|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| Бы́сть же ꙗ҆́кѡ де́нь се́й, и҆ прїидо́ша а҆́гг҃ли бж҃їи предста́ти пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ дїа́волъ прїи́де посредѣ̀ и҆́хъ предста́ти пред̾ гдⷭ҇емъ. | ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ παραστῆναι ἔναντι Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἦλθεν ἐν μέσῳ αὐτῶν παραστῆναι ἐναντίον τοῦ Κυρίου. |
|
2
|
2
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь дїа́волꙋ: ѿкꙋ́дꙋ ты̀ грѧде́ши; тогда̀ речѐ дїа́волъ пред̾ гдⷭ҇емъ: проше́дъ поднебе́снꙋю и҆ ѡ҆бше́дъ всю̀ зе́млю, прїидо́хъ. | καὶ εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· πόθεν σὺ ἔρχῃ; τότε εἶπεν ὁ διάβολος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διαπορευθεὶς τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν σύμπασαν πάρειμι. |
|
3
|
3
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко дїа́волꙋ: внѧ́лъ ли є҆сѝ оу҆̀бо (мы́слїю твое́ю) рабꙋ̀ моемꙋ̀ і҆́ѡвꙋ; ꙗ҆́кѡ нѣ́сть такова̀ ѿ сꙋ́щихъ на землѝ: человѣ́къ неѕло́бивъ, и҆́стиненъ, непоро́ченъ, бг҃очести́въ, оу҆далѧ́ѧсѧ ѿ всѧ́кагѡ ѕла̀, є҆ще́ же придержи́тсѧ неѕло́бїѧ: ты́ же ре́клъ є҆сѝ и҆мѣ̑нїѧ є҆гѡ̀ погꙋби́ти вотщѐ. | εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν διάβολον· προσέσχες οὖν τῷ θέραποντί μου ᾿Ιώβ, ὅτι οὐκ ἔστι κατ᾿ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτῷ, ἄκακος, ἀληθινός, ἄμεμπτος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς κακοῦ; ἔτι δὲ ἔχετε ἀκακίας· σὺ δὲ εἶπας τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ διακενῆς ἀπολέσαι. |
|
4
|
4
|
| Ѿвѣща́въ же дїа́волъ гдⷭ҇еви, речѐ: ко́жꙋ за ко́жꙋ, и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка и҆́мать человѣ́къ, да́стъ за дꙋ́шꙋ свою̀: | ὑπολαβὼν δὲ ὁ διάβολος εἶπε τῷ Κυρίῳ· δέρμα ὑπὲρ δέρματος· καὶ πάντα, ὅσα ὑπάρχει ἀνθρώπῳ, ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐκτίσει· |
|
5
|
5
|
| ѻ҆ба́че послѝ рꙋ́кꙋ твою̀ и҆ косни́сѧ косте́мъ є҆гѡ̀ и҆ пло́ти є҆гѡ̀, а҆́ще не въ лице́ тѧ благослови́тъ. | οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἀποστείλας τὴν χεῖρά σου ἅψαι τῶν ὀστῶν αὐτοῦ καὶ σαρκῶν αὐτοῦ· ἦ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει. |
|
6
|
6
|
| Рече́ же гдⷭ҇ь дїа́волꙋ: сѐ, предаю̀ тѝ є҆го̀, то́кмѡ дꙋ́шꙋ є҆гѡ̀ соблюдѝ. | εἶπε δὲ ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· ἰδοὺ παραδίδωμί σοι αὐτόν, μόνον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον. — |
|
7
|
7
|
| И҆зы́де же дїа́волъ ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ и҆ поразѝ і҆́ѡва гно́емъ лю́тымъ ѿ ногꙋ̀ да́же до главы̀. | ᾿Εξῆλθε δὲ ὁ διάβολος ἀπὸ προσώπου Κυρίου καὶ ἔπαισε τὸν ᾿Ιὼβ ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς. |
|
8
|
8
|
| И҆ взѧ̀ (і҆́ѡвъ) чре́пъ, да ѡ҆строга́етъ гно́й сво́й, и҆ то́й сѣдѧ́ше на гно́ищи внѣ̀ гра́да. | καὶ ἔλαβεν ὄστρακον, ἵνα τὸν ἰχῶρα ξύῃ, καὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κοπρίας ἔξω τῆς πόλεως. — |
|
9
|
9
|
| Вре́мени же мно́гꙋ минꙋ́вшꙋ, речѐ къ немꙋ̀ жена̀ є҆гѡ̀: доко́лѣ терпи́ши глаго́лѧ: сѐ, пождꙋ̀ вре́мѧ є҆щѐ ма́ло, ча́ѧ наде́жди спасе́нїѧ моегѡ̀; се́ бо, потреби́сѧ ѿ землѝ па́мѧть твоѧ̀, сы́нове твоѝ и҆ дщє́ри, моегѡ̀ чре́ва болѣ̑зни и҆ трꙋды̀, и҆́миже вотщѐ трꙋди́хсѧ съ болѣ́зньми: ты́ же са́мъ въ гноѝ черве́й сѣди́ши, ѡ҆бнощева́ѧ внѣ̀ без̾ покро́ва, и҆ а҆́зъ скита́ющисѧ и҆ слꙋжа́щи, мѣ́сто ѿ мѣ́ста преходѧ́щи, и҆ до́мъ ѿ до́мꙋ, ѡ҆жида́ющи со́лнца, когда̀ за́йдетъ, да почі́ю ѿ трꙋдѡ́въ мои́хъ и҆ ѿ болѣ́зней, ꙗ҆̀же мѧ̀ нн҃ѣ ѡ҆бдержа́тъ: но рцы̀ глаго́лъ нѣ́кїй ко гдⷭ҇ꙋ и҆ оу҆мрѝ. | Χρόνου δὲ πολλοῦ προβεβηκότος εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων· 9α ἰδοὺ ἀναμένω χρόνον ἔτι μικρὸν προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου; 9β ἰδοὺ γὰρ ἠφάνισταί σου τὸ μνημόσυνον ἀπὸ τῆς γῆς, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, ἐμῆς κοιλίας ὠδῖνες καὶ πόνοι, οὓς εἰς τὸ κενὸν ἐκοπίασα μετὰ μόχθων· 9γ σύ τε αὐτὸς ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων κάθησαι διανυκτερεύων αἴθριος, 9δ κἀγὼ πλανῆτις καὶ λάτρις, τόπον ἐκ τόπου περιερχομένη καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας, προσδεχομένη τὸν ἥλιον πότε δύσεται, ἵνα ἀναπαύσωμαι τῶν μόχθων μου καὶ τῶν ὀδυνῶν, αἵ με νῦν συνέχουσιν· ἀλλὰ εἰπόν τι ρῆμα πρὸς Κύριον καὶ τελεύτα. |
|
10
|
10
|
| Ѻ҆́нъ же воззрѣ́въ речѐ къ не́й: вскꙋ́ю ꙗ҆́кѡ є҆ди́на ѿ безꙋ́мныхъ же́нъ возглаго́лала є҆сѝ; а҆́ще бл҃га̑ѧ прїѧ́хомъ ѿ рꙋкѝ гдⷭ҇ни, ѕлы́хъ ли не стерпи́мъ; во всѣ́хъ си́хъ приключи́вшихсѧ є҆мꙋ̀, ничи́мже согрѣшѝ і҆́ѡвъ оу҆стна́ма пред̾ бг҃омъ (и҆ не дадѐ безꙋ́мїѧ бг҃ꙋ). | ὁ δὲ ἐμβλέψας εἶπεν αὐτῇ· ἵνα τί ὥσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας οὕτως; εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν; ἐν πᾶσι τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν ᾿Ιὼβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. |
|
11
|
11
|
| Оу҆слы́шавше же трїѐ дрꙋ́зїе є҆гѡ̀ всѧ̑ ѕла̑ѧ нашє́дшаѧ на́нь, прїидо́ша кі́йждо ѿ своеѧ̀ страны̀ къ немꙋ̀: є҆лїфа́зъ ѳема́нскїй ца́рь, валда́дъ саѵхе́йскїй власти́тель, сѡфа́ръ мїне́йскїй ца́рь: и҆ прїидо́ша къ немꙋ̀ є҆динодꙋ́шнѡ оу҆тѣ́шити и҆ посѣти́ти є҆го̀. | ἀκούσαντες δὲ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ τὰ κακὰ πάντα τὰ ἐπελθόντα αὐτῷ, παρεγένοντο ἕκαστος ἐκ τῆς ἰδίας χώρας πρὸς αὐτόν· ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανῶν βασιλεύς, Βαλδὰδ ὁ Σαυχαίων τύραννος, Σωφὰρ ὁ Μιναίων βασιλεύς, καὶ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν ὁμοθυμαδόν, τοῦ παρακαλέσαι καὶ ἐπισκέψασθαι αὐτόν. |
|
12
|
12
|
| Оу҆ви́дѣвше же є҆го̀ и҆здале́ча, не позна́ша, и҆ возопи́вше гла́сомъ ве́лїимъ воспла́кашасѧ, растерза́вше кі́йждо ѻ҆де́ждꙋ свою̀ и҆ посы́павше пе́рстїю главы̑ своѧ̑: | ἰδότες δὲ αὐτὸν πόρρωθεν οὐκ ἐπέγνωσαν· καὶ βοήσαντες φωνῇ μεγάλῃ ἔκλαυσαν ρήξαντες ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ στολήν. καὶ καταπασάμενοι γῆν |
|
13
|
13
|
| сѣдѣ́ша при не́мъ се́дмь дні́й и҆ се́дмь ноще́й, и҆ никто́же ѿ ни́хъ возглаго́ла къ немꙋ̀ словесѐ: ви́дѧхꙋ бо ꙗ҆́звꙋ лю́тꙋ сꙋ́щꙋ и҆ вели́кꙋ ѕѣлѡ̀. | παρεκάθισαν αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐλάλησεν· ἑώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.