|
Κεφάλαιο 21
|
Глbа, к~а”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ συνήθροισεν υἱὸς ῎Αδερ πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ ἀνέβη καὶ περιεκάθισεν ἐπὶ Σαμάρειαν καὶ τριακονταδύο βασιλεῖς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ πᾶς ἵππος καὶ ἅρμα· καὶ ἀνέβησαν καὶ περιεκάθισαν ἐπὶ Σαμάρειαν καὶ ἐπολέμησαν ἐπ᾿ αὐτήν.
|
И$ бы'сть по гл~њхъ си'хъ. винограD б^њ навђџее^въ і^и^л~ьтяни'на при гђмнњ` а^ха'вли, цр~и самарњ'истњ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Αχαὰβ βασιλέα ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν πόλιν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει υἱὸς ῎Αδερ·
|
И$ рече а^ха'въ къ навђџњю гл~я. да'ждь м^и винограD твои. и^ бђ'детъ м^и ѓ^граD ѕе'лїю, ја%ко блиZ е^сть до'мђ мое^го, и^ да'мъ т^и винограD и%нъ па'че сего`. и^ а'ще ли бђ'детъ не ё^гоDно преD тобо'ю. т^о даM т^и сре'бро и^змњ'нђ виногра'дђ твое^мђ, и^ бђ'детъ м^и винограD ѕе'лїю”
|
|
3
|
3
|
|
τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου ἐμόν ἐστι καὶ αἱ γυναῖκές σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐμά ἐστι.
|
И$ рече навђџњ'и къ а^ха'вђ. да не бђ'детъ м^и с^е эT г~а б~а мое^го да'ти наслњ'дїе эTц~ъ мои^хъ тебњ`”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀπεκρίθη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· καθὼς ἐλάλησας, κύριέ μου βασιλεῦ, σὸς ἐγώ εἰμι καὶ πάντα τὰ ἐμά.
|
И$ прїиде а^ха'въ в до'мъ свои засмђще'нъ и^ ѓ^скръбленъ ѓ^ словеси` е^же гл~а к не'мђ навђџе'и і^и^л~ьтяниn. и^ е^же рече не даM наслњдїя эTц~ъ моиX тебњ`. и^ бы'сть дх~ъ а^ха'вль смђщеn и^ ё^спе` на ѓ'дрњ своеM, и^ покры` лице свое`, и^ не ја%сть хлњба”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄγγελοι, καὶ εἶπαν· τάδε λέγει ὁ υἱὸς ῎Αδερ· ἐγὼ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα σου δώσεις ἐμοί·
|
И$ вни'де и^е^завель жена` е^го к не'мђ, и^ реq к не'мђ что` с^е дх~ъ тво'и е^сть смђще'нъ, и^ не ја^си` ты хлњ'ба”
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι ταύτην τὴν ὥραν αὔριον ἀποστελῶ τοὺς παῖδάς μου πρός σε, καὶ ἐρευνήσουσι τὸν οἶκόν σου καὶ τοὺς οἴκους τῶν παίδων σου καὶ ἔσται πάντα τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπιβάλωσι τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ λήψονται.
|
И$ рече к неи и^ а^хаv ја^ко гл~аX навђџе'ю і^и^л~ьтянинђ гл~я. да'ждь м^и винограD тво'и на сре'брњ, и^ а'ще хо'щеши да'м# т^и винограD и%нъ в него мњ'сто, и^ рече м^и не да'мъ наслњ'дїя эTц~ъ мои^хъ”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τῆς γῆς καὶ εἶπε· γνῶτε δὴ καὶ ἴδετε ὅτι κακίαν οὗτος ζητεῖ, ὅτι ἀπέσταλκε πρός με περὶ τῶν γυναικῶν μου καὶ περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου· τὸ ἀργύριόν μου καὶ τὸ χρυσίον μου οὐκ ἀπεκώλυσα ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
И$ рече к не'мђ и^е^заве'ль жена` е^го. т^ы ли нн~њ тво'риши та'ко цр~ю і^и^л~евъ. н^о воста'въ ја^жъ хлњбъ и^ молча бђ'ди, а'зъ даM т^и винограD навђџееv і^и^л~ьтянина”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ πρεσβύτεροι καὶ πᾶς ὁ λαός· μὴ ἀκούσῃς καὶ μὴ θελήσῃς.
|
И$ напи'савши кни'гђ на и'мя а^ха'вле и^ запечатлњ я& печа'тїю е^го. и посла` кни'гђ къ ста'рцемъ и^ свобоDнымъ, живђщимъ с навђџе'емъ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπε τοῖς ἀγγέλοις υἱοῦ ῎Αδερ· λέγετε τῷ κυρίῳ ὑμῶν· πάντα ὅσα ἀπέσταλκας πρὸς τὸν δοῦλόν σου ἐν πρώτοις ποιήσω, τὸ δὲ ρῆμα τοῦτο οὐ δυνήσομαι ποιῆσαι. καὶ ἀπῇραν οἱ ἄνδρες καὶ ἐπέστρεψαν αὐτῷ λόγον.
|
И$ пи'сано бњ же въ кни'ѕњ та'ко. пости'теся постомъ, и^ посади'те навђџе'я вы'ше всњхъ людїи”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν υἱὸς ῎Αδερ λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ ἐκποιήσει ὁ χοῦς Σαμαρείας ταῖς ἀλώπεξι παντὶ τῷ λαῷ τοῖς πεζοῖς μου.
|
И$ приведњте пред онь дв^а мђж'а сн~а зако'нопрестђпныхъ. и^ т^а свњдњтельствђ'ета на'нь гл~юще. ја%ко не блsви б~а и^ цр~я. і^ и^звеDше е^го и^ побїите и& ка'менїемъ. и^ да ё'мретъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· ἱκανούσθω· μὴ καυχάσθω ὁ κυρτὸς ὡς ὁ ὀρθός.
|
И$ сътвори'ша та'ко мђж'и гра'да е^го старњ'иши. и^ свобоDницы живђщїи` въ гра'дњ е^го. ја%коже посла` к ни'мъ и^е^заве'ль, ја%коy пи'сано бя'ше въ кни'гаX, и^же пђсти к ниM”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐγένετο ὅτε ἀπεκρίθη αὐτῷ τὸν λόγον τοῦτον, πίνων ἦν αὐτὸς καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν σκηναῖς καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οἰκοδομήσατε χάρακα· καὶ ἔθεντο χάρακα ἐπὶ τὴν πόλιν.
|
И$ нареко'ша по'стъ и^ посади'ша навђџе'я на челњ` лю'дїи”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἰδοὺ προφήτης εἷς προσῆλθε τῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἑώρακας τὸν ὄχλον τὸν μέγαν τοῦτον; ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι αὐτὸν σήμερον εἰς χεῖράς σας, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος.
|
И$ прїидо'ста дв^а мђж'а сн~а зако'нопрестђпныX. и^ сњдоста подлњ е^го, и^ свњдњтель ва'ста на'нь мђж'и воста'вшая на навђџе'я преD всњми люDми гл~ще. се'й не блsви б~а и^ цр~я. і^ и^зведо'ша и& во'нъ и^з гра'да. и^ побиша и& ка'менїеM и^ ё'мре”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αχαάβ· ἐν τίνι; καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τοῖς παιδαρίοις τῶν ἀρχόντων τῶν χωρῶν. καὶ εἶπεν ᾿Αχαάβ· τίς συνάξει τὸν πόλεμον; καὶ εἶπε· σύ.
|
И$ посла'ша къ и^е^заве'ли гл~юще. побїенъ бы'сть навђџе'и и^ ё'мретъ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπεσκέψατο ᾿Αχαὰβ τὰ παιδάρια τῶν ἀρχόντων τῶν χωρῶν, καὶ ἐγένοντο διακόσια τριάκοντα· καὶ μετὰ ταῦτα ἐπεσκέψατο τὸν λαόν, πάντα υἱὸν δυνάμεως, ἑπτὰ χιλιάδας.
|
И$ бысть ја%ко ё^слы'ша и^е^заве'ль, гл~ющихъ ја%ко побїе^нъ навђџе'и и^ ё'мре. и^ рече а^ха'вђ, воста'ни наслњдђй винограD навђџе'евъ і^и^л~ьтянина, и^же не взя'тъ т^и сре'бра. и^ ё^же нњ'сть навђџе'и жи'въ, н^о ё'мре”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐξῆλθε μεσημβρίας· καὶ υἱὸς ῎Αδερ πίνων μεθύων ἐν Σοκχὼθ αὐτὸς καὶ οἱ βασιλεῖς, τριάκοντα καὶ δύο βασιλεῖς συμβοηθοὶ μετ᾿ αὐτοῦ.
|
И$ бы'сть ја%ко ё^слы'ша а^ха'въ ја%ко ё^бїенъ бы'сть навђџе'и і^и^л~ьтянинъ. и^ све'рже ри'зы своа и^ ѓ^блече'ся въ врњти'ще. и^ бысть по си'хъ и^ въста'въ і^ и^де а^ха'въ въ винограD навђџе'я і^и^л~ьтянина наслњдити и&”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐξῆλθον ἄρχοντες παιδάρια τῶν χωρῶν ἐν πρώτοις. καὶ ἀποστέλλουσι καὶ ἀπαγγέλλουσι τῷ βασιλεῖ Συρίας λέγοντες· ἄνδρες ἐξεληλύθασιν ἐκ Σαμαρείας.
|
И$ рече г~ь ко и^лїи` џезви'тянинђ гл~я,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ εἰς εἰρήνην ἐκπορεύονται, συλλαβεῖν αὐτοὺς ζῶντας· καὶ εἰ εἰς πόλεμον, ζῶντας συλλαβεῖν αὐτούς·
|
въста'въ и^ сни'ди на срњте'нїе а^ха'вђ цр~ю і^и^л~евђ, и^же в# самарїи. се бо се'й въ виногра'дњ навђџе'евњ, ја^ко сни'де т^ђ прїя'ти е^го”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ μὴ ἐξελθάτωσαν ἐκ τῆς πόλεως τὰ παιδάρια ἀρχόντων τῶν χωρῶν. καὶ ἡ δύναμις ὀπίσω αὐτῶν
|
И$ речеши е^мђ гл~я си'це гл~етъ г~ь. поне'же т^ы ё^би` навђџе'я. и^ прїя'тъ винограD е^го. сего ради гл~етъ г~ь. на мњстњ и^дњж'е полиза'ша ўи` кро'вь е^гот^ђ поли'жTђ и^ кро'вь твою`. и^ блDђница и^змы'юtся въ кро'ви твое'й”
|
|
20
|
20
|
|
ἐπάταξεν ἕκαστος τὸν παρ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐδευτέρωσεν ἕκαστος τὸν παρ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔφυγε Συρία, καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ᾿Ισραήλ· καὶ σῴζεται υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἐφ᾿ ἵππου ἱππέως.
|
И$ реq а^ха'въ къ и^лїи` ѓ^брњте ли м^я враже мои. и^ реq и^лїя ѓ^брњто'хъ поне'же т^ы всђе' разъждежеся. и сътвори` лђка'вное преD гм~ъ, въ раз#гнњ'вати
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἔλαβε πάντας τοὺς ἵππους καὶ τὰ ἅρματα καὶ ἐπάταξε πληγὴν μεγάλην ἐν Συρίᾳ.
|
и&” Си'це гл~етъ г~ь с^е а%зъ наведђ на' тя ѕла'я. и^ попалю` за'дняя твоя`. и^ расточђ` вс^я а^ха'вова ё^вращ#шагося эT мене` кро'мњ. и^ съдръжи'мыя, и^ ѓ^ста'вшая въ і^и^л~и”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ προσῆλθεν ὁ προφήτης πρὸς βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε· κραταιοῦ καὶ γνῶθι καὶ ἴδε τί ποιήσεις, ὅτι ἐπιστρέφοντος τοῦ ἐνιαυτοῦ υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἀναβαίνει ἐπὶ σέ.
|
И$ преда'мъ до'мъ твои ја%ко до'мъ и^е^ровоа'ма сн~а нава'това” и^ ја%коже до'мъ ваа'синъ сн~а а^ха'и^на ѓ^ прогнњванїихъ, и%миже мя прогнњ'ва. и^ съгрњши` въ і^и^л~и”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ οἱ παῖδες βασιλέως Συρίας εἶπον· Θεὸς ὀρέων Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων, διὰ τοῦτο ἐκραταίωσεν ὑπὲρ ἡμᾶς· ἐὰν δὲ πολεμήσωμεν αὐτοὺς κατ᾿ εὐθύ, εἰ μὴν κραταιώσωμεν ὑπὲρ αὐτούς.
|
И$ е^заве'ль рече гл~етъ г~ь ўи` снњдятъ ю& в# пе'рвое паде'нїе въ і^ил~и”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὸ ρῆμα τοῦτο ποίησον· ἀπόστησον τοὺς βασιλεῖς ἕκαστον εἰς τὸν τόπον αὐτῶν καὶ θοῦ ἀντ᾿ αὐτῶν σατράπας,
|
И$ ё^мръшихъ а^ха'влихъ и^ въ гра'дњ снњдяT ўи`. и^ ё'мръшая е^го на' поли снњдяT пти'ца нбsныя”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἀλλάξομέν σοι δύναμιν κατὰ τὴν δύναμιν τὴν πεσοῦσαν καὶ ἵππον κατὰ τὴν ἵππον καὶ ἅρματα κατὰ τὰ ἅρματα καὶ πολεμήσομεν πρὸς αὐτοὺς κατ᾿ εὐθὺ καὶ κραταιώσομεν ὑπὲρ αὐτούς. καὶ ἤκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἐποίησεν οὕτως.
|
И$ в сђе'тњ т^ы е^си а^ха'вњ. поне'же нача'тъ твори'ти лђка'вое преD гм~ъ. ја%ко преврати` и^е^заве'ль жена` е^го”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ ἐπεσκέψατο υἱὸς ῎Αδερ τὴν Συρίαν καὶ ἀνέβη εἰς ᾿Αφεκὰ εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
|
И$ ѓ^мрази'ся ѕњ'ло в мерз#скихъ, по все'мъ ја%же сътвори'ша в самарїи. и%хже и^стощи` г~ь эT лица сн~овъ і^и^л~евъ”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπεσκέπησαν καὶ παρεγένοντο εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν, καὶ παρενέβαλεν ᾿Ισραὴλ ἐξεναντίας αὐτῶν ὡσεὶ δύο ποίμνια αἰγῶν, καὶ Συρία ἔπλησε τὴν γῆν.
|
И$ внегда` слы'ша а^ха'въ словеса` с^и. склони'ся преD лицеM гн~имъ, і^ и^дя'ше пла'чася, и^ сверже ри'зы своя` и^ препоя'сася вре'тищемъ потњлђ свое^мђ и^ пости'ся и^ б^њ ѓ^блечеn въ вре'тище эT дн~и во'ньже ё^би` навђџе'я і^и^л~ьтянина” И$ хожда'ше скорбенъ
|
|
28
|
28
|
|
καὶ προσῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν εἶπε Συρία· Θεὸς ὀρέων Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων αὐτός, καὶ δώσω τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην εἰς χεῖρα σήν, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος.
|
и^ бы'сть гл~ъ гн~ь рђко'ю раба` е^го и^лїи` ѓ^ а^ха'вњ”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ παρεμβάλλουσιν οὗτοι ἀπέναντι τούτων ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ προσήγαγεν ὁ πόλεμος, καὶ ἐπάταξεν ᾿Ισραὴλ τὴν Συρίαν ἑκατὸν χιλιάδας πεζῶν μιᾷ ἡμέρᾳ.
|
И$ рече г~ь ви'дњхъ ја%ко склони'ся а^ха'въ предо мно'ю. сего ра'ди не наведђ зло'бы е^го во' дн~и е^го. н^о во' дн~и сн~а е^го наведђ ѕло'бђ на до'мъ е^го”
|
|
30
|
|
|
καὶ ἔφυγον οἱ κατάλοιποι εἰς ᾿Αφεκὰ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἔπεσε τὸ τεῖχος ἐπὶ εἴκοσι καὶ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν τῶν καταλοίπων. καὶ υἱὸς ῎Αδερ ἔφυγε καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ κοιτῶνος, εἰς τὸ ταμιεῖον.
|
|
|
31
|
|
|
καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οἶδα ὅτι βασιλεῖς ᾿Ισραὴλ βασιλεῖς ἐλέους εἰσίν· ἐπιθώμεθα δὴ σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας ἡμῶν καὶ σχοινία ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν καὶ ἐξέλθωμεν πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ, εἴ πως ζωογονήσει τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ περιεζώσαντο σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν καὶ ἔθεσαν σχοινία ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραήλ· δοῦλός σου υἱὸς ῎Αδερ λέγει· ζησάτω δὴ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. καὶ εἶπεν· εἰ ἔτι ζῇ, ἀδελφός μού ἐστι.
|
|
|
33
|
|
|
καὶ οἱ ἄνδρες οἰωνίσαντο καὶ ἐσπείσαντο καὶ ἀνελέξαντο τὸν λόγον ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ εἶπον· ἀδελφός σου υἱὸς ῎Αδερ. καὶ εἶπεν· εἰσέλθατε καὶ λάβετε αὐτόν· καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν υἱὸς ῎Αδερ, καὶ ἀναβιβάζουσιν αὐτὸν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τὰς πόλεις, ἃς ἔλαβεν ὁ πατήρ μου παρὰ τοῦ πατρός σου, ἀποδώσω σοι, καὶ ἐξόδους θήσεις σεαυτῷ ἐν Δαμασκῷ, καθὼς ἔθετο ὁ πατήρ μου ἐν Σαμαρείᾳ· καὶ ἐγὼ ἐν διαθήκῃ ἐξαποστελῶ σε. καὶ διέθετο αὐτῷ διαθήκην καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτόν.
|
|
|
35
|
|
|
Καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου· πάταξον δή με· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἄνθρωπος πατάξαι αὐτόν.
|
|
|
36
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἰδοὺ σὺ ἀποτρέχεις ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ πατάξει σε λέων· καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ εὑρίσκει αὐτὸν λέων καὶ ἐπάταξεν αὐτόν.
|
|
|
37
|
|
|
καὶ εὑρίσκει ἄνθρωπον ἄλλον καὶ εἶπε· πάταξόν με δή· καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος πατάξας καὶ συνέτριψε.
|
|
|
38
|
|
|
καὶ ἐπορεύθη ὁ προφήτης καὶ ἔστη τῷ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ καὶ κατεδήσατο ἐν τελαμῶνι τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.
|
|
|
39
|
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς παρεπορεύετο ὁ βασιλεύς, καὶ οὗτος ἐβόα πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν· ὁ δοῦλός σου ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν στρατιὰν τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἰσήγαγε πρός με ἄνδρα καὶ εἶπε πρός με· φύλαξον τοῦτον τὸν ἄνδρα, ἐὰν δὲ ἐκπηδῶν ἐκπηδήσῃ, καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ἢ τάλαντον ἀργυρίου στήσεις·
|
|
|
40
|
|
|
καὶ ἐγενήθη περιεβλέψατο ὁ δοῦλός σου ὧδε καὶ ὧδε, καὶ οὗτος οὐκ ἦν. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ καὶ τὰ ἔνεδρα παρ᾿ ἐμοὶ ἐφόνευσας.
|
|
|
41
|
|
|
καὶ ἔσπευσε καὶ ἀφεῖλε τὸν τελαμῶνα ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, καὶ ἐπέγνω αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐκ τῶν προφητῶν οὗτος.
|
|
|
42
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· διότι ἐξήνεγκας σὺ ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός σου, καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καὶ ὁ λαός σου ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
|
|
|
43
|
|
|
καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ συγκεχυμένος καὶ ἐκλελυμένος καὶ ἔρχεται εἰς Σαμάρειαν.
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.