|
Къ Тімоfeю 2-е
|
ΠΡΟΣ ТΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
|
|
Главa №
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| (За? ©§.) Пavелъ, ґпcлъ ї}съ хrт0въ в0лею б9іею, по њбэтовaнію жи1зни, ћже њ хrтЁ ї}сэ, | Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ χριστοῦ διὰ θελήματος θεοῦ, κατ’ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, |
|
2
|
2
|
| тімоfeю возлю1бленному чaду: блгdть, млcть, ми1ръ t бGа nц7A и3 хrтA ї}са гDа нaшегw. | Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν. |
|
3
|
3
|
| (За?.) Благодарю2 бGа, є3мyже служY t прароди1телей чи1стою с0вэстію, ћкw непрестaнную и4мамъ њ тебЁ пaмzть въ моли1твахъ мои1хъ дeнь и3 н0щь, | Χάριν ἔχω τῷ θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσίν μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας, |
|
4
|
4
|
| желaz ви1дэти тS, поминaz слeзы тво‰, да рaдости и3сп0лнюсz, | ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ, |
|
5
|
5
|
| воспоминaніе пріeмлz њ сyщей въ тебЁ нелицемёрнэй вёрэ, ћже всели1сz прeжде въ бaбу твою2 лwjду и3 въ мaтерь твою2 є3vнікjю: и3звёстенъ же є4смь, ћкw и3 въ тебE. | ὑπόμνησιν λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ, πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί. |
|
6
|
6
|
| Е#sже рaди вины2 воспоминaю тебЁ возгрэвaти дaръ б9ій живyщій въ тебЁ возложeніемъ рукY моє1ю: | Δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου. |
|
7
|
7
|
| не бо2 дадE нaмъ бGъ дyха стрaха, но си1лы и3 любвE и3 цэломdріz. | Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ. |
|
8
|
8
|
| (За? ©§№.) Не постыди1сz u5бо стrтію [свидётелствомъ] гDа нaшегw ї}са хrтA, ни мн0ю ю4зникомъ є3гw2: но спостражди2 бlговэствовaнію (хrт0ву) по си1лэ бGа, | Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ κυρίου ἡμῶν, μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ· ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν θεοῦ, |
|
9
|
9
|
| спcшагw нaсъ и3 призвaвшагw звaніемъ с™hмъ, не по дэлHмъ нaшымъ, но по своемY бlговолeнію [предложeнію] и3 блгdти дaннэй нaмъ њ хrтЁ ї}сэ прeжде лётъ вёчныхъ, | τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων, |
|
10
|
10
|
| ћвльшейсz же нн7э просвэщeніемъ сп7си1телz нaшегw ї}са хrтA, разруши1вшагw ќбw смeрть и3 возсіsвшагw жи1знь и3 нетлёніе бlговэствовaніемъ, | φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον, φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου, |
|
11
|
11
|
| въ нeже постaвленъ бhхъ ѓзъ проповёдникъ и3 ґпcлъ и3 ўчи1тель kзhкwвъ. | εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν. |
|
12
|
12
|
| Е#sже рaди вины2 и3 сі‰ страждY: но не стыждyсz. Вёмъ бо, є3мyже вёровахъ, и3 и3звэсти1хсz, ћкw си1ленъ є4сть предaніе моE сохрани1ти въ дeнь w4нъ. | Δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι· οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν. |
|
13
|
13
|
| W$бразъ и3мёй здрaвыхъ словeсъ, и4хже t менє2 слhшалъ є3си2, въ вёрэ и3 любви2, ћже њ хrтЁ ї}сэ. | Ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. |
|
14
|
14
|
| Д0брое завэщaніе соблюди2 д¦омъ с™hмъ живyщимъ въ нaсъ. | Τὴν καλὴν παραθήκην φύλαξον διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν. |
|
15
|
15
|
| Вёси ли сіE, ћкw tврати1шасz t менє2 вси2, и5же t ґсjи, t ни1хже є4сть фmгeллъ и3 є3рмогeнъ. | Οἶδας τοῦτο, ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὧν ἐστὶν Φύγελος καὶ Ἑρμογένης. |
|
16
|
16
|
| Да дaстъ (же) млcть гDь nнисjфорову д0му, ћкw мн0гажды мS ўпок0и и3 вери1гъ мои1хъ не постыдёсz, | Δῴη ἔλεος ὁ κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκῳ· ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξεν, καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπαισχύνθη, |
|
17
|
17
|
| но пришeдъ въ ри1мъ, т0щнэе взыскa мz и3 њбрёте: | ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ, σπουδαιότερον ἐζήτησέν με καὶ εὗρεν- |
|
18
|
18
|
| да дaстъ є3мY гDь њбрэсти2 млcть t гDа въ дeнь w4нъ: и3 є3ли1кw во є3фeсэ послужи1 ми, д0брэе ты2 вёси. | δῴη αὐτῷ ὁ κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ- καὶ ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν, βέλτιον σὺ γινώσκεις. |
|
Главa в7
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| (За? ©§в7.) Ты2 u5бо, чaдо моE, возмогaй во блгdти, ћже њ хrтЁ ї}сэ, | Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. |
|
2
|
2
|
| и3 ±же слhшалъ є3си2 t менє2 мн0гими свидётєли, сі‰ предaждь вBрнымъ человёкwмъ, и5же дов0лни бyдутъ и3 и3нhхъ научи1ти. | Καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. |
|
3
|
3
|
| Ты2 u5бо ѕлопостражди2 ћкw д0бръ в0инъ ї}съ хrт0въ. | Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ χριστοῦ. |
|
4
|
4
|
| Никт0же (бо) в0инъ бывaz њбzзyетсz кyплzми житeйскими, да воев0дэ ўг0денъ бyдетъ. | Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. |
|
5
|
5
|
| Ѓще же и3 пострaждетъ [подвизaетсz] кто2, не вэнчaетсz, ѓще не зак0ннw мyченъ бyдетъ [бyдетъ подвизaтисz]. | Ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. |
|
6
|
6
|
| Труждaющемусz дёлателю прeжде подобaетъ t плодA вкуси1ти. | Τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. |
|
7
|
7
|
| Разумёй, ±же глаг0лю: да дaстъ u5бо тебЁ гDь рaзумъ њ всeмъ. | Νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν. |
|
8
|
8
|
| Поминaй (гDа) ї}са хrтA востaвшаго t мeртвыхъ, t сёмене дв7дова, по бlговэствовaнію моемY, | Μνημόνευε Ἰησοῦν χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυίδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου· |
|
9
|
9
|
| въ нeмже ѕлостраждY дaже до ќзъ, ћкw ѕлодёй: но сл0во б9іе не вsжетсz. | ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν, ὡς κακοῦργος· ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται. |
|
10
|
10
|
| Сегw2 рaди вс‰ терплю2 и3збрaнныхъ рaди, да и3 тjи спcніе ўлучaтъ є4же њ хrтЁ ї}сэ, со слaвою вёчною. | Διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, μετὰ δόξης αἰωνίου. |
|
11
|
11
|
| (За? ©§G.) Вёрно сл0во: ѓще бо съ ни1мъ ўмр0хомъ, то2 съ ни1мъ и3 њживeмъ: | Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν· |
|
12
|
12
|
| ѓще терпи1мъ, съ ни1мъ и3 воцRи1мсz: ѓще tвeржемсz, и3 т0й tвeржетсz нaсъ: | εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς· |
|
13
|
13
|
| ѓще не вёруемъ, џнъ вёренъ пребывaетъ: tрещи1сz бо себє2 не м0жетъ. | εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται. |
|
14
|
14
|
| Сі‰ воспоминaй, засвидётелствуz пред8 гDемъ, не словопрётисz, ни на кyюже потрeбу, на разорeніе слhшащихъ. | Ταῦτα ὑπομίμνῃσκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ κυρίου μὴ λογομαχεῖν εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. |
|
15
|
15
|
| Потщи1сz себE и3скyсна постaвити пред8 бGомъ, дёлателz непостhдна, прaвw прaвzща сл0во и4стины. | Σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. |
|
16
|
16
|
| Сквeрныхъ же тщеглaсій tметaйсz: наипaче бо преспёютъ въ нечeстіе, | Τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, |
|
17
|
17
|
| и3 сл0во и4хъ ћкw гaггрена жи1ръ њбрsщетъ: t ни1хже є4сть v3менeй и3 філи1тъ, | καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστὶν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός· |
|
18
|
18
|
| и5же њ и4стинэ погрэши1ста, глагHлюща, ћкw воскrніе ўжE бhсть: и3 возмущaютъ нёкоторыхъ вёру. | οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσιν τήν τινων πίστιν. |
|
19
|
19
|
| Твeрдое u5бо њсновaніе б9іе стои1тъ, и3мyщее печaть сію2: познA гDь сyщыz сво‰, и3: да tстyпитъ t непрaвды всsкъ и3менyzй и4мz гDне. | Ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην, Ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ, καί, Ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα κυρίου. |
|
20
|
20
|
| (За? ©§д7.) Въ вели1цэмъ же домY не т0чію сосyди злaти и3 срeбрzни сyть, но и3 древsни и3 гли1нzни: и3 џви ќбw въ чeсть, џви же не въ чeсть. | Ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμήν, ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν. |
|
21
|
21
|
| Ѓще u5бо кто2 њчи1ститъ себE t си1хъ, бyдетъ сосyдъ въ чeсть, њсщ7eнъ и3 бlгопотрeбенъ вLцэ, на всsкое дёло бlг0е ўгот0ванъ. | Ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον. |
|
22
|
22
|
| П0хотей ю4ныхъ бёгай, держи1сz же прaвды, вёры, любвE, ми1ра со всёми призывaющими гDа t чи1стагw сeрдца. | Τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην, μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας. |
|
23
|
23
|
| Бyихъ же и3 ненакaзанныхъ стzзaній tрицaйсz, вёдый, ћкw раждaютъ св†ры: | Τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσιν μάχας. |
|
24
|
24
|
| рабy же гDню не подобaетъ свари1тисz, но ти1ху бhти ко всBмъ, ўчи1телну, неѕл0биву, | Δοῦλον δὲ κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ’ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον, |
|
25
|
25
|
| съ кр0тостію наказyющу проти6вныz, є3дA кaкw дaстъ и5мъ бGъ покаsніе въ рaзумъ и4стины, | ἐν πρᾳότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους· μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, |
|
26
|
26
|
| и3 возни1кнутъ t діaволскіz сёти, жи1ви ўловлeни t негw2 въ свою2 є3гw2 в0лю. | καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα. |
|
Главa G
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| (За? ©§е7.) Сіe же вёждь, ћкw въ послBдніz дни6 настaнутъ временA лю6та. | Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί. |
|
2
|
2
|
| Бyдутъ бо человёцы самолю1бцы, сребролю1бцы, величaви, г0рди, х{лницы, роди1телємъ проти1вzщіисz, неблагодaрни, непрaведни, нелюб0вни, | Ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, |
|
3
|
3
|
| непримири1телни, (продeрзиви, возносли1ви, прелагaтає,) клеветницы2, невоздє1ржницы, некр0тцы, неблаголю1бцы, | ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, |
|
4
|
4
|
| предaтелє, нaгли, напыщeни, сластолю1бцы пaче нeжели бGолю1бцы, | προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι, |
|
5
|
5
|
| и3мyщіи w4бразъ бlгочcтіz, си1лы же є3гw2 tвeргшіисz. И# си1хъ tвращaйсz. | ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι· καὶ τούτους ἀποτρέπου. |
|
6
|
6
|
| T си1хъ бо сyть понырsющіи въ д0мы и3 плэнsющіи жени6шца њтzгощє1нныz грэхaми, води6мыz п0хотьми разли1чными, | Ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας, καὶ αἰχμαλωτεύοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις, |
|
7
|
7
|
| всегдA ўчaщzсz и3 николи1же въ рaзумъ и4стины пріити2 могyщыz. | πάντοτε μανθάνοντα, καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα. |
|
8
|
8
|
| Ћкоже їаннjй и3 їамврjй проти1вистасz мwmсeю, тaкожде и3 сjи противлsютсz и4стинэ, человёцы растлённи ўм0мъ (и3) неискyсни њ вёрэ. | Ὃν τρόπον δὲ Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσῇ, οὕτως καὶ οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν. |
|
9
|
9
|
| Но не преуспёютъ б0лэе: безyміе бо и4хъ kвлeно бyдетъ всBмъ, ћкоже и3 џнэхъ бhсть. | Ἀλλ’ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον· ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἡ ἐκείνων ἐγένετο. |
|
10
|
10
|
| (За? ©§ѕ7.) Тh же послёдовалъ є3си2 моемY ўчeнію, житію2, привёту, вёрэ, долготерпёнію, любви2, терпёнію, | Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, |
|
11
|
11
|
| и3згнaніємъ, страдaніємъ, kков† ми2 бhша во ґнтіохjи, (и3) во їконjи, (и3) въ лЂстрэхъ: kков† и3згн†ніz пріsхъ, и3 t всёхъ мS и3збaвилъ є4сть гDь. | τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένετο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα· καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ κύριος. |
|
12
|
12
|
| И# вси1 же хотsщіи бlгочcтнw жи1ти њ хrтЁ ї}сэ, гони1ми бyдутъ: | Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται. |
|
13
|
13
|
| лукaвіи же человёцы и3 чародёє преуспёютъ на г0ршее, прельщaюще и3 прельщaеми. | Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. |
|
14
|
14
|
| Тh же пребывaй въ ни1хже научeнъ є3си2 и3 ±же ввёрєна сyть тебЁ, вёдый, t когw2 научи1лсz є3си2: | Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, |
|
15
|
15
|
| и3 ћкw и3змлaда сщ7є1ннаz пис†ніz ўмёеши, мог{щаz тS ўмудри1ти во спcніе вёрою, ћже њ хrтЁ ї}сэ. | καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. |
|
16
|
16
|
| (За? ©§з7.) Всsко писaніе бGодухновeнно и3 полeзно (є4сть) ко ўчeнію, ко њбличeнію, ко и3справлeнію, къ наказaнію є4же въ прaвдэ, | Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ· |
|
17
|
17
|
| да совершeнъ бyдетъ б9ій человёкъ, на всsкое дёло бlг0е ўгот0ванъ. | ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος. |
|
Главa д7
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| Засвидётелствую u5бо ѓзъ пред8 бGомъ и3 гDемъ нaшимъ ї}съ хrт0мъ, хотsщимъ суди1ти живы6мъ и3 мє1ртвымъ въ kвлeніи є3гw2 и3 цrтвіи є3гw2: | Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, καὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς, κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, |
|
2
|
2
|
| проповёдуй сл0во, наст0й благоврeменнэ и3 безврeменнэ, њбличи2, запрети2, ўмоли2 со всsкимъ долготерпёніемъ и3 ўчeніемъ. | κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως, ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ. |
|
3
|
3
|
| Бyдетъ бо врeмz, є3гдA здрaвагw ўчeніz не послyшаютъ, но по свои1хъ п0хотехъ и3зберyтъ себЁ ўчи6тели, чeшеми слyхомъ: | Ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους, κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν· |
|
4
|
4
|
| и3 t и4стины слyхъ tвратsтъ, и3 къ бaснемъ ўклонsтсz. | καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται. |
|
5
|
5
|
| (За? ©§}.) Тh же трезви1сz њ всeмъ, ѕлопостражди2, дёло сотвори2 бlговёстника, служeніе твоE и3звёстно сотвори2. | Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. |
|
6
|
6
|
| Ѓзъ бо ўжE жрeнъ бывaю, и3 врeмz моегw2 tшeствіz настA: | Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν. |
|
7
|
7
|
| п0двигомъ д0брымъ подвизaхсz, течeніе скончaхъ, вёру соблюд0хъ: | Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· |
|
8
|
8
|
| пр0чее u5бо соблюдaетсz мнЁ вэнeцъ прaвды, є3г0же воздaстъ ми2 гDь въ дeнь w4нъ, првdный судіS: не т0кмw же мнЁ, но и3 всBмъ возлю1бльшымъ kвлeніе є3гw2. | λοιπόν, ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής· οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσιν τοῖς ἠγαπηκόσιν τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ. |
|
9
|
9
|
| (За? ©§f7.) Потщи1сz ск0рw пріити2 ко мнЁ. | Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως· |
|
10
|
10
|
| Димaсъ бо менE њстaви, возлюби1въ нн7эшній вёкъ, и3 и4де въ солyнь: кри1скентъ въ галатjю, тjтъ въ далмaтію: лукA є3ди1нъ є4сть со мн0ю. | Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν, ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην· Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν. |
|
11
|
11
|
| Мaрка поeмь приведи2 съ соб0ю, є4сть бо ми2 благопотрeбенъ въ слyжбу. | Λουκᾶς ἐστὶν μόνος μετ’ ἐμοῦ. Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ· ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν. |
|
12
|
12
|
| Тmхjка же послaхъ во є3фeсъ. | Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον. |
|
13
|
13
|
| Фел0нъ, є3г0же њстaвихъ въ трwaдэ ў кaрпа, грzдhй принеси2, и3 кни6ги, пaче же кHжаныz. | Τὸν φελόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας. |
|
14
|
14
|
| Ґлеxaндръ ковaчь мнHга ми2 ѕл† сотвори2: да воздaстъ є3мY гDь по дэлHмъ є3гw2: | Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο· ἀποδῴη αὐτῷ ὁ κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ· |
|
15
|
15
|
| t негHже и3 ты2 себE блюди2, ѕэлH бо проти1витсz словесє1мъ нaшымъ. | ὃν καὶ σὺ φυλάσσου, λίαν γὰρ ἀνθέστηκεν τοῖς ἡμετέροις λόγοις. |
|
16
|
16
|
| Въ пeрвый м0й tвётъ никт0же бhсть со мн0ю, но вси2 мS њстaвиша: да не вмэни1тсz и5мъ. | Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη. |
|
17
|
17
|
| ГDь же мнЁ предстA и3 ўкрэпи1 мz, да мн0ю проповёданіе и3звёстно бyдетъ, и3 ўслhшатъ вси2 kзhцы: и3 и3збaвленъ бhхъ t ќстъ львHвъ. | Ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη, καὶ ἐνεδυνάμωσέν με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ, καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος. |
|
18
|
18
|
| И# и3збaвитъ мS гDь t всsкагw дёла лукaва и3 сп7сeтъ во цrтвіе своE нбcное: є3мyже слaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. | Καὶ ῥύσεταί με ὁ κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ, καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. |
|
19
|
19
|
| Цэлyй пріскjллу и3 ґкЂлу и3 nнисjфоровъ д0мъ. | Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν, καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον. |
|
20
|
20
|
| Е#рaстъ њстA въ корjнfэ: трофjма же њстaвихъ въ міли1тэ болsща. | Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ· Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα. |
|
21
|
21
|
| Потщи1сz прeжде зимы2 пріити2. Цэлyетъ тS є3vвyлъ и3 пyдъ, и3 лjнъ и3 клаvдjа и3 брaтіz вс‰. | Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος, καὶ Πούδης, καὶ Λῖνος, καὶ Κλαυδία, καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες. |
|
22
|
22
|
| ГDь ї}съ хrт0съ со дyхомъ твои1мъ. Блгdть съ вaми. Ґми1нь. | Ὁ κύριος Ἰησοῦς χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν. Ἀμήν. |
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.