҆ не бꙋ́деши глаго́лати (грѣ́шникꙋ), є҆́же сохрани́тисѧ нечести́вомꙋ, (є҆́же ѡ҆брати́тсѧ є҆мꙋ̀) ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ (и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀), то́й беззако́нникъ во беззако́нїи свое́мъ оу҆́мретъ, а҆ кро́ве є҆гѡ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ взыщꙋ̀. ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
9
9
А҆́ще же ты̀ проповѣ́си нечести́вомꙋ пꙋ́ть є҆гѡ̀, є҆́же ѡ҆брати́тисѧ ѿ негѡ̀, и҆ не ѡ҆брати́тсѧ съ пꙋтѝ своегѡ̀, то́й въ нече́стїи свое́мъ оу҆́мретъ, а҆ ты̀ дꙋ́шꙋ твою̀ и҆зба́вилъ є҆сѝ. σὺ δὲ ἐὰν προαπαγγείλῃς τῷ ἀσεβεῖ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπ' αὐτῆς, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, οὗτος τῇ ἀσεβείᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχὴν σεαυτοῦ ἐξήρησαι. -
10
10
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, рцы̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: си́це рѣ́сте глаго́люще: пре́лєсти на́шѧ и҆ беззакѡ́нїѧ на̑ша въ на́съ сꙋ́ть, и҆ мы̀ въ ни́хъ та́емъ, и҆ ка́кѡ на́мъ живы̑мъ бы́ти; Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐλαλήσατε λέγοντες· αἱ πλάναι ἡμῶν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ' ἡμῖν εἰσι καὶ ἐν αὐταῖς ἡμεῖς τηκόμεθα· καὶ πῶς ζηζόμεθα;
11
11
Рцы̀ и҆̀мъ: живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, не хощꙋ̀ сме́рти грѣ́шника, но є҆́же ѡ҆брати́тисѧ нечести́вомꙋ ѿ пꙋтѝ своегѡ̀ и҆ жи́вꙋ бы́ти є҆мꙋ̀: ѡ҆браще́нїемъ ѡ҆брати́тесѧ ѿ пꙋтѝ ва́шегѡ ѕла́гѡ: и҆ вскꙋ́ю оу҆мира́ете, до́ме і҆и҃левъ; εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, τάδε λέγει Κύριος, οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἀσεβοῦς ὡς τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν. ἀποστροφῇ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν· καί ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
12
12
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, рцы̀ ко сынѡ́мъ люді́й твои́хъ: пра́вда првⷣника не и҆зба́витъ є҆го̀, въ ѻ҆́ньже де́нь прельсти́тсѧ: и҆ беззако́нїе беззако́нника не оу҆бїе́тъ, въ ѻ҆́ньже де́нь ѡ҆брати́тсѧ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀: и҆ првⷣникъ не мо́жетъ спасти́сѧ въ де́нь грѣха̀ своегѡ̀. εἰπὸν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου· δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξελεῖται αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ, καὶ ἀνομία ἀσεβοῦς οὐ μὴ κακώσῃ αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ· καὶ δίκαιος οὐ μὴ δύνηται σωθῆναι.
13
13
Є҆гда̀ рекꙋ̀ првⷣникꙋ: жи́знїю жи́въ бꙋ́деши: се́й же оу҆пова́ѧ на пра́вдꙋ свою̀ и҆ сотвори́тъ беззако́нїе, всѧ̑ пра̑вды є҆гѡ̀ не воспомѧнꙋ́тсѧ, въ непра́вдѣ свое́й, ю҆́же сотворѝ, въ то́й оу҆́мретъ. ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ δικαίῳ· οὗτος πέποιθεν ἐπὶ τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀνομίαν, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν· ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησεν, ἐν αὐτῇ ἀποθανεῖται.
14
14
И҆ є҆гда̀ рекꙋ̀ нечести́вомꙋ: сме́ртїю оу҆́мреши: и҆ ѡ҆брати́тсѧ ѿ грѣха̀ своегѡ̀ и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἀσεβεῖ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην
15
15
и҆ зало́гъ ѿда́стъ и҆ восхище́ное возврати́тъ, беззако́нникъ въ за́повѣдехъ жи́зни ходи́ти бꙋ́детъ, є҆́же не сотвори́ти непра́вды, жи́знїю жи́въ бꙋ́детъ и҆ не оу҆́мретъ: καὶ ἐνεχύρασμα ἀποδῷ καὶ ἅρπαγμα ἀποτίσει, ἐν προστάγμασι ζωῆς διαπορεύηται τοῦ μὴ ποιῆσαι ἄδικον, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
16
16
всѝ грѣсѝ є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же согрѣшѝ, не помѧнꙋ́тсѧ: поне́же сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ сотворѝ, жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ. πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ, ἃς ἥμαρτεν, οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν, ὅτι κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐποίησεν, ἐν αὐτοῖς ζήσεται.
17
17
И҆ рекꙋ́тъ сы́нове люді́й твои́хъ: непра́въ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. И҆ сѐ, пꙋ́ть и҆́хъ непра́въ. καὶ ἐροῦσιν οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου· καὶ αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα.
18
18
Є҆гда̀ соврати́тсѧ првⷣникъ ѿ пра́вды своеѧ̀ и҆ сотвори́тъ беззако́нїе, и҆ оу҆́мретъ въ не́мъ. ἐν τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει ἀνομίας, καὶ ἀποθανεῖται ἐν αὐταῖς·
19
19
И҆ є҆гда̀ грѣ́шникъ возврати́тсѧ ѿ беззако́нїѧ своегѡ̀ и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ, то́й жи́въ бꙋ́детъ въ ни́хъ. καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ζήσεται.
20
20
И҆ сѐ є҆́сть, є҆́же реко́сте: непра́въ пꙋ́ть гдⷭ҇ень. Комꙋ́ждо по пꙋтє́мъ є҆гѡ̀ сꙋждꙋ̀ ва́мъ, до́ме і҆и҃левъ. καὶ τοῦτό ἐστιν, ὃ εἴπατε· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς Κυρίου· ἕκαστον ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ.
21
21
И҆ бы́сть во второена́десѧть лѣ́то, мцⷭ҇а вторагѡна́десѧть, въ пѧ́тый де́нь мцⷭ҇а плѣне́нїѧ на́шегѡ, прїи́де ко мнѣ̀ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма оу҆цѣлѣ́вый глаго́лѧ: плѣне́нъ бы́сть гра́дъ. Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἦλθε πρός με ὁ ἀνασωθεὶς ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἑάλω ἡ πόλις.
22
22
И҆ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ бы́сть на мнѣ̀ въ ве́черъ, пре́жде прише́ствїѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿве́рзе оу҆ста̀ моѧ̑, до́ндеже прїи́де ко мнѣ̀ заꙋ́тра: и҆ ѿвє́рзшаѧсѧ оу҆ста̀ моѧ̑ не затвори́шасѧ ктомꙋ̀. καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγενήθη ἐπ' ἐμὲ ἑσπέρας πρὶν ἐλθεῖν αὐτὸν καὶ ἤνοιξέ μου τὸ στόμα, ἕως ἦλθε πρός με τὸ πρωΐ, καὶ ἀνοιχθὲν τὸ στόμα μου οὐ συνεσχέθη ἔτι.
23
23
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
24
24
сы́не человѣ́чь, живꙋ́щїи на ѡ҆пꙋстѣ́вшихъ мѣ́стѣхъ во землѝ і҆и҃левѣ глаго́лютъ: є҆ди́нъ бѧ́ше а҆враа́мъ и҆ ѡ҆держа́ше зе́млю, а҆ мы̀ мно́жайшїи є҆смы̀, на́мъ дана̀ є҆́сть землѧ̀ во ѡ҆держа́нїе. υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ κατοικοῦντες τὰς ἠρημωμένας ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγουσιν· εἷς ἦν ῾Αβραὰμ καὶ κατέσχε τὴν γῆν, καὶ ἡμεῖς πλείους ἐσμέν, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κατάσχεσιν.
25
25
Тогѡ̀ ра́ди рцы̀ и҆̀мъ: си́це гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же съ кро́вїю ꙗ҆́сте и҆ ѻ҆́чи ва́ши воздвиго́сте ко кꙋмі́рѡмъ и҆ кро́вь пролива́ете, и҆ зе́млю ли наслѣ́дите; διὰ τοῦτο εἰπὸν αὐτοῖς·
26
ста́сте съ мече́мъ ва́шимъ, сотвори́сте ме́рзѡсти, и҆ кі́йждо женꙋ̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀ ѡ҆скверни́сте, и҆ та́кѡ ли зе́млю и҆́мате наслѣ́дити;
27
27
Тогѡ̀ ра́ди рцы̀ и҆̀мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: живꙋ̀ а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ падꙋ́тъ мече́мъ сꙋ́щїи во ѡ҆пꙋстѣ́вшихъ, и҆ и҆̀же на лицы̀ по́лѧ, ѕвѣрє́мъ пѡ́льнымъ предадꙋ́тсѧ на и҆з̾ѧде́нїе, и҆ сꙋ́щыѧ во градѣ́хъ и҆ и҆̀же въ пеще́рахъ сме́ртїю поражꙋ̀, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ζῶ ἐγώ, εἰ μὴν οἱ ἐν ταῖς ἠρημωμέναις μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ οἱ ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ δοθήσονται εἰς κατάβρωμα, καὶ τοὺς ἐν ταῖς τετειχισμέναις καὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις θανάτῳ ἀποκτενῶ.
28
28
и҆ да́мъ зе́млю на ѡ҆пꙋстѣ́нїе, и҆ поги́бнетъ го́рдость крѣ́пости є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆пꙋстѣ́ютъ го́ры і҆и҃лєвы, зане́же не бꙋ́детъ проходѧ́щагѡ: καὶ δώσω τὴν γῆν ἔρημον, καὶ ἀπολεῖται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ἐρημωθήσεται τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραὴλ διὰ τὸ μὴ εἶναι διαπορευόμενον.
29
29
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: и҆ сотворю̀ зе́млю и҆́хъ пꙋ́стꙋ, и҆ ѡ҆пꙋстѣ́етъ всѣ́хъ ра́ди ме́рзостей и҆́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша. καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος· καὶ ποιήσω τὴν γῆν αὐτῶν ἔρημον, καὶ ἐρημωθήσεται διὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν.
30
30
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, сы́нове люді́й твои́хъ глаго́лющїи ѡ҆ тебѣ̀ оу҆ забра̑лъ и҆ во вратѣ́хъ дворѡ́въ, и҆ глаго́лютъ кі́йждо ко бли́жнемꙋ своемꙋ̀ и҆ кі́йждо ко бра́тꙋ своемꙋ̀, глаго́люще: собери́мсѧ и҆ оу҆слы́шимъ и҆сходѧ̑щаѧ ѿ оу҆́стъ гдⷭ҇нихъ. καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου οἱ λαλοῦντες περὶ σοῦ παρὰ τὰ τείχη καὶ ἐν τοῖς πυλῶσι τῶν οἰκιῶν καὶ λαλοῦσιν ἄνθρωπος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ λέγοντες· συνέλθωμεν καὶ ἀκούσωμεν τὰ ἐκπορευόμενα παρὰ Κυρίου,
31
31
И҆ прихо́дѧтъ къ тебѣ̀, ꙗ҆́коже схо́дѧтсѧ лю́дїе, и҆ сѣдѧ́тъ лю́дїе моѝ пред̾ тобо́ю, и҆ послꙋ́шаютъ глаго́лѡвъ твои́хъ, и҆ не сотворѧ́тъ и҆́хъ: поне́же лжа̀ во оу҆стѣ́хъ и҆́хъ, и҆ в̾слѣ́дъ скве́рнъ и҆́хъ се́рдце и҆́хъ хо́дитъ. ἔρχονται πρός σε, ὡς συμπορεύεται λαός, καὶ κάθηνται ἐναντίον σου καὶ ἀκούουσι τὰ ρήματά σου, καὶ αὐτὰ οὐ μὴ ποιήσουσιν, ὅτι ψεῦδος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ὀπίσω τῶν μιασμάτων ἡ καρδία αὐτῶν.
32
32
И҆ бꙋ́деши и҆̀мъ ꙗ҆́кѡ гла́съ пѣ́снивца сладкогла́снагѡ благосли́чнагѡ, и҆ оу҆слы́шатъ глаго́лы твоѧ̑, и҆ не сотворѧ́тъ и҆́хъ. καὶ γίνῃ αὐτοῖς ὡς φωνὴ ψαλτηρίου ἡδυφώνου, εὐαρμόστου, καὶ ἀκούσονταί σου τὰ ρήματα καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν αὐτά.
33
33
И҆ є҆гда̀ прїи́деши, рекꙋ́тъ: сѐ, прїи́де. И҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ бѣ̀ средѣ̀ и҆́хъ. καὶ ἡνίκα ἐὰν ἔλθῃ, ἐροῦσιν· ἰδοὺ ἥκει· καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης ἦν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
Глава́ л҃д
Κεφάλαιο 34
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на па̑стыри і҆и҃лєвы, прорцы̀ и҆ рцы̀ па́стырємъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς ποιμένας τοῦ ᾿Ισραήλ, προφήτευσον καὶ εἰπὸν τοῖς ποιμέσι· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ ποιμένες ᾿Ισραήλ, μὴ βόσκουσι ποιμένες ἑαυτούς; οὐ τὰ πρόβατα βόσκουσιν οἱ ποιμένες;
3
3
ѽле, па́стырїе і҆и҃лєвы! є҆да̀ пасꙋ́тъ па́стырїе сами́хъ себѐ; не ѻ҆ве́цъ ли пасꙋ́тъ па́стырїе; сѐ, млеко̀ ꙗ҆дитѐ и҆ во́лною ѡ҆дѣва́етесѧ и҆ тꙋ́чное закала́ете, а҆ ѻ҆ве́цъ мои́хъ не пасе́те: ἰδοὺ τὸ γάλα κατέσθετε καὶ τὰ ἔρια περιβάλλεσθε καὶ τὸ παχὺ σφάζετε καὶ τὰ πρόβατά μου οὐ βόσκετε.
4
4
и҆знемо́гшагѡ не под̾ѧ́сте и҆ болѧ́щагѡ не оу҆врачева́сте, и҆ сокрꙋше́ннагѡ не ѡ҆бѧза́сте и҆ заблꙋжда́ющагѡ не ѡ҆брати́сте, и҆ поги́бшагѡ не взыска́сте и҆ крѣ́пкое ѡ҆скорби́сте трꙋдо́мъ и҆ вла́стїю наказа́сте ѧ҆̀ и҆ нарꙋга́нїемъ. τὸ ἠσθενηκὸς οὐκ ἐνισχύσατε καὶ τὸ κακῶς ἔχον οὐκ ἐσωματοποιήσατε καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ κατεδήσατε καὶ τὸ πλανώμενον οὐκ ἐπεστρέψατε καὶ τὸ ἀπολωλὸς οὐκ ἐζητήσατε καὶ τὸ ἰσχυρὸν κατηργάσασθε μόχθῳ.
5
5
И҆ разсы́пашасѧ ѻ҆́вцы моѧ̑, поне́же не и҆мѣ́ѧхꙋ па́стырей, и҆ бы́ша на и҆з̾ѧде́нїе всѣ̑мъ ѕвѣрє́мъ сє́лнымъ. καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου διὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας καὶ ἐγενήθη εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ.
6
6
И҆ расточи́шасѧ ѻ҆́вцы моѧ̑ по всѣ̑мъ гора́мъ и҆ (заблꙋди́ша) по всѣ̑мъ холмѡ́мъ высѡ́кимъ, и҆ на лицы̀ всеѧ̀ землѝ разсы́пашасѧ ѻ҆́вцы моѧ̑, и҆ не бѣ̀ взыска́ющагѡ, ни ѡ҆браща́ющагѡ. καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου ἐν παντὶ ὄρει καὶ ἐπὶ πᾶν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς διεσπάρη, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐκζητῶν οὐδὲ ὁ ἀποστρέφων.
7
7
Тогѡ̀ ра́ди, ѽ, па́стырїе, слы́шите сло́во гдⷭ҇не: διὰ τοῦτο, ποιμένες, ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
8
8
живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, поне́же оу҆чинє́на сꙋ́ть стада̀ моѧ̑ въ расхище́нїе, и҆ ѻ҆́вцы моѧ̑ бы́ша во снѣде́нїе всѣ̑мъ ѕвѣрє́мъ сє́лнымъ, зане́же нѣ́сть па́стырей, и҆ не поиска́ша па́стырїе ѻ҆ве́цъ мои́хъ, но пасо́ша па́стырїе сами́хъ себѐ, а҆ ѻ҆ве́цъ мои́хъ не пасо́ша: ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μὴν ἀντὶ τοῦ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς προνομὴν καὶ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου, παρὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας, καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν οἱ ποιμένες τὰ πρόβατά μου, καὶ ἐβόσκησαν οἱ ποιμένες ἑαυτούς, τὰ δὲ πρόβατά μου οὐκ ἐβόσκησαν,
9
9
сегѡ̀ ра́ди, па́стырїе, слы́шите сло́во гдⷭ҇не, ἀντὶ τούτου, ποιμένες,
10
10
сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на па̑стыри, и҆ взыщꙋ̀ ѻ҆ве́цъ мои́хъ ѿ рꙋ́къ и҆́хъ, и҆ ѿста́влю ѧ҆̀ ѿ па́ствы ѻ҆ве́цъ мои́хъ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ пастѝ и҆̀хъ па́стырїе: нижѐ сами́хъ себѐ и҆́мꙋтъ пастѝ, и҆ ѿимꙋ̀ ѻ҆́вцы моѧ̑ и҆з̾ оу҆́стъ и҆́хъ, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́дꙋтъ и҆̀мъ на и҆з̾ѧде́нїе. τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τοὺς ποιμένας καὶ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς τοῦ μὴ ποιμαίνειν τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ βοσκήσουσιν ἔτι οἱ ποιμένες αὐτά· καὶ ἐξελοῦμαι τὰ πρόβατά μου ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν. καὶ οὐκ ἔσονται αὐτοῖς ἔτι εἰς κατάβρωμα.
11
11
Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ взыщꙋ̀ ѻ҆ве́цъ мои́хъ и҆ присѣщꙋ̀ и҆̀хъ: διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά.
12
12
ꙗ҆́коже присѣща́етъ пастꙋ́хъ па́ствꙋ свою̀ въ де́нь, є҆гда̀ є҆́сть ѡ҆́блаченъ и҆ мглѧ́нъ, средѣ̀ ѻ҆ве́цъ свои́хъ разлꙋче́ныхъ, та́кѡ взыщꙋ̀ ѻ҆ве́цъ мои́хъ и҆ и҆зба́влю ѧ҆̀ ѿ всѧ́кагѡ мѣ́ста, а҆́може сꙋ́ть разсы̑паны въ де́нь ѡ҆́блаченъ и҆ примра́ченъ. ὥσπερ ζητεῖ ὁ ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ, ὅταν ᾖ γνόφος καὶ νεφέλη ἐν μέσῳ προβάτων διακεχωρισμένων, οὕτως ἐκζητήσω τά πρόβατά μου καὶ ἀπελάσω αὐτὰ ἀπὸ παντὸς τόπου, οὗ διεσπάρησαν ἐκεῖ ἐν ἡμέρᾳ νεφέλης καὶ γνόφου.
13
13
И҆ и҆зведꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ ꙗ҆зы̑къ и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ стра́нъ, и҆ введꙋ̀ ѧ҆̀ въ зе́млю и҆́хъ и҆ оу҆пасꙋ̀ ѧ҆̀ на гора́хъ і҆и҃левыхъ и҆ въ де́брехъ и҆ во все́мъ селе́нїи землѝ, καὶ ἐξάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ τῶν χωρῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσω αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ταῖς φάραγξι καὶ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ τῆς γῆς·
14
14
на па́жити бла́зѣ оу҆пасꙋ̀ ѧ҆̀, на горѣ̀ высо́цѣ і҆и҃левѣ: и҆ бꙋ́дꙋтъ ѡ҆гра̑ды и҆́хъ та́мѡ, и҆ оу҆́спнꙋтъ и҆ почі́ютъ та́мѡ въ пи́щи бла́зѣ, и҆ на па́жити тꙋ́чнѣ оу҆пасꙋ́тсѧ на гора́хъ і҆и҃левыхъ. ἐν νομῇ ἀγαθῇ βοσκήσω αὐτοὺς καὶ ἐν τῷ ὄρει τῷ ὑψηλῷ ᾿Ισραὴλ ἔσονται αἱ μάνδραι αὐτῶν· ἐκεῖ κοιμηθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ἐν τρυφῇ ἀγαθῇ, καὶ ἐν νομῇ πίονι βοσκηθήσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων ᾿Ισραήλ.
15
15
А҆́зъ оу҆пасꙋ̀ ѻ҆́вцы моѧ̑ и҆ а҆́зъ оу҆поко́ю ѧ҆̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. ἐγὼ βοσκήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ ἀναπαύσω αὐτά, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
16
16
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поги́бшее взыщꙋ̀ и҆ заблꙋди́вшее ѡ҆бращꙋ̀, и҆ сокрꙋше́нное ѡ҆бѧжꙋ̀ и҆ немощно́е оу҆крѣплю̀, и҆ крѣ́пкое снабдю̀ и҆ оу҆пасꙋ̀ ѧ҆̀ съ сꙋдо́мъ. τὸ ἀπολωλὸς ζητήσω καὶ τὸ πλανώμενον ἐπιστρέψω καὶ τὸ συντετριμμένον καταδήσω καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐνισχύσω καὶ τὸ ἰσχυρὸν φυλάξω καὶ βοσκήσω αὐτὰ μετὰ κρίματος.
17
17
И҆ вы̀, ѻ҆́вцы моѧ̑, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ разсꙋждꙋ̀ междꙋ̀ ѻ҆вце́ю и҆ ѻ҆вце́ю, и҆ ѻ҆вно́мъ и҆ козло́мъ. καὶ ὑμεῖς, πρόβατα, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, κριῶν καὶ τράγων.
18
18
Не дово́лно ли ва́мъ, ꙗ҆́кѡ на бла́зѣй па́жити пасо́стесѧ, и҆ ѡ҆ста́нокъ па́жити ва́шеѧ нога́ми ва́шими попира́сте, и҆ оу҆стоѧ́вшꙋюсѧ во́дꙋ пива́сте, и҆ ѡ҆ста́нокъ нога́ми ва́шими возмꙋща́сте, καὶ οὐχ ἱκανὸν ὑμῖν ὅτι τὴν καλὴν νομὴν ἐνέμεσθε, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς νομῆς ὑμῶν κατεπατεῖτε τοῖς ποσὶν ὑμῶν; καὶ τὸ καθεστηκὸς ὕδωρ ἐπίνετε, καὶ τὸ λοιπὸν τοῖς ποσὶν ὑμῶν ἐταράσσετε;
19
19
и҆ ѻ҆́вцы моѧ̑ попра́нїемъ но́гъ ва́шихъ живѧ́хꙋ, и҆ возмꙋще́ннꙋю во́дꙋ нога́ми ва́шими пїѧ́хꙋ; καὶ τὰ πρόβατά μου τὰ πατήματα τῶν ποδῶν ὑμῶν ἐνέμοντο καὶ τὸ τεταραγμένον ὕδωρ ὑπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἔπινον;
20
20
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ разсꙋждꙋ̀ междꙋ̀ ѻ҆вча́темъ си́льнымъ и҆ междꙋ̀ ѻ҆вча́темъ немощны́мъ. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχυροῦ καὶ ἀναμέσον προβάτου ἀσθενοῦς.
21
21
Ре́брами и҆ плеща́ми ва́шими рѣ́ѧсте и҆ рога́ми ва́шими бодо́сте, и҆ всѧ́кое немощно́е пха́сте, до́ндеже и҆згна́сте ѧ҆̀ во́нъ: ἐπὶ ταῖς πλευραῖς καὶ τοῖς ὤμοις ὑμῶν διωθεῖσθε καὶ τοῖς κέρασιν ὑμῶν ἐκερατίζετε καὶ πᾶν τὸ ἐκλεῖπον ἐξεθλίβετε.
22
22
и҆ сп҃сꙋ̀ ѻ҆́вцы моѧ̑, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́дꙋтъ на разграбле́нїе, и҆ разсꙋждꙋ̀ междꙋ̀ ѻ҆вча́темъ и҆ ѻ҆вча́темъ, и҆ междꙋ̀ ѻ҆вно́мъ и҆ ѻ҆вно́мъ: καὶ σώσω τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ μὴ ὦσιν ἔτι εἰς προνομήν, καὶ κρινῶ ἀναμέσον κριοῦ πρὸς κριόν.
23
23
и҆ возста́влю и҆̀мъ па́стырѧ є҆ди́наго, и҆ оу҆пасе́тъ ѧ҆̀, раба̀ моего̀ даві́да, то́й оу҆пасе́тъ ѧ҆̀, (и҆ то́й оу҆поко́итъ ѧ҆̀,) и҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ па́стырь, καὶ ἀναστήσω ἐπ' αὐτοὺς ποιμένα ἕνα καὶ ποιμανεῖ αὐτούς, τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ, καὶ ἔσται αὐτῶν ποιμήν·
24
24
а҆́зъ же гдⷭ҇ь бꙋ́дꙋ и҆̀мъ въ бг҃а, и҆ ра́бъ мо́й даві́дъ кнѧ́зь средѣ̀ и҆́хъ: а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ. καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα.
25
25
И҆ завѣща́ю даві́дови завѣ́тъ ми́рный, и҆ потреблю̀ ѕвѣ̑ри ѕлы̑ ѿ землѝ, и҆ вселѧ́тсѧ въ пꙋсты́ни, оу҆пова́юще оу҆́спнꙋтъ въ дꙋбра́вахъ. καὶ διαθήσομαι τῷ Δαυὶδ διαθήκην εἰρήνης καὶ ἀφανιῶ θηρία πονηρὰ ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ὑπνώσουσιν ἐν τοῖς δρυμοῖς.
26
26
И҆ да́мъ и҆̀мъ ѡ҆́крестъ горы̀ моеѧ̀ блгⷭ҇ве́нїе, и҆ и҆спꙋщꙋ̀ до́ждь ва́мъ во вре́мѧ своѐ, до́ждь благослове́нїѧ. καὶ δώσω αὐτοὺς περικύκλῳ τοῦ ὄρους μου· καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν, ὑετὸν εὐλογίας.
27
27
И҆ древеса̀ на по́ли дадѧ́тъ пло́дъ сво́й, и҆ землѧ̀ да́стъ си́лꙋ свою̀, и҆ вселѧ́тсѧ на землѝ свое́й съ наде́ждею ми́ра, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, є҆гда̀ сокрꙋшꙋ̀ оу҆́зы и҆́га и҆́хъ: и҆ и҆зба́влю ѧ҆̀ и҆з̾ рꙋкѝ порабо́тившихъ ѧ҆̀, καὶ τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ πεδίῳ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν, καὶ ἡ γῆ δώσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ἐλπίδι εἰρήνης, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ συντρίψαι με τὸν ζυγὸν αὐτῶν· καὶ ἐξελοῦμαι αὐτοὺς ἐκ χειρὸς τῶν καταδουλωσαμένων αὐτούς.
28
28
и҆ не бꙋ́дꙋтъ ктомꙋ̀ во плѣне́нїе ꙗ҆зы́кѡмъ, и҆ ѕвѣ́рїе земні́и не поѧдѧ́тъ и҆́хъ ктомꙋ̀: и҆ вселѧ́тсѧ съ наде́ждею, и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ѧй и҆̀хъ. καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι ἐν προνομῇ τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς οὐκέτι μὴ φάγωσιν αὐτούς· καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς.
29
29
И҆ возста́влю и҆̀мъ са́дъ ми́ренъ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ ктомꙋ̀ ма̑лы число́мъ на землѝ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ погꙋбле́ни гла́домъ на землѝ, и҆ не прїи́мꙋтъ ктомꙋ̀ оу҆коре́нїѧ ѿ ꙗ҆зы̑къ: καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς φυτὸν εἰρήνης, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἀπολλύμενοι λιμῷ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὀνειδισμὸν ἐθνῶν οὐ μὴ ἐνέγκωσιν ἔτι.
30
30
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ съ ни́ми, а҆ ті́и лю́дїе моѝ до́мъ і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαός μου, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
31
31
вы́ же ѻ҆́вцы моѧ̑ и҆ ѻ҆́вцы па́ствы моеѧ̀ є҆стѐ, и҆ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. πρόβατά μου καὶ πρόβατα ποιμνίου μού ἐστε, καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ л҃є
Κεφάλαιο 35
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, ѡ҆братѝ лицѐ твоѐ къ горѣ̀ сеі́ръ и҆ прорцы̀ на ню̀ и҆ рцы̀ є҆́й: υἱὲ ἀνθρώπου, ἐπίστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἐπ' ὄρος Σηεὶρ καὶ προφήτευσον εἰς αὐτὸ
3
3
сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, горо̀ сеі́ръ, и҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на тѧ̀ и҆ поста́влю тѧ̀ пꙋ́стꙋ, и҆ ѡ҆пꙋстѣ́еши, καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, ὄρος Σηείρ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ καὶ δώσω σε εἰς ἔρημον καὶ ἐρημωθήσῃ,
4
4
и҆ во градѣ́хъ твои́хъ пꙋсты́ню сотворю̀, и҆ ты̀ въ пꙋсты́ню бꙋ́деши, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ ταῖς πόλεσί σου ἐρημίαν ποιήσω, καὶ σὺ ἔρημος ἔσῃ· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος,
5
5
Поне́же бы́сть въ тебѣ̀ вражда̀ вѣ́чнаѧ, и҆ присѣдѣ́ла є҆сѝ до́мꙋ і҆и҃левꙋ лꙋка́вствомъ, рꙋко́ю врагѡ́въ съ мече́мъ во вре́мѧ печа́ли и҆́хъ и҆ во вре́мѧ непра́вды, на послѣ́докъ: ἀντὶ τοῦ γενέσθαι σε ἐχθρὰν αἰωνίαν καὶ ἐνεκάθισας τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ δόλῳ, ἐν χειρὶ ἐχθρῶν μαχαίρᾳ ἐν καιρῷ ἀδικίας ἐπ' ἐσχάτῳ,
6
6
сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, поне́же въ кро́ви согрѣши́ла є҆сѝ, и҆ кро́вь пожене́тъ тѧ̀, кро́вь возненави́дѣла є҆сѝ, и҆ кро́вь и҆ждене́тъ тѧ̀. διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μήν, εἰς αἷμα ἥμαρτες, καὶ αἷμα διώξεταί σε.
7
7
И҆ поста́влю го́рꙋ сеі́ръ пꙋ́стꙋ и҆ ѡ҆пꙋстѣ́вшꙋ, и҆ погꙋблю̀ ѿ неѧ̀ человѣ́ки и҆ скоты̀, (и҆ приходѧ́ша и҆ ѿходѧ́ща:) καὶ δώσω τὸ ὄρος Σηεὶρ εἰς ἔρημον καὶ ἠρημωμένον καὶ ἀπολῶ ἀπ' αὐτοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη
8
8
и҆ напо́лню ꙗ҆́звеными твои́ми хо́лмы твоѧ̑ и҆ дє́бри твоѧ̑, и҆ на всѣ́хъ по́лехъ твои́хъ ꙗ҆́звенїи мече́мъ падꙋ́тъ въ тебѣ̀: καὶ ἐμπλήσω τῶν τραυματιῶν τοὺς βουνούς σου καὶ τὰς φάραγγάς σου, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς πεδίοις σου τετραυματισμένοι μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν σοί.
9
9
и҆ пꙋ́стꙋ во вѣ́къ поста́влю тѧ̀, и҆ гра́ди твоѝ не населѧ́тсѧ ктомꙋ̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. ἐρημίαν αἰώνιον θήσομαί σε, καὶ αἱ πόλεις σου οὐ μὴ κατοικηθῶσιν ἔτι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
10
10
Поне́же рекла̀ є҆сѝ: ѻ҆́ба ꙗ҆зы̑ка и҆ ѻ҆́бѣ странѣ̑ моѝ бꙋ́дꙋтъ, и҆ возмꙋ̀ и҆̀хъ въ наслѣ́дїе, а҆ гдⷭ҇ь та́мѡ є҆́сть: διὰ τὸ εἶπεῖν σε· τὰ δύο ἔθνη καὶ αἱ δύο χῶραι ἐμαὶ ἔσονται καὶ κληρονομήσω αὐτάς, καὶ Κύριος ἐκεῖ ἐστι,
11
11
сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, и҆ сотворю̀ тебѣ̀ по враждѣ̀ твое́й и҆ по ре́вности твое́й, ю҆́же сотвори́ла є҆сѝ ѿ ненавидѣ́нїѧ къ ни̑мъ, и҆ позна́нъ бꙋ́дꙋ тобо́ю, є҆гда̀ и҆́мамъ тебѐ сꙋди́ти, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ ποιήσω σοι κατὰ τὴν ἔχθραν σου καὶ γνωσθήσομαί σοι, ἡνίκα ἂν κρινῶ σε,
12
12
Слы́шахъ гла́съ всѣ́хъ хꙋле́нїй твои́хъ, ꙗ҆̀же глаго́лала є҆сѝ: го́ры і҆и҃лєвы пꙋ̑сты даны̀ на́мъ во снѣ́дь: καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν βλασφημιῶν σου, ὅτι εἶπας· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἔρημα, ἡμῖν δέδοται εἰς κατάβρωμα·
13
13
и҆ велерѣ́чила є҆сѝ на мѧ̀ оу҆сты̀ твои́ми и҆ оу҆мно́жила на мѧ̀ словеса̀, а҆́зъ же оу҆слы́шахъ. καὶ ἐμεγαλορρημόνησας ἐπ' ἐμὲ τῷ στόματί σου· ἐγὼ ἤκουσα.
14
14
Сегѡ̀ ра́ди та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: во весе́лїи всеѧ̀ землѝ пꙋ́стꙋ тѧ̀ сотворю̀: τάδε λέγει Κύριος· ἐν τῇ εὐφροσύνῃ πάσης τῆς γῆς ἔρημον ποιήσω σε,
15
15
ꙗ҆́коже пора́доваласѧ є҆сѝ ѡ҆ наслѣ́дїй до́мꙋ і҆и҃лева, ꙗ҆́кѡ поги́бе, та́кѡ сотворю̀ тебѣ̀: пꙋста̀ бꙋ́деши, горо̀ сеі́ръ, и҆ всѧ̀ і҆дꙋме́а потреби́тсѧ, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ. ἔρημον ἔσῃ, ὄρος Σηείρ, καὶ πᾶσα ἡ ᾿Ιδουμαία ἐξαναλωθήσεται· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
Глава́ л҃ѕ
Κεφάλαιο 36
1
1
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на го́ры і҆и҃лєвы и҆ рцы̀: ΚΑΙ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
2
2
го́ры і҆и҃лєвы, слы́шите сло́во гдⷭ҇не, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же речѐ вра́гъ на вы̀: бла́гоже, пꙋсты́нѧ вѣ́чнаѧ во ѡ҆держа́нїе на́мъ бы́сть: τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπεν ἐφ' ὑμᾶς ὁ ἐχθρός· εὖγε ἔρημα αἰώνια εἰς κατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήθη,
3
3
тогѡ̀ ра́ди прорцы̀ и҆ рцы̀: та́кѡ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: занѐ бы́ти ва́мъ погꙋблє́нымъ и҆ безчє́стнымъ и҆ возненави̑дѣнымъ ѿ ꙗ҆зы̑къ ѡ҆кре́стныхъ ва́мъ, є҆́же бы́ти ва́мъ во ѡ҆держа́нїе про́чымъ ꙗ҆зы́кѡмъ, и҆ взыдо́сте и҆ бы́сте въ поноше́нїе оу҆сте́нъ и҆ во оу҆кори́знꙋ страна́мъ: διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀντὶ τοῦ ἀτιμασθῆναι ὑμᾶς καὶ μισηθῆναι ὑμᾶς ὑπὸ τῶν κύκλῳ ὑμῶν τοῦ εἶναι ὑμᾶς εἰς κατάσχεσιν τοῖς καταλοίποις ἔθνεσι καὶ ἀνέβητε λάλημα γλώσσῃ καὶ εἰς ὀνείδισμα ἔθνεσι,
4
4
сегѡ̀ ра́ди, го́ры і҆и҃лєвы, слы́шите сло́во гдⷭ҇не, сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь гора́мъ и҆ холмѡ́мъ, и҆ пото́кѡмъ и҆ де́бремъ, и҆ полѧ́намъ и҆ ѡ҆пꙋстошє́нымъ, и҆ разорє́нымъ и҆ градѡ́мъ ѡ҆ста́влєнымъ, и҆̀же бы́ша въ плѣне́нїе и҆ въ попра́нїе ѡ҆ста́вшымъ ꙗ҆зы́кѡмъ ѡ҆крє́стнымъ. διὰ τοῦτο ὄρη ᾿Ισραήλ, ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ τοῖς χειμάρροις καὶ ταῖς φάραγξι καὶ τοῖς ἐξηρημωμένοις καὶ ἠφανισμένοις καὶ ταῖς πόλεσι ταῖς ἐγκαταλελειμμέναις, αἳ ἐγένοντο εἰς προνομὴν καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς καταλειφθεῖσιν ἔθνεσι περικύκλῳ·
5
5
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: а҆́ще не во ѻ҆гнѝ рве́нїѧ моегѡ̀ гл҃ахъ на про́чыѧ ꙗ҆зы́ки и҆ на і҆дꙋме́ю всю̀, ꙗ҆́кѡ да́ша зе́млю мою̀ себѣ̀ во ѡ҆держа́нїе со весе́лїемъ (ѿ всегѡ̀ се́рдца), ѡ҆безче́стивше дꙋ́шы, є҆́же потреби́ти повоева́нїемъ: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· εἰ μὴν ἐν πυρὶ θυμοῦ μου ἐλάλησα ἐπὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν πᾶσαν, ὅτι ἔδωκαν τὴν γῆν μου ἑαυτοῖς εἰς κατάσχεσιν μετ' εὐφροσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τοῦ ἀφανίσαι ἐν προνομῇ.
6
6
тогѡ̀ ра́ди прорцы̀ на зе́млю і҆и҃левꙋ и҆ рцы̀ гора́мъ и҆ холмѡ́мъ, и҆ полѧ́намъ и҆ де́бремъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ во рве́нїи мое́мъ и҆ въ ꙗ҆́рости мое́й гл҃ахъ, за оу҆кори́знꙋ, ю҆́же прїѧ́сте ѿ ꙗ҆зы̑къ. διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι καί τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου ἐλάλησα, ἀντὶ τοῦ ὀνειδισμοὺς ἐθνῶν ἐνέγκαι ὑμᾶς.
7
7
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ воздви́гнꙋ рꙋ́кꙋ мою̀ на ꙗ҆зы́ки, и҆̀же ѡ҆́крестъ ва́съ, ті́и безче́стїе своѐ прїи́мꙋтъ. διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀρῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ περικύκλῳ ὑμῶν, οὗτοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήψονται·
8
8
Ва́ше же гро́здїе и҆ пло́дъ ва́шъ, го́ры і҆и҃лєвы, поѧдѧ́тъ лю́дїе моѝ, ꙗ҆́кѡ надѣ́ютсѧ прїитѝ. ὑμῶν δέ, ὄρη ᾿Ισραήλ, τὴν σταφυλὴν καὶ τὸν καρπὸν ὑμῶν καταφάγεται ὁ λαός μου, ὅτι ἐλπίζουσι τοῦ ἐλθεῖν.
9
9
Ꙗ҆́кѡ сѐ, а҆́зъ къ ва́мъ, и҆ призрю̀ на вы̀, и҆ воздѣ́лаете и҆ насѣ́ете: ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπιβλέψω ἐφ' ὑμᾶς, καὶ κατεργασθήσεσθε καὶ σπαρήσεσθε.
10
10
и҆ оу҆мно́жꙋ въ ва́съ человѣ́ки, ве́сь до́мъ і҆и҃левъ до конца̀, и҆ населѧ́тсѧ гра́ди, и҆ пꙋсты̑ни ѡ҆градѧ́тсѧ: καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, πᾶν οἶκον ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος· καὶ κατοικηθήσονται αἱ πόλεις καὶ ἡ ἠρημωμένη οἰκοδομηθήσεται.
11
11
и҆ оу҆мно́жꙋ ва́съ людьмѝ и҆ ското́мъ, и҆ оу҆мно́жатсѧ и҆ возрастꙋ́тъ, и҆ вселю̀ ва́съ ꙗ҆́коже пре́жде, и҆ бла́го сотворю̀ ва́мъ ꙗ҆́коже бы́вшымъ пре́жде ва́съ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь: καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ ὑμῶν καὶ εὖ ποιήσω ὑμᾶς ὥσπερ τὰ ἔμπροσθεν ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
12
12
и҆ нарождꙋ̀ въ ва́съ человѣ́ки лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ, и҆ наслѣ́дѧтъ ва́съ, и҆ бꙋ́дете и҆̀мъ во ѡ҆держа́нїе, и҆ не приложитѐ ктомꙋ̀ безча́дни бы́ти ѿ ни́хъ. καὶ γεννήσω ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν· καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ' αὐτῶν.
13
13
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: поне́же глаго́лаша тебѣ̀: землѧ̀ поѧда́ющаѧ человѣ́ки ты̀ є҆сѝ, и҆ безча́днаѧ ѿ ꙗ҆зы́ка, твоегѡ̀ была̀ є҆сѝ: τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπάν σοι· κατέσθουσα ἀνθρώπους εἶ καὶ ἠτεκνωμένη ὑπὸ τοῦ ἔθνους σου ἐγένου,
14
14
тогѡ̀ ра́ди человѣ́кѡвъ ктомꙋ̀ не поѧ́си и҆ ꙗ҆зы́ка твоегѡ̀ не ѡ҆безча́диши ктомꙋ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. διὰ τοῦτο ἀνθρώπους οὐκέτι φάγεσαι καὶ τὸ ἔθνος σου οὐκ ἀτεκνώσεις ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
15
15
И҆ не оу҆слы́шитсѧ въ ва́съ ктомꙋ̀ безче́стїе ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ оу҆кори̑зны люді́й не прїи́мете ктомꙋ̀, и҆ ꙗ҆зы́къ тво́й не бꙋ́детъ без̾ ча́дъ ктомꙋ̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται οὐκέτι ἐφ' ὑμᾶς ἀτιμία ἐθνῶν, καὶ ὀνειδισμοὺς λαῶν οὐ μὴ ἀνενέγκητε ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
16
16
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
17
17
сы́не человѣ́чь, до́мъ і҆и҃левъ всели́сѧ на землѝ свое́й, и҆ ѡ҆скверни́ша ю҆̀ пꙋте́мъ свои́мъ и҆ кꙋмі́рми свои́ми и҆ нечистота́ми свои́ми, и҆ по нечистотѣ̀ мѣ̑сѧчнаѧ и҆мꙋ́щїѧ бы́сть пꙋ́ть и҆́хъ пред̾ лице́мъ мои́мъ: υἱὲ ἀνθρώπου, οἶκος ᾿Ισραὴλ κατῴκησεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀκαθαρσίαις αὐτῶν· κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀποκαθημένης ἐγενήθη ἡ ὁδὸς αὐτῶν πρὸ προσώπου μου.
18
18
и҆ и҆злїѧ́хъ ꙗ҆́рость мою̀ на нѧ̀, кро́ви ра́ди, ю҆́же пролїѧ́ша на зе́млю, и҆ кꙋмі́рми свои́ми ѡ҆скверни́ша ю҆̀, καὶ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς
19
19
и҆ разсы́пахъ ѧ҆̀ во ꙗ҆зы́ки и҆ развѣ́ѧхъ ѧ҆̀ во страны̑: по пꙋтѝ и҆́хъ по начина́нїю и҆́хъ сꙋди́хъ и҆̀мъ. καὶ διέσπειρα αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐλίκμησα αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
20
20
И҆ внидо́ша во ꙗ҆зы́ки, въ нѧ́же внидо́ша та́мѡ, и҆ ѡ҆скверни́ша и҆́мѧ моѐ ст҃о́е, внегда̀ глаго́латисѧ и҆̀мъ: лю́дїе гдⷭ҇ни сі́и и҆ ѿ землѝ своеѧ̀ и҆зыдо́ша. καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς· λαὸς Κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασι.
21
21
И҆ пощади́хъ ѧ҆̀ и҆́мене ра́ди моегѡ̀ ст҃а́гѡ є҆́же ѡ҆скверни́ша до́мъ і҆и҃левъ во ꙗ҆зы́цѣхъ, а҆́може внидо́ша. καὶ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβήλωσαν οἶκος ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ.
22
22
Тогѡ̀ ра́ди рцы̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: не ва́мъ а҆́зъ творю̀, до́ме і҆и҃левъ, но и҆́мене моегѡ̀ ра́ди ст҃а́гѡ, є҆́же ѡ҆скверни́сте во ꙗ҆зы́цѣхъ, та́мѡ а҆́може внидо́сте. διὰ τοῦτο εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· οὐχ ὑμῖν ἐγὼ ποιῶ, οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀλλ' ἢ διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθετε ἐκεῖ.
23
23
И҆ ѡ҆сщ҃ꙋ̀ и҆́мѧ моѐ вели́кое, ѡ҆скверне́нное во ꙗ҆зы́цѣхъ, є҆́же ѡ҆скверни́сте средѣ̀ и҆́хъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ ꙗ҆зы́цы, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, внегда̀ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ ва́съ пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ. καὶ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ βεβηλωθὲν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
24
24
И҆ возмꙋ̀ вы̀ ѿ ꙗ҆зы̑къ и҆ соберꙋ̀ вы̀ ѿ всѣ́хъ земе́ль, и҆ введꙋ̀ вы̀ въ зе́млю ва́шꙋ, καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
25
25
и҆ воскроплю̀ на вы̀ во́дꙋ чи́стꙋ, и҆ ѡ҆чи́ститесѧ ѿ всѣ́хъ нечисто́тъ ва́шихъ и҆ ѿ всѣ́хъ кꙋмі́рѡвъ ва́шихъ, и҆ ѡ҆чи́щꙋ ва́съ. καὶ ρανῶ ἐφ' ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ, καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς.
26
26
И҆ да́мъ ва́мъ се́рдце но́во и҆ дꙋ́хъ но́въ да́мъ ва́мъ, и҆ ѿимꙋ̀ се́рдце ка́менное ѿ пло́ти ва́шеѧ и҆ да́мъ ва́мъ се́рдце пло́тѧно, и҆ дх҃ъ мо́й да́мъ въ ва́съ: καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην.
27
27
и҆ сотворю̀, да въ за́повѣдехъ мои́хъ хо́дите, и҆ сꙋды̀ моѧ̑ сохранитѐ и҆ сотворитѐ ѧ҆̀. καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί μου πορεύησθε, καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε.
28
28
И҆ вселите́сѧ на землѝ, ю҆́же да́хъ ѻ҆тцє́мъ ва́шымъ, и҆ бꙋ́дете мѝ въ лю́ди, а҆́зъ же бꙋ́дꙋ ва́мъ въ бг҃а. καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
29
29
И҆ сп҃сꙋ̀ вы̀ ѿ всѣ́хъ нечисто́тъ ва́шихъ (и҆ ѡ҆чи́щꙋ вы̀ ѿ грѣ̑хъ ва́шихъ всѣ́хъ), и҆ призовꙋ̀ пшени́цꙋ и҆ оу҆мно́жꙋ ю҆̀, и҆ не да́мъ на вы̀ гла́да: καὶ σώσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ καλέσω τὸν σῖτον
30
30
и҆ распложꙋ̀ пло́дъ древе́сный и҆ плоды̀ сє́лныѧ, ꙗ҆́кѡ да не прїи́мете ктомꙋ̀ гла́дныѧ оу҆кори́зны во ꙗ҆зы́цѣхъ. καὶ πληθυνῶ αὐτὸν καὶ οὐ δώσω ἐφ' ὑμᾶς λιμόν· καὶ πληθυνῶ τὸν καρπὸν τοῦ ξύλου καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, ὅπως ἂν μὴ λάβητε ὀνειδισμὸν λιμοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσι.
31
31
И҆ помѧне́те пꙋти̑ своѧ̑ ѕлы̑ѧ и҆ начина̑нїѧ ва̑ша не блага̑ѧ, и҆ вознегодꙋ́ете пред̾ лице́мъ и҆́хъ ѡ҆ беззако́нїихъ ва́шихъ и҆ ѡ҆ ме́рзостехъ ва́шихъ. καὶ μνησθήσεσθε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαθὰ καὶ προσοχθιεῖτε κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν.
32
32
Не ва́съ ра́ди а҆́зъ творю̀, до́ме і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, вѣ́стно да бꙋ́детъ ва́мъ, (до́ме і҆и҃левъ:) постыди́тесѧ и҆ оу҆срами́тесѧ ѿ пꙋті́й ва́шихъ, до́ме і҆и҃левъ. οὐ δι' ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ, λέγει Κύριος Κύριος, γνωστὸν ἔσται ὑμῖν· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε ἐκ τῶν ὁδῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ.
33
33
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: во ѻ҆́ньже де́нь ѡ҆чи́щꙋ вы̀ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй ва́шихъ и҆ населю̀ гра́ды, и҆ соградѧ́тсѧ пꙋсты̑ни, τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ καθαριῶ ὑμᾶς ἐκ πασῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ τὰς πόλεις, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἔρημοι.
34
34
и҆ землѧ̀ поги́бшаѧ воздѣ́лаетсѧ вмѣ́стѡ тогѡ̀, ꙗ҆́кѡ погꙋбле́на бы́сть пред̾ ѻ҆чи́ма всѧ́кагѡ мимоходѧ́щагѡ: καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐργασθήσεται, ἀνθ' ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήθη κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς παροδεύοντος.
35
35
и҆ рекꙋ́тъ: землѧ̀ ѻ҆́наѧ поги́бшаѧ бы́сть ꙗ҆́кѡ вертогра́дъ сла́дости, и҆ гра́ди ѡ҆пꙋстѣ́вшїи и҆ разоре́ннїи и҆ раско́паннїи, забра́лы оу҆твержде́нни ста́ша: καὶ ἐροῦσιν· ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήθη ὡς κῆπος τρυφῆς, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατεσκαμμέναι ὀχυραὶ ἐκάθισαν.
36
36
и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ ꙗ҆зы́цы, є҆ли́цы ѡ҆ста́нꙋтсѧ ѡ҆́крестъ ва́съ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь возгради́хъ разорє́нныѧ и҆ насади́хъ погꙋблє́нныѧ: а҆́зъ гдⷭ҇ь гл҃ахъ и҆ сотворю̀. καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη, ὅσα ἂν καταλειφθῶσι κύκλῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰς καθῃρημένας καὶ κατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας. ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα καὶ ποιήσω.
37
37
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, є҆щѐ ѡ҆брѧ́щꙋсѧ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, є҆́же сотвори́ти и҆̀мъ: оу҆мно́жꙋ и҆̀хъ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы, человѣ́ки ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы ст҃ы̑ѧ, τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἔτι τοῦτο ζητηθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς· πληθυνῶ αὐτοὺς ὡς πρόβατα ἀνθρώπους,
38
38
ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы і҆ерⷭ҇ли̑мли во пра́здникахъ є҆гѡ̀, та́кѡ бꙋ́дꙋтъ гра́ди ѡ҆пꙋстѣ́вшїи по́лни ста́дъ человѣ́ческихъ: и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. ὡς πρόβατα ἅγια, ὡς πρόβατα ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως ἔσονται αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι πλήρεις προβάτων ἀνθρώπων, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава́ л҃з
Κεφάλαιο 37
1
1
И҆ бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ и҆зведе́ мѧ въ д©ѣ гдⷭ҇ни и҆ поста́ви мѧ̀ средѣ̀ по́лѧ: се́ же бѧ́ше по́лно косте́й человѣ́ческихъ: ΚΑΙ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων·
2
2
и҆ ѡ҆бведе́ мѧ ѡ҆́крестъ и҆́хъ ѡ҆́колѡ, и҆ сѐ, мнѡ́ги ѕѣлѡ̀ на лицы̀ по́лѧ, и҆ сѐ, сꙋ̑хи ѕѣлѡ̀. καὶ περιήγαγέ με ἐπ' αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα.
3
3
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ѡ҆живꙋ́тъ ли кѡ́сти сїѧ̑; И҆ реко́хъ: гдⷭ҇и бж҃е, ты̀ вѣ́си сїѧ̑. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα; καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, σὺ ἐπίστῃ ταῦτα.
4
4
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на кѡ́сти сїѧ̑ и҆ рече́ши и҆̀мъ: кѡ́сти сꙋхі̑ѧ, слы́шите сло́во гдⷭ҇не: καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
5
5
сѐ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь косте́мъ си̑мъ: сѐ, а҆́зъ введꙋ̀ въ ва́съ дꙋ́хъ живо́тенъ τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐφ' ὑμᾶς πνεῦμα ζωῆς
6
6
и҆ да́мъ на ва́съ жи̑лы, и҆ возведꙋ̀ на ва́съ пло́ть и҆ прострꙋ̀ по ва́мъ ко́жꙋ, и҆ да́мъ дх҃ъ мо́й въ ва́съ, и҆ ѡ҆живетѐ и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ δώσω ἐφ' ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀνάξω ἐφ' ὑμᾶς σάρκας, καὶ ἐκτενῶ ἐφ' ὑμᾶς δέρμα καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
7
7
И҆ прореко́хъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да мѝ гдⷭ҇ь. И҆ бы́сть гла́съ внегда̀ мѝ прⷪ҇ро́чествовати, и҆ сѐ, трꙋ́съ, и҆ совокꙋплѧ́хꙋсѧ кѡ́сти, ко́сть къ ко́сти, ка́ѧждо ко соста́вꙋ своемꙋ̀. καὶ ἐπροφήτευσα καθὼς ἐνετείλατό μοι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ προφητεῦσαι καὶ ἰδοὺ σεισμός, καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ ἑκάτερον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ.
8
8
И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, бы́ша и҆̀мъ жи̑лы, и҆ пло́ть растѧ́ше, и҆ восхожда́ше (и҆ протѧже́сѧ) и҆̀мъ ко́жа верхꙋ̀, дꙋ́ха же не бѧ́ше въ ни́хъ. καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπ' αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες ἐφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ' αὐτὰ δέρμα ἐπάνω, καὶ πνεῦμα οὐκ ἦν ἐπ' αὐτοῖς.
9
9
И҆ речѐ ко мнѣ̀: прорцы̀ ѡ҆ дꙋ́сѣ, прорцы̀, сы́не человѣ́чь, и҆ рцы̀ дꙋ́хови: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ѿ четы́рехъ вѣ́трѡвъ прїидѝ, дꙋ́ше, и҆ вдꙋ́ни на мє́ртвыѧ сїѧ̑, и҆ да ѡ҆живꙋ́тъ. καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ πνεύματι· τάδε λέγει Κύριος· ἐκ τῶν τεσσάρων πνευμάτων ἐλθὲ καὶ ἐμφύσησον εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους, καὶ ζησάτωσαν.
10
10
И҆ прореко́хъ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ мѝ, и҆ вни́де въ нѧ̀ дꙋ́хъ жи́зни, и҆ ѡ҆жи́ша и҆ ста́ша на нога́хъ свои́хъ, собо́ръ мно́гъ ѕѣлѡ̀. καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα.
11
11
И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀ гл҃ѧ: сы́не человѣ́чь, сїѧ̑ кѡ́сти ве́сь до́мъ і҆и҃левъ є҆́сть, ті́и бо глаго́лютъ: сꙋ̑хи бы́ша кѡ́сти на́шѧ, поги́бе наде́жда на́ша, оу҆бїе́ни бы́хомъ. καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα πᾶς οἶκος ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ αὐτοὶ λέγουσι· ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν.
12
12
Тогѡ̀ ра́ди прорцы̀ (сы́не человѣ́чь) и҆ рцы̀ къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ ѿве́рзꙋ гро́бы ва́шѧ и҆ и҆зведꙋ̀ ва́съ ѿ грѡ́бъ ва́шихъ, лю́дїе моѝ, и҆ введꙋ̀ вы̀ въ зе́млю і҆и҃левꙋ: διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω τὰ μνήματα ὑμῶν καὶ ἀνάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν μνημάτων ὑμῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
13
13
и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, внегда̀ ѿве́рсти мѝ гро́бы ва́шѧ, є҆́же возвести́ ми ва́съ ѿ гробѡ́въ ва́шихъ, лю́дїе моѝ: и҆ да́мъ дх҃ъ мо́й въ ва́съ, и҆ жи́ви бꙋ́дете, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τοὺς τάφους ὑμῶν τοῦ ἀναγαγεῖν με ἐκ τῶν τάφων τὸν λαόν μου.
14
14
и҆ поста́влю вы̀ на землѝ ва́шей, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: гл҃ахъ и҆ сотворю̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε, καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος· λελάληκα καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
15
15
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
16
сы́не человѣ́чь, возмѝ себѣ̀ же́злъ є҆ди́нъ и҆ напишѝ на не́мъ і҆ꙋ́дꙋ и҆ сы́ны і҆и҃лєвы прилежа́щыѧ къ немꙋ̀: и҆ же́злъ вторы́й возмѝ себѣ̀ и҆ напишѝ на не́мъ і҆ѡ́сифа, же́злъ є҆фре́мовъ, и҆ всѧ̑ сы́ны і҆и҃лєвы приложи́вшыѧсѧ къ немꙋ̀: υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ράβδον καὶ γράψον ἐπ' αὐτὴν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προσκειμένους ἐπ' αὐτόν· καὶ ράβδον δευτέραν λήψῃ σεαυτῷ καὶ γράψεις αὐτὴν τῷ ᾿Ιωσήφ, ράβδον ᾿Εφραὶμ καὶ πάντας τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προστεθέντας πρὸς αὐτόν.
17
17
и҆ совокꙋпѝ ѧ҆̀ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ себѣ̀ въ же́злъ є҆ди́нъ, є҆́же свѧза́ти ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ (вкꙋ́пѣ) въ рꙋцѣ̀ твое́й: καὶ συνάψεις αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ράβδον μίαν τοῦ δῆσαι αὐτάς, καὶ ἔσονται ἐν τῇ χειρί σου.
18
18
и҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ рекꙋ́тъ къ тебѣ̀ сы́нове люді́й твои́хъ, вопроша́юще: не возвѣсти́ши ли на́мъ ты̀, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑ тебѣ̀; καὶ ἔσται ὅταν λέγωσι πρὸς σὲ οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ ἀναγγέλλεις ἡμῖν τί ἐστι ταῦτά σοι;
19
19
и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ поимꙋ̀ пле́мѧ і҆ѡ́сифово, є҆́же є҆́сть въ рꙋцѣ̀ є҆фре́мовѣ, и҆ племена̀ і҆и҃лєва прилежа̑щаѧ къ немꙋ̀, и҆ да́мъ ѧ҆̀ въ пле́мѧ і҆ꙋ́дино, и҆ бꙋ́дꙋтъ въ же́злъ є҆ди́нъ въ рꙋцѣ̀ і҆ꙋ́динѣ. καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λήψομαι τὴν φυλὴν ᾿Ιωσήφ, τὴν διὰ χειρὸς ᾿Εφραίμ, καὶ τὰς φυλὰς ᾿Ισραὴλ τὰς προσκειμένας πρὸς αὐτὸν καὶ δώσω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, καὶ ἔσονται εἰς ράβδον μίαν τῇ χειρὶ ᾿Ιούδα.
20
20
И҆ бꙋ́дꙋтъ жезлѝ, на ни́хже писа́ти бꙋ́деши, въ рꙋцѣ̀ твое́й пред̾ ѻ҆чи́ма и҆́хъ, καὶ ἔσονται αἱ ράβδοι, ἐφ' αἷς σὺ ἔγραψας ἐπ' αὐταῖς, ἐν τῇ χειρί σου ἐνώπιον αὐτῶν,
21
21
и҆ рече́ши къ ни̑мъ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ пое́млю ве́сь до́мъ і҆и҃левъ ѿ среды̀ ꙗ҆зы́кѡвъ, а҆́може внидо́ша, и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ всѣ́хъ сꙋ́щихъ ѡ҆́крестъ и҆́хъ и҆ введꙋ̀ и҆̀хъ въ зе́млю і҆и҃левꙋ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ·
22
22
и҆ да́мъ ѧ҆̀ во ꙗ҆зы́къ на землѝ мое́й и҆ въ гора́хъ і҆и҃левыхъ: и҆ кнѧ́зь є҆ди́нъ бꙋ́детъ во всѣ́хъ си́хъ царе́мъ, и҆ не бꙋ́дꙋтъ ктомꙋ̀ въ два̀ ꙗ҆зы̑ка, ни раздѣлѧ́тсѧ ктомꙋ̀ на два̀ ца̑рства, καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἔθνος ἓν ἐν τῇ γῇ μου καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἄρχων εἷς ἔσται αὐτῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔθνη, οὐδὲ μὴ διαιρεθῶσιν οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας,
23
23
да не ѡ҆сквернѧ́ютсѧ ктомꙋ̀ въ кꙋмі́рѣхъ свои́хъ и҆ въ ме́рзостехъ свои́хъ и҆ во всѣ́хъ нече́стїихъ свои́хъ: и҆ и҆зба́влю ѧ҆̀ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй и҆́хъ, и҆́миже согрѣши́ша, и҆ ѡ҆чи́щꙋ ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ мѝ въ лю́ди, и҆ а҆́зъ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ въ бг҃а. ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. καὶ ρύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
24
24
И҆ ра́бъ мо́й даві́дъ кнѧ́зь средѣ̀ и҆́хъ и҆ па́стырь є҆ди́нъ бꙋ́детъ всѣ́хъ, ꙗ҆́кѡ въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бꙋ́дꙋтъ и҆ сꙋды̀ моѧ̑ сохранѧ́тъ и҆ сотворѧ́тъ ѧ҆̀, καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔσται ποιμὴν εἷς πάντων· ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύσονται καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξονται καὶ ποιήσουσιν αὐτά.
25
25
и҆ вселѧ́тсѧ на землѝ свое́й, ю҆́же да́хъ рабꙋ̀ моемꙋ̀ і҆а́кѡвꙋ, на не́йже жи́ша та́мѡ ѻ҆тцы̀ и҆́хъ, и҆ вселѧ́тсѧ на не́й ті́и и҆ сы́нове и҆́хъ и҆ сы́нове сынѡ́въ и҆́хъ да́же до вѣ́ка: и҆ даві́дъ ра́бъ мо́й кнѧ́зь и҆́хъ бꙋ́детъ во вѣ́къ. καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, οὗ κατῴκησαν ἐκεῖ οἱ πατέρες αὐτῶν· καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς αὐτοί, καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα.
26
26
И҆ оу҆твержꙋ̀ и҆̀мъ завѣ́тъ ми́ренъ, и҆ завѣ́тъ вѣ́ченъ бꙋ́детъ съ ни́ми, и҆ оу҆кореню̀ ѧ҆̀ и҆ оу҆мно́жꙋ, καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην εἰρήνης, διαθήκη αἰωνία ἔσται μετ' αὐτῶν· καὶ θήσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
27
27
и҆ да́мъ ѡ҆сщ҃е́нїе моѐ посредѣ̀ и҆́хъ во вѣ́къ, и҆ бꙋ́детъ вселе́нїе моѐ въ ни́хъ, и҆ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ бг҃ъ, а҆ ѻ҆нѝ бꙋ́дꙋтъ мѝ лю́дїе: καὶ ἔσται ἡ κατασκήνωσίς μου ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς Θεός, καὶ αὐτοί μου ἔσονται λαός.
28
28
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ ꙗ҆зы́цы, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь ѡ҆сщ҃а́ѧй ѧ҆̀, внегда̀ бꙋ́дꙋтъ ст҃а̑ѧ моѧ̑ средѣ̀ и҆́хъ во вѣ́къ. καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτοὺς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
Глава́ л҃и
Κεφάλαιο 38
1
1
И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, оу҆твердѝ лицѐ твоѐ на гѡ́га и҆ на зе́млю магѡ́га кнѧ́зѧ рѡ́съ [Є҆вр.: рѡ́шъ, славе́н.: глава̀ и҆лѝ гла́внѣйшїй.], мосо́ха и҆ ѳове́лѧ, и҆ прорцы̀ на́нь, υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Γὼγ καὶ τὴν γῆν τοῦ Μαγώγ, ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβέλ, καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν
3
3
и҆ рцы̀ є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, гѡ́гъ, и҆ на кнѧ́зѧ рѡ́съ, мосо́ха и҆ ѳове́лѧ, καὶ εἰπὸν αὐτῷ τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
4
4
и҆ ѡ҆бращꙋ́ тѧ ѡ҆́крестъ, и҆ вложꙋ̀ оу҆здꙋ̀ въ чє́люсти твоѧ̑, и҆ соберꙋ́ тѧ и҆ всю̀ си́лꙋ твою̀, ко́ни и҆ ко́нники ѡ҆болчє́ны во бронѧ̑ всѧ̑, собо́ръ мно́гъ, шле́мы и҆ мечы̀ и҆ щиты̀ всѝ ті́и и҆мꙋ́ще: καὶ συνάξω σε καὶ πᾶσαν τὴν δύναμίν σου, ἵππους καὶ ἱππεῖς ἐνδεδυμένους θώρακας πάντας, συναγωγῇ πολλῇ, πέλται καὶ περικεφαλαῖαι καὶ μάχαιραι,
5
5
пе́рсѧне и҆ мꙋ́рѧне, и҆ лѵ́дѧне и҆ лївѵ́ане, всѝ сі́и щиты̀ и҆ шле́мы и҆мꙋ́ще: Πέρσαι καὶ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες, πάντες περικεφαλαίαις καὶ πέλταις,
6
6
гоме́ръ и҆ всѝ и҆̀же ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, до́мъ ѳоргама́нь ѿ конє́цъ сѣ́вера и҆ всѝ и҆̀же ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ ꙗ҆зы́цы мно́зи съ тобо́ю. Γομὲρ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, οἶκος τοῦ Θεργαμὰ ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ·
7
7
Оу҆гото́висѧ, оу҆гото́висѧ са́мъ ты̀ и҆ ве́сь со́нмъ тво́й со́браный съ тобо́ю, и҆ бꙋ́деши мѝ въ пре́днюю стражбꙋ̀. ἑτοιμάσθητι, ἑτοίμασον σεαυτὸν σύ, καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἡ συνηγμένη μετὰ σοῦ καὶ ἔσῃ μοι εἰς προφυλακήν.
8
8
Ѿ дні́й мно́жайшихъ оу҆гото́вишисѧ, и҆ въ послѣ̑днѧѧ лѣ̑та прїи́деши, и҆ прїи́деши на зе́млю низвраще́ннꙋю ѿ меча̀, со́браныхъ ѿ ꙗ҆зы̑къ мно́гихъ на зе́млю і҆и҃левꙋ, ꙗ҆́же бы́сть пꙋста̀ весьма̀: и҆ ті́и ѿ ꙗ҆зы̑къ и҆зыдо́ша, и҆ вселѧ́тсѧ съ ми́ромъ всѝ. ἀφ' ἡμερῶν πλειόνων ἑτοιμασθήσεται καὶ ἐπ' ἐσχάτου ἐτῶν ἐλεύσεται καὶ ἥξει εἰς τὴν γῆν τὴν ἀπεστραμμένην ἀπὸ μαχαίρας, συνηγμένων ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἐπὶ γῆν ᾿Ισραήλ, ἣ ἐγενήθη ἔρημος δι' ὅλου· καὶ οὗτος ἐξ ἐθνῶν ἐξελήλυθε καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' εἰρήνης ἅπαντες.
9
9
И҆ взы́деши а҆́ки до́ждь и҆ прїи́деши а҆́ки ѡ҆́блакъ, покры́ти зе́млю, и҆ паде́ши ты̀ и҆ всѝ и҆̀же ѡ҆́крестъ тебє̀, и҆ ꙗ҆зы́цы мно́зи съ тобо́ю. καὶ ἀναβήσῃ ὡς ὑετὸς καὶ ἥξεις ὡς νεφέλη κατακαλύψαι γῆν καὶ ἔσῃ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σὲ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ.
10
10
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: и҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, взы́дꙋтъ глаго́лы на се́рдце твоѐ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναβήσεται ρήματα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, καὶ λογιῇ λογισμοὺς πονηροὺς
11
11
и҆ помы́слиши помышлє́нїѧ ѕла̑ѧ и҆ рече́ши: взы́дꙋ на зе́млю ѿве́рженꙋю, прїидꙋ̀ на молча́щыѧ въ тишинѣ̀ и҆ живꙋ́щыѧ ми́рнѡ, на всѧ̑ живꙋ́щыѧ на землѝ, на не́йже нѣ́сть ѡ҆гра́ды, ни две́рїй, ни вере́й, καὶ ἐρεῖς· ἀναβήσομαι ἐπὶ γῆν ἀπερριμμένην, ἥξω ἐπὶ ἡσυχάζοντας ἐν ἡσυχίᾳ καὶ οἰκοῦντας ἐπ' εἰρήνης, πάντας κατοικοῦντας γῆν, ἐν ᾗ οὐχ ὑπάρχει τεῖχος οὐδὲ μοχλοί, καὶ θύραι οὐκ εἰσὶν αὐτοῖς.
12
12
є҆́же плѣни́ти плѣ́нъ и҆ взѧ́ти кѡры́сти и҆́хъ, є҆́же ѡ҆брати́ти рꙋ́кꙋ мою̀ на зе́млю ѡ҆пꙋстоше́нꙋю, ꙗ҆́же насели́сѧ, и҆ на ꙗ҆зы́къ со́браный ѿ ꙗ҆зы́кѡвъ мно́гихъ, сотвори́вшихъ притѧжа́нїѧ и҆мѣ́нїй и҆ живꙋ́щихъ на пꙋ́пѣ землѝ. προνομεῦσαι προνομὴν καὶ σκῦλα σκυλεῦσαι αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι χεῖράς μου εἰς τὴν ἠρημωμένην, ἣ κατῳκίσθη, καὶ ἐπ' ἔθνος συνηγμένον ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, πεποιηκότας κτήσεις, κατοικοῦντας ἐπὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς γῆς.
13
13
Сава̀ и҆ деда́нъ и҆ кꙋпцы̀ кархидо́нстїи и҆ всѧ̑ вє́си и҆́хъ рекꙋ́тъ тебѣ̀: є҆да̀ на плѣне́нїе, є҆́же плѣни́ти, ты̀ грѧде́ши, и҆ взѧ́ти кѡры́сти; и҆ собра́лъ є҆сѝ лю́ди твоѧ̑ взѧ́ти сребро̀ и҆ зла́то, ѿвестѝ притѧжа̑нїѧ и҆ и҆мѣ̑нїѧ, є҆́же плѣни́ти плѣ́нъ вели́къ. Σαββὰ καὶ Δαιδὰν καὶ ἔμποροι Καρχηδόνιοι καὶ πᾶσαι αἱ κῶμαι αὐτῶν ἐροῦσί σοι· εἰς προνομὴν τοῦ προνομεῦσαι σὺ ἔρχῃ καὶ σκυλεῦσαι σκῦλα; συνήγαγες συναγωγήν σου λαβεῖν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἀπενέγκασθαι κτῆσιν τοῦ σκυλεῦσαι σκῦλα.
14
14
Тогѡ̀ ра́ди прорцы̀, сы́не человѣ́чь, и҆ рцы̀ гѡ́гꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: не въ то́й ли де́нь, є҆гда̀ жи́ти бꙋ́дꙋтъ лю́дїе моѝ і҆и҃ль съ ми́ромъ, воста́неши; διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ Γώγ· τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κατοικισθῆναι τόν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ἐπ' εἰρήνης ἐγερθήσῃ;
15
15
и҆ прїи́деши ѿ мѣ́ста своегѡ̀ ѿ конца̀ сѣ́вера, и҆ ꙗ҆зы́цы мно́зи съ тобо́ю: кѡ́нницы на ко́нехъ всѝ, собо́ръ вели́къ и҆ си́ла мно́га, καὶ ἥξεις ἐκ τοῦ τόπου σου ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ, ἀναβάται ἵππων πάντες, συναγωγὴ μεγάλη καὶ δύναμις πολλή,
16
16
и҆ взы́деши на лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆́блакъ покры́ти зе́млю: въ послѣ̑днїѧ дни̑ бꙋ́детъ, и҆ возведꙋ́ тѧ на зе́млю мою̀, да мѧ̀ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ ꙗ҆зы́цы, є҆гда̀ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ тебѣ̀ пред̾ ни́ми, (ѽ, гѡ́гъ!) καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ὡς νεφέλη καλύψαι γῆν· ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἔσται, καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὴν γῆν μου, ἵνα γνῶσι πάντα τὰ ἔθνη ἐμὲ ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν σοὶ ἐνώπιον αὐτῶν.
17
17
Сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь гѡ́гꙋ: ты̀ є҆сѝ, ѡ҆ не́мже гл҃ахъ во дни̑ пє́рвыѧ рꙋко́ю ра̑бъ мои́хъ прⷪ҇рѡ́къ і҆и҃левыхъ, проре́кшихъ въ ѡ҆́ныѧ дни̑ и҆ лѣ̑та, є҆́же привести́ тѧ на нѧ̀. τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῷ Γώγ· σὺ εἶ περὶ οὗ ἐλάλησα πρὸ ἡμερῶν τῶν ἔμπροσθεν διά χειρὸς τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἔτεσι, τοῦ ἀναγαγεῖν σε ἐπ' αὐτούς.
18
18
И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, въ ѻ҆́ньже прїи́детъ гѡ́гъ на зе́млю і҆и҃левꙋ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь, взы́детъ ꙗ҆́рость моѧ̀ во гнѣ́вѣ мое́мъ καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἔλθῃ Γὼγ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος, ἀναβήσεται ὁ θυμός μου
19
19
и҆ рвє́нїѧ моѧ̑ во ѻ҆гнѝ гнѣ́ва моегѡ̀: гл҃ахъ, а҆́ще не бꙋ́детъ въ то́й де́нь трꙋ́съ вели́къ на землѝ і҆и҃левѣ: καὶ ὁ ζῆλός μου. ἐν πυρὶ τῆς ὀργῆς μου ἐλάλησα, εἰ μὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται σεισμὸς μέγας ἐπὶ γῆς ᾿Ισραήλ.
20
20
и҆ потрѧсꙋ́тсѧ ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ ры̑бы мѡрскі́ѧ и҆ пти̑цы небє́сныѧ, и҆ ѕвѣ́рїе по́льнїи и҆ всѝ га́ди по́лзающїи по землѝ, и҆ всѝ человѣ́цы и҆̀же на лицы̀ землѝ, и҆ расто́ргнꙋтсѧ го́ры и҆ падꙋ́тъ дє́бри, и҆ всѧ́ка стѣна̀ на зе́млю паде́тъ. καὶ σεισθήσονται ἀπὸ προσώπου Κυρίου οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία τοῦ πεδίου καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ ἕρποντα ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καὶ ραγήσεται τά ὄρη καὶ πεσοῦνται αἱ φάραγγες, καὶ πᾶν τεῖχος ἐπὶ τὴν γῆν πεσεῖται.
21
21
И҆ призовꙋ̀ на́нь ве́сь стра́хъ ме́чный, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: ме́чь человѣ́ка на бра́та є҆гѡ̀ бꙋ́детъ. καὶ καλέσω ἐπ' αὐτὸν πᾶν φόβον, λέγει Κύριος· μάχαιρα ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔσται.
22
22
И҆ ѿсꙋждꙋ̀ є҆мꙋ̀ сме́ртїю и҆ кро́вїю, и҆ дожде́мъ потоплѧ́ющимъ и҆ ка́менїемъ гра́днымъ, ѻ҆́гнь и҆ ка́мень горѧ́щь ѡ҆дождю̀ на́нь и҆ на всѧ̑ сꙋ́щыѧ съ ни́мъ и҆ на ꙗ҆зы́ки мнѡ́гїѧ съ ни́мъ: καὶ κρινῶ αὐτὸν θανάτῳ καὶ αἵματι καὶ ὑετῷ κατακλύζοντι καὶ λίθοις χαλάζης, καὶ πῦρ καὶ θεῖον βρέξω ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς μετ' αὐτοῦ καὶ ἐπ' ἔθνη πολλὰ μετ' αὐτοῦ.
23
23
и҆ возвели́чꙋсѧ и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ, и҆ просла́влюсѧ и҆ оу҆вѣ́данъ бꙋ́дꙋ пред̾ ꙗ҆зы́ки мно́гими, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. καὶ μεγαλυνθήσομαι καὶ ἁγιασθήσομαι καὶ ἐνδοξασθήσομαι καὶ γνωσθήσομαι ἐναντίον ἐθνῶν πολλῶν. καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава́ л҃ѳ
Κεφάλαιο 39
1
1
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, прорцы̀ на гѡ́га и҆ рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, гѡ́гъ, кнѧ́зѧ рѡ́съ, мосо́ха и҆ ѳове́лѧ, ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ Γὼγ καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
2
2
и҆ соберꙋ́ тѧ и҆ наста́влю тѧ̀, и҆ возведꙋ́ тѧ ѿ конца̀ сѣ́вера и҆ возведꙋ́ тѧ на го́ры і҆и҃лєвы: καὶ συνάξω σε καὶ καθοδηγήσω σε καὶ ἀναβιβῶ σε ἐπ' ἐσχάτου τοῦ βορρᾶ καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ᾿Ισραήλ.
3
3
и҆ и҆сто́ргнꙋ лꙋ́къ тво́й ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ лѣ́выѧ и҆ стрѣ́лы твоѧ̑ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀ десны́ѧ, καὶ ἀπολῶ τὸ τόξον σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς ἀριστερᾶς καὶ τὰ τοξεύματά σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς δεξιᾶς καὶ καταβαλῶ σε
4
4
и҆ поражꙋ́ тѧ на гора́хъ і҆и҃левыхъ, и҆ паде́ши ты̀ и҆ всѝ и҆̀же ѡ҆́крестъ тебє̀, и҆ ꙗ҆зы́цы и҆̀же съ тобо́ю ѿдадѧ́тсѧ во мно́жество пти́цъ всѧ́комꙋ парѧ́щемꙋ, и҆ всѣ̑мъ ѕвѣрє́мъ пѡ́льнымъ да́хъ тѧ̀ на и҆з̾ѧде́нїе: ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ πεσῇ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σέ, καὶ τὰ ἔθνη τὰ μετὰ σοῦ δοθήσονται εἰς πλήθη ὀρνέων, παντὶ πετεινῷ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου δέδωκά σε καταβρωθῆναι.
5
5
на лицы̀ по́лѧ паде́ши, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гл҃ахъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου πεσῇ, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
6
6
И҆ пꙋщꙋ̀ ѻ҆́гнь на магѡ́га, и҆ населѧ́тсѧ ѻ҆́строви съ ми́ромъ, καὶ ἀποστελῶ πῦρ ἐπὶ Γώγ, καὶ κατοικηθήσονται αἱ νῆσοι ἐπ' εἰρήνης· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
7
7
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь: и҆ и҆́мѧ моѐ ст҃о́е вѣ́стно бꙋ́детъ средѣ̀ люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ не ѡ҆скверни́тсѧ и҆́мѧ моѐ ст҃о́е ктомꙋ̀, и҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ ꙗ҆зы́цы, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь ст҃ы́й средѣ̀ і҆и҃лѧ. καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον γνωσθήσεται ἐν μέσῳ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ βεβηλωθήσεται τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐκέτι· καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἅγιος ἐν ᾿Ισραήλ.
8
8
Сѐ, приспѣ̀, и҆ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ бꙋ́детъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: сѐ є҆́сть де́нь, ѡ҆ не́мже гл҃ахъ, ἰδοὺ ἥκει, καὶ γνώσῃ ὅτι ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος· αὕτη ἐστὶν ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐλάλησα.
9
9
и҆ и҆зы́дꙋтъ живꙋ́щїи во градѣ́хъ і҆и҃левыхъ, и҆ пожгꙋ́тъ ѻ҆рꙋ́жїе, и҆ щиты̀ и҆ ко́пїѧ, и҆ лꙋ́ки и҆ стрѣ́лы, и҆ жезлы̀ рꙋчны̑ѧ и҆ сꙋ̑лицы, и҆ раждегꙋ́тъ и҆́ми ѻ҆́гнь се́дмь лѣ́тъ: καὶ ἐξελεύσονται οἱ κατοικοῦντες τὰς πόλεις ᾿Ισραὴλ καὶ καύσουσιν ἐν τοῖς ὅπλοις, πέλταις καὶ κοντοῖς καὶ τόξοις καὶ τοξεύμασι καὶ ράβδοις χειρῶν καὶ λόγχαις· καὶ καύσουσιν ἐν αὐτοῖς πῦρ ἑπτὰ ἔτη.
10
10
и҆ не во́змꙋтъ древе́съ съ по́лѧ, ни и҆зсѣкꙋ́тъ ѿ дꙋбра́вы, но ѻ҆рꙋ́жїемъ раждегꙋ́тъ ѻ҆́гнь, и҆ плѣнѧ́тъ плѣни́вшыѧ и҆̀хъ и҆ расхи́тѧтъ расхи́тившихъ ѧ҆̀, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ οὐ μὴ λάβωσι ξύλα ἐκ τοῦ πεδίου οὐδὲ μὴ κόψωσιν ἐκ τῶν δρυμῶν, ἀλλ' ἢ τὰ ὅπλα κατακαύσουσι πυρί· καὶ προνομεύσουσι τοὺς προνομεύσαντας αὐτοὺς καὶ σκυλεύσουσι τοὺς σκυλεύσαντας αὐτούς, λέγει Κύριος.
11
11
И҆ бꙋ́детъ, въ то́й де́нь да́мъ гѡ́гꙋ мѣ́сто наро́чито, гро́бъ во і҆и҃ли, многопогреба́телно, прише́дшихъ на восто́къ мо́рѧ, и҆ заградѧ́тъ оу҆́стїе де́бри и҆ погребꙋ́тъ та́мѡ гѡ́га и҆ всѐ мно́жество є҆гѡ̀, и҆ прозове́тсѧ та̀ де́брь: многопогреба́телное гѡ́га. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δώσω τῷ Γὼγ τόπον ὀνομαστόν, μνημεῖον ἐν ᾿Ισραήλ, τὸ πολυάνδριον τῶν ἐπελθόντων πρὸς τῇ θαλάσσῃ, καὶ περιοικοδομήσουσι τὸ περιστόμιον τῆς φάραγγος.
12
12
И҆ закопа́ютъ ѧ҆̀ до́мъ і҆и҃левъ, да ѡ҆чи́ститсѧ землѧ̀ въ се́дмь мцⷭ҇ъ, καὶ κατορύξουσιν ἐκεῖ τὸν Γὼγ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, καὶ κληθήσεται Τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ.
13
13
и҆ погребꙋ́тъ ѧ҆̀ всѝ лю́дїе землѝ, и҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ и҆мени́то, въ ѻ҆́ньже де́нь просла́влюсѧ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς οἶκος ᾿Ισραήλ, ἵνα καθαρισθῇ ἡ γῆ, ἐν ἑπταμήνῳ· καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς ὀνομαστὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἐδοξάσθη, λέγει Κύριος.
14
14
И҆ мꙋже́й всегда̀ поста́вѧтъ ѡ҆бходи́ти всю̀ зе́млю, є҆́же погребстѝ ѡ҆ста́вшихсѧ на лицы̀ землѝ и҆ ѡ҆чи́стити ю҆̀ по седмѝ мцⷭ҇ѣхъ, и҆ взы́щꙋтъ ѡ҆па́снѡ. καὶ ἄνδρας διὰ παντὸς διαστελοῦσιν ἐπιπορευομένους τὴν γῆν θάψαι τοὺς καταλελειμμένους ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καθαρίσαι αὐτὴν μετὰ τὴν ἑπτάμηνον, καὶ ἐκζητήσουσι.
15
15
Всѧ́къ проходѧ́й зе́млю и҆ оу҆зрѣ́вый ко́сть человѣ́чꙋ сотвори́тъ оу҆ неѧ̀ зна́менїе, до́ндеже погребꙋ́тъ ю҆̀ погреба́ющїи въ де́бри, многопогреба́телнѣмъ гѡ́говѣ. καὶ πᾶς ὁ διαπορευόμενος τὴν γῆν καὶ ἰδὼν ὀστοῦν ἀνθρώπου οἰκοδομήσει παρ' αὐτῷ σημεῖον, ἕως ὅτου θάψωσιν αὐτὸ οἱ θάπτοντες εἰς τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ·
16
16
И҆́бо и҆́мѧ мѣ́стꙋ (прозове́тсѧ) паде́нїе многопогреба́телное: и҆ ѡ҆чи́ститсѧ землѧ̀. καὶ γὰρ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Πολυάνδριον· καὶ καθαρισθήσεται ἡ γῆ.
17
17
И҆ ты̀, сы́не человѣ́чь, рцы̀: сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: рцы̀ всѧ́цѣй пти́цѣ парѧ́щей и҆ ко всѧ́комꙋ ѕвѣ́рю се́лномꙋ: собери́тесѧ и҆ прїиди́те ѿ всѣ́хъ ѡ҆кре́стныхъ є҆гѡ̀ на заколе́нїе моѐ, є҆́же закла́хъ ва́мъ, закла́нїе ве́лїе на гора́хъ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆ди́те мѧса̀ и҆ пі́йте кро́вь: καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰπὸν παντὶ ὀρνέῳ πετεινῷ καὶ πρὸς πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου· συνάχθητε καὶ ἔρχεσθε, συνάχθητε ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ ἐπὶ τὴν θυσίαν μου ἣν τέθυκα ὑμῖν, θυσίαν μεγάλην ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ φάγεσθε κρέα καὶ πίεσθε αἷμα.
18
18
мѧса̀ и҆споли́нѡвъ и҆з̾ѧ́сте и҆ кро́вь кнѧзе́й земны́хъ и҆спїетѐ, ѻ҆вны̀ и҆ телцы̀, и҆ козлы̀ и҆ волы̀ тꙋ́чнїи всѝ: κρέα γιγάντων φάγεσθε καὶ αἷμα ἀρχόντων τῆς γῆς πίεσθε, κριοὺς καὶ μόσχους καὶ τράγους, καὶ οἱ μόσχοι ἐστεατωμένοι πάντες.
19
19
и҆ да ꙗ҆́сте тꙋ́къ до сы́тости и҆спїетѐ кро́вь до пїѧ́нства ѿ закла́нїѧ моегѡ̀, є҆́же закла́хъ ва́мъ: καὶ φάγεσθε στέαρ εἰς πλησμονὴν καὶ πίεσθε αἷμα εἰς μέθην ἀπὸ τῆς θυσίας μου, ἧς ἔθυσα ὑμῖν.
20
20
и҆ насы́титесѧ ѿ трапе́зы моеѧ̀, ѿ конѧ̀ и҆ вса́дника, и҆споли́на и҆ всѧ́кагѡ мꙋ́жа во́инскагѡ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ ἐμπλησθήσεσθε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἵππον καὶ ἀναβάτην, γίγαντα καὶ πάντα ἄνδρα πολεμιστήν, λέγει Κύριος.
21
21
И҆ да́мъ сла́вꙋ мою̀ въ ва́съ, и҆ оу҆́зрѧтъ всѝ ꙗ҆зы́цы сꙋ́дъ мо́й, є҆го́же сотвори́хъ, и҆ рꙋ́кꙋ мою̀, ю҆́же наведо́хъ на нѧ̀, καὶ δώσω τὴν δόξαν μου ἐν ὑμῖν, καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἔθνη τὴν κρίσιν μου, ἣν ἐποίησα, καὶ τὴν χεῖρά μου, ἣν ἐπήγαγον ἐπ' αὐτούς.
22
22
и҆ оу҆вѣ́сть до́мъ і҆и҃левъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ ѿ сегѡ̀ днѐ и҆ въ про́чыѧ. καὶ γνώσονται οἶκος ᾿Ισραὴλ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐπέκεινα.
23
23
И҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ ꙗ҆зы́цы, ꙗ҆́кѡ грѣхѡ́въ ра́ди свои́хъ плѣне́ни бы́ша до́мъ і҆и҃левъ, поне́же ѿверго́шасѧ менє̀, и҆ ѿврати́хъ лицѐ моѐ ѿ ни́хъ и҆ преда́хъ ѧ҆̀ въ рꙋ́цѣ врагѡ́въ и҆́хъ, и҆ падо́ша мече́мъ всѝ: καὶ γνώσονται πάντα τὰ ἔθνη ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ᾐχμαλωτεύθησαν οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀνθ' ὧν ἠθέτησαν εἰς ἐμέ, καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν καὶ παρέδωκα αὐτοὺς εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ ἔπεσαν πάντες μαχαίρᾳ.
24
24
по нечистота́мъ и҆́хъ и҆ по беззако́нїємъ и҆́хъ сотвори́хъ и҆̀мъ и҆ ѿврати́хъ лицѐ моѐ ѿ ни́хъ. κατὰ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ἐποίησα αὐτοῖς καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν.
25
25
Тогѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: нн҃ѣ возвращꙋ̀ плѣне́нїе і҆а́кѡвле и҆ поми́лꙋю до́мъ і҆и҃левъ, и҆ возревнꙋ́ю и҆́мене ра́ди моегѡ̀ ст҃а́гѡ: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· νῦν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐλεήσω τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ζηλώσω διὰ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου.
26
26
и҆ во́змꙋтъ безче́стїе своѐ и҆ всѧ́кꙋю непра́вдꙋ свою̀, є҆́юже непра́вдоваша, є҆гда̀ вселѧ́тсѧ на землѝ свое́й съ ми́ромъ и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ющагѡ, καὶ λήψονται τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἀδικίαν, ἣν ἠδίκησαν, ἐν τῷ κατοικισθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν αὐτῶν ἐπ' εἰρήνης, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν.
27
27
внегда̀ возвращꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ ꙗ҆зы̑къ и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ стра́нъ ꙗ҆зы́ческихъ и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ въ ни́хъ пред̾ ꙗ҆зы̑ки: ἐν τῷ ἀποστρέψαι με αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συναγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν,
28
28
и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ, внегда̀ ꙗ҆влю́сѧ и҆̀мъ во ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ соберꙋ̀ ѧ҆̀ на зе́млю и҆́хъ и҆ не ѡ҆ста́влю ѿ ни́хъ та́мѡ ктомꙋ̀: καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῷ ἐπιφανῆναί με αὐτοῖς ἐν τοῖς ἔθνεσι.
29
29
и҆ не ѿвращꙋ̀ лица̀ моегѡ̀ ктомꙋ̀ ѿ ни́хъ, занѐ и҆злїѧ́хъ ꙗ҆́рость мою̀ на до́мъ і҆и҃левъ, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. καὶ οὐκ ἀποστρέψω οὐκέτι τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν, ἀνθ' οὗ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава́ м҃
Κεφάλαιο 40
1
1
И҆ бы́сть во два́десѧть пѧ́тое лѣ́то плѣне́нїѧ на́шегѡ, пе́рвагѡ мцⷭ҇а, въ десѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, въ четвертоена́десѧть лѣ́то по плѣне́нїи гра́да, въ то́й де́нь бы́сть на мнѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ веде́ мѧ та́мѡ, ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει μετὰ τὸ ἁλῶναι τὴν πόλιν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου καὶ ἤγαγέ με·
2
2
въ видѣ́нїи бж҃їи веде́ мѧ на зе́млю і҆и҃левꙋ и҆ поста́ви мѧ̀ на горѣ̀ высо́цѣ ѕѣлѡ̀, на не́йже ꙗ҆́кѡ согражде́нїе гра́да прѧ́мѡ (полꙋ́дне), ἐν ὁράσει Θεοῦ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔθηκέ με ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ σφόδρα, καὶ ἐπ' αὐτοῦ ὡσεὶ οἰκοδομὴ πόλεως ἀπέναντι.
3
3
и҆ введѐ мѧ̀ та́мѡ: и҆ сѐ, мꙋ́жъ, и҆ зра́къ є҆гѡ̀ бѧ́ше, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе мѣ́ди блеща́щїѧсѧ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ бѧ́ше ве́рвь зи́ждꙋщихъ и҆ тро́сть мѣ́рителнаѧ. То́й же стоѧ́ше оу҆ вра́тъ καὶ εἰσήγαγέ με ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ ἀνήρ, καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ ἦν ὡσεὶ ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἦν σπαρτίον οἰκοδόμων καὶ κάλαμος μέτρου, καὶ αὐτὸς εἱστήκει ἐπὶ τῆς πύλης.
4
4
и҆ речѐ ко мнѣ̀: ви́дѣлъ ли є҆сѝ, сы́не человѣ́чь; ви́ждь ѻ҆чи́ма твои́ма и҆ оу҆ши́ма твои́ма слы́ши, и҆ оу҆чинѝ въ се́рдцы твое́мъ всѧ̑, є҆ли̑ка а҆́зъ показꙋ́ю тебѣ̀, занѐ тогѡ̀ ра́ди вше́лъ є҆сѝ сѣ́мѡ, да покажꙋ̀ тебѣ̀, и҆ пока́жеши ты̀ всѧ̑, є҆ли̑ка ви́диши, до́мꙋ і҆и҃левꙋ. καὶ εἶπε πρός με ὁ ἀνήρ· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ἰδὲ καὶ ἐν τοῖς ὠσί σου ἄκουε καὶ τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου πάντα, ὅσα ἐγὼ δεικνύω σοι, διότι ἕνεκα τοῦ δεῖξαί σοι εἰσελήλυθας ὧδε καὶ δείξεις πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
5
5
И҆ сѐ, ѡ҆гра́да внѣꙋ́дꙋ ѡ҆́крестъ хра́ма, и҆ въ рꙋцѣ̀ мꙋ́жа мѣ́ра тро́стѧна шестѝ лакѡ́тъ въ ла́коть шестодла́нный, и҆ и҆змѣ́ри предстѣ́нїе ширинꙋ̀ ра́внѡ тро́сти, и҆ высотꙋ̀ є҆гѡ̀ ра́внѡ тро́сти. Καὶ ἰδοὺ περίβολος ἔξωθεν τοῦ οἴκου κύκλῳ· καὶ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀνδρὸς κάλαμος, τὸ μέτρον πηχῶν ἓξ ἐν πήχει καὶ παλαιστῆς, καὶ διεμέτρησε τὸ προτείχισμα, πλάτος ἴσον τῷ καλάμῳ καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἴσον τῷ καλάμῳ.
6
6
И҆ вни́де во врата̀ зрѧ̑щаѧ на восто́къ седмїю̀ степе́ньми, и҆ и҆змѣ́ри ѳеѐ, ше́сть ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, ше́сть же ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀, и҆ є҆ла́мъ [притво́ръ] две́рный ра́внѡ тро́сти. καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς ἐν ἑπτὰ ἀναβαθμοῖς καὶ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἴσον τῷ καλάμῳ
7
7
И҆ ѳеѐ [черто́гъ] ра́внѡ тро́сти въ долготꙋ̀ и҆ ра́внѡ тро́сти въ широтꙋ̀, и҆ а҆їла́мъ [подвѡ́и] средѣ̀ ѳенла́ѳъ [черто́гѡвъ] шестѝ лакѡ́тъ. И҆ ѳеѐ второ́е [вторы́й] ра́внѡ тро́сти въ широтꙋ̀ и҆ ра́внѡ тро́сти въ долготꙋ̀, є҆ла́мъ [притво́ръ] же пѧтѝ лакѡ́тъ. καὶ τὸ θεὲ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ τὸ αἰλὰμ ἀναμέσον τοῦ θεηλαθὰ πηχῶν ἓξ καὶ τὸ θεὲ τὸ δεύτερον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ τὸ αἰλὰμ πηχέων πέντε καὶ τὸ θεὲ τὸ τρίτον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος, καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ πλάτος καὶ τό αἰλὰμ τοῦ πυλῶνος πλησίον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης
8
8
И҆ ѳеѐ [черто́гъ] тре́тїе ра́внѡ тро́сти въ долготꙋ̀ и҆ ра́внѡ тро́сти въ широтꙋ̀, πηχῶν ὀκτὼ
9
9
є҆ла́мъ же вра́тный, и҆́же бли́з̾ є҆ла́ма [притво́ра] две́рнагѡ ѻ҆смѝ лакѡ́тъ, а҆їле́ѵъ же [подвѡ́и же є҆гѡ̀] двою̀ лакте́й: и҆ є҆ла́мъ [притво́ръ] две́рный внꙋтрьꙋ́дꙋ. καὶ τὰ αἰλεῦ πηχῶν δύο καὶ τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν
10
10
И҆ ѳеѐ двє́рныѧ [черто́зи две́рнїи] прѧ́мѡ ѳеѐ [черто́гѡмъ], трѝ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ трѝ ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀, мѣ́ра же є҆ди́на трїе́мъ: и҆ мѣ́ра є҆ди́на а҆їла́мъ [подво́ємъ] сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ. καὶ τὰ θεὲ τῆς πύλης τοῦ θεὲ κατέναντι τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ μέτρον ἓν τοῖς τρισὶ καὶ μέτρον ἓν τοῖς αἰλὰμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
11
11
И҆ размѣ́ри широтꙋ̀ вхо́да вра́тнагѡ десѧтѝ лакте́й, широтꙋ́ же вра́тнꙋю трина́десѧти лакте́й, καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς θύρας τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δεκατριῶν,
12
12
и҆ ла́коть є҆ди́нъ своди́мь прѧ́мѡ ѳееі́мъ [черто́гѡмъ] ла́ктѧ є҆ди́нагѡ и҆ ла́ктѧ є҆ди́нагѡ, предѣ́лъ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆ ѳеѐ шестѝ лакте́й ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ шестѝ лакте́й ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ странꙋ̀. καὶ πῆχυς ἐπισυναγόμενος ἐπὶ πρόσωπον τῶν θεεὶμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ τὸ θεὲ πηχῶν ἓξ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἓξ ἔνθεν.
13
13
И҆ размѣ́ри врата̀ ѿ стѣны̀ ѳеѐ до стѣны̀ ѳеѐ, широта̀ два́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й: сїѧ̑ врата̀ ко вратѡ́мъ, καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην ἀπὸ τοῦ τοίχου τοῦ θεὲ ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θεὲ πλάτος πήχεις εἴκοσι καὶ πέντε, αὕτη πύλη ἐπὶ πύλην·
14
14
и҆ непокрове́нное є҆ла́ма [притво́ра] вра́тъ шести́десѧтъ лакте́й, (*два́десѧти пѧтѝ) и҆ ѳеѐ [черто́гъ] двора̀ ѡ҆́крестъ, καὶ τὸ αἴθριον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης ἑξήκοντα πήχεις, εἴκοσι θεεὶμ τῆς πύλης κύκλῳ·
15
15
и҆ непокрове́нное вра́тъ ѿвнѣ̀ въ непокрове́нное (*вра́тъ) є҆ла́ма вра́тъ внꙋтрьꙋ́дꙋ пѧтьдесѧ́тъ лакте́й. καὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης ἔξωθεν εἰς τὸ αἴθριον αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν πηχῶν πεντήκοντα·
16
16
И҆ ѻ҆кѡ́нца сокровє́на ѳееі́мъ [въ черто́зѣхъ] и҆ въ а҆їла́мъ [подво́ехъ и҆́хъ] внꙋ́трь вра́тъ двора̀ ѡ҆́крестъ: та́кожде и҆ є҆ла́мъ [притво́рамъ] ѻ҆кѡ́нца внꙋтрьꙋ́дꙋ ѡ҆́крестъ, и҆ на а҆їла́мъ [и҆ на подво́ехъ] фі́нїки сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ (и҆зва̑ѧны). καὶ θυρίδες κρυπταὶ ἐπὶ τὸ θεεὶμ καὶ ἐπὶ τὰ αἰλὰμ ἔσωθεν τῆς πύλης τῆς αὐλῆς κυκλόθεν, καὶ ὡσαύτως τοῖς αἰλὰμ θυρίδες κύκλῳ ἔσωθεν, καὶ ἐπὶ τὸ αἰλὰμ φοίνικες ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
17
17
И҆ введе́ мѧ во дво́ръ внꙋ́треннїй, и҆ сѐ, преграждє́нїѧ и҆ междꙋстѡ́лпїѧ ѡ҆́крестъ двора̀, прегражде́нїи же три́десѧть въ междꙋсто́лпїихъ, καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ παστοφόρια καὶ περίστυλα κύκλῳ τῆς αὐλῆς, τριάκοντα παστοφόρια ἐν τοῖς περιστύλοις,
18
18
и҆ притво́ры проти́вꙋ за́дней странѣ̀ вра́тъ, по долготѣ̀ вра́тъ междꙋсто́лпїе ни́жнее. καὶ αἱ στοαὶ κατὰ νώτου τῶν πυλῶν, κατὰ τὸ μῆκος τῶν πυλῶν τὸ περίστυλον τὸ ὑποκάτω.
19
19
И҆ размѣ́ри широтꙋ̀ двора̀ ѿ непокрове́нагѡ вра́тъ внѣ́шнихъ внꙋ́трь ко непокрове́номꙋ вра́тъ зрѧ́щихъ внѣ̀, лакте́й сто̀ зрѧ́щихъ на восто́къ: и҆ введе́ мѧ на сѣ́веръ, καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς αὐλῆς ἀπὸ τοῦ αἰθρίου τῆς πύλης τῆς ἐξωτέρας ἔσωθεν ἐπὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης ἔξω, πήχεις ἑκατόν, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς. καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ βορρᾶν,
20
20
и҆ сѐ, врата̀ зрѧ̑щаѧ на сѣ́веръ дворꙋ̀ внѣ́шнемꙋ, и҆ размѣ́ри ѧ҆̀, долготꙋ̀ и҆́хъ и҆ широтꙋ̀. καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τῇ αὐλῇ τῇ ἐξωτέρᾳ, καὶ διεμέτρησεν αὐτήν, τό τε μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ πλάτος.
21
21
И҆ ѳеѐ [черто́зи и҆́хъ] трѝ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, три́ же ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀, и҆ а҆їле́ѵъ [подвѡ́и и҆́хъ], и҆ є҆ла́мы [притво́ры и҆́хъ], и҆ фі́нїки и҆́хъ: и҆ бы́сть по мѣ́рѣ вра́тъ зрѧ́щихъ на восто́къ, пѧти́десѧти лакте́й долгота̀ и҆́хъ, а҆ широта̀ и҆́хъ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й: καὶ τὰ θεὲ τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ τοὺς φοίνικας αὐτῆς, καὶ ἐγένετο κατὰ τὰ μέτρα τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
22
22
и҆ ѻ҆кѡ́нца и҆́хъ, и҆ є҆ла́мы, и҆ фі́нїки и҆́хъ, ꙗ҆́коже врата̀ зрѧ̑щаѧ на восто́къ: и҆ седмїю̀ восхо́дами восхожда́хꙋ на нѧ̀, и҆ є҆ла́мы внꙋтрьꙋ́дꙋ. καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ οἱ φοίνικες αὐτῆς καθὼς ἡ πύλη ἡ βλέπουσα κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἐν ἑπτὰ κλιμακτῆρσιν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτήν, καὶ τὰ αἰλαμμὼ ἔσωθεν.
23
23
И҆ врата̀ дворꙋ̀ внꙋ́треннемꙋ зрѧ̑щаѧ ко вратѡ́мъ сѣ̑вернымъ, ꙗ҆́коже врата̀ зрѧ̑щаѧ на восто́къ: и҆ размѣ́ри дво́ръ ѿ вра́тъ до вра́тъ лакте́й сто̀. καὶ πύλη τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ βλέπουσα ἐπὶ πύλην τοῦ βορρᾶ ὃν τρόπον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην πήχεις ἑκατόν.
24
24
И҆ веде́ мѧ къ ю҆́гꙋ, и҆ сѐ, врата̀ зрѧ̑щаѧ на ю҆́гъ, и҆ размѣ́ри ѧ҆̀, и҆ ѳеѐ [черто́ги и҆́хъ], и҆ а҆їле́ѵа [подвѡ́и и҆́хъ], и҆ є҆ла́мы [притво́ры и҆́хъ], по тѣ̑мжде мѣ́рамъ. καὶ ἤγαγέ με κατὰ νότον, καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς νότον, καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα.
25
25
И҆ ѻ҆кѡ́нца и҆́хъ и҆ є҆ла́мы ѡ҆́крестъ ꙗ҆́коже и҆ ѻ҆кѡ́нца є҆ла́гъ [ѡ҆́ныѧ], пѧти́десѧти лакте́й долгота̀ и҆́хъ, а҆ широта̀ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й, καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ κυκλόθεν καθὼς αἱ θυρίδες τοῦ αἰλάμ, πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
26
26
и҆ се́дмь восхо́дѡвъ и҆̀мъ, и҆ є҆ла́мы внꙋтрьꙋ́дꙋ, и҆ фі́нїки и҆́хъ, є҆ди́нъ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, а҆ дрꙋгі́й ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ над̾ а҆їле́ѵъ [подво́ѧми и҆́хъ]. καὶ ἑπτὰ κλιμακτῆρες αὐτῇ, καὶ αἰλαμμὼ ἔσωθεν καὶ φοίνικες αὐτῇ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν ἐπὶ τὰ αἰλεῦ.
27
27
И҆ врата̀ прѧ́мѡ вратѡ́мъ двора̀ внꙋ́треннѧгѡ на ю҆́гъ: и҆ размѣ́ри дво́ръ ѿ вра́тъ до вра́тъ на ю҆́гъ, сто̀ лакте́й въ широтꙋ̀. καὶ πύλη κατέναντι τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας πρὸς νότον· καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην, πήχεις ἑκατὸν τὸ εὖρος πρὸς νότον.
28
28
И҆ введе́ мѧ во дво́ръ внꙋ́треннїй вра́тъ, ꙗ҆̀же на ю҆́гъ, и҆ размѣ́ри врата̀, ꙗ҆̀же на ю҆́гъ, по тѣ̑мжде мѣ́рамъ: Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
29
29
и҆ ѳеѐ [черто́зи и҆́хъ], и҆ а҆їле́ѵъ [подвѡ́и и҆́хъ], и҆ є҆ла́мы [притво́ры и҆́хъ] по тѣ̑мжде мѣ́рамъ. καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ· πήχεις πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
30
И҆ ѻ҆кѡ́нца и҆́хъ и҆ є҆ла́мы ѡ҆́крестъ, пѧти́десѧти лакте́й долгота̀ и҆́хъ, а҆ широта̀ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й.
31
31
Є҆ла́мы же во дво́ръ внѣ́шнїй, и҆ фі́нїки а҆їле́ѵъ [подво́ємъ и҆́хъ], и҆ ѻ҆́смь восхо́дѡвъ. καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες.
32
32
И҆ введе́ мѧ во врата̀ зрѧ̑щаѧ на восто́къ, и҆ размѣ́ри ѧ҆̀ по тѣ̑мжде мѣ́рамъ, и҆ ѳеѐ [черто́ги и҆́хъ] и҆ а҆їле́ѵъ [подвѡ́и] и҆ є҆ла́мы [притво́ры и҆́хъ] по тѣ̑мжде мѣ́рамъ. καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
33
33
И҆ ѻ҆кѡ́нца и҆̀мъ, и҆ є҆ла́мы [и҆ притво́рамъ и҆́хъ] ѡ҆́крестъ, пѧти́десѧти лакте́й долгота̀ и҆́хъ, а҆ широта̀ и҆́хъ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й. καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ, πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος αὐτῆς πήχεις εἰκοσιπέντε.
34
34
И҆ є҆ла́мы во дво́ръ внꙋ́треннїй, и҆ фі́нїки на а҆їле́ѵъ [на подво́ехъ и҆́хъ] сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆ ѻ҆́смь восхо́дѡвъ и҆̀мъ. καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τοῦ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
35
35
И҆ введе́ мѧ во врата̀ ꙗ҆̀же на сѣ́веръ, и҆ размѣ́ри по тѣ̑мжде мѣ́рамъ, καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
36
36
и҆ ѳеѐ и҆ а҆їле́ѵъ и҆ є҆ла́мы, и҆ ѻ҆кѡ́нца и҆̀мъ ѡ҆́крестъ, пѧти́десѧти лакте́й долгота̀ и҆́хъ, а҆ широта̀ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ лакте́й, καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμώ· καὶ θυρίδες αὐτῇ κύκλῳ καὶ τῷ αἰλαμμὼ αὐτῆς· πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
37
37
и҆ є҆ла́мы во внѣ́шнїй дво́ръ, и҆ фі́нїки а҆їле́ѵꙋ [подво́ємъ и҆́хъ] сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆ ѻ҆́смь восхо́дѡвъ и҆̀мъ. καὶ τὰ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
38
38
И҆ прегра̑ды и҆́хъ, и҆ двє́ри и҆́хъ, и҆ є҆ла́мы и҆́хъ пред̾ враты̀ и҆́хъ вторы́ми сто́къ, та́мѡ и҆змыва́ютъ всесожжє́нїѧ. τὰ παστοφόρια αὐτῆς καὶ τὰ θυρώματα αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ αὐτῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς δευτέρας ἔκρυσις,
39
39
Во є҆ла́мѣ [въ притво́рѣ] же вра́тъ, двѣ̀ трапє́зы ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, двѣ́ же ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀, є҆́же закала́ти на ни́хъ всесожжє́нїѧ, ꙗ҆̀же за грѣхѝ и҆ ꙗ҆̀же за невѣ́дѣнїе. ὅπως σφάζωσιν ἐν αὐτῇ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας·
40
40
И҆ созадѝ сто́ка всесожже́нїй две́рїй зрѧ́щихъ на сѣ́веръ двѣ̀ трапє́зы на восто́къ проти́вꙋ за́дней странѣ̀ (две́рїй) вторы́хъ, и҆ проти́вꙋ є҆ла́ма вра́тъ двѣ̀ трапє́зы на восто́къ. καὶ κατὰ νώτου τοῦ ρύακος τῶν ὁλοκαυτωμάτων τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν δύο τράπεζαι πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατὰ νώτου τῆς δευτέρας καὶ τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης δύο τράπεζαι κατὰ ἀνατολάς,
41
41
Четы́ри ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, четы́ри же ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ проти́вꙋ за́дней странѣ̀ вра́тъ, на тѣ́хъ закала́ютъ заколє́нїѧ: прѧ́мѡ ѻ҆смѝ трапе́зъ заколе́нїй: τέσσαρες ἔνθεν καὶ τέσσαρες ἔνθεν κατὰ νώτου τῆς πύλης, ἐπ' αὐτὰς σφάξουσι τὰ θύματα κατέναντι τῶν ὀκτὼ τραπεζῶν τῶν θυμάτων.
42
42
четы́ри же трапє́зы всесожже́нїй ка́мєнны и҆стє́саны, въ широтꙋ̀ ла́ктѧ є҆ди́нагѡ и҆ по́лъ, въ долготꙋ̀ двꙋ́хъ лакте́й и҆ по́лъ, а҆ въ высотꙋ̀ ла́коть є҆ди́нъ: на ты̑ѧ возлага́ютъ ѻ҆рꙋ́дїѧ, и҆́миже закала́ютъ та́мѡ всесожжє́нїѧ и҆ заколє́нїѧ. καὶ τέσσαρες τράπεζαι τῶν ὁλοκαυτωμάτων λίθιναι λελαξευμέναι πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος καὶ πήχεων δύο καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος καὶ ἐπὶ πῆχυν τὸ ὕψος, ἐπ' αὐτὰς ἐπιθήσουσι τὰ σκεύη, ἐν οἷς σφάζουσιν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ θύματα.
43
43
И҆ и҆мѣ́ютъ ѡ҆гражде́нїе ма́ло и҆сте́сано на дла́нь внꙋтрьꙋ́дꙋ ѡ҆́крестъ, верхꙋ́ же трапе́зы покро́въ, є҆́же покрыва́тисѧ и҆̀мъ ѿ дождѧ̀ и҆ зно́ѧ. καὶ παλαιστὴν ἕξουσιν γεῖσος λελαξευμένον ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐπὶ τὰς τραπέζας ἐπάνωθεν στέγας τοῦ καλύπτεσθαι ἀπὸ τοῦ ὑετοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ξηρασίας.
44
44
И҆ введе́ мѧ во дво́ръ внꙋ́треннѣйшїй, и҆ сѐ, двѣ̀ прегра̑ды во внꙋ́треннѣйшемъ дворѣ̀, є҆ди́на проти́вꙋ за́дней странѣ̀ вра́тъ зрѧ́щихъ на сѣ́веръ, вводѧ́щаѧ на ю҆́гъ, а҆ дрꙋга́ѧ проти́вꙋ за́дней странѣ̀ вра́тъ сꙋ́щихъ на ю҆́гъ, зрѧ́щихъ же къ сѣ́верꙋ. καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ δύο ἐξέδραι ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ, μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν φέρουσα πρὸς νότον καὶ μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, βλεπούσης δὲ πρὸς βορρᾶν.
45
45
И҆ речѐ ко мнѣ̀: прегра́да сїѧ̀, ꙗ҆́же зри́тъ на ю҆́гъ, жерцє́мъ є҆́сть, и҆̀же стрегꙋ́тъ стражбꙋ̀ хра́ма: καὶ εἶπε πρός με· ἡ ἐξέδρα αὕτη ἡ βλέπουσα πρὸς νότον τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ οἴκου,
46
46
а҆ прегра́да, ꙗ҆́же зри́тъ къ сѣ́верꙋ, жерцє́мъ є҆́сть стрегꙋ́щымъ стра́жꙋ тре́бника: ті́и сꙋ́ть сы́нове садꙋ́кѡвы, пристꙋпа́ющїи ѿ леѵі́а ко гдⷭ҇еви, є҆́же слꙋжи́ти є҆мꙋ̀. καὶ ἡ ἐξέδρα ἡ βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ θυσιαστηρίου· ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες ἐκ τοῦ Λευΐ πρὸς Κύριον λειτουργεῖν αὐτῷ.
47
47
И҆ размѣ́ри дво́ръ ста̀ лакте́й въ долготꙋ̀ и҆ въ широтꙋ̀ ста̀ лакте́й, на четы́ри страны̑ є҆гѡ̀, и҆ тре́бникъ прѧ́мѡ хра́мꙋ. καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν μῆκος πηχῶν ἑκατὸν καὶ εὖρος πήχεις ἑκατὸν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον ἀπέναντι τοῦ οἴκου. -
48
48
И҆ введе́ мѧ во є҆ла́мъ [притво́ръ] хра́ма: и҆ размѣ́ри а҆і́лъ [подвѡ́и] є҆ла́ма пѧтѝ лакте́й широтꙋ̀ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, пѧти́ же лакте́й ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀, широта́ же две́рнаѧ четырехна́десѧти лакте́й, и҆ бока̀ двє́рнаѧ є҆ла́ма трѝ ла̑кти ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, три́ же ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀. Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὸ αἰλὰμ τοῦ οἴκου. καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ αἰλὰμ πηχῶν πέντε τὸ πλάτος ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ θυρώματος πηχῶν δεκατεσσάρων, καὶ ἐπωμίδες τῆς θύρας τοῦ αἰλὰμ πηχῶν τριῶν ἔνθεν καὶ πηχῶν τριῶν ἔνθεν.
49
49
Долгота́ же є҆ла́ма два́десѧть лакте́й, а҆ широта̀ двана́десѧть лакте́й: и҆ десѧтїю̀ степе́ньми восхожда́хꙋ къ немꙋ̀, и҆ столпѝ бѧ́хꙋ оу҆ а҆їла́ма [оу҆ подво́євъ], є҆ди́нъ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀, а҆ дрꙋгі́й ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ [Въ се́й главѣ̀ и҆ въ дрꙋги́хъ сеѧ̀ кни́ги глава́хъ ѡ҆ста́влєны є҆врє́йскїѧ рѣ̑чи въ соста́вѣ, поне́же во всѣ́хъ гре́ческихъ перево́дѣхъ стоѧ́тъ є҆врє́йскїѧ жь: а҆ лꙋ́чшагѡ ра́ди вразꙋмле́нїѧ чита́телємъ, значє́нїѧ и҆́хъ и҆з̾ѡбражены̀ под̾ соста́вомъ славе́нски.]. καὶ τὸ μῆκος τοῦ αἰλὰμ πηχῶν εἴκοσι καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δώδεκα· καὶ ἐπὶ δέκα ἀναβαθμῶν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτό· καὶ στῦλοι ἦσαν ἐπὶ τὸ αἰλάμ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν.
Глава́ м҃а
Κεφάλαιο 41
1
1
И҆ введе́ мѧ во хра́мъ, и҆ размѣ́ри а҆їла́мъ [подвѡ́и], шестѝ лакте́й широта̀ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ шестѝ лакте́й широта̀ а҆їла́мъ ѡ҆б̾ ѻ҆́нꙋ, ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὸν ναόν, ᾧ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ πηχῶν ἓξ τὸ πλάτος ἔνθεν
2
2
и҆ широта̀ вра́тъ де́сѧть лакте́й, и҆ бока̀ вра́тъ пѧтѝ лакте́й ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ пѧтѝ ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀: и҆ и҆змѣ́ри долготꙋ̀ и҆́хъ четы́редесѧть лакте́й, а҆ широтꙋ̀ два́десѧть лакте́й. καὶ πηχῶν ἓξ τὸ εὖρος τοῦ αἰλὰμ ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα, καὶ ἐπωμίδες τοῦ πυλῶνος πηχῶν πέντε ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν· καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ τὸ εὖρος πηχῶν εἴκοσι.
3
3
И҆ вни́де во дво́ръ внꙋ́треннїй, и҆ размѣ́ри а҆їла́мъ две́рїй двꙋ́хъ лакте́й, и҆ двє́ри шестѝ лакте́й, бока́ же двє́рнаѧ седмѝ лакте́й ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ седмѝ ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀. καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ θυρώματος πηχῶν δύο καὶ τὸ θύρωμα πηχῶν ἓξ καὶ τὰς ἐπωμίδας τοῦ θυρώματος πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν.
4
4
И҆ размѣ́ри долготꙋ̀ две́рїй четы́редесѧть лакте́й, а҆ широтꙋ̀ два́десѧть лакте́й пред̾ лице́мъ хра́ма, и҆ речѐ ко мнѣ̀: сїѐ ст҃о́е ст҃ы́хъ. καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος τῶν θυρῶν πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν εἴκοσι κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ. καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
5
5
И҆ размѣ́ри стѣ́нꙋ хра́ма шестѝ лакте́й и҆ широтꙋ̀ страны̀ четы́рехъ лакте́й ѡ҆́крестъ, καὶ διεμέτησε τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου πηχῶν ἓξ καὶ τὸ εὖρος τῆς πλευρᾶς πηχῶν τεσσάρων κυκλόθεν.
6
6
страны̑ же страна̀ до страны̀ три́десѧть и҆ трѝ два́щи: и҆ разстоѧ́нїе въ стѣнѣ̀ хра́ма во страна́хъ ѡ҆́крестъ, є҆́же на прозра́къ бы́ти входѧ́щымъ, да ѿню́дъ не прикаса́ютсѧ ко стѣна́мъ хра́ма. καὶ τὰ πλευρὰ πλευρὸν ἐπὶ πλευρὸν τριάκοντα καὶ τρεῖς δίς, καὶ διάστημα ἐν τῷ τοίχῳ τοῦ οἴκου ἐν τοῖς πλευροῖς κύκλῳ τοῦ εἶναι τοῖς ἐπιλαμβανομένοις ὁρᾶν, ὅπως τὸ παράπαν μὴ ἅπτωνται τῶν τοίχων τοῦ οἴκου.
7
7
Широта́ же вы́шнїѧ страны̀ по приложе́нїю ѿ стѣны̀ къ вы́шней ѡ҆́крестъ хра́ма, ꙗ҆́кѡ да разширѧ́етсѧ свы́ше, и҆ да ѿ до́лнихъ восхо́дѧтъ на гѡ́рнѧѧ, а҆ ѿ сре́днихъ на трекрѡ́внаѧ. καὶ τὸ εὖρος τῆς ἀνωτέρας τῶν πλευρῶν κατὰ τὸ πρόσθεμα ἐκ τοῦ τοίχου πρὸς τὴν ἀνωτέραν κύκλῳ τοῦ οἴκου, ὅπως διαπλατύνηται ἄνωθεν καὶ ἐκ τῶν κάτωθεν ἀναβαίνωσιν ἐπὶ τὰ ὑπερῷα καὶ ἐκ τῶν μέσων ἐπὶ τὰ τριώροφα.
8
8
И҆ ви́дѣхъ хра́ма высотꙋ̀ ѡ҆́крестъ разстоѧ́нїе стра́нъ ра́вно тро́сти шестѝ лакте́й разстѡѧ́нїѧ, καὶ τὸ θραὲλ τοῦ οἴκου ὕψος κύκλῳ διάστημα τῶν πλευρῶν ἴσον τῷ καλάμῳ, πηχῶν ἓξ διάστημα.
9
9
широта́ же стѣны̀ страны̀ внѣꙋ́дꙋ пѧтѝ лакте́й, и҆ прѡ́чаѧ междꙋ̀ страна́ми хра́ма, καὶ εὖρος τοῦ τοίχου τῆς πλευρᾶς ἔξωθεν πηχῶν πέντε· καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἀναμέσον τῶν πλευρῶν τοῦ οἴκου
10
10
и҆ междꙋ̀ прегра́дами широта̀ два́десѧти лакте́й, ѡ҆крꙋ́жность ѡ҆́крестъ хра́ма. καὶ ἀναμέσον τῶν ἐξεδρῶν εὖρος πηχῶν εἴκοσι, τὸ περιφερὲς τῷ οἴκῳ κύκλῳ.
11
11
Двє́ри же прегра́дъ ко про́чемꙋ две́рїй є҆ди́ныхъ ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ: и҆ две́рь є҆ди́на къ ю҆́гꙋ, широта́ же свѣ́та про́чагѡ пѧтѝ лакте́й широта̀ ѡ҆́крестъ. καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν ἐπὶ τὸ ἀπόλοιπον τῆς θύρας τῆς μιᾶς τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ ἡ θύρα ἡ μία πρὸς νότον, καὶ τὸ εὖρος τοῦ φωτὸς τοῦ ἀπολοίπου πηχῶν πέντε πλάτος κυκλόθεν.
12
12
Раздѣ́лъ же проти́вꙋ про́чемꙋ а҆́ки къ мо́рю се́дмьдесѧтъ лакте́й, широта̀ стѣны̀ раздѣлѧ́ющїѧ, широта̀ ѡ҆́крестъ пѧ́ть лакте́й, и҆ долгота̀ є҆ѧ̀ де́вѧтьдесѧтъ лакте́й καὶ τὸ διορίζον κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου ὡς πρὸς θάλασσαν πηχῶν ἑβδομήκοντα, πλάτος τοῦ τοίχου τοῦ διορίζοντος πηχῶν πέντε, εὖρος κυκλόθεν καὶ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν ἐνενήκοντα.
13
13
и҆ размѣ́ри проти́вꙋ хра́ма долготꙋ̀ сто̀ лакте́й, и҆ прѡ́чаѧ и҆ раздѣлѧ̑ющаѧ, и҆ стѣ́ны и҆́хъ въ долготꙋ̀ сто̀ лакте́й. καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ οἴκου μῆκος πηχῶν ἑκατόν, καὶ τὰ ἀπόλοιπα καὶ τὰ διορίζοντα καὶ οἱ τοῖχοι αὐτῶν μῆκος πηχῶν ἑκατόν,
14
14
И҆ широта̀ проти́вꙋ хра́ма, и҆ прѡ́чаѧ проти́вꙋ ста̀ лакте́й. καὶ τὸ εὖρος κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου καὶ τὰ ἀπόλοιπα κατέναντι πηχῶν ἑκατόν.
15
15
И҆ размѣ́ри долготꙋ̀ раздѣ́лꙋ проти́вꙋ лицꙋ̀ про́чемꙋ созадѝ хра́мꙋ томꙋ̀, и҆ прѡ́чаѧ ѡ҆ сїю̀ странꙋ̀ и҆ ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ ста̀ лакте́й долготꙋ̀: хра́мъ же и҆ оу҆́глы, и҆ є҆ла́мъ [притво́ръ] внѣ́шнїй, до́ски пѡ́стланы. καὶ διεμέτρησε μῆκος τοῦ διορίζοντος κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου τῶν κατόπισθεν τοῦ οἴκου ἐκείνου καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἔνθεν καὶ ἔνθεν πηχῶν ἑκατὸν τὸ μῆκος. καὶ ὁ ναὸς καὶ αἱ γωνίαι καὶ τὸ αἰλὰμ τὸ ἐξώτερον πεφατνωμένα,
16
16
И҆ ѻ҆́кна решє́тчатаѧ свѣщє́нїѧ ѡ҆́крестъ трїе́мъ (страна́мъ) є҆́же приница́ти: хра́мъ же и҆ ꙗ҆̀же бли́з̾ є҆гѡ̀ оу҆стла̑на дре́вомъ ѡ҆́крестъ, и҆ помо́стъ, и҆ ѿ помо́ста до ѻ҆́конъ: ѻ҆́кна же ѿворѧ́єма троѧ́кѡ на приница́нїе, καὶ αἱ θυρίδες δικτυωταί, ὑποφαύσεις κύκλῳ τοῖς τρισὶν ὥστε διακύπτειν· καὶ ὁ οἶκος καὶ τὰ πλησίον ἐξυλωμένα κύκλῳ καὶ τὸ ἔδαφος καὶ ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τῶν θυρίδων, καὶ αἱ θυρίδες ἀναπτυσσόμεναι τρισσῶς εἰς τὸ διακύπτειν.
17
17
и҆ да́же до до́мꙋ внꙋ́треннѧгѡ и҆ до внѣ́шнѧгѡ, и҆ на все́й стѣнѣ̀ ѡ҆́крестъ внꙋ́тренней и҆ внѣ́шней мѣ̑ры, καὶ ἕως πλησίον τῆς ἐσωτέρας καὶ ἕως τῆς ἐξωτέρας καὶ ἐφ' ὅλον τὸν τοῖχον κύκλῳ ἐν τῷ ἔσωθεν καὶ ἐν τῷ ἔξωθεν
18
18
и҆ и҆зва́ѧннїи херꙋві́ми и҆ фі́нїки: фі́нїкъ посредѣ̀ херꙋві́ма и҆ херꙋві́ма: два̀ лица̑ херꙋві́мꙋ: γεγλυμμένα Χερουβίμ, καὶ φοίνικες ἀναμέσον Χερούβ καὶ Χερούβ· δύο πρόσωπα τῷ Χερούβ,
19
19
лицѐ человѣ́ческо къ фі́нїкꙋ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆ лицѐ льво́во къ фі́нїкꙋ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ, и҆зва́ѧнъ ве́сь хра́мъ ѡ҆́крестъ. πρόσωπον ἀνθρώπου πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ πρόσωπον λέοντος πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν· διαγεγλυμμένος ὅλος ὁ οἶκος κυκλόθεν,
20
20
Ѿ помо́ста да́же до сво́да херꙋві́ми и҆ фі́нїки и҆зва́ѧни. ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τοῦ φατνώματος τὰ Χερουβὶμ καὶ οἱ φοίνικες διαγεγλυμμένοι.
21
21
Ст҃о́е же и҆ хра́мъ ѿверза́емь на четы́ри страны̑, пред̾ лице́мъ ст҃ы́хъ видѣ́нїе ꙗ҆́кѡ зра́къ тре́бника древѧ́на, καὶ τὸ ἅγιον καὶ ὁ ναὸς ἀναπτυσσόμενος τετράγωνα. κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ὅρασις ὡς ὄψις
22
22
трѝ ла̑кти высота̀ є҆гѡ̀, а҆ долгота̀ двꙋ̀ лакте́й, и҆ широта̀ та́кожде: и҆мѣ́ѧше же ро́ги, и҆ ѡ҆снова́нїе є҆гѡ̀ и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀ дрєвѧ́ны. И҆ речѐ ко мнѣ̀: сїѧ̀ трапе́за, ꙗ҆́же пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ: θυσιαστηρίου ξυλίνου, πηχῶν τριῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ καὶ τὸ μῆκος πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δύο· καὶ κέρατα εἶχε, καὶ ἡ βάσις αὐτοῦ καὶ οἱ τοῖχοι αὐτοῦ ξύλινοι· καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ τράπεζα ἡ πρὸ προσώπου Κυρίου. καὶ δύο θυρώματα τῷ ναῷ
23
23
дво́и же двє́ри хра́мꙋ и҆ дво́и двє́ри ст҃о́мꙋ, καὶ τῷ ἁγίῳ·
24
24
двои́мъ две́ремъ враща́ющымсѧ: двѣ̀ верєѝ є҆ди̑нымъ, и҆ двѣ̀ верєѝ вторы̑мъ две́ремъ. δύο θυρώματα τοῖς δυσὶ θυρώμασι τοῖς στροφωτοῖς, δύο θυρώματα τῷ ἑνὶ καὶ δύο θυρώματα τῇ θύρᾳ τῇ δευτέρᾳ.
25
25
И҆ ваѧ̑нїѧ над̾ ни́ми и҆ над̾ две́рьми хра́ма херꙋві́мъ и҆ фі́нїки, по ваѧ́нїю ст҃ы́хъ, и҆ древеса̀ потрє́бна пред̾ лице́мъ є҆ла́ма [притво́ра] ѿ внѣꙋ́дꙋ, καὶ γλυφὴ ἐπ' αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὰ θυρώματα τοῦ ναοῦ Χερουβίμ, καὶ φοίνικες κατὰ τὴν γλυφὴν τῶν ἁγίων, καὶ σπουδαῖα ξύλα κατὰ πρόσωπον τοῦ αἰλὰμ ἔξωθεν
26
26
и҆ ѻ҆́кна сокровє́на. И҆ размѣ́ри сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ въ покро́вѣхъ є҆ла́ма, и҆ страны̑ хра́ма древа́ми сопрѧжены̀. καὶ θυρίδες κρυπταί. καὶ διεμέτρησεν ἔνθεν καὶ ἔνθεν εἰς τὰ ὀροφώματα τοῦ αἰλὰμ καὶ τὰ πλευρὰ τοῦ οἴκου ἐζυγωμένα.
Глава́ м҃в
Κεφάλαιο 42
1
1
И҆ введе́ мѧ во дво́ръ внѣ́шнїй на восто́ки, прѧ́мѡ вра́тъ ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ, и҆ введе́ мѧ (внꙋ́трь), и҆ сѐ, прегра́дъ пѧ́ть держа́щыѧсѧ про́чагѡ и҆ держа́щыѧсѧ предѣ́ла къ сѣ́верꙋ, ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν κατά ἀνατολὰς κατέναντι τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ εἰσήγαγέ με, καὶ ἰδοὺ ἐξέδραι πέντε ἐχόμεναι τοῦ ἀπολοίπου καὶ ἐχόμεναι τοῦ διορίζοντος πρὸς βορρᾶν,
2
2
проти́вꙋ лица̀ ста̀ лакте́й долгота̀ къ сѣ́верꙋ, а҆ широта̀ пѧтьдесѧ́тъ лакте́й, ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν μῆκος πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ πλάτος πεντήκοντα πηχῶν,
3
3
распи̑саны ꙗ҆́коже врата̀ двора̀ внꙋ́треннѧгѡ, и҆ ꙗ҆́коже междꙋстѡ́лпїѧ внѣ́шнѧгѡ двора̀ чинорасполо́жєны, прѧмоли̑чны притво́ры трѝ. διαγεγραμμέναι ὃν τρόπον αἱ πύλαι τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας καὶ ὃν τρόπον τὰ περίστυλα τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας, ἐστιχισμέναι ἀντιπρόσωποι στοαὶ τρισσαί.
4
4
И҆ прѧ́мѡ прегра́дамъ прохо́дъ десѧтѝ лакте́й въ широтꙋ̀, во внꙋ́трєннѧѧ пꙋтѝ є҆ди́нагѡ ла́ктѧ на сто̀ лакте́й долгота̀, и҆ двє́ри и҆́хъ къ сѣ́верꙋ. καὶ κατέναντι τῶν ἐξεδρῶν περίπατος πηχῶν δέκα τὸ πλάτος, ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν τὸ μῆκος· καὶ τὰ θυρώματα αὐτῶν πρὸς βορρᾶν.
5
5
И҆ прохо́ди го́рничнїи та́кожде, ꙗ҆́кѡ и҆зница́ше междꙋсто́лпїе и҆з̾ негѡ̀, ѿ до́лнагѡ междꙋсто́лпїѧ, и҆ разстоѧ́нїе: си́це междꙋсто́лпїе и҆ разстоѧ́нїе, καὶ οἱ περίπατοι οἱ ὑπερῷοι ὡσαύτως, ὅτι ἐξείχετο τὸ περίστυλον ἐξ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὑποκάτωθεν περιστύλου, καὶ τὸ διάστημα· οὕτως περίστυλον καὶ διάστημα
6
6
и҆ си́це притво́ры: поне́же трегꙋ̑бы бѧ́хꙋ и҆ столпѡ́въ не и҆мѣ́ша, ꙗ҆́коже столпѝ прегра́дъ: тогѡ̀ ра́ди и҆зница́хꙋ и҆з̾ ни́жнихъ и҆ сре́днихъ ѿ землѝ. καὶ οὕτως στοαί· διότι τριπλαῖ ἦσαν καὶ στύλους οὐκ εἶχον καθὼς οἱ στῦλοι τῶν ἐξωτέρων, διὰ τοῦτο ἐξείχοντο τῶν ὑποκάτωθεν καὶ τῶν μέσων ἀπὸ τῆς γῆς.
7
7
И҆ свѣ́тъ внѣꙋ́дꙋ, ꙗ҆́коже прегра̑ды двора̀ внѣ́шнѧгѡ, зрѧ́щыѧ проти́вꙋ прегра́дамъ, ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ, долгота̀ пѧти́десѧти лакте́й. καὶ φῶς ἔξωθεν ὃν τρόπον αἱ ἐξέδραι τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας αἱ βλέπουσαι ἀπέναντι τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν, μῆκος πηχῶν πεντήκοντα·
8
8
Занѐ долгота̀ прегра́дъ зрѧ́щихъ во дво́ръ внѣ́шнїй бѧ́ше пѧти́десѧти лакте́й, и҆ ты̑ѧ сꙋ́ть прѧмоли̑чны тѣ̑мъ: все́ же (бѣ̀) ста̀ лакте́й. ὅτι τὸ μῆκος τῶν ἐξεδρῶν τῶν βλεπουσῶν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν ἦν πηχῶν πεντήκοντα, καὶ αὐταί εἰσιν αἱ ἀντιπρόσωποι ταύταις· τὸ πᾶν πηχῶν ἑκατόν.
9
9
Двє́ри же прегра́дъ тѣ́хъ вхо́да, и҆̀же на восто́ки, є҆́же входи́ти и҆́ми ѿ двора̀ внѣ́шнѧгѡ, καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν τούτων τῆς εἰσόδου τῆς πρὸς ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας
10
10
по свѣ́тꙋ сꙋ́щагѡ въ нача́лѣ прохо́да: и҆ къ ю҆́гꙋ на лицѐ ю҆́га, и҆ прѧ́мѡ про́чемꙋ, и҆ прѧ́мѡ раздѣле́нїѧ, и҆ прегра̑ды, κατὰ τὸ φῶς τοῦ ἐν ἀρχῇ περιπάτου. καὶ τὰ πρὸς νότον κατὰ πρόσωπον τοῦ νότου κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου καὶ κατὰ πρόσωπον τοῦ διορίζοντος ἐξέδραι,
11
11
и҆ прохо́дъ проти́вꙋ лицꙋ̀ и҆́хъ, по мѣ́рамъ прегра́дъ ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ и҆ по долготѣ̀ и҆́хъ и҆ по широтѣ̀ и҆́хъ, и҆ по всѣ̑мъ и҆схо́дѡмъ и҆́хъ и҆ по всѣ̑мъ враще́нїємъ и҆́хъ, и҆ по свѣ́тѡмъ и҆́хъ и҆ по две́ремъ и҆́хъ, καὶ ὁ περίπατος κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κατὰ τὰ μέτρα ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν καὶ κατὰ τὸ μῆκος αὐτῶν καὶ κατὰ τὸ εὖρος αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐπιστροφὰς αὐτῶν καὶ κατὰ τά φῶτα αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ θυρώματα αὐτῶν
12
12
прегра́дъ ꙗ҆̀же къ ю҆́гꙋ, и҆ по две́ремъ ѿ нача́ла прохо́да а҆́ки къ свѣ́тꙋ разстоѧ́нїѧ тро́сти, и҆ на восто́къ є҆́же входи́ти и҆́ми. τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς νότον καὶ κατὰ τὰ θυρώματα ἀπ' ἀρχῆς τοῦ περιπάτου ὡς ἐπὶ φῶς διαστήματος καλάμου καὶ κατὰ ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν. -
13
13
И҆ речѐ ко мнѣ̀: прегра̑ды, ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ, и҆ прегра̑ды, ꙗ҆̀же къ ю҆́гꙋ, сꙋ́щыѧ проти́вꙋ лицꙋ̀ разстоѧ́нїй, сїѧ̑ сꙋ́ть прегра̑ды ст҃а́гѡ, въ ни́хже ꙗ҆дѧ́тъ жерцы̀ сы́нове садꙋ́кѡвы, и҆̀же пристꙋпа́ютъ ко гдⷭ҇еви, ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, и҆ та́мѡ положа́тъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ и҆ же́ртвꙋ, и҆ ꙗ҆̀же за грѣхѝ и҆ ꙗ҆̀же за невѣ́дѣнїе, поне́же мѣ́сто ст҃о є҆́сть. Καὶ εἶπε πρός με· αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς βορρᾶν, καὶ αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς νότον αἱ οὖσαι κατὰ πρόσωπον τῶν διαστημάτων, αὗταί εἰσιν αἱ ἐξέδραι τοῦ ἁγίου, ἐν αἷς φάγονται ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες πρὸς Κύριον τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· καὶ ἐκεῖ θήσουσι τὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας καὶ τὰ περὶ ἀγνοίας, διότι ὁ τόπος ἅγιος.
14
14
Да не вхо́дѧтъ та́мѡ, кромѣ̀ жерцє́въ, и҆ да не и҆схо́дѧтъ ѿ ст҃а́гѡ во дво́ръ внѣ́шнїй, ꙗ҆́кѡ да прⷭ҇нѡ ст҃и бꙋ́дꙋтъ приносѧ́щїи, и҆ да не прикаса́ютсѧ ри́замъ и҆́хъ, въ ни́хже слꙋ́жатъ, поне́же ст҃а сꙋ́ть, но да ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ ри̑зы и҆́ны, є҆гда̀ прикаса́ютсѧ лю́демъ. οὐκ εἰσελεύσονται ἐκεῖ πάρεξ τῶν ἱερέων· οὐκ ἐξελεύσονται ἐκ τοῦ ἁγίου εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, ὅπως διαπαντὸς ἅγιοι ὦσιν οἱ προσάγοντες, καὶ μὴ ἅπτωνται τοῦ στολισμοῦ αὐτῶν, ἐν οἷς λειτουργοῦσιν ἐν αὐτοῖς, διότι ἅγιά ἐστι· καὶ ἐνδύσονται ἱμάτια ἕτερα, ὅταν ἅπτωνται τοῦ λαοῦ. -
15
15
И҆ соверши́сѧ размѣ́ренїе хра́ма внꙋтрьꙋ́дꙋ. И҆ и҆зведе́ мѧ по пꙋтѝ вра́тъ зрѧ́щихъ на восто́къ, и҆ размѣ́ри подо́бїе хра́ма ѡ҆́крестъ чинорасположе́нїемъ. Καὶ συνετελέσθη ἡ διαμέτρησις τοῦ οἴκου ἔσωθεν. καὶ ἐξήγαγέ με καθ' ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε τὸ ὑπόδειγμα τοῦ οἴκου κυκλόθεν ἐν διατάξει.
16
16
И҆ ста̀ созадѝ вра́тъ зрѧ́щихъ на восто́къ, и҆ размѣ́ри пѧ́ть сѡ́тъ тро́стїю мѣ́рною. καὶ ἔστη κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
17
17
И҆ ѡ҆брати́сѧ на сѣ́веръ, и҆ размѣ́ри на лицѐ сѣ́вера лакте́й пѧ́ть сѡ́тъ тро́стїю мѣ́рною. καὶ ἐπέστρεψε πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ βορρᾶ πήχεις πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
18
18
И҆ ѡ҆брати́сѧ къ мо́рю, и҆ размѣ́ри на лицѐ мо́рѧ пѧ́ть сѡ́тъ лакте́й тро́стїю мѣ́рною. καὶ ἐπέστρεψε πρὸς θάλασσαν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τῆς θαλάσσης πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου.
19
19
И҆ ѡ҆брати́сѧ на ю҆́гъ, и҆ размѣ́ри проти́вꙋ ю҆́гꙋ пѧ́ть сѡ́тъ тро́стїю мѣ́рною. καὶ ἐπέστρεψε πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ νότου πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
20
20
Четы́ри страны̑ то́южде тро́стїю: и҆ расположѝ є҆го̀, и҆ ѡ҆гра́дꙋ ѡ҆́крестъ є҆мꙋ̀, пѧ́ть сѡ́тъ лакте́й (долготꙋ̀) на восто́къ, и҆ пѧ́ть сѡ́тъ лакте́й широтꙋ̀, є҆́же разлꙋча́ти междꙋ̀ ст҃ы́ми и҆ междꙋ̀ предстѣ́нїемъ сꙋ́щимъ въ чиноположе́нїи хра́ма. τὰ τέσσαρα μέρη τοῦ αὐτοῦ καλάμου. καὶ διέταξεν αὐτὸν καὶ περίβολον αὐτῶν κύκλῳ πεντακοσίων πρὸς ἀνατολὰς καὶ πεντακοσίων πηχῶν εὖρος τοῦ διαστέλλειν ἀναμέσον τῶν ἁγίων καὶ ἀναμέσον τοῦ προτειχίσματος τοῦ ἐν διατάξει τοῦ οἴκου.
Глава́ м҃г
Κεφάλαιο 43
1
1
И҆ веде́ мѧ ко вратѡ́мъ зрѧ́щымъ на восто́ки и҆ и҆зведе́ мѧ: ΚΑΙ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἐξήγαγέ με,
2
2
и҆ сѐ, сла́ва бг҃а і҆и҃лева грѧдѧ́ше по пꙋтѝ вра́тъ зрѧ́щихъ на восто́ки, и҆ гла́съ полка̀ а҆́ки гла́съ оу҆сꙋгꙋблѧ́ющихъ мно́гихъ, и҆ землѧ̀ свѣтѧ́шесѧ а҆́ки свѣ́тъ ѿ сла́вы є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ. καὶ ἰδοὺ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἤρχετο κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολάς, καὶ φωνὴ τῆς παρεμβολῆς ὡς φωνὴ διπλασιαζόντων πολλῶν, καὶ ἡ γῆ ἐξέλαμπεν ὡς φέγγος ἀπὸ τῆς δόξης κυκλόθεν.
3
3
И҆ видѣ́нїе, є҆́же ви́дѣхъ, по видѣ́нїю, є҆́же ви́дѣхъ, є҆гда̀ вхожда́хъ пома́зати гра́дъ: и҆ видѣ́нїе колесни́цы, ю҆́же ви́дѣхъ, подо́бѧшесѧ видѣ́нїю, є҆́же ви́дѣхъ на рѣцѣ̀ хова́ръ. И҆ падо́хъ на лицѐ моѐ. καὶ ἡ ὅρασις, ἣν εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ὅτε εἰσεπορευόμην τοῦ χρῖσαι τὴν πόλιν, καὶ ἡ ὅρασις τοῦ ἅρματος, οὗ εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ· καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
4
4
Сла́ва же гдⷭ҇нѧ вни́де во хра́мъ по пꙋтѝ вра́тъ зрѧ́щихъ на восто́къ. καὶ δόξα Κυρίου εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς.
5
5
И҆ взѧ́ мѧ дꙋ́хъ и҆ введе́ мѧ во дво́ръ внꙋ́треннїй: и҆ сѐ, по́лнъ сла́вы до́мъ гдⷭ҇ень. καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης Κυρίου ὁ οἶκος.
6
6
И҆ ста́хъ, и҆ сѐ, гла́съ ѿ хра́ма гл҃ющагѡ ко мнѣ̀, и҆ мꙋ́жъ стоѧ́ше бли́з̾ менє̀ καὶ ἔστην, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τοῦ οἴκου λαλοῦντος πρός με, καὶ ὁ ἀνὴρ εἱστήκει ἐχόμενός μου.
7
7
и҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ ли є҆сѝ мѣ́сто прⷭ҇то́ла моегѡ̀ и҆ мѣ́сто стопы̀ но́гъ мои́хъ, и҆дѣ́же всели́тсѧ и҆́мѧ моѐ средѣ̀ до́мꙋ і҆и҃лева во вѣ́къ; и҆ не ѡ҆сквернѧ́тъ ктомꙋ̀ и҆́мене моегѡ̀ ст҃а́гѡ до́мъ і҆и҃левъ, ті́и и҆ старѣ̑йшины и҆́хъ во блꙋже́нїи свое́мъ и҆ во оу҆бі́йствахъ старѣ́йшинъ свои́хъ средѣ̀ себє̀, καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τὸν τόπον τοῦ θρόνου μου καὶ τὸν τόπον τοῦ ἴχνους τῶν ποδῶν μου, ἐν οἷς κατασκηνώσει τὸ ὄνομά μου ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραὴλ τὸν αἰῶνα· καὶ οὐ βεβηλώσουσιν οὐκέτι οἶκος ᾿Ισραὴλ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, αὐτοὶ καὶ οἱ ἡγούμενοι αὐτῶν, ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς φόνοις τῶν ἡγουμένων ἐν μέσῳ αὐτῶν,
8
8
внегда̀ полага́хꙋ преддве́рїе моѐ во преддве́рїихъ свои́хъ и҆ пра́ги моѧ̑ бли́з̾ пра́гѡвъ свои́хъ: и҆ да́ша стѣ́нꙋ мою̀ ꙗ҆́кѡ держа́щꙋюсѧ менє̀ и҆ ѻ҆́нѣхъ, и҆ ѡ҆скверни́ша и҆́мѧ моѐ ст҃о́е въ беззако́нїихъ свои́хъ, ꙗ҆̀же творѧ́хꙋ: и҆ сконча́хъ ѧ҆̀ въ ꙗ҆́рости мое́й и҆ во и҆збїе́нїи: ἐν τῷ τιθέναι αὐτοὺς τὸ πρόθυρόν μου ἐν τοῖς προθύροις αὐτῶν καὶ τὰς φλιάς μου ἐχομένας τῶν φλιῶν αὐτῶν καὶ ἔδωκαν τὸν τοῖχόν μου ὡς συνεχόμενον ἐμοῦ καὶ αὐτῶν καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, αἷς ἐποίουν· καὶ ἐξέτριψα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ ἐν φόνῳ.
9
9
и҆ нн҃ѣ да ѿри́нꙋтъ блꙋже́нїе своѐ и҆ оу҆бі̑йства старѣ́йшинъ свои́хъ ѿ менє̀, и҆ вселю́сѧ средѣ̀ и҆́хъ во вѣ́къ. καὶ νῦν ἀπωσάσθωσαν τὴν πορνείαν αὐτῶν καὶ τοὺς φόνους τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἀπ' ἐμοῦ, καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν αἰῶνα.
10
10
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, покажѝ до́мꙋ і҆и҃левꙋ хра́мъ, и҆ да преста́нꙋтъ ѿ грѣхѡ́въ свои́хъ: и҆ видѣ́нїе є҆гѡ̀, и҆ чиноположе́нїе є҆гѡ̀, καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, δεῖξον τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τὸν οἶκον, καὶ κοπάσουσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· καὶ τὴν ὅρασιν αὐτοῦ καὶ τὴν διάταξιν αὐτοῦ,
11
11
и҆ ті́и прїимꙋ́тъ ка́знь свою̀ ѡ҆ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша: и҆ распи́шеши хра́мъ и҆ оу҆гото́ванїе є҆гѡ̀, и҆ и҆схо́ды є҆гѡ̀ и҆ вхо́ды є҆гѡ̀, и҆ бытїѐ є҆гѡ̀ и҆ всѧ̑ повелѣ̑нїѧ є҆гѡ̀ и҆ всѧ̑ зако́ны є҆гѡ̀ возвѣсти́ши и҆̀мъ и҆ да впи́шеши пред̾ ни́ми, и҆ снабдѧ́тъ всѧ̑ ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ и҆ всѧ̑ повелѣ̑нїѧ моѧ̑ и҆ сотворѧ́тъ ѧ҆̀. καὶ αὐτοὶ λήψονται τὴν κόλασιν αὐτῶν περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν. καὶ διαγράψεις τὸν οἶκον καὶ τὰς ἐξόδους αὐτοῦ καὶ τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ πάντα τά προστάγματα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ γνωριεῖς αὐτοῖς καὶ διαγράψεις ἐναντίον αὐτῶν, καὶ φυλάξονται πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσουσιν αὐτά·
12
12
И҆ расписа́нїе хра́ма на верхꙋ̀ горы̀: всѝ предѣ́лы є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть. καὶ τὴν διαγραφὴν τοῦ οἴκου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους, πάντα τὰ ὅρια αὐτοῦ κυκλόθεν ἅγια ἁγίων.
13
13
Се́й зако́нъ хра́ма, и҆ сїѧ̀ мѣ́ра тре́бника, въ ла́коть ла́ктѧ и҆ дла́ни, нѣ́дро глꙋбины̀ ла́коть на ла́коть и҆ ла́коть въ широтꙋ̀, и҆ ѡ҆гражде́нїе оу҆́стїѧ є҆мꙋ̀ ѡ҆́крестъ, пѧ́ди. Καὶ ταῦτα τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν πήχει τοῦ πήχεως καὶ παλαιστῆς· κόλπωμα βάθους ἐπὶ πῆχυν καὶ πῆχυς τὸ εὖρος, καὶ γεῖσος ἐπὶ τὸ χεῖλος αὐτοῦ κυκλόθεν σπιθαμῆς. καὶ τοῦτο τὸ ὕψος τοῦ θυσιαστηρίου·
14
14
И҆ сїѧ̀ высота̀ тре́бника, и҆ ѿ глꙋбины̀ нача́ла вдоле́нїѧ є҆гѡ̀ ко ѡ҆чисти́лищꙋ вели́комꙋ, є҆́же внизꙋ̀, двꙋ́хъ лакте́й, широта́ же ла́коть: а҆ ѿ ѡ҆чисти́лища ма́лагѡ ко ѡ҆чисти́лищꙋ вели́комꙋ ла̑кти четы́ри, и҆ широта̀ ла́коть. ἐκ βάθους τῆς ἀρχῆς τοῦ κοιλώματος αὐτοῦ πρὸς τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα τὸ ὑποκάτωθεν πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πήχεως· καὶ ἀπὸ τοῦ ἱλαστηρίου τοῦ μικροῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα πήχεις τέσσαρες καὶ εὖρος πῆχυς·
15
15
И҆ а҆рїи́лъ четы́рехъ лакте́й, а҆ ѿ а҆рїи́ла и҆ вы́ше рогѡ́въ ла́коть: καὶ τῷ ἀριὴλ πηχῶν τεσσάρων, καὶ ἀπὸ τοῦ ἀριὴλ καὶ ὑπεράνω τῶν κεράτων πῆχυς·
16
16
а҆рїи́лъ же двана́десѧть лакте́й въ долготꙋ̀ и҆ двана́десѧть лакте́й въ широтꙋ̀, четвероꙋго́ленъ на четы́ри ча̑сти своѧ̑. καὶ τὸ ἀριὴλ πηχῶν δώδεκα μήκους ἐπὶ πήχεις δώδεκα πλάτους, τετράγωνον ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ.
17
17
И҆ ѡ҆чисти́лище четырена́десѧть лакте́й въ долготꙋ̀ и҆ четырена́десѧть лакте́й въ широтꙋ̀, четвероꙋго́лно на четы́ри ча̑сти своѧ̑: и҆ ѡ҆гражде́нїе є҆мꙋ̀ ѡ҆́крестъ ѡ҆крꙋжа́ющее є҆го̀ по́лъ ла́ктѧ, и҆ ѡ҆бдержа́нїе є҆гѡ̀ ла́коть ѡ҆́крестъ, и҆ степє́ни є҆гѡ̀ зрѧ́щыѧ на восто́къ. καὶ τὸ ἱλαστήριον πηχῶν δεκατεσσάρων τὸ μῆκος ἐπὶ πήχεις δεκατέσσαρας τὸ εὖρος ἐπὶ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ· καὶ τὸ γεῖσος αὐτῷ κυκλόθεν κυκλούμενον αὐτῷ. ἥμισυ πήχεως, καὶ τὸ κύκλωμα αὐτοῦ πῆχυς κυκλόθεν· καὶ οἱ κλιμακτῆρες αὐτοῦ βλέποντες κατὰ ἀνατολάς.
18
18
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: сїѧ̑ за́пѡвѣди тре́бника въ де́нь сотворе́нїѧ є҆гѡ̀, є҆́же возноси́ти на не́мъ всесожжє́нїѧ и҆ возлива́ти на́нь кро́вь. καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ταῦτα τὰ προστάγματα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν ἡμέρᾳ ποιήσεως αὐτοῦ τοῦ ἀναφέρειν ἐπ' αὐτοῦ ὁλοκαυτώματα καὶ προσχέειν πρὸς αὐτὸ αἷμα.
19
19
И҆ да́си жерцє́мъ и҆ леѵі́тѡмъ, и҆̀же сꙋ́ть ѿ сѣ́мене садꙋ́кова, пристꙋпа́ющымъ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ, є҆́же слꙋжи́ти мнѣ̀, телца̀ ѿ говѧ́дъ за грѣ́хъ: καὶ δώσεις τοῖς ἱερεῦσι τοῖς Λευίταις τοῖς ἐκ τοῦ σπέρματος Σαδδοὺκ τοῖς ἐγγίζουσι πρός με, λέγει Κύριος ὁ Θεός, τοῦ λειτουργεῖν μοι, μόσχον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας·
20
20
и҆ да во́змꙋтъ ѿ кро́ве є҆гѡ̀ и҆ да возложа́тъ на четы́ри ро́ги тре́бника и҆ на четы́ри ча̑сти ѡ҆чисти́лища и҆ на ѡ҆снова́нїе ѡ҆́крестъ, и҆ ѡ҆кропи́ши є҆̀, и҆ ѡ҆чи́стѧтъ є҆̀: καὶ λήψονται ἐκ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσουσιν ἐπὶ τὰ τέσσαρα κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱλαστηρίου καὶ ἐπὶ τὴν βάσιν κύκλῳ καὶ ἐξιλάσονται αὐτό·
21
21
и҆ да во́змꙋтъ телца̀, и҆́же за грѣ́хъ, и҆ да сожже́тсѧ во ѿлꙋче́ннѣмъ хра́мѣ внѣ̀ ст҃ы́хъ. καὶ λήψονται τὸν μόσχον τὸν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κατακαυθήσεται ἐν τῷ ἀποκεχωρισμένῳ τοῦ οἴκου ἔξωθεν τῶν ἁγίων.
22
22
А҆ во вторы́й де́нь да во́змꙋтъ два̀ кѡ́злища ѿ ко́зъ непоро́чныхъ за грѣ́хъ и҆ да ѡ҆чи́стѧтъ тре́бникъ, ꙗ҆́коже ѡ҆чи́стиша телце́мъ. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ λήψονται ἐρίφους δύο αἰγῶν ἀμώμους ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καθότι ἐξιλάσαντο ἐν τῷ μόσχῳ·
23
23
И҆ є҆гда̀ сконча́ютъ ѡ҆чище́нїе, да принесꙋ́тъ телца̀ ѿ говѧ́дъ непоро́чна и҆ ѻ҆вна̀ ѿ ѻ҆ве́цъ непоро́чна, καὶ μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν ἐξιλασμὸν προσοίσουσι μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον καὶ κριὸν ἐκ προβάτων ἄμωμον,
24
24
и҆ да принесетѐ пред̾ гдⷭ҇а: и҆ да возве́ргꙋтъ на нѧ̀ жерцы̀ со́ль и҆ да вознесꙋ́тъ ѧ҆̀ гдⷭ҇еви всесожжє́нїѧ. καὶ προσοίσετε ἐναντίον Κυρίου, καὶ ἐπιρρίψουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπ' αὐτὰ ἅλα καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ.
25
25
Се́дмь дні́й да сотвори́ши ко́злище за грѣ́хъ по всѧ̑ дни̑, и҆ телца̀ ѿ говѧ́дъ и҆ ѻ҆вна̀ ѿ ѻ҆ве́цъ непоро́чна, да сотворѧ́тъ се́дмь дні́й: ἑπτὰ ἡμέρας ποιήσεις ἔριφον ὑπὲρ ἁμαρτίας καθ' ἡμέραν καὶ μόσχον ἐκ βοῶν καὶ κριὸν ἐκ προβάτων, ἄμωμα ποιήσουσιν
26
26
и҆ да ѡ҆чи́стѧтъ тре́бникъ и҆ ѡ҆свѧтѧ́тъ є҆го̀, и҆ напо́лнѧтъ рꙋ́ки своѧ̑. ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καὶ καθαριοῦσιν αὐτὸ καὶ πλήσουσι χεῖρας αὐτῶν.
27
27
И҆ сконча́ютъ се́дмь дні́й, и҆ бꙋ́детъ ѿ ѻ҆сма́гѡ днѐ и҆ пото́мъ, сотворѧ́тъ жерцы̀ на же́ртвенницѣ всесожжє́нїѧ ва̑ша и҆ ꙗ҆̀же спасе́нїѧ ва́шегѡ: и҆ прїимꙋ́ вы, гл҃етъ гдⷭ҇ь. καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν. καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος.
Глава́ м҃д
Κεφάλαιο 44
1
1
И҆ ѡ҆брати́ мѧ на пꙋ́ть вра́тъ ст҃ы́хъ внѣ́шнихъ, зрѧ́щихъ на восто́ки: и҆ сїѧ̑ бѧ́хꙋ затворє́нна. ΚΑΙ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη.
2
2
И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сїѧ̑ врата̀ заключє́нна бꙋ́дꙋтъ и҆ не ѿве́рзꙋтсѧ, и҆ никто́же про́йдетъ и҆́ми: ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ вни́детъ и҆́ми, и҆ бꙋ́дꙋтъ заключє́нна. καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι' αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἰσελεύσεται δι' αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη·
3
3
Занѐ старѣ́йшина се́й сѧ́детъ въ ни́хъ ꙗ҆́сти хлѣ́бъ пред̾ гдⷭ҇емъ: по пꙋтѝ є҆ла́ма [притво́ра] вра́тъ вни́детъ и҆ по пꙋтѝ є҆гѡ̀ и҆зы́детъ. διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐξελεύσεται. -
4
4
И҆ введе́ мѧ по пꙋтѝ вра́тъ ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ, прѧ́мѡ хра́мꙋ: и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, по́лнъ сла́вы до́мъ гдⷭ҇ень. И҆ падо́хъ ни́цъ на лицы̀ мое́мъ. Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
5
5
И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сы́не человѣ́чь, сложѝ въ се́рдцы твое́мъ, и҆ ви́ждь ѻ҆чи́ма твои́ма и҆ оу҆ши́ма твои́ма слы́ши всѧ̑, є҆ли̑ка а҆́зъ гл҃ю съ тобо́ю, по всѣ̑мъ повелѣ́нїємъ хра́ма гдⷭ҇нѧ и҆ по всѣ̑мъ оу҆законе́нїємъ є҆гѡ̀: и҆ оу҆стро́иши се́рдце твоѐ на вхо́дъ хра́ма по всѣ̑мъ и҆схо́дамъ є҆гѡ̀ во всѣ́хъ ст҃ы́хъ. καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ ἰδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε πάντα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ μετὰ σοῦ, κατὰ πάντα τά προστάγματα τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ κατὰ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ· καὶ τάξεις τὴν καρδίαν σου εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτοῦ ἐν πᾶσι τοῖς ἁγίοις.
6
6
И҆ рече́ши къ до́мꙋ прогнѣвлѧ́ющемꙋ мѧ̀, къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: да довлѣ́етъ ва́мъ ѿ всѣ́хъ беззако́нїй ва́шихъ, до́ме і҆и҃левъ, καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ,
7
7
є҆́же вводи́ти ва́мъ сы́ны и҆ноплеме́нничы неѡбрѣ̑заны се́рдцемъ и҆ неѡбрѣ̑заны пло́тїю, є҆́же быва́ти и҆̀мъ во ст҃ы́хъ мои́хъ, и҆ ѡ҆сквернѧ́хꙋ ѧ҆̀, є҆гда̀ прино́сите вы̀ хлѣ́бы, тꙋ́къ и҆ мѧса̀ и҆ кро́вь: и҆ престꙋпа́сте завѣ́тъ мо́й во всѣ́хъ беззако́нїихъ ва́шихъ, τοῦ εἰσαγαγεῖν ὑμᾶς υἱοὺς ἀλλογενεῖς ἀπεριτμήτους καρδίᾳ καὶ ἀπεριτμήτους σαρκὶ τοῦ γίνεσθαι ἐν τοῖς ἁγίοις μου, καὶ ἐβεβήλουν αὐτὰ ἐν τῷ προσφέρειν ὑμᾶς ἄρτους, στέαρ καὶ αἷμα, καὶ παρεβαίνετε τὴν διαθήκην μου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν
8
8
и҆ не снабдѣ́сте храни́ти стражбы̑ во ст҃ы́хъ мои́хъ, и҆ поста́висте страже́й стрещѝ стражбы̑ ст҃ы́хъ мои́хъ себѣ̀. καὶ διετάξατε τοῦ φυλάσσειν φυλακὰς ἐν τοῖς ἁγίοις μου.
9
9
Тогѡ̀ ра́ди си́це гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь: всѧ́къ сы́нъ и҆ноплеме́нничь неѡбрѣ́занъ се́рдцемъ и҆ неѡбрѣ́занъ пло́тїю да не вни́детъ во ст҃а̑ѧ моѧ̑ во всѣ́хъ сынѣ́хъ и҆ноплеме́нничихъ, и҆̀же сꙋ́ть средѣ̀ до́мꙋ і҆и҃лева: διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς ἀπερίτμητος καρδίᾳ καὶ ἀπερίτμητος σαρκὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ἅγιά μου ἐν πᾶσιν υἱοῖς ἀλλογενῶν τῶν ὄντων ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραήλ,
10
10
но и҆ леѵі́ти, и҆́же ѿверго́шасѧ менє̀, є҆гда̀ заблꙋжда́ше і҆и҃ль, и҆̀же заблꙋди́ша ѿ менє̀ в̾слѣ́дъ по́мыслѡвъ свои́хъ, и҆ во́змꙋтъ непра́вдꙋ свою̀ ἀλλ' ἢ οἱ Λευῖται, οἵτινες ἀφήλαντο ἀπ' ἐμοῦ ἐν τῷ πλανᾶσθαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ κατόπισθεν τῶν ἐνθυμημάτων αὐτῶν, καὶ λήψονται ἀδικίαν αὐτῶν
11
11
и҆ бꙋ́дꙋтъ слꙋжа́ще во ст҃ы́хъ мои́хъ, вратари̑ оу҆ две́рїй хра́ма и҆ слꙋжа́щїи хра́мꙋ: ті́и да закала́ютъ жє́ртвы и҆ всесожжє́нїѧ лю́демъ и҆ ті́и да ста́нꙋтъ пред̾ людьмѝ, є҆́же слꙋжи́ти и҆̀мъ. καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἁγίοις μου λειτουργοῦντες θυρωροὶ ἐπὶ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου καὶ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ· οὗτοι σφάξουσι τὰς θυσίας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα τῷ λαῷ, καὶ οὗτοι στήσονται ἐναντίον τοῦ λαοῦ τοῦ λειτουργεῖν αὐτοῖς.
12
12
Поне́же слꙋжи́ша и҆̀мъ пред̾ лице́мъ кꙋмі́рѡвъ свои́хъ, и҆ бы́сть до́мꙋ і҆и҃левꙋ въ мꙋче́нїе непра́вды: тогѡ̀ ра́ди воздвиго́хъ на нѧ̀ рꙋ́кꙋ мою̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ (і҆и҃левъ), и҆ во́змꙋтъ беззако́нїе своѐ, ἀνθ' ὧν ἐλειτούργουν αὐτοῖς πρὸ προσώπου τῶν εἰδώλων αὐτῶν καὶ ἐγένετο τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς κόλασιν ἀδικίας, ἕνεκα τούτου ᾖρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεός,
13
13
и҆ не пристꙋ́пѧтъ ко мнѣ̀ слꙋжи́ти мнѣ̀, ни приноси́ти ко ст҃ы̑мъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, нижѐ ко ст҃ы̑мъ ст҃ы́нь мои́хъ, и҆ во́змꙋтъ безче́стїе своѐ въ заблꙋжде́нїи, въ не́мже прельсти́шасѧ: καὶ οὐκ ἐγγιοῦσι πρός με τοῦ ἱερατεύειν μοι, οὐδὲ τοῦ προσάγειν πρὸς τὰ ἅγια υἱῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐδὲ πρὸς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων μου καὶ λήψονται ἀτιμίαν αὐτῶν ἐν τῇ πλανήσει, ᾗ ἐπλανήθησαν.
14
14
и҆ оу҆чинѧ́тъ ѧ҆̀ стрещѝ стражбы̑ хра́ма на всѧ̑ дѣла̀ є҆гѡ̀ καὶ κατατάξουσιν αὐτοὺς φυλάσσειν φυλακὰς τοῦ οἴκου εἰς πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ εἰς πάντα, ὅσα ἂν ποιήσωσιν.
15
15
и҆ на всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѧ́тъ жерцы̀ и҆ леѵі́ти, сы́нове садꙋ́кѡвы, и҆̀же сохрани́ша стражбы̑ ст҃ы́нь мои́хъ (и҆ пꙋти̑ моѧ̑), є҆гда̀ заблꙋжда́ше до́мъ і҆и҃левъ ѿ менє̀: сі́и пристꙋ́пѧтъ ко мнѣ̀, є҆́же слꙋжи́ти мнѣ̀, и҆ ста́нꙋтъ пред̾ лице́мъ мои́мъ, є҆́же приноси́ти мнѣ̀ же́ртвꙋ, тꙋ́къ и҆ кро́вь, гл҃етъ а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇ь. οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται, οἱ υἱοὶ τοῦ Σαδδούκ, οἵτινες ἐφυλάξαντο τὰς φυλακὰς τῶν ἁγίων μου ἐν τῷ πλανᾶσθαι οἶκον ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ, οὗτοι προσάξουσι πρός με τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ στήσονται πρὸ προσώπου μου τοῦ προσφέρειν μοι θυσίαν, στέαρ καὶ αἷμα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16
16
Сі́и вни́дꙋтъ во ст҃а̑ѧ моѧ̑ и҆ сі́и пристꙋ́пѧтъ ко трапе́зѣ мое́й, є҆́же слꙋжи́ти мнѣ̀, и҆ сохранѧ́тъ стражбы̑ моѧ̑. οὗτοι εἰσελεύσονται εἰς τὰ ἅγιά μου, καὶ οὗτοι προσελεύσονται πρὸς τὴν τράπεζάν μου τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ φυλάξουσι τὰς φυλακάς μου.
17
17
И҆ бꙋ́детъ внегда̀ входи́ти и҆̀мъ во врата̀ двора̀ внꙋ́треннѧгѡ, въ ри̑зы льнѧ̑ны да ѡ҆блекꙋ́тсѧ, а҆ да не ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ вѡлнѧ́ны, внегда̀ слꙋжи́ти и҆̀мъ ѿ вра́тъ двора̀ внꙋ́треннѧгѡ. καὶ ἔσται ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς τὰς πύλας τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας στολὰς λινᾶς ἐνδύσονται καὶ οὐκ ἐνδύσονται ἔρια ἐν τῷ λειτουργεῖν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς·
18
18
И҆ клобꙋкѝ [Гре́ч.: кїда́ры.] льнѧ̑ны да и҆́мꙋтъ на глава́хъ свои́хъ, и҆ ѡ҆поѧ̑санїѧ льнѧ̑на да и҆́мꙋтъ ѡ҆ чре́слѣхъ свои́хъ, и҆ да не препоѧсꙋ́ютсѧ крѣ́пкѡ: καὶ κιδάρεις λινᾶς ἕξουσιν ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς αὐτῶν καὶ περισκελῆ λινᾶ ἕξουσιν ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν καὶ οὐ περιζώσονται βίᾳ.
19
19
и҆ є҆гда̀ и҆схо́дѧтъ къ лю́демъ во внѣ́шнїй дво́ръ, да совлекꙋ́тсѧ ри́зъ свои́хъ, въ ни́хже ті́и слꙋ́жатъ, и҆ да положа́тъ ѧ҆̀ въ прегра́дахъ ст҃ы́хъ, и҆ ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ ри̑зы и҆́ны, и҆ да не ѡ҆свѧтѧ́тъ люді́й въ ри́захъ свои́хъ: καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν πρὸς τὸν λαὸν ἐκδύσονται τὰς στολὰς αὐτῶν, ἐν αἷς αὐτοὶ λειτουργοῦσιν ἐν αὐταῖς, καὶ θήσουσιν αὐτὰς ἐν ταῖς ἐξέδραις τῶν ἁγίων καὶ ἐνδύσονται στολὰς ἑτέρας καὶ οὐ μὴ ἁγιάσωσι τὸν λαὸν ἐν ταῖς στολαῖς αὐτῶν.
20
20
и҆ гла́въ свои́хъ да не ѡ҆брі́ютъ, и҆ вла̑съ свои́хъ да не растѧ́тъ, покрыва́юще покры́ютъ главы̑ своѧ̑. καὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν οὐ ξυρήσονται καὶ τὰς κόμας αὐτῶν οὐ ψιλώσουσι, καλύπτοντες καλύψουσι τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
21
21
И҆ вїна̀ да не пїе́тъ всѧ́къ жре́цъ, є҆гда̀ вхо́дитъ во внꙋ́треннїй дво́ръ. καὶ οἶνον οὐ μὴ πίωσι πᾶς ἱερεὺς ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
22
22
И҆ вдови́цы и҆ пꙋщени́цы да не пое́млютъ себѣ̀ въ женꙋ̀, но то́кмѡ дѣви́цꙋ ѿ пле́мене до́мꙋ і҆и҃лева: и҆ а҆́ще бꙋ́детъ вдова̀ же́рча, да ѻ҆́нꙋю по́ймꙋтъ. καὶ χήραν καὶ ἐκβεβλημένην οὐ λήψονται ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκα, ἀλλ' ἢ παρθένον ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ισραήλ· καὶ χήρα ἐὰν γένηται ἐξ ἱερέως, λήψονται.
23
23
И҆ лю́ди моѧ̑ да наꙋча́тъ разлꙋча́ти междꙋ̀ ст҃ы́мъ и҆ скверна́вымъ, и҆ междꙋ̀ чи́стымъ и҆ нечи́стымъ возвѣстѧ́тъ и҆̀мъ. καὶ τὸν λαόν μου διδάξουσιν ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ γνωριοῦσιν αὐτοῖς.
24
24
И҆ на сꙋдѣ̀ кро́ве ті́и да стоѧ́тъ, є҆́же разсꙋжда́ти: ѡ҆правда̑нїѧ моѧ̑ да ѡ҆правдѧ́тъ и҆ сꙋды̀ моѧ̑ да сꙋ́дѧтъ, и҆ зако́ны моѧ̑ и҆ повелѣ̑нїѧ моѧ̑ во всѣ́хъ пра́здницѣхъ мои́хъ сохранѧ́тъ, и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ ѡ҆свѧтѧ́тъ. καὶ ἐπὶ κρίσιν αἵματος οὗτοι ἐπιστήσονται τοῦ διακρίνειν· τὰ δικαιώματά μου δικαιώσουσι καὶ τὰ κρίματά μου κρινοῦσι καὶ τὰ νόμιμά μου καὶ τὰ προστάγματά μου ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς μου φυλάξονται καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάσουσι.
25
25
И҆ над̾ дꙋ́шꙋ человѣ́ка не прїи́дꙋтъ ѡ҆скверни́тисѧ [къ ме́ртвомꙋ да не прико́снꙋтсѧ], но то́чїю над̾ ѻ҆тце́мъ и҆ ма́терїю, и҆ сы́номъ и҆ дще́рїю, и҆ бра́томъ и҆ сестро́ю свое́ю, ꙗ҆́же не посѧгла̀ за мꙋ́жа, ѡ҆скверни́тсѧ. καὶ ἐπὶ ψυχὴν ἀνθρώπου οὐκ εἰσελεύσονται τοῦ μιανθῆναι, ἀλλ' ἢ ἐπὶ πατρὶ καὶ ἐπὶ μητρὶ καὶ ἐπὶ υἱῷ καὶ ἐπὶ θυγατρὶ καὶ ἐπὶ ἀδελφῷ καὶ ἐπὶ ἀδελφῇ αὐτοῦ, ἣ οὐ γέγονεν ἀνδρί, μιανθήσεται.
26
26
И҆ по ѡ҆чище́нїи свое́мъ се́дмь дні́й да сочте́тъ себѣ̀. καὶ μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας ἐξαριθμηθήσῃ αὐτῷ·
27
27
И҆ во ѻ҆́ньже де́нь вхо́дѧтъ во дво́ръ внꙋ́треннїй, є҆́же слꙋжи́ти во ст҃и́лищи, да принесꙋ́тъ ѡ҆чище́нїе, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ εἰσπορεύωνται εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τοῦ λειτουργεῖν ἐν τῷ ἁγίῳ, προσοίσουσιν ἱλασμόν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
28
28
И҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ въ наслѣ́дїе: а҆́зъ и҆̀мъ наслѣ́дїе, и҆ ѡ҆держа́нїе и҆̀мъ не да́стсѧ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ ѡ҆держа́нїе и҆́хъ. καὶ ἔσται αὐτοῖς εἰς κληρονομίαν· ἐγὼ κληρονομία αὐτοῖς, καὶ κατάσχεσις αὐτοῖς οὐ δοθήσεται ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐγὼ κατάσχεσις αὐτῶν.
29
29
Жє́ртвы же и҆ ꙗ҆̀же за грѣхѝ и҆ за невѣ́дѣнїе сі́и да ꙗ҆дѧ́тъ: и҆ всѧ́кое ѿлꙋче́нное во і҆и҃ли тѣ̑мъ да бꙋ́детъ: καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας οὗτοι φάγονται, καὶ πᾶν ἀφόρισμα ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ αὐτοῖς ἔσται·
30
30
нача́тки всѣ́хъ и҆ пе́рвенцы всѣ́хъ и҆ оу҆ча̑стїѧ всѧ̑, ѿ всѣ́хъ нача́ткѡвъ ва́шихъ жерцє́мъ да бꙋ́дꙋтъ: и҆ нача́тки жи̑тъ ва́шихъ да да́сте жерцꙋ̀, є҆́же положи́ти благословє́нїѧ въ домѣ́хъ ва́шихъ. ἀπαρχαὶ πάντων καὶ τὰ πρωτότοκα πάντων καὶ τὰ ἀφαιρέματα πάντα ἐκ πάντων τῶν ἀπαρχῶν ὑμῶν τοῖς ἱερεῦσιν ἔσται· καὶ τὰ πρωτογεννήματα ὑμῶν δώσετε τῷ ἱερεῖ τοῦ θεῖναι εὐλογίας ὑμῶν ἐπὶ τοὺς οἴκους ὑμῶν.
31
31
И҆ всѧ́кїѧ мертвечи́ны и҆ ѕвѣроѧ́дины, ѿ пти́цъ и҆ ѿ скѡ́тъ да не ꙗ҆дѧ́тъ жерцы̀. καὶ πᾶν θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον ἐκ τῶν πετεινῶν καὶ ἐκ τῶν κτηνῶν οὐ φάγονται οἱ ἱερεῖς.
Глава́ м҃є
Κεφάλαιο 45
1
1
И҆ є҆гда̀ раздѣлѧ́ти ва́мъ зе́млю въ наслѣ́дїе, ѿлꙋчи́те нача́токъ гдⷭ҇еви, ст҃о ѿ землѝ, въ долготꙋ̀ двꙋ́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщъ, а҆ въ широтꙋ̀ десѧтѝ ты́сѧщъ, ст҃о да бꙋ́детъ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ и҆́хъ ѡ҆́крестъ. ΚΑΙ ἐν τῷ καταμετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ἐν κληρονομίᾳ ἀφοριεῖτε ἀπαρχὴν τῷ Κυρίῳ ἅγιον ἀπὸ τῆς γῆς, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας· ἅγιον ἔσται ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κυκλόθεν.
2
2
И҆ да бꙋ́дꙋтъ ѿ тогѡ̀ на ст҃о́е пѧ́ть сѡ́тъ, по пѧтѝ сѡ́тъ четвероꙋго́лнѡ ѡ҆́крестъ, разстоѧ́нїе же и҆́хъ пѧтьдесѧ́тъ лакте́й ѡ҆́крестъ. καὶ ἔσται ἐκ τούτου εἰς ἁγίασμα πεντακόσιοι ἐπὶ πεντακοσίους τετράγωνον κυκλόθεν, καὶ πεντήκοντα πήχεις διάστημα αὐτῷ κυκλόθεν.
3
3
И҆ ѿ сегѡ̀ размѣре́нїѧ да размѣ́риши въ долготꙋ̀ два́десѧть пѧ́ть ты́сѧщъ, а҆ въ широтꙋ̀ де́сѧть ты́сѧщъ: и҆ въ то́мъ да бꙋ́детъ ѡ҆свѧще́нїе, ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ. καὶ ἐκ ταύτης τῆς διαμετρήσεως διαμετρήσεις μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐν αὐτῇ ἔσται τὸ ἁγίασμα ἅγια τῶν ἁγίων.
4
4
Ст҃о ѿ землѝ да бꙋ́детъ жерцє́мъ слꙋжа́щымъ во ст҃ѣ́мъ и҆ да бꙋ́детъ пристꙋпа́ющымъ слꙋжи́ти гдⷭ҇еви, и҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ мѣ́сто на до́мы ѿлꙋчє́нны ѡ҆свѧще́нїю и҆́хъ, ἀπὸ τῆς γῆς ἔσται τοῖς ἱερεῦσι τοῖς λειτουργοῦσιν ἐν τῷ ἁγίῳ καὶ ἔσται τοῖς ἐγγίζουσι λειτουργεῖν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται αὐτοῖς τόπος εἰς οἴκους ἀφωρισμένους τῷ ἁγιασμῷ αὐτῶν.
5
5
два́десѧть пѧ́ть ты́сѧщъ въ долготꙋ̀ и҆ два́десѧть [Є҆вр.: де́сѧть.] ты́сѧщъ въ широтꙋ̀ да бꙋ́детъ, леѵі́тѡмъ слꙋжа́щымъ хра́мꙋ, тѣ̑мъ во ѡ҆держа́нїе гра́ды ко ѡ҆бита́нїю. εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες ἔσται τοῖς Λευίταις τοῖς λειτουργοῦσι τῷ οἴκῳ, αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν, πόλεις τοῦ κατοικεῖν.
6
6
И҆ ѡ҆держа́нїе гра́да да да́си въ широтꙋ̀ пѧ́ть ты́сѧщъ, а҆ въ долготꙋ̀ два́десѧть пѧ́ть ты́сѧщъ, ꙗ҆́коже нача́токъ ст҃ы́хъ всемꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ да бꙋ́детъ καὶ τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως δώσεις πέντε χιλιάδας εὖρος καὶ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· ὃν τρόπον ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων παντὶ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ ἔσονται.
7
7
и҆ старѣ́йшинѣ ѿ тогѡ̀: и҆ ѿ сегѡ̀ въ нача́тки ст҃ы́хъ, во ѡ҆держа́нїе гра́да по лицꙋ̀ нача́ткѡвъ ст҃ы́нь и҆ по лицꙋ̀ ѡ҆держа́нїѧ гра́да, ꙗ҆̀же къ мо́рю, и҆ ѿ сꙋ́щихъ къ мо́рю, ꙗ҆̀же на восто́къ: долгота́ же ꙗ҆́кѡ є҆ди́на ча́сть ѿ предѣ̑лъ и҆̀же къ мо́рю, и҆ долгота̀ ко предѣ́лѡмъ и҆̀же на восто́къ землѝ. καὶ τῷ ἡγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἀπὸ τούτου εἰς τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἁγίων εἰς κατάσχεσιν τῆς πόλεως, κατὰ πρόσωπον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως τὰ πρὸς θάλασσαν καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν πρὸς ἀνατολάς, καὶ τὸ μῆκος ὡς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν καὶ τό μῆκος ἐπὶ τὰ ὅρια τὰ πρὸς ἀνατολὰς τῆς γῆς.
8
8
И҆ бꙋ́детъ є҆мꙋ̀ во ѡ҆держа́нїе во і҆и҃ли, и҆ да не наси́лꙋютъ ктомꙋ̀ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы лю́демъ мои̑мъ, и҆ зе́млю да наслѣ́дѧтъ до́мъ і҆и҃левъ по племенѡ́мъ свои̑мъ. καὶ ἔσται αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ καταδυναστεύσουσιν οὐκέτι οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραὴλ τὸν λαόν μου, καὶ τὴν γῆν κατακληρονομήσουσιν οἶκος ᾿Ισραὴλ κατὰ φυλὰς αὐτῶν.
9
9
Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: да довлѣ́ютъ ва́мъ, старѣ̑йшины і҆и҃лєвы, непра́вдꙋ и҆ ѡ҆ѕлобле́нїе ѿве́ржите, сꙋ́дъ же и҆ пра́вдꙋ сотвори́те: и҆зыми́те наси́лїе ѿ люді́й мои́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν, οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀδικίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἀφέλεσθε καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ποιήσατε, ἐξάρατε καταδυναστείαν ἀπὸ τοῦ λαοῦ μου, λέγει Κύριος Θεός.
10
10
Вѣ́съ пра́ведный и҆ мѣ́ра пра́ведна и҆ хі́нїѯъ пра́веденъ да бꙋ́дꙋтъ ва́мъ въ мѣ̑ры: ζυγὸς δίκαιος καὶ μέτρον δίκαιον καὶ χοῖνιξ δικαία ἔστω ὑμῖν.
11
11
и҆ хі́нїѯъ та́кожде є҆ди́нъ да бꙋ́детъ ва́мъ, є҆́же прїима́ти, десѧ́таѧ ча́сть гомо́ра хі́нїѯъ, и҆ десѧ́таѧ ча́сть гомо́ра є҆́фї, мѣ́ра къ гомо́рꙋ да бꙋ́детъ ра́вна. τὸ μέτρον καὶ ἡ χοῖνιξ ὁμοίως μία ἔσται τοῦ λαμβάνειν· τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ ἡ χοῖνιξ, καὶ τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ τὸ μέτρον, πρὸς τὸ γομὸρ ἔσται ἴσον.
12
12
И҆ вѣ́съ, два́десѧть ѻ҆́воли сі́кль, и҆ два́десѧть пѧ́ть сі́клей, и҆ два́десѧть сі́клей, и҆ пѧтьна́десѧть сі́клей мна́съ бꙋ́детъ ва́мъ. καὶ τὰ στάθμια εἴκοσιν ὀβολοί· οἱ πέντε σίκλοι πέντε, καὶ οἱ δέκα σίκλοι δέκα, καὶ πεντήκοντα σίκλοι ἡ μνᾶ ἔσται ὑμῖν. -
13
13
И҆ се́й нача́токъ, є҆го́же ѿлꙋчитѐ, шестꙋ́ю ча́сть мѣ́ры ѿ гомо́ра пшени́цы и҆ шестꙋ́ю ча́сть є҆́фї ѿ ко́ра ꙗ҆чме́нѧ. Καὶ αὕτη ἡ ἀπαρχή, ἣν ἀφοριεῖτε, ἕκτον μέτρου ἀπὸ τοῦ γομὸρ τοῦ πυροῦ καὶ τὸ ἕκτον τοῦ οἰφὶ ἀπὸ τοῦ κόρου τῶν κριθῶν.
14
14
За́повѣдь же ѡ҆ є҆ле́и, мѣ́рꙋ є҆ле́а ѿ десѧтѝ мѣ́ръ, поне́же де́сѧть мѣ́ръ сꙋ́ть гомо́ръ. καὶ τὸ πρόσταγμα τοῦ ἐλαίου· κοτύλην ἐλαίου ἀπὸ δέκα κοτυλῶν, ὅτι αἱ δέκα κοτύλαι εἰσὶ γομόρ.
15
15
И҆ ѻ҆вча̀ є҆ди́но ѿ десѧтѝ ѻ҆ве́цъ оу҆ча́стїе ѿ всѣ́хъ ѻ҆те́чествъ і҆и҃левыхъ, на жє́ртвы и҆ на всесожжє́нїѧ и҆ на спасе́нїе, є҆́же оу҆моли́ти ѡ҆ ва́съ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. καὶ πρόβατον ἀπὸ τῶν δέκα προβάτων ἀφαίρεμα ἐκ πασῶν τῶν πατριῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς θυσίας καὶ εἰς ὁλοκαυτώματα καὶ εἰς σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι περὶ ὑμῶν λέγει Κύριος Θεός.
16
16
Вси́ же лю́дїе землѝ да дадѧ́тъ се́й нача́токъ старѣ́йшинѣ і҆и҃левꙋ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς δώσει τὴν ἀπαρχὴν ταύτην τῷ ἀφηγουμένῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
17
17
и҆ старѣ́йшиною да быва́ютъ всесожжє́нїѧ: и҆ жє́ртвы и҆ возлїѧ̑нїѧ бꙋ́дꙋтъ въ пра́здники и҆ въ новомⷭ҇чїѧ, и҆ въ сꙋббѡ̑ты и҆ во всѧ̑ пра́здники до́мꙋ і҆и҃лева: то́й сотвори́тъ ꙗ҆̀же за грѣхѝ и҆ же́ртвꙋ, и҆ всесожжє́нїѧ и҆ ꙗ҆̀же спасе́нїѧ, є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ до́мѣ і҆и҃левѣ. καὶ διὰ τοῦ ἀφηγουμένου ἔσται τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ αἱ θυσίαι καὶ αἱ σπονδαὶ ἔσονται ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις καὶ ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς οἴκου ᾿Ισραήλ· αὐτὸς ποιήσει τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι ὑπὲρ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ.
18
18
Та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: въ пе́рвый мцⷭ҇ъ, во є҆ди́нъ де́нь мцⷭ҇а, да во́змете телца̀ ѿ говѧ́дъ непоро́чна, є҆́же ѡ҆чи́стити ст҃о́е: Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς λήψεσθε μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸ ἅγιον.
19
19
и҆ да во́зметъ жре́цъ ѿ кро́ве ѡ҆чище́нїѧ и҆ да возлїе́тъ на пра́ги хра́ма и҆ на четы́ри оу҆́глы ст҃и́лища, и҆ на же́ртвенникъ и҆ на пра́ги вра́тъ двора̀ внꙋ́треннѧгѡ. καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐξιλασμοῦ καὶ δώσει ἐπὶ τὰς φλιὰς τοῦ οἴκου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱεροῦ καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας.
20
20
И҆ си́це да сотвори́ши въ седмы́й мцⷭ҇ъ: во є҆ди́нъ (де́нь) мцⷭ҇а во́змеши ѿ коегѡ́ждо невѣ́дꙋщагѡ и҆ ѿ младе́нца, и҆ ѡ҆чи́стите хра́мъ. καὶ οὕτως ποιήσεις ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, μιᾷ τοῦ μηνός, λήψῃ παρ' ἑκάστου ἀπόμοιραν καὶ ἐξιλάσεσθε τὸν οἶκον.
21
21
Въ пе́рвый мцⷭ҇ъ, четвертагѡна́десѧть днѐ мцⷭ҇а, да бꙋ́детъ ва́мъ па́сха пра́здникъ: се́дмь дні́й да ꙗ҆́сте ѡ҆прѣсно́ки. καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἔσται ὑμῖν τὸ πάσχα ἑορτή· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.
22
22
И҆ сотвори́тъ старѣ́йшина въ то́й де́нь за сѧ̀ и҆ за до́мъ и҆ за всѧ̑ лю́ди землѝ, телца̀ за грѣ́хъ: καὶ ποιήσει ὁ ἀφηγούμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς γῆς μόσχον ὑπὲρ ἁμαρτίας.
23
23
въ се́дмь же дні́й пра́здника да сотвори́тъ всесожжє́нїѧ гдⷭ҇еви се́дмь телцє́въ и҆ се́дмь ѻ҆внѡ́въ непоро́чныхъ по всѧ́къ де́нь седмѝ дні́й: и҆ за грѣ́хъ ко́злище ѿ ко́зъ на всѧ́къ де́нь, и҆ же́ртвꙋ, καὶ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας τῆς ἑορτῆς ποιήσει ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς ἀμώμους καθ' ἡμέραν, τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ὑπὲρ ἁμαρτίας ἔριφον αἰγῶν καθ' ἡμέραν.
24
24
и҆ ѡ҆прѣсно́ки телцꙋ̀ и҆ ѡ҆прѣсно́ки ѻ҆внꙋ̀ да сотвори́ши, и҆ є҆ле́а і҆́нъ ѡ҆прѣсно́кꙋ. καὶ θυσίαν πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ ποιήσεις καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
25
25
Въ седмы́й же мцⷭ҇ъ, въ пѧтыйна́десѧть де́нь мцⷭ҇а, въ пра́здницѣ сотвори́ши по томꙋ́жде, се́дмь дні́й, ꙗ҆́коже и҆ за грѣ́хъ, и҆ ꙗ҆́коже всесожжє́нїѧ, и҆ ꙗ҆́коже да́ръ, и҆ ꙗ҆́коже ма́сло древѧ́ное. καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνί, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῇ ἑορτῇ, ποιήσεις κατὰ τὰ αὐτὰ ἑπτὰ ἡμέρας καθὼς τὰ ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας καὶ καθὼς τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ καθὼς τὸ μαναὰ καὶ καθὼς τὸ ἔλαιον.
Глава́ м҃ѕ
Κεφάλαιο 46
1
1
Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: врата̀, ꙗ҆̀же во дворѣ̀ внꙋ́треннемъ зрѧ̑щаѧ на восто́къ, да бꙋ́дꙋтъ затворє́на на ше́сть дні́й дѣ́лныхъ: въ де́нь же сꙋббѡ́тный да ѿверза́ютсѧ, и҆ въ де́нь новомⷭ҇чїѧ да ѿве́рзꙋтсѧ. ΤΑΔΕ λέγει Κύριος Θεός· ἡ πύλη ἡ ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ ἡ βλέπουσα πρὸς ἀνατολὰς ἔσται κεκλεισμένη ἓξ ἡμέρας τὰς ἐνεργούς, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἀνοιχθήσεται καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας ἀνοιχθήσεται.
2
2
И҆ вни́детъ старѣ́йшина по пꙋтѝ є҆ла́ма [притво́ра] вра́тъ внѣ́шнихъ и҆ да ста́нетъ оу҆ преддве́рїѧ вра́тъ, и҆ да сотворѧ́тъ жерцы̀ всесожжє́нїѧ є҆гѡ̀ и҆ ꙗ҆̀же спасе́нїѧ є҆гѡ̀: καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἀφηγούμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης τῆς ἔσωθεν καὶ στήσεται ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης, καὶ ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ·
3
3
и҆ да покло́нитсѧ оу҆ преддве́рїѧ вра́тъ и҆ и҆зы́детъ, врата́ же да не заключа́тсѧ до ве́чера, и҆ да покланѧ́ютсѧ лю́дїе землѝ оу҆ преддве́рїѧ вра́тъ тѣ́хъ въ сꙋббѡ̑ты и҆ въ новомⷭ҇чїѧ пред̾ гдⷭ҇емъ. καὶ προσκυνήσει ἐπὶ τοῦ προθύρου τῆς πύλης καὶ ἐξελεύσεται καὶ ἡ πύλη οὐ μὴ κλεισθῇ ἕως ἑσπέρας. καὶ προσκυνήσει ὁ λαὸς τῆς γῆς κατὰ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης ἐκείνης ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις ἐναντίον Κυρίου.
4
4
И҆ всесожжє́нїѧ да принесе́тъ старѣ́йшина въ де́нь сꙋббѡ́тный гдⷭ҇еви, ше́сть а҆́гнцєвъ непоро́чныхъ и҆ ѻ҆вна̀ непоро́чна, καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα προσοίσει ὁ ἀφηγούμενος τῷ Κυρίῳ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἓξ ἀμνοὺς ἀμώμους καὶ κριὸν ἄμωμον
5
5
и҆ манаꙋ̀ [да́ръ], ѡ҆прѣсно́къ ѻ҆внꙋ̀, и҆ а҆́гнцємъ же́ртвꙋ, да́ръ рꙋкѝ своеѧ̀, и҆ є҆ле́а і҆́нъ ѡ҆прѣсно́кꙋ. καὶ μαναὰ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς θυσίαν δόμα χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
6
6
И҆ въ де́нь новомⷭ҇чїѧ теле́цъ ѿ ста́да непоро́ченъ и҆ ше́сть а҆́гнцєвъ и҆ ѻ҆ве́нъ непоро́ченъ да бꙋ́детъ, καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας μόσχον ἄμωμον καὶ ἓξ ἀμνούς, καὶ κριὸς ἄμωμος ἔσται,
7
7
и҆ ѡ҆прѣсно́къ телцꙋ̀ и҆ ѡ҆прѣсно́къ ѻ҆внꙋ̀ да бꙋ́детъ манаа̀, и҆ а҆́гнцємъ, ꙗ҆́коже пости́гнетъ рꙋка̀ є҆гѡ̀, и҆ ма́сла і҆́нъ ѡ҆прѣсно́кꙋ. καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ πέμμα τῷ μόσχῳ ἔσται μαναά, καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
8
8
И҆ є҆гда̀ вхо́дитъ старѣ́йшина, по пꙋтѝ є҆ла́ма вра́тъ да вни́детъ и҆ по пꙋтѝ вра́тъ да и҆зы́детъ. καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἀφηγούμενον κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἐξελεύσεται.
9
9
И҆ є҆гда̀ вхо́дѧтъ лю́дїе землѝ пред̾ гдⷭ҇а въ пра́здники, входѧ́щїи по пꙋтѝ вра́тъ зрѧ́щихъ на сѣ́веръ поклони́тисѧ, да и҆схо́дѧтъ по пꙋтѝ вра́тъ ꙗ҆̀же на ю҆́гъ: и҆ и҆̀же вхо́дѧтъ по пꙋтѝ вра́тъ ꙗ҆̀же на ю҆́гъ, да и҆схо́дѧтъ по пꙋтѝ вра́тъ ꙗ҆̀же на сѣ́веръ, да не возвраща́ютсѧ во врата̀, и҆́миже внидо́ша, но прѧ́мѡ и҆̀мъ да и҆зы́дꙋтъ. καὶ ὅταν εἰσπορεύηται ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐναντίον Κυρίου ἐν ταῖς ἑορταῖς, ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν προσκυνεῖν ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· οὐκ ἀναστρέψει κατὰ τὴν πύλην, εἰς ἣν εἰσελήλυθεν, ἀλλ' ἢ κατ' εὐθὺ αὐτῆς ἐξελεύσεται.
10
10
И҆ старѣ́йшина посредѣ̀ и҆́хъ, є҆гда̀ ті́и вхо́дѧтъ, да вни́детъ съ ни́ми, и҆ є҆гда̀ и҆схо́дѧтъ, да и҆зы́детъ. καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰσελεύσεται μετ' αὐτῶν καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐξελεύσεται.
11
11
И҆ въ пра́здники и҆ въ торжєства̀ да бꙋ́детъ манаа̀ ѡ҆прѣсно́къ телцꙋ̀ и҆ ѡ҆прѣсно́къ ѻ҆внꙋ̀, и҆ а҆́гнцємъ, ꙗ҆́коже пости́гнетъ рꙋка̀ є҆гѡ̀, и҆ є҆ле́а і҆́нъ ѡ҆прѣсно́кꙋ. καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἔσται τὸ μαναὰ πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
12
12
А҆́ще же сотвори́тъ старѣ́йшина и҆сповѣ́данїе, всесожже́нїе спасе́нїѧ гдⷭ҇еви, и҆ ѿвори́тъ себѣ̀ врата̀ зрѧ̑щаѧ на восто́къ и҆ сотвори́тъ всесожже́нїе своѐ и҆ ꙗ҆̀же спасе́нїѧ своегѡ̀, ꙗ҆́коже є҆́сть ѡ҆бы́чай твори́ти въ де́нь сꙋббѡ́тный: и҆ да и҆зы́детъ и҆ затвори́тъ двє́ри по и҆схожде́нїи свое́мъ: ἐὰν δέ ποιήσῃ ὁ ἀφηγούμενος ὁμολογίαν ὁλοκαύτωμα σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνοίξῃ ἑαυτῷ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ, ὃν τρόπον ποιεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἐξελεύσεται καὶ κλείσει τὰς θύρας μετὰ τὸ ἐξελθεῖν αὐτόν.
13
13
а҆́гнца же є҆динолѣ́тнаго непоро́чна да сотвори́тъ во всесожже́нїе на всѧ́къ де́нь гдⷭ҇еви, заꙋ́тра да сотвори́тъ є҆го̀. καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ποιήσει εἰς ὁλοκαύτωμα καθ' ἡμέραν τῷ Κυρίῳ, πρωΐ ποιήσει αὐτόν·
14
14
И҆ манаа̀ [приноше́нїе] да сотвори́тъ над̾ ни́мъ заꙋ́тра заꙋ́тра, шестꙋ́ю ча́сть мѣ́ры, и҆ є҆ле́а тре́тїю ча́сть і҆́на, є҆́же смѣси́ти семїда́лъ манаа̀ гдⷭ҇еви, за́повѣдь вѣ́чнаѧ прⷭ҇нѡ. καὶ μαναὰ ποιήσει ἐπ' αὐτῷ τὸ πρωΐ ἕκτον τοῦ μέτρου καὶ ἐλαίου τὸ τρίτον τοῦ εἲν τοῦ ἀναμεῖξαι τὴν σεμίδαλιν μαναὰ τῷ Κυρίῳ, πρόσταγμα διαπαντός.
15
15
Да сотворитѐ а҆́гнца, и҆ манаа̀, и҆ ма́сло древѧ́но да сотворитѐ заꙋ́тра всесожже́нїе прⷭ҇нѡ. ποιήσετε τὸν ἀμνὸν καὶ τὸ μαναὰ καὶ τὸ ἔλαιον ποιήσετε τὸ πρωΐ ὁλοκαύτωμα διὰ παντός.
16
16
Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: а҆́ще да́стъ старѣ́йшина даѧ́нїе є҆ди́номꙋ ѿ сынѡ́въ свои́хъ ѿ наслѣ́дїѧ своегѡ̀, сїѐ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ да бꙋ́детъ: ѡ҆держа́нїе и҆́хъ сїѐ въ наслѣ́дїе. Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγούμενος δόμα ἑνὶ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, τοῦτο τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔσται κατάσχεσις ἐν κληρονομίᾳ.
17
17
А҆́ще же да́стъ даѧ́нїе є҆ди́номꙋ ѿ ра̑бъ свои́хъ, да бꙋ́детъ є҆мꙋ̀ до лѣ́та ѿпꙋще́нїѧ, и҆ да возда́стъ старѣ́йшинѣ: ѻ҆ба́че наслѣ́дїе сынѡ́въ є҆гѡ̀ и҆̀мъ да бꙋ́детъ. ἐὰν δὲ δῷ δόμα ἑνὶ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀποδώσει τῷ ἀφηγουμένῳ· πλὴν τῆς κληρονομίας τῶν υἱῶν αὐτοῦ, αὐτοῖς ἔσται.
18
18
И҆ да не взе́млетъ старѣ́йшина ѿ наслѣ́дїѧ люді́й є҆́же наси́лити и҆̀мъ, ѿ ѡ҆держа́нїѧ своегѡ̀ да́стъ наслѣ́дїе сынѡ́мъ свои̑мъ: ꙗ҆́кѡ да не расточа́тсѧ лю́дїе моѝ кі́йждо ѿ ѡ҆держа́нїѧ своегѡ̀. καὶ οὐ μὴ λάβῃ ὁ ἀφηγούμενος ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ τοῦ καταδυναστεῦσαι αὐτούς· ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ κατακληρονομήσει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ὅπως μὴ διασκορπίζηται ὁ λαός μου ἕκαστος ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ. -
19
19
И҆ введе́ мѧ во вхо́дъ вра́тъ, ꙗ҆̀же къ ю҆́гꙋ, въ прегра́дꙋ ст҃ы́хъ жерцє́въ, зрѧ́щꙋю на сѣ́веръ: и҆ сѐ, та́мѡ мѣ́сто ѿлꙋче́но. Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τήν εἴσοδον τῆς κατὰ νώτου τῆς πύλης εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἁγίων τῶν ἱερέων τὴν βλέπουσαν πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ τόπος κεχωρισμένος.
20
20
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сїѐ мѣ́сто є҆́сть, и҆дѣ́же варѧ́тъ жерцы̀, ꙗ҆̀же за невѣ́дѣнїе и҆ ꙗ҆̀же за грѣхѝ, и҆ та́мѡ да пекꙋ́тъ манаꙋ̀ весьма̀, є҆́же не и҆зноси́ти во дво́ръ внѣ́шнїй ѡ҆свѧща́ти лю́ди. καὶ εἶπε πρός με· οὗτος ὁ τόπος ἐστίν, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐκεῖ πέψουσι τὸ μαναὰ τὸ παράπαν τοῦ μὴ ἐκφέρειν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν τοῦ ἁγιάζειν τὸν λαόν.
21
21
И҆ и҆зведе́ мѧ во дво́ръ внѣ́шнїй и҆ ѡ҆бведе́ мѧ на четы́ри ча̑сти двора̀: и҆ сѐ, дво́ръ по оу҆́гламъ двора̀. καὶ ἐξήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ περιήγαγέ με ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη τῆς αὐλῆς, καὶ ἰδοὺ αὐλὴ κατὰ τὸ κλίτος τῆς αὐλῆς·
22
22
По оу҆́глꙋ дво́ръ, на четы́рехъ оу҆́глѣхъ двора̀, дво́ръ ма́лый въ долготꙋ̀ лакте́й четы́редесѧть, а҆ въ широтꙋ̀ лакте́й три́десѧть, мѣ́ра є҆ди́на четы́ремъ. ἐπὶ τὰ τέσσαρα κλίτη τῆς αὐλῆς αὐλὴ μικρά, μήκους πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν τριάκοντα, μέτρον ἓν ταῖς τέσσαρσι.
23
23
И҆ прегра̑ды ѡ҆́крестъ въ ни́хъ, ѡ҆́крестъ четы́ремъ: и҆ пова̑рни оу҆стро́єныѧ под̾ прегра́дами ѡ҆́крестъ. καὶ ἐξέδραι κύκλῳ ἐν αὐταῖς, κύκλῳ ταῖς τέσσαρσι, καὶ μαγειρεῖα γεγονότα ὑποκάτω τῶν ἐξεδρῶν κύκλῳ.
24
24
И҆ речѐ ко мнѣ̀: сі́и до́мове поварѡ́въ, и҆дѣ́же варѧ́тъ слꙋжа́щїи хра́мꙋ заколє́нїѧ людска̑ѧ. καὶ εἶπε πρός με· οὗτοι οἱ οἶκοι τῶν μαγειρείων, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ τὰ θύματα τοῦ λαοῦ.
Глава́ м҃з
Κεφάλαιο 47
1
1
И҆ введе́ мѧ ко преддве́рїю хра́ма, и҆ сѐ, вода̀ и҆схожда́ше и҆з̾ под̾ непокрове́ннагѡ хра́ма на восто́къ, ꙗ҆́кѡ лицѐ хра́ма зрѧ́ше на восто́къ, и҆ и҆схожда́ше вода̀ ѿ страны̀ десны́ѧ, ѿ ю҆́га къ же́ртвенникꙋ. ΚΑΙ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τοῦ οἴκου, καὶ ἰδοὺ ὕδωρ ἐξεπορεύετο ὑποκάτωθεν τοῦ αἰθρίου κατὰ ἀνατολάς, ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ οἴκου ἔβλεπε κατὰ ἀνατολάς, καὶ τὸ ὕδωρ κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ ἀπὸ νότου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
2
2
И҆ и҆зведе́ мѧ по пꙋтѝ вра́тъ ꙗ҆̀же на сѣ́веръ и҆ ѡ҆бведе́ мѧ пꙋте́мъ вра́тнымъ внѣꙋ́дꙋ ко вратѡ́мъ двора̀, зрѧ́щагѡ на восто́къ, и҆ сѐ, вода̀ и҆схожда́ше ѿ страны̀ десны́ѧ, καὶ ἐξήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ περιήγαγέ με τὴν ὁδὸν ἔξωθεν πρὸς τὴν πύλην τῆς αὐλῆς τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ ἰδοὺ τὸ ὕδωρ κατεφέρετο ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ.
3
3
ꙗ҆́коже и҆схо́дъ мꙋ́жа проти́вꙋ: и҆ мѣ́ра въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀: и҆ и҆змѣ́ри ты́сѧщꙋ мѣ́рою, и҆ пре́йде водо́ю во́дꙋ ѡ҆ставле́нїѧ [Є҆вр.: и҆ преведе́ мѧ чрез̾ во́дꙋ да́же до гле́знъ.]. καθὼς ἔξοδος ἀνδρὸς ἐξεναντίας, καὶ μέτρον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διεμέτρησε χιλίους ἐν τῷ μέτρῳ, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἀφέσεως·
4
4
И҆ (па́ки) и҆змѣ́ри ты́сѧщꙋ, и҆ преведе́ мѧ чрез̾ во́дꙋ, и҆ взы́де вода̀ до колѣ́нъ: и҆ размѣ́ри ты́сѧщꙋ, и҆ взы́де вода̀ да́же до чре́слъ. καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἕως τῶν μηρῶν· καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ὕδωρ ἕως ὀσφύος·
5
5
И҆ размѣ́ри ты́сѧщꙋ, пото́къ, и҆ не возмо́же прейтѝ [Є҆вр.: и҆ не мого́хъ прейтѝ.], ꙗ҆́кѡ кипѧ́ше вода̀, а҆́ки шꙋ́мъ пото́чный, є҆гѡ́же не пре́йдꙋтъ. καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ οὐκ ἠδύνατο διελθεῖν, ὅτι ἐξύβριζε τὸ ὕδωρ ὡς ροῖζος χειμάρρου, ὃν οὐ διαβήσονται.
6
6
И҆ речѐ ко мнѣ̀: ви́дѣлъ ли є҆сѝ, сы́не человѣ́чь; И҆ веде́ мѧ и҆ ѡ҆брати́ мѧ на бре́гъ рѣ́чный, во ѡ҆браще́нїи мое́мъ: καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; καὶ ἤγαγέ με καὶ ἐπέστρεψέ με ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.
7
7
и҆ сѐ, на бре́зѣ рѣ́чнѣмъ древеса̀ мнѡ́га ѕѣлѡ̀ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ. ἐν τῇ ἐπιστροφῇ μου καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ δένδρα πολλὰ σφόδρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
8
8
И҆ речѐ ко мнѣ̀: вода̀ сїѧ̀ текꙋ́щаѧ въ галїле́ю, ꙗ҆́же на восто́къ, и҆ низхожда́ше ко а҆раві́и, и҆ грѧдѧ́ше до мо́рѧ къ водѣ̀ и҆схо́да, и҆ и҆сцѣли́тъ во́ды: καὶ εἶπε πρός με· τὸ ὕδωρ τοῦτο τὸ ἐκπορευόμενον εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατέβαινεν ἐπὶ τὴν ᾿Αραβίαν καὶ ἤρχετο ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἐπὶ τὸ ὕδωρ τῆς διεκβολῆς, καὶ ὑγιάσει τὰ ὕδατα.
9
9
и҆ бꙋ́детъ всѧ́ка дꙋша̀ живо́тныхъ врѣ́ющихъ, на всѧ̑, на нѧ́же на́йдетъ та́мѡ рѣка̀, жи̑ва бꙋ́дꙋтъ: и҆ бꙋ́дꙋтъ та́мѡ ры̑бы мнѡ́ги ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ прїи́детъ та́мѡ вода̀ сїѧ̀ и҆ и҆сцѣли́тъ, и҆ жи́во бꙋ́детъ всѧ́кое, на не́же а҆́ще прїи́детъ рѣка̀, та́мѡ жи́во бꙋ́детъ. καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ τῶν ζῴων τῶν ἐκζεόντων ἐπὶ πάντα, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπέλθῃ ἐκεῖ ὁ ποταμός, ζήσεται. καὶ ἔσται ἐκεῖ ἰχθὺς πολὺς σφόδρα, ὅτι ἥκει ἐκεῖ τὸ ὕδωρ τοῦτο, καὶ ὑγιάσει καὶ ζήσεται· πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἂν ἔλθῃ ὁ ποταμὸς ἐκεῖ, ζήσεται.
10
10
И҆ ста́нꙋтъ та́мѡ ры́барїе ѿ і҆нгадда̀ до и҆нгалі́ма: сꙋши́ло мре́жамъ бꙋ́детъ, ѡ҆ себѣ̀ бꙋ́детъ: и҆ ры̑бы є҆ѧ̀ ꙗ҆́кѡ ры̑бы мо́рѧ вели́кагѡ, мно́жество мно́го ѕѣлѡ̀. καὶ στήσονται ἐκεῖ ἁλιεῖς ἀπὸ Αἰνγαδεὶν ἕως ᾿Εναγαλείμ· ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται, καθ᾿ ἑαυτὴν ἔσται, καὶ οἱ ἰχθύες αὐτῆς ὡς οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης, πλῆθος πολὺ σφόδρα.
11
11
И҆ во и҆схо́дѣ є҆ѧ̀ и҆ во ѡ҆браще́нїи є҆ѧ̀ и҆ въ возвыше́нїи є҆ѧ̀ мѣлины̑ є҆ѧ̀ не и҆сцѣлѧ́тсѧ, въ со́ль вдадꙋ́тсѧ: καὶ ἐν τῇ διεκβολῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ἐπιστροφῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ὑπεράρσει αὐτοῦ οὐ μὴ ὑγιάσωσιν· εἰς ἅλας δέδονται.
12
12
и҆ над̾ рѣкꙋ̀ взы́детъ, и҆ на бре́зѣ є҆ѧ̀ ѻ҆́ба по́лы, всѧ́кое дре́во ꙗ҆до́мое не ѡ҆бетша́етъ оу҆ неѧ̀, ни ѡ҆скꙋдѣ́етъ пло́дъ є҆гѡ̀, но́вости своеѧ̀ пе́рвый пло́дъ принесе́тъ, и҆́бо во́ды и҆́хъ сїѧ̑ ѿ ст҃ы́хъ и҆схо́дѧтъ, и҆ бꙋ́детъ пло́дъ и҆́хъ въ снѣ́дь и҆ прозѧбе́нїе и҆́хъ во здра́вїе. καὶ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἀναβήσεται, ἐπὶ τοῦ χείλους αὐτοῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν πᾶν ξύλον βρώσιμον, οὐ μὴ παλαιωθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἐκλείπῃ ὁ καρπὸς αὐτοῦ· τῆς καινότητος αὐτοῦ πρωτοβολήσει, διότι τὰ ὕδατα αὐτῶν ἐκ τῶν ἁγίων ταῦτα ἐκπορεύεται, καὶ ἔσται ὁ καρπὸς αὐτῶν εἰς βρῶσιν καὶ ἀνάβασις αὐτῶν εἰς ὑγίειαν.
13
13
Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: сїѧ̑ предѣ́лы наслѣ́дите землѝ, двꙋна́десѧти племенѡ́мъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ приложе́нїе оу҆́жа. Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ταῦτα τὰ ὅρια κατακληρονομήσετε τῆς γῆς, ταῖς δώδεκα φυλαῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρόσθεσις σχοινίσματος.
14
14
И҆ наслѣ́дите ю҆̀ кі́йждо, ꙗ҆́коже бра́тъ є҆гѡ̀, на ню́же воздвиго́хъ рꙋ́кꙋ мою̀, є҆́же да́ти ю҆̀ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ, и҆ паде́тъ землѧ̀ сїѧ̀ ва́мъ въ наслѣ́дїе. καὶ κατακληρονομήσετε αὐτὴν ἕκαστος καθὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ πεσεῖται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κληρονομίᾳ.
15
15
И҆ сі́и предѣ́лы землѝ на сѣ́веръ, ѿ мо́рѧ вели́кагѡ сходѧ́щагѡ и҆ ѿдѣлѧ́ющагѡ вхо́дъ и҆маселда́мъ, καὶ ταῦτα τὰ ὅρια τῆς γῆς τῆς πρὸς βορρᾶν· ἀπὸ θαλάσσης τῆς μεγάλης τῆς καταβαινούσης καὶ περισχιζούσης τῆς εἰσόδου ᾿Ημὰθ Σεδαδά,
16
16
маавѳира́съ, є҆врамилїа́мъ средѣ̀ предѣ̑лъ дама́сковыхъ и҆ средѣ̀ предѣ̑лъ и҆ма́ѳовыхъ, дворы̀ саѵна̑ни, и҆̀же сꙋ́ть вы́ше предѣ̑лъ а҆ѵранїті́дскихъ. Βηρωθὰ Σεβραὶμ ῾Ηλιὰμ ἀναμέσον ὁρίων Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον ὁρίων ᾿Ημάθ, αὐλὴ τοῦ Σαυνάν, αἵ εἰσιν ἐπάνω τῶν ὁρίων Αὐρανίτιδος.
17
17
Сі́и предѣ́лы ѿ мо́рѧ: ѿ двора̀ є҆на́нова, предѣ́лы дама́скѡвы, и҆ ꙗ҆̀же къ сѣ́верꙋ, и҆ предѣ́лъ є҆ма́ѳовъ, и҆ предѣ́лъ сѣ́верскъ. ταῦτα τὰ ὅρια ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἀπὸ τῆς αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅρια Δαμασκοῦ καὶ τὰ πρὸς βορρᾶν.
18
18
И҆ ꙗ҆̀же на восто́ки: междꙋ̀ а҆ѵранїті́дою и҆ междꙋ̀ дама́скомъ, и҆ междꙋ̀ галааді́тїдою и҆ междꙋ̀ земле́ю і҆и҃левою, і҆ѻрда́нъ дѣли́тъ къ мо́рю, є҆́же на восто́ки фі́нїкѡвъ: сїѧ̑ на восто́ки. καὶ τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἀναμέσον τῆς Αὐρανίτιδος καὶ ἀναμέσον Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον τῆς Γαλααδίτιδος καὶ ἀναμέσον τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ, ὁ ᾿Ιορδάνης διορίζει ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς Φοινικῶνος· ταῦτα τὰ πρὸς ἀνατολάς.
19
19
И҆ ꙗ҆̀же къ ю҆́гꙋ и҆ лі́вꙋ: ѿ ѳема́на и҆ фі́нїкѡвъ да́же до воды̀ марїмѡ́ѳъ-кади́мъ, продолжа́ющеесѧ къ мо́рю вели́комꙋ. καὶ τὰ πρὸς νότον καὶ λίβα ἀπὸ Θαιμὰν καὶ Φοινικῶνος ἕως ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης παρεκτεῖνον ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην·
20
20
Сїѧ̀ страна̀ ю҆́га и҆ лі́ва, сїѧ̀ страна̀ мо́рѧ вели́кагѡ раздѣлѧ́етъ да́же прѧ́мѡ вхо́дꙋ и҆ма́ѳъ, да́же до вхо́да є҆гѡ̀: сїѧ̑ сꙋ́ть ꙗ҆̀же къ мо́рю и҆ма́ѳъ. τοῦτο τὸ μέρος νότος καὶ λίψ. τοῦτο τὸ μέρος τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης· ὁρίζει ἕως κατέναντι τῆς εἰσόδου ᾿Ημάθ, ἕως εἰσόδου αὐτοῦ· ταῦτά ἐστι τὰ πρὸς θάλασσαν ᾿Ημάθ.
21
21
И҆ раздѣли́те зе́млю ва́мъ, племенѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. καὶ διαμερίσετε τὴν γῆν ταύτην αὐτοῖς, ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ.
22
22
Расположи́те ю҆̀ жре́бїемъ ва́мъ и҆ прише́лцємъ ѡ҆бита́ющымъ средѣ̀ ва́съ, и҆̀же роди́ша сы́ны посредѣ̀ ва́съ, и҆ бꙋ́дꙋтъ ва́мъ ꙗ҆́кѡ тꙋзе́мцы въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ: съ ва́ми да ꙗ҆дѧ́тъ во оу҆ча́стїи средѣ̀ племе́нъ і҆и҃левыхъ, βαλεῖτε αὐτὴν ἐν κλήρῳ ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς παροικοῦσιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, οἵτινες ἐγέννησαν υἱοὺς ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ ἔσονται ὑμῖν ὡς αὐτόχθονες ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, μεθ᾿ ὑμῶν φάγονται ἐν κληρονομίᾳ ἐν μέσῳ τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ·
23
23
и҆ бꙋ́дꙋтъ въ пле́мени прише́лцєвъ, въ прише́лцѣхъ и҆̀же съ ни́ми: та́мѡ дади́те оу҆ча́стїе и҆̀мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. καὶ ἔσονται ἐν φυλῇ προσηλύτων ἐν τοῖς προσηλύτοις τοῖς μετ᾿ αὐτῶν, ἐκεῖ δώσετε κληρονομίαν αὐτοῖς, λέγει Κύριος Θεός.
Глава́ м҃и
Κεφάλαιο 48
1
1
Сїѧ̑ же и҆мена̀ племе́нъ ѿ нача́ла є҆́же къ сѣ́верꙋ, по странѣ̀ схожде́нїѧ раздѣлѧ́ющагѡ ко вхо́дꙋ и҆ма́ѳовꙋ двора̀ є҆на́нѧ, предѣ́лъ дама́сковъ къ сѣ́верꙋ по странѣ̀ и҆ма́ѳова двора̀: и҆ бꙋ́дꙋтъ и҆̀мъ ꙗ҆̀же на восто́ки, да́же до мо́рѧ, да́ново є҆ди́но. ΚΑΙ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν· ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς πρὸς βορρᾶν κατὰ τὸ μέρος τῆς καταβάσεως τοῦ περισχίζοντος ἐπὶ τὴν εἴσοδον τῆς ᾿Ημὰθ αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅριον Δαμασκοῦ πρὸς βορρᾶν κατὰ μέρος ᾿Ημὰθ αὐλῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως πρὸς θάλασσαν Δάν, μία.
2
2
И҆ ѿ предѣ̑лъ да́новыхъ къ восто́кѡмъ да́же до мо́рѧ, а҆си́рово є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τοῦ Δὰν τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ασσήρ, μία.
3
3
И҆ ѿ предѣ̑лъ а҆си́ровыхъ, ѿ сꙋ́щихъ къ восто́кѡмъ, да́же до морѧ̀, нефѳалі́мле є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ασσὴρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Νεφθαλίμ, μία.
4
4
Ѿ предѣ̑лъ же нефѳалі́млихъ ѿ страны̀ восто́чныѧ да́же до страны̀ мо́рѧ, манассі́ино є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Νεφθαλὶμ ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Μανασσῆ, μία.
5
5
Ѿ предѣ̑лъ же манассі́иныхъ, сꙋ́щихъ на восто́ки, да́же до сꙋ́щихъ къ мо́рю, є҆фре́мле є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Μανασσῆ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ὥς τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Εφραίμ, μία.
6
6
Ѿ предѣ̑лъ же є҆фре́млихъ, и҆̀же на восто́къ, да́же до морѧ̀, рꙋви́мле є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Εφραὶμ ἀπό τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ρουβήν, μία.
7
7
Ѿ предѣ̑лъ же рꙋви́млихъ, и҆̀же на восто́ки, да́же до мо́рѧ, і҆ꙋ́дино є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Ρουβὴν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ιούδα, μία.
8
8
А҆ ѿ предѣ̑лъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆̀же къ восто́кѡмъ, да́же до мо́рѧ, бꙋ́детъ нача́токъ оу҆дѣле́нїѧ два́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщъ широта̀, и҆ долгота̀ ꙗ҆́коже є҆ди́на ѿ часте́й сꙋ́щихъ къ восто́кѡмъ, и҆ да́же до тѣ́хъ ꙗ҆̀же къ мо́рю: и҆ бꙋ́детъ ст҃о́е посредѣ̀ и҆́хъ. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ἀφορισμοῦ, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες εὖρος καὶ μῆκος καθὼς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν, καὶ ἔσται τὸ ἅγιον ἐν μέσῳ αὐτῶν·
9
9
Нача́токъ, є҆го́же ѿдѣлѧ́тъ гдⷭ҇еви, въ долготꙋ̀ два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ и҆ въ широтꙋ̀ два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ. ἀπαρχή, ἣν ἀφοριοῦσι τῷ Κυρίῳ, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὗρος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες.
10
10
Ѿ си́хъ бꙋ́детъ нача́токъ ст҃ы́хъ жерцє́мъ, къ сѣ́верꙋ (въ долготꙋ̀) два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ, и҆ къ мо́рю въ широтꙋ̀ де́сѧть ты́сѧщъ, и҆ къ восто́кꙋ де́сѧть ты́сѧщъ, и҆ на ю҆́гъ въ долготꙋ̀ два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ: и҆ гора̀ ст҃ы́хъ бꙋ́детъ посредѣ̀ є҆гѡ̀ τούτων ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων· τοῖς ἱερεῦσι, πρὸς βορρᾶν πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ πρὸς θάλασσαν πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς ἀνατολὰς πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς νότον μῆκος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες, καὶ τὸ ὄρος τῶν ἁγίων ἔσται ἐν μέσῳ αὐτοῦ·
11
11
жерцє́мъ, ѡ҆свѧщє́ннымъ сынѡ́мъ садꙋ́кѡвымъ, стрегꙋ́щымъ стражбы̑ хра́ма, и҆̀же не прельсти́шасѧ во прельще́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже прельсти́шасѧ леѵі́ти. τοῖς ἱερεῦσι τοῖς ἡγιασμένοις, υἱοῖς Σαδδούκ, τοῖς φυλάσσουσι τὰς φυλακὰς τοῦ οἴκου, οἵτινες οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλανήσει υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὃν τρόπον ἐπλανήθησαν οἱ Λευῖται,
12
12
И҆ бꙋ́детъ и҆̀мъ нача́токъ дае́мый ѿ нача́ткѡвъ землѝ, ст҃о́е ст҃ы́хъ ѿ предѣ̑лъ леѵі́тскихъ. καὶ ἔσται αὐτοῖς ἡ ἀπαρχὴ δεδομένη ἐκ τῶν ἀπαρχῶν τῆς γῆς, ἅγιον ἁγίων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Λευιτῶν.
13
13
Леѵі́тѡмъ же бли̑жнѧѧ предѣ́лѡвъ жре́ческихъ, два́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщъ въ долготꙋ̀, а҆ въ широтꙋ̀ десѧтѝ ты́сѧщъ: всѧ̀ долгота̀ два́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщъ, а҆ широта̀ десѧтѝ ты́сѧщъ. τοῖς δὲ Λευίταις τὰ ἐχόμενα τῶν ὁρίων τῶν ἱερέων, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες, καὶ εὗρος δέκα χιλιάδες. πᾶν τὸ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες.
14
14
Да не прода́стсѧ ѿ негѡ̀, ни замѣни́тсѧ, нижѐ ѿи́мꙋтсѧ пє́рваѧ жи̑та землѝ, ꙗ҆́кѡ ст҃о є҆́сть гдⷭ҇еви. οὐ πραθήσεται ἐξ αὐτοῦ οὐδὲ καταμετρηθήσεται, οὐδὲ ἀφαιρεθήσεται τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς, ὅτι ἅγιόν ἐστι τῷ Κυρίῳ.
15
15
Пѧ́ть же ты́сѧщъ и҆збыто́чныхъ въ широтѣ̀ два́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщей, предгра́дїе да бꙋ́детъ гра́дꙋ на вселе́нїе и҆ въ разстоѧ́нїе є҆гѡ̀: и҆ да бꙋ́детъ гра́дъ средѣ̀ є҆гѡ̀. τὰς δὲ πέντε χιλιάδας τὰς περισσὰς ἐπὶ τῷ πλάτει ἐπὶ ταῖς πέντε, καὶ εἴκοσι χιλιάσι, προτείχισμα ἔσται τῇ πόλει εἰς τὴν κατοικίαν καὶ εἰς διάστημα αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ πόλις ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
16
16
И҆ сїѧ̑ мѣ̑ры є҆гѡ̀: ѿ сѣ́вера четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ, и҆ ѿ ю҆́га четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ, и҆ ѿ востѡ́къ четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ, и҆ ѿ мо́рѧ четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ. καὶ ταῦτα τὰ μέτρα αὐτῆς· ἀπὸ τῶν πρὸς βορρᾶν πεντακόσιοι καὶ τετρακισχίλιοι, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς νότον πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολάς πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν τετρακισχιλίους πεντακόσιους.
17
17
И҆ да бꙋ́детъ разстоѧ́нїе гра́дꙋ къ сѣ́верꙋ двꙋ́стꙋ и҆ пѧти́десѧти, и҆ къ ю҆́гꙋ двꙋ́стꙋ и҆ пѧти́десѧти, и҆ на восто́къ двꙋ́стꙋ и҆ пѧти́десѧти, и҆ къ мо́рю двꙋ́стꙋ и҆ пѧти́десѧти. καὶ ἔσται διάστημα τῇ πόλει πρὸς βορρᾶν διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς νότον διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ πρὸς ἀνατολὰς διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς θάλασσαν διακόσιοι πεντήκοντα.
18
18
И҆збыто́къ же долготы̀ держа́щьсѧ нача́ткѡвъ ст҃ы́хъ де́сѧть ты́сѧщъ къ восто́кѡмъ и҆ де́сѧть ты́сѧщъ къ мо́рю: и҆ бꙋ́дꙋтъ нача́тки ст҃а́гѡ, и҆ бꙋ́дꙋтъ жи̑та є҆ѧ̀ во хлѣ́бы дѣ́лающымъ гра́дъ. καὶ τὸ περισσὸν τοῦ μήκους τὸ ἐχόμενον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων δέκα χιλιάδες πρὸς ἀνατολὰς καὶ δέκα χιλιάδες πρὸς θάλασσαν· καὶ ἔσονται αἱ ἀπαρχαὶ τοῦ ἁγίου καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆς εἰς ἄρτους τοῖς ἐργαζομένοις τὴν πόλιν·
19
19
Дѣ́лающїи же гра́дъ да дѣ́лаютъ є҆го̀ ѿ всѣ́хъ племе́нъ і҆и҃левыхъ. οἱ δὲ ἐργαζόμενοι τὴν πόλιν ἐργῶνται αὐτὴν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ.
20
20
Ве́сь нача́токъ два́десѧти и҆ пѧтѝ ты́сѧщъ на два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ: четвероꙋго́лнѡ ѿдѣли́те ѿ негѡ̀ нача́токъ ст҃а́гѡ, ѿ ѡ҆держа́нїѧ гра́дскагѡ, πᾶσα ἡ ἀπαρχὴ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· τετράγωνον ἀφοριεῖτε αὐτοῦ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ἁγίου ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως.
21
21
а҆ и҆збы́токъ старѣ́йшинѣ ѿ сегѡ̀: и҆ ѿ ѻ҆́нагѡ, ѿ нача́ткѡвъ ст҃а́гѡ и҆ во оу҆ча́стїе гра́да, спредѝ на два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ долгота̀, до предѣ̑лъ, и҆̀же къ мо́рю и҆ къ восто́кѡмъ, спредѝ на два́десѧть и҆ пѧ́ть ты́сѧщъ, до предѣ̑лъ, и҆̀же къ мо́рю, бли́з̾ часте́й старѣ́йшины: и҆ да бꙋ́детъ нача́токъ ст҃ы́хъ и҆ ѡ҆свѧще́нїе хра́ма средѣ̀ є҆гѡ̀. τὸ δὲ περισσὸν τῷ ἀφηγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἐκ τούτου ἀπὸ τῶν ἀπαρχῶν τοῦ ἁγίου καὶ εἰς τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ πρὸς θάλασσαν ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν ἐχόμενα τῶν μερίδων τοῦ ἀφηγουμένου· καὶ ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων καὶ τὸ ἁγίασμα τοῦ οἴκου ἐν μέσῳ αὐτῆς.
22
22
Ѿ оу҆ча́стїѧ же леѵі́тска и҆ ѿ оу҆ча́стїѧ гра́да, средѣ̀ старѣ́йшинъ, бꙋ́детъ средѣ̀ предѣ̑лъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ средѣ̀ предѣ̑лъ венїамі́нихъ, и҆ старѣ́йшинъ да бꙋ́детъ. καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῶν Λευιτῶν καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως ἐν μέσῳ τῶν ἀφηγουμένων ἔσται· ἀναμέσον τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα καὶ ἀναμέσον τῶν ὁρίων Βενιαμὶν τῶν ἀφηγουμένων ἔσται. -
23
23
А҆ и҆збы́точное племе́нъ ѿ сꙋ́щихъ къ восто́кѡмъ да́же до сꙋ́щихъ къ мо́рю, венїамі́ново є҆ди́но. Καὶ τὸ περισσὸν τῶν φυλῶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Βενιαμίν, μία.
24
24
Ѿ предѣ̑лъ же венїамі́нихъ къ восто́кѡмъ да́же до страны̀ ꙗ҆́же къ мо́рю, сѷмеѡ́не є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Βενιαμὶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Συμεών, μία.
25
25
Ѿ предѣ̑лъ же сѷмеѡ́нихъ, ѿ страны̀ ꙗ҆́же на восто́къ да́же до страны̀ ꙗ҆́же къ мо́рю, і҆ссаха́рово є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Συμεὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ισσάχαρ, μία.
26
26
А҆ ѿ предѣ̑лъ і҆ссаха́ровыхъ, ѿ восто́кѡвъ да́же до мо́рѧ, завꙋлѡ́не є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν ᾿Ισσάχαρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ζαβουλών, μία.
27
27
Ѿ предѣ̑лъ же завꙋлѡ́нихъ, ѿ восто́ка да́же до страны̀ мо́рѧ, га́дово є҆ди́но. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Ζαβουλὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Γάδ, μία.
28
28
Ѿ предѣ̑лъ же га́довыхъ, ѿ восто́ка да́же до лі́вы: и҆ бꙋ́дꙋтъ предѣ́лы є҆гѡ̀ ѿ ю҆́га, и҆ воды̀ варїмѡ́ѳъ-ка́диса, наслѣ́дїѧ да́же до мо́рѧ вели́кагѡ. καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Γὰδ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς λίβα καὶ ἔσται τὰ ὅρια αὐτοῦ ἀπὸ Θαιμὰν καὶ ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης κληρονομίας ἕως τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης.
29
29
Сїѧ̀ землѧ̀, ю҆́же расположи́те жре́бїемъ племенѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: и҆ сі́и раздѣ́лы и҆́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. αὕτη ἡ γῆ, ἣν βαλεῖτε ἐν κλήρῳ ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ οὗτοι οἱ διαμερισμοὶ αὐτῶν, λέγει Κύριος Θεός. -
30
30
И҆ сі́и и҆схо́ды гра́да, и҆̀же къ сѣ́верꙋ, четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ мѣ́рою: Καὶ αὗται αἱ διεκβολαὶ τῆς πόλεως αἱ πρὸς βορρᾶν, τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ.
31
31
врата́ же гра́да по и҆менѡ́мъ племе́нъ і҆и҃левыхъ: врата̀ тро́ѧ на сѣ́веръ: врата̀ рꙋви̑млѧ є҆ди̑на, врата́ же і҆ꙋ̑дина є҆ди̑на и҆ врата̀ леѵі̑ина є҆ди̑на: καὶ αἱ πύλαι τῆς πόλεως ἐπ᾿ ὀνόματι φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ· πύλαι τρεῖς πρὸς βορρᾶν, πύλη Ρουβὴν μία καὶ πύλη ᾿Ιούδα μία καὶ πύλη Λευΐ μία.
32
32
и҆ на восто́къ четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ, и҆ врата̀ тро́ѧ: врата̀ є҆ди̑на і҆ѡ́сифѡва, врата́ же є҆ди̑на венїамі̑нѧ и҆ врата̀ да́нѡва є҆ди̑на: καὶ τὰς πρὸς ἀνατολὰς τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη ᾿Ιωσὴφ μία καὶ πύλη Βενιαμὶν μία καὶ πύλη Δὰν μία.
33
33
и҆ ꙗ҆̀же къ ю҆́гꙋ четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ мѣ́рою, и҆ врата̀ тро́ѧ: врата̀ є҆ди̑на сѷмеѡ́нꙋ, врата́ же є҆ди̑на і҆ссаха́рꙋ и҆ врата̀ є҆ди̑на завꙋлѡ́нꙋ: καὶ τὰ πρὸς νότον τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη Συμεὼν μία καὶ πύλη ᾿Ισσάχαρ μία καὶ πύλη Ζαβουλὼν μία.
34
34
и҆ ꙗ҆̀же къ мо́рю четы́ре ты́сѧщы и҆ пѧ́ть сѡ́тъ мѣ́рою: врата̀ тро́ѧ: врата̀ є҆ди̑на га́дѡва, и҆ врата̀ а҆си́рѡва є҆ди̑на и҆ врата̀ нефѳалі́мѡва є҆ди̑на. καὶ τὰ πρὸς θάλασσαν τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· πύλαι τρεῖς, πύλη Γὰδ μία καὶ πύλη ᾿Ασσὴρ μία καὶ πύλη Νεφθαλὶμ μία.
35
35
Ѡ҆крꙋ́глость же ѻ҆смина́десѧти ты́сѧщъ: и҆́мѧ же гра́дꙋ, ѿ негѡ́же днѐ бꙋ́детъ, гдⷭ҇ь та́мѡ бꙋ́детъ и҆́мѧ є҆мꙋ̀. κύκλωμα δέκα καὶ ὀκτὼ χιλιάδες. καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως, ἀφ᾿ ἧς ἂν ἡμέρας γένηται, ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς.

Обкладинка книги Паперове видання
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.