|
Глава́ м҃з
|
Κεφάλαιο 47
|
|
1
|
1
|
| Сни́ди, сѧ́ди на землѝ, дѣ́во, дщѝ вавѷлѡ́нѧ, вни́ди во тмꙋ̀ [По и҆ны̑мъ: сѧ́ди на зе́млю.], дщѝ халде́йска, ꙗ҆́кѡ не приложи́ши ксемꙋ̀ прозыва́тисѧ мѧгка̀ и҆ ю҆́на. | ΚΑΤΑΒΗΘΙ, κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν, παρθένος, θυγάτηρ Βαβυλῶνος, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά. |
|
2
|
2
|
| Возмѝ же́рновы, мелѝ мꙋкꙋ̀, ѿкры́й покрыва́ло твоѐ, ѿкры́й сѣди̑ны, возсꙋчѝ го́лєни, прейдѝ рѣ́ки: | λάβε μύλον, ἄλεσον ἄλευρον, ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου, ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς, ἀνάσυρε τὰς κνήμας, διάβηθι ποταμούς· |
|
3
|
3
|
| ѿкры́етсѧ стꙋ́дъ тво́й, ꙗ҆вѧ́тсѧ оу҆кори̑зны твоѧ̑, пра́ведное ѿ тебє̀ возмꙋ̀, ктомꙋ̀ не преда́мъ человѣ́кѡмъ. | ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου, φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου· τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήψομαι, οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποις. |
|
4
|
4
|
| Речѐ и҆зба́вивый тѧ̀ гдⷭ҇ь саваѡ́ѳъ, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ ст҃ы́й і҆и҃левъ: | εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος σαβαώθ, ὄνομα αὐτῷ ἅγιος ᾿Ισραήλ· |
|
5
|
5
|
| сѧ́ди оу҆миле́на, вни́ди во тмꙋ̀, дщѝ халде́йска, ксемꙋ̀ не прозове́шисѧ крѣ́пость ца́рства. | κάθισον κατανενυγμένη, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, οὐκέτι μὴ κληθήσῃ ἰσχὺς βασιλείας. |
|
6
|
6
|
| Разгнѣ́вахсѧ на лю́ди моѧ̑, ѡ҆скверни́ла є҆сѝ наслѣ́дїе моѐ: а҆́зъ вда́хъ ѧ҆̀ въ рꙋ́кꙋ твою̀, ты́ же не дала̀ и҆̀мъ ми́лости, ста́рчїй ꙗ҆ре́мъ ѡ҆тѧгчи́ла є҆сѝ ѕѣлѡ̀ | παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου· ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου, σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος, τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα. |
|
7
|
7
|
| и҆ рекла̀ є҆сѝ: въ вѣ́къ бꙋ́дꙋ влады́чица: не помы́слила є҆сѝ си́хъ въ се́рдцы твое́мъ, нижѐ помѧнꙋ́ла є҆сѝ послѣ́днихъ: | καὶ εἶπας· εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα· οὐκ ἐνόησας ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου, οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα. |
|
8
|
8
|
| нн҃ѣ же слы́ши сїѐ, ю҆́наѧ, сѣдѧ́щаѧ, оу҆пова́ющаѧ, глаго́лющаѧ въ се́рдцы свое́мъ: а҆́зъ є҆́смь, и҆ нѣ́сть и҆ны́ѧ, не сѧ́дꙋ вдово́ю и҆ не позна́ю сиротства̀. | νῦν δὲ ἄκουε ταῦτα, ἡ τρυφερά, ἡ καθημένη πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα· οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανίαν. |
|
9
|
9
|
| Нн҃ѣ же прїи́дꙋтъ на тѧ̀ два̀ сїѧ̑ внеза́пꙋ во є҆ди́нъ де́нь, безча́дїе и҆ вдовство̀ внеза́пꙋ прїи́детъ на тѧ̀, въ волше́бствѣ твое́мъ и҆ въ крѣ́пости волхвѡ́въ твои́хъ ѕѣлѡ̀, | νῦν δὲ ἥξει ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐξαίφνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ· ἀτεκνία καὶ χηρεία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου, ἐν τῇ ἰσχύϊ τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα, |
|
10
|
10
|
| въ надѣ́ѧнїи ѕло́бы твоеѧ̀: ты́ бо рекла̀ є҆сѝ: а҆́зъ є҆́смь, и҆ нѣ́сть и҆ны́ѧ: оу҆вѣ́ждь, ꙗ҆́кѡ смышле́нїе си́хъ и҆ блꙋже́нїе твоѐ бꙋ́детъ тебѣ̀ сра́мъ: и҆ рекла̀ є҆сѝ се́рдцемъ свои́мъ: а҆́зъ є҆́смь, и҆ нѣ́сть и҆ны́ѧ. | τῇ ἐλπίδι τῆς πονηρίας σου· σὺ γὰρ εἶπας· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. γνῶθι, ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. |
|
11
|
11
|
| И҆ прїи́детъ на тѧ̀ па́гꙋба, и҆ не оу҆вѣ́си, про́пасть, и҆ впаде́ши въ ню̀: и҆ прїи́детъ на тѧ̀ печа́ль, и҆ не возмо́жеши чиста̀ бы́ти: и҆ прїи́детъ на тѧ̀ внеза́пꙋ па́гꙋба, и҆ не оу҆вѣ́си. | καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς, βόθυνος, καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία, καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξ ἀπίνης ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς. |
|
12
|
12
|
| Ста́ни нн҃ѣ съ волхвы̑ твои́ми и҆ со мно́гими ча̑ры твои́ми, и҆̀мже наꙋчи́ласѧ є҆сѝ и҆з̾ ю҆́ности твоеѧ̀, а҆́ще возмо́гꙋтъ тѝ помощѝ. | στῆθι νῦν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου καὶ ἐν τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου, ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου, εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι. |
|
13
|
13
|
| Оу҆трꙋди́ласѧ є҆сѝ въ совѣ́тѣхъ твои́хъ: да ста́нꙋтъ нн҃ѣ и҆ спасꙋ́тъ тѧ̀ ѕвѣздоче́тцы небесѐ, смотрѧ́ющїи ѕвѣ́здъ, да возвѣстѧ́тъ тѝ, что̀ и҆́мать на тѧ̀ прїитѝ. | κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου· στήτωσαν δὴ καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι. |
|
14
|
14
|
| Сѐ, всѝ ꙗ҆́кѡ хвра́стїе ѻ҆гне́мъ погорѧ́тъ и҆ не и҆з̾и́мꙋтъ дꙋшѝ своеѧ̀ и҆з̾ пла́мене, поне́же и҆́маши оу҆́глїе ѻ҆́гненное, сѧ́ди на ни́хъ. | ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογός· ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός, κάθισαι ἐπ᾿ αὐτούς. |
|
15
|
15
|
| Сі́и бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀ по́мощь: трꙋди́ласѧ є҆сѝ въ преложе́нїи ѿ ю҆́ности, человѣ́къ са́мъ въ себѣ̀ прельсти́сѧ, тебѣ́ же не бꙋ́детъ спасе́нїѧ. | οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια, ἐκοπίασας ἐν τῇ μεταβολῇ ἐκ νεότητος, ἄνθρωπος καθ᾿ ἑαυτὸν ἐπλανήθη, σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.