Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Софо́нїа
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
Глава́ а҃
Κεφάλαιο 1
1
1
Сло́во гдⷭ҇не, и҆́же бы́сть къ софо́нїи сы́нꙋ хꙋсі́инꙋ, сы́нꙋ годолі́инꙋ, а҆морі́инꙋ, є҆зекі́инꙋ, во дни̑ і҆ѡсі́и сы́на а҆мѡ́нѧ, царѧ̀ і҆ꙋ́дина. ΛΟΓΟΣ Κυρίου, ὃς ἐγενήθη πρὸς Σοφονίαν τὸν τοῦ Χουσί, υἱὸν Γοδολίου, τοῦ ᾿Αμορίου, τοῦ ᾿Εζεκίου, ἐν ἡμέραις ᾿Ιωσίου υἱοῦ ᾿Αμὼν βασιλέως ᾿Ιούδα.
2
2
Ѡ҆скꙋдѣ́нїемъ да ѡ҆скꙋдѣ́ютъ всѧ̑ ѿ лица̀ землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь: ᾿Εκλείψει ἐκλιπέτω ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος,
3
3
да ѡ҆скꙋдѣ́етъ человѣ́къ и҆ ско́ти, да ѡ҆скꙋдѣ́ютъ пти̑цы небє́сныѧ и҆ ры̑бы морскі̑ѧ, и҆ да и҆знемо́гꙋтъ нечести́вїи, и҆ и҆з̾имꙋ̀ беззакѡ́нныѧ ѿ лица̀ землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. ἐκλιπέτω ἄνθρωπος καὶ κτήνη, ἐκλιπέτω τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης, καὶ ἀσθενήσουσιν οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἐξαρῶ τοὺς ἀνόμους ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος.
4
4
И҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на всѧ̑ живꙋ́щыѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ и҆з̾имꙋ̀ ѿ мѣ́ста сегѡ̀ и҆мена̀ ваа́лѡва и҆ и҆мена̀ жре́чєска со жерца́ми, καί ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπί πάντας τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξαρῶ ἐκ τοῦ τόπου τούτου τὰ ὀνόματα τῆς Βάαλ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἱερέων
5
5
и҆ покланѧ́ющихсѧ на покро́вѣхъ во́инствꙋ небе́сномꙋ и҆ кленꙋ́щихсѧ гдⷭ҇емъ и҆ кленꙋ́щихсѧ царе́мъ свои́мъ, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τὰ δώματα τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ βασιλέως αὐτῶν
6
6
и҆ оу҆кланѧ́ющихсѧ ѿ гдⷭ҇а и҆ не и҆́щꙋщихъ гдⷭ҇а и҆ не придержа́щихсѧ гдⷭ҇а. καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς μή ζητοῦντας τὸν Κύριον καὶ τοὺς μὴ ἀντεχομένους τοῦ Κυρίου. —
7
7
Оу҆бо́йтесѧ ѿ лица̀ гдⷭ҇а бг҃а, занѐ бли́з̾ де́нь гдⷭ҇ень, ꙗ҆́кѡ оу҆гото́ва гдⷭ҇ь же́ртвꙋ свою̀ и҆ ѡ҆ст҃ѝ зва̑нныѧ своѧ̑. Εὐλαβεῖσθε ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ, διότι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡτοίμακε Κύριος τὴν θυσίαν αὐτοῦ, καὶ ἡγίακε τοὺς κλητοὺς αὐτοῦ.
8
8
И҆ бꙋ́детъ въ де́нь же́ртвы гдⷭ҇ни: и҆ ѿмщꙋ̀ на кнѧ̑зи и҆ на до́мъ ца́рскїй и҆ на всѧ̑ ѡ҆болчє́нныѧ во ѡ҆дѣѧ̑нїѧ чꙋжда̑ѧ, καὶ ἔσται ἐν ἡμέρᾳ θυσίας Κυρίου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια·
9
9
и҆ ѿмщꙋ̀ ꙗ҆́вѣ на всѧ̑ предвра̑тныѧ въ де́нь то́й, и҆сполнѧ́ющыѧ хра́мъ гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ нече́стїемъ и҆ ле́стїю. καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ πάντας ἐμφανῶς ἐπὶ τὰ πρόπυλα ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, τοὺς πληροῦντας τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἀσεβείας καὶ δόλου.
10
10
И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, гла́съ во́плѧ ѿ вра́тъ и҆збода́ющихъ и҆ пла́чь ѿ вторы́хъ и҆ сотре́нїе ве́лїе ѿ холмѡ́въ. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, φωνὴ κραυγῆς ἀπὸ πύλης ἀποκεντούντων καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν βουνῶν.
11
11
Пла́чите, живꙋ́щїи въ посѣче́ннѣй, ꙗ҆́кѡ оу҆подо́бишасѧ всѝ лю́дїе ханаа́нꙋ, и҆ потреби́шасѧ всѝ велича́ющїисѧ сребро́мъ. θρηνήσατε, οἱ κατοικοῦντες τὴν κατακεκομμένην, ὅτι ὡμοιώθη πᾶς ὁ λαὸς Χαναάν, ἐξωλοθρεύθησαν πάντες οἱ ἐπῃρμένοι ἀργυρίῳ.
12
12
И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, и҆зыщꙋ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма со свѣти́лникомъ и҆ ѿмщꙋ̀ на мꙋ́жы нерадѧ́щыѧ ѡ҆ стражба́хъ свои́хъ, глаго́лющыѧ въ сердца́хъ свои́хъ: не и҆́мать бл҃га сотвори́ти гдⷭ҇ь, нижѐ и҆́мать ѡ҆ѕло́бити. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξερευνήσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ λύχνου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοὺς καταφρονοῦντας ἐπὶ τὰ φυλάγματα αὐτῶν. οἱ δὲ λέγοντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· οὐ μὴ ἀγαθοποιήσῃ Κύριος, οὐδ᾿ οὐ μὴ κακώσῃ,
13
13
И҆ бꙋ́детъ си́ла и҆́хъ въ расхище́нїе и҆ до́мы и҆́хъ въ разоре́нїе: и҆ сози́ждꙋтъ жили̑ща и҆ не и҆́мꙋтъ пожи́ти въ ни́хъ, и҆ насадѧ́тъ вїногра́ды и҆ не и҆́мꙋтъ пи́ти вїна̀ и҆́хъ: καὶ ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν εἰς διαρπαγὴν καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ οὐ μὴ κατοικήσουσιν ἐν αὐταῖς καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ οὐ μὴ πίωσι τὸν οἶνον αὐτῶν. —
14
14
ꙗ҆́кѡ бли́з̾ де́нь гдⷭ҇ень вели́кїй, бли́з̾ и҆ ско́ръ ѕѣлѡ̀, гла́съ днѐ гдⷭ҇нѧ го́рекъ и҆ же́стокъ оу҆чини́сѧ. ῞Οτι ἐγγὺς ἡμέρα Κυρίου ἡ μεγάλη, ἐγγὺς καὶ ταχεῖα σφόδρα· φωνὴ ἡμέρας Κυρίου πικρὰ καὶ σκληρὰ τέτακται.
15
15
Си́ленъ де́нь гнѣ́ва де́нь то́й, де́нь ско́рби и҆ нꙋ́жды, де́нь безго́дїѧ и҆ и҆зчезнове́нїѧ, де́нь тмы̀ и҆ мра́ка, де́нь ѡ҆́блака и҆ мглы̀, δυνατὴ ἡμέρα ὀργῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἡμέρα θλίψεως καὶ ἀνάγκης, ἡμέρα ἀωρίας καὶ ἀφανισμοῦ, ἡμέρα γνόφου καὶ σκότους, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης,
16
16
де́нь трꙋбы̀ и҆ во́плѧ на гра́ды твє́рдыѧ и҆ на оу҆́глы высѡ́кїѧ. ἡμέρα σάλπιγγος καὶ κραυγῆς ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἐπὶ τὰς γωνίας τὰς ὑψηλάς.
17
17
И҆ ѡ҆скорблю̀ человѣ́ки, и҆ по́йдꙋтъ ꙗ҆́кѡ слѣ́пи, занѐ гдⷭ҇еви прегрѣши́ша, и҆ и҆злїе́тсѧ кро́вь и҆́хъ ꙗ҆́кѡ пе́рсть, и҆ плѡ́ти и҆́хъ ꙗ҆́кѡ ла́йна: καὶ ἐκθλίψω τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πορεύσονται ὡς τυφλοί, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἐξήμαρτον· καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς χοῦν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ὡς βόλβιτα.
18
18
и҆ сребро̀ и҆́хъ и҆ зла́то и҆́хъ не возмо́жетъ и҆з̾ѧ́ти и҆̀хъ въ де́нь гнѣ́ва гдⷭ҇нѧ, и҆ ѻ҆гне́мъ рве́нїѧ є҆гѡ̀ поѧде́на бꙋ́детъ всѧ̀ землѧ̀: занѐ сконча́нїе и҆ тща́нїе сотвори́тъ на всѧ̑ живꙋ́щыѧ на землѝ. καὶ τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου, καὶ ἐν πυρὶ ζήλου αὐτοῦ καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ, διότι συντέλειαν καὶ σπουδὴν ποιήσει ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.
Глава́ в҃
Κεφάλαιο 2
1
1
Собери́тесѧ и҆ свѧжи́тесѧ, ꙗ҆зы́къ ненака́занный, ΣΥΝΑΧΘΗΤΕ καὶ συνδέθητε, τὸ ἔθνος τὸ ἀπαίδευτον,
2
2
пре́жде не́же бы́ти ва́мъ ꙗ҆́коже цвѣ́тꙋ мимоходѧ́щꙋ въ де́нь, пре́жде не́же прїитѝ на вы̀ гнѣ́вꙋ гдⷭ҇ню, пре́жде не́же прїитѝ на вы̀ дню̀ ꙗ҆́рости гдⷭ҇ни. πρὸ τοῦ γενέσθαι ὑμᾶς ὡς ἄνθος παραπορευόμενον, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ὀργὴν Κυρίου, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡμέραν θυμοῦ Κυρίου.
3
3
Взыщи́те гдⷭ҇а, всѝ смире́ннїи землѝ, сꙋ́дъ содѣва́йте и҆ пра́вды взыщи́те, (взыщи́те кро́тости) и҆ ѿвѣща́йте ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ да покры́етесѧ въ де́нь гнѣ́ва гдⷭ҇нѧ. ζητήσατε τὸν Κύριον, πάντες ταπεινοὶ γῆς· κρίμα ἐργάζεσθε καὶ δικαιοσύνην ζητήσατε καὶ ἀποκρίνασθε αὐτά, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου.
4
4
Занѐ га́за расхище́на бꙋ́детъ, и҆ а҆скалѡ́нъ во и҆зчезнове́нїе бꙋ́детъ: и҆ а҆зѡ́тъ въ полꙋ́дни ѿве́ржетсѧ, и҆ а҆ккарѡ́нъ и҆скорени́тсѧ. διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ ᾿Ασκάλων εἰς ἀφανισμόν, καὶ ῎Αζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ ᾿Ακκαρὼν ἐκριζωθήσεται.
5
5
Го́ре живꙋ́щымъ на оу҆́жи морстѣ́мъ, прише́лцы кри́тстїи: сло́во гдⷭ҇не на ва́съ, ханаа́не, землѐ и҆ноплеме́нникѡвъ, и҆ погꙋблю́ вы ѿ жили́ща: οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροικοι Κρητῶν· λόγος Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς, Χαναὰν γῆ ἀλλοφύλων, καὶ ἀπολῶ ὑμᾶς ἐκ κατοικίας.
6
6
и҆ бꙋ́детъ кри́тъ па́жить стада́мъ и҆ ѡ҆гра́да ѻ҆вца́мъ, καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων.
7
7
и҆ бꙋ́детъ оу҆́же морско́е ѡ҆ста́вшымъ до́мꙋ і҆ꙋ́дина: на ни́хъ пожирꙋ́ютъ въ домѣ́хъ а҆скалѡ́нихъ, къ ве́черꙋ вита́ти и҆́мꙋтъ ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ, ꙗ҆́кѡ присѣтѝ и҆̀хъ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ и҆ возвратѝ плѣ́нъ и҆́хъ. καὶ ἔσται τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης τοῖς καταλοίποις οἴκου ᾿Ιούδα· ἐπ᾿ αὐτοὺς νεμήσονται ἐν τοῖς οἴκοις ᾿Ασκάλωνος, δείλης καταλύσουσιν ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπέσκεπται αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν. —
8
8
Слы́шахъ поношє́нїѧ мѡа̑влѧ и҆ оу҆кори̑зны сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ,ѡ҆ ни́хже поноша́хꙋ лю́демъ мои̑мъ и҆ велича́хꙋсѧ на предѣ́лы моѧ̑. ῎Ηκουσα ὀνειδισμοὺς Μωὰβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν ᾿Αμμών, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου.
9
9
Сегѡ̀ ра́ди живꙋ̀ а҆́зъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ, бг҃ъ і҆и҃левъ: занѐ мѡа́въ ꙗ҆́кѡ содо́ма бꙋ́детъ, и҆ сы́нове а҆ммѡ̑ни ꙗ҆́кѡ гомо́рра, и҆ дама́скъ ѡ҆ста́вленъ ꙗ҆́кѡ сто́гъ гꙋме́нный и҆ разоре́нъ во вѣ́къ: и҆ про́чїи люді́й мои́хъ расхи́тѧтъ ѧ҆̀, и҆ ѡ҆ста́вшїи ꙗ҆зы́ка моегѡ̀ наслѣ́дѧтъ и҆̀хъ. διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, διότι Μωὰβ ὡς Σόδομα ἔσται καὶ υἱοὶ ᾿Αμμὼν ὡς Γόμορρα, καὶ Δαμασκὸς ἐκλελειμμένη ὡς θιμωνία ἅλωνος καὶ ἠφανισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οἱ κατάλοιποι λαοῦ μου διαρπῶνται αὐτοὺς καὶ οἱ κατάλοιποι ἔθνους μου κληρονομήσουσιν αὐτούς.
10
10
Сїѐ и҆̀мъ за досажде́нїе и҆́хъ, занѐ поноси́ша и҆ возвели́чишасѧ на лю́ди гдⷭ҇а вседержи́телѧ. αὕτη αὐτοῖς ἀντὶ τῆς ὕβρεως αὐτῶν, διότι ὠνείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν ἐπὶ τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα.
11
11
Ꙗ҆ви́тсѧ гдⷭ҇ь на ни́хъ и҆ потреби́тъ всѧ̑ бо́ги ꙗ҆зы́кѡвъ земны́хъ: и҆ покло́нѧтсѧ є҆мꙋ̀ кі́йждо ѿ мѣ́ста своегѡ̀, всѝ ѻ҆́строви ꙗ҆зы́честїи. ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν. —
12
12
И҆ вы̀, мꙋ́рини, ꙗ҆́звени ѻ҆рꙋ́жїемъ мои́мъ бꙋ́дете. Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι ρομφαίας μού ἐστε.
13
13
И҆ простре́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ на сѣ́веръ и҆ погꙋби́тъ а҆ссѷрі́анина, и҆ положи́тъ нїнеѵі́ю во и҆зчезнове́нїе безво́дно, ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню: καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀπολεῖ τὸν ᾿Ασσύριον καὶ θήσει τὴν Νινευὴ εἰς ἀφανισμὸν ἄνυδρον ὡς ἔρημον.
14
14
и҆ пожирꙋ́ютъ посредѣ̀ є҆ѧ̀ стада̀ и҆ всѝ ѕвѣ́рїе земні́и, и҆ хамелео́ны и҆ є҆́жеве во гнѣ́здахъ є҆ѧ̀ вогнѣздѧ́тсѧ: и҆ ѕвѣ́рїе возвы́ютъ въ разсѣ́линахъ є҆ѧ̀, и҆ вра́нове во вратѣ́хъ є҆ѧ̀, занѐ ке́дръ возноше́нїе є҆ѧ̀. καὶ νεμήσονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ποίμνια καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ χαμαιλέοντες καί ἐχῖνοι ἐν τοῖς φατνώμασιν αὐτῆς κοιτασθήσονται, καὶ θηρία φωνήσει ἐν τοῖς διορύγμασιν αὐτῆς καὶ κόρακες ἐν τοῖς πυλῶσιν αὐτῆς, διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς.
15
15
Се́й гра́дъ презо́рливый, живѧ́й на оу҆пова́нїи, глаго́лѧй въ се́рдцы свое́мъ: а҆́зъ є҆́смь, и҆ нѣ́сть по мнѣ̀ є҆щѐ: ка́кѡ бы́сть во и҆зчезнове́нїе, па́жить ѕвѣрє́мъ; всѧ́къ мимоходѧ́й сквозѣ̀ є҆го̀ позви́ждетъ и҆ воздви́гнетъ рꙋцѣ̀ своѝ. αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
Глава́ г҃
Κεφάλαιο 3
1
1
Ѽ, свѣ́тлый и҆ и҆зба́вленный гра́де, голꙋби́це! Ω ἡ ἐπιφανὴς καὶ ἀπολελυτρωμένη, ἡ πόλις ἡ περιστερά·
2
2
Не оу҆слы́ша гла́са, не прїѧ́тъ наказа́нїѧ, на гдⷭ҇а не оу҆пова̀ и҆ къ бг҃ꙋ своемꙋ̀ не прибли́жисѧ. οὐκ εἰσήκουσε φωνῆς, οὐκ ἐδέξατο παιδείαν, ἐπὶ τῷ Κυρίῳ οὐκ ἐπεποίθει καὶ πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῆς οὐκ ἤγγισεν.
3
3
Кнѧ̑зи є҆гѡ̀ въ не́мъ, ꙗ҆́кѡ львы̀ рыка́юще, сꙋдїи̑ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ во́лцы а҆раві́йстїи, не ѡ҆ставлѧ́хꙋ на оу҆́тро. οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὡς λέοντες ὠρυόμενοι· οἱ κριταὶ αὐτῆς ὡς λύκοι τῆς ᾿Αραβίας, οὐχ ὑπελίποντο εἰς τὸ πρωΐ·
4
4
Проро́цы є҆гѡ̀ вѣтроно́сцы, мꙋ́жїе презо́рливи: свѧще́нницы є҆гѡ̀ сквернѧ́тъ ст҃а̑ѧ и҆ нече́ствꙋютъ въ зако́нъ. οἱ προφῆται αὐτῆς πνευματοφόροι, ἄνδρες καταφρονηταί· ἱερεῖς αὐτῆς βεβηλοῦσι τὰ ἅγια καὶ ἀσεβοῦσι νόμον·
5
5
Гдⷭ҇ь же првⷣнъ посредѣ̀ є҆гѡ̀ и҆ не и҆́мать сотвори́ти непра́вды: оу҆́трѡ оу҆́трѡ да́стъ сꙋ́дъ сво́й въ свѣ́тъ: и҆ не оу҆кры́сѧ, и҆ не вѣ́сть непра́вды во и҆стѧза́нїи, нижѐ въ ра́спри ѡ҆би́ды. ὁ δὲ Κύριος δίκαιος ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ οὐ μὴ ποιήσῃ ἄδικον· πρωΐ πρωΐ δώσει κρίμα αὐτοῦ εἰς φῶς καὶ οὐκ ἀπεκρύβη καὶ οὐκ ἔγνω ἀδικίαν ἐν ἀπαιτήσει καὶ οὐκ εἰς νεῖκος ἀδικίαν.
6
6
Въ растлѣ́нїе низложи́хъ велича̑выѧ, и҆зчезо́ша оу҆́глы и҆́хъ: ѡ҆пꙋстошꙋ̀ пꙋти̑ и҆́хъ весьма̀, є҆́же не проходи́ти: и҆зчезо́ша гра́ди и҆́хъ, зане́же ни є҆ди́номꙋ бы́ти, ни жи́ти. ἐν διαφθορᾷ κατέσπασα ὑπερηφάνους, ἠφανίσθησαν γωνίαι αὐτῶν· ἐξερημώσω τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τὸ παράπαν τοῦ μὴ διοδεύειν· ἐξέλιπον αἱ πόλεις αὐτῶν παρὰ τὸ μηδένα ὑπάρχειν μηδὲ κατοικεῖν.
7
7
Рѣ́хъ: ѻ҆ба́че оу҆бо́йтесѧ менє̀ и҆ прїими́те наказа́нїе, и҆ не и҆́мате потреби́тисѧ ѿ ѻ҆́чїю є҆гѡ̀, за всѧ̑ є҆ли̑ка ѿмсти́хъ на не́мъ: гото́висѧ, оу҆́тренюй, и҆стлѣ̀ всѐ ли́ствїе и҆́хъ. εἶπα· πλὴν φοβεῖσθέ με καὶ δέξασθε παιδείαν, καὶ οὐ μὴ ἐξολοθρευθῆτε ἐξ ὀφθαλμῶν αὐτῆς, πάντα ὅσα ἐξεδίκησα ἐπ᾿ αὐτήν· ἑτοιμάζου, ὄρθρισον, ἔφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλὶς αὐτῶν. —
8
8
Сегѡ̀ ра́ди потерпѝ менѐ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, въ де́нь воскрⷭ҇нїѧ моегѡ̀ во свидѣ́телство: занѐ сꙋ́дъ моѝ въ сѡ́нмища ꙗ҆зы́кѡвъ є҆́же прїѧ́ти царе́й, є҆́же и҆злїѧ́ти на нѧ̀ гнѣ́въ мо́й ве́сь, гнѣ́въ ꙗ҆́рости моеѧ̀: занѐ ѻ҆гне́мъ рве́нїѧ моегѡ̀ поѧде́на бꙋ́детъ всѧ̀ землѧ̀. Διὰ τοῦτο ὑπόμεινόν με, λέγει Κύριος, εἰς ἡμέραν ἀναστάσεώς μου εἰς μαρτύριον· διότι τὸ κρίμα μου εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν τοῦ εἰσδέξασθαι βασιλεῖς, τοῦ ἐκχέαι ἐπ᾿ αὐτοὺς πᾶσαν ὀργὴν θυμοῦ μου· διότι ἐν πυρὶ ζήλου μου καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ.
9
9
Ꙗ҆́кѡ тогда̀ ѡ҆бращꙋ̀ къ лю́демъ ѧ҆зы́къ въ ро́дъ є҆гѡ̀, є҆́же призыва́ти: всѣ̑мъ и҆́мѧ гдⷭ҇не, рабо́тати є҆мꙋ̀ под̾ и҆́гомъ є҆ди́нѣмъ. ὅτι τότε μεταστρέψω ἐπὶ λαοὺς γλῶσσαν εἰς γενεὰν αὐτῆς τοῦ ἐπικαλεῖσθαι πάντας τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ δουλεύειν αὐτῷ ὑπὸ ζυγὸν ἕνα.
10
10
Ѿ конє́цъ рѣ́къ є҆ѳїо́пскихъ прїимꙋ̀ молѧ́щыѧ мѧ̀, въ разсѣ́ѧнныхъ мои́хъ принесꙋ́тъ жє́ртвы мнѣ̀. ἐκ περάτων ποταμῶν Αἰθιοπίας προσδέξομαι ἐν διεσπαρμένοις μου, οἴσουσι θυσίας μοι.
11
11
Въ де́нь ѡ҆́нъ не и҆́маши постыди́тисѧ ѿ всѣ́хъ начина́нїй твои́хъ, и҆́миже нече́ствовалъ є҆сѝ въ мѧ̀: ꙗ҆́кѡ тогда̀ ѿимꙋ̀ ѿ тебє̀ оу҆кори̑зны досажде́нїѧ твоегѡ̀, и҆ ктомꙋ̀ не и҆́маши приложи́ти велича́тисѧ на горѣ̀ ст҃ѣ́й мое́й. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐ μὴ καταισχυνθῇς ἐκ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων σου, ὧν ἠσέβησας εἰς ἐμέ· ὅτι τότε περιελῶ ἀπὸ σοῦ τὰ φαυλίσματα τῆς ὕβρεώς σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσθῇς τοῦ μεγαλαυχῆσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.
12
12
И҆ ѡ҆ста́влю въ тебѣ̀ лю́ди крѡ́тки и҆ смирє́нны, и҆ бꙋ́дꙋтъ благоговѣ́ти ѡ҆ и҆́мени гдⷭ҇ни καὶ ὑπολείψομαι ἐν σοὶ λαὸν πρᾳΰν καὶ ταπεινόν, καὶ εὐλαβηθήσονται ἀπὸ τοῦ ὀνόματος Κυρίου
13
13
ѡ҆ста́нцы і҆и҃лєвы, и҆ не сотворѧ́тъ непра́вды, и҆ не возглаго́лютъ сꙋ́етныхъ, и҆ не ѡ҆брѧ́щетсѧ въ оу҆стѣ́хъ и҆́хъ ѧ҆зы́къ льсти́въ: занѐ ті́и пожирꙋ́ютъ и҆ оу҆гнѣздѧ́тсѧ, и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ѧй и҆̀хъ. οἱ κατάλοιποι τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ ποιήσουσιν ἀδικίαν καὶ οὐ λαλήσουσι μάταια, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν γλῶσσα δολία, διότι αὐτοὶ νεμήσονται καὶ κοιτασθήσονται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς. —
14
14
Ра́дꙋйсѧ, дщѝ сїѡ́нова, ѕѣлѡ̀, проповѣ́дꙋй, дщѝ і҆ерⷭ҇ли́мова, весели́сѧ и҆ преꙋкраша́йсѧ ѿ всегѡ̀ се́рдца твоегѡ̀, дщѝ і҆ерⷭ҇ли́млѧ: Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· εὐφραίνου καὶ κατατέρπου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ.
15
15
ѿѧ́тъ гдⷭ҇ь непра̑вды твоѧ̑, и҆зба́вилъ тѧ̀ є҆́сть и҆з̾ рꙋкѝ вра̑гъ твои́хъ: воцр҃и́тсѧ гдⷭ҇ь посредѣ̀ тебє̀, и҆ не оу҆́зриши ѕла̀ ктомꙋ̀. περιεῖλε Κύριος τὰ ἀδικήματά σου, λελύτρωταί σε ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου· βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ Κύριος ἐν μέσῳ σου, οὐκ ὄψῃ κακὰ οὐκέτι.
16
16
Во вре́мѧ ѻ҆́но рече́тъ гдⷭ҇ь і҆ерⷭ҇ли́мꙋ: дерза́й, сїѡ́не, да не ѡ҆слабѣ́ютъ рꙋ́цѣ твоѝ. ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρεῖ Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· θάρσει, Σιών, μὴ παρείσθωσαν αἱ χεῖρές σου·
17
17
Гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ тебѣ̀, си́льный сп҃се́тъ тѧ̀, наведе́тъ на тѧ̀ весе́лїе и҆ ѡ҆бнови́тъ тѧ̀ въ любвѝ свое́й, и҆ возвесели́тсѧ ѡ҆ тебѣ̀ во оу҆краше́нїи, ꙗ҆́кѡ въ де́нь пра́здника. Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, δύνατὸς σώσει σε, ἐπάξει ἐπὶ σὲ εὐφροσύνην καὶ καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ καὶ εὐφρανθήσεται ἐπὶ σὲ ἐν τέρψει ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς.
18
18
И҆ соберꙋ̀ сотрє́ныѧ твоѧ̑: го́ре, кто̀ прїи́метъ на́нь поноше́нїе; καὶ συνάξω τοὺς συντετριμμένους σου. οὐαί, τίς ἔλαβεν ἐπ᾿ αὐτὴν ὀνειδισμόν;
19
19
Сѐ, а҆́зъ сотворю̀ въ тебѣ̀ тебє̀ ра́ди, гл҃етъ гдⷭ҇ь, во вре́мѧ ѻ҆́но: и҆ сп҃сꙋ̀ оу҆тисне́ннꙋю и҆ ѿринове́ннꙋю прїимꙋ̀, и҆ положꙋ̀ ѧ҆̀ въ похвале́нїе и҆ и҆мени̑ты по все́й землѝ. ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἐν σοὶ ἕνεκέν σου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, καὶ σώσω τὴν ἐκπεπιεσμένην, καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰσδέξομαι, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς καύχημα καὶ ὀνομαστοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
20
20
И҆ постыдѧ́тсѧ во вре́мѧ ѻ҆́но, є҆гда̀ добро̀ ва́мъ сотворю̀, и҆ во вре́мѧ, є҆гда̀ прїимꙋ̀ вы̀: занѐ да́мъ вы̀ и҆мени̑ты и҆ въ похвале́нїе во всѣ́хъ лю́дехъ землѝ, внегда̀ возвраща́ти мѝ плѣне́нїе ва́ше пред̾ ва́ми, гл҃етъ гдⷭ҇ь. καὶ καταισχυνθήσονται ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν καλῶς ὑμῖν ποιήσω, καὶ ἐν τῷ καιρῷ, ὅταν εἰσδέξωμαι ὑμᾶς· διότι δώσω ὑμᾶς ὀνομαστοὺς καὶ εἰς καύχημα ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τῆς γῆς ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με τήν αἰχμαλωσίαν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν, λέγει Κύριος.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.