|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν προσευχόμενος, καὶ τὸ πῦρ κατέβη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, καὶ δόξα Κυρίου ἔπλησε τὸν οἶκον.
|
И$ е^гда` съвръши` соло'монъ моля'щися. и^ ѓ'гнь сни'де с нб~си, и^ пожре` вс^есъж#же'нїе, и^ жр'ътвђ, и^ сла'ва гн~я и^спо'лни до'мъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅτι ἔπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον.
|
и^ не можа'хђ сщ~енницы внїити` въ цр~ков# гн~ю, въ вре'мя ѓ%но” Того ра'ди ја%же и^спо'лни сла'ва гн~я цр~ковь,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἑώρων καταβαῖνον τὸ πῦρ, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ τὸν οἶκον, καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ τὸ λιθόστρωτον καὶ προσεκύνησαν καὶ ᾔνουν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
и^ вс^и сн~ове і^и^л~еви видя'хђ сходя'щъ ѓ%гнь и^ сла'вђ гн~ю на до'мъ” И$ падо'ша ни'цы на' землю на помо'стъ просте'ртъ ка'менїемъ, поклони'шася и^ похвали'ша г~а ја%ко бл~гъ ја%ко въ вњки млsть е^го”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς θύοντες θύματα ἔναντι Κυρίου.
|
Цр~ь же и^ вс^и лю'дїе пожро'ша жрътвђ преD гм~ъ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐθυσίασεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὴν θυσίαν μόσχων εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδας καὶ βοσκημάτων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐνεκαίνισε τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαός.
|
и^ пожре` цр~ь соло'монъ жрътвы, воло'въ” Wк~, и^ Wв~. ѓ%венъ тђчныX, Wр~ и^ Wк~, и пресщ~а весь до'мъ бж~їи цр~ь и вс^и лю'дїе.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν ἑστηκότες, καὶ οἱ Λευῖται ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν Κυρίου τοῦ Δαυὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξομολογεῖσθαι ἔναντι Κυρίου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ἐν ὕμνοις Δαυὶδ διὰ χειρὸς αὐτῶν, καὶ οἱ ἱερεῖς σαλπίζοντες ταῖς σάλπιγξιν ἐναντίον αὐτῶν, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἑστηκώς.
|
сщ~енницы же стояхђ въ чи'нXњ своиX и^ левљ=ты въ а^рга'ны поя'хђ пњсни гн~я. и^же сътвори` дв~дъ цр~ь ко похвале'нїю г~а. ја^ко бл~гъ ја%ко въ вњки млsть е^го. пњсни двд~вы пою'ще чиньми свои'ми. па'ки сщ~енницы поя'хђ трђба'ми, предъ ни'ми же весь і^и^л~ь стоя'ше,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἡγίασε Σαλωμὼν τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τῆς ἐν οἴκῳ Κυρίου, ὅτι ἐποίησεν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα τῶν σωτηρίων, ὅτι τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν, ὃ ἐποίησε Σαλωμών, οὐκ ἐξεποίει δέξασθαι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ μαναὰ καὶ τὰ στέατα.
|
ѓ^ст~и же соло'монъ среднее двора` преD цр~ьковью гн~ею. принесе` б^от^ђ вс^есож#женїя и^ тђ'ки, и^ вс^есъж#же'нїя ми'рныя. ја%ко ѓ^лта'рь мњдянъ и^же сътвори` соло'монъ не можа'ше прїя'ти вс^есъж#же'нїя и^ жрътвы, и^ тђ'ковъ ми'рныхъ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν ἑορτὴν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ, ἐκκλησία μεγάλη σφόδρα ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ καὶ ἕως χειμάρρου Αἰγύπτου.
|
И$ сътвори` соло'моn праздниk въ время ѓ'но, з~ дн~їи, и^ весь і^и^л~ь с ни'мъ. собра'нїя вели'ка ѕњло эT и^схо'да е^м#ма'џъ даже до пото'ка е^гљ=пет#ска.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἐξόδιον, ὅτι ἐγκαινισμὸν τοῦ θυσιαστηρίου ἐποίησεν ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτήν.
|
сътвори' же въ дн~ь, и~. Въскликнове'нїе, того ради чт^о пресщ~а ѓ^лта'рь, сътвори` пра'здникъ з~, дн~їи.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου ἀπέστειλε τὸν λαὸν εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν εὐφραινομένους καὶ ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησε Κύριος τῷ Δαυίδ, καὶ τῷ Σαλωμῶντι καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ.
|
и^ въ дн~ь, к~г, мsца. з~. эTпђсти` лю'ди къ жили'щемъ свои^м# веселя'щися и^ радђ'ющися. на бл~го. чт^о сътвори` г~ь дв~дђ и^ соло'монђ і^и^л~ю, лю'демъ свои^мъ”
|
|
11
|
11
|
|
Καὶ συνετέλεσε Σαλωμὼν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως· καὶ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ἐν τῇ ψυχῇ Σαλωμὼν τοῦ ποιῆσαι ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, εὐωδώθη.
|
Совръши' же соло'монъ до'мъ гн~ь, и^ до'мъ цр~я, і^ и^же въсхотњ` въ срDци свое^мъ соло'монъ творити в# домђ гн~и, и^ в# домђ` свое^мъ, преспњва'ло е^сть,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ ἐξελεξάμην ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ἐμαυτῷ εἰς οἶκον θυσίας.
|
ја^ви' же ся г~ь соло'монђ но'щїю, и^ рече е^мђ, слы'шахъ моле'нїе твое. і^ и^з#бра'хъ мњстот^о мнњ` в# домђ` жрътвъ.
|
|
13
|
13
|
|
ἐὰν συσχῶ τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γένηται ὑετός, καὶ ἐὰν ἐντείλωμαι τῇ ἀκρίδι καταφαγεῖν τὸ ξύλον, καὶ ἐὰν ἀποστείλω θάνατον ἐν τῷ λαῷ μου,
|
а^ще заключђ` нб~о и^ до'ждъ не и^злње^тъ, и^ е^ще пошлю`, и^ повелю` кобы'лицамъ пожрњти зе'млю, и^ а'ще пошлю` гђби'тельство на лю'ди моя.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐὰν ἐντραπῇ ὁ λαός μου ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, καὶ προσεύξωνται καὶ ζητήσωσι τὸ πρόσωπόν μου καὶ ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ ἐγὼ εἰσακούσομαι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν καὶ ἰάσομαι τὴν γῆν αὐτῶν.
|
и^ а'ще ѓ^скръбле'ни бђдђтъ лю'ди мои`, на ни'х же възва'но е^сть и%мя мое. и^ помолятся, и^ взы'щTђ лица` мое^го. и^ ѓ^братя'тся эT пђтїи свои^хъ строп#ти'выхъ. и^ а'зъ ё^слы'шђ эT нб~се. и^ млsтивъ бђдђ грњхомъ и^хъ і^ и^сцњлю` зе'млю и^хъ.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ νῦν οἱ ὀφθαλμοί μου ἔσονται ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά μου ἐπήκοα τῇ προσευχῇ τοῦ τόπου τούτου.
|
и^ нн~њ ѓ%чи мои` бђдђтъ эTвръсты. и^ ё'ши мои` бђдђтъ послђшни къ моле'нїю мњ'ста сего.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ νῦν ἐξελεξάμην καὶ ἡγίακα τὸν οἶκον τοῦτον τοῦ εἶναι ὄνομά μου ἐκεῖ ἕως αἰῶνος, καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου καὶ ἡ καρδία μου ἐκεῖ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
и^ нн~њ и^збра'х# и^ ѓ^ст~ихъ до'мъ се'и да бђдетъ и%мя мое т^ђ въ вњки, и^ бђдђтъ ѓ%чи мои`, и^ срDце мое т^ђ вс^я дн~и,
|
|
17
|
17
|
|
καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐναντίον μου ὡς Δαυὶδ ὁ πατήρ σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ἃ ἐνετειλάμην σοι, καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξῃ,
|
тыy а^ще хо'диши предо мно'ю ја%ко ходи` дв~дъ эTц~ъ твой” И$ сътвори'ши по всемђ` ја%же повелњхъ тебњ`. и^ повеле'нїя моя`, и^ сђды моя` съдръжи'ши”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου, ὡς διεθέμην Δαυὶδ τῷ πατρί σου λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σοι ἡγούμενος ἀνὴρ ἐν ᾿Ισραήλ.
|
И$ въздви'гнђ прsтлъ цр~ьства твое^го, ја%коже ѓ^бњща'хъся дв~дђ эTц~ђ твое^мђ гл~щи, не эTи^меTся эT колњна твое^го мђжъ, и^же не бђдеT нача'лниk на і^и^л~и,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐὰν ἀποστρέψητε ὑμεῖς καὶ ἐγκαταλίπητε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου, ἃς ἔδωκα ἐναντίον ὑμῶν, καὶ πορευθῆτε καὶ λατρεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς,
|
а^ще же сђпоста'ти бђдете и^ ѓ^ста'вите за'повњди и^ повелњнїя моя и^же преDста'вихъ ваM. и^ эTходя'ще слђж'ите бого'мъ чю'ждиM и^ покло'нитеся и^мъ,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐξαρῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς, καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματί μου, ἀποστρέψω ἐκ προσώπου μου καὶ δώσω αὐτὸν εἰς παραβολὴν καὶ εἰς διήγημα ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.
|
и^стръгнђ` ваs эT земля` мое'я кото'рђю да'хъ ваM, и^ до'мђ сего е^гоже ѓ^ст~ихъ, эTвръгђ эT лица` мое^го. и^ преда'мъ е^го въ при'тчђ и^ въ ѓ%бразъ всњмъ лю'демъ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ὁ οἶκος οὗτος ὁ ὑψηλός, πᾶς ὁ διαπορευόμενος αὐτὸν ἐκστήσεται καὶ ἐρεῖ· χάριν τίνος ἐποίησε Κύριος τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ;
|
и^ до'мъ се'и бђдетъ въ при'тчю всMњ приходя'щимъ. и^ рекђтъ ё^жаса'ю^щеся, почто` сътвори` г~ь та'ко земли` се'и, и^ до'мђ семђ`,
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐροῦσι· διότι ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεόν τῶν πατέρων αὐτῶν τὸν ἐξαγαγόντα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἀντελάβοντο θεῶν ἑτέρων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς, διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν ἐπ’ αὐτούς πᾶσαν τὴν κακίαν ταύτην.
|
эTвњща'ю^тъ же” И$же ѓ^ста'виша г~а б~а эTц~ъ свои^хъ, и^же и^зведе` и^хъ эT земля` е^гљ=пет#скїя и^ прїя'ша бо'ги чю'ждїи поклони'шася и^мъ, и^ празнова'ша и^мъ сего ра'ди прїидо'ша на ниX вс^я сїя ѕла'я”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.