|
Κεφάλαιο 23
|
Главa к7г
|
|
1
|
1
|
| Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. | (За? м7з7.) Воззрёвъ же пavелъ на с0нмъ, речE: мyжіе брaтіе, ѓзъ всeю с0вэстію бlг0ю жи1телствовахъ пред8 бGомъ дaже до сегw2 днE. |
|
2
|
2
|
| Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. | Ґрхіерeй же ґнaніа повелЁ предстоsщымъ є3мY би1ти є3гw2 ўстA. |
|
3
|
3
|
| Τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπεν, Τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι; | ТогдA пavелъ речE къ немY: би1ти тS и4мать бGъ, стэно2 повaпленаz: и3 ты2 сэди1ши судs ми по зак0ну, преступaz же зак0нъ вели1ши, да бію1тъ мS. |
|
4
|
4
|
| Οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον, Τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς; | Предстоsщіи же рёша: ґрхіерeю ли б9ію досаждaеши; |
|
5
|
5
|
| Ἔφη τε ὁ Παῦλος, Οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γάρ, Ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς. | Речe же пavелъ: не вёдахъ, брaтіе, ћкw ґрхіерeй є4сть: пи1сано бо є4сть: кнsзю людjй твои1хъ да не речeши ѕлA. |
|
6
|
6
|
| Γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων, τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων, ἔκραξεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίου· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι. | Разумёвъ же пavелъ, ћкw є3ди1на чaсть є4сть саддукє1й, другaz же фарісє1й, воззвA въ с0нмищи: мyжіе брaтіе, ѓзъ фарісeй є4смь, сhнъ фарісeовъ: њ ўповaніи и3 њ воскrніи мeртвыхъ ѓзъ сyдъ пріeмлю. |
|
7
|
7
|
| Τοῦτο δὲ αὐτοῦ λαλήσαντος, ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων, καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος. | Сe же є3мY рeкшу, бhсть рaспрz междY саддукє1и и3 фарісє1и, и3 раздэли1сz нар0дъ: |
|
8
|
8
|
| Σαδδουκαῖοι μὲν γὰρ λέγουσιν μὴ εἶναι ἀνάστασιν, μηδὲ ἄγγελον, μήτε πνεῦμα· Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα. | саддукeє бо глаг0лютъ не бhти воскrніz, ни ѓгGла, ни д¦а: фарісeє же и3сповёдуютъ nбоS. |
|
9
|
9
|
| Ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη· καὶ ἀναστάντες οἱ γραμματεῖς τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, Οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος, μὴ θεομαχῶμεν. | Бhсть же кли1чь вели1къ, и3 востaвше кни1жницы чaсти фарісeйскіz прsхусz междY соб0ю, глаг0люще: ни є3ди1но ѕло2 њбрэтaемъ въ человёцэ сeмъ: ѓще же д¦ъ гlа є3мY и3ли2 ѓгGлъ, не проти1вимсz бGу. |
|
10
|
10
|
| Πολλῆς δὲ γενομένης στάσεως, εὐλαβηθεὶς ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ’ αὐτῶν, ἐκέλευσεν τὸ στράτευμα καταβῆναι καὶ ἁρπάσαι αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν τε εἰς τὴν παρεμβολήν. | Мн0зэ же бhвшей рaспри, боsсz тhсzщникъ, да не растерзaнъ бyдетъ пavелъ t ни1хъ, повелЁ в0инwмъ сни1ти и3 восхи1тити є3го2 t среды2 и4хъ и3 вести2 (є3го2) въ п0лкъ. |
|
11
|
11
|
| Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ κύριος εἶπεν, Θάρσει Παῦλε· ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτως σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι. | Въ настaвшую же н0щь предстaвъ є3мY гDь, речE: дерзaй, пavле: ћкоже бо свидётелствовалъ є3си2 ±же њ мнЁ во їеrли1мэ, си1це ти2 подобaетъ и3 въ ри1мэ свидётелствовати. |
|
12
|
12
|
| Γενομένης δὲ ἡμέρας, ποιήσαντές τινες τῶν Ἰουδαίων συστροφήν, ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς, λέγοντες μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀποκτείνωσιν τὸν Παῦλον. | Бhвшу же дню2, сотв0рше нёцыи t їудє1й совётъ [навётъ], заклsша себE, глаг0люще не ћсти ни пи1ти, д0ндеже ўбію1тъ пavла: |
|
13
|
13
|
| Ἦσαν δὲ πλείους τεσσαράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν πεποιηκότες· | бsху же мн0жае четhредесzтихъ сію2 клsтву сотв0ршіи, |
|
14
|
14
|
| οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπον, Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτούς, μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον. | и5же пристyпльше ко ґрхіерeємъ и3 стaрцємъ, рёша: клsтвою проклsхомъ себE ничт0же вкуси1ти, д0ндеже ўбіeмъ пavла: |
|
15
|
15
|
| Νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ, ὅπως αὔριον αὐτὸν καταγάγῃ πρὸς ὑμᾶς, ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ· ἡμεῖς δέ, πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτόν, ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν. | нн7э u5бо вы2 скажи1те тhсzщнику съ соб0ромъ, ћкw да ќтрэ сведeтъ є3го2 къ вaмъ, ѓки бы хотsще разумёти и3звёстнэе ±же њ нeмъ: мh же, прeжде дaже не прибли1житисz є3мY, гот0ви є3смы2 ўби1ти є3го2. |
|
16
|
16
|
| Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου τὸ ἔνεδρον, παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολήν, ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ. | Слhшавъ же сhнъ сестры2 пavловы к0въ, пришeдъ и3 вшeдъ въ п0лкъ, сказA пavлу. |
|
17
|
17
|
| Προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατοντάρχων ἔφη, Τὸν νεανίαν τοῦτον ἀπάγαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον· ἔχει γάρ τι ἀπαγγεῖλαι αὐτῷ. | Призвaвъ же пavелъ є3ди1наго t сHтникъ, речE: ю4ношу сего2 tведи2 къ тhсzщнику: и4мать бо нёчто сказaти є3мY. |
|
18
|
18
|
| Ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τὸν χιλίαρχον, καί φησιν, Ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησεν τοῦτον τὸν νεανίαν ἀγαγεῖν πρός σε, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι. | Џнъ же u5бо пои1мъ є3го2 приведE къ тhсzщнику и3 речE: ќзникъ пavелъ призвaвъ мS, ўмоли2 сего2 ю4ношу привести2 къ тебЁ, и3мyща нёчто глаг0лати тебЁ. |
|
19
|
19
|
| Ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος, καὶ ἀναχωρήσας κατ’ ἰδίαν ἐπυνθάνετο, Τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι; | Пои1мъ же є3го2 за рyку тhсzщникъ и3 tшeдъ на є3ди1нэ, вопрошaше є3го2: что2 є4сть, є4же и4маши возвэсти1ти ми2; |
|
20
|
20
|
| Εἶπεν δὲ ὅτι Οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε, ὅπως αὔριον εἰς τὸ συνέδριον καταγάγῃς τὸν Παῦλον, ὡς μέλλοντά τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ. | Речe же, ћкw їудeє совэщaша ўмоли1ти тS, ћкw да ќтрэ сведeши пavла къ ни6мъ въ соб0ръ, ѓки бы хотsщымъ и3звёстнэе и3стzзaти ±же њ нeмъ: |
|
21
|
21
|
| Σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς· ἐνεδρεύουσιν γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσαράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν· καὶ νῦν ἕτοιμοί εἰσιν προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν. | ты2 u5бо не послyшай и4хъ: л0вzтъ бо є3го2 t ни1хъ мyжіе мн0жае четhредесzти, и5же заклsша себE ни ћсти ни пи1ти, д0ндеже ўбію1тъ є3го2: и3 нн7э гот0ви сyть, чaюще њбэщaніz, є4же t тебє2. |
|
22
|
22
|
| Ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσεν τὸν νεανίαν, παραγγείλας Μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός με. | Тhсzщникъ u5бо tпусти2 ю4ношу, завэщaвъ ни є3ди1ному же повёдати, ћкw сі‰ kви1лъ є3си2 мнЁ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν ἑκατοντάρχων εἶπεν, Ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρείας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα, καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός· | И# призвaвъ двA нBкіz t сHтникъ, речE: ўгот0вита (ми2) в0инwвъ воwружeнныхъ двёстэ, ћкw да и4дутъ до кесарjи, и3 кHнникъ сeдмьдесzтъ, и3 стрэлє1цъ двёстэ, t трeтіzгw часA н0щи: |
|
24
|
24
|
| κτήνη τε παραστῆσαι, ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσιν πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα· | и3 ск0ты привести2, да всади1вше пavла пров0дzтъ до фи1ліxа и3гeмwна. |
|
25
|
25
|
| γράψας ἐπιστολὴν περιέχουσαν τὸν τύπον τοῦτον· | Написa же (и3) послaніе и3мyщее w4бразъ сeй: |
|
26
|
26
|
| Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν. | клаvдjй лmсjа держaвному и3гeмwну фи1ліxу рaдоватисz: |
|
27
|
27
|
| Τὸν ἄνδρα τοῦτον συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν, ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλόμην αὐτόν, μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν. | мyжа сего2 ћта t їудє1й и3 и3мyща ўбіeна бhти t ни1хъ, пристyпль съ вHины tsхъ є3го2, ўвёдэвъ, ћкw ри1млzнинъ є4сть: |
|
28
|
28
|
| Βουλόμενος δὲ γνῶναι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ, κατήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν· | хотs же разумёти винY, є3sже рaди поимaху нaнь, свед0хъ є3го2 въ с0нмище и4хъ: |
|
29
|
29
|
| ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν ἔγκλημα ἔχοντα. | є3г0же њбрэт0хъ њглаг0луема њ взыскaніи зак0на и4хъ, ни є3ди1но же дост0йно смeрти и3ли2 ќзамъ согрэшeніе и3мyща: |
|
30
|
30
|
| Μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα μέλλειν ἔσεσθαι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, ἐξαυτῆς ἔπεμψα πρός σε, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν τὰ πρὸς αὐτὸν ἐπὶ σοῦ. Ἔρρωσο. | скaзану же бhвшу ми2 к0ву хотsщу бhти t їудє1й на мyжа сего2, ѓбіе послaхъ (є3го2) къ тебЁ, завэщaвъ и3 клеветникHмъ (є3гw2) глаг0лати пред8 тоб0ю, ±же нaнь: здрaвъ бyди. |
|
31
|
31
|
| Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται, κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς, ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον διὰ τῆς νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα. | В0ини же u5бо по повелённому и5мъ, взeмше пavла, вед0ша њб8 н0щь во ґнтіпатрjду: |
|
32
|
32
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς πορεύεσθαι σὺν αὐτῷ, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν· | во ќтріе же, њстaвльше к0нники и3ти2 съ ни1мъ, возврати1шасz въ п0лкъ. |
|
33
|
33
|
| οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάρειαν, καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι, παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ. | Nни1 же пришeдше въ кесарjю и3 вдaвше послaніе и3гeмwну, предстaвиша є3мY и3 пavла. |
|
34
|
34
|
| Ἀναγνοὺς δὲ ὁ ἡγεμών, καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχίας ἐστίν, καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας, | Прочeтъ же и3гeмwнъ послaніе и3 вопр0шь, t к0еz w4бласти є4сть, и3 ўвёдэвъ, ћкw t кілікjи, речE: |
|
35
|
35
|
| Διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται. Ἐκέλευσέν τε αὐτὸν ἐν τῷ πραιτωρίῳ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι. | ўслhшу њ тебЁ, є3гдA и3 клеветницы2 твои2 пріи1дутъ. И# повелЁ въ претHрэ и4рwдовэ стрещи2 є3го2. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.