|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| И҆ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, мꙋ́жъ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ оу҆́же землемѣ́рно. | ΚΑΙ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα. |
|
2
|
2
|
| И҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: ка́мѡ грѧде́ши ты̀; И҆ речѐ ко мнѣ̀: размѣ́рити і҆ерⷭ҇ли́ма, є҆́же ви́дѣти, коли́ка широта̀ є҆гѡ̀ є҆́сть и҆ коли́ка долгота̀. | καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
3
|
3
|
| И҆ сѐ, а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ стоѧ́ше, и҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ и҆схожда́ше во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ | καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος τέσσαρας τέκτονας. |
|
4
|
4
|
| и҆ речѐ къ немꙋ̀ глаго́лѧ: тецы̀ и҆ рцы̀ къ ю҆́ноши ѻ҆́номꙋ глаго́лѧ: плодови́тѡ насели́тсѧ і҆ерⷭ҇ли́мъ ѿ мно́жества человѣ́кѡвъ и҆ скотѡ́въ, и҆̀же посредѣ̀ є҆гѡ̀: | καὶ εἶπα· τί οὗτοι ἔρχονται ποιῆσαι; καὶ εἶπε· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδα καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ κατέαξαν, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ᾖρε κεφαλήν· καὶ ἐξήλθοσαν οὗτοι τοῦ ὀξῦναι αὐτὰ εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ τέσσαρα κέρατα τὰ ἔθνη τὰ ἐπαιρόμενα κέρας ἐπὶ τὴν γῆν Κυρίου τοῦ διασκορπίσαι αὐτήν. |
|
5
|
5
|
| и҆ а҆́зъ бꙋ́дꙋ є҆мꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь, стѣна̀ ѻ҆́гнена ѡ҆́крестъ и҆ въ сла́вꙋ бꙋ́дꙋ посредѣ̀ є҆гѡ̀. | Καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σχοινίον γεωμετρικόν. |
|
6
|
6
|
| Ѽ, ѽ, бѣжи́те ѿ землѝ сѣ́верныѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, занѐ ѿ четы́рехъ вѣ́трѡвъ небе́сныхъ соберꙋ̀ вы̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь: | καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· ποῦ σὺ πορεύῃ; καὶ εἶπε πρός με· διαμετρῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἰδεῖν πηλίκον τὸ πλάτος αὐτῆς ἐστι καὶ πηλίκον τὸ μῆκος. |
|
7
|
7
|
| въ сїѡ́нъ спаса́йтесѧ, живꙋ́щїи во дще́ри вавѷлѡ́нстѣй. | καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ εἱστήκει, καὶ ἄγγελος ἕτερος ἐξεπορεύετο εἰς συνάντησιν αὐτῷ. |
|
8
|
8
|
| Занѐ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: в̾слѣ́дъ сла́вы посла̀ мѧ̀ на ꙗ҆зы́ки плѣни́вшыѧ ва́съ, занѐ каса́ѧйсѧ ва́съ ꙗ҆́кѡ каса́ѧйсѧ въ зѣ́ницꙋ ѻ҆́ка є҆гѡ̀: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν λέγων· δράμε καὶ λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον λέγων· κατακάρπως κατοικηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν μέσῳ αὐτῆς· |
|
9
|
9
|
| занѐ, сѐ, а҆́зъ наношꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на нѧ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ коры́сть рабо́тающымъ и҆̀мъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ. | καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ, λέγει Κύριος, τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς. |
|
10
|
10
|
| Красꙋ́йсѧ и҆ весели́сѧ, дщѝ сїѡ́нѧ, занѐ, сѐ, а҆́зъ грѧдꙋ̀ и҆ вселю́сѧ посредѣ̀ тебє̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | ὦ ὦ φεύγετε ἀπὸ γῆς Βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων τοῦ οὐρανοῦ συνάξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος· |
|
11
|
11
|
| И҆ прибѣ́гнꙋтъ ꙗ҆зы́цы мно́зи ко гдⷭ҇ꙋ въ то́й де́нь и҆ бꙋ́дꙋтъ є҆мꙋ̀ въ лю́ди и҆ вселѧ́тсѧ посредѣ̀ тебє̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ къ тебѣ̀. | εἰς Σιὼν ἀνασώζεσθε οἱ κατοικοῦντες θυγατέρα Βαβυλῶνος. |
|
12
|
12
|
| И҆ наслѣ́дитъ гдⷭ҇ь і҆ꙋ́дꙋ, оу҆ча́стїе своѐ на землѝ ст҃ѣ́й, и҆ и҆збере́тъ є҆щѐ і҆ерⷭ҇ли́ма. | διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς, διότι ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| Да благоговѣ́етъ всѧ́ка пло́ть ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆́кѡ воста̀ и҆з̾ ѡ҆́блакъ ст҃ы́хъ свои́хъ. | διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἔσονται σκῦλα τοῖς δουλεύουσιν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.