|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐπιστραφέντες ἀπῄραμεν εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν, ὃν τρόπον ἐλάλησε Κύριος πρός με, καὶ ἐκυκλώσαμεν τὸ ὄρος τὸ Σηεὶρ ἡμέρας πολλάς. | И҆ возврати́вшесѧ воздвиго́хомсѧ въ пꙋсты́ню, пꙋте́мъ мо́рѧ чермна́гѡ, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: и҆ ѡ҆бходи́хомъ го́рꙋ сиі́ръ дни̑ мнѡ́ги. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρός με· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: |
|
3
|
3
|
| ἱκανούσθω ὑμῖν κυκλοῦν τὸ ὄρος τοῦτο, ἐπιστράφητε οὖν ἐπὶ βορρᾶν· | довлѣ́етъ ва́мъ ѡ҆бхожда́ти го́рꙋ сїю̀: возврати́тесѧ оу҆̀бо къ сѣ́верꙋ: |
|
4
|
4
|
| καὶ τῷ λαῷ ἔντειλαι λέγων· ὑμεῖς παραπορεύεσθε διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν ῾Ησαῦ, οἳ κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, καὶ φοβηθήσονται ὑμᾶς καὶ εὐλαβηθήσονται ὑμᾶς σφόδρα. | и҆ лю́демъ заповѣ́ждь, глаго́лѧ: вы̀ пройди́те сквозѣ̀ предѣ́лы бра́тїи ва́шеѧ, сынѡ́въ и҆са́ѵовыхъ, живꙋ́щихъ въ сиі́рѣ, и҆ оу҆боѧ́тсѧ ва́съ и҆ оу҆жа́снꙋтсѧ ѕѣлѡ̀: |
|
5
|
5
|
| μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός, ὅτι ἐν κλήρῳ δέδωκα τοῖς υἱοῖς ῾Ησαῦ τὸ ὄρος τὸ Σηείρ. | не сотвори́те съ ни́ми ра́ти: не да́хъ бо ва́мъ ѿ землѝ и҆́хъ нижѐ стопы̀ ногѝ, ꙗ҆́кѡ во жре́бїй да́хъ сынѡ́мъ и҆са́ѵѡвымъ го́рꙋ сиі́ръ: |
|
6
|
6
|
| ἀργυρίου βρώματα ἀγοράσατε παρ᾿ αὐτῶν καὶ φάγεσθε καὶ ὕδωρ μέτρῳ λήψεσθε παρ᾿ αὐτῶν ἀργυρίου καὶ πίεσθε· | сребро́мъ пи́щꙋ кꙋпи́те себѣ̀ оу҆ ни́хъ и҆ ꙗ҆ди́те, и҆ во́дꙋ въ мѣ́рꙋ возми́те ѿ ни́хъ на цѣнѣ̀ и҆ пі́йте: |
|
7
|
7
|
| ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εὐλόγησέ σε ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου· διάγνωθι πῶς διῆλθες τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην· ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη Κύριος ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ, οὐκ ἐπεδεήθης ρήματος. | и҆́бо гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й блгⷭ҇вѝ тебѐ во всѧ́комъ дѣ́лѣ рꙋкꙋ̀ твоє́ю: разꙋмѣ́й, ка́кѡ проше́лъ є҆сѝ пꙋсты́ню вели́кꙋю и҆ стра́шнꙋю сїю̀: сѐ, четы́редесѧть лѣ́тъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й съ тобо́ю, и҆ не востре́бовалъ є҆сѝ словесѐ. |
|
8
|
8
|
| καὶ παρήλθομεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν υἱοὺς ῾Ησαῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηεὶρ παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν ῎Αραβα ἀπὸ Αἰλὼν καὶ ἀπὸ Γεσιὼν Γάβερκαὶ ἐπιστρέψαντες παρήλθομεν ὁδὸν ἔρημον Μωάβ. | И҆ минꙋ́хомъ бра́тїю свою̀ сы́ны и҆са̑ѵли, живꙋ́щыѧ въ сиі́рѣ, оу҆ пꙋтѝ а҆ра́вскагѡ ѿ є҆лѡ́на и҆ ѿ гесїѡ́нъ-гаве́ра, и҆ возврати́вшесѧ преидо́хомъ пꙋ́ть въ пꙋсты́ню мѡа́влю. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ ἐχθραίνετετοῖς Μωαβίταις καὶ μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν κλήρῳ, τοῖς γὰρ υἱοῖς Λὼτ δέδωκα τὴν ᾿Αροὴρ κληρονομεῖν. ( | И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: не совраждꙋ́йтесѧ мѡаві́тѡмъ и҆ не сотвори́те съ ни́ми ра́ти: не да́хъ бо ва́мъ ѿ землѝ и҆́хъ во жре́бїй, сынѡ́мъ бо лѡ́тѡвымъ да́хъ а҆рои́ръ наслѣ́дити. |
|
10
|
10
|
| οἱ ᾿Ομμὶν πρότεροι ἐνεκάθηντο ἐπ᾿ αὐτῆς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ ἰσχύοντες, ὥσπερ οἱ ᾿Ενακίμ· | Ѻ҆ммі́ны пре́жде сѣдѧ́хꙋ на не́й, наро́дъ вели́къ и҆ мно́гъ и҆ крѣ́покъ ꙗ҆́коже є҆накі́ми: |
|
11
|
11
|
| Ραφαΐν λογισθήσονται καὶ οὗτοι ὥσπερ καὶ οἱ ᾿Ενακίμ, καὶ οἱ Μωαβῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς ᾿Ομμίν. | рафаі́ны глаго́лютсѧ и҆ сі́и, ꙗ҆́коже и҆ є҆накі́ми: и҆ мѡаві́ти прозыва́ютъ ѧ҆̀ ѻ҆ммі́ны. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐν Σηεὶρ ἐνεκάθητο ὁ Χορραῖος τὸ πρότερον, καὶ υἱοὶ ῾Ησαῦ ἀπώλεσαν αὐτοὺς καὶ ἐξέτριψαν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν, ὃν τρόπον ἐποίησεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, ἣν δέδωκε Κύριος αὐτοῖς). | И҆ въ сиі́рѣ сѣдѧ́ше хорре́й пре́жде, но сы́нове и҆са́ѵѡвы потреби́ша ѧ҆̀ и҆ и҆скорени́ша ѧ҆̀ ѿ лица̀ своегѡ̀: и҆ всели́шасѧ вмѣ́стѡ и҆́хъ, и҆́мже ѡ҆́бразомъ сотворѝ і҆и҃ль землѝ наслѣ́дїѧ своегѡ̀, ю҆́же дадѐ гдⷭ҇ь и҆̀мъ. |
|
13
|
13
|
| νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ παραπορεύεσθε τὴν φάραγγα Ζαρέτ. | Нн҃ѣ оу҆̀бо вы̀ воста́ните и҆ воздви́гнитесѧ, и҆ пройди́те де́брь заре́товꙋ. |
|
14
|
14
|
| καὶ αἱ ἡμέραι, ἃς παρεπορεύθημεν ἀπὸ Κάδης Βαρνὴ ἕως οὗ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρέτ, τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη, ἕως οὗ διέπεσε πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν πολεμιστῶν ἀποθνήσκοντες ἐκ τῆς παρεμβολῆς, καθότι ὤμοσε Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῖς· | И҆ дни̑, въ нѧ́же ѿидо́хомъ ѿ ка́дисъ-варнѝ до́ндеже преидо́хомъ де́брь заре́товꙋ, три́десѧть и҆ ѻ҆́смь лѣ́тъ, до́ндеже падѐ ве́сь ро́дъ мꙋже́й вои́нскихъ ѿ полка̀, ꙗ҆́коже клѧ́тсѧ и҆̀мъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἡ χεὶρ τοῦ Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐκ μέσου τῆς παρεμβολῆς, ἕως οὗ διέπεσαν. | И҆ рꙋка̀ бж҃їѧ бѧ́ше на ни́хъ, погꙋби́ти ѧ҆̀ ѿ полка̀, до́ндеже падо́ша. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐγενήθη ἐπειδὴ ἔπεσαν πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἀποθνήσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ, | И҆ бы́сть внегда̀ падо́ша всѝ мꙋ̑жи во́инстїи оу҆мира́юще ѿ среды̀ люді́й, |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· | и҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀, гл҃ѧ: |
|
18
|
18
|
| σὺ παραπορεύσῃ σήμερον τὰ ὅρια Μωὰβ τὴν Σηεὶρ | ты̀ пре́йдеши дне́сь предѣ̑лы мѡа́влими а҆рои́ръ: |
|
19
|
19
|
| καὶ προσάξετε ἐγγὺς υἱῶν ᾿Αμμάν· μὴ ἐχθραίνετε αὐτοῖς μηδὲ συνάψητε αὐτοῖς εἰς πόλεμον· οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς υἱῶν ᾿Αμμάν σοι ἐν κλήρῳ, ὅτι τοῖς υἱοῖς Λὼτ δέδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ. ( | и҆ прише́дше бли́з̾ сынѡ́въ а҆мма́нихъ, не совраждꙋ́йтесѧ и҆̀мъ и҆ не сотвори́те съ ни́ми ра́ти: не да́мъ бо тебѣ̀ ѿ землѝ сынѡ́въ а҆мма́нихъ во жре́бїй, ꙗ҆́кѡ сынѡ́мъ лѡ́тѡвымъ да́хъ ю҆̀ во жре́бїй. |
|
20
|
20
|
| γῆ Ραφαΐν λογισθήσεται· καὶ γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς κατῴκουν οἱ Ραφαΐν τὸ πρότερον, καὶ οἱ ᾿Αμμανῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς Ζομζομμίν, | Землѧ̀ рафаі́нска воз̾именꙋ́ютсѧ: рафаі́ни бо на не́й пре́жде живѧ́хꙋ: а҆ммані́тѧне же прозыва́ютъ и҆̀хъ зоммі́нъ: |
|
21
|
21
|
| ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν, ὥσπερ καὶ οἱ ᾿Ενακίμ, καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς Κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· | ꙗ҆зы́къ вели́къ и҆ мно́гъ и҆ крѣ́покъ, ꙗ҆́коже и҆ є҆накі́ми: и҆ погꙋбѝ ѧ҆̀ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ и҆́хъ, и҆ прїѧ́ша наслѣ́дїе и҆ всели́шасѧ вмѣ́стѡ и҆́хъ да́же до сегѡ̀ днѐ: |
|
22
|
22
|
| ὥσπερ ἐποίησαν τοῖς υἱοῖς ῾Ησαῦ κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ, ὃν τρόπον ἐξέτριψαν τὸν Χορραῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· | ꙗ҆́коже сотвори́ша сынѡ́мъ и҆са́ѵѡвымъ живꙋ́щымъ въ сиі́рѣ, и҆́мже ѡ҆́бразомъ потреби́ша хорре́а ѿ лица̀ своегѡ̀ и҆ наслѣ́диша и҆̀хъ, и҆ всели́шасѧ вмѣ́стѡ и҆́хъ да́же до сегѡ̀ днѐ: |
|
23
|
23
|
| καὶ οἱ Εὐαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν ᾿Ασηδὼθ ἕως Γάζης, καὶ οἱ Καππάδοκες οἱ ἐξελθόντες ἐκ Καππαδοκίας ἐξέτριψαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν). | и҆ є҆ѵе́є живꙋ́щїи во а҆сирѡ́ѳѣ да́же до га́зы, и҆ каппадо́ки и҆зше́дшїи и҆з̾ каппадокі́и потреби́ша ѧ҆̀, и҆ всели́шасѧ вмѣ́стѡ и҆́хъ. |
|
24
|
24
|
| νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε καὶ παρέλθατε ὑμεῖς τὴν φάραγγα ᾿Αρνῶν· ἰδοὺ παραδέδωκα εἰς τὰς χεῖράς σου τὸν Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐνάρχου κληρονομεῖν, σύναπτε πρὸς αὐτὸν πόλεμον. | Нн҃ѣ оу҆̀бо воста́ните и҆ воздви́гнитесѧ, и҆ прейди́те вы̀ де́брь а҆рнѡ́ню: сѐ, преда́хъ въ рꙋ́цѣ твоѝ сиѡ́на царѧ̀ є҆севѡ́нѧ а҆морре́йска и҆ зе́млю є҆гѡ̀: начнѝ наслѣ́довати, сотворѝ съ ни́мъ ра́ть дне́шнїй де́нь: |
|
25
|
25
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐνάρχου δοῦναι τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου ἐπὶ προσώπου πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ, οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται καὶ ὠδῖνας ἕξουσιν ἀπὸ προσώπου σου. | начина́й даѧ́ти тре́петъ тво́й и҆ стра́хъ тво́й пред̾ лице́мъ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ сꙋ́щихъ под̾ небесе́мъ, и҆̀же слы́шавше и҆́мѧ твоѐ возмѧтꙋ́тсѧ, и҆ болѣ́знь прїи́мꙋтъ ѿ лица̀ твоегѡ̀. |
|
26
|
26
|
| Καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἐκ τῆς ἐρήμου Κεδαμὼθ πρὸς Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν λόγοις εἰρηνικοῖς λέγων· | И҆ посла́хъ послы̀ ѿ пꙋсты́ни кедамѡ́ѳъ къ сиѡ́нꙋ царю̀ є҆севѡ́ню словесы̀ ми́рными, глаго́лѧ: |
|
27
|
27
|
| παρελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σου, ἐν τῇ ὁδῷ πορεύσομαι, οὐκ ἐκκλινῶ δεξιὰ οὐδ᾿ ἀριστερά· | да пройдꙋ̀ сквозѣ̀ зе́млю твою̀: по пꙋтѝ пройдꙋ̀, не совращꙋ́сѧ ни на де́сно, ни на лѣ́во: |
|
28
|
28
|
| βρώματα ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι, καὶ φάγομαι, καὶ ὕδωρ ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι, καὶ πίομαι· πλὴν ὅτι παρελεύσομαι τοῖς ποσί, | пи́щꙋ на цѣнѣ̀ да́си мѝ, и҆ ꙗ҆́мъ: и҆ во́дꙋ на цѣнѣ̀ да́си мѝ, и҆ пїю̀: то́чїю нога́ма мои́ма да прейдꙋ̀: |
|
29
|
29
|
| καθὼς ἐποίησάν μοι οἱ υἱοὶ ῾Ησαῦ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηεὶρ καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν ᾿Αροήρ, ἕως ἂν παρέλθω τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν. | ꙗ҆́коже сотвори́ша мѝ сы́нове и҆са̑ѵли живꙋ́щїи въ сиі́рѣ и҆ мѡаві́ти живꙋ́щїи во а҆рои́рѣ, до́ндеже прейдꙋ̀ і҆ѻрда́нъ на зе́млю, ю҆́же гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ дае́тъ на́мъ. |
|
30
|
30
|
| καὶ οὐκ ἠθέλησε Σηὼν βασιλεὺς ᾿Εσεβὼν παρελθεῖν ἡμᾶς δι᾿ αὐτοῦ, ὅτι ἐσκλήρυνε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ κατίσχυσε τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς χεῖράς σου ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. | И҆ не восхотѣ̀ сиѡ́нъ ца́рь є҆севѡ́нь, да про́йдемъ сквозѣ̀ є҆го̀, ꙗ҆́кѡ ѡ҆жесточѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ дꙋ́хъ є҆гѡ̀ и҆ оу҆крѣпѝ се́рдце є҆гѡ̀, да преда́стсѧ въ рꙋ́цѣ твоѝ ꙗ҆́коже во дне́шнїй де́нь. |
|
31
|
31
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ ἦργμαι παραδοῦναι πρὸ προσώπου σου τὸν Σηὼν βασιλέα ᾿Εσεβὼν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἔναρξαι κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сѐ, нача́хъ предаѧ́ти пред̾ лице́мъ твои́мъ сиѡ́на царѧ̀ є҆севѡ́нѧ а҆морре́йска и҆ зе́млю є҆гѡ̀, и҆ начина́й наслѣ́дити зе́млю є҆гѡ̀. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐξῆλθε Σηὼν βασιλεὺς ᾿Εσεβὼν εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, εἰς πόλεμον εἰς ᾿Ιασσά. | И҆ и҆зы́де сиѡ́нъ ца́рь є҆севѡ́нь проти́вꙋ на́мъ са́мъ и҆ всѝ лю́дїе є҆гѡ̀ на бра́нь во і҆а́ссꙋ: |
|
33
|
33
|
| καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ· | и҆ предадѐ є҆го̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ пред̾ лице́мъ на́шимъ въ рꙋ́цѣ на́ши: и҆ оу҆би́хомъ є҆го̀, и҆ сы́ны є҆гѡ̀ и҆ всѧ̑ лю́ди є҆гѡ̀: |
|
34
|
34
|
| καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς, καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν· | и҆ ѡ҆держа́хомъ всѧ̑ гра́ды є҆гѡ̀ во ѻ҆́но вре́мѧ, и҆ разори́хомъ всѧ́къ гра́дъ, ктомꙋ̀ и҆ жєны̀ и҆́хъ и҆ дѣ́ти и҆́хъ не ѡ҆ста́вихомъ жи̑вы: |
|
35
|
35
|
| πλὴν τὰ κτήνη ἐπρονομεύσαμεν καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐλάβομεν. | то́кмѡ ско́тъ плѣни́хомъ себѣ̀, и҆ кѡры́сти градѡ́въ взѧ́хомъ. |
|
36
|
36
|
| ἐξ ᾿Αροήρ, ἥ ἐστι παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου ᾿Αρνῶν, καὶ τὴν πόλιν τὴν οὖσαν ἐν τῇ φάραγγι καὶ ἕως ὄρους τοῦ Γαλαὰδ οὐκ ἐγενήθη πόλις, ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς, τὰς πάσας παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν· | И҆з̾ а҆рои́ра, и҆́же є҆́сть при оу҆́стїи водоте́чи а҆рнѡ́ни, и҆ гра́дъ и҆́же є҆́сть въ де́бри, и҆ да́же до горы̀ галаа́довы, не бы́сть гра́дъ оу҆цѣлѣ́вый ѿ на́съ: всѧ̑ предадѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ въ рꙋ́цѣ на́ши: |
|
37
|
37
|
| πλὴν ἐγγὺς υἱῶν ᾿Αμμὰν οὐ προσήλθομεν, πάντα τὰ συγκυροῦντα χειμάρρου ᾿Ιαβὸκ καὶ τάς πόλεις τὰς ἐν τῇ ὀρεινῇ, καθότι ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν. | то́кмѡ въ землѝ сынѡ́въ а҆мма́нихъ не пристꙋпа́хомъ ко всѣ̑мъ прилежа́щымъ къ водоте́чи і҆аво́ковѣ и҆ ко градѡ́мъ и҆̀же въ гора́хъ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ на́мъ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.