Порівняти Біблія давньогрецькою з Біблія церковнослов'янською - ΠΡΟΣ ТΙΜΟΘΕΟΝ Β΄

Порівняти:

⇄

ΠΡΟΣ ТΙΜΟΘΕΟΝ Β΄	Къ Тімоfeю 2-е

Κεφάλαιο 1	Главa №

1	1
Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ χριστοῦ διὰ θελήματος θεοῦ, κατ’ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ,	(За? ©§.) Пavелъ, ґпcлъ ї}съ хrт0въ в0лею б9іею, по њбэтовaнію жи1зни, ћже њ хrтЁ ї}сэ,
2	2
Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν.	тімоfeю возлю1бленному чaду: блгdть, млcть, ми1ръ t бGа nц7A и3 хrтA ї}са гDа нaшегw.
3	3
Χάριν ἔχω τῷ θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσίν μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας,	(За?.) Благодарю2 бGа, є3мyже служY t прароди1телей чи1стою с0вэстію, ћкw непрестaнную и4мамъ њ тебЁ пaмzть въ моли1твахъ мои1хъ дeнь и3 н0щь,
4	4
ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ,	желaz ви1дэти тS, поминaz слeзы тво‰, да рaдости и3сп0лнюсz,
5	5
ὑπόμνησιν λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ, πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί.	воспоминaніе пріeмлz њ сyщей въ тебЁ нелицемёрнэй вёрэ, ћже всели1сz прeжде въ бaбу твою2 лwjду и3 въ мaтерь твою2 є3vнікjю: и3звёстенъ же є4смь, ћкw и3 въ тебE.
6	6
Δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου.	Е#sже рaди вины2 воспоминaю тебЁ возгрэвaти дaръ б9ій живyщій въ тебЁ возложeніемъ рукY моє1ю:
7	7
Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.	не бо2 дадE нaмъ бGъ дyха стрaха, но си1лы и3 любвE и3 цэломdріz.
8	8
Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ κυρίου ἡμῶν, μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ· ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν θεοῦ,	(За? ©§№.) Не постыди1сz u5бо стrтію [свидётелствомъ] гDа нaшегw ї}са хrтA, ни мн0ю ю4зникомъ є3гw2: но спостражди2 бlговэствовaнію (хrт0ву) по си1лэ бGа,
9	9
τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων,	спcшагw нaсъ и3 призвaвшагw звaніемъ с™hмъ, не по дэлHмъ нaшымъ, но по своемY бlговолeнію [предложeнію] и3 блгdти дaннэй нaмъ њ хrтЁ ї}сэ прeжде лётъ вёчныхъ,
10	10
φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον, φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου,	ћвльшейсz же нн7э просвэщeніемъ сп7си1телz нaшегw ї}са хrтA, разруши1вшагw ќбw смeрть и3 возсіsвшагw жи1знь и3 нетлёніе бlговэствовaніемъ,
11	11
εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν.	въ нeже постaвленъ бhхъ ѓзъ проповёдникъ и3 ґпcлъ и3 ўчи1тель kзhкwвъ.
12	12
Δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι· οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν.	Е#sже рaди вины2 и3 сі‰ страждY: но не стыждyсz. Вёмъ бо, є3мyже вёровахъ, и3 и3звэсти1хсz, ћкw си1ленъ є4сть предaніе моE сохрани1ти въ дeнь w4нъ.
13	13
Ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ.	W$бразъ и3мёй здрaвыхъ словeсъ, и4хже t менє2 слhшалъ є3си2, въ вёрэ и3 любви2, ћже њ хrтЁ ї}сэ.
14	14
Τὴν καλὴν παραθήκην φύλαξον διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν.	Д0брое завэщaніе соблюди2 д¦омъ с™hмъ живyщимъ въ нaсъ.
15	15
Οἶδας τοῦτο, ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὧν ἐστὶν Φύγελος καὶ Ἑρμογένης.	Вёси ли сіE, ћкw tврати1шасz t менє2 вси2, и5же t ґсjи, t ни1хже є4сть фmгeллъ и3 є3рмогeнъ.
16	16
Δῴη ἔλεος ὁ κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκῳ· ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξεν, καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπαισχύνθη,	Да дaстъ (же) млcть гDь nнисjфорову д0му, ћкw мн0гажды мS ўпок0и и3 вери1гъ мои1хъ не постыдёсz,
17	17
ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ, σπουδαιότερον ἐζήτησέν με καὶ εὗρεν-	но пришeдъ въ ри1мъ, т0щнэе взыскa мz и3 њбрёте:
18	18
δῴη αὐτῷ ὁ κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ- καὶ ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν, βέλτιον σὺ γινώσκεις.	да дaстъ є3мY гDь њбрэсти2 млcть t гDа въ дeнь w4нъ: и3 є3ли1кw во є3фeсэ послужи1 ми, д0брэе ты2 вёси.
Κεφάλαιο 2	Главa в7

1	1
Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ.	(За? ©§в7.) Ты2 u5бо, чaдо моE, возмогaй во блгdти, ћже њ хrтЁ ї}сэ,
2	2
Καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.	и3 ±же слhшалъ є3си2 t менє2 мн0гими свидётєли, сі‰ предaждь вBрнымъ человёкwмъ, и5же дов0лни бyдутъ и3 и3нhхъ научи1ти.
3	3
Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ χριστοῦ.	Ты2 u5бо ѕлопостражди2 ћкw д0бръ в0инъ ї}съ хrт0въ.
4	4
Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ.	Никт0же (бо) в0инъ бывaz њбzзyетсz кyплzми житeйскими, да воев0дэ ўг0денъ бyдетъ.
5	5
Ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ.	Ѓще же и3 пострaждетъ [подвизaетсz] кто2, не вэнчaетсz, ѓще не зак0ннw мyченъ бyдетъ [бyдетъ подвизaтисz].
6	6
Τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν.	Труждaющемусz дёлателю прeжде подобaетъ t плодA вкуси1ти.
7	7
Νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν.	Разумёй, ±же глаг0лю: да дaстъ u5бо тебЁ гDь рaзумъ њ всeмъ.
8	8
Μνημόνευε Ἰησοῦν χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυίδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου·	Поминaй (гDа) ї}са хrтA востaвшаго t мeртвыхъ, t сёмене дв7дова, по бlговэствовaнію моемY,
9	9
ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν, ὡς κακοῦργος· ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται.	въ нeмже ѕлостраждY дaже до ќзъ, ћкw ѕлодёй: но сл0во б9іе не вsжетсz.
10	10
Διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, μετὰ δόξης αἰωνίου.	Сегw2 рaди вс‰ терплю2 и3збрaнныхъ рaди, да и3 тjи спcніе ўлучaтъ є4же њ хrтЁ ї}сэ, со слaвою вёчною.
11	11
Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν·	(За? ©§G.) Вёрно сл0во: ѓще бо съ ни1мъ ўмр0хомъ, то2 съ ни1мъ и3 њживeмъ:
12	12
εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·	ѓще терпи1мъ, съ ни1мъ и3 воцRи1мсz: ѓще tвeржемсz, и3 т0й tвeржетсz нaсъ:
13	13
εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται.	ѓще не вёруемъ, џнъ вёренъ пребывaетъ: tрещи1сz бо себє2 не м0жетъ.
14	14
Ταῦτα ὑπομίμνῃσκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ κυρίου μὴ λογομαχεῖν εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων.	Сі‰ воспоминaй, засвидётелствуz пред8 гDемъ, не словопрётисz, ни на кyюже потрeбу, на разорeніе слhшащихъ.
15	15
Σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας.	Потщи1сz себE и3скyсна постaвити пред8 бGомъ, дёлателz непостhдна, прaвw прaвzща сл0во и4стины.
16	16
Τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας,	Сквeрныхъ же тщеглaсій tметaйсz: наипaче бо преспёютъ въ нечeстіе,
17	17
καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστὶν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός·	и3 сл0во и4хъ ћкw гaггрена жи1ръ њбрsщетъ: t ни1хже є4сть v3менeй и3 філи1тъ,
18	18
οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσιν τήν τινων πίστιν.	и5же њ и4стинэ погрэши1ста, глагHлюща, ћкw воскrніе ўжE бhсть: и3 возмущaютъ нёкоторыхъ вёру.
19	19
Ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην, Ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ, καί, Ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα κυρίου.	Твeрдое u5бо њсновaніе б9іе стои1тъ, и3мyщее печaть сію2: познA гDь сyщыz сво‰, и3: да tстyпитъ t непрaвды всsкъ и3менyzй и4мz гDне.
20	20
Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμήν, ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν.	(За? ©§д7.) Въ вели1цэмъ же домY не т0чію сосyди злaти и3 срeбрzни сyть, но и3 древsни и3 гли1нzни: и3 џви ќбw въ чeсть, џви же не въ чeсть.
21	21
Ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον.	Ѓще u5бо кто2 њчи1ститъ себE t си1хъ, бyдетъ сосyдъ въ чeсть, њсщ7eнъ и3 бlгопотрeбенъ вLцэ, на всsкое дёло бlг0е ўгот0ванъ.
22	22
Τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην, μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας.	П0хотей ю4ныхъ бёгай, держи1сz же прaвды, вёры, любвE, ми1ра со всёми призывaющими гDа t чи1стагw сeрдца.
23	23
Τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσιν μάχας.	Бyихъ же и3 ненакaзанныхъ стzзaній tрицaйсz, вёдый, ћкw раждaютъ св†ры:
24	24
Δοῦλον δὲ κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ’ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον,	рабy же гDню не подобaетъ свари1тисz, но ти1ху бhти ко всBмъ, ўчи1телну, неѕл0биву,
25	25
ἐν πρᾳότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους· μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας,	съ кр0тостію наказyющу проти6вныz, є3дA кaкw дaстъ и5мъ бGъ покаsніе въ рaзумъ и4стины,
26	26
καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα.	и3 возни1кнутъ t діaволскіz сёти, жи1ви ўловлeни t негw2 въ свою2 є3гw2 в0лю.
Κεφάλαιο 3	Главa G

1	1
Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί.	(За? ©§е7.) Сіe же вёждь, ћкw въ послBдніz дни6 настaнутъ временA лю6та.
2	2
Ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,	Бyдутъ бо человёцы самолю1бцы, сребролю1бцы, величaви, г0рди, х{лницы, роди1телємъ проти1вzщіисz, неблагодaрни, непрaведни, нелюб0вни,
3	3
ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι,	непримири1телни, (продeрзиви, возносли1ви, прелагaтає,) клеветницы2, невоздє1ржницы, некр0тцы, неблаголю1бцы,
4	4
προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι,	предaтелє, нaгли, напыщeни, сластолю1бцы пaче нeжели бGолю1бцы,
5	5
ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι· καὶ τούτους ἀποτρέπου.	и3мyщіи w4бразъ бlгочcтіz, си1лы же є3гw2 tвeргшіисz. И# си1хъ tвращaйсz.
6	6
Ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας, καὶ αἰχμαλωτεύοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις,	T си1хъ бо сyть понырsющіи въ д0мы и3 плэнsющіи жени6шца њтzгощє1нныz грэхaми, води6мыz п0хотьми разли1чными,
7	7
πάντοτε μανθάνοντα, καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα.	всегдA ўчaщzсz и3 николи1же въ рaзумъ и4стины пріити2 могyщыz.
8	8
Ὃν τρόπον δὲ Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσῇ, οὕτως καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν.	Ћкоже їаннjй и3 їамврjй проти1вистасz мwmсeю, тaкожде и3 сjи противлsютсz и4стинэ, человёцы растлённи ўм0мъ (и3) неискyсни њ вёрэ.
9	9
Ἀλλ’ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον· ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἡ ἐκείνων ἐγένετο.	Но не преуспёютъ б0лэе: безyміе бо и4хъ kвлeно бyдетъ всBмъ, ћкоже и3 џнэхъ бhсть.
10	10
Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,	(За? ©§ѕ7.) Тh же послёдовалъ є3си2 моемY ўчeнію, житію2, привёту, вёрэ, долготерпёнію, любви2, терпёнію,
11	11
τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένετο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα· καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ κύριος.	и3згнaніємъ, страдaніємъ, kков† ми2 бhша во ґнтіохjи, (и3) во їконjи, (и3) въ лЂстрэхъ: kков† и3згн†ніz пріsхъ, и3 t всёхъ мS и3збaвилъ є4сть гDь.
12	12
Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται.	И# вси1 же хотsщіи бlгочcтнw жи1ти њ хrтЁ ї}сэ, гони1ми бyдутъ:
13	13
Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.	лукaвіи же человёцы и3 чародёє преуспёютъ на г0ршее, прельщaюще и3 прельщaеми.
14	14
Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες,	Тh же пребывaй въ ни1хже научeнъ є3си2 и3 ±же ввёрєна сyть тебЁ, вёдый, t когw2 научи1лсz є3си2:
15	15
καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ.	и3 ћкw и3змлaда сщ7є1ннаz пис†ніz ўмёеши, мог{щаz тS ўмудри1ти во спcніе вёрою, ћже њ хrтЁ ї}сэ.
16	16
Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ·	(За? ©§з7.) Всsко писaніе бGодухновeнно и3 полeзно (є4сть) ко ўчeнію, ко њбличeнію, ко и3справлeнію, къ наказaнію є4же въ прaвдэ,
17	17
ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος.	да совершeнъ бyдетъ б9ій человёкъ, на всsкое дёло бlг0е ўгот0ванъ.
Κεφάλαιο 4	Главa д7

1	1
Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, καὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς, κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ,	Засвидётелствую u5бо ѓзъ пред8 бGомъ и3 гDемъ нaшимъ ї}съ хrт0мъ, хотsщимъ суди1ти живы6мъ и3 мє1ртвымъ въ kвлeніи є3гw2 и3 цrтвіи є3гw2:
2	2
κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως, ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ.	проповёдуй сл0во, наст0й благоврeменнэ и3 безврeменнэ, њбличи2, запрети2, ўмоли2 со всsкимъ долготерпёніемъ и3 ўчeніемъ.
3	3
Ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους, κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν·	Бyдетъ бо врeмz, є3гдA здрaвагw ўчeніz не послyшаютъ, но по свои1хъ п0хотехъ и3зберyтъ себЁ ўчи6тели, чeшеми слyхомъ:
4	4
καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται.	и3 t и4стины слyхъ tвратsтъ, и3 къ бaснемъ ўклонsтсz.
5	5
Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον.	(За? ©§}.) Тh же трезви1сz њ всeмъ, ѕлопостражди2, дёло сотвори2 бlговёстника, служeніе твоE и3звёстно сотвори2.
6	6
Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν.	Ѓзъ бо ўжE жрeнъ бывaю, и3 врeмz моегw2 tшeствіz настA:
7	7
Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα·	п0двигомъ д0брымъ подвизaхсz, течeніе скончaхъ, вёру соблюд0хъ:
8	8
λοιπόν, ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής· οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν τοῖς ἠγαπηκόσιν τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.	пр0чее u5бо соблюдaетсz мнЁ вэнeцъ прaвды, є3г0же воздaстъ ми2 гDь въ дeнь w4нъ, првdный судіS: не т0кмw же мнЁ, но и3 всBмъ возлю1бльшымъ kвлeніе є3гw2.
9	9
Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως·	(За? ©§f7.) Потщи1сz ск0рw пріити2 ко мнЁ.
10	10
Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν, ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην· Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν.	Димaсъ бо менE њстaви, возлюби1въ нн7эшній вёкъ, и3 и4де въ солyнь: кри1скентъ въ галатjю, тjтъ въ далмaтію: лукA є3ди1нъ є4сть со мн0ю.
11	11
Λουκᾶς ἐστὶν μόνος μετ’ ἐμοῦ. Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ· ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν.	Мaрка поeмь приведи2 съ соб0ю, є4сть бо ми2 благопотрeбенъ въ слyжбу.
12	12
Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον.	Тmхjка же послaхъ во є3фeсъ.
13	13
Τὸν φελόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας.	Фел0нъ, є3г0же њстaвихъ въ трwaдэ ў кaрпа, грzдhй принеси2, и3 кни6ги, пaче же кHжаныz.
14	14
Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο· ἀποδῴη αὐτῷ ὁ κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ·	Ґлеxaндръ ковaчь мнHга ми2 ѕл† сотвори2: да воздaстъ є3мY гDь по дэлHмъ є3гw2:
15	15
ὃν καὶ σὺ φυλάσσου, λίαν γὰρ ἀνθέστηκεν τοῖς ἡμετέροις λόγοις.	t негHже и3 ты2 себE блюди2, ѕэлH бо проти1витсz словесє1мъ нaшымъ.
16	16
Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη.	Въ пeрвый м0й tвётъ никт0же бhсть со мн0ю, но вси2 мS њстaвиша: да не вмэни1тсz и5мъ.
17	17
Ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη, καὶ ἐνεδυνάμωσέν με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ, καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος.	ГDь же мнЁ предстA и3 ўкрэпи1 мz, да мн0ю проповёданіе и3звёстно бyдетъ, и3 ўслhшатъ вси2 kзhцы: и3 и3збaвленъ бhхъ t ќстъ львHвъ.
18	18
Καὶ ῥύσεταί με ὁ κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ, καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.	И# и3збaвитъ мS гDь t всsкагw дёла лукaва и3 сп7сeтъ во цrтвіе своE нбcное: є3мyже слaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
19	19
Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν, καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον.	Цэлyй пріскjллу и3 ґкЂлу и3 nнисjфоровъ д0мъ.
20	20
Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ· Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα.	Е#рaстъ њстA въ корjнfэ: трофjма же њстaвихъ въ міли1тэ болsща.
21	21
Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος, καὶ Πούδης, καὶ Λῖνος, καὶ Κλαυδία, καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες.	Потщи1сz прeжде зимы2 пріити2. Цэлyетъ тS є3vвyлъ и3 пyдъ, и3 лjнъ и3 клаvдjа и3 брaтіz вс‰.
22	22
Ὁ κύριος Ἰησοῦς χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. Ἀμήν.	ГDь ї}съ хrт0съ со дyхомъ твои1мъ. Блгdть съ вaми. Ґми1нь.

← ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ А΄

ΠΡΟΣ ТIΤΟΝ →

Категорії

Контакти

Паперові видання

Старий Заповіт

Новий Заповіт

Паперові видання

Старий Заповіт

Новий Заповіт