1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Ѱало́мъ ѻ҃в
|
Псалом 72
|
|
0
|
0
|
| Ѡ҆конча́шасѧ пѣ̑сни дв҃да, сы́на і҆ессе́ова. Ѱало́мъ а҆са́фꙋ, о҃в҃. | Оконча́шася пі́сні Дави́да, си́на Ієссе́йова. Псало́м Аса́фу, 72. |
|
1
|
1
|
| Ко́ль бл҃гъ бг҃ъ і҆и҃левъ пра̑вымъ се́рдцемъ. | Коль благ Бог Ізра́їлев пра́вим се́рдцем. |
|
2
|
2
|
| Мои́ же вма́лѣ не подвижа́стѣсѧ но́зѣ: вма́лѣ не пролїѧ́шасѧ стѡпы̀ моѧ̑: | Мої́ же вма́лі не подвижа́стіся но́зі; вма́лі не пролія́шася стопи́ моя́; |
|
3
|
3
|
| ꙗ҆́кѡ возревнова́хъ на беззакѡ́нныѧ, ми́ръ грѣ́шникѡвъ зрѧ̀: | я́ко возревнова́х на беззако́нния, мир грі́шников зря; |
|
4
|
4
|
| ꙗ҆́кѡ нѣ́сть восклоне́нїѧ въ сме́рти и҆́хъ и҆ оу҆твержде́нїѧ въ ра́нѣ и҆́хъ: | я́ко ність восклоне́нія в сме́рті їх і утвержде́нія в ра́ні їх; |
|
5
|
5
|
| въ трꙋдѣ́хъ человѣ́ческихъ не сꙋ́ть, и҆ съ человѣ̑ки не прїи́мꙋтъ ра́нъ. | в труді́х челові́чеських не суть, і с челові́ки не при́ймуть ран. |
|
6
|
6
|
| Сегѡ̀ ра́ди оу҆держа̀ ѧ҆̀ горды́нѧ и҆́хъ до конца̀: ѡ҆дѣ́ѧшасѧ непра́вдою и҆ нече́стїемъ свои́мъ. | Сего́ ра́ди удержа́ я горди́ня їх до конця́; оді́яшася непра́вдою і нече́стієм свої́м. |
|
7
|
7
|
| И҆зы́детъ ꙗ҆́кѡ и҆з̾ тꙋ́ка непра́вда и҆́хъ: преидо́ша въ любо́вь се́рдца. | Ізи́деть, я́ко із ту́ка, непра́вда їх; прейдо́ша в любо́в се́рдця. |
|
8
|
8
|
| Помы́слиша и҆ глаго́лаша въ лꙋка́вствѣ, непра́вдꙋ въ высотꙋ̀ глаго́лаша: | Поми́слиша і глаго́лаша в лука́встві, непра́вду в висоту́ глаго́лаша; |
|
9
|
9
|
| положи́ша на небесѝ оу҆ста̀ своѧ̑, и҆ ѧ҆зы́къ и҆́хъ пре́йде по землѝ. | положи́ша на небесі́ уста́ своя́, і язи́к їх пре́йде по землі́. |
|
10
|
10
|
| Сегѡ̀ ра́ди ѡ҆братѧ́тсѧ лю́дїе моѝ сѣ́мѡ, и҆ дні́е и҆спо́лнени ѡ҆брѧ́щꙋтсѧ въ ни́хъ. | Сего́ ра́ди обратя́ться лю́діє мої́ сі́мо, і дні́є іспо́лнені обря́щуться в них. |
|
11
|
11
|
| И҆ рѣ́ша: ка́кѡ оу҆вѣ́дѣ бг҃ъ; и҆ а҆́ще є҆́сть ра́зꙋмъ въ вы́шнѣмъ; | І рі́ша: ка́ко уві́ді Бог? І а́ще єсть ра́зум в ви́шнім? |
|
12
|
12
|
| Сѐ, сі́и грѣ̑шницы и҆ гобзꙋ́ющїи въ вѣ́къ оу҆держа́ша бога́тство. | Се, сі́ї грі́шници і гобзу́ющії в вік удержа́ша бога́тство. |
|
13
|
13
|
| И҆ рѣ́хъ: є҆да̀ [оу҆̀бо] всꙋ́е ѡ҆правди́хъ се́рдце моѐ и҆ оу҆мы́хъ въ непови́нныхъ рꙋ́цѣ моѝ, | І ріх: єда́ [у́бо] всу́є оправди́х се́рдце моє́ і уми́х в непови́нних ру́ці мої́, |
|
14
|
14
|
| и҆ бы́хъ ꙗ҆́звенъ ве́сь де́нь, и҆ ѡ҆бличе́нїе моѐ на оу҆́тренихъ; | і бих я́звен весь день, і обличе́ніє моє́ на у́треніх? |
|
15
|
15
|
| А҆́ще глаго́лахъ, повѣ́мъ та́кѡ: сѐ, ро́дꙋ сынѡ́въ твои́хъ, є҆мꙋ́же ѡ҆бѣща́хсѧ [сѐ, ро́дꙋ сынѡ́въ твои́хъ престꙋпи́хъ]: | А́ще глаго́лах, пові́м та́ко: се, ро́ду сино́в Твої́х, єму́же обіща́хся [се, ро́ду сино́в Твої́х преступи́х]; |
|
16
|
16
|
| и҆ непщева́хъ разꙋмѣ́ти: сїѐ трꙋ́дъ є҆́сть предо мно́ю, | і непщева́х разумі́ти; сіє́ труд єсть пре́до мно́ю, |
|
17
|
17
|
| до́ндеже вни́дꙋ во ст҃и́ло бж҃їе и҆ разꙋмѣ́ю въ послѣ̑днѧѧ и҆́хъ. | до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жиє і разумі́ю в послі́дняя їх. |
|
18
|
18
|
| Ѻ҆ба́че за льщє́нїѧ и҆́хъ положи́лъ є҆сѝ и҆̀мъ ѕла̑ѧ, низложи́лъ є҆сѝ ѧ҆̀, внегда̀ разгордѣ́шасѧ. | Оба́че за льще́нія їх положи́л єси́ їм зла́я, низложи́л єси́ я, внегда́ разгорди́шася. |
|
19
|
19
|
| Ка́кѡ бы́ша въ запꙋстѣ́нїе; внеза́пꙋ и҆зчезо́ша, погибо́ша за беззако́нїе своѐ. | Ка́ко би́ша в запусті́ніє? Внеза́пу ізчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́. |
|
20
|
20
|
| Ꙗ҆́кѡ со́нїе востаю́щагѡ, гдⷭ҇и, во гра́дѣ твое́мъ ѡ҆́бразъ и҆́хъ оу҆ничижи́ши. | Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́ді Твоє́м о́браз їх уничижи́ши. |
|
21
|
21
|
| Ꙗ҆́кѡ разжже́сѧ се́рдце моѐ, и҆ оу҆трѡ́бы моѧ̑ и҆змѣни́шасѧ: | Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, і утро́би моя́ ізміни́шася; |
|
22
|
22
|
| и҆ а҆́зъ оу҆ничиже́нъ, и҆ не разꙋмѣ́хъ, ско́тенъ бы́хъ оу҆ тебє̀. | і аз унічиже́н, і не разумі́х, ско́тен бих у Тебе́. |
|
23
|
23
|
| И҆ а҆́зъ вы́нꙋ съ тобо́ю: оу҆держа́лъ є҆сѝ рꙋ́кꙋ деснꙋ́ю мою̀, | І аз ви́ну с Тобо́ю; удержа́л єси́ ру́ку десну́ю мою́, |
|
24
|
24
|
| и҆ совѣ́томъ твои́мъ наста́вилъ мѧ̀ є҆сѝ, и҆ со сла́вою прїѧ́лъ мѧ̀ є҆сѝ. | і сові́том Твої́м наста́вил м'я єси́, і со сла́вою прия́л м'я єси́. |
|
25
|
25
|
| Что́ бо мѝ є҆́сть на нб҃сѝ; и҆ ѿ тебє̀ что̀ восхотѣ́хъ на землѝ; | Что бо мі єсть на небесі́? І от Тебе́ что восхоті́х на землі́? |
|
26
|
26
|
| И҆зчезѐ се́рдце моѐ и҆ пло́ть моѧ̀, бж҃е се́рдца моегѡ̀, и҆ ча́сть моѧ̀, бж҃е, во вѣ́къ. | Ізчезе́ се́рдце моє́ і плоть моя́, Бо́же се́рдця моєго́, і часть моя́, Бо́же, во вік. |
|
27
|
27
|
| Ꙗ҆́кѡ сѐ, оу҆далѧ́ющїи себѐ ѿ тебє̀ поги́бнꙋтъ: потреби́лъ є҆сѝ всѧ́каго любодѣ́ющаго ѿ тебє̀. | Я́ко се, удаля́ющії себе́ от Тебе́ поги́бнуть; потреби́л єси́ вся́каго любоді́ющаго от Тебе́. |
|
28
|
28
|
| Мнѣ́ же прилѣплѧ́тисѧ бг҃ови бла́го є҆́сть, полага́ти на гдⷭ҇а оу҆пова́нїе моѐ, возвѣсти́ти мѝ всѧ̑ хвалы̑ твоѧ̑, во вратѣ́хъ дще́ре сїѡ́ни. | Мні же приліпля́тися Бо́гові бла́го єсть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвісти́ти мі вся хвали́ Твоя́, во враті́х дще́ре Сіо́ні. |
