|
Глава́ в҃і
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
|
И҆ призва̀ тѡві́тъ тѡві́ю сы́на своего̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: промы́сли, ча́до мздꙋ̀ человѣ́кꙋ ходи́вшемꙋ съ тобо́ю: и҆ приложи́ти є҆мꙋ̀ подоба́етъ.
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβὶτ Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅρα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ.
|
|
2
|
2
|
|
И҆ речѐ: ѻ҆́тче, не бꙋ́дꙋ ѡ҆би́жденъ да́въ є҆мꙋ̀ по́лъ, ꙗ҆̀же принесо́хъ,
|
καὶ εἶπε· πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ, ὧν ἐνήνοχα,
|
|
3
|
3
|
|
поне́же приведѐ мѧ̀ тебѣ̀ здра́ва и҆ женꙋ̀ мою̀ и҆зцѣлѝ, и҆ сребро̀ моѐ принесѐ, и҆ тебѐ та́кожде оу҆врачева̀.
|
ὅτι με ἀγήοχέ σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκα μου ἐθεράπευσε καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκε καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσε.
|
|
4
|
4
|
|
И҆ речѐ ста́рецъ: пра́ведно є҆́сть є҆мꙋ̀.
|
καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης· δικαιοῦται αὐτῷ.
|
|
5
|
5
|
|
И҆ призва̀ а҆́гг҃ла и҆ речѐ є҆мꙋ̀: возмѝ по́лъ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же принесо́сте, и҆ пойдѝ здра́въ.
|
καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάβε τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε, καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων.
|
|
6
|
6
|
|
Тогда̀ призва́въ ѻ҆бои́хъ та́йнѡ, речѐ и҆́ма: блгⷭ҇ви́те бг҃а и҆ томꙋ̀ и҆сповѣ́дайтесѧ, и҆ вели́чїе дади́те є҆мꙋ̀, и҆ и҆сповѣ́дайтесѧ є҆мꙋ̀ пред̾ всѣ́ми живꙋ́щими ѡ҆ си́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ съ ва́ма: добро̀ є҆́же блгⷭ҇ви́ти бг҃а и҆ возноси́ти и҆́мѧ є҆гѡ̀, словеса̀ дѣ́лъ бж҃їихъ благоче́стно сказꙋ́юще: и҆ да не лѣните́сѧ и҆сповѣ́датисѧ є҆мꙋ̀:
|
τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς· εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε καὶ μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξολογεῖσθε αὐτῷ ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων, περὶ ὧν ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν. ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
та́йнꙋ царе́вꙋ добро̀ храни́ти, дѣла́ же бж҃їѧ ѿкрыва́ти сла́внѡ: добро̀ твори́те, и҆ ѕло̀ не ѡ҆брѧ́щетъ вы̀:
|
μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς.
|
|
8
|
8
|
|
бла́го моли́тва съ посто́мъ и҆ ми́лостынею и҆ пра́вдою: бла́го ма́лое съ пра́вдою, не́жели мно́го съ непра́вдою: добро̀ твори́ти ми́лостыню, не́жели сокро́виществовати зла́то,
|
ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας. καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον·
|
|
9
|
9
|
|
ми́лостынѧ бо ѿ сме́рти и҆збавлѧ́етъ и҆ та́ѧ ѡ҆чища́етъ всѧ́къ грѣ́х: творѧ́щїи ми́лѡстыни и҆ пра̑вды и҆спо́лнѧтсѧ жи́зни,
|
ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς,
|
|
10
|
10
|
|
согрѣша́ющїи же вразѝ сꙋ́ть своегѡ̀ живота̀:
|
οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσι τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.
|
|
11
|
11
|
|
не оу҆таю̀ ѿ ва́съ всѧ́кагѡ словесѐ, рѣ́хъ бо: та́йнꙋ царе́вꙋ храни́ти добро̀, дѣла́ же бж҃їѧ ѿкрыва́ти сла́внѡ:
|
οὐ μὴ κρύψω ἀφ᾿ ὑμῶν πᾶν ρῆμα· εἴρηκα δὴ μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως.
|
|
12
|
12
|
|
и҆ ни҃ѣ, є҆гда̀ моли́лсѧ є҆сѝ ты̀ и҆ невѣ́стка твоѧ̀ са́рра, а҆́зъ приноша́хъ па́мѧть моли́твы ва́шеѧ пред̾ ст҃а́го, и҆ є҆гда̀ погреба́лъ є҆сѝ мє́ртвыѧ, подо́бнѣ присꙋ́тствовахъ тебѣ̀,
|
καὶ νῦν ὅτι προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σάρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως συμπαρήγμην σοι.
|
|
13
|
13
|
|
и҆ є҆гда̀ не лѣни́лсѧ є҆сѝ воста́ти и҆ ѡ҆ста́вити ѡ҆бѣ́дъ тво́й, да ѿше́дъ покры́еши ме́ртваго, не оу҆таи́лсѧ є҆сѝ менє̀ благотворѧ́й, но съ тобо́ю бѣ́хъ:
|
καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου, ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην.
|
|
14
|
14
|
|
и҆ нн҃ѣ посла́ мѧ бг҃ъ и҆зцѣли́ти тѧ̀ и҆ невѣ́сткꙋ твою̀ са́ррꙋ:
|
καὶ νῦν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμφην σου Σάρραν.
|
|
15
|
15
|
|
а҆́зъ є҆́смь рафаи́лъ, є҆ди́нъ ѿ седмѝ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лѡвъ, и҆̀же прино́сѧтъ мѡли́твы ст҃ы́хъ и҆ вхо́дѧтъ пред̾ сла́вꙋ ст҃а́гѡ.
|
ἐγώ εἰμι Ραφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου.
|
|
16
|
16
|
|
И҆ смѧто́стасѧ ѻ҆́ба и҆ падо́ста на лицѐ, занѐ оу҆боѧ́стасѧ.
|
καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον, ὅτι ἐφοβήθησαν.
|
|
17
|
17
|
|
И҆ речѐ и҆́ма: не бо́йтесѧ, ꙗ҆́кѡ ми́ръ ва́ма бꙋ́детъ, бг҃а же благослови́те во вѣ́къ:
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε, εἰρήνη ὑμῖν ἔσται· τὸν δὲ Θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα,
|
|
18
|
18
|
|
ꙗ҆́кѡ не свое́ю сѝ благода́тїю, но во́лею бг҃а на́шегѡ прїидо́хъ, сегѡ̀ ра́ди благослови́те є҆го̀ во вѣ́къ:
|
ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι, ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἦλθον, ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
19
|
19
|
|
всѧ̑ дни̑ ꙗ҆влѧ́хсѧ ва́ма, и҆ не ꙗ҆до́хъ, нижѐ пи́хъ, но видѣ́нїе вы̀ зрѧ́сте:
|
πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδὲ ἔπιον, ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε.
|
|
20
|
20
|
|
и҆ нн҃ѣ и҆сповѣ́дайтесѧ бг҃ꙋ, занѐ восхождꙋ̀ къ посла́вшемꙋ мѧ̀, и҆ напиши́те всѧ̑, ꙗ҆̀же соверши́шасѧ, въ кни́гꙋ.
|
καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ, διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον.
|
|
21
|
21
|
|
И҆ воста́ста и҆ не ктомꙋ̀ ви́дѣста є҆го̀:
|
καὶ ἀνέστησαν, καὶ οὐκ ἔτι εἶδον αὐτόν.
|
|
22
|
22
|
|
и҆ и҆сповѣ́даста дѣла̀ вє́лїѧ и҆ чꙋ̑днаѧ бж҃їѧ, и҆ ка́кѡ ꙗ҆ви́сѧ и҆́ма а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень.
|
καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ αὐτοῦ καὶ ὡς ὤφθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Κυρίου.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.