|
Κεφάλαιο 21
|
Главa к7а
|
|
1
|
1
|
| Ὡς δὲ ἐγένετο ἀναχθῆναι ἡμᾶς ἀποσπασθέντας ἀπ’ αὐτῶν, εὐθυδρομήσαντες ἤλθομεν εἰς τὴν Κῶν, τῇ δὲ ἑξῆς εἰς τὴν Ῥόδον, κἀκεῖθεν εἰς Πάταρα· | И# ћкоже бhсть tвезти1сz нaмъ, tт0ргшымсz t ни1хъ, прsмw шeдше пріид0хомъ въ кHнъ, въ другjй же дeнь въ р0досъ и3 tтyду въ патaру: |
|
2
|
2
|
| καὶ εὑρόντες πλοῖον διαπερῶν εἰς Φοινίκην, ἐπιβάντες ἀνήχθημεν. | и3 њбрётше корaбль преходsщь въ фінікjю, возшeдше tвез0хомсz. |
|
3
|
3
|
| Ἀναφανέντες δὲ τὴν Κύπρον, καὶ καταλιπόντες αὐτὴν εὐώνυμον, ἐπλέομεν εἰς Συρίαν, καὶ κατήχθημεν εἰς Τύρον· ἐκεῖσε γὰρ ἦν τὸ πλοῖον ἀποφορτιζόμενον τὸν γόμον. | Возни1кшій же нaмъ кЂпръ њстaвльше њшyюю, плhхомъ въ сmрjю и3 пристaхомъ въ тЂрэ, тaмw бо бsше кораблю2 и3зложи1ти брeмz: |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἀνευρόντες μαθητάς, ἐπεμείναμεν αὐτοῦ ἡμέρας ἑπτά· οἵτινες τῷ Παύλῳ ἔλεγον διὰ τοῦ πνεύματος, μὴ ἀναβαίνειν εἰς Ἱερουσαλήμ. | и3 њбрётше ўчн7ки2, пребhхомъ тY днjй сeдмь: и5же пavлови глаг0лаху д¦омъ не восходи1ти во їеrли1мъ. |
|
5
|
5
|
| Ὅτε δὲ ἐγένετο ἡμᾶς ἐξαρτίσαι τὰς ἡμέρας, ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα, προπεμπόντων ἡμᾶς πάντων σὺν γυναιξὶν καὶ τέκνοις ἕως ἔξω τῆς πόλεως· καὶ θέντες τὰ γόνατα ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν προσηυξάμεθα. | Е#гдa же бhсть нaмъ скончaти дни6, и3зшeдше и3д0хомъ, провождaющымъ нaсъ всBмъ съ женaми и3 дэтьми2 дaже до внЁ грaда: и3 прекл0нше кwлёна при брeзэ помоли1хомсz. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, ἐπέβημεν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκεῖνοι δὲ ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια. | И# цэловaвше дрyгъ дрyга внид0хомъ въ корaбль, nни1 же возврати1шасz во сво‰ си. |
|
7
|
7
|
| Ἡμεῖς δέ, τὸν πλοῦν διανύσαντες ἀπὸ Τύρου, κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα, καὶ ἀσπασάμενοι τοὺς ἀδελφοὺς ἐμείναμεν ἡμέραν μίαν παρ’ αὐτοῖς. | Мh же, плaваніе начeнше t тЂра, пристaхомъ во птолемаjдэ, и3 цэловaвше брaтію, пребhхомъ дeнь є3ди1нъ ў ни1хъ. |
|
8
|
8
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐξελθόντες οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἦλθον εἰς Καισάρειαν· καὶ εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκον Φιλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, ὄντος ἐκ τῶν ἑπτά, ἐμείναμεν παρ’ αὐτῷ. | (За? м7е7.) Во ќтріе же и3зшeдше пavелъ и3 и5же съ ни1мъ, пріид0хомъ въ кесарjю, и3 вшeдше въ д0мъ філjппа бlговёстника, сyща t седми2 (діaкwнъ), пребhхомъ ў негw2. |
|
9
|
9
|
| Τούτῳ δὲ ἦσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι. | СегH же бsху дщє1ри дэви6цы четhри прорицaющыz. |
|
10
|
10
|
| Ἐπιμενόντων δὲ ἡμῶν ἡμέρας πλείους, κατῆλθέν τις ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας προφήτης ὀνόματι Ἄγαβος. | Пребывaющымъ же нaмъ тaмw дни6 мнHги, сни1де нёкто t їудeи прbр0къ, и4менемъ ґгaвъ, |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἄρας τὴν ζώνην τοῦ Παύλου, δήσας τε αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας εἶπεν, Τάδε λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Τὸν ἄνδρα οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, οὕτως δήσουσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ παραδώσουσιν εἰς χεῖρας ἐθνῶν. | и3 пришeдъ къ нaмъ и3 взeмъ п0zсъ пavловъ, свzзaвъ же свои2 рyцэ и3 н0зэ, речE: тaкw гlетъ д¦ъ с™hй: мyжа, є3гHже є4сть п0zсъ сeй, тaкw свsжутъ (є3го2) во їеrли1мэ їудeє и3 предадsтъ въ рyцэ kзhкwвъ. |
|
12
|
12
|
| Ὡς δὲ ἠκούσαμεν ταῦτα, παρεκαλοῦμεν ἡμεῖς τε καὶ οἱ ἐντόπιοι, τοῦ μὴ ἀναβαίνειν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ. | И# ћкоже слhшахомъ сі‰, молsхомъ мh же и3 намёстніи [тaмошніи жи1теліе], не восходи1ти є3мY во їеrли1мъ. |
|
13
|
13
|
| Ἀπεκρίθη τε ὁ Παῦλος, Τί ποιεῖτε κλαίοντες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν; Ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι, ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. | Tвэщa же пavелъ и3 речE: что2 творитE, плaчуще и3 сокрушaюще ми2 сeрдце; ѓзъ бо не т0чію свsзанъ бhти (хощY), но и3 ўмрeти во їеrли1мэ гот0въ є4смь за и4мz гDа ї}са. |
|
14
|
14
|
| Μὴ πειθομένου δὲ αὐτοῦ, ἡσυχάσαμεν εἰπόντες, Τὸ θέλημα τοῦ κυρίου γενέσθω. | Не повинyющусz же є3мY, ўмолчaхомъ, рeкше: в0лz гDнz да бyдетъ. |
|
15
|
15
|
| Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἐπισκευασάμενοι ἀνεβαίνομεν εἰς Ἱερουσαλήμ. | По днeхъ же си1хъ ўгот0вльшесz взыд0хомъ во їеrли1мъ: |
|
16
|
16
|
| Συνῆλθον δὲ καὶ τῶν μαθητῶν ἀπὸ Καισαρείας σὺν ἡμῖν, ἄγοντες παρ’ ᾧ ξενισθῶμεν, Μνάσωνί τινι Κυπρίῳ, ἀρχαίῳ μαθητῇ. | пріид0ша же съ нaми и3 нёцыи ўчн7цы2 t кесарjи, ведyще съ соб0ю, ў негHже бы њбитaти нaмъ, мнaсwна нёкоего кЂпрzнина, дрeвнzго ўчн7кA. |
|
17
|
17
|
| Γενομένων δὲ ἡμῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, ἀσμένως ἐδέξαντο ἡμᾶς οἱ ἀδελφοί. | Бhвшымъ же нaмъ во їеrли1мэ, любeзнw пріsша нaсъ брaтіz. |
|
18
|
18
|
| Τῇ δὲ ἐπιούσῃ εἰσῄει ὁ Παῦλος σὺν ἡμῖν πρὸς Ἰάκωβον, πάντες τε παρεγένοντο οἱ πρεσβύτεροι. | На ќтріе же вни1де пavелъ съ нaми ко їaкwву, вси1 же пріид0ша стaрцы. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἀσπασάμενος αὐτούς, ἐξηγεῖτο καθ’ ἓν ἕκαστον ὧν ἐποίησεν ὁ θεὸς ἐν τοῖς ἔθνεσιν διὰ τῆς διακονίας αὐτοῦ. | И# цэловaвъ и5хъ, сказaше по є3ди1ному к0еждо, є4же сотвори2 бGъ во kзhцэхъ служeніемъ є3гw2. |
|
20
|
20
|
| Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν κύριον, εἰπόντες αὐτῷ, Θεωρεῖς, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἰσὶν Ἰουδαίων τῶν πεπιστευκότων· καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν· | Nни1 же слhшавше слaвлzху бGа и3 рек0ша є3мY: ви1диши ли, брaте, коли1кw тeмъ є4сть їудє1й вёровавшихъ; и3 вси2 ревни1теліе зак0ну сyть: |
|
21
|
21
|
| κατηχήθησαν δὲ περὶ σοῦ, ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις ἀπὸ Μωϋσέως τοὺς κατὰ τὰ ἔθνη πάντας Ἰουδαίους, λέγων μὴ περιτέμνειν αὐτοὺς τὰ τέκνα, μηδὲ τοῖς ἔθεσιν περιπατεῖν. | ўвэсти1шасz же њ тебЁ, ћкw tступлeнію ўчи1ши t зак0на мwmсeова живyщыz во kзhцэхъ вс‰ їудє1и, глаг0лz не њбрёзовати и5мъ ч†дъ свои1хъ, нижE во њбhчаехъ nтeческихъ ходи1ти. |
|
22
|
22
|
| Τί οὖν ἐστιν; Πάντως δεῖ πλῆθος συνελθεῖν· ἀκούσονται γὰρ ὅτι ἐλήλυθας. | Что2 u5бо є4сть; Всsкw подобaетъ нар0ду сни1тисz: ўслhшатъ бо, ћкw пришeлъ є3си2. |
|
23
|
23
|
| Τοῦτο οὖν ποίησον ὅ σοι λέγομεν· εἰσὶν ἡμῖν ἄνδρες τέσσαρες εὐχὴν ἔχοντες ἐφ’ ἑαυτῶν· | СіE u5бо сотвори2, є4же ти2 глаг0лемъ: сyть ў нaсъ мyжіе четhри њбэщaвше себE бGу: |
|
24
|
24
|
| τούτους παραλαβὼν ἁγνίσθητι σὺν αὐτοῖς, καὶ δαπάνησον ἐπ’ αὐτοῖς, ἵνα ξυρήσωνται τὴν κεφαλήν, καὶ γνῶσιν πάντες ὅτι ὧν κατήχηνται περὶ σοῦ οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ στοιχεῖς καὶ αὐτὸς τὸν νόμον φυλάσσων. | сі‰ пои1мъ њчи1стисz съ ни1ми и3 и3ждиви2 на ни1хъ, да њстри1жутъ си2 главы6: и3 разумёютъ вси2, ћкw возвэщє1ннаz и5мъ њ тебЁ ничт0же сyть, но пребывaеши и3 сaмъ зак0нъ хранS. |
|
25
|
25
|
| Περὶ δὲ τῶν πεπιστευκότων ἐθνῶν ἡμεῖς ἐπεστείλαμεν, κρίναντες μηδὲν τοιοῦτον τηρεῖν αὐτούς, εἰ μὴ φυλάσσεσθαι αὐτοὺς τό τε εἰδωλόθυτον καὶ τὸ αἷμα καὶ πνικτὸν καὶ πορνείαν. | Ґ њ вёровавшихъ kзhцэхъ мы2 послaхомъ, суди1вше ничт0же таков0е соблюдaти и5мъ, т0кмw храни1ти себE t їдwложeртвенныхъ и3 кр0ве, и3 ўдaвленины и3 блудA. |
|
26
|
26
|
| Τότε ὁ Παῦλος παραλαβὼν τοὺς ἄνδρας, τῇ ἐχομένῃ ἡμέρᾳ σὺν αὐτοῖς ἁγνισθεὶς εἰσῄει εἰς τὸ ἱερόν, διαγγέλλων τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ ἁγνισμοῦ, ἕως οὗ προσηνέχθη ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν ἡ προσφορά. | (За? м7ѕ7.) ТогдA пavелъ поeмь мyжы w4ны, на ќтріе съ ни1ми њчи1щьсz вни1де во свzти1лище, возвэщaz и3сполнeніе днjй њчищeніz, д0ндеже принесено2 бhсть за є3ди1наго коег0ждо и4хъ приношeніе. |
|
27
|
27
|
| Ὡς δὲ ἔμελλον αἱ ἑπτὰ ἡμέραι συντελεῖσθαι, οἱ ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι, θεασάμενοι αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, συνέχεον πάντα τὸν ὄχλον, καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτόν, | И# ћкоже хотsху сeдмь днjй скончaтисz, и5же t ґсjи їудeє, ви1дэвше є3го2 во свzти1лищи, навaдиша вeсь нар0дъ и3 возложи1ша нaнь рyцэ, |
|
28
|
28
|
| κράζοντες, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, βοηθεῖτε. Οὗτός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ νόμου καὶ τοῦ τόπου τούτου πάντας πανταχοῦ διδάσκων· ἔτι τε καὶ Ἕλληνας εἰσήγαγεν εἰς τὸ ἱερόν, καὶ κεκοίνωκεν τὸν ἅγιον τόπον τοῦτον. | вопію1ще: мyжіе ї}лстіи, помози1те: сeй є4сть человёкъ, и4же на лю1ди и3 зак0нъ и3 на мёсто сіE всёхъ всю1ду ўчи1тъ: є3щe же и3 є4ллины введE въ цeрковь и3 њскверни2 с™0е мёсто сіE. |
|
29
|
29
|
| Ἦσαν γὰρ ἑωρακότες Τρόφιμον τὸν Ἐφέσιον ἐν τῇ πόλει σὺν αὐτῷ, ὃν ἐνόμιζον ὅτι εἰς τὸ ἱερὸν εἰσήγαγεν ὁ Παῦλος. | Бsху бо ви1дэли трофjма є3фeсzнина во грaдэ съ ни1мъ, є3г0же мнsху, ћкw въ цeрковь ввeлъ є4сть пavелъ. |
|
30
|
30
|
| Ἐκινήθη τε ἡ πόλις ὅλη, καὶ ἐγένετο συνδρομὴ τοῦ λαοῦ· καὶ ἐπιλαβόμενοι τοῦ Παύλου εἷλκον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἱεροῦ· καὶ εὐθέως ἐκλείσθησαν αἱ θύραι. | Подви1жесz же грaдъ вeсь, и3 бhсть стечeніе лю1демъ: и3 є4мше пavла, влечaху є3го2 в0нъ и3з8 цeркве, и3 ѓбіе затвори1шасz двє1ри. |
|
31
|
31
|
| Ζητούντων δὲ αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἀνέβη φάσις τῷ χιλιάρχῳ τῆς σπείρης, ὅτι ὅλη συγκέχυται Ἱερουσαλήμ· | И$щущымъ же и5мъ ўби1ти є3го2, взhде вёсть къ тhсzщнику спjры, ћкw вeсь возмути1сz їеrли1мъ: |
|
32
|
32
|
| ὃς ἐξαυτῆς παραλαβὼν στρατιώτας καὶ ἑκατοντάρχους, κατέδραμεν ἐπ’ αὐτούς· οἱ δέ, ἰδόντες τὸν χιλίαρχον καὶ τοὺς στρατιώτας, ἐπαύσαντο τύπτοντες τὸν Παῦλον. | џнъ же ѓбіе пои1мъ в0ины и3 с0тники, притечE на нS: nни1 же ви1дэвше тhсzщника и3 в0ины, престaша би1ти пavла. |
|
33
|
33
|
| Ἐγγίσας δὲ ὁ χιλίαρχος ἐπελάβετο αὐτοῦ, καὶ ἐκέλευσεν δεθῆναι ἁλύσεσιν δυσίν· καὶ ἐπυνθάνετο τίς ἂν εἴη, καὶ τί ἐστιν πεποιηκώς. | Пристyпль же тhсzщникъ ћтъ є3го2 и3 повелЁ свzзaти є3го2 вери1гома желёзнома двэмA, и3 вопрошaше: кто2 ќбw є4сть и3 что2 є4сть сотвори1лъ. |
|
34
|
34
|
| Ἄλλοι δὲ ἄλλο τι ἐβόων ἐν τῷ ὄχλῳ· μὴ δυνάμενος δὲ γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς διὰ τὸν θόρυβον, ἐκέλευσεν ἄγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν. | Друзjи же и4но нёчто вопіsху въ нар0дэ: не могjй же разумёти и3звёстное молвы2 рaди, повелЁ tвести2 є3го2 въ п0лкъ. |
|
35
|
35
|
| Ὅτε δὲ ἐγένετο ἐπὶ τοὺς ἀναβαθμούς, συνέβη βαστάζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν διὰ τὴν βίαν τοῦ ὄχλου. | Е#гдa же бhсть на степeнехъ, прилучи1сz воздви1жену бhти є3мY t вHинъ нyжды рaди нар0да, |
|
36
|
36
|
| Ἠκολούθει γὰρ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ κρᾶζον, Αἶρε αὐτόν. | послёдоваше бо мн0жество людjй зовyщихъ: возми2 є3го2. |
|
37
|
37
|
| Μέλλων τε εἰσάγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολὴν ὁ Παῦλος λέγει τῷ χιλιάρχῳ, Εἰ ἔξεστίν μοι εἰπεῖν πρός σε; Ὁ δὲ ἔφη, Ἑλληνιστὶ γινώσκεις; | Хотs же вни1ти въ п0лкъ пavелъ глаг0ла тhсzщнику: ѓще лёть ми2 є4сть глаг0лати что2 тебЁ; Џнъ же речE: грeчески ўмёеши ли; |
|
38
|
38
|
| Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν σικαρίων; | не тh ли є3си2 є3гЂптzнинъ, прeжде си1хъ днjй превэщaвый и3 и3зведhй въ пустhню четhри тhсzщы мужeй сікарeй; |
|
39
|
39
|
| Εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν. | Речe же пavелъ: ѓзъ человёкъ ќбw є4смь їудeанинъ, тaрсzнинъ, слaвнагw грaда въ кілікjи жи1тель: молю1 же тS, повели1 ми глаг0лати къ лю1демъ. |
|
40
|
40
|
| Ἐπιτρέψαντος δὲ αὐτοῦ, ὁ Παῦλος ἑστὼς ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν κατέσεισεν τῇ χειρὶ τῷ λαῷ· πολλῆς δὲ σιγῆς γενομένης, προσεφώνει τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων, | Повелёвшу же є3мY, пavелъ стоS на степeнехъ помаaвъ рук0ю къ лю1демъ: мн0гу же безм0лвію бhвшу, возгласи2 є3врeйскимъ љзhкомъ, глаг0лz: |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.