|
Наꙋ́мъ
|
ΝΑΟΥΜ
|
|
Глава́ а҃
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| Прⷪ҇ро́чество ѡ҆ нїнеѵі́и: кни́га видѣ́нїѧ наꙋ́ма сы́на є҆лкесе́ева. | ΛΗΜΜΑ Νινευή, βιβλίον ὁράσεως Ναοὺμ τοῦ ᾿Ελκεσαίου. |
|
2
|
2
|
| Бг҃ъ ревни́въ и҆ мстѧ́й гдⷭ҇ь, мстѧ́й гдⷭ҇ь съ ꙗ҆́ростїю, гдⷭ҇ь мстѧ́й сопоста́тѡмъ свои̑мъ и҆ потреблѧ́ѧй са́мъ врагѝ своѧ̑. | Θεὸς ζηλωτὴς καὶ ἐκδικῶν Κύριος, ἐκδικῶν Κύριος μετὰ θυμοῦ, ἐκδικῶν Κύριος τοὺς ὑπεναντίους αὐτοῦ, καὶ ἐξαίρων αὐτὸς τούς ἐχθροὺς αὐτοῦ. |
|
3
|
3
|
| Гдⷭ҇ь долготерпѣли́въ, и҆ вели́ка крѣ́пость є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆чища́ѧй не ѡ҆чи́ститъ гдⷭ҇ь: въ сконча́нїи и҆ трꙋ́сѣ пꙋ́ть є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆́блацы пра́хъ но́гъ є҆гѡ̀: | Κύριος μακρόθυμος, καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ, καὶ ἀθῷον οὐκ ἀθῳώσει Κύριος. ἐν συντελείᾳ καὶ ἐν συσσεισμῷ ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, καὶ νεφέλαι κονιορτὸς ποδῶν αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| запреща́ѧй мо́рю и҆ и҆зсꙋша́ѧй є҆̀ и҆ всѧ̑ рѣ́ки ѡ҆пꙋстоша́ѧй. Оу҆ма́лисѧ васані́тїда и҆ карми́лъ, и҆ процвѣта̑ющаѧ лїва́на ѡ҆скꙋдѣ́ша: | ἀπειλῶν θαλάσσῃ καὶ ξηραίνων αὐτὴν καὶ πάντας τοὺς ποταμοὺς ἐξερημῶν· ὠλιγώθη ἡ Βασανῖτις καὶ ὁ Κάρμηλος, καὶ τὰ ἐξανθοῦντα τοῦ Λιβάνου ἐξέλιπε. |
|
5
|
5
|
| го́ры потрѧсо́шасѧ ѿ негѡ̀, и҆ хо́лми поколеба́шасѧ, и҆ оу҆жасе́сѧ землѧ̀ ѿ лица̀ є҆гѡ̀, вселе́ннаѧ и҆ всѝ живꙋ́щїи на не́й. | τὰ ὄρη ἐσείσθησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ οἱ βουνοὶ ἐσαλεύθησαν· καὶ ἀνεστάλη ἡ γῆ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ἡ σύμπασα καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ. |
|
6
|
6
|
| Ѿ лица̀ гнѣ́ва є҆гѡ̀ кто̀ постои́тъ; и҆ кто̀ сопроти́витсѧ во гнѣ́вѣ ꙗ҆́рости є҆гѡ̀; ꙗ҆́рость є҆гѡ̀ растаева́етъ вла̑сти, и҆ ка́менїе сотро́шасѧ ѿ негѡ̀. | ἀπὸ προσώπου ὀργῆς αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; καὶ τίς ἀντιστήσεται ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ; ὁ θυμὸς αὐτοῦ τήκει ἀρχάς, καὶ αἱ πέτραι διεθρύβησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ. |
|
7
|
7
|
| Бл҃гъ гдⷭ҇ь терпѧ́щымъ є҆го̀ въ де́нь скорбѣ́нїѧ, и҆ зна́ѧй боѧ́щыѧсѧ є҆гѡ̀: | χρηστὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτὸν ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως καὶ γινώσκων τοὺς εὐλαβουμένους αὐτόν· |
|
8
|
8
|
| и҆ въ пото́пѣ пꙋтѝ сконча́нїе сотвори́тъ: востаю́щыѧ и҆ врагѝ є҆гѡ̀ пожене́тъ тма̀. | καὶ ἐν κατακλυσμῷ πορείας συντέλειαν ποιήσεται τούς ἐπεγειρομένους, καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ διώξεται σκότος. |
|
9
|
9
|
| Что̀ помышлѧ́ете на гдⷭ҇а; сконча́нїе са́мъ сотвори́тъ, не ѿмсти́тъ два́жды кꙋ́пнѡ въ ско́рби: | τί λογίζεσθε ἐπὶ τὸν Κύριον; συντέλειαν αὐτὸς ποιήσεται, οὐκ ἐκδικήσει δὶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν θλίψει· |
|
10
|
10
|
| поне́же до ѡ҆снова́нїѧ своегѡ̀ ѡ҆лѧденѣ́етъ, и҆ а҆́ки блю́щь и҆ ѡ҆плета́ющьсѧ снѣде́нъ бꙋ́детъ, и҆ а҆́ки тро́сть сꙋхоты̀ полна̀. | ὅτι ἕως θεμελίου αὐτοῦ χερσωθήσεται καὶ ὡς σμῖλαξ περιπλεκομένη βρωθήσεται καὶ ὡς καλάμη ξηρασίας μεστή. |
|
11
|
11
|
| И҆з̾ тебє̀ и҆зы́детъ по́мыслъ на гдⷭ҇а ѕлы́й, совѣщава́ѧй сопрѡти́внаѧ. | ἐκ σοῦ ἐξελεύσεται λογισμὸς κατὰ τοῦ Κυρίου πονηρὰ βουλευόμενος ἐναντία. |
|
12
|
12
|
| Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѡ҆блада́ѧй вода́ми мно́гими, и҆ си́це разстꙋ́пѧтсѧ, и҆ слꙋ́хъ тво́й не оу҆слы́шитсѧ ктомꙋ̀: | τάδε λέγει Κύριος κατάρχων ὑδάτων πολλῶν· καὶ οὕτως διασταλήσονται, καὶ ἡ ἀκοή σου οὐκ ἐνακουσθήσεται ἔτι. |
|
13
|
13
|
| и҆ нн҃ѣ сокрꙋшꙋ̀ же́злъ є҆гѡ̀ ѿ тебє̀ и҆ оу҆́зы твоѧ̑ расто́ргнꙋ. | καὶ νῦν συντρίψω τὴν ράβδον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ καὶ τοὺς δεσμούς σου διαρρήξω· |
|
14
|
14
|
| И҆ заповѣ́сть ѡ҆ тебѣ̀ гдⷭ҇ь, не разсѣ́етсѧ ѿ и҆́мене твоегѡ̀ ктомꙋ̀: ѿ до́мꙋ бг҃а твоегѡ̀ потреблю̀ и҆зва̑ѧннаѧ и҆ слїѧ̑ннаѧ положꙋ̀ гро́бъ тво́й, ꙗ҆́кѡ ско́ри (є҆стѐ). | καὶ ἐντελεῖται περὶ σοῦ Κύριος, οὐ σπαρήσεται ἐκ τοῦ ὀνόματός σου ἔτι· ἐξ οἴκου Θεοῦ σου ἐξολοθρεύσω τὰ γλυπτὰ καὶ χωνευτά· θήσομαι ταφήν σου, ὅτι ταχεῖς. |
|
15
|
|
| Сѐ, на гора́хъ но́ги благовѣствꙋ́ющагѡ и҆ возвѣща́ющагѡ ми́ръ: пра́зднꙋй, і҆ꙋ́до, пра́здники твоѧ̑, возда́ждь ѡ҆бѣ́ты твоѧ̑, занѐ не приложа́тъ ктомꙋ̀ є҆́же проитѝ сквозѣ̀ тебѐ во ѡ҆бетша́нїе: сконча́сѧ и҆ и҆зве́ржесѧ. | |
|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| Взы́де вдыха́ѧй въ лицѐ твоѐ, ѿе́млѧй ѿ ѡ҆скорбле́нїѧ: оу҆смотрѝ пꙋ́ть, оу҆крѣпѝ чрє́сла, возмꙋжа́й крѣ́постїю ѕѣлѡ̀: | ΙΔΟΥ ἐπὶ τὰ ὄρη οἱ πόδες εὐαγγελιζομένου καὶ ἀπαγγέλλοντος εἰρήνην· ἑόρταζε, ᾿Ιούδα, τὰς ἑορτάς σου, ἀπόδος τὰς εὐχάς σου, διότι οὐ μὴ προσθήσωσιν ἔτι τοῦ διελθεῖν διὰ σοῦ εἰς παλαίωσιν. — Συντετέλεσται, ἐξῇρται. |
|
2
|
2
|
| поне́же ѿвратѝ гдⷭ҇ь оу҆кори́знꙋ і҆а́кѡвлю, ꙗ҆́коже оу҆кори́знꙋ і҆и҃левꙋ: занѐ ѡ҆трѧса́ющїи ѡ҆трѧсо́ша ѧ҆̀ и҆ ло́зы и҆́хъ растли́ша. | ἀνέβη ἐμφυσῶν εἰς πρόσωπόν σου ἐξαιρούμενος ἐκ θλίψεως· σκόπευσον ὁδόν, κράτησον ὀσφύος, ἄνδρισαι τῇ ἰσχύϊ σφόδρα, |
|
3
|
3
|
| Ѻ҆рꙋ̑жїѧ си́лы и҆́хъ ѿ человѣ̑къ, мꙋ́жы си̑льныѧ и҆гра́ющыѧ во ѻ҆гнѝ: брѡзды̀ колесни́цъ и҆́хъ въ де́нь оу҆гото́ванїѧ є҆гѡ̀, и҆ кѡ́нницы возмѧтꙋ́тсѧ на пꙋте́хъ, | διότι ἀπέστρεψε Κύριος τὴν ὕβριν ᾿Ιακώβ, καθὼς ὕβριν τοῦ ᾿Ισραήλ, διότι ἐκτινάσσοντες ἐξετίναξαν αὐτοὺς καὶ τὰ κλήματα αὐτῶν, διέφθειραν |
|
4
|
4
|
| и҆ смѧтꙋ́тсѧ колєсни́цы и҆ сплетꙋ́тсѧ на сто́гнахъ: ви́дъ и҆́хъ ꙗ҆́кѡ свѣщы̀ ѻ҆́гнєнны, и҆ ꙗ҆́кѡ мо́лнїѧ протека́ющаѧ. | ὅπλα δυναστείας αὐτῶν ἐξ ἀνθρώπων, ἄνδρας δυνατοὺς ἐμπαίζοντας ἐν πυρί· αἱ ἡνίαι τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἑτοιμασίας αὐτοῦ, καὶ οἱ ἱππεῖς θορυβηθήσονται |
|
5
|
5
|
| И҆ помѧнꙋ́тсѧ старѣ̑йшины и҆́хъ, и҆ побѣ́гнꙋтъ въ де́нь, и҆ и҆знемо́гꙋтъ въ пꙋтѝ свое́мъ, и҆ потща́тсѧ на забра̑ла є҆гѡ̀, и҆ оу҆гото́вѧтъ прє́днїѧ стражбы̑ своѧ̑. | ἐν ταῖς ὁδοῖς, καὶ συγχυθήσονται τὰ ἅρματα καὶ συμπλακήσονται ἐν ταῖς πλατείαις· ἡ ὅρασις αὐτῶν ὡς λαμπάδες πυρὸς καὶ ὡς ἀστραπαὶ διατρέχουσαι. |
|
6
|
6
|
| Врата̀ гра̑днаѧ ѿверзо́шасѧ, и҆ ца̑рства падо́ша, и҆ и҆мѣ́нїе ѿкры́сѧ. | καὶ μνησθήσονται οἱ μεγιστᾶνες αὐτῶν καὶ φεύξονται ἡμέρας καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν τῇ πορείᾳ αὐτῶν καὶ σπεύσουσιν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς καὶ ἑτοιμάσουσι τὰς προφυλακὰς αὐτῶν. |
|
7
|
7
|
| Сїѧ́ же восхожда́ше, и҆ рабы̑ни є҆ѧ̀ ведѧ́хꙋсѧ, ꙗ҆́кѡ голꙋби̑цы воркꙋ́ющѧ въ сердца́хъ свои́хъ: | πύλαι τῶν ποταμῶν διηνοίχθησαν, καὶ τὰ βασίλεια διέπεσε, |
|
8
|
8
|
| и҆ нїнеѵі́а, а҆́ки кꙋпѣ́ль водна́ѧ во́ды є҆ѧ̀, и҆ ті́и бѣжа́ще не ста́ша, и҆ не бѣ̀ взира́ющагѡ. | καὶ ἡ ὑπόστασις ἀπεκαλύφθη, καὶ αὕτη ἀνέβαινε, καὶ αἱ δοῦλαι αὐτῆς ἤγοντο καθὼς περιστεραὶ φθεγγόμεναι ἐν καρδίαις αὐτῶν. |
|
9
|
9
|
| Расхища́хꙋ сребро̀, расхища́хꙋ зла́то, и҆ не бѧ́ше конца̀ и҆мѣ́нїѧ є҆ѧ̀: ѡ҆тѧготи́шасѧ па́че всѣ́хъ сосꙋ́дѡвъ вожделѣ̑ннаѧ є҆ѧ̀. | καὶ Νινευή, ὡς κολυμβήθρα ὕδατος τὰ ὕδατα αὐτῆς, καὶ αὐτοὶ φεύγοντες οὐκ ἔστησαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐπιβλέπων. |
|
10
|
10
|
| И҆стрѧсе́нїе и҆ вострѧсе́нїе, и҆ воскипѣ́нїе и҆ се́рдца сокрꙋше́нїе, и҆ разслабле́нїе колѣ́нъ и҆ бѡлѣ́зни по всѣ̑мъ чре́слѡмъ, и҆ лицѐ всѣ́хъ, а҆́ки ѡ҆пале́нїе котла̀. | διήρπαζον τὸ ἀργύριον, διήρπαζον τὸ χρυσίον, καὶ οὐκ ἦν πέρας τοῦ κόσμου αὐτῆς· βεβάρυνται ὑπὲρ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἐπιθυμητὰ αὐτῆς. |
|
11
|
11
|
| Гдѣ̀ є҆́сть вита́лище львѡ́въ и҆ па́жить сꙋ́щаѧ льви́чищємъ; ка́мѡ и҆́де ле́въ, є҆́же влѣ́зти та́мѡ льви́чищꙋ, и҆ не бѧ́ше оу҆страша́ющагѡ. | ἐκτιναγμὸς καὶ ἀνατιναγμὸς καὶ ἐκβρασμὸς καὶ καρδίας θραυσμὸς καί ὑπόλυσις γονάτων καὶ ὠδῖνες ἐπὶ πᾶσαν ὀσφύν, καὶ τὸ πρόσωπον πάντων ὡς πρόσκαυμα χύτρας. |
|
12
|
12
|
| Ле́въ восхи́ти довѡ́лнаѧ льви́чищємъ свои̑мъ и҆ оу҆давѝ льви́цамъ свои̑мъ, и҆ напо́лни лови́твы гнѣздо̀ своѐ и҆ вита́лище своѐ похище́нїѧ. | ποῦ ἐστι τὸ κατοικητήριον τῶν λεόντων καὶ ἡ νομὴ ἡ οὖσα τοῖς σκύμνοις, οὗ ἐπορεύθη λέων τοῦ εἰσελθεῖν ἐκεῖ, σκύμνος λέοντος καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐκφοβῶν; |
|
13
|
13
|
| Сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ пожгꙋ̀ ды́момъ мно́жество твоѐ, и҆ львы̀ твоѧ̑ поѧ́стъ ѻ҆рꙋ́жїе: и҆ потреблю̀ ѿ землѝ лови́твꙋ твою̀, и҆ не оу҆слы́шатсѧ ктомꙋ̀ дѣла̀ твоѧ̑. | λέων ἥρπασε τὰ ἱκανὰ τοῖς σκύμνοις αὐτοῦ καὶ ἀπέπνιξε τοῖς λέουσιν αὐτοῦ καὶ ἔπλησε θήρας νοσσιὰν αὐτοῦ καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἁρπαγῆς. |
|
Глава́ г҃
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| Ѽ, гра́де крове́й, ве́сь лжи́вый, по́лнъ непра́вды! не ѡ҆сѧ́жетсѧ лови́тва. | Ω πόλις αἱμάτων, ὅλη ψευδής, ἀδικίας πλήρης, οὐ ψηλαφηθήσεται θήρα. |
|
2
|
2
|
| Гла́съ биче́й и҆ гла́съ трꙋ́са коле́съ, и҆ конѧ̀ текꙋ́ща и҆ колесни́цы шꙋмѧ́щїѧ, | φωνὴ μαστίγων καὶ φωνὴ σεισμοῦ τροχῶν καὶ ἵππου διώκοντος καὶ ἅρματος ἀναβράσσοντος |
|
3
|
3
|
| и҆ ко́нника ѣ҆́дꙋща, и҆ блиста́юща меча̀ и҆ блиста́ющихъ ѻ҆рꙋ́жїй, и҆ мно́жества ꙗ҆́звеныхъ и҆ тѧ́жкагѡ паде́нїѧ, и҆ не бѧ́ше конца̀ ꙗ҆зы́кѡмъ є҆ѧ̀: и҆ и҆знемо́гꙋтъ въ тѣлесѣ́хъ свои́хъ ѿ мно́жества блꙋже́нїѧ. | καὶ ἱππέως ἀναβαίνοντος καὶ στιλβούσης ρομφαίας καὶ ἐξαστραπτόντων ὅπλων καὶ πλήθους τραυματιῶν καὶ βαρείας πτώσεως· καὶ οὐκ ἦν πέρας τοῖς ἔθνεσιν αὐτῆς, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἀπὸ πλήθους πορνείας. |
|
4
|
4
|
| Блꙋдни́ца добра̀ и҆ прїѧ́тна, нача́лница волхвова́нїй, продаю́щаѧ ꙗ҆зы́ки во блꙋже́нїи свое́мъ и҆ племена̀ въ чародѣѧ́нїихъ свои́хъ. | πόρνη καλὴ καὶ ἐπίχαρις ἡγουμένη φαρμάκων, ἡ πωλοῦσα ἔθνη ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς καὶ λαοὺς ἐν τοῖς φαρμάκοις αὐτῆς. |
|
5
|
5
|
| Сѐ, а҆́зъ на тѧ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель, и҆ ѿкры́ю за̑днѧѧ твоѧ̑ къ лицꙋ̀ твоемꙋ̀, и҆ покажꙋ̀ ꙗ҆зы́кѡмъ срамотꙋ̀ твою̀ и҆ ца́рствамъ безче́стїе твоѐ, | ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, καὶ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου καὶ δείξω ἔθνεσι τὴν αἰσχύνην σου καὶ βασιλείαις τὴν ἀτιμίαν σου. |
|
6
|
6
|
| и҆ возве́ргꙋ на тѧ̀ ѡ҆гнꙋше́нїе по нечистота́мъ твои̑мъ, и҆ положꙋ́ тѧ въ при́тчꙋ. | καὶ ἐπιρρίψω ἐπὶ σὲ βδελυγμὸν κατὰ τὰς ἀκαθαρσίας σου καὶ θήσομαί σε εἰς παράδειγμα, |
|
7
|
7
|
| И҆ бꙋ́детъ, всѧ́къ ви́дѧй тѧ̀ сни́детъ съ тебє̀ и҆ рече́тъ: ѡ҆каѧ́ннаѧ нїнеѵі́а, кто̀ постене́тъ по не́й; ѿкꙋ́дꙋ взыщꙋ̀ оу҆тѣше́нїе є҆́й; | καὶ ἔσται πᾶς ὁ ὁρῶν σε καταβήσεται ἀπὸ σοῦ καὶ ἐρεῖ· δειλαία Νινευή· τίς στενάξει αὐτήν; πόθεν ζητήσω παράκλησιν αὐτῇ; |
|
8
|
8
|
| Оу҆гото́вити ча́сть, оу҆стро́ити стрꙋнꙋ̀, оу҆гото́вити ча́сть а҆ммѡ́нꙋ, живꙋ́щаѧ въ рѣка́хъ, вода̀ ѡ҆́крестъ є҆ѧ̀, є҆́йже нача́ло мо́ре, и҆ вода̀ забра̑ла є҆ѧ̀: | ἑτοίμασαι μερίδα, ἅρμοσαι χορδήν, ἑτοίμασαι μερίδα, ᾿Αμμὼν ἡ κατοικοῦσα ἐν ποταμοῖς, ὕδωρ κύκλῳ αὐτῆς, ἧς ἡ ἀρχὴ θάλασσα καὶ ὕδωρ τὰ τείχη αὐτῆς, |
|
9
|
9
|
| и҆ є҆ѳїо́пїа крѣ́пость є҆ѧ̀ и҆ є҆гѵ́петъ, и҆ нѣ́сть конца̀ бѣ́гствꙋ твоемꙋ̀: и҆ фꙋ́дъ и҆ лївѵ́ане бы́ша помѡ́щницы є҆ѧ̀. | καὶ Αἰθιοπία ἰσχὺς αὐτῆς καὶ Αἴγυπτος, καὶ οὐκ ἔστη πέρας τῆς φυγῆς, καὶ Λίβυες ἐγένοντο βοηθοὶ αὐτῆς. |
|
10
|
10
|
| И҆ сїѧ̀ въ преселе́нїе по́йдетъ плѣ́нница, и҆ младе́нцы є҆ѧ̀ разбїю́тъ въ нача́лѣхъ всѣ́хъ пꙋті́й є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆ всѣ́хъ сла́вныхъ є҆ѧ̀ ве́ргꙋтъ жрє́бїѧ, и҆ всѝ воевѡ́ды є҆ѧ̀ свѧ́жꙋтсѧ пꙋ̑ты. | καὶ αὐτὴ εἰς μετοικεσίαν πορεύσεται αἰχμάλωτος, καὶ τὰ νήπια αὐτῆς ἐδαφιοῦσιν ἐπ᾿ ἀρχὰς πασῶν τῶν ὁδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔνδοξα αὐτῆς βαλοῦσι κλήρους, καὶ πάντες οἱ μεγιστᾶνες αὐτῆς δεθήσονται χειροπέδαις. |
|
11
|
11
|
| И҆ ты̀ оу҆пїе́шисѧ и҆ бꙋ́деши презрѣ́на, и҆ ты̀ сама̀ себѣ̀ взы́щеши по́мощи ѿ вра̑гъ. | καὶ σὺ μεθυσθήσῃ καὶ ἔσῃ ὐπερεωραμένη, καὶ σὺ ζητήσεις σεαυτῇ στάσιν ἐξ ἐχθρῶν. |
|
12
|
12
|
| Всѧ̑ твердѣ̑ли твоѧ̑ ꙗ҆́кѡ смокви́чїе стра́жꙋ и҆мꙋ́щее: а҆́ще поколе́блютсѧ, впадꙋ́тъ во оу҆ста̀ ꙗ҆дꙋ́щагѡ. | πάντα τὰ ὀχυρώματά σου συκαῖ σκοποὺς ἔχουσαι· ἐὰν σαλευθῶσι, καὶ πεσοῦνται εἰς στόμα ἔσθοντος. |
|
13
|
13
|
| Сѐ, лю́дїе твоѝ, ꙗ҆́кѡ жєны̀ въ тебѣ̀: врагѡ́мъ твои̑мъ ѡ҆творѧ́єма ѡ҆творѧ́тсѧ врата̀ землѝ твоеѧ̀, и҆ поѧ́стъ ѻ҆́гнь верєѝ твоѧ̑. | ἰδοὺ ὁ λαός σου ὡς γυναῖκες ἐν σοί· τοῖς ἐχθροῖς σου ἀνοιγόμεναι ἀνοιχθήσονται πύλαι τῆς γῆς σου, καὶ καταφάγεται πῦρ τοὺς μοχλούς σου. |
|
14
|
14
|
| Во́дꙋ ѡ҆держа́нїѧ восхи́ти себѣ̀ сама̀ и҆ оу҆твердѝ твердѣ̑ли твоѧ̑: влѣ́зи въ бре́нїе и҆ попери́сѧ въ пле́вахъ, оу҆твердѝ па́че плі́нѳа. | ὕδωρ περιοχῆς ἐπίσπασαι σεαυτῇ καὶ κατακράτησον τῶν ὀχυρωμάτων σου, ἔμβηθι εἰς πηλὸν καὶ συμπατήθητι ἐν ἀχύροις, κατακράτησον ὑπὲρ πλίνθον· |
|
15
|
15
|
| Та́мѡ поѧ́стъ тѧ̀ ѻ҆́гнь, потреби́тъ тѧ̀ ме́чь, поѧдѧ́тъ тѧ̀ а҆́ки прꙋ́зи, и҆ ѡ҆тѧгча́еши а҆́ки мши́ца. | ἐκεῖ καταφάγεταί σε πῦρ, ἐξολοθρεύσει σε ρομφαία, καταφάγεταί σε ὡς ἀκρίς, καὶ βαρυνθήσῃ ὡς βροῦχος. |
|
16
|
16
|
| Оу҆мно́жила є҆сѝ кꙋ̑пли твоѧ̑ па́че ѕвѣ́здъ небе́сныхъ: мши̑цы оу҆стреми́шасѧ и҆ возлетѣ́ша. | ἐπλήθυνας τὰς ἐμπορίας σου ὑπὲρ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ· βροῦχος ὥρμησε καὶ ἐξεπετάσθη. |
|
17
|
17
|
| Возскочѝ а҆́ки прꙋ́гъ смѣ́сникъ тво́й, а҆́ки а҆крі́да восходѧ́щаѧ на ѡ҆гра́дꙋ въ де́нь стꙋде́ный: со́лнце взы́де, и҆ ѿлетѣ̀, и҆ не позна́сѧ мѣ́сто є҆ѧ̀: лю́тѣ и҆̀мъ! | ἐξήλατο ὡς ἀττέλεβος ὁ σύμμεικτός σου, ὡς ἀκρὶς ἐπιβεβηκυῖα ἐπὶ φραγμὸν ἐν ἡμέρᾳ πάγους· ὁ ἥλιος ἀνέτειλε, καὶ ἀφήλατο, καὶ οὐκ ἔγνω τὸν τόπον αὐτῆς· οὐαὶ αὐτοῖς. |
|
18
|
18
|
| Воздрема́шасѧ пастꙋсѝ твоѝ, ца́рь а҆ссѷрі́йскъ оу҆спѝ си̑льныѧ твоѧ̑, воздвиго́шасѧ лю́дїе твоѝ на го́ры, и҆ не бѧ́ше прїе́млющагѡ. | ἐνύσταξαν οἱ ποιμένες σου, βασιλεὺς ᾿Ασσύριος ἐκοίμισε τοὺς δυνάστας σου· ἀπῇρεν ὁ λαός σου ἐπὶ τὰ ὄρη, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐκδεχόμενος. |
|
19
|
19
|
| Нѣ́сть цѣльбы̀ сокрꙋше́нїю твоемꙋ̀, разгорѣ́сѧ ꙗ҆́зва твоѧ̀: всѝ слы́шащїи вѣ́сть твою̀ воспле́щꙋтъ рꙋка́ми ѡ҆ тебѣ̀: поне́же на кого̀ не на́йде ѕло́ба твоѧ̀ всегда̀; | οὐκ ἔστιν ἴασις τῇ συντριβῇ σου, ἐφλέγμανεν ἡ πληγή σου· πάντες οἱ ἀκούοντες τὴν ἀγγελίαν σου κροτήσουσι χεῖρας ἐπὶ σέ· διότι ἐπὶ τίνα οὐκ ἐπῆλθεν ἡ κακία σου διαπαντός; |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.