Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΗΣΑΪΑΣ
И#сaіz
Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΟΡΑΣΙΣ, ἣν εἶδεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμώς, ἣν εἶδε κατὰ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ κατὰ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βασιλεία ᾿Οζίου καὶ ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου, οἵ ἐβασίλευσαν τῆς ᾿Ιουδαίας. Видёніе, є4же ви1дэ и3сaіа сhнъ ґмHсовъ, є4же ви1дэ на їудeю и3 на їеrли1мъ, въ цaрство nзjи и3 їwаfaма, и3 ґхaза и3 є3зекjи, и5же цaрствоваша во їудeи.
2
2
῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. Слhши, нб7о, и3 внуши2, землE, ћкw гDь возгlа: сhны роди1хъ и3 возвhсихъ, тjи же tверг0шасz менє2.
3
3
ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. ПознA в0лъ стzжaвшаго и5, и3 nсeлъ ћсли господи1на своегw2: ї}ль же менє2 не познA, и3 лю1діе мои2 не разумёша.
4
4
οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ. Ўвы2, kзhкъ грёшный, лю1діе и3сп0лнени грэхHвъ, сёмz лукaвое, сhнове беззак0нніи, њстaвисте гDа и3 разгнёвасте с™aго ї}лева, tврати1тесz вспsть.
5
5
τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντες ἀνομίαν; πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην. Что2 є3щE ўzзвлsетесz, прилагaюще беззак0ніе; Всsкаz главA въ болёзнь, и3 всsкое сeрдце въ печaль.
6
6
ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁλοκληρία, οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα· οὐκ ἔστιν μάλαγμα ἐπιθῆναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους. T н0гъ дaже до главы2 нёсть въ нeмъ цёлости: ни стрyпъ, ни ћзва, ни рaна палsщаzсz: нёсть плaстырz приложи1ти, нижE є3лeа, нижE њбzзaніz.
7
7
ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι· τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσι αὐτήν, καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων. ЗемлS вaша пустA, грaди вaши nгнeмъ пожжeни, странY вaшу пред8 вaми чуждjи поzдaютъ, и3 њпустЁ низвращeна t людjй чужди1хъ.
8
8
ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη· Њстaвитсz дщeрь сіHнz, ћкw кyща въ віногрaдэ и3 ћкw nв0щное храни1лище въ вертогрaдэ, ћкw грaдъ вою1емый.
9
9
καὶ εἰ μὴ Κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν. — И# ѓще не бы2 гDь саваHfъ њстaвилъ нaмъ сёмене, ћкw сод0ма ќбw бhли бhхомъ, и3 ћкw гом0рру ўпод0билисz бhхомъ.
10
10
᾿Ακούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες Σοδόμων· προσέχετε νόμον Θεοῦ λαὸς Γομόρρας. Ўслhшите сл0во гDне, кн‰зи сод0мстіи: внемли1те зак0ну б9ію, лю1діе гом0ррстіи.
11
11
τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι, Чт0 ми мн0жество жeртвъ вaшихъ, гlетъ гDь; И#сп0лненъ є4смь всесожжeній џвнихъ и3 тyка ѓгнцєвъ, и3 кр0ве ю3нцє1въ и3 козлHвъ не хощY.
12
12
οὐδὲ ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναι μοι. τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν τὴν αὐλήν μου НижE приходи1те kви1тисz ми2: кт0 бо и3зыскA сі‰ и3з8 рyкъ вaшихъ; Ходи1ти по дворY моемY не приложитE.
13
13
οὐ προσθήσεσθαι· ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον· θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι· νηστείαν καὶ ἀργίαν И# ѓще принесeте ми2 семідaлъ, всyе: кади1ло мeрзость ми2 є4сть.
14
14
καὶ τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰς ἑορτὰς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου· ἐγενήθητέ μοι εἰς πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. Новомcчій вaшихъ и3 суббHтъ и3 днE вели1кагw не потерплю2: постA и3 прaздности, и3 новомcчій вaшихъ и3 прaздникwвъ вaшихъ ненави1дитъ дш7A моS: бhсте ми2 въ сhтость, ктомY не стерплю2 грэхHвъ вaшихъ.
15
15
ὅταν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν· αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις. Е#гдA прострeте рyки (вaшz) ко мнЁ, tвращY џчи мои2 t вaсъ: и3 ѓще ўмн0жите молeніе, не ўслhшу вaсъ: рyки бо вaшz и3сп0лнєны кр0ве.
16
16
λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε, ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν, И#змhйтесz, (и3) чи1сти бyдите, tими1те лук†вства t дyшъ вaшихъ пред8 nчи1ма мои1ма, престaните t лукaвствъ вaшихъ.
17
17
μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήραν· Научи1тесz добро2 твори1ти, взыщи1те судA, и3збaвите њби1димаго, суди1те си1ру и3 њправди1те вдови1цу,
18
18
καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος· καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ, ἐὰν δὲ ὦσιν ὡς κόκκινον, ὡς ἔριον λευκανῶ. и3 пріиди1те, и3 и3стsжимсz, гlетъ гDь. И# ѓще бyдутъ грэси2 вaши ћкw багрsное, ћкw снёгъ ўбэлю2: ѓще же бyдутъ ћкw червлeное, ћкw в0лну ўбэлю2.
19
19
καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε· И# ѓще х0щете и3 послyшаете менE, благ†z земли2 снёсте:
20
20
ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. ѓще же не х0щете, нижE послyшаете менE, мeчь вы2 поsстъ: ўстa бо гDнz гlаша сі‰.
21
21
Πῶς ἐγένετο πόρνη πόλις πιστὴ Σιών, πλήρης κρίσεως, ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, νῦν δὲ φονευταί. Кaкw бhсть блудни1ца грaдъ вёрный сіHнъ п0лнъ судA; въ нeмже прaвда почивaше, нн7э же (въ нeмъ) ўб‡йцы.
22
22
τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον· οἱ κάπηλοί σου μίσγουσι τὸν οἶνον ὕδατι· Сребро2 вaше неискушeно, корчє1мницы твои2 мэшaютъ віно2 съ вод0ю.
23
23
οἱ ἄρχοντές σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοὶ κλεπτῶν ἀγαπῶντες δῶρα, διώκοντες ἀνταπόδομα, ὀρφανοῖς οὐ κρίνοντες καὶ κρίσιν χηρῶν οὐ προσέχοντες. Кн‰зи твои2 не покарsютсz, џбщницы татє1мъ, лю1бzще дaры, гонsще воздаsніе, си6рымъ не судsщіи и3 судY вдови1цъ не внимaющіи.
24
24
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ δεσπότης σαβαώθ, ὁ δυνάστης τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐαὶ τοῖς ἰσχύουσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ παύσεται γάρ μου ὁ θυμὸς ἐν τοῖς ὑπεναντίοις, καὶ κρίσιν ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου ποιήσω. Сегw2 рaди тaкw гlетъ вLка гDь саваHfъ: г0ре крBпкимъ во ї}ли: не престaнетъ бо ћрость моS на проти6вныz, и3 сyдъ врагHмъ мои6мъ сотворю2:
25
25
καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ πυρώσω σε εἰς καθαρόν, τοὺς δὲ ἀπειθοῦντας ἀπολέσω καὶ ἀφελῶ πάντας ἀνόμους ἀπὸ σοῦ καὶ πάντας ὑπηφάνους ταπεινώσω. и3 наведY рyку мою2 на тS, и3 разжегY въ чистотY, непокарsющихсz же погублю2, и3 tимY всёхъ беззак0нныхъ t тебє2, и3 всёхъ г0рдыхъ смирю2.
26
26
καὶ ἐπιστήσω τοὺς κριτάς σου ὡς τὸ πρότερον καὶ τοὺς συμβούλους σου ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς· καὶ μετὰ ταῦτα κληθήσῃ πόλις δικαιοσύνης, μητρόπολις πιστὴ Σιών. И# пристaвлю судіи6 тво‰ ћкоже прeжде, и3 совётники тво‰ ћкw t начaла: и3 по си1хъ нарэчeшисz грaдъ прaвды, мaти градовHмъ, вёрный сіHнъ.
27
27
μετὰ γὰρ κρίματος σωθήσεται ἡ αἰχμαλωσία αὐτῆς καὶ μετὰ ἐλεημοσύνης. Съ суд0мъ бо спасeтсz плэнeніе є3гw2 и3 съ ми1лостынею.
28
28
καὶ συντριβήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν Κύριον συντελεσθήσονται. И# сокрушaтсz беззак0нніи и3 грBшницы вкyпэ, и3 њстaвившіи гDа скончaютсz:
29
29
διότι αἰσχυνθήσονται ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, ἃ αὐτοὶ ἠβούλοντο, καὶ ἐπαισχυνθήσονται ἐπὶ τοῖς κήποις αὐτῶν, ἃ ἐπεθύμησαν. занeже постыдsтсz њ јдwлэхъ свои1хъ, и4хже сaми восхотёша, и3 посрaмzтсz њ садёхъ свои1хъ, и4хже возжелёша.
30
30
ἔσονται γὰρ ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων· Бyдутъ бо ћкw теревjнfъ tмeтнувый ли1ствіz (сво‰), и3 ћкw вертогрaдъ не и3мhй воды2.
31
31
καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ὡς καλάμη στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθῆρες πυρός, καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων. И# бyдетъ крёпость и4хъ ћкw стeбль и3згрeбіz, и3 дBланіz и4хъ ћкw и4скры џгнєнныz, и3 сожгyтсz беззакHнницы и3 грBшницы вкyпэ, и3 не бyдетъ ўгашazй.
Κεφάλαιο 2
Главa в7
1
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς περὶ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ περὶ ῾Ιερουσαλήμ. Сл0во бhвшее t гDа ко и3сaіи сhну ґмHсову њ їудeи и3 њ їеrли1мэ.
2
2
῞Οτι ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὲς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων καὶ ὑψωθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν· καὶ ἥξουσιν ἐπ᾿ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη, Ћкw бyдетъ въ послBдніz дни6 kвлeна горA гDнz, и3 д0мъ б9ій на версЁ г0ръ, и3 возвhситсz превhше холмHвъ: и3 пріи1дутъ къ нeй вси2 kзhцы.
3
3
καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ· ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. И# п0йдутъ kзhцы мн0зи и3 рекyтъ: пріиди1те, и3 взhдемъ на г0ру гDню и3 въ д0мъ бGа їaкwвлz, и3 возвэсти1тъ нaмъ пyть св0й, и3 п0йдемъ по немY. T сіHна бо и3зhдетъ зак0нъ, и3 сл0во гDне и3з8 їеrли1ма:
4
4
καὶ κρινεῖ ἀναμέσον τῶν ἐθνῶν καὶ ἐλέγξει λαὸν πολύν, καὶ συγκόψουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰς ζιβύνας αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐ λήψεται ἔθνος ἐπ᾿ ἔθνος μάχαιραν, καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἔτι πολεμεῖν. — и3 суди1ти бyдетъ посредЁ kзы6къ и3 и3з8wбличи1тъ лю1ди мнHги: и3 раскую1тъ мечы2 сво‰ на њр†ла и3 к0піz сво‰ на серпы2, и3 не в0зметъ kзhкъ на kзhкъ мечA, и3 не навhкнутъ ктомY рaтоватисz.
5
5
Καὶ νῦν, ὁ οἶκος ᾿Ιακώβ, δεῦτε πορευθῶμεν τῷ φωτὶ Κυρίου. И# нн7э, д0ме їaкwвль, пріиди1те, п0йдемъ свётомъ гDнимъ.
6
6
ἀνῆκε γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐνεπλήσθη ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἡ χώρα αὐτῶν κληδονισμῶν, ὡς ἡ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ τέκνα πολλὰ ἀλλόφυλα ἐγενήθη αὐτοῖς. Њстaви бо лю1ди сво‰, д0мъ їaкwвль: занE ћкоже и3з8 начaла нап0лнисz странA и4хъ волхвовaній, ћкоже и3ноплемeнникwвъ, и3 ч†да мнHга и3ноплемє1ннича роди1шасz и5мъ.
7
7
ἐνεπλήσθη γὰρ ἡ χώρα αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν θησαυρῶν αὐτῶν· καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἵππων, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν ἁρμάτων αὐτῶν· Нап0лнисz бо странA и4хъ сребрA и3 злaта, и3 не бsше числA сокр0вищъ и4хъ: и3 нап0лнисz землS и4хъ к0ней, и3 не бsше числA колесни1цъ и4хъ:
8
8
καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ βδελυγμάτων τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν, οἷς ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν· и3 нап0лнисz землS мeрзостей дёлъ рyкъ и4хъ, и3 поклони1шасz тBмъ, ±же сотвори1ша пeрсты и4хъ:
9
9
καὶ ἔκυψεν ἄνθρωπος, καὶ ἐταπεινώθη ἀνήρ, καὶ οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς. и3 преклони1сz человёкъ, и3 смири1сz мyжъ, и3 не претерплю2 и5мъ.
10
10
καὶ νῦν εἰσέλθετε εἰς τὰς πέτρας καὶ κρύπτεσθε εἰς τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. И# нн7э вни1дите въ кaменіе и3 скрhйтесz въ зeмлю t лицA стрaха гDнz и3 t слaвы крёпости є3гw2, є3гдA востaнетъ сокруши1ти зeмлю.
11
11
οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ. Џчи бо гDни выс0цы, человёкъ же смирeнъ: и3 смири1тсz высотA человёческаz, и3 вознесeтсz гDь є3ди1нъ въ дeнь џный.
12
12
ἡμέρα γὰρ Κυρίου σαβαὼθ ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωθήσονται, Дeнь бо гDа саваHfа на всsкаго досади1телz и3 гордели1ваго, и3 на всsкаго выс0каго и3 величaваго, и3 смирsтсz:
13
13
καὶ ἐπὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιβάνου τῶν ὑψηλῶν καὶ μετεώρων καὶ ἐπὶ πᾶν δένδρον βαλάνου Βασὰν и3 на всsкъ кeдръ лівaнскій выс0кихъ и3 превознесeнныхъ и3 на всsко дрeво жeлудz васaнска,
14
14
καὶ ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄρος καὶ ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν и3 на всsкую г0ру выс0кую и3 на всsкій х0лмъ выс0кій,
15
15
καὶ ἐπὶ πάντα πύργον ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ πᾶν τεῖχος ὑψηλὸν и3 на всsкій ст0лпъ выс0къ и3 на всsкую стёну выс0кую,
16
16
καὶ ἐπὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσης καὶ ἐπὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλους. и3 на всsкій корaбль морскjй и3 на всsко видёніе добр0ты кораблeй.
17
17
καὶ ταπεινωθήσεται πᾶς ἄνθρωπος, καὶ πεσεῖται ὕψος ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И# смири1тсz всsкій человёкъ, и3 падeтсz высотA человёча, и3 вознесeтсz гDь є3ди1нъ въ дeнь џный.
18
18
καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, И# рукотворє1наz вс‰ скрhютъ,
19
19
εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. внeсше въ пещє1ры и3 въ разсBлины кaменій и3 въ вертeпы земны6z, t лицA стрaха гDнz и3 t слaвы крёпости є3гw2, є3гдA востaнетъ сокруши1ти зeмлю.
20
20
τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν προσκυνεῖν, τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, Въ дeнь бо џный и3зри1нетъ человёкъ мeрзwсти сво‰ златы6z и3 срє1брzныz, ±же сотвори1ша, да покланsютсz сyєтнымъ и3 нетопырє1мъ,
21
21
τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. є4же вни1ти въ вертeпы твeрдагw кaмене и3 въ разсBлины кaменій, t лицA стрaха гDнz и3 t слaвы крёпости є3гw2, є3гдA востaнетъ сокруши1ти зeмлю.
Κεφάλαιο 3
Главa G
1
1
ΙΔΟΥ δὴ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος, СE, вLка гDь саваHfъ tи1метъ t їеrли1ма и3 t їудeи крёпкаго и3 крёпкую, крёпость хлёба и3 крёпость воды2,
2
2
γίγαντα καὶ ἰσχύοντα καὶ ἄνθρωπον πολεμιστὴν καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ στοχαστὴν καὶ πρεσβύτερον и3споли1на и3 крёпкаго, и3 человёка рaтника и3 судію2, и3 прbр0ка и3 смотрели1ваго, и3 стaрца
3
3
καὶ πεντηκόνταρχον καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν· и3 пzтьдесzтоначaлника, и3 ди1внаго совётника и3 премyдраго ґрхітeктона и3 разyмнаго послyшателz.
4
4
καὶ ἐπιστήσω νεανίσκους ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν. И# постaвлю ю4ношы кн‰зи и4хъ, и3 ругaтеліе госп0дствовати бyдутъ и4ми.
5
5
καὶ συμπεσεῖται ὁ λαός, ἄνθρωπος πρὸς ἄνθρωπον καὶ ἄνθρωπος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· πρσκόψει τὸ παιδίον πρὸς τὸν πρεσβύτην, ὁ ἄτιμος πρὸς τὸν ἔντιμον. И# напaдати и4мутъ лю1діе, человёкъ на человёка, и3 человёкъ на бли1жнzго своего2: прирази1тсz nтрочA къ стaрцу, и3 безчeстный къ честн0му.
6
6
ὅτι ἐπιλήψεται ἄνθρωπος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἢ τοῦ οἰκείου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ, καὶ τὸ βρῶμα τὸ ἐμὸν ὑπὸ σὲ ἔστω. Ћкw и4метсz человёкъ брaта своегw2, и3ли2 домaшнzгw nтцA своегw2, глаг0лz: ри1зу и4маши, началов0ждь нaмъ бyди, и3 брaшно моE под8 тоб0ю да бyдетъ.
7
7
καὶ ἀποκριθεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐρεῖ· οὐκ ἔσομαί σου ἀρχηγός· οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ἄρτος, οὐδὲ ἱμάτιον· οὐκ ἔσομαι ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ τούτου. И# tвэщaвъ въ дeнь џный речeтъ: не бyду тв0й началов0ждь, нёсть бо въ домY моeмъ ни хлёба, ни ри1зы: не бyду началов0ждь лю1демъ си6мъ.
8
8
ὅτι αἰνεῖται ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἡ ᾿Ιουδαία συμπέπτωκε, καὶ αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνομίας, τὰ πρὸς Κύριον ἀπειθοῦντες· διότι νῦν ἐταπεινώθη ἡ δόξα αὐτῶν, Ћкw њстaвленъ бhсть їеrли1мъ, и3 їудeа падE, и3 љзhкъ и4хъ со беззак0ніемъ, не покарsющьсz гDеви.
9
9
καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖς· τὴν δὲ ἁμαρτίαν αὐτῶν ὡς Σοδόμων ἀνήγγειλαν καὶ ἐνεφάνισαν. οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν, διότι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ᾿ ἑαυτῶν Сегw2 рaди нн7э смири1сz слaва и4хъ, и3 стyдъ лицA и4хъ проти1ву стA и5мъ: грёхъ же св0й ћкw сод0мскій возвэсти1ша и3 kви1ша. Г0ре души2 и4хъ, занE ўмhслиша совётъ лукaвый на себE сами1хъ,
10
10
εἰπόντες· δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι· τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται. рeкше: свsжемъ првdнаго, ћкw непотрeбенъ нaмъ є4сть. U5бо плоды2 дёлъ свои1хъ снэдsтъ.
11
11
οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ· πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ. Г0ре беззак0нному: лук†ваz бо приключaтсz є3мY по дэлHмъ рукY є3гw2.
12
12
λαός μου, οἱ πράκτορες ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶς, καὶ οἱ ἀπαιτοῦντες κυριεύουσιν ὑμῶν· λαός μου, οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς καὶ τὸν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν. Лю1діе мои2, прист†вницы вaши пожинaютъ вaсъ, и3 и3стzзaющіи њбладaютъ вaми: лю1діе мои2, блажaщіи вaсъ льстsтъ вы2 и3 стєзи2 н0гъ вaшихъ возмущaютъ.
13
13
ἀλλὰ νῦν καταστήσεται εἰς κρίσιν Κύριος καὶ στήσει εἰς κρίσιν τὸν λαὸν αὐτοῦ· Но нн7э ўстр0итсz гDь на сyдъ и3 постaвитъ на сyдъ лю1ди сво‰:
14
14
αὐτὸς Κύριος εἰς κρίσιν ἥξει μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ. ὑμεῖς δὲ τί ἐνεπυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ ἡ ἁρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν; сaмъ гDь на сyдъ пріи1детъ со старBйшины людjй и3 со кн‰зи и4хъ. Вh же почто2 запали1сте віногрaдъ м0й, и3 разграблeніе ўб0гагw въ домёхъ вaшихъ;
15
15
τί ὑμεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν καταισχύνετε; почто2 вы2 њби1дите людjй мои1хъ и3 лицE ўб0гихъ посрамлsете; гlетъ гDь саваHfъ.
16
16
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ὑψώθησαν αἱ θυγατέρες καὶ ἐπορεύθησαν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ πορείᾳ τῶν ποδῶν ἅμα σύρουσαι τοὺς χιτῶνας καὶ τοῖς ποσὶν ἅμα παίζουσαι, Сі‰ гlетъ гDь: понeже вознес0шасz дщє1ри сіw6ни и3 ходи1ша выс0кою вhею и3 помизaніемъ nчeсъ и3 ступaніемъ н0гъ, кyпнw ри6зы влекyшыz (по д0лу) и3 ногaма кyпнw и3грaющыz:
17
17
καὶ ταπεινώσει ὁ Θεὸς ἀρχούσας θυγατέρας Σιών, καὶ Κύριος ἀποκαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν и3 смири1тъ гDь нач†лныz дщє1ри сіw6ни, и3 гDь tкрhетъ срамотY и4хъ.
18
18
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀφελεῖ Κύριος τὴν δόξαν τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν καὶ τοὺς κόσμους αὐτῶν καὶ τὰ ἐμπλόκια καὶ τοὺς κοσύμβους καὶ τοὺς μηνίσκους Въ дeнь w4нъ, и3 tи1метъ гDь слaву ри1зъ и4хъ и3 красоты6 и4хъ, и3 вплетє1ніz злат†z (на главЁ) и3 трє1сны ри6зныz, и3 л{ницы гри1вєнныz
19
19
καὶ τὸ κάθεμα καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν и3 срачи6цы тHнкіz, и3 красотY лицA и4хъ и3 состроeніе красы2 слaвныz, и3 w4бручи и3 пє1рстни, и3 мwни1ста и3 зап‰стіz и3 худHжныz ўсер‰зи,
20
20
καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆς δόξης καὶ τοὺς χλιδῶνας, καὶ τὰ ψέλια καὶ τὸ ἐμπλόκιον καὶ τὰ περιδέξια καὶ τοὺς δακτυλίους καὶ τὰ ἐνώτια и3 багрzни6цы и3 пребагр‰наz, и3 ќтварь хрaмную
21
21
καὶ τὰ περιπόρφυρα καὶ τὰ μεσοπόρφυρα и3 свBтлаz лакw6нскаz, и3 вmсс0ны и3 синєты2, и3 червлєни1цы
22
22
καὶ τὰ ἐπιβλήματα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ διαφανῆ Λακωνικὰ и3 вmсс0нъ со злaтомъ и3 синет0ю преты6каны, и3 тwнчи1цы преи6маны злaтомъ:
23
23
καὶ τὰ βύσσινα καὶ τὰ ὑακίνθινα καὶ τὰ κόκκινα καὶ τὴν βύσσον, σὺν χρυσῷ καὶ ὑακίνθῳ συγκαθυφασμένα καὶ θέριστρα κατάκλιτα. и3 бyдетъ вмёстw вони2 д0брыz смрaдъ, и3 вмёстw п0zса ќжемъ препоsшешисz, и3 вмёстw ўкрашeніz златaгw, є4же на главЁ, плёшь и3мёти бyдеши дёлъ твои1хъ рaди, и3 вмёстw ри1зы багрsныz препоsшешисz врeтищемъ:
24
24
καὶ ἔσται ἀντὶ ὀσμῆς ἡδείας κονιορτός, καὶ ἀντὶ ζώνης σχοινίῳ ζώσῃ καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς κεφαλῆς τοῦ χρυσίου φαλάκρωμα ἕξεις διὰ τὰ ἔργα σου καὶ ἀντὶ τοῦ χιτῶνος τοῦ μεσοπορφύρου περιζώσῃ σάκκον. и3 сhнъ тв0й добрёйшій, є3г0же лю1биши, мечeмъ падeтъ, и3 крёпцыи вaши мечeмъ падyтъ и3 смирsтсz:
25
25
καὶ ὁ υἱός σου ὁ κάλλιστος, ὃν ἀγαπᾷς, μαχαίρᾳ πεσεῖται, καὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν μαχαίρᾳ πεσοῦνται. Καὶ ταπεινωθήσονται и3 восплaчутсz храни6лища ќтварей вaшихъ, и3 њстaнешисz є3ди1на и3 њ зeмлю ўдaрена бyдеши.
26
καὶ πενθήσουσιν αἱ θῆκαι τοῦ κόσμου ὑμῶν, καὶ καταλειφθήσῃ μόνη καὶ εἰς τὴν γῆν ἐδαφισθήσῃ.
Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
ΚΑΙ ἐπιλήψονται ἑπτὰ γυναῖκες ἀνθρώπου ἑνὸς λέγουσαι· τὸν ἄρτον ἡμῶν φαγόμεθα καὶ τὰ ἱμάτια ἡμῶν περιβαλούμεθα πλὴν τὸ ὄνομα τὸ σὸν κεκλήσθω ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἄφελε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. — И# и4мутсz сeдмь жeнъ за мyжа є3ди1наго, глаг0лющz: хлёбъ нaшъ ћсти бyдемъ и3 въ ри6зы нaшz њдэвaтисz, т0чію и4мz твоE да наречeтсz на нaсъ, tими2 ўкори1зну нaшу.
2
2
Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπιλάμψει ὁ Θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ὑψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν τοῦ ᾿Ισραήλ· Въ дeнь џный возсіsетъ бGъ въ совётэ со слaвою на земли2, є4же вознести2 и3 прослaвити њстaнокъ ї}лz.
3
3
καὶ ἔσται τὸ ὑπολειφθὲν ἐν Σιών, καὶ τὸ καταλειφθὲν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἅγιοι κληθήσονται, πάντες οἱ γραφέντες εἰς ζωὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· И# бyдетъ њстaнокъ въ сіHнэ и3 њстaнокъ во їеrли1мэ, с™и нарекyтсz вси2 напи1санніи въ жи1знь во їеrли1мэ:
4
4
ὅτι ἐκπλυνεῖ Κύριος τὸν ρύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεως καὶ πνεύματι καύσεως. ћкw tмhетъ гDь сквeрну сынHвъ и3 дщeрей сіHнскихъ и3 кр0вь їеrли1мску њчcтитъ t среды2 и4хъ дyхомъ судA и3 дyхомъ зн0z.
5
5
καὶ ἥξει, καὶ ἔσται πᾶς τόπος τοὺς ὄρους Σιὼν καὶ πάντα τὰ περικύκλῳ αὐτῆς σκιάσει νεφέλη ἡμέρας καὶ ὡς καπνοῦ καὶ ὡς φωτὸς πυρὸς καιομένου νυκτός, καὶ πάσῃ τῇ δόξῃ σκεπασθήσεται· И# пріи1детъ гDь, и3 бyдетъ всE мёсто горы2 сіHни, и3 вс‰ ±же w4крестъ є3S њсэни1тъ w4блакъ во дни6, и3 ћкw дhма и3 свёта џгненна горsща въ нощи2, всeю слaвою покрhетсz:
6
6
καὶ ἔσται εἰς σκιὰν ἀπὸ καύματος καὶ ἐν σκέπῃ καὶ ἐν ἀποκρύφῳ ἀπὸ σκληρότητος καὶ ὑετοῦ. и3 бyдетъ въ сёнь t зн0z и3 въ покр0въ и3 въ сокровeніе t жeстости и3 дождS.
Κεφάλαιο 5
Главa є7
1
1
ΑΣΩ δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ἆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι. Воспою2 нн7э возлю1бленному пёснь возлю1бленнагw моегw2 віногрaду моемY: віногрaдъ бhсть возлю1бленному въ р0зэ, на мёстэ тyчнэ:
2
2
καὶ φραγμὸν περιέθηκα καὶ ἐχαράκωσα καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρὴχ καὶ ὠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας. и3 њграждeніемъ њгради1хъ и3 њкопaхъ, и3 насади1хъ л0зу и3збрaнну, и3 создaхъ ст0лпъ посредЁ є3гw2, и3 предточи1ліе и3скопaхъ въ нeмъ, и3 ждaхъ, да сотвори1тъ гр0здіе, и3 сотвори2 тeрніе.
3
3
καὶ νῦν, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα, κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀναμέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου. И# нн7э, живyщіи во їеrли1мэ и3 человёче їyдинъ, суди1те междY мн0ю и3 віногрaдомъ мои1мъ.
4
4
τί ποιήσω ἔτι τῷ ἀμπελώνί μου καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ; διότι ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας. Что2 сотворю2 є3щE віногрaду моемY, и3 не сотвори1хъ є3мY; занeже ждaхъ, да сотвори1тъ гр0здіе, сотвори1 же тeрніе.
5
5
νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐγὼ ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου· ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν, καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα· Нн7э ќбw возвэщY вaмъ, что2 ѓзъ сотворю2 віногрaду моемY: tимY њграждeніе є3гw2, и3 бyдетъ въ разграблeніе: и3 разорю2 стёну є3гw2, и3 бyдетъ въ попрaніе.
6
6
καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελωνά μου καὶ οὐ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ, καὶ ἀναβήσονται εἰς αὐτὸν ὡς εἰς χέρσον ἄκανθαι· καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν. И# њстaвлю віногрaдъ м0й, и3 ктомY не њбрёжетсz, нижE покопaетсz, и3 взhдетъ на нeмъ, ћкоже на лzди1нэ, тeрніе: и3 њблакHмъ заповёмъ, є4же не њдожди1ти на него2 дождS.
7
7
ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν. Віногрaдъ бо гDа саваHfа, д0мъ ї}левъ є4сть, и3 человёкъ їyдинъ н0вый сaдъ возлю1бленный: ждaхъ, да сотвори1тъ сyдъ, сотвори1 же беззак0ніе, и3 не прaвду, но в0пль.
8
8
Οὐαὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν πρὸς οἰκίαν καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι. μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆς γῆς; Г0ре совокуплsющымъ д0мъ къ д0му и3 село2 къ селY приближaющымъ, да бли1жнему tи1мутъ что2: є3дA вселитeсz є3ди1ни на земли2;
9
9
ἠκούσθη γὰρ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου σαβαὼθ ταῦτα· ἐὰν γὰρ γένωνται οἰκίαι πολλαί, εἰς ἔρημον ἔσονται μεγάλαι καὶ καλαί, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐταῖς. Ўслhшашасz бо во ўшесёхъ гDа саваHfа сі‰: ѓще бо бyдутъ д0мове мн0зи, въ запустёніе бyдутъ вели1цыи и3 д0бріи, и3 не бyдутъ живyщіи въ ни1хъ:
10
10
οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν, καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβας ἓξ ποιήσει μέτρα τρία. и3дёже бо воз8wрю1тъ дeсzть супр{гъ волHвъ, сотвори1тъ корчaгъ є3ди1нъ, и3 сёzй ґртав†съ шeсть сотвори1тъ мBры три2.
11
11
Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τὸ πρωΐ, καὶ τὰ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ· ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει. Г0ре востаю1щымъ заyтра и3 сікeръ гонsщымъ, ждyщымъ вeчера: він0 бо сожжeтъ |:
12
12
μετὰ γὰρ κιθάρας καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τὸν οἶνον πίνουσι, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι. со гyсльми бо и3 пэвни1цами, и3 тmмп†ны и3 свирёльми віно2 пію1тъ, на дэлa же гDнz не взирaютъ и3 дёлъ рукY є3гw2 не помышлsютъ.
13
13
τοίνυν αἰχμάλωτος ὁ λαός μου ἐγενήθη διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺς τὸν Κύριον, καὶ πλῆθος ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λιμὸν καὶ δίψος ὕδατος. U5бо плэнeни бhша лю1діе мои2, за є4же не вёдэти и5мъ гDа, и3 мн0жество бhсть мeртвыхъ глaда рaди и3 жaжди воднhz.
14
14
καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν, καὶ καταβήσονται οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆς. И# разшири2 ѓдъ дyшу свою2 и3 развeрзе ўстA сво‰, є4же не престaти: и3 сни1дутъ слaвніи и3 вели1цыи и3 богaтіи и3 губи1теліе и4хъ и3 веселsйсz въ нeмъ:
15
15
καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωπος, καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετέωροι ταπεινωθήσονται. и3 смири1тсz человёкъ, и3 њбезчeститсz мyжъ, и3 џчи высокоглsдающіи смирsтсz.
16
16
καὶ ὑψωθήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ. И# вознесeтсz гDь саваHfъ въ судЁ, и3 бGъ с™hй прослaвитсz въ прaвдэ:
17
17
καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται. и3 ўпасyтсz расхищeнніи ћкw ю3нцы2, и3 пусты6ни плэнeнныхъ ѓгнцы поzдsтъ.
18
18
οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεως τὰς ἀνομίας, Г0ре привлачaющымъ грэхи2 ћкw ќжемъ д0лгимъ, и3 ћкw и4га ю4нична ремeнемъ беззакHніz сво‰,
19
19
οἱ λέγοντες· τὸ τάχος ἐγγισάτω ἃ ποιήσει, ἵνα ἴδωμεν, καὶ ἐλθάτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ἵνα γνῶμεν. глаг0лющымъ: ск0рw да прибли1жатсz, ±же сотвори1тъ, да ви1димъ, и3 да пріи1детъ совётъ с™aгw ї}лева, да разумёемъ.
20
20
Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Г0ре глаг0лющымъ лукaвое д0брое, и3 д0брое лукaвое, полагaющымъ тмY свётъ, и3 свётъ тмY, полагaющымъ г0рькое слaдкое, и3 слaдкое г0рькое.
21
21
Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες. Г0ре, и5же мyдри въ себЁ сами1хъ и3 пред8 соб0ю разyмни.
22
22
οὐαὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν, οἱ πίνοντες τὸν οἶνον καὶ οἱ δυνάσται οἱ κεραννύντες τὰ σίκερα, Г0ре крBпкимъ вaшымъ, віно2 пію1щымъ, и3 вельм0жамъ растворsющымъ сікeръ,
23
23
οἱ δικαιοῦντες τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντες. њправдaющымъ нечести1ва дарHвъ рaди, и3 є4же є4сть првdное првdнагw взeмлющымъ t негw2.
24
24
διὰ τοῦτο ὃν τρόπον καυθήσεται καλάμη ὑπὸ ἄνθρακος πυρὸς καὶ συγκαυθήσεται ὑπὸ φλογὸς ἀνειμένης, ἡ ρίζα αὐτῶν ὡς χνοῦς ἔσται καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ὡς κονιορτὸς ἀναβήσεται· οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου σαβαώθ, ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου ᾿Ισραὴλ παρώξυναν. Сегw2 рaди ћкоже сгори1тъ тр0сть t ќгліz џгненнагw и3 сожжeтсz t плaмене разгорёвшагwсz, к0рень и4хъ ћкw пeрсть бyдетъ, и3 цвётъ и4хъ ћкw прaхъ взhдетъ: не восхотёша бо зак0на гDа саваHfа, но сл0во с™aгw ї}лева раздражи1ша.
25
25
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος σαβαὼθ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ παρωξύνθη τὰ ὄρη, καὶ ἐγενήθη τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ. καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔτι χεὶρ ὑψηλή. И# воз8zри1сz гнёвомъ гDь саваHfъ на лю1ди сво‰, и3 наложи2 рyку свою2 на ни1хъ, и3 порази2 и5хъ: и3 раздражи1шасz г0ры, и3 бhша трyпи и4хъ ћкw гн0й посредЁ пути2. И# во всёхъ си1хъ не tврати1сz ћрость є3гw2, но є3щE рукA є3гw2 высокA.
26
26
τοιγαροῦν ἀρεῖ σύσσημον ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς μακρὰν καὶ συριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ ταχὺ κούφως ἔρχονται· Воздви1гнетъ ќбw знaменіе во kзhцэхъ сyщихъ далeче и3 позви1ждетъ и5мъ t конє1цъ земли2, и3 сE, ск0рw лeгцэ грzдyтъ:
27
27
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ κοπιάσουσιν οὐδὲ νυστάξουσιν οὐδὲ κοιμηθήσονται, οὐδὲ λύσουσι τὰς ζώνας αὐτῶν ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ραγῶσιν οἱ ἱμάντες τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν· не взaлчутъ, ни ўтрудsтсz, ни воздрeмлютъ, ни поспsтъ, ни распоsшутъ п0zсwвъ свои1хъ t чрeслъ свои1хъ, нижE раст0ргнутсz ремє1ни сапогHвъ и4хъ:
28
28
ὧν τὰ βέλη ὀξέα ἐστὶ καὶ τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα, οἱ πόδες τῶν ἵππων αὐτῶν ὡς στερεὰ πέτρα ἐλογίσθησαν, οἱ τροχοὶ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ὡς καταιγίς. и4хже стрёлы nстры6 сyть, и3 лyцы и4хъ напрzжeни: кwпhта к0ней и4хъ ћкw твeрдъ кaмень вмэни1шасz, колeса колесни1цъ и4хъ ћкw бyрz.
29
29
ὁρμῶσιν ὡς λέοντες καὶ παρέστηκαν ὡς σκύμνοι λέοντος· καὶ ἐπιλήψεται καὶ βοήσει ὡς θηρίον καὶ ἐκβαλεῖ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ρυόμενος αὐτούς. Kрsтсz ћкw льв0ве, и3 предстaша ћкw льви6чища: и3 и4метъ, и3 возопіeтъ ћкw ѕвёрь, и3 и3звeржетъ, и3 не бyдетъ teмлющагw и5хъ.
30
30
καὶ βοήσει δι᾿ αὐτοὺς τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς φωνὴ θαλάσσης κυμαινούσης· καὶ ἐμβλέψονται εἰς τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ σκότος σκληρὸν ἐν τῇ ἀπορίᾳ αὐτῶν. И# возопіeтъ и4хъ рaди въ т0й дeнь, ћкw шyмъ м0рz волнyющасz: и3 воззрsтъ на зeмлю, и3 сE, тмA жeстока въ недоумёніи и4хъ.
Κεφάλαιο 6
Главa ѕ7
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν ᾿Οζίας ὁ βασιλεύς, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ. И# бhсть въ лёто, въ нeже ќмре nзjа цaрь, ви1дэхъ гDа сэдsща на пrт0лэ выс0цэ и3 превознесeннэ, и3 и3сп0лнь д0мъ слaвы є3гw2.
2
2
καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ, ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνὶ καὶ ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ταῖς μὲν δυσὶ κατεκάλυπτον τὸ πρόσωπον, ταῖς δὲ δυσὶ κατεκάλυπτον τοὺς πόδας καὶ ταῖς δυσὶν ἐπέταντο. И# серафjми стоsху w4крестъ є3гw2, шeсть кри1лъ є3ди1ному и3 шeсть кри1лъ друг0му: и3 двэмA ќбw покрывaху ли1ца сво‰, двэмa же покрывaху н0ги сво‰ и3 двэмA летaху.
3
3
καὶ ἐκέκραγεν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον καὶ ἔλεγον· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. И# взывaху дрyгъ ко дрyгу и3 глаг0лаху: с™ъ, с™ъ, с™ъ гDь саваHfъ: и3сп0лнь всS землS слaвы є3гw2.
4
4
καὶ ἐπήρθη τὸ ὑπέρθυρον ἀπὸ τῆς φωνῆς, ἧς ἐκέκραγον, καὶ ὁ οἶκος ἐπλήσθη καπνοῦ. И# взsсz наддвeріе t глaса, и4мже вопіsху, и3 д0мъ нап0лнисz дhма.
5
5
καὶ εἶπον· ὦ τάλας ἐγώ, ὅτι κατανένυγμαι, ὅτι ἄνθρωπος ὢν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος ἐγὼ οἰκῶ καὶ τὸν βασιλέα Κύριον σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου. И# рек0хъ: q, њкаsнный ѓзъ, ћкw ўмили1хсz, ћкw человёкъ сhй и3 нечи6сты ўстнЁ и3мhй, посредЁ людjй нечи6стыz ўстнЁ и3мyщихъ ѓзъ живY: и3 цRS гDа саваHfа ви1дэхъ nчи1ма мои1ма.
6
6
καὶ ἀπεστάλη πρός με ἓν τῶν Σεραφίμ, καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα, ὃν τῇ λαβίδι ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, И# п0сланъ бhсть ко мнЁ є3ди1нъ t серафjмwвъ, и3 въ руцЁ своeй и3мsше ќгль горsщь, є3г0же клещaми взsтъ t nлтарS,
7
7
καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ. и3 прикоснyсz ўстнaмъ мои6мъ и3 речE: сE, прикоснyсz сіE ўстнaмъ твои6мъ, и3 tи1метъ беззакHніz тво‰ и3 грэхи2 тво‰ њчcтитъ.
8
8
καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς Κυρίου λέγοντος· τίνα ἀποστείλω, καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον; καὶ εἶπα· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι· ἀπόστειλόν με. И# слhшахъ глaсъ гDа гlюща: кого2 послю2, и3 кто2 п0йдетъ къ лю1демъ си6мъ; И# рек0хъ: сE, ѓзъ є4смь, посли2 мS.
9
9
καὶ εἶπε· πορεύθητι καὶ εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ· ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε· И# речE: и3ди2 и3 рцы2 лю1демъ си6мъ: слyхомъ ўслhшите, и3 не ўразумёете: и3 ви1дzще ќзрите, и3 не ўви1дите:
10
10
ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. њдебелё бо сeрдце людjй си1хъ, и3 ўши1ма свои1ма тsжкw слhшаша, и3 џчи свои2 смежи1ша, да не когдA ќзрzтъ nчи1ма и3 ўши1ма ўслhшатъ, и3 сeрдцемъ ўразумёютъ и3 њбратsтсz, и3 и3сцэлю2 |.
11
11
καὶ εἶπα· ἕως πότε Κύριε; καὶ εἶπεν· ἕως ἂν ἐρημωθῶσι πόλεις παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι καὶ οἶκοι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους, καὶ ἡ γῆ καταλειφθήσεται ἔρημος. И# рек0хъ: док0лэ, гDи; И# речE: д0ндеже њпустёютъ грaди, t є4же ненаселє1нымъ бhти, и3 д0мы, t є4же не бhти человёкwмъ, и3 землS њстaнетсz пустA.
12
12
καὶ μετὰ ταῦτα μακρυνεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πληθυνθήσονται οἱ ἐγκαταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς· И# посeмъ продолжи1тъ бGъ человёки, и3 ўмн0жатсz њстaвльшіисz на земли2.
13
13
καὶ ἔτι ἐπ᾿ αὐτῆς ἔστι τὸ ἐπιδέκατον, καὶ πάλιν ἔσται εἰς προνομὴν ὡς τερέβινθος καὶ ὡς βάλανος, ὅταν ἐκπέσῃ ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς. И# є3щE на нeй є4сть десzти1на, и3 пaки бyдетъ въ расхищeніе ћкоже теревjнfъ и3 ћкw жeлудь, є3гдA и3спадeтъ и3з8 плю1ски своеS: сёмz с™о стоsніе є3гw2.
Κεφάλαιο 7
Главa з7
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῎Αχαζ τοῦ ᾿Ιωάθαμ τοῦ υἱοῦ ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα, ἀνέβη Ρασεὶμ βασιλεὺς ᾿Αρὰμ καὶ Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν. И# бhсть во дни6 ґхaза сhна їwаfaмлz, сhна nзjи, царS їyдина, взhде расjнъ цaрь ґрaмль, и3 факeй сhнъ ромелjевъ, цaрь ї}левъ, на їеrли1мъ, воевaти на него2, и3 не возмог0ша разори1ти є3го2.
2
2
καὶ ἀνηγγέλη εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ λέγων· συνεφώνησεν ᾿Αρὰμ πρὸς τὸν ᾿Εφραίμ· καὶ ἐξέστη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐν δρυμῷ ξύλον ὑπὸ πνεύματος σαλευθῇ. И# возвэсти1сz въ домY давjдовэ, глаг0лz: совэщaсz ґрaмъ со є3фрeмомъ, и3 ўжасeсz душA є3гw2 и3 душA людjй є3гw2, ћкоже въ дубрaвэ дрeво вётромъ восколeблетсz.
3
3
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν· ἔξελθε εἰς συνάντησιν ῎Αχαζ σὺ καὶ ὁ καταλειφθεὶς ᾿Ιασοὺβ ὁ υἱός σου πρὸς τὴν κολυμβήθραν τῆς ἄνω ὁδοῦ τοῦ ἀγροῦ τοῦ κναφέως И# речE гDь ко и3сaіи: и3зhди во срётеніе ґхaзу ты2 и3 њстaвыйсz їасyвъ сhнъ тв0й, къ купёли г0рнzгw пути2 селA бэли1лнича,
4
4
καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· φυλάξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ, μηδὲ ἡ ψυχή σου ἀσθενείτω ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων· ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται, πάλιν ἰάσομαι. и3 речeши є3мY: блюди2, є4же молчaти, и3 не б0йсz, нижE душA твоS да и3знем0жетъ t двою2 дрє1ву главeнь дымsщихсz си1хъ: є3гдa бо гнёвъ ћрости моеS бyдетъ, пaки и3сцэлю2.
5
5
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Αρὰμ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὅτι ἐβουλεύσαντο βουλὴν πονηρὰν περὶ σοῦ λέγοντες· Сhнъ же ґрaмль и3 сhнъ ромелjевъ ћкw совэщaста совётъ лукaвый на тS, глаг0люще:
6
6
ἀναβησόμεθα εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ συλλαλήσαντες αὐτοῖς, ἀποστρέψομεν αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς καὶ βασιλεύσομεν αὐτοῖς τὸν υἱὸν Ταβεήλ· взhдемъ во їудeю, и3 собесёдовавше съ ни1ми tврати1мъ | къ нaмъ и3 воцари1мъ въ нeй сhна тавеи1лева:
7
7
τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· οὐ μὴ μείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη οὐδὲ ἔσται· сі‰ же гlетъ гDь саваHfъ: не пребyдетъ совётъ сeй, нижE сбyдетсz,
8
8
ἀλλ᾿ ἡ κεφαλὴ ᾿Αρὰμ Δαμασκὸς καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ρασεὶμ — ἀλλ᾿ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία ᾿Εφραὶμ ἀπὸ λαοῦ — но главA ґрaму дамaскъ, и3 главA дамaску расjнъ: но є3щE шестьдесsтъ и3 пsть лётъ, њскудёетъ цaрство є3фрeмово t людjй,
9
9
καὶ ἡ κεφαλὴ ᾿Εφραὶμ Σομόρων, καὶ ἡ κεφαλὴ Σομόρων υἱὸς τοῦ Ρομελίου· καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνιῆτε. — главa же є3фрeмови соморHнъ, и3 главA соморHну сhнъ ромелjевъ: и3 ѓще не ўвёрите, нижE и4мате разумёти.
10
10
Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ ῎Αχαζ λέγων· И# приложи2 гDь гlати ко ґхaзу, рекjй:
11
11
αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος. проси2 себЁ знaменіz t гDа бGа твоегw2 во глубинY, и3ли2 въ высотY.
12
12
καὶ εἶπεν ῎Αχαζ· οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ᾿ οὐ μὴ πειράσω Κύριον. И# речE ґхaзъ: не и4мамъ проси1ти, нижE и3скушY гDа.
13
13
καὶ εἶπεν· ἀκούσατε δή, οἶκος Δαυίδ· μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις; καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα; И# речE (и3сaіа): слhшите u5бо, д0ме давjдовъ: є3дA мaло вaмъ є4сть трyдъ даsти человёкwмъ, и3 кaкw даетE гDеви трyдъ;
14
14
διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ· Сегw2 рaди дaстъ гDь сaмъ вaмъ знaменіе: сE, дв7а во чрeвэ зачнeтъ и3 роди1тъ сн7а, и3 наречeши и4мz є3мY є3мманyилъ:
15
15
βούτυρον καὶ μέλι φάγεται· πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρά, ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν· мaсло и3 мeдъ снёсть, прeжде нeже разумёти є3мY и3зв0лити ѕл†z, и3ли2 и3збрaти благ0е:
16
16
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν, καὶ καταλειφθήσεται ἡ γῆ, ἣν σὺ φοβῇ, ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων. занE прeжде нeже разумёти nтрочaти благ0е и3ли2 ѕл0е, tри1нетъ лукaвое, є4же и3збрaти благ0е, и3 њстaвитсz землS, є3sже ты2 бои1шисz, t лицA двyхъ царeй.
17
17
ἀλλὰ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας, αἳ οὔπω ἥκασιν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀφεῖλεν ᾿Εφραὶμ ἀπὸ ᾿Ιούδα τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων. Но наведeтъ гDь на тS и3 на лю1ди тво‰ и3 на д0мъ nтцA твоегw2 дни6, и5же є3щE не пришли2, t днE въ џньже tS є3фрeма t їyды, царS ґссmрjйска.
18
18
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ Κύριος μυίαις, ὃ κυριεύει μέρος ποταμοῦ Αἰγύπτου, καὶ τῇ μελίσσῃ, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ ᾿Ασσυρίων, И# бyдетъ въ т0й дeнь, позви1ждетъ гDь мyхамъ, ±же владёютъ чaстію рэки2 є3гЂпетскіz, и3 пчелЁ, ћже є4сть во странЁ ґссmрjйстэй:
19
19
καὶ ἐλεύσονται πάντες καὶ ἀναπαύσονται ἐν ταῖς φάραγξι τῆς χώρας καὶ ἐν ταῖς τρώγλαις τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς πᾶσαν ραγάδα καὶ ἐν παντὶ ξύλῳ. и3 пріи1дутъ вси2 и3 почjютъ въ дeбрехъ страны2 и3 въ пещeрахъ кaменныхъ, и3 во вертeпэхъ и3 во всsцэй разсёлинэ и3 во всsцэмъ дрeвэ.
20
20
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ξυρήσει Κύριος τῷ ξυρῷ τῷ μεγάλῳ καὶ μεμεθυσμένῳ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ποταμοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων, τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας τῶν ποδῶν, καὶ τὸν πώγωνα ἀφελεῖ. Въ дeнь џный њбрjетъ гDь бри1твою наsтою њб8 nнY странY рэки2 царS ґссmрjйска, главY и3 власы2 н0гъ, и3 брадY tи1метъ.
21
21
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θρέψει ἄνθρωπος δάμαλιν βοῶν καὶ δύο πρόβατα, И# бyдетъ въ т0й дeнь, корми1ти бyдетъ человёкъ ю4ницу t волHвъ и3 двЁ џвцэ:
22
22
καὶ ἔσται ἀπὸ τοῦ πλεῖστον ποιεῖν, γάλα, βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πᾶς ὁ καταλειφθεὶς ἐπὶ τῆς γῆς. и3 бyдетъ t мн0жества творeніz млeчнагw, мaсло и3 мeдъ снёсть всsкъ њстaвыйсz на земли2.
23
23
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη πᾶς τόπος, οὗ ἐὰν ὦσι χίλιαι ἄμπελοι χιλίων σίκλων, εἰς χέρσον ἔσονται καὶ εἰς ἄκανθαν· И# бyдетъ въ т0й дeнь, всsко мёсто, и3дёже ѓще бyдетъ тhсzща л0зъ віногрaда, по тhсzщи с‡кль, въ лzди1ну бyдетъ и3 въ тeрніе:
24
24
μετὰ βέλους καὶ τοξεύματος εἰσελεύσονται ἐκεῖ, ὅτι χέρσος καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ. со стрэл0ю и3 лyкомъ вни1дутъ тaмw, ћкw лzди1ною и3 тeрніемъ бyдетъ всS землS:
25
25
καὶ πᾶν ὄρος ἀροτριώμενον ἀροτριωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐκεῖ φόβος· ἔσται γὰρ ἀπὸ τῆς χέρσου καὶ ἀκάνθης εἰς βόσκημα προβάτου καὶ καταπάτημα βοός. и3 всsка горA њрeмаz воз8wрeтсz, не нaйдетъ тaмw стрaхъ: бyдетъ t лzди1ны и3 t тeрніz пaству nвцaмъ и3 въ попрaніе волY.
Κεφάλαιο 8
Главa }
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· λάβε σεαυτῷ τόμον καινοῦ μεγάλου καὶ γράψον εἰς αὐτὸν γραφίδι ἀνθρώπου· τοῦ ὀξέως προνομὴν ποιῆσαι σκύλων· πάρεστι γάρ. И# речE гDь ко мнЁ: пріими2 себЁ сви1токъ н0въ вели1къ и3 напиши2 въ нeмъ писaломъ человёчимъ, є4же ск0рw плэнeніе сотвори1ти корhстей, приспё бо:
2
2
καὶ μάρτυράς μοι ποίησον πιστοὺς ἀνθρώπους, τὸν Οὐρίαν καὶ Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου. и3 свидBтели мнЁ сотвори2 вBрны человёки, ўрjю їерeа и3 захaрію сhна варахjина.
3
3
καὶ προσῆλθον πρὸς τὴν προφῆτιν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν. καὶ εἶπε Κύριός μοι· κάλεσον τὸν ὄνομα αὐτοῦ Ταχέως σκύλευσον, ὀξέως προνόμευσον· И# приступи1хъ ко прbр0чицэ, и3 во чрeвэ зачaтъ и3 роди2 сhна. И# речE гDь мнЁ: нарцы2 и4мz є3мY: ск0рw плэни2, нaглw расхи1ти,
4
4
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα, λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως ᾿Ασσυρίων. занE прeжде нeже разумёти nтрочaти назвaти nтцA и3ли2 мaтерь, пріи1метъ си1лу дамaскову, и3 кwрhсти самар‡йскіz пред8 царeмъ ґссmрjйскимъ.
5
5
καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαί μοι ἔτι· И# приложи2 гDь гlати ко мнЁ є3щE, гlz:
6
6
διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν λαὸν τοῦτον τὸ ὕδωρ τοῦ Σιλωὰμ τὸ πορευόμενον ἡσυχῆ, ἀλλὰ βούλεσθαι ἔχειν τὸν Ρασεὶμ καὶ τὸν υἱὸν Ρομελίου βασιλέα ἐφ᾿ ὑμῶν, понeже не восхотёша лю1діе сjи воды2 сілwaмли текyщіz ти1сэ, но восхотёша и3мёти рассHна и3 сhна ромелjева царS над8 вaми,
7
7
διὰ τοῦτο ἰδοὺ Κύριος ἀνάγει ἐφ᾿ ὑμᾶς τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ τὸ ἰσχυρὸν καὶ τὸ πολύ, τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ· καὶ ἀναβήσεται ἐπὶ πᾶσαν φάραγγα ὑμῶν καὶ περιπατήσει ἐπὶ πᾶν τεῖχος ὑμῶν сегw2 рaди сE, возв0дитъ гDь на вы2 в0ду рэки2 си1льну и3 мн0гу, царS ґссmрjйска и3 слaву є3гw2: и3 взhдетъ на всsку дeбрь вaшу, и3 њбhдетъ всsку стёну вaшу,
8
8
καὶ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας ἄνθρωπον, ὃς δυνήσεται κεφαλὴν ἆραι ἢ δυνατὸν συντελέσασθαί τι, καὶ ἔσται ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ὥστε πληρῶσαι τὸ πλάτος τῆς χώρας σου· μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. и3 tи1метъ t їудeи человёка, и4же возм0жетъ главY воздви1гнути, и3ли2 могyщаго что2 соверши1ти: и3 бyдетъ п0лкъ є3гw2, во є4же нап0лнити ширинY страны2 твоеS, съ нaми бGъ!
9
9
γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ἐπακούσατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, ἰσχυκότες ἡττᾶσθε· ἐὰν γὰρ πάλιν ἰσχύσητε, πάλιν ἡττηθήσεσθε. Разумёйте, kзhцы, и3 покарsйтесz, ўслhшите дaже до послёднихъ земли2: могyщіи, покарsйтесz: ѓще бо пaки возм0жете, пaки побёждени бyдете,
10
10
καὶ ἣν ἂν βουλεύσησθε βουλήν, διασκεδάσει Κύριος, καὶ λόγον ὃν ἂν εἴπητε, οὐ μὴ ἐμμείνῃ ἐν ὑμῖν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. и3 и4же ѓще совётъ совэщaете, разори1тъ гDь, и3 сл0во, є4же ѓще возглаг0лете, не пребyдетъ въ вaсъ, ћкw съ нaми бGъ.
11
11
Οὕτω λέγει Κύριος· τῇ ἰσχυρᾷ χειρὶ ἀπειθοῦσι τῇ πορείᾳ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ τούτου λέγοντες· Тaкw гlетъ гDь: крёпкою рук0ю не покарsютсz хождeнію пути2 людjй си1хъ, глаг0люще:
12
12
μήποτε εἴπητε σκληρόν· πᾶν γάρ, ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ λαὸς οὗτος, σκληρόν ἐστι· τὸν δὲ φόβον αὐτοῦ οὐ μὴ φοβηθῆτε, οὐδ᾿ οὐ μὴ ταραχθῆτε· да не когдA рекyтъ: жeстоко: всe бо, є4же ѓще рекyтъ лю1діе сjи, жeстоко є4сть: стрaха же и4хъ не ўб0йтесz, нижE возмzти1тесz.
13
13
Κύριον αὐτὸν ἁγιάσατε, καὶ αὐτὸς ἔσται σου φόβος. ГDа си1лъ, того2 њсвzти1те, и3 т0й бyдетъ тебЁ въ стрaхъ.
14
14
καὶ ἐὰν ἐπ᾿ αὐτῷ πεποιθὼς ἦς, ἔσται σοι εἰς ἁγίασμα καὶ οὐχ ὡς λίθου προσκόμματι συναντήσεσθε αὐτῷ, οὐδὲ ὡς πέτρας πτώματι· οἱ δὲ οἶκοι ᾿Ιακὼβ ἐν παγίδι, καὶ ἐν κοιλάσματι ἐγκαθήμενοι ἐν ῾Ιερουσαλήμ. И# ѓще бyдеши ўповaz на него2, бyдетъ тебЁ во њсщ7eніе, ґ не ћкоже њ кaмень претыкaніz преткнeшисz, нижE ћкw њ кaмень падeніz: д0мове же ї†кwвли въ прyглэ, и3 въ разд0ліи сэдsщіи во їеrли1мэ.
15
15
διὰ τοῦτο ἀδυνατήσουσιν ἐν αὐτοῖς πολλοὶ καὶ πεσοῦνται καὶ συντριβήσονται, καὶ ἐγγιοῦσι καὶ ἁλώσονται ἄνθρωποι ἐν ἀσφαλείᾳ. — Сегw2 рaди и3знем0гутъ въ ни1хъ мн0зи, и3 падyтъ, и3 сокрушaтсz, и3 прибли1жатсz, и3 ћти бyдутъ человёцы въ твердhни сyще.
16
16
Τότε φανεροὶ ἔσονται οἱ σφραγιζόμενοι τὸν νόμον τοῦ μὴ μαθεῖν. ТогдA kвлeни бyдутъ печатлёющіи зак0нъ, є4же не ўчи1тисz.
17
17
καὶ ἐρεῖ· μενῶ τὸν Θεὸν τὸν ἀποστρέψαντα τὸ πρόσωπόν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ. И# речeтъ: пождY бGа tврaщшагw лицE своE t д0му їaкwвлz и3 ўповaz бyду нaнь.
18
18
ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός, καὶ ἔσται σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ὃς κατοικεῖ ἐν τῷ ὄρει Σιών. СE, ѓзъ и3 дёти, ±же ми2 дадE бGъ: и3 бyдутъ знaмєніz и3 чудесA въ домY ї}левэ t гDа саваHfа, и4же њбитaетъ на горЁ сіHнъ.
19
19
καὶ ἐὰν εἴπωσι πρὸς ὑμᾶς· ζητήσατε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς γῆς φωνοῦντας, τοὺς κενολογοῦντας, οἳ ἐκ τῆς κοιλίας φωνοῦσιν, οὐχὶ ἔθνος πρὸς Θεὸν αὐτοῦ ἐκζητήσουσι; τί ἐκζητοῦσι περὶ τῶν ζώντων τοὺς νεκρούς; И# ѓще рекyтъ къ вaмъ: и3зыщи1те чревоволшeбникwвъ и3 t земли2 возглашaющихъ, тщесл0вующихъ, и5же t чрeва глашaютъ, не kзhкъ ли къ бGу своемY взhщетъ; что2 и3спытyютъ мє1ртвыz њ живhхъ;
20
20
νόμον γὰρ εἰς βοήθειαν ἔδωκεν, ἵνα εἴπωσιν οὐχ ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, περὶ οὗ οὐκ ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ. Зак0нъ бо въ п0мощь дадE, да рекyтъ не ћкоже сл0во сіE, зaньже не лёть дaры даsти.
21
21
καὶ ἥξει ἐφ᾿ ὑμᾶς σκληρὰ λιμὸς καὶ ἔσται ὡς ἂν πεινάσητε, λυπηθήσεσθε καὶ κακῶς ἐρεῖτε τὸν ἄρχοντα καὶ τὰ πάτρια, καὶ ἀναβλέψονται εἰς τὸν οὐρανὸν ἄνω, И# пріи1детъ на вы2 жeстокъ глaдъ, и3 бyдетъ, є3гдA взaлчете, ск0рбни бyдете и3 ѕло2 речeте кнsзю и3 nтeчеству:
22
22
καὶ εἰς τὴν γῆν κάτω ἐμβλέψονται, καὶ ἰδοὺ ἀπορία στενὴ καὶ σκότος, θλίψις καὶ στενοχωρία καὶ σκότος, ὥστε μὴ βλέπειν, καὶ οὐκ ἀπορηθήσεται ὁ ἐν στενοχωρίᾳ ὢν ἕως καιροῦ. и3 воззрsтъ на нeбо горЁ, и3 на зeмлю ни1зу при1зрzтъ, и3 сE, скyдость тёсна и3 тмA, ск0рбь и3 тэснотA и3 тмA, ћкоже не ви1дэти: и3 не њскудёетъ въ тёснотэ сhй дaже до врeмене.
Κεφάλαιο 9
Главa f7
1
1
ΤΟΥΤΟ πρῶτον πίε, ταχὺ ποίει, χώρα Ζαβουλών, ἡ γῆ Νεφθαλὶμ ὁδὸν θαλάσσης καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τὴν παραλίαν κατοικοῦντες καὶ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, τὰ μέρη τῆς ᾿Ιουδαίας. СіE прeжде и3спjй, ск0рw твори2, страно2 завулHнz и3 землE нефfалjмлz, и3 пр0чіи при м0ри живyщіи, и3 њб8 nнY странY їoрдaна, галілeа kзhкwвъ.
2
2
ὁ λαὸς ὁ πορευόμενος ἐν σκότει, ἴδετε φῶς μέγα· οἱ κατοικοῦντες ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς λάμψει ἐφ᾿ ὑμᾶς. Лю1діе ходsщіи во тмЁ ви1дэша свётъ вeлій: живyщіи во странЁ и3 сёни смeртнэй, свётъ возсіsетъ на вы2.
3
3
τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ, ὃ κατήγαγες ἐν εὐφροσύνῃ σου, καὶ εὐφρανθήσονται ἐνώπιόν σου ὡς οἱ εὐφραινόμενοι ἐν ἀμήτῳ καὶ ὃν τρόπον οἱ διαιρούμενοι σκῦλα. Мн0жайшіи лю1діе, ±же и3звeлъ є3си2, въ весeліи твоeмъ: и3 возвеселsтсz пред8 тоб0ю, ћкоже веселsщіисz въ жaтву, и3 ћкоже веселsтсz дэлsщіи коры6сти.
4
4
διότι ἀφῄρηται ὁ ζυγὸς ὁ ἐπ᾿ αὐτῶν κείμενος καὶ ἡ ράβδος ἡ ἐπὶ τοῦ τραχήλου αὐτῶν· τὴν γὰρ ράβδον τῶν ἀπαιτούντων διεσκέδασε Κύριος, ὡς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπὶ Μαδιάμ. ЗанE tsтсz kрeмъ лежaй на ни1хъ, и3 жeзлъ, и4же на вhи и4хъ: жeзлъ бо и3стzзyющихъ разсhпа гDь, ћкоже въ дeнь, и4же на мадіaма.
5
5
ὅτι πᾶσαν στολὴν ἐπισυνηγμένην δόλῳ καὶ ἱμάτιον μετὰ καταλλαγῆς ἀποτίσουσι καὶ θελήσουσιν εἰ ἐγενήθησαν πυρίκαυστοι. Ћкw всsкую nдeжду с0бранну лeстію и3 ри1зу съ примирeніемъ tдадyтъ, и3 восхотsтъ, да бhша nгнeмъ сожжeны бhли.
6
6
ὅτι παιδίον ἐγενήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελός, θαυμαστὸς σύμβουλος, Θεὸς ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος· ἐγὼ γὰρ ἄξω εἰρήνην ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, εἰρήνην καὶ ὑγίειαν αὐτῷ. Ћкw nтрочA роди1сz нaмъ, сн7ъ, и3 дадeсz нaмъ, є3гHже начaлство бhсть на рaмэ є3гw2: и3 нарицaетсz и4мz є3гw2: вели1ка совёта ѓгGлъ, чyденъ, совётникъ, бGъ крёпкій, властели1нъ, кн7зь ми1ра, nц7ъ бyдущагw вёка: приведy бо ми1ръ на кн‰зи, ми1ръ и3 здрaвіе є3мY.
7
7
μεγάλη ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ, καὶ τῆς εἰρήνης αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ὅριον ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ κατορθῶσαι αὐτὴν καὶ ἀντιλαβέσθαι αὐτῆς ἐν κρίματι καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ ζῆλος Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα. И# вeліе начaлство є3гw2, и3 ми1ра є3гw2 нёсть предёла на пrт0лэ дв7довэ и3 на цrтвэ є3гw2, и3спрaвити є5 и3 заступи1ти є3го2 въ судЁ и3 прaвдэ, tнн7э и3 до вёка: рeвность гDа саваHfа сотвори1тъ сі‰.
8
8
Θάνατον ἀπέστειλε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιακώβ, καὶ ἦλθεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, Смeрть [Е#вр.: сл0во.] послA гDь на їaкwва, и3 пріи1де на ї}лz:
9
9
καὶ γνώσονται πᾶς ὁ λαὸς τοῦ ᾿Εφραὶμ καὶ οἱ ἐγκαθήμενοι ἐν Σαμαρείᾳ ἐφ᾿ ὕβρει καὶ ὑψηλῇ καρδίᾳ λέγοντες· и3 ўразумёютъ вси2 лю1діе є3фрeмwвы и3 живyщіи въ самарjи, въ досаждeніи и3 выс0цэмъ сeрдцы глаг0люще:
10
10
πλίνθοι πεπτώκασιν, ἀλλὰ δεῦτε λαξεύσωμεν λίθους καὶ ἐκκόψωμεν συκαμίνους καὶ κέδρους καὶ οἱκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πύργον. пл‡нfы пад0ша, но пріиди1те, и3зсэчeмъ кaменіе и3 посэчeмъ черни1чіе и3 кeдры, и3 сози1ждемъ себЁ ст0лпъ.
11
11
καὶ ράξει ὁ Θεὸς τοὺς ἐπανισταμένους ἐπὶ ὄρος Σιὼν ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν διασκεδάσει, И# разруши1тъ бGъ востаю1щыz на г0ру сіHню, и3 враги2 є3гw2 разсhплетъ:
12
12
Συρίαν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ τοὺς ῞Ελληνας ἀφ᾿ ἡλίου δυσμῶν, τοὺς κατεσθίοντας τὸν ᾿Ισραὴλ ὅλῳ τῷ στόματι. ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. сmрjю t востHкъ с0лнца и3 є4ллины t зaпада с0лнца, поzдaющыz ї}лz всёми ўсты6. Во всёхъ си1хъ не tврати1сz ћрость є3гw2, но є3щE рукA є3гw2 высокA.
13
13
καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἀπεστράφη, ἕως ἐπλήγη, καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν. И# лю1діе не њбрати1шасz, д0ндеже ћзвени бhша, и3 гDа не взыскaша.
14
14
καὶ ἀφεῖλε Κύριος ἀπὸ ᾿Ισραὴλ κεφαλὴν καὶ οὐράν, μέγαν καὶ μικρὸν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, πρεσβύτην καὶ τοὺς τὰ πρόσωπα θαυμάζοντας (αὕτη ἡ ἀρχὴ) καὶ προφήτην διδάσκοντα ἄνομα (οὗτος ἡ οὐρά). И# tsтъ гDь t ї}лz главY и3 w4шибъ, вели1ка и3 мaла, во є3ди1нъ дeнь:
15
15
καὶ ἔσονται οἱ μακαρίζοντες τὸν λαὸν τοῦτον πλανῶντες καὶ πλανῶσιν, ὅπως καταπίωσιν αὐτούς. стaрца и3 чудsщихсz ли1цамъ, сіE начaло: и3 прор0ка ўчaща беззакHннаz, сeй w4шибъ.
16
16
διὰ τοῦτο ἐπὶ τοὺς νεανίσκους αὐτῶν οὐκ εὐφρανθήσεται ὁ Κύριος καὶ τοὺς ὀρφανοὺς αὐτῶν καὶ τὰς χήρας αὐτῶν οὐκ ἐλεήσει, ὅτι πάντες ἄνομοι καὶ πονηροί, καὶ πᾶν στόμα λαλεῖ ἄδικα. ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. И# бyдутъ блажaщіи людjй си1хъ льстsше, и3 льстsтъ, ћкw да поглотsтъ |.
17
17
καὶ καυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ἀνομία καὶ ὡς ἄγρωσις ξηρὰ βρωθήσεται ὑπὸ πυρός· καὶ καυθήσεται ἐν τοῖς δάσεσι τοῦ δρυμοῦ, καὶ συγκαταφάγεται τὰ κύκλῳ τῶν βουνῶν πάντα. Сегw2 рaди њ ю4ношахъ и4хъ не возвесели1тсz гDь, и3 сир0тъ и4хъ и3 вдови1цъ и4хъ не поми1луетъ: ћкw вси2 беззак0нніи и3 лукaвіи, и3 вс‰каz ўстA глаг0лютъ непрaвду. Во всёхъ си1хъ не tврати1сz ћрость є3гw2, но є3щE рукA є3гw2 высокA.
18
18
διὰ θυμὸν ὀργῆς Κυρίου συγκέκαυται ἡ γῆ ὅλη, καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς κατακεκαυμένος ὑπὸ πυρός· ἄνθρωπος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐλεήσει, И# разгори1тсz ћкw џгнь беззак0ніе, и3 ћкw тр0скотъ сухjй поzдeнъ бyдетъ nгнeмъ, и3 разгори1тсz въ чaщахъ дубрaвныхъ и3 поsстъ, ±же w4крестъ холмHвъ вс‰.
19
19
ἀλλὰ ἐκκλινεῖ εἰς τὰ δεξιά, ὅτι πεινάσει καὶ φάγεται ἐκ τῶν ἀριστερῶν, καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇ ἄνθρωπος ἔσθων τὰς σάρκας τοῦ βραχίονος αὐτοῦ. За ћрость гнёва гDнz сгорЁ всS землS, и3 бyдутъ лю1діе ћкw nгнeмъ пожжeни: человёкъ брaта своегw2 не поми1луетъ,
20
20
φάγεται γὰρ Μανασσῆς τοῦ ᾿Εφραὶμ καὶ ᾿Εφραὶμ τοῦ Μανασσῆ, ὅτι ἅμα πολιορκήσουσι τὸν ᾿Ιούδαν. ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χείρ ὑψηλή. но ўклони1тсz на дeсно, ћкw взaлчетъ, и3 снёсть t шyіихъ, и3 не насhтитсz человёкъ kдhй плHти мhшцы своеS: снёсть бо манассjй є3фрeмово, и3 є3фрeмъ манассjино, ћкw вкyпэ повою1ютъ їyду.
Κεφάλαιο 10
Главa ‹
1
1
ΟΥΑΙ τοῖς γράφουσι πονηρίαν· γράφοντες γὰρ πονηρίαν γράφουσιν Г0ре пи1шущымъ лукaвство: пи1шущіи бо лукaвство пи1шутъ,
2
2
ἐκκλίνοντες κρίσιν πτωχῶν, ἁρπάζοντες κρίμα πενήτων τοῦ λαοῦ μου, ὥστε εἶναι αὐτοῖς χήραν εἰς διαρπαγὴν καὶ ὀρφανὸν εἰς προνομήν. ўкланsюще сyдъ ўб0гихъ, восхищaюще сyдъ ни1щихъ людjй мои1хъ, ћкw бhти и5мъ вдови1цэ въ расхищeніе и3 сиротЁ въ разграблeніе.
3
3
καὶ τί ποιήσουσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς; ἡ γὰρ θλῖψις ὑμῖν πόρρωθεν ἥξει· καὶ πρὸς τίνα καταφεύξεσθε τοῦ βοηθηθῆναι; καὶ ποῦ καταλείψετε τὴν δόξαν ὑμῶν И# что2 сотворsтъ въ дeнь посэщeніz; ск0рбь бо вaмъ tдалeче пріи1детъ. И# къ комY прибёгнете, да пом0жетъ вaмъ; И# гдЁ њстaвите слaву вaшу,
4
4
τοῦ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς ἐπαγωγήν; ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. є4же не впaсти въ плэнeніе; И# под8 ўбіeными падyтъ. И# во всёхъ си1хъ не tврати1сz гнёвъ є3гw2, но є3щE рукA є3гw2 высокA.
5
5
οὐαὶ ᾿Ασσυρίοις· ἡ ράβδος τοῦ θυμοῦ μου καὶ ὀργῆς ἐστιν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν. Г0ре ґссmрjємъ, жeзлъ ћрости моеS и3 гнёвъ є4сть въ рукY и4хъ.
6
6
τὴν ὀργήν μου εἰς ἔθνος ἄνομον ἀποστελῶ καὶ τῷ ἐμῷ λαῷ συντάξω ποιῆσαι σκῦλα καὶ προνομὴν καὶ καταπατεῖν τὰς πόλεις καὶ θεῖναι αὐτὰς εἰς κονιορτόν. Гнёвъ м0й послю2 на kзhкъ беззак0ненъ, и3 свои1хъ людjй повелю2 сотвори1ти коры6сти и3 плэнeніе, и3 попрaти грaды и3 положи1ти | въ прaхъ.
7
7
αὐτὸς δὲ οὐχ οὕτως ἐνεθυμήθη καὶ τῇ ψυχῇ οὐχ οὕτως λελόγισται, ἀλλὰ ἀπαλλάξει ὁ νοῦς αὐτοῦ καὶ τοῦ ἔθνη ἐξολοθρεῦσαι οὐκ ὀλίγα. Сeй же не тaкw помhсли и3 душeю не тaкw возмнЁ: но tстyпитъ ќмъ є3гw2, и3 є4же потреби1ти kзhки не м†лы.
8
8
καὶ ἐὰν εἴπωσιν αὐτῷ· σὺ μόνος εἶ ἄρχων, И# ѓще рекyтъ є3мY: тh ли є3си2 є3ди1нъ кнsзь;
9
9
καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἔλαβον τὴν χώραν τὴν ἐπάνω Βαβυλῶνος καὶ Χαλάνης, οὗ ὁ πύργος ᾠκοδομήθη; καὶ ἔλαβον ᾿Αραβίαν καὶ Δαμασκὸν καὶ Σαμάρειαν· И# речeтъ: не взsхъ ли страны2, ћже вhше вавmлHна и3 халaни, и3дёже ст0лпъ создaнъ, и3 взsхъ ґравjю и3 дамaскъ и3 самарjю;
10
10
ὃν τρόπον ταύτας ἔλαβον ἐν τῇ χειρί μου, καὶ πάσας τὰς ἀρχὰς λήψομαι. ὀλολύξατε, τὰ γλυπτὰ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Σαμαρείᾳ· Ћкоже сі‰ взsхъ, и3 вс‰ кнzжє1ніz возмY. Возрыдaйте, и3зв†zннаz во їеrли1мэ и3 въ самарjи:
11
11
ὃν τρόπον γὰρ ἐποίησα Σαμαρείᾳ καὶ τοῖς χειροποιήτοις αὐτῆς, οὕτω ποιήσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τοῖς εἰδώλοις αὐτῆς. ћкоже бо сотвори1хъ самарjи и3 рукотворє1ннымъ є3S, тaкw сотворю2 и3 їеrли1му и3 кумjрwмъ є3гw2.
12
12
καὶ ἔσται, ὅταν συντελέσῃ Κύριος πάντα ποιῶν ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ἐπάξει ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν, τὸν ἄρχοντα τῶν ᾿Ασσυρίων, καὶ ἐπὶ τὸ ὕψος τῆς δόξης τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. И# бyдетъ, є3гдA скончaетъ гDь вс‰ творS въ горЁ сіHни и3 во їеrли1мэ, наведeтъ на ќмъ вели1кій, на кнsзz ґссmрjйска и3 на высотY слaвы џчію є3гw2.
13
13
εἶπε γάρ· ἐν τῇ ἰσχύϊ ποιήσω καὶ ἐν τῇ σοφίᾳ τῆς συνέσεως, ἀφελῶ ὅρια ἐθνῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν προνομεύσω Речe бо: крёпостію руки2 моеS сотворю2, и3 премyдростію рaзума (моегw2) tимY предёлы kзhкwвъ, и3 си1лу и4хъ плэню2,
14
14
καὶ σείσω πόλεις κατοικουμένας καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ ὡς νοσσιὰν καὶ ὡς καταλελειμμένα ὠὰ ἀρῶ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς διαφεύξεταί με ἢ ἀντείπῃ μοι. и3 сотрzсY грaды населє1ныz, и3 вселeнную всю2 њб8имY рук0ю моeю ћкw гнэздо2, и3 ћкw њстaвлєнаz ћица возмY: и3 нёсть, и4же ўбэжи1тъ менє2, и3ли2 проти1ву мнЁ речeтъ, и3 tвeрзетъ ўстA и3 глуми1тъ.
15
15
μὴ δοξασθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν αὐτῇ; ἢ ὑψωθήσεται πρίων ἄνευ τοῦ ἕλκοντος αὐτόν; ὡσαύτως ἐάν τις ἄρῃ ράβδον ἢ ξύλον. Е#дA прослaвитсz сэки1ра без8 сэкyщагw є4ю; и3ли2 вознесeтсz пилA без8 влекyщагw ю5; Тaкожде ѓще кто2 в0зметъ жeзлъ, и3ли2 дрeво: и3 не тaкw.
16
16
καὶ οὐχ οὕτως, ἀλλὰ ἀποστελεῖ Κύριος σαβαὼθ εἰς τὴν σὴν τιμὴν ἀτιμίαν, καὶ εἰς τὴν σὴν δόξαν πῦρ καιόμενον καυθήσεται. Но п0слетъ гDь саваHfъ на твою2 чeсть безчeстіе, и3 на твою2 слaву џгнь горS возгори1тсz.
17
17
καὶ ἔσται τὸ φῶς τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς πῦρ καὶ ἁγιάσει αὐτὸν ἐν πυρὶ καιομένῳ καὶ φάγεται ὡσεὶ χόρτον τὴν ὕλην. И# бyдетъ свётъ ї}левъ во џгнь, и3 њс™и1тъ є3го2 nгнeмъ горsщимъ, и3 поsстъ ћкw сёно вещество2.
18
18
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀποσβεσθήσεται τὰ ὅρη καὶ οἱ βουνοὶ καὶ οἱ δρυμοί, καὶ καταφάγεται ἀπὸ ψυχῆς ἕως σαρκῶν· καὶ ἔσται ὁ φεύγων ὡς ὁ φεύγων ἀπὸ φλογός καιομένης· Въ т0й дeнь ўгaснутъ г0ры и3 х0лми и3 дубр†вы, и3 поsстъ t души2 дaже до пл0тей: и3 бyдетъ бэжaй, ћкw бэжaй t плaмене горsща:
19
19
καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀριθμὸς ἔσονται, καὶ παιδίον γράψει αὐτούς. и3 њстaвльшіисz t ни1хъ бyдутъ въ число2, и3 nтрочA мaлое напи1шетъ |.
20
20
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐκέτι προστεθήσεται τὸ καταλειφθὲν ᾿Ισραήλ, καὶ οἱ σωθέντες τοῦ ᾿Ιακὼβ οὐκέτι μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοὺς ἀδικήσαντας αὐτούς, ἀλλὰ ἔσονται πεποιθότες ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ τῇ ἀληθείᾳ, И# бyдетъ въ т0й дeнь, не приложи1тсz ктомY њстaнокъ ї}левъ, и3 спасeнніи ї†кwвли не бyдутъ ктомY ўповaюще на њби1дэвшыz и5хъ, но бyдутъ ўповaюще на бGа с™aго ї}лева и4стиною.
21
21
καὶ ἔσται τὸ καταλειφθὲν τοῦ ᾿Ιακὼβ ἐπὶ Θεὸν ἰσχύοντα. И# њбрати1тсz њстaнокъ їaкwвль къ бGу крёпкому.
22
22
καὶ ἐὰν γένηται ὁ λαὸς ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα αὐτῶν σωθήσεται· λόγον συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ, И# ѓще бyдутъ лю1діе ї}лєвы ћкw пес0къ морскjй, њстaнокъ и4хъ спасeтсz:
23
23
ὅτι λόγον συντετμημένον Κύριος ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ. сл0во бо совершaz и3 сокращaz прaвдою, ћкw сл0во сокращeно сотвори1тъ гDь во всeй вселeннэй.
24
24
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· μὴ φοβοῦ, ὁ λαός μου, οἱ κατοικοῦντες ἐν Σιών, ἀπὸ ᾿Ασσυρίων, ὅτι ἐν ράβδῳ πατάξει σε· πληγὴν γὰρ ἐπάγω ἐπὶ σὲ τοῦ ἰδεῖν ὁδὸν Αἰγύπτου. Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь саваHfъ: не б0йтесz, лю1діе мои2, t ґссmрjанъ, живyщіи въ сіHнэ, ћкw жезл0мъ порази1тъ тS: ћзву бо нав0дитъ на тS, є4же ви1дэти пyть є3гЂпта.
25
25
ἔτι γὰρ μικρὸν καὶ παύσεται ἡ ὀργή, ὁ δὲ θυμός μου ἐπὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν· Е#щe бо мaлw, и3 престaнетъ гнёвъ, ћрость же моS на совётъ и4хъ:
26
26
καὶ ἐγερεῖ ὁ Θεὸς ἐπ᾿ αὐτοὺς κατὰ τὴν πληγὴν Μαδιὰμ ἐν τόπῳ θλίψεως, καὶ ὁ θυμὸς αὐτοῦ τῇ ὁδῷ τῇ κατὰ θάλασσαν εἰς τὴν ὁδὸν τὴν κατ᾿ Αἴγυπτον. и3 воздви1гнетъ бGъ си1лъ на нS ћзву, ћкw ћзву мадіaмлю на мёстэ ск0рби, и3 ћрость є3гw2 на пyть и4же къ м0рю, на пyть и4же во є3гЂпетъ:
27
27
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸς αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὤμου σου καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ καταφθαρήσεται ὁ ζυγὸς ἀπὸ τῶν ὤμων ὑμῶν. и3 бyдетъ въ т0й дeнь, tи1метсz и4го є3гw2 t рaмене твоегw2 и3 стрaхъ є3гw2 t тебє2, и3 согніeтъ и4го t рaменъ вaшихъ.
28
28
ἥξει γὰρ εἰς τὴν πόλιν ᾿Αγγαὶ Пріи1детъ бо во грaдъ ґггaй, и3 прeйдетъ въ магеддw2, и3 въ махмaсэ положи1тъ сосyды сво‰.
29
29
καὶ παρελεύσεται εἰς Μαγγεδὼ καὶ εἰς Μαχμὰς θήσει τὰ σκεύη αὐτοῦ· καὶ παρελεύσεται φάραγγα καὶ ἥξει εἰς ᾿Αγγαί, φόβος λήψεται Ραμᾶ πόλιν Σαούλ· φεύξεται И# минeтъ дeбрь, и3 пріи1детъ во ґггaй: стрaхъ пріи1метъ рамY грaдъ саyловъ,
30
30
ἡ θυγάτηρ Γαλλείμ, ἐπακούσεται Λαϊσά, ἐπακούσεται ᾿Αναθώθ· побёгнетъ дщeрь галjмлz, ўслhшитсz въ лаісЁ, ўслhшитсz во ґнаfHfэ.
31
31
καὶ ἐξέστη Μαδεβηνὰ καὶ οἱ κατοικοῦντες Γιββεΐρ· И# ўжасeсz мадеми1на и3 живyщіи во гіви1мэ.
32
32
παρακαλεῖται σήμερον ἐν ὁδῷ τοῦ μεῖναι, τῇ χειρὶ παρακαλεῖτε, τὸ ὄρος, τὴν θυγατέρα Σιών, καὶ οἱ βουνοὶ οἱ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. Ўтэшaйте днeсь є4же на пути2 пребhти: ўтэшaйте рук0ю г0ру дщeрь сіHню, и3 х0лми, и5же во їеrли1мэ:
33
33
ἰδοὺ γὰρ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ συνταράσσει τοὺς ἐνδόξους μετὰ ἰσχύος, καὶ οἱ ὑψηλοὶ τῇ ὕβρει συντριβήσονται, καὶ οἱ ὑψηλοὶ ταπεινωθήσονται, сE, вLка гDь саваHfъ смzтeтъ сл†вныz со крёпостію, и3 выс0ціи ўкори1зною сокрушaтсz, и3 выс0цыи смирsтсz,
34
34
καὶ πεσοῦνται οἱ ὑψηλοὶ μαχαίρᾳ, ὁ δὲ Λίβανος σὺν τοῖς ὑψηλοῖς πεσεῖται. и3 падyтъ выс0цыи мечeмъ, лівaнъ же съ выс0кими падeтсz.
Κεφάλαιο 11
Главa №i
1
1
ΚΑΙ ἐξελεύσεται ράβδος ἐκ τῆς ρίζης ᾿Ιεσσαί, καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ρίζης ἀναβήσεται. И# и3зhдетъ жeзлъ и3з8 к0рене їессeова, и3 цвётъ t к0рене є3гw2 взhдетъ:
2
2
καὶ ἀναπαύσεται ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως, πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος, πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας· и3 почjетъ на нeмъ д¦ъ б9ій, д¦ъ премdрости и3 рaзума, д¦ъ совёта и3 крёпости, д¦ъ вёдэніz и3 бlгочeстіz:
3
3
ἐμπλήσει αὐτὸν πνεῦμα φόβου Θεοῦ. οὐ κατὰ τὴν δόξαν κρινεῖ οὐδὲ κατὰ τὴν λαλιὰν ἐλέγξει, и3сп0лнитъ є3го2 д¦ъ стрaха б9іz: не бо слaвэ суди1ти и4мать, нижE по глаг0ланію њбличи1тъ,
4
4
ἀλλὰ κρινεῖ ταπεινῷ κρίσιν καὶ ἐλέγξει τοὺς ταπεινοὺς τῆς γῆς· καὶ πατάξει γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ ἐν πνεύματι διὰ χειλέων ἀνελεῖ ἀσεβῆ· но сyдитъ прaвдою смирeнному сyдъ и3 њбличи1тъ прaвостію смирє1нныz земли2, и3 порази1тъ зeмлю сл0вомъ ќстъ свои1хъ и3 д¦омъ ўстeнъ ўбіeтъ нечести1ваго:
5
5
καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀληθείᾳ εἰλημένος τὰς πλευράς. и3 бyдетъ препоsсанъ прaвдою њ чрeслэхъ свои1хъ и3 и4стиною њбви1тъ по рeбрамъ свои6мъ:
6
6
καὶ συμβοσκηθήσεται λύκος μετ᾿ ἀρνός, καὶ πάρδαλις συναναπαύσεται ἐρίφω, καὶ μοσχάριον καὶ ταῦρος καὶ λέων ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ παιδίον μικρὸν ἄξει αὐτούς· и3 пасти1сz бyдутъ вкyпэ в0лкъ со ѓгнцемъ, и3 рhсь почjетъ со к0злищемъ, и3 телeцъ и3 ю3нeцъ и3 лeвъ вкyпэ пасти1сz бyдутъ, и3 nтрочA мaло поведeтъ |:
7
7
καὶ βοῦς καὶ ἄρκος ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ ἅμα τὰ παιδία αὐτῶν ἔσονται, καὶ λέων καὶ βοῦς ἅμα φάγονται ἄχυρα. и3 в0лъ и3 медвёдь вкyпэ пасти1сz бyдутъ, и3 вкyпэ дёти и4хъ бyдутъ, и3 лeвъ ѓки в0лъ ћсти бyдетъ плє1вы:
8
8
καὶ παιδίον νήπιον ἐπὶ τρώγλην ἀσπίδων καὶ ἐπὶ κοίτην ἐκγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ. и3 nтрочA млaдо на пещє1ры ѓспідwвъ и3 на л0же и3счaдій ѓспідскихъ рyку возложи1тъ:
9
9
καὶ οὐ μὴ κακοποιήσουσιν, οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσας. и3 не сотворsтъ ѕлA, ни возм0гутъ погуби1ти ни ког0же на горЁ с™ёй моeй: ћкw нап0лнисz всS землS вёдэніz гDнz, ѓки водA мн0га покры2 м0ре.
10
10
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ρίζα τοῦ ᾿Ιεσσαὶ καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν, ἐπ᾿ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι, καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυσις αὐτοῦ τιμή. И# бyдетъ въ дeнь џный к0рень їессeовъ, и3 востаsй владёти kзы6ки, на того2 kзhцы ўповaти бyдутъ: и3 бyдетъ пок0й є3гw2 чeсть.
11
11
καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη προσθήσει Κύριος τοῦ δεῖξαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ τοῦ ζηλῶσαι τὸ καταλειφθὲν ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ, ὃ ἂν καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καὶ Βαβυλωνίας καὶ Αἰθιοπίας καὶ ἀπὸ ᾿Ελαμιτῶν καὶ ἀπὸ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ ἐξ ᾿Αραβίας. И# бyдетъ въ дeнь џный, приложи1тъ гDь показaти рyку свою2, є4же возревновaти по њстaнку пр0чему людjй, и4же ѓще њстaнетъ t ґссmрjwвъ и3 t є3гЂпта, и3 вавmлHна и3 t є3fі0піи, и3 t є3ламjтwвъ и3 t вост0кwвъ с0лнца, и3 t ґравjи и3 t nстровHвъ морски1хъ.
12
12
καὶ ἀρεῖ σημεῖον εἰς τὰ ἔθνη καὶ συνάξει τοὺς ἀπολομένους ᾿Ισραὴλ καὶ τοὺς διεσπαρμένους τοῦ ᾿Ιούδα συνάξει ἐκ τῶν τεσσάρων πτερύγων τῆς γῆς. И# воздви1гнетъ знaменіе въ kзhки, и3 соберeтъ поги1бшыz ї}лєвы, и3 расточє1нныz ї{дины соберeтъ t четhрехъ кри1лъ земли2.
13
13
ἀφαιρεθήσεται ὁ ζῆλος ᾿Εφραὶμ καὶ οἱ ἐχθροὶ ᾿Ιούδα ἀπολοῦνται· ᾿Εφραὶμ οὐ ζηλώσει ᾿Ιούδαν, καὶ ᾿Ιούδας οὐ θλίψει ᾿Εφραίμ. И# tи1метсz рeвность є3фрeмова, и3 врази2 ї{дины поги1бнутъ: є3фрeмъ не возревнyетъ їyдэ, и3 їyда не њскорби1тъ є3фрeма.
14
14
καὶ πετασθήσονται ἐν πλοίοις ἀλλοφύλων θάλασσαν, ἅμα προνομεύσουσι καὶ τοὺς ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ ᾿Ιδουμαίαν· καὶ ἐπὶ Μωὰβ πρῶτον τὰς χεῖρας ἐπιβαλοῦσιν, οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Αμμὼν πρῶτοι ὑπακούσονται. И# полетsтъ въ кораблeхъ и3ноплемeнничихъ, м0ре кyпнw плэнsтъ, и3 сyщихъ t востHкъ с0лнца, и3 їдумeю: и3 на мwaва пeрвэе рyки возложaтъ, сhнове же ґммw6ни пeрвіи покорsтсz.
15
15
καὶ ἐρημώσει Κύριος τὴν θάλασσαν Αἰγύπτου καὶ ἐπιβαλεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν πνεύματι βιαίῳ καὶ πατάξει ἑπτὰ φάραγγας, ὥστε διαπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν ὑποδήμασι· И# њпустоши1тъ гDь м0ре є3гЂпетское и3 возложи1тъ рyку свою2 на рэкY дyхомъ преси1льнымъ: и3 порази1тъ на сeдмь дeбрій, ћкоже преходи1ти ю5 во њбувeніи:
16
16
καὶ ἔσται δίοδος τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἔσται τῷ ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἡμέρα ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου. и3 бyдетъ прошeствіе лю1демъ мои6мъ њстaвшымъ во є3гЂптэ, и3 бyдетъ ї}лю, ћкоже въ дeнь, є3гдA и3зhде t земли2 є3гЂпетскіz.
Κεφάλαιο 12
Главa в7i
1
1
ΚΑΙ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· εὐλογήσω σε, Κύριε, διότι ὠργίσθης μοι καὶ ἀπέστρεψας τὸν θυμόν σου καὶ ἠλέησάς με. И# речeши въ дeнь џный: благословлю2 тS, гDи, ћкw разгнёвалсz є3си2 на мS, и3 tврати1лъ є3си2 ћрость твою2 (t менє2), и3 поми1ловалъ мS є3си2.
2
2
ἰδοὺ ὁ Θεός μου σωτήρ μου Κύριος, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ σωθήσομαι ἐν αὐτῷ καὶ οὐ φοβηθήσομαι, διότι ἡ δόξα μου καὶ ἡ αἴνεσίς μου Κύριος καὶ ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν. СE, бGъ м0й сп7съ м0й, ўповaz бyду на него2 и3 не ўбою1сz: занE слaва моS и3 похвалA моS гDь, и3 бhсть ми2 во спcніе.
3
3
καὶ ἀντλήσατε ὕδωρ μετ᾿ εὐφροσύνης ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου. И# почерпи1те в0ду со весeліемъ t и3стHчникъ спасeніz.
4
4
καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ὑμνεῖτε Κύριον, βοᾶτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔνδοξα αὐτοῦ, μιμνήσκεσθε, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ. И# речeши въ дeнь џный: хвали1те гDа, восп0йте и4мz є3гw2, возвэсти1те во kзhцэхъ сл†внаz є3гw2, поминaйте, ћкw вознесeсz и4мz є3гw2.
5
5
ὑμνήσατε τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψηλὰ ἐποίησεν· ἀναγγείλατε ταῦτα ἐν πάση τῇ γῇ. Хвали1те и4мz гDне, ћкw высHкаz сотвори2: возвэсти1те сі‰ по всeй земли2.
6
6
ἀγαλλιᾶσθε καὶ εὐφραίνεσθε, οἱ κατοικοῦντες Σιών, ὅτι ὑψώθη ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν μέσῳ αὐτῆς. Весели1тесz и3 рaдуйтесz, живyщіи въ сіHнэ, ћкw вознесeсz с™hй ї}левъ посредЁ тебє2.
Κεφάλαιο 13
Главa Gi
1
1
Ορασις, ἣν εἶδεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμώς, κατὰ Βαβυλῶνος. Видёніе на вавmлHна, є4же ви1дэ и3сaіа сhнъ ґмHсовъ.
2
2
ἐπ᾿ ὄρους πεδινοῦ ἄρατε σημεῖον, ὑψώσατε τὴν φωνὴν αὐτοῖς, μὴ φοβεῖσθε, παρακαλεῖτε τῇ χειρί· ἀνοίξατε, οἱ ἄρχοντες. На горЁ п0льнэй воздви1гните знaменіе, вознеси1те глaсъ и5мъ, не б0йтесz, поущaйте рук0ю, tвeрзите, кн‰зи.
3
3
ἐγὼ συντάσσω καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούς· [ἡγιασμένοι εἰσί, καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούς]. γίγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου χαίροντες ἅμα καὶ ὑβρίζοντες. Ѓзъ повелэвaю, њсвzщeнни сyть: и3 ѓзъ ведY и5хъ, и3споли1ни и4дутъ и3сп0лнити ћрость мою2 рaдующесz, вкyпэ и3 ўкарsюще.
4
4
φωνὴ ἐθνῶν πολλῶν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὁμοία ἐθνῶν πολλῶν, φωνὴ βασιλέων καὶ ἐθνῶν συνηγμένων. Κύριος σαβαὼθ ἐντέταλται ἔθνει ὁπλομάχῳ Глaсъ kзhкwвъ мн0гихъ на горaхъ, под0бенъ kзhкwвъ мн0гихъ, глaсъ царeй и3 kзhкwвъ собрaвшихсz: гDь саваHfъ заповёда kзhку nружеб0рцу
5
5
ἔρχεσθαι ἐκ γῆς πόρρωθεν ἀπ᾿ ἄκρου θεμελίου τοῦ οὐρανοῦ, Κύριος καὶ οἱ ὁπλομάχοι αὐτοῦ, τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. пріити2 t земли2 и3здалeча, t крaz њсновaніz небесE, гDь и3 nружеб0рцы є3гw2, растли1ти всю2 вселeнную.
6
6
ὀλολύζετε, ἐγγὺς γὰρ ἡμέρα Κυρίου, καὶ συντριβὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἥξει· Рыдaйте: бли1з8 бо дeнь гDень, и3 сокрушeніе t бGа пріи1детъ:
7
7
διὰ τοῦτο πᾶσα χεὶρ ἐκλυθήσεται καὶ πᾶσα ψυχὴ ἀνθρώπου δειλιάσει. сегw2 рaди всsка рукA разслабёетъ, и3 всsка душA человёча ўбои1тсz,
8
8
καὶ ταραχθήσονται οἱ πρέσβεις καὶ ὠδῖνες αὐτοὺς ἕξουσιν, ὡς γυναικὸς τικτούσης· καὶ συμφοράσουσιν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον καὶ ἐκστήσονται καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὡς φλὸξ μεταβαλοῦσιν. и3 смzтyтсz послы2, и3 бwлёзни пріи1мутъ | ћкw жены2 раждaющіz: и3 поскорбsтъ дрyгъ ко дрyгу, и3 ўжaснутсz, и3 лицE своE ћкw плaмень и3змэнsтъ.
9
9
ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται ἀνίατος θυμοῦ καὶ ὀργῆς θεῖναι τὴν οἰκουμένην ἔρημον καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀπολέσαι ἐξ αὐτῆς. Сe бо, дeнь гDень грzдeтъ неисцёльный, ћрости и3 гнёва, положи1ти вселeнную (всю2) пyсту и3 грёшники погуби1ти t неS.
10
10
οἱ γὰρ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ ᾿Ωρίων καὶ πᾶς ὁ κόσμος τοῦ οὐρανοῦ τὸ φῶς οὐ δώσουσι, καὶ σκοτισθήσεται τοῦ ἡλίου ἀνατέλλοντος, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φῶς αὐτῆς. Ѕвёзды бо небє1сныz и3 њрjwнъ и3 всE ўкрашeніе небeсное свёта своегw2 не дадsтъ, и3 помрачи1тсz с0лнце возсіzвaющее, и3 лунA не дaстъ свёта своегw2.
11
11
καὶ ἐντελοῦμαι τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ κακὰ καὶ τοῖς ἀσεβέσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν· καὶ ἀπολῶ ὕβριν ἀνόμων, καὶ ὕβριν ὑπερηφάνων ταπεινώσω. И# заповёмъ всeй вселeннэй ѕл†z и3 нечести6вымъ грэхи2 и4хъ, и3 погублю2 ўкори1зну беззак0нныхъ и3 ўкори1зну г0рдыхъ смирю2:
12
12
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἔντιμοι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον τὸ ἄπυρον, καὶ ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ἔντιμος ἔσται ἢ ὁ λίθος ὁ ἐκ Σουφίρ. и3 бyдутъ њстaвшіи честнjи пaче, нeжели злaто нежжeное, и3 человёкъ чeстенъ бyдетъ пaче, нeжели кaмень, и4же t суфjра.
13
13
ὁ γὰρ οὐρανὸς θυμωθήσεται καὶ ἡ γῆ σεισθήσεται ἐκ τῶν θεμελίων σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἐπέλθῃ ὁ θυμὸς αὐτοῦ. Раз8zри1тсz бо нeбо, и3 землS потрzсeтсz t њсновaній свои1хъ, за ћрость гнёва гDа саваHfа въ дeнь, въ џньже пріи1детъ ћрость є3гw2.
14
14
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ὡς δορκάδιον φεῦγον καὶ ὡς πρόβατον πλανώμενον, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων, ὥστε ἄνθρωπον εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστραφῆναι καὶ ἄνθρωπον εἰς τὴν χώραν ἑαυτοῦ διώξεται. И# бyдутъ њстaвшіи ћкw сeрна бэжaщаz и3 ћкw nвцA заблуди1вшаz, и3 не бyдетъ собирazй, ћкw человёку въ лю1ди сво‰ возврати1тисz, и3 человёкъ во странY свою2 побёгнетъ.
15
15
ὃς γὰρ ἂν ἁλῷ, ἡττηθήσεται, καὶ οἵτινες συνηγμένοι εἰσί, μαχαίρᾳ πεσοῦνται· И$же бо ѓще плэни1тсz, порази1тсz, и3 и5же с0брани сyть, мечeмъ падyтъ.
16
16
καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν ράξουσι καὶ τὰς οἰκίας αὐτῶν προνομεύσουσι καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἕξουσιν. И# ч†да и4хъ пред8 ни1ми разбію1тъ, и3 д0мы и4хъ плэнsтъ, и3 жєны2 и4хъ п0ймутъ.
17
17
ἰδοὺ ἐπεγείρω ὑμῖν τοὺς Μήδους, οἳ ἀργύριον οὐ λογίζονται, οὐδὲ χρυσίου χρείαν ἔχουσι. СE, ѓзъ возбуждaю на вы2 ми1дwвъ, и5же сребрA не вмэнsютъ, нижE злaта трeбуютъ:
18
18
τοξεύματα νεανίσκων συντρίψουσι καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν οὐ μὴ ἐλεήσωσιν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τέκνοις σου φείσονται οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν. стрэл‰ніz ю4ношєскаz сокрушaтъ, и3 ч†дъ вaшихъ не поми1луютъ, нижE пощадsтъ ч†дъ твои1хъ џчи и4хъ.
19
19
καὶ ἔσται Βαβυλών, ἣ καλεῖται ἔνδοξος ἀπὸ βασιλέως Χαλδαίων, ὃν τρόπον κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα· И# бyдетъ вавmлHнъ, и4же нарицaетсz слaвный t царS халдeйска, ћкоже разсhпа бGъ сод0му и3 гом0рру,
20
20
οὐ κατοικηθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ μὴ εἰσέλθωσιν εἰς αὐτὴν διὰ πολλῶν γενεῶν, οὐδὲ μὴ διέλθωσιν αὐτὴν ῎Αραβες, οὐδὲ ποιμένες οὐ μὴ ἀναπαύσονται ἐν αὐτῇ· не насели1тсz въ вёчное врeмz, и3 не вни1дутъ въ џнь чрез8 мнHгіz р0ды, нижE пр0йдутъ є3го2 ґрaвлzне, нижE пастуси2 почjютъ въ нeмъ.
21
21
καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ θηρία καὶ ἐμπλησθήσονται αἱ οἰκίαι ἤχου, καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ σειρῆνες, καὶ δαιμόνια ἐκεῖ ὀρχήσονται, И# почjютъ тaмw ѕвёріе, и3 нап0лнzтсz д0мове шyма, и3 почjютъ тY сjрини, и3 бёси тaмw восплsшутъ,
22
22
καὶ ὀνοκένταυροι ἐκεῖ κατοικήσουσι, καὶ νοσσοποιήσουσιν ἐχῖνοι ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν· ταχὺ ἔρχεται καὶ οὐ χρονιεῖ. и3 nнокентavры тaмw вселsтсz, и3 вогнэздsтсz є3жeве въ домёхъ и4хъ.
Κεφάλαιο 14
Главa д7i
1
1
ΚΑΙ ἐλεήσει Κύριος τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐκλέξεται ἔτι τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσονται ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, καὶ ὁ γειώρας προστεθήσεται πρὸς αὐτοὺς καὶ προστεθήσεται πρὸς τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, Ск0рw и4детъ и3 не ўмeдлитъ: и3 поми1луетъ гDь їaкwва и3 и3зберeтъ пaки ї}лz, и3 почjютъ на земли2 своeй, и3 пришлeцъ приложи1тсz къ ни6мъ и3 приложи1тсz къ д0му їaкwвлю,
2
2
καὶ λήψονται αὐτοὺς ἔθνη καὶ εἰσάξουσιν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ κατακληρονομήσουσι καὶ πληθυνθήσονται ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ Θεοῦ εἰς δούλους καὶ δούλας· καὶ ἔσονται αἰχμάλωτοι οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτούς, καὶ κυριευθήσονται οἱ κυριεύσαντες αὐτῶν. и3 п0ймутъ и5хъ kзhцы и3 введyтъ на мёсто и4хъ, и3 наслёдzтъ и3 ўмн0жатсz на земли2 б9іи въ рабы6 и3 рабы6ни: и3 бyдутъ плэнeни плэни1вшіи |, и3 њбладaни бyдутъ њбладaвшіи и4ми.
3
3
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναπαύσει σε Κύριος ἀπὸ τῆς ὀδύνης καὶ τοῦ θυμοῦ σου καὶ τῆς δουλείας σου τῆς σκληρᾶς, ἧς ἐδούλευσας αὐτοῖς. И# бyдетъ въ т0й дeнь, ўпок0итъ тS гDь t болёзни и3 ћрости твоеS и3 t раб0ты жест0кіz, є4юже раб0талъ є3си2 и5мъ.
4
4
καὶ λήψη τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη· πῶς ἀναπέπαυται ὁ ἀπαιτῶν καὶ ἀναπέπαυται ὁ ἐπισπουδαστής; И# пріи1меши плaчь сeй [Е#вр.: при1тчу сію2.] на царS вавmлHнска и3 речeши въ т0й дeнь: кaкw престA и3стzзyzй и3 престA понуждazй;
5
5
συνέτριψε Κύριος τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρτωλῶν, τὸν ζυγὸν τῶν ἀρχόντων· Сокруши2 бGъ kрeмъ грёшникwвъ, kрeмъ кнzзeй,
6
6
πατάξας ἔθνος θυμῷ, πληγῇ ἀνιάτῳ, παίων ἔθνος πληγὴν θυμοῦ, ἣ οὐκ ἐφείσατο, ἀνεπαύσατο πεποιθώς. порази1въ kзhкъ ћростію, ћзвою неисцёльною, поражazй kзhкъ ћзвою ћрости, є4юже не пощадЁ, почи2 ўповaющи.
7
7
πᾶσα ἡ γῆ βοᾷ μετ᾿ εὐφροσύνης, ВсS землS вопіeтъ со весeліемъ,
8
8
καὶ τὰ ξύλα τοῦ λιβάνου εὐφράνθησαν ἐπὶ σοὶ καὶ ἡ κέδρος τοῦ Λιβάνου· ἀφ᾿ οὗ σὺ κεκοίμησαι, οὐκ ἀνέβη ὁ κόπτων ἡμᾶς. и3 древA лівaнwва возвесели1шасz њ тебЁ и3 кeдръ лівaнскій: њнeлэже ты2 ўснyлъ є3си2, не взhде посэкazй нaсъ.
9
9
ὁ ᾅδης κάτωθεν ἐπικράνθη συναντήσας σοι, συνηγέρθησάν σοι πάντες οἱ γίγαντες οἱ ἄρξαντες τῆς γῆς, οἱ ἐγείραντες ἐκ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντας βασιλεῖς ἐθνῶν. Ѓдъ д0лэ њгорчи1сz, срётъ тS: востaша съ тоб0ю вси2 и3споли1ни њбладaвшіи землeю, подвизaвшіи t прест0лwвъ свои1хъ всёхъ царeй kзhческихъ.
10
10
πάντες ἀποκριθήσονται καὶ ἐροῦσί σοι· καὶ σὺ ἑάλως, ὥσπερ καὶ ἡμεῖς, ἐν ἡμῖν δὲ κατελογίσθης. Вси2 tвэщaютъ и3 рекyтъ тебЁ: и3 ты2 плэнeнъ є3си2, ћкоже и3 мы2: и3 въ нaсъ вмэнeнъ є3си2.
11
11
κατέβη εἰς ᾅδου ἡ δόξα σου, ἡ πολλὴ εὐφροσύνη σου· ὑποκάτω σου στρώσουσι σῆψιν, καὶ τὸ κατακάλυμμά σου σκώληξ. Сни1де слaва твоS во ѓдъ, мн0гое весeліе твоE: под8 тоб0ю постeлютъ гни1лость, и3 покр0въ тв0й чeрвь.
12
12
πῶς ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὁ ἑωσφόρος ὁ πρωΐ ἀνατέλλων; συνετρίβη εἰς τὴν γῆν ὁ ἀποστέλλων πρὸς πάντα τὰ ἔθνη. Кaкw спадE съ небесE денни1ца восходsщаz заyтра; сокруши1сz на земли2 посылazй ко всBмъ kзhкwмъ.
13
13
σὺ δὲ εἶπας ἐν τῇ διανοίᾳ σου· εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι, ἐπάνω τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ θήσω τὸν θρόνον μου, καθιῶ ἐν ὄρει ὑψηλῷ, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ πρὸς Βορρᾶν, Тh же рeклъ є3си2 во ўмЁ твоeмъ: на нeбо взhду, вhше ѕвёздъ небeсныхъ постaвлю прест0лъ м0й, сsду на горЁ выс0цэ, на горaхъ выс0кихъ, ±же къ сёверу:
14
14
ἀναβήσομαι ἐπάνω τῶν νεφῶν, ἔσομαι ὅμοιος τῷ ῾Υψίστῳ. взhду вhше w4блакъ, бyду под0бенъ вhшнему.
15
15
νῦν δὲ εἰς ᾅδην καταβήσῃ καὶ εἰς τὰ θεμέλια τῆς γῆς. Нн7э же во ѓдъ сни1деши и3 во њснwвaніz земли2.
16
16
οἱ ἰδόντες σε θαυμάσονται ἐπὶ σοὶ καὶ ἐροῦσιν· οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὁ παροξύνων τὴν γῆν, ὁ σείων βασιλεῖς; Ви1дэвшіи тS ўдивsтсz њ тебЁ и3 рекyтъ: сeй человёкъ раздражazй зeмлю, потрzсazй цари6,
17
17
ὁ θεὶς τὴν οἰκουμένην ὅλην ἔρημον καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ καθεῖλε, τοὺς ἐν ἐπαγωγῇ οὐκ ἔλυσε. положи1вый вселeнную всю2 пyсту и3 грaды є3S разсhпа, плэнeныхъ не разрэши2.
18
18
πάντες οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν ἐκοιμήθησαν ἐν τιμῇ, ἄνθρωπος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ· Вси2 цaріе kзhкwвъ ўсп0ша въ чeсти, кjйждо въ домY своeмъ.
19
19
σὺ δὲ ριφήσῃ ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς νεκρὸς ἐβδελυγμένος μετὰ πολλῶν τεθνηκότων ἐκκεκεντημένων μαχαίραις, καταβαινόντων εἰς ᾅδου. ὃν τρόπον ἱμάτιον ἐν αἵματι πεφυρμένον οὐκ ἔσται καθαρόν, Тh же повeрженъ бyдеши въ горaхъ, ћкw мертвeцъ мeрзкій со мн0гими мертвєцы2 и3зсёчеными мечeмъ, сходsщими во ѓдъ.
20
20
οὕτως οὐδὲ σὺ ἔσῃ καθαρός, διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσας καὶ τὸν λαόν μου ἀπέκτεινας· οὐ μὴ μείνῃς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, σπέρμα πονηρόν. Ћкоже ри1за въ кр0ви намочeна не бyдетъ чистA, тaкожде и3 ты2 не бyдеши чи1стъ, занE зeмлю мою2 погуби1лъ є3си2 и3 лю1ди мо‰ и3зби1лъ є3си2: не пребyдеши въ вёчное врeмz, сёмz ѕл0е.
21
21
ἑτοίμασον τὰ τέκνα σου σφαγῆναι ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ἵνα μὴ ἀναστῶσι καὶ κληρονομήσωσι τὴν γῆν καὶ ἐμπλήσωσιν τὴν γῆν πολέμων. Ўгот0ви ч†да тво‰ на ўбіeніе грэхaми nтцA твоегw2, да востaнутъ и3 наслёдzтъ зeмлю и3 нап0лнzтъ зeмлю рaтьми.
22
22
Καὶ ἐπαναστήσομαι αὐτοῖς, λέγει Κύριος σαβαώθ, καὶ ἀπολῶ αὐτῶν ὄνομα καὶ κατάλειμμα καὶ σπέρμα — τάδε λέγει Κύριος — И# востaну на нS, гlетъ гDь саваHfъ, и3 погублю2 и4мz и4хъ, и3 њстaнокъ, и3 сёмz: сі‰ гlетъ гDь.
23
23
καὶ θήσω τὴν Βαβυλωνίαν ἔρημον, ὥστε κατοικεῖν ἐχίνους, καὶ ἔσται εἰς οὐδέν· καὶ θήσω αὐτὴν πηλοῦ βάραθρον εἰς ἀπώλειαν. И# положY вавmлHна пyста, ћкw вогнэзди1тисz є3жє1мъ, и3 бyдетъ ни во чт0же: и3 положY и5 брeніz пр0пасть въ пaгубу.
24
24
τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· ὃν τρόπον εἴρηκα, οὕτως ἔσται, καὶ ὃν τρόπον βεβούλευμαι, οὕτως μενεῖ, Сі‰ гlетъ гDь саваHfъ: ћкоже гlахъ, тaкw бyдетъ, и3 ћкоже совэщaхъ, тaкw пребyдетъ,
25
25
τοῦ ἀπολέσαι τοὺς ᾿Ασσυρίους ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἐμῆς καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἔσονται εἰς καταπάτημα, καὶ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ ζυγὸς αὐτῶν, καὶ τὸ κῦδος αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὤμων ἀφαιρεθήσεται. є4же погуби1ти ґссmрjанъ на земли2 моeй и3 на горaхъ мои1хъ: и3 бyдутъ въ попрaніе, и3 tи1метсz t ни1хъ kрeмъ и4хъ, и3 слaва [Е#вр.: брeмz.] и4хъ t рaменъ и4хъ tи1метсz.
26
26
αὕτη ἡ βουλή, ἣν βεβούλευται Κύριος ἐπὶ τὴν ὅλην οἰκουμένην, καὶ αὕτη ἡ χεὶρ ἡ ὑψηλὴ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. Сeй совётъ, є3г0же совэщA гDь на всю2 вселeнную, и3 сіS рукA на вс‰ kзhки вселeнныz:
27
27
ἃ γὰρ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος βεβούλευται, τίς διασκεδάσει; καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει; ±же бо бGъ с™hй совэщA, кто2 разори1тъ; и3 рyку є3гw2 выс0кую кто2 tврати1тъ;
28
28
Τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ, ἐγενήθη τὸ ρῆμα τοῦτο. Въ лёто, въ нeже ќмре ґхaзъ цaрь, бhсть глаг0лъ сeй:
29
29
μὴ εὐφρανθείητε οἱ ἀλλόφυλοι πάντες, συνετρίβη γὰρ ὁ ζυγὸς τοῦ παίοντος ὑμᾶς· ἐκ γὰρ σπέρματος ὄφεως ἐξελεύσεται ἔκγονα ἀσπίδων, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐξελεύσονται ὄφεις πετόμενοι не рaдуйтесz, вси2 и3ноплемє1нницы, сокруши1сz бо kрeмъ бію1щагw вы2: t сёмене бо ѕміи1на и3зhдутъ и3сч†діz ѓспідwвъ, и3 и3сч†діz и4хъ и3зhдутъ ѕміи6 парsщіи:
30
30
καὶ βοσκηθήσονται πτωχοὶ δι᾿ αὐτοῦ, πτωχοὶ δὲ ἄνθρωποι ἐπὶ εἰρήνης ἀναπαύσονται· ἀνελεῖ δὲ λιμῷ τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ κατάλειμμά σου ἀνελεῖ. и3 ўпасyтсz ўб0зіи и4мъ, ни1щіи же человёцы въ ми1рэ почjютъ: и3 потреби1тъ глaдомъ сёмz твоE, и3 њстaнокъ тв0й и3збіeтъ.
31
31
ὀλολύξατε, πύλαι πόλεων, κεκραγέτωσαν πόλεις τεταραγμέναι, οἱ ἀλλόφυλοι πάντες, ὅτι ἀπὸ Βορρᾶ καπνὸς ἔρχεται, καὶ οὐκ ἔστι τοῦ εἶναι. Восплaчитесz, вратA градHвъ, да возопію1тъ грaды смzтeнніи, и3ноплемє1нницы вси2, занE дhмъ t сёвера и4детъ, и3 нёсть, и4же пребyдетъ.
32
32
καὶ τί ἀποκριθήσονται βασιλεῖς ἐθνῶν; ὅτι Κύριος ἐθεμελίωσε Σιών, καὶ δι᾿ αὐτοῦ σωθήσονται οἱ ταπεινοὶ τοῦ λαοῦ. И# что2 tвэщaютъ цaріе kзhкwвъ; ћкw гDь њсновA сіHна, и3 тёмъ спасyтсz смирeнніи людjй є3гw2.
Κεφάλαιο 15
Главa є7i
1
1
Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ τῆς Μωαβίτιδος. ΝΥΚΤΟΣ ἀπολεῖται ἡ Μωαβῖτις, νυκτὸς γὰρ ἀπολεῖται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος. Сл0во на мwавjтскую зeмлю. Н0щію поги1бнетъ мwавjтска землS, н0щію бо поги1бнетъ стэнA мwавjтскаz.
2
2
λυπεῖσθε ἐφ᾿ ἑαυτοῖς, ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών, οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν· ἐπὶ Ναβαῦ τῆς Μωαβίτιδος ὀλολύζετε ἐπὶ πάσης κεφαλῆς φαλάκρωμα, πάντες βραχίονες κατατετμημένοι· Плaчитесz њ себЁ, поги1бнетъ бо и3 дивHнъ, и3дёже трeбище вaше: тaмw взhдете плaкатисz над8 навavомъ мwавjтскимъ. Плaчитесz, на всsцэй главЁ плёшь, вс‰ мы6шцы њбсёчєны,
3
3
ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε, ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς ρύμας αὐτῆς πάντες ὀλολύζετε μετὰ κλαυθμοῦ. на ст0гнахъ є3гw2 препоsшитесz во врє1тища, и3 восплaчитесz на хрaминахъ є3гw2 и3 на ќлицахъ є3гw2 и3 на ст0гнахъ є3гw2, вси2 возрыдaйте съ плaчемъ.
4
4
ὅτι κέκραγεν ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλή, ἕως ᾿Ιασσὰ ἠκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῶν· διὰ τοῦτο ἡ ὀσφὺς τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ, ἡ ψυχὴ αὐτῆς γνώσεται. Ћкw возопи2 є3севHнъ и3 є3леалA, дaже до їассы2 ўслhшасz глaсъ и4хъ: сегw2 рaди чрє1сла мwавjтіды вопію1тъ, душA є3S ўвёсть.
5
5
ἡ καρδία τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ ἐν αὐτῇ ἕως Σηγώρ· δάμαλις γάρ ἐστι τριετής· ἐπὶ δὲ τῆς ἀναβάσεως Λουεὶθ πρός σε κλαίοντες ἀναβήσονται, τῇ ὁδῷ ᾿Αρωνιεὶμ βοᾷ σύντριμμα καὶ σεισμός. Сeрдце мwавjтіды вопіeтъ въ нeй дaже до сигHра: ю4ница бо є4сть трилётна. Въ возшeствіи же луjfа къ тебЁ плaчущесz взhдутъ путeмъ ґрwніи1млимъ: вопіeтъ сотрeніе и3 трyсъ.
6
6
τὸ ὕδωρ τῆς Νεμρεὶμ ἔρημον ἔσται, καὶ ὁ χόρτος αὐτῆς ἐκλείψει· χόρτος γὰρ χλωρὸς οὐκ ἔσται. ВодA немрjмлz пустA бyдетъ, и3 травA є3S њскудёетъ: травh бо зелeны не бyдетъ.
7
7
μὴ καὶ οὕτως μέλει σωθῆναι; ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα ῎Αραβας, καὶ λήψονται αὐτήν. Е#дA и3 си1це спасeтсz; наведy бо на дeбрь ґрaвлzнъ, и3 в0змутъ ю5:
8
8
συνῆψε γὰρ ἡ βοὴ τὸ ὅριον τῆς Μωαβίτιδος τῆς ᾿Αγαλείμ, καὶ ὀλολυγμὸς αὐτῆς ἕως τοῦ φρέατος τοῦ Αἰλείμ. прeйде бо в0пль предёлъ земли2 мwавjтскіz до ґгаллjма, и3 плaчь є3S дaже до клaдzзz є3лjмлz.
9
9
τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Ρεμμὼν πλησθήσεται αἵματος· ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Ρεμμὼν ῎Αραβας καὶ ἀρῶ τὸ σπέρμα Μωὰβ καὶ ᾿Αριὴλ καὶ τὸ κατάλοιπον ᾿Αδαμά. Водa бо дімHнz нап0лнитсz кр0ве: наведy бо на дімHна ґрaвлzны, и3 возмY сёмz мwaвле и3 ґріи1лево и3 њстaнокъ ґдами1нь.
Κεφάλαιο 16
Главa ѕ7i
1
1
ΑΠΟΣΤΕΛΩ ὡς ἑρπετὰ ἐπὶ τὴν γῆν· μὴ πέτρα ἔρημός ἐστι τὸ ὄρος θυγατρὸς Σιών; Послю2 ѓки гaды на зeмлю: є3дA кaмень пyстъ є4сть горA дщeре сіHни [посли1те ѓгнцы владyщему землeю t кaмене пустhни къ горЁ дщeре сіHни];
2
2
ἔσῃ γὰρ ὡς πετεινοῦ ἀνιπταμένου νεοσσὸς ἀφηρημένος, θύγατερ Μωάβ. ἔπειτα δέ, ᾿Αρνῶν, πλείονα Бyдеши бо ѓки пти1цы парsщіz птенeцъ tsтый, дщи2 мwaвлz, пот0мъ же ґрнHнъ [Е#вр.: въ прохождeніи ґрнHна.] мн0жайше совэщавaй.
3
3
βουλεύου, ποίει τε σκέπην πένθους αὐτῇ διὰ παντός· ἐν μεσημβρινῇ σκοτίᾳ φεύγουσιν, ἐξέστησαν, μὴ ἀπαχθῇς. Сотвори1те покр0въ плaча є3S пrнw: въ полyденнэй тмЁ бэгyтъ, ўжаснyшасz: да не tведeшисz,
4
4
παροικήσουσί σοι οἱ φυγάδες Μωάβ, ἔσονται σκέπη ὑμῖν ἀπὸ προσώπου διώκοντος, ὅτι ᾔρθη ἡ συμμαχία σου, καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο ὁ καταπατῶν ἐπὶ τῆς γῆς. њбитaти бyдутъ въ тебЁ бэглецы2 мw†вли: бyдутъ въ покровeніе вaмъ t лицA гонsщагw, ћкw tsсz п0мощь твоS, и3 кнsзь поги1бе попирazй t земли2.
5
5
καὶ διορθωθήσεται μετ᾿ ἐλέους θρόνος, καὶ καθιεῖται ἐπ᾿ αὐτοῦ μετὰ ἀληθείας ἐν σκηνῇ Δαυὶδ κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίμα καὶ σπεύδων δικαιοσύνην. И# и3спрaвитсz съ ми1лостію прест0лъ, и3 сsдетъ на нeмъ со и4стиною во ски1ніи давjдовэ, судS и3 взыскaz сyдъ и3 ўскорsz прaвду.
6
6
᾿Ηκούσαμεν τὴν ὕβριν Μωάβ, ὑβριστὴς σφόδρα, τὴν ὑπερηφανίαν ἐξῇρας. οὐχ οὕτως ἡ μαντεία σου, οὐχ οὕτως. Слhшахомъ ўкори1зну мwaвлю, ўкори1тель (бhсть) ѕэлw2, гордhню tsхъ: не тaкw волхвовaніе твоE, не тaкw.
7
7
ὀλολύξει Μωάβ, ἐν γὰρ τῇ Μωαβίτιδι πάντες ὀλολύξουσι· τοῖς κατοικοῦσι δὲ Σὲθ μελετήσεις· καὶ οὐκ ἐντραπήσῃ. Восплaчетсz мwaвъ, въ мwавjтідэ бо вси2 восплaчутсz: живyщымъ же въ сefэ помышлє1ніz, и3 не ўсрами1шисz.
8
8
τὰ πεδία ᾿Εσεβὼν πενθήσει, ἄμπελος Σεβαμά· καταπίνοντες τὰ ἔθνη, καταπατήσατε τὰς ἀμπέλους αὐτῆς ἕως ᾿Ιαζήρ· οὐ μὴ συνάψητε, πλανήθητε τὴν ἔρημον· οἱ ἀπεσταλμένοι ἐγκατελείφθησαν, διέβησαν γὰρ τὴν ἔρημον. ПолS є3севw6нz возрыдaютъ, віногрaдъ севамaнь: пожирaющіи kзhкwвъ, попери1те віногрaды є3гw2, дaже до їази1ра: не совокупи1тесz, њбходи1те пустhню, п0сланніи њстaшасz, проид0ша бо м0ре.
9
9
διὰ τοῦτο κλαύσομαι ὡς τὸν κλαυθμὸν ᾿Ιαζὴρ ἄμπελον Σεβαμά· τὰ δένδρα σου κατέβαλεν, ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλή, ὅτι ἐπὶ τῷ θερισμῷ καὶ ἐπὶ τῷ τρυγητῷ σου καταπατήσω, καὶ πάντα πεσοῦνται. Сегw2 рaди восплaчусz ћкw плaчемъ їази1ровымъ њ віногрaдэ севамaни: древA тво‰ посэчE є3севHнъ и3 є3ліалA, ћкw на жaтву твою2 и3 на њб8имaніе вінA поперY, и3 вс‰ падyтсz.
10
10
καὶ ἀρθήσεται εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίαμα ἐκ τῶν ἀμπελώνων σου, καὶ ἐν τοῖς ἀμπελῶσί σου οὐ μὴ εὐφρανθήσονται καὶ οὐ μὴ πατήσουσιν οἶνον εἰς τὰ ὑπολήνια, πέπαυται γάρ. И# tи1метсz рaдость и3 весeліе t віногрaдwвъ, и3 въ віногрaдэхъ твои1хъ не возрaдуютсz, и3 не и3згнетyтъ вінA въ точи1лэхъ, престaло бо є4сть:
11
11
διὰ τοῦτο ἡ κοιλία μου ἐπὶ Μωὰβ ὡς κιθάρα ἠχήσει, καὶ τὰ ἐντός μου ὡσεὶ τεῖχος, ὃ ἐνεκαίνισας. сегw2 рaди чрeво моE на мwaва ѓки гyсли возгласи1тъ, и3 внyтрєннzz мо‰ ѓки стёну њбнови1лъ є3си2.
12
12
καὶ ἔσται εἰς τὸ ἐντραπῆναί σε, ὅτι ἐκοπίασε Μωὰβ ἐπὶ τοῖς βωμοῖς καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὰ χειροποίητα αὐτῆς ὥστε προσεύξασθαι, καὶ οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτόν. И# бyдетъ въ посрамлeніе тебЁ, ћкw ўтруди1сz мwaвъ њ трeбищихъ, и3 вни1детъ въ рукотворє1ннаz сво‰, да пом0литсz, и3 не возм0гутъ и3збaвити є3го2.
13
13
Τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ Μωάβ, ὁπότε καὶ ἐλάλησε. СіE сл0во є4же гlа гDь на мwaва, є3гдA возгlа.
14
14
καὶ νῦν λέγω· ἐν τρισὶν ἔτεσιν ἐτῶν μισθωτοῦ ἀτιμασθήσεται ἡ δόξα Μωὰβ ἐν παντὶ τῷ πλούτῳ τῷ πολλῷ, καὶ καταλειφθήσεται ὀλιγοστὸς καὶ οὐκ ἔντιμος. И# нн7э глаг0лю: въ тріeхъ лётэхъ лётъ наeмника њбезчeститсz слaва мwaвлz во всeмъ богaтствэ мн0зэ, и3 њстaвитсz ўмaленъ и3 нечeстенъ.
Κεφάλαιο 17
Главa з7i
1
1
Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ Δαμασκοῦ. ΙΔΟΥ Δαμασκὸς ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεων καὶ ἔσται εἰς πτῶσιν, Сл0во, є4же на дамaскъ. СE, дамaскъ в0зметсz t градHвъ бyдетъ въ падeніе.
2
2
καταλελειμμένη εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς κοίτην ποιμνίων καὶ ἀνάπαυσιν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ διώκων. Њстaвленъ въ вёкъ, въ л0же стадaмъ и3 въ пок0й, и3 не бyдетъ tгонszй.
3
3
καὶ οὐκέτι ἔσται ὀχυρὰ τοῦ καταφυγεῖν ᾿Εφραίμ. καὶ οὐκέτι ἔσται βασιλεία ἐν Δαμασκῷ, καὶ τὸ λοιπὸν τῶν Σύρων ἀπολεῖται· οὐ γὰρ σὺ βελτίων εἶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῆς δόξης αὐτῶν· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ. И# ксемY не бyдетъ ўкрэплeнъ, є4же вбёгнути тaмw є3фрeму: и3 ксемY не бyдетъ цaрство въ дамaсцэ, и3 њстaнокъ сЂрzнъ поги1бнетъ: нёси бо ты2 лyчшій t сынHвъ ї}левыхъ и3 слaвы и4хъ: сі‰ гlетъ гDь саваHfъ.
4
4
῎Εσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκλειψις τῆς δόξης ᾿Ιακώβ, καὶ τὰ πίονα τῆς δόξης αὐτοῦ σεισθήσεται. Бyдетъ въ т0й дeнь помрачeніе слaвы їaкwвли, и3 т{чнаz слaвы є3гw2 потрzсyтсz.
5
5
καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ ἀμητὸν ἑστηκότα καὶ σπέρμα σταχύων ἐν τῷ βραχίονι αὐτοῦ ἀμήσῃ, καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ στάχυν ἐν φάραγγι στερεᾷ И# бyдетъ, ћкоже ѓще кто2 собирaетъ жaтву стоsщую, и3 сёмz клaсwвъ пожинaетъ: и3 бyдетъ, ћкоже ѓще кто2 собирaетъ клaсы въ дeбри твeрдэ.
6
6
καὶ καταλειφθῇ ἐν αὐτῇ καλάμη, ἢ ὡς ρῶγες ἐλαίας δύο ἢ τρεῖς ἐπ᾿ ἄκρου μετεώρου, ἢ τέσσαρες ἢ πέντε ἐπὶ τῶν κλάδων αὐτῶν καταλειφθῆ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. И# њстaнетсz въ нeй стeбліе, и3ли2 ѓки зeрна м†слична двЁ и3ли2 три2 на версЁ выс0цэ, и3ли2 четhре и3ли2 пsть на вётвіи є3S њстaнутъ: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ.
7
7
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πεποιθὼς ἔσται ἄνθρωπος ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐμβλέψονται, Въ т0й дeнь ўповaz бyдетъ человёкъ на сотв0ршаго и5, и3 џчи є3гw2 ко с™0му ї}леву воззрsтъ,
8
8
καὶ οὐ μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοῖς βωμοῖς, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν, καὶ οὐκ ὄψονται τὰ δένδρα, οὐδὲ τὰ βδελύγματα αὐτῶν. и3 не бyдутъ ўповaюще на трє1бища, нижE на дэлA рyкъ свои1хъ, ±же сотвори1ша пeрсты и4хъ, и3 не бyдутъ смотри1ти на дубр†вы, нижE на мeрзwсти и4хъ.
9
9
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται αἱ πόλεις σου ἐγκαταλελειμμέναι, ὃν τρόπον κατέλιπον οἱ ᾿Αμορραῖοι καὶ οἱ Εὐαῖοι ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσονται ἔρημοι, Въ т0й дeнь бyдутъ грaди твои2 њстaвлени, ћкоже њстaвиша ґморрeє и3 є3veє t лицA сынHвъ ї}левыхъ: и3 бyдутъ пyсти,
10
10
διότι κατέλιπες τὸν Θεὸν τὸν σωτῆρά σου καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης. διὰ τοῦτο φυτεύσεις φύτευμα ἄπιστον καὶ σπέρμα ἄπιστον· занE њстaвилъ є3си2 бGа сп7са твоего2 и3 гDа пом0щника твоего2 не помzнyлъ є3си2: сегw2 рaди насади1ши сaдъ невёренъ и3 сёмz невёрно.
11
11
τῇ δὲ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν φυτεύσῃς, πλανηθήσῃ· τὸ δὲ πρωΐ, ἐὰν σπείρῃς, ἀνθήσει εἰς ἀμητὸν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώση τοῖς ὑἱοῖς σου. Въ џньже бо дeнь ѓще насади1ши, прельсти1шисz: ґ є4же ѓще заyтра посёеши, то2 процвэтeтъ на жaтву, во џньже дeнь наслёдиши, и3 ѓки nтeцъ человёчь наслёдіе дaси сынHмъ твои6мъ.
12
12
Οὐαὶ πλῆθος ἐθνῶν πολλῶν· ὡς θάλασσα κυμαίνουσα οὕτω ταραχθήσεσθε, καὶ νῶτος ἐθνῶν πολλῶν ὡς ὕδωρ ἠχήσει. Q, лю1тэ мн0жеству kзhкwвъ мн0гихъ! ѓки м0ре волнyющеесz, тaкw смzтeтесz, и3 хребeтъ kзhкwвъ мн0гихъ ћкw водA возшуми1тъ:
13
13
ὡς ὕδωρ πολὺ ἔθνη πολλά, ὡς ὕδατος πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου· καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡς χνοῦν ἀχύρου λικμώντων ἀπέναντι ἀνέμου καὶ ὡς κονιορτὸν τροχοῦ καταιγὶς φέρουσα. ѓки водA мн0га kзhцы мн0зи, ѓки (шyмъ) воды2 мн0гіz нyждею носи1мыz: и3 tвeржетъ є3го2 и3 далeче поженeтъ є3го2, ѓки прaхъ плeвный вёющихъ проти1ву вётра, и3 ћкw прaхъ колeсный бyрz возносsщаz.
14
14
πρὸς ἑσπέραν ἔσται πένθος, πρὶν ἢ πρωΐ καὶ οὐκ ἔσται. αὕτη ἡ μερὶς τῶν προνομευσάντων ὑμᾶς καὶ κληρονομία τοῖς ὑμᾶς κληρονομήσασιν. Къ вeчеру, и3 бyдетъ плaчь: прeжде заyтріz, и3 не бyдетъ: сіS чaсть плэни1вшихъ ны2, и3 жрeбій наслёдившихъ нaсъ.
Κεφάλαιο 18
Главa }i
1
1
ΟΥΑΙ γῆς πλοίων πτέρυγες ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας, Г0ре корабє1лнымъ кри1ламъ земли2, ±же њб8 nнY странY рёкъ є3fі0пскихъ.
2
2
ὁ ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ ὅμηρα καὶ ἐπιστολὰς βιβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος· πορεύσονται γὰρ ἄγγελοι κοῦφοι πρὸς ἔθνος μετέωρον καὶ ξένον λαὸν καὶ χαλεπόν, τίς αὐτοῦ ἐπέκεινα; ἔθνος ἀνέλπιστον καὶ καταπεπατημένον. νῦν οἱ ποταμοὶ τῆς γῆς Посылazй по м0рю послы2 въ зал0гъ и3 посл†ніz кни6жнаz верхY воды2: п0йдутъ бо вBстницы лeгцы ко kзhку выс0ку и3 къ лю1демъ стр†ннымъ и3 стрwпти1вымъ. Кто2 дaлэе и4хъ; kзhкъ безнадeженъ и3 попрaнъ.
3
3
πάντες ὡς χώρα κατοικουμένη· κατοικηθήσεται ἡ χώρα αὐτῶν ὡσεὶ σημεῖον ἀπὸ ὄρους ἀρθῇ, ὡς σάλπιγγος φωνὴ ἀκουστὸν ἔσται. Нн7э рёки зємнhz вс‰ ѓки странA населeна насели1тсz, странA и4хъ ѓки знaменіе t горы2 воздви1гнетсz, ѓки глaсъ трубы2 ўслhшанъ бyдетъ.
4
4
διότι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ἀσφάλεια ἔσται ἐν τῇ ἐμῇ πόλει ὡς φῶς καύματος μεσημβρίας, καὶ ὡς νεφέλη δρόσου ἡμέρας ἀμήτου ἔσται. Ћкw тaкw ми2 речE гDь: ўтверждeніе бyдетъ въ моeмъ грaдэ, ѓки свётъ зн0z полyденнагw и3 ѓки w4блакъ р0сный въ дeнь жaтвы бyдетъ.
5
5
πρὸ τοῦ θερισμοῦ, ὅταν συντελεσθῇ ἄνθος καὶ ὄμφαξ ἐξανθήσῃ ἄνθος ὀμφακίζουσα, καὶ ἀφελεῖ τὰ βοτρύδια τὰ μικρὰ τοῖς δρεπάνοις καὶ τὰς κληματίδας ἀφελεῖ καὶ ἀποκόψει Прeжде жaтвы, є3гдA соверши1тсz цвётъ, и3 грeзнъ произhдетъ по цвётэ недозрёлъ: и3 tи1метъ гр0здіе мaлое серпaми и3 л0зіе tи1метъ и3 посэчeтъ,
6
6
καὶ καταλείψει ἅμα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. καὶ συναχθήσεται ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς ἐπ᾿ αὐτὸν ἥξει. и3 њстaвитъ вкyпэ пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ земны6мъ: и3 соберyтсz на нS пти6цы небє1сныz, и3 вси2 ѕвёріе земли2 нaнь пріи1дутъ.
7
7
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνενεχθήσεται δῶρα Κυρίῳ σαβαὼθ ἐκ λαοῦ τεθλιμμένου καὶ τετιλμένου καὶ ἀπὸ λαοῦ μεγάλου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· ἔθνος ἐλπίζον καὶ καταπεπατημένον, ὅ ἐστιν ἐν μέρει ποταμοῦ τῆς χώρας αὐτοῦ, εἰς τὸν τόπον, οὗ τὸ ὄνομα Κυρίου σαβαὼθ ἐπεκλήθη, ὄρος Σιών. Въ то2 врeмz принесyтсz дaры гDу саваHfу t людjй њскорблeныхъ и3 tт0рженыхъ и3 t людjй вели1кихъ, tнн7э и3 въ вёчное врeмz: kзhкъ надёющьсz и3 попрaнъ, и4же є4сть въ ч†сти рёчнэй страны2 своеS, на мёсто, и3дёже и4мz гDа саваHfа, на г0ру сіHню.
Κεφάλαιο 19
Главa f7i
1
1
῞Ορασις Αἰγύπτου. ΙΔΟΥ Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης καὶ ἥξει εἰς Αἴγυπτον, καὶ σεισθήσεται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἡ καρδία αὐτῶν ἡττηθήσεται ἐν αὐτοῖς. Видёніе на є3гЂпта. СE, гDь сэди1тъ на w4блацэ лeгцэ и3 пріи1детъ во є3гЂпетъ, и3 потрzсyтсz рукотворє1ннаz є3гЂпєтскаz t лицA є3гw2, и3 сердцA и4хъ разслaбнутъ въ ни1хъ.
2
2
καὶ ἐπεγερθήσονται Αἰγύπτιοι ἐπ᾿ Αἰγυπτίους, καὶ πολεμήσει ἄνθρωπος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἄνθρωπος τὸν πλησίον αὐτοῦ, πόλις ἐπὶ πόλιν καὶ νομὸς ἐπὶ νομόν. И# востaнутъ є3гЂптzне на є3гЂптzны, и3 воoружи1тсz человёкъ на брaта своего2, и3 всsкъ на бли1жнzго своего2, востaнетъ грaдъ на грaдъ и3 зак0нъ на зак0нъ.
3
3
καὶ ταραχθήσεται τὸ πνεῦμα τῶν Αἰγυπτίων ἐν αὐτοῖς, καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν διασκεδάσω, καὶ ἐπερωτήσουσι τοὺς θεοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν καὶ τοὺς ἐκ τῆς γῆς φωνοῦντας καὶ τοὺς ἐγγαστριμύθους. И# возмzтeтсz дyхъ є3гЂптzнъ въ ни1хъ, и3 совётъ и4хъ разсhплю, и3 вопр0сzтъ богHвъ свои1хъ и3 кумjрwвъ свои1хъ, и3 гласsщихъ t земли2 и3 чревоволшeбникwвъ.
4
4
καὶ παραδώσω τὴν Αἴγυπτον εἰς χεῖρας ἀνθρώπων κυρίων σκληρῶν, καὶ βασιλεῖς σκληροὶ κυριεύσουσιν αὐτῶν· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ. И# предaмъ є3гЂпетъ въ рyцэ человёкwвъ влaстелей жeстокихъ, и3 цaріе жeстоцы њбладaти бyдутъ и4ми: сі‰ гlетъ гDь саваHfъ.
5
5
καὶ πίονται οἱ Αἰγύπτιοι ὕδωρ τὸ παρὰ θάλασσαν, ὁ δὲ ποταμὸς ἐκλείψει καὶ ξηρανθήσεται. И# и3спію1тъ є3гЂптzне в0ду, ћже при м0ри, ґ рэкA њскудёетъ и3 и4зсхнетъ.
6
6
καὶ ἐκλείψουσιν οἱ ποταμοὶ καὶ αἱ διώρυγες τοῦ ποταμοῦ, καὶ ξηρανθήσεται πᾶσα συναγωγὴ ὕδατος καὶ ἐν παντὶ ἕλει καλάμου καὶ παπύρου· И# њскудёютъ рёки и3 ровє1нницы рёчніи: и3 и4зсхнетъ вeсь с0нмъ воднhй, и3 во всsцэмъ лyзэ тр0стнэмъ и3 си1тнэмъ,
7
7
καὶ τὸ ἄχι τὸ χλωρὸν πᾶν τὸ κύκλῳ τοῦ ποταμοῦ, καὶ πᾶν τὸ σπειρόμενον διὰ τοῦ ποταμοῦ ξηρανθήσεται ἀνεμόφθορον. и3 ѕлaкъ зелeный вeсь и4же w4крестъ рэки2, и3 всE сёемое при рэцЁ п0схнетъ вётромъ растлённо.
8
8
καὶ στενάξουσιν οἱ ἁλιεῖς, καὶ στενάξουσι πάντες οἱ βάλλοντες ἄγκιστρον εἰς τὸν ποταμόν, καὶ οἱ βάλλοντες σαγήνας καὶ οἱ ἀμφιβολεῖς πενθήσουσι. И# возстенsтъ рhбаріе, и3 возстенsтъ вси2 мeщущіи ќдицу въ рэкY, и3 мeщущіи нeводы и3 мeщущіи сBти возрыдaютъ.
9
9
καὶ αἰσχύνη λήψεται τοὺς ἐργαζομένους τὸ λίνον τὸ σχιστὸν καὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν βύσσον, И# стyдъ пріи1метъ дёлающихъ лeнъ расчeсаный и3 дёлающихъ вmсс0нъ, и3 бyдутъ дёлающіи | въ болёзни,
10
10
καὶ ἔσονται οἱ ἐργαζόμενοι αὐτὰ ἐν ὀδύνῃ, καὶ πάντες οἱ ποιοῦντες τὸν ζῦθον λυπηθήσονται καὶ τὰς ψυχὰς πονέσουσι. и3 вси2 творsщіи сікeру њпечaлzтсz и3 поболsтъ душaми.
11
11
καὶ μωροὶ ἔσονται οἱ ἄρχοντες Τάνεως· οἱ σοφοὶ σύμβουλοι τοῦ βασιλέως, ἡ βουλὴ αὐτῶν μωρανθήσεται. πῶς ἐρεῖτε τῷ βασιλεῖ· υἱοὶ συνετῶν ἡμεῖς, υἱοὶ βασιλέων τῶν ἐξ ἀρχῆς; И# ю3р0диви бyдутъ кн‰зи танeсwвы: мyдріи царє1вы совBтницы, совётъ и4хъ њб8юр0дэетъ. Кaкw речeте царю2: сhнове смhсленыхъ мы2, сhнове царeй дрeвнихъ;
12
12
ποῦ εἰσι νῦν οἱ σοφοί σου καὶ ἀναγγειλάτωσάν σοι καὶ εἰπάτωσαν, τί βεβούλευται Κύριος σαβαὼθ ἐπ᾿ Αἴγυπτον; ГдЁ сyть нн7э мyдріи твои2, и3 да возвэстsтъ тебЁ и3 рекyтъ: что2 совэщA гDь саваHfъ на є3гЂпетъ;
13
13
ἐξέλιπον οἱ ἄρχοντες Τάνεως, καὶ ὑψώθησαν οἱ ἄρχοντες Μέμφεως, καὶ πλανήσουσιν Αἴγυπτον κατὰ φυλάς. Њскудёша кн‰зи танeсwвы, и3 вознес0шасz кн‰зи мемфjтстіи, и3 прельстsтъ є3гЂпта по племенHмъ.
14
14
Κύριος γὰρ ἐκέρασεν αὐτοῖς πνεῦμα πλανήσεως, καὶ ἐπλάνησαν Αἴγυπτον ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτῶν, ὡς πλανᾶται ὁ μεθύων καὶ ὁ ἐμῶν ἅμα. ГDь бо раствори2 и5мъ дyхъ прельщeніz, и3 прельсти1ша є3гЂпта всёми дэлесы2 свои1ми, ћкоже прельщaетсz піsный и3 кyпнw блю1ющь.
15
15
καὶ οὐκ ἔσται τοῖς Αἰγυπτίοις ἔργον, ὃ ποιήσει κεφαλὴν καὶ οὐράν, ἀρχὴν καὶ τέλος. И# не бyдетъ є3гЂптzнwмъ дёла, є4же бы сотвори1ло главY и3 w4шибъ, и3 начaло и3 конeцъ.
16
16
Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται οἱ Αἰγύπτιοι ὡς γυναῖκες ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ ἀπὸ προσώπου τῆς χειρὸς Κυρίου σαβαώθ, ἣν αὐτὸς ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς. Въ т0й дeнь бyдутъ є3гЂптzне ѓки жєны2 во стрaсэ и3 трeпете t лицA руки2 гDа саваHfа, ю4же т0й возложи1тъ на нS.
17
17
καὶ ἔσται ἡ χώρα τῶν ᾿Ιουδαίων τοῖς Αἰγυπτίοις εἰς φόβητρον· πᾶς, ὃς ἐὰν ὀνομάσῃ αὐτὴν αὐτοῖς, φοβηθήσονται διὰ τὴν βουλήν, ἣν βεβούλευται Κύριος σαβαὼθ ἐπ᾿ αὐτήν. И# бyдетъ странA їудeйска во стрaхъ є3гЂптzнwмъ: всsкъ, и4же ѓще воспомzнeтъ ю5 и5мъ, ўбоsтсz совёта рaди, є3г0же совэщA гDь саваHfъ нaнь.
18
18
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται πέντε πόλεις ἐν τῇ Αἰγύπτῳ λαλοῦσαι τῇ γλώσσῃ τῇ Χαναανίτιδι καὶ ὀμνύουσαι τῷ ὀνόματι Κυρίου σαβαώθ· πόλις ἀσεδὲκ κληθήσεται ἡ μία πόλις. Въ т0й дeнь бyдетъ пsть градHвъ во є3гЂптэ, глаг0лющихъ љзhкомъ ханаанjтскимъ и3 кленyщихсz и4менемъ гDа саваHfа: грaдъ ґседeкъ прозовeтсz є3ди1нъ грaдъ.
19
19
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγυπτίων καὶ στήλη πρὸς τὸ ὅριον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ Въ т0й дeнь бyдетъ жeртвенникъ гDеви въ земли2 є3гЂпетстэй и3 ст0лпъ въ предёлэхъ є3гw2 гDеви.
20
20
καὶ ἔσται εἰς σημεῖον εἰς τὸν αἰῶνα Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι κεκράξονται πρὸς Κύριον διὰ τοὺς θλίβοντας αὐτούς, καὶ ἀποστελεῖ αὐτοῖς Κύριος ἄνθρωπον, ὃς σώσει αὐτούς, κρίνων σώσει αὐτούς. И# бyдетъ въ знaменіе во вёкъ гDеви въ земли2 є3гЂпетстэй: ћкw возопію1тъ ко гDу на њскорблsющыz и5хъ, и3 п0слетъ и5мъ гDь человёка, и4же спасeтъ |, судsй спасeтъ |.
21
21
καὶ γνωστὸς ἔσται Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις, καὶ γνώσονται οἱ Αἰγύπτιοι τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ποιήσουσι θυσίας καὶ εὔξονται εὐχὰς τῷ Κυρίῳ καὶ ἀποδώσουσι. И# познaнъ бyдетъ гDь є3гЂптzнwмъ: и3 ўвёдzтъ є3гЂптzне гDа въ т0й дeнь и3 сотворsтъ жє1ртвы и3 дaры, и3 њбэщaютъ њбёты гDеви и3 воздадsтъ.
22
22
καὶ πατάξει Κύριος τοὺς Αἰγυπτίους πληγῇ καὶ ἰάσεται αὐτοὺς ἰάσει, καὶ ἐπιστραφήσονται πρὸς Κύριον, καὶ εἰσακούσεται αὐτῶν καὶ ἰάσεται αὐτούς. И# порази1тъ гDь є3гЂптzнъ ћзвою вели1кою и3 и3сцэли1тъ и5хъ цэльб0ю, и3 њбратsтсz ко гDеви, и3 ўслhшитъ и5хъ и3 и3сцэли1тъ и5хъ цэльб0ю.
23
23
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται ἡ ὁδὸς ἀπὸ Αἰγύπτου πρὸς ᾿Ασσυρίους καὶ εἰσελεύσονται ᾿Ασσύριοι εἰς Αἴγυπτον, καὶ Αἰγύπτιοι πορεύσονται πρὸς ᾿Ασσυρίους, καὶ δουλεύσουσιν Αἰγύπτιοι τοῖς ᾿Ασσυρίοις. Въ т0й дeнь бyдетъ пyть t є3гЂпта ко ґссmрjанwмъ, и3 вни1дутъ ґссmрjане во є3гЂпетъ, и3 є3гЂптzне п0йдутъ ко ґссmрjанwмъ, и3 пораб0таютъ є3гЂптzне ґссmрjанwмъ.
24
24
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται ᾿Ισραὴλ τρίτος ἐν τοῖς ᾿Ασσυρίοις καὶ ἐν τοῖς Αἰγυπτίοις εὐλογημένος ἐν τῇ γῇ, Въ т0й дeнь бyдетъ ї}ль трeтій во є3гЂптzнэхъ и3 во ґссmрjанэхъ, благословeнъ на земли2,
25
25
ἣν εὐλόγησε Κύριος σαβαὼθ λέγων· εὐλογημένος ὁ λαός μου ὁ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ ἐν ᾿Ασσυρίοις καὶ ἡ κληρονομία μου ᾿Ισραήλ. ю4же блгcви2 гDь саваHfъ, гlz: блгcвeни лю1діе мои2, и5же во є3гЂптэ и3 и5же во ґссmрjахъ, и3 наслёдіе моE ї}ль.
Κεφάλαιο 20
Главa к7
1
1
ΤΟΥ ἔτους οὗ εἰσῆλθεν Τανάθαν εἰς ῎Αζωτον, ἡνίκα ἀπεστάλη ὑπὸ ᾿Αρνᾶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων καὶ ἐπολέμησε τὴν ῎Αζωτον καὶ ἔλαβεν αὐτήν, Въ лёто, въ нeже вни1де танаfaнъ во ґзHтъ, є3гдA п0сланъ бhсть t ґрны2, царS ґссmрjйскагw, и3 воевA на ґзHтъ и3 взS є3го2,
2
2
τότε ἐλάλησε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς λέγων· πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου· καὶ ποίησον οὕτως πορευόμενος γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος. тогдA речE гDь ко и3сaіи сhну ґмHсову, гlz: и3ди2 и3 свeрзи врeтище со чрeслъ свои1хъ, и3 санд†ліz тво‰ и3ззyй съ н0гъ твои1хъ, и3 сотвори2 си1це, ходS нaгъ и3 б0съ.
3
3
καὶ εἶπε Κύριος· ὃν τρόπον πεπόρευται ὁ παῖς μου ῾Ησαΐας γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρία ἔτη, τρία ἔτη ἔσται εἰς σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν· И# речE гDь: ћкоже ходи1лъ рaбъ м0й и3сaіа нaгъ и3 б0съ три2 лBта, три2 лBта бyдутъ знaмєніz и3 чудесA є3гЂптzнwмъ и3 є3fі0плzнwмъ:
4
4
ὅτι οὕτως ἄξει βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων, νεανίσκους καὶ πρεσβύτας, γυμνοὺς καὶ ἀνυποδέτους, ἀνακεκαλυμμένους τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου. ћкw тaкожде tведeтъ цaрь ґссmрjйскъ плёнъ є3гЂпетскъ и3 є3fі0пскъ, ю4ношы и3 стaрцы, нaги и3 б0сы, tкровє1ны во стыдёніе є3гЂпту.
5
5
καὶ αἰσχυνθήσονται ἡττηθέντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖς Αἰθίοψιν, ἐφ᾿ οἷς ἦσαν πεποιθότες οἱ Αἰγύπτιοι, ἦσαν γὰρ αὐτοῖς δόξα. И# постыдsтсz побэждeни є3гЂптzне њ є3fі0плzнэхъ, на ни1хже ўповaху є3гЂптzне, бsху бо и5мъ слaва.
6
6
καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἦμεν πεποιθότες τοῦ φυγεῖν εἰς αὐτοὺς εἰς βοήθειαν, οἳ οὐκ ἠδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέως ᾿Ασσυρίων· καὶ πῶς ἡμεῖς σωθησόμεθα; И# рекyтъ живyщіи на џстровэ сeмъ въ дeнь џный: сE, мы2 бёхомъ ўповaюще бэжaти къ ни6мъ на п0мощь, и4же не мог0ша спасти1сz t царS ґссmрjйска, и3 кaкw мы2 спасeмсz;
Κεφάλαιο 21
Главa к7а
1
1
Τὸ ὅραμα τῆς ἐρήμου. ΩΣ καταιγὶς δι᾿ ἐρήμου διέλθοι ἐξ ἐρήμου ἐρχομένη ἐκ γῆς, φοβερὸν Видёніе пустhни. Ћкоже бyрz сквозЁ пустhню прох0дитъ, t пустhни и3сходsщаz и3з8 земли2,
2
2
τὸ ὅραμα καὶ σκληρὸν ἀνηγγέλη μοι. ὁ ἀθετῶν ἀθετεῖ, ὁ ἀνομῶν ἀνομεῖ. ἐπ᾿ ἐμοὶ οἱ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ πρέσβεις τῶν Περσῶν ἐπ᾿ ἐμὲ ἔρχονται. νῦν στενάξω καὶ παρακαλέσω ἐμαυτόν. стрaшно видёніе и3 жeстоко повёдасz мнЁ: преступazй преступaетъ, и3 беззак0ннуzй беззак0нствуетъ: на мS є3ламjтє, и3 послы2 пeрсстіи на мS и4дутъ: нн7э воздохнY и3 ўтёшу себE.
3
3
διὰ τοῦτο ἐνεπλήσθη ἡ ὀσφύς μου ἐκλύσεως, καὶ ὠδῖνες ἔλαβόν με ὡς τὴν τίκτουσαν· ἠδίκησα τοῦ μὴ ἀκοῦσαι, ἐσπούδασα τοῦ μὴ βλέπειν. Сегw2 рaди нап0лнишасz чрє1сла мо‰ разслаблeніz, и3 бwлёзни пріsша мS ѓки раждaющую: непрaвдовахъ є4же не слhшати, потщaхсz є4же не ви1дэти.
4
4
ἡ καρδία μου πλανᾶται, καὶ ἡ ἀνομία με βαπτίζει, ἡ ψυχή μου ἐφέστηκεν εἰς φόβον. Сeрдце моE заблуждaетъ, и3 беззак0ніе погружaетъ мS, душA моS стои1тъ во стрaсэ.
5
5
ἑτοίμασον τὴν τράπεζαν· φάγετε, πίετε· ἀναστάντες, οἱ ἄρχοντες, ἑτοιμάσατε θυρεούς. Ўгот0вите трапeзу, kди1те, пjйте: востaвше, кн‰зи, ўгот0вите щиты2,
6
6
ὅτι οὕτως εἶπε πρός με Κύριος· βαδίσας σεαυτῷ στῆσον σκοπὸν καὶ ὃ ἂν ἴδῃς ἀνάγγειλον· ћкw тaкw речE гDь ко мнЁ: шeдъ постaви себЁ стрaжа, и3 є4же ѓще ќзриши, возвэсти2.
7
7
καὶ εἶδον ἀναβάτας ἱππεῖς δύο καὶ ἀναβάτην ὄνου καὶ ἀναβάτην καμήλου. ἀκρόασαι ἀκρόασιν πολλὴν И# ўзрёхъ всaдники кHнныz двA, всaдника на nслsти и3 всaдника на велблю1дэ. Послyшай слyшаніемъ мн0гимъ
8
8
καὶ κάλεσον Οὐρίαν εἰς τὴν σκοπιὰν Κυρίου. καὶ εἶπεν· ἔστην διαπαντὸς ἡμέρας καὶ ἐπὶ τῆς παρεμβολῆς ἐγὼ ἔστην ὅλην τὴν νύκτα, и3 призови2 ўрjю на стрaжбу гDню. И# речE: стоsхъ вhну дeнь, и3 ў п0лчища ѓзъ стоsхъ всю2 н0щь,
9
9
καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεται ἀναβάτης ξυνωρίδος. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπε· πέπτωκε πέπτωκε Βαβυλών, καὶ πάντα τὰ ἀγάλματα αὐτῆς, καὶ τὰ χειροποίητα αὐτῆς συνετρίβησαν εἰς τὴν γῆν. и3 сE, сaмъ грzдeтъ (мyжъ) всaдникъ двок0нный, и3 tвэщaвъ речE: падE, падE вавmлHнъ, и3 вси2 кумjры є3гw2 и3 вс‰ рукотворє1ннаz є3гw2 сокруши1шасz на земли2.
10
10
ἀκούσατε, οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ ὀδυνώμενοι, ἀκούσατε ἃ ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ· ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀνήγγειλεν ἡμῖν. Послyшайте, њстaвшіисz, и3 болёзнующіи, ўслhшите: є4же слhшахъ t гDа саваHfа, бGъ ї}левъ возвэсти2 нaмъ.
11
11
Τὸ ὅραμα τῆς ᾿Ιδουμαίας. Πρὸς ἐμὲ καλεῖ παρὰ τοῦ Σηείρ· φυλάσσετε ἐπάλξεις. Видёніе на їдумeю. Ко мнЁ зови2 t сиjра: стреги1те забр†ла.
12
12
φυλάσσω τὸ πρωΐ καὶ τὴν νύκτα· ἐὰν ζητῇς, ζήτει καὶ παρ᾿ ἐμοὶ οἴκει· СтрегY заyтра и3 н0щію. Ѓще и4щеши, и3щи2 и3 ў менє2 њбитaй.
13
13
ἐν τῷ δρυμῷ ἑσπέρας κοιμηθήσῃ ἐν τῇ ὁδῷ Δαιδάν. Въ дубрaвэ въ вeчеръ преспи1ши, и3ли2 на пути2 дедaновэ.
14
14
εἰς συνάντησιν διψῶντι ὕδωρ φέρετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν χώρᾳ Θαιμάν, ἄρτοις συναντᾶτε τοῖς φεύγουσι διὰ τὸ πλῆθος τῶν πεφονευμένων Во срётеніе жaждущему в0ду принеси1те, живyщіи во странЁ fемaновэ, со хлBбы срэтaйте бэжaщыz мн0жества рaди ўбіeнныхъ
15
15
καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν πλανωμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῆς μαχαίρας καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν τοξευμάτων τῶν διατεταμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν πεπτωκότων ἐν τῷ πολέμῳ. и3 мн0жества рaди заблуждaющихъ, и3 мн0жества рaди мечeй и3 мн0жества рaди лукHвъ напрzжeнныхъ, и3 мн0жества рaди пaдшихъ на сёчи.
16
16
διότι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ἔτι ἐνιαυτὸς ὡς ἐνιαυτὸς μισθωτοῦ, ἐκλείψει ἡ δόξα τῶν υἱῶν Κηδάρ, Ћкw си1це речE гDь ко мнЁ: є3щE лёто (є3ди1но), ћкоже лёто наeмника, њскудёетъ слaва сынHвъ кидaрскихъ,
17
17
καὶ τὸ κατάλοιπον τῶν τοξευμάτων τῶν ἰσχυρῶν υἱῶν Κηδὰρ ἔσται ὀλίγον, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐλάλησεν. и3 њстaнокъ лукHвъ си1льныхъ сынHвъ кидaрскихъ бyдетъ мaлъ, ћкw гDь бGъ ї}левъ гlа.
Κεφάλαιο 22
Главa к7в
1
1
Τὸ ρῆμα τῆς φάραγγος Σιών. ΤΙ ἐγένετό σοι νῦν, ὅτι ἀνέβητε πάντες εἰς δώματα μάταια; Видёніе дeбри сіHни. Что2 бhсть тебЁ, ћкw нн7э возлэз0сте вси2 на хр†мины тщє1тныz;
2
2
ἐνεπλήσθη ἡ πόλις βοώντων· οἱ τραυματίαι σου οὐ τραυματίαι μαχαίρας, οὐδὲ οἱ νεκροί σου νεκροὶ πολέμων. Нап0лнисz грaдъ вопію1щихъ, ўsзвленніи твои2 не мечьми2 ўzзвлeни, нижE мертвецы2 твои2 ўмерщвлeни рaтію:
3
3
πάντες οἱ ἄρχοντές σου πεφεύγασι, καὶ οἱ ἁλόντες σκληρῶς δεδεμένοι εἰσί, καὶ οἱ ἰσχύοντες ἐν σοὶ πόρρω πεφεύγασι. вси2 кн‰зи твои2 побэг0ша, и3 плэнeнніи жeстоцэ сyть свsзани, и3 крёпцыи въ тебЁ далeче tбэжaша.
4
4
διὰ τοῦτο εἶπα· ἄφετέ με, πικρῶς κλαύσομαι, μὴ κατισχύσητε παρακαλεῖν με ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ γένους μου. Сегw2 рaди рек0хъ: њстaвите менE, да г0рцэ восплaчусz: не належи1те ўтэшaти мS њ сокрушeніи дщeре р0да моегw2:
5
5
ὅτι ἡμέρα ταραχῆς καὶ ἀπωλείας καὶ καταπατήματος καὶ πλάνησις παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐν φάραγγι Σιών· πλανῶνται ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, πλανῶνται ἐπὶ τὰ ὄρη. ћкw дeнь мzтeжа и3 пaгубы и3 попрaніz, и3 смzтeніе t гDа саваHfа: въ дeбри сіHни скитaютсz, t мaла дaже до вели1ка скитaютсz по горaмъ.
6
6
οἱ δὲ ᾿Ελαμῖται ἔλαβον φαρέτρας, ἀναβάται ἄνθρωποι ἐφ᾿ ἵπποις καὶ συναγωγὴ παρατάξεως. Е#ламjтє же взsша тyлы, и3 всaдницы человёцы на к0нехъ, и3 соб0ръ њполчeніz.
7
7
καὶ ἔσονται αἱ ἐκλεκταὶ φάραγγές σου πλησθήσονται ἁρμάτων, οἱ δὲ ἱππεῖς ἐμφράξουσι τὰς πύλας σου· И# бyдутъ и3збр†нны дє1бри тво‰, нап0лнzтсz колесни1цъ, кHнницы же застyпzтъ вратA тво‰
8
8
καὶ ἀνακαλύψουσι τὰς πύλας ᾿Ιούδα· καὶ ἐμβλέψονται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς οἴκους τῆς πόλεως и3 tкрhютъ вратA ї{дина, и3 воззрsтъ въ т0й дeнь во и3збр†нныz д0мы грaда,
9
9
καὶ ἀνακαλύψουσι τὰ κρυπτὰ τῶν οἴκων τῆς ἄκρας Δαυίδ. καὶ εἴδοσαν ὅτι πλείους εἰσὶ καὶ ὅτι ἀπέστρεψε τὸ ὕδωρ τῆς ἀρχαίας κολυμβήθρας εἰς τὴν πόλιν и3 tкрhютъ сокровє1ннаz домHвъ краегрaдіz давjдова, и3 ќзрzтъ, ћкw мн0жайшіи сyть, и3 ћкw tврати1ша в0ду дрeвніz купёли во грaдъ,
10
10
καὶ ὅτι καθείλοσαν τοὺς οἴκους ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ὀχύρωμα τείχους τῇ πόλει. и3 ћкw разори1ша д0мы їеrли6мли на ўтверждeніе стэнЁ грaднэй.
11
11
καὶ ἐποιήσατε ἑαυτοῖς ὕδωρ ἀναμέσον τῶν δύο τειχῶν ἐσώτερον τῆς κολυμβήθρας τῆς ἀρχαίας καὶ οὐκ ἐνεβλέψατε εἰς τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν κτίσαντα αὐτὴν οὐκ εἴδετε. И# сотвори1сте себЁ в0ду междY двэмA стэнaма, внутрьyду купёли дрeвніz, и3 не воззрёсте на сотвори1вшаго ю5 и3спeрва, и3 согрaждшагw ю5 не ви1дэсте.
12
12
καὶ ἐκάλεσε Κύριος Κύριος σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κλαυθμὸν καὶ κοπετὸν καὶ ξύρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων, И# призвA гDь, гDь саваHfъ въ т0й дeнь плaчь и3 рыдaніе, и3 њстрижeніе и3 препоsсаніе во врє1тища:
13
13
αὐτοὶ δὲ ἐποιήσαντο εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα σφάζοντες μόσχους καὶ θύοντες πρόβατα, ὥστε φαγεῖν κρέατα καὶ πιεῖν οἶνον λέγοντες· φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. тjи же сотвори1ша рaдость и3 весeліе, закалaюще телцы2 и3 жрyще џвцы, ћкw ћсти мzсA и3 пи1ти віно2, глаг0люще: да ћмы и3 піeмъ, ќтрэ бо ќмремъ.
14
14
καὶ ἀνακεκαλυμμένα ταῦτά ἐστιν ἐν τοῖς ὠσὶ Κυρίου σαβαώθ, ὅτι οὐκ ἀφεθήσεται ὑμῖν αὕτη ἡ ἁμαρτία, ἕως ἂν ἀποθάνητε. И# tкровє1нна сі‰ сyть во ќшію гDа саваHfа, ћкw не њстaвитсz вaмъ т0й грёхъ, д0ндеже ќмрете.
15
15
Τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· πορεύου εἰς τὸ παστοφόριον, πρὸς Σομνᾶν τὸν ταμίαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Си1це гlетъ гDь саваHfъ: и3ди2 въ кyщу ко сомнaну строи1телю д0му и3 рцы2 є3мY:
16
16
τί σὺ ὧδε, καὶ τί σοί ἐστιν ὧδε, ὅτι ἐλατόμησας σεαυτῷ ὧδε μνημεῖον καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ἐν ὑψηλῷ μνημεῖον καὶ ἔγραψας σεαυτῷ ἐν πέτρα σκηνήν; что2 ты2 здЁ, и3 что2 тебЁ здЁ, ћкw и3стесaлъ є3си2 себЁ здЁ гр0бъ и3 сотвори1лъ є3си2 себЁ на выс0цэ гр0бъ, и3 написaлъ є3си2 себЁ на кaмени кyщу;
17
17
ἰδοὺ δὴ Κύριος σαβαὼθ ἐκβαλεῖ καὶ ἐκτρίψει ἄνδρα καὶ ἀφελεῖ τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου τὸν ἔνδοξον СE, нн7э гDь саваHfъ и3звeржетъ и3 сотрeтъ мyжа, и3 tи1метъ ќтварь твою2 и3 вэнeцъ тв0й слaвный,
18
18
καὶ ρίψει σε εἰς χώραν μεγάλην καὶ ἀμέτρητον, καὶ ἐκεῖ ἀποθανῇ· καὶ θήσει τὸ ἅρμα σου τὸ καλὸν εἰς ἀτιμίαν καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἄρχοντός σου εἰς καταπάτημα· и3 повeржетъ тS во странY вели1ку и3 безмёрну, и3 тaмw ќмреши: и3 положи1тъ колесни1цу твою2 д0брую въ безчeстіе и3 д0мъ кнsзz твоегw2 въ попрaніе:
19
19
καὶ ἀφαιρεθήσῃ ἐκ τῆς οἰκονομίας σου καὶ ἐκ τῆς στάσεώς σου. и3 и3звeржешисz t строи1телства твоегw2 и3 t степeне твоегw2.
20
20
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καλέσω τὸν παῖδά μου ᾿Ελιακεὶμ τὸν τοῦ Χελκίου И# бyдетъ въ т0й дeнь, и3 призовY рабA моего2 є3ліакjма сhна хелкjева
21
21
καὶ ἐνδύσω αὐτὸν τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου δώσω αὐτῷ καὶ κράτος καὶ τὴν οἰκονομίαν σου δώσω εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ ἔσται ὡς πατὴρ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν ᾿Ιούδᾳ. и3 њблекY є3го2 во ќтварь твою2, и3 вэнeцъ тв0й дaмъ є3мY и3 держaву твою2, и3 строи1телство твоE дaмъ въ рyцэ є3гw2, и3 бyдетъ ћкw nтeцъ живyщымъ во їеrли1мэ и3 живyщымъ во їудeи.
22
22
καὶ δώσω τὴν δόξαν Δαυὶδ αὐτῷ, καὶ ἄρξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀντιλέγων. καὶ δώσω αὐτῷ τὴν κλεῖδα οἴκου Δαυὶδ ἐπὶ τῷ ὤμῳ αὐτοῦ καὶ ἀνοίξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποκλείων, καὶ κλείσει καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀνοίγων. И# дaмъ є3мY слaву давjдову, и3 њбвладёетъ, и3 не бyдетъ противоглаг0лющагw: и3 дaмъ є3мY клю1чь д0му давjдова на рaмо є3гw2, и3 tвeрзетъ, и3 не бyдетъ затворsющагw, и3 затв0ритъ, и3 не бyдетъ tверзaющагw.
23
23
καὶ στήσω αὐτὸν ἄρχοντα ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἔσται εἰς θρόνον δόξης τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. И# постaвлю є3го2 кнsзz на мёстэ вёрнэ, и3 бyдетъ на прест0лэ слaвы д0му nтцA своегw2.
24
24
καὶ ἔσται πεποιθὼς ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶς ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ ἔσονται ἐπικρεμάμενοι αὐτῷ. И# бyдетъ ўповazй на него2 всsкъ слaвный въ домY nтцA є3гw2, t мaла дaже до вели1ка: и3 бyдутъ зави1сzще на нeмъ.
25
25
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ — τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ — κινηθήσεται ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐστηριγμένος ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἀφαιρεθήσεται· καὶ πεσεῖται, καὶ ἐξολοθρευθήσεται ἡ δόξα ἡ ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν. Въ т0й дeнь, сі‰ гlетъ гDь саваHfъ, подви1гнетсz человёкъ ўтверждeнъ на мёстэ вёрнэ, и3 tи1метсz, и3 падeтъ, и3 потреби1тсz слaва, ћже на нeмъ, ћкw гDь гlа.
Κεφάλαιο 23
Главa к7г
1
1
Τὸ ὅραμα Τύρου. ΟΛΟΛΥΞΑΤΕ, πλοῖα Καρχηδόνος, ὅτι ἀπώλετο, καὶ οὐκέτι ἔρχονται ἐκ γῆς Κιτιαίων· ἦκται αἰχμάλωτος. Видёніе на тЂра. Плaчитесz, корабли6 кархид0нстіи, ћкw поги1бе, и3 ктомY не и4дутъ t земли2 китіeйскіz, tведeсz плэнeнъ.
2
2
τίνι ὅμοιοι γεγόνασιν οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ μετάβολοι Φοινίκης διαπερῶντες τὴν θάλασσαν КомY под0бни бhша живyщіи во џстровэ, купцы2 фjнічестіи, преходsщіи м0ре;
3
3
ἐν ὕδατι πολλῷ, σπέρμα μεταβόλων; ὡς ἀμητοῦ εἰσφερομένου οἱ μετάβολοι τῶν ἐθνῶν. Въ водЁ мн0зэ сёмz купeческо, ѓки жaтвэ вноси1мэй купцы2 kзhчестіи.
4
4
αἰσχύνθητι, Σιδών, εἶπεν ἡ θάλασσα. ἡ δὲ ἰσχὺς τῆς θαλάσσης εἶπεν· οὐκ ὤδινον οὐδὲ ἔτεκον οὐδὲ ἐξέθρεψα νεανίσκους οὐδὲ ὕψωσα παρθένους. Ўсрами1сz, сідHне, речE м0ре. Крёпость же морскaz речE: не болёхъ, ни породи1хъ, ни вскорми1хъ ю4ношъ, нижE вознес0хъ дэви1цъ.
5
5
ὅταν δὲ ἀκουστὸν γένηται Αἰγύπτῳ, λήψεται αὐτοὺς ὀδύνη περὶ Τύρου. Е#гдa же слhшано бyдетъ во є3гЂптэ, пріи1метъ | болёзнь њ тЂрэ.
6
6
ἀπέλθατε εἰς Καρχηδόνα, ὀλολύξατε, οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ. И#ди1те въ кархид0нъ, плaчитесz, живyщіи во џстровэ сeмъ.
7
7
οὐχ αὕτη ἦν ὑμῶν ἡ ὕβρις ἀπ᾿ ἀρχῆς πρὶν ἢ παραδοθῆναι αὐτήν; Не сіe ли бЁ величaніе вaмъ и3спeрва, прeжде нeже прeдану бhти є3мY;
8
8
τίς ταῦτα ἐβούλευσεν ἐπὶ Τύρον; μὴ ἥσσων ἐστὶν ἢ οὐκ ἰσχύει; οἱ ἔμποροι αὐτῆς ἔνδοξοι, ἄρχοντες τῆς γῆς. Кто2 сі‰ совэщA на тЂра; є3дA хyждшій є4сть, и3ли2 не крёпкій є4сть; купцы2 є3гw2 слaвніи кн‰зи земли2.
9
9
Κύριος σαβαὼθ ἐβουλεύσατο παραλῦσαι πᾶσαν τὴν ὕβριν τῶν ἐνδόξων καὶ ἀτιμάσαι πᾶν ἔνδοξον ἐπὶ τῆς γῆς. ГDь саваHfъ совэщA разсhпати всsкую гордhню слaвныхъ и3 њбезчeстити всsкое слaвное на земли2.
10
10
ἐργάζου τὴν γῆν σου, καὶ γὰρ πλοῖα οὐκέτι ἔρχεται ἐκ Καρχηδόνος. Дёлай зeмлю твою2, и4бо корабли6 ктомY не пріи1дутъ t кархид0на.
11
11
ἡ δὲ χείρ σου οὐκέτι ἰσχύει κατὰ θάλασσαν, ἡ παροξύνουσα βασιλεῖς· Κύριος σαβαὼθ ἐνετείλατο περὶ Χαναὰν ἀπολέσαι αὐτῆς τὴν ἰσχύν. И# рукA твоS ктомY не ўкрэпёетъ по м0рю, разгнэвлsющаz царeй. ГDь саваHfъ заповёда њ ханаaнэ, є4же погуби1ти крёпость є3гw2.
12
12
καὶ ἐροῦσιν· οὐκέτι οὐ μὴ προσθῆτε τοῦ ὑβρίζειν καὶ ἀδικεῖν τὴν θυγατέρα Σιδῶνος· καὶ ἐὰν ἀπέλθῃς εἰς Κιτιεῖς, οὐδὲ ἐκεῖ ἀνάπαυσις ἔσται σοι· И# рекyтъ: ктомY не приложи1те ўкарsти и3 њби1дэти дщeрь сідHню: и3 ѓще tи1деши ко китіи1wмъ, нижE тaмw бyдетъ тебЁ пок0й:
13
13
καὶ εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὕτη ἠρήμωται ἀπὸ τῶν ᾿Ασσυρίων, οὐδὲ ἐκεῖ σοι ἀνάπαυσις ἔσται, ὅτι ὁ τοῖχος αὐτῆς πέπτωκεν. и3 въ зeмлю халдeйску, но и3 тA њпустёла t ґссmрjанъ, ћкw стэнA є3S падeсz.
14
14
ὀλολύξατε, πλοῖα Καρχηδόνος, ὅτι ἀπόλωλε τὸ ὀχύρωμα ὑμῶν. Плaчитесz, корабли6 кархид0нстіи, ћкw поги1бе твердhнz вaша.
15
15
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταλειφθήσεται Τύρος ἔτη ἑβδομήκοντα ὡς χρόνος βασιλέως, ὡς χρόνος ἀνθρώπου· καὶ ἔσται μετὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἔσται Τύρος ὡς ᾆσμα πόρνης. И# бyдетъ въ т0й дeнь, њстaвленъ бyдетъ тЂръ сeдмьдесzтъ лётъ, ћкоже врeмz (є3ди1нагw) царS, ћкw врeмz человёческо: и3 по седми1десzтихъ лётэхъ бyдетъ тЂръ ћкw пёснь блудни1цы.
16
16
λαβὲ κιθάραν, ρέμβευσον, πόλις πόρνη ἐπιλελησμένη· καλῶς κιθάρισον, πολλὰ ᾆσον, ἵνα σου μνεία γένηται. Возми2 гyсли, њбыди2 грaдъ, блудни1ца забвeнаz, д0брэ погуди2, мн0гw восп0й, да пaмzть твоS бyдетъ.
17
17
καὶ ἔσται μετὰ τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκοπὴν ποιήσει ὁ Θεὸς Τύρου, καὶ πάλιν ἀποκατασταθήσεται εἰς τὸ ἀρχαῖον· καὶ ἔσται ἐμπόριον πάσαις ταῖς βασιλείας τῆς οἰκουμένης. И# бyдетъ по седми1десzтихъ лётэхъ, присэщeніе сотвори1тъ бGъ тЂру, и3 пaки возстaвитсz на прeжднее и3 бyдетъ т0ржище всBмъ цaрствамъ вселeнныz на лицы2 земли2.
18
18
καὶ ἔσται αὐτῆς ἡ ἐμπορία καὶ ὁ μισθὸς ἅγιον Κυρίῳ· οὐκ αὐτοῖς συναχθήσεται, ἀλλὰ τοῖς κατοικοῦσιν ἔναντι Κυρίου πᾶσα ἡ ἐμπορία αὐτῆς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἐμπλησθῆναι εἰς συμβολὴν μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου. И# бyдетъ є3гw2 кyплz и3 мздA с™о гDеви, не и5мъ с0брано бyдетъ, но живyщымъ пред8 гDемъ, всS кyплz є3гw2, ћсти и3 пи1ти и3 нап0лнитисz, и3 въ сhтость, на пaмzть пред8 гDемъ.
Κεφάλαιο 24
Главa к7д
1
1
ΙΔΟΥ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ. СE, гDь разсhплетъ вселeнную и3 њпустоши1тъ ю5, и3 tкрhетъ лицE є3S и3 расточи1тъ живyщыz на нeй.
2
2
καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία· ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ᾧ ὀφείλει. И# бyдутъ лю1діе ѓки жрeцъ, и3 рaбъ ѓки господи1нъ, и3 рабA ѓки госпожA: бyдетъ купyzй ћкw продаsй, и3 взаи1мъ є4млzй ѓки заимодaвецъ, и3 д0лжный ѓки є3мyже є4сть д0лженъ.
3
3
φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. Тлёніемъ и3стлёетъ землS, и3 расхищeніемъ расхищeна бyдетъ землS: ўстa бо гDнz гlаша сі‰.
4
4
ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς. Восплaкасz землS, и3 растлённа бhсть вселeннаz, восплaкашасz выс0цыи земли2.
5
5
ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. Землs бо беззак0ніе сотвори2 живyщихъ рaди на нeй, понeже преступи1ша зак0нъ и3 и3змэни1ша зaпwвэди, разруши1ша завётъ вёчный.
6
6
διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι. Сегw2 рaди проклsтіе поsстъ зeмлю, ћкw согрэши1ша живyщіи на нeй: сегw2 рaди ўб0зи бyдутъ живyщіи на земли2, и3 њстaнетсz человёкwвъ мaлw.
7
7
πενθήσει οἶνος, πενθήσει ἄμπελος, στενάξουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν. Восплaчетсz віно2, возрыдaетъ віногрaдъ, возстенyтъ вси2 рaдующіисz душeю.
8
8
πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας. Престaло є4сть весeліе тmмпaнwвъ, престA высокодeрзость и3 богaтство нечести1выхъ, престaлъ є4сть глaсъ гyслей:
9
9
ἠσχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖς πίνουσιν. ўсрами1шасz, не пи1ша вінA, горькA бhсть сікeра пію1щымъ.
10
10
ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν. ЊпустЁ всsкъ грaдъ, заключи1тъ хрaмъ, є4же не вни1ти.
11
11
ὀλολύζεται περὶ τοῦ οἴνου πανταχῆ· πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, ἀπῆλθε πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς. Плaчитесz њ вінЁ всю1ду, престaла є4сть рaдость всS земнaz, tи1де всS рaдость земли2.
12
12
καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται. И# њстaнутъ грaди пyсти, и3 д0мове њстaвлени поги1бнутъ.
13
13
ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτως καλαμήσονται αὐτούς, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος. Сі‰ вс‰ бyдутъ на земли2 среди2 kзhкwвъ: ћкоже ѓще кто2 њтрzсaетъ мaсличину, тaкw њтрzсyтъ и5хъ: и3 (ћкоже) ѓще њстaнетъ t њб8имaніz віногрaда,
14
14
οὗτοι φωνῇ βοήσονται, οἱ δὲ καταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου. ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης· сjи глaсомъ возопію1тъ: њстaвшіисz же на земли2 возрaдуютсz со слaвою гDнею, возмzтeтсz водA морскaz.
15
15
διὰ τοῦτο ἡ δόξα Κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται τῆς θαλάσσης, τὸ ὄνομα Κυρίου ἔνδοξον ἔσται, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. Сегw2 рaди слaва гDнz во џстровэхъ бyдетъ морски1хъ, и4мz гDне прослaвлено бyдетъ.
16
16
ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς τέρατα ἠκούσαμεν, ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ. καὶ ἐροῦσιν· οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τὸν νόμον. ГDи б9е ї}левъ, t кри1лъ земнhхъ чудесA слhшахомъ, надeжда бlгочести1вому: и3 рекyтъ: (г0ре хyлzщымъ, и5же хyлzтъ зак0нъ,) г0ре престyпникwмъ, и5же преступaютъ зак0нъ.
17
17
φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Стрaхъ и3 пр0пасть и3 сёть на вaсъ живyщихъ на земли2.
18
18
καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος, ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς. И# бyдетъ, бэжaй стрaха впадeтъ въ пр0пасть, и3 и3злaзzй и3з8 пр0пасти и4метсz въ сёть: ћкw џкна съ небесE tверз0шасz, и3 потрzсyтсz њснwвaніz земн†z.
19
19
ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ· Мzтeжемъ возмzтeтсz землS, и3 скyдостію њскудёетъ землS.
20
20
ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία. Преклони1сz и3 потрzсeсz землS ѓки nв0щное храни1лище, и3 ѓки піsнъ и3 шyменъ падeтъ и3 не возм0жетъ востaти, преwдолё бо на нeй беззак0ніе.
21
21
καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς· И# бyдетъ въ т0й дeнь, наведeтъ гDь на ќтварь небeсную рyку и3 на цари6 земны6z.
22
22
καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν. И# соберyтъ собрaніе є3S и3 затворsтъ въ твє1рди и3 въ тємни1цы: мн0зэми рHды бyдетъ посэщeніе и4хъ.
23
23
καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος, ὅτι βασιλεύσει Κύριος ἐν Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται. И# и3стaетъ плjнfа и3 падeтъ стэнA, и3 ўстыди1тсz лунA и3 посрами1тсz с0лнце: ћкw воц7ри1тсz гDь въ сіHнэ и3 во їеrли1мэ и3 пред8 старBйшины слaвенъ бyдетъ.
Κεφάλαιο 25
Главa к7є
1
1
ΚΥΡΙΕ ὁ Θεός μου, δοξάσω σε, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐποίησας θαυμαστὰ πράγματα, βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν· γένοιτο, Κύριε· ГDи б9е м0й, прослaвлю тS, воспою2 и4мz твоE, ћкw сотвори1лъ є3си2 ч{днаz дэлA, совётъ дрeвній и4стинный: да бyдетъ, гDи.
2
2
ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα, πόλεις ὀχυρὰς τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια· τῶν ἀσεβῶν πόλις εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇ. Ћкw положи1лъ є3си2 грaды въ пeрсть, грaды твє1рдыz, є4же пaсти њсновaніємъ и4хъ, нечести1выхъ грaдъ да же сози1ждетсz во вёкъ.
3
3
διὰ τοῦτο εὐλογήσει σε ὁ λαὸς ὁ πτωχός, καὶ πόλεις ἀνθρώπων ἀδικουμένων εὐλογήσουσί σε· Сегw2 рaди благословsтъ тS лю1діе ни1щіи, и3 грaди человёкwвъ њби1димыхъ возблагословsтъ тS.
4
4
ἐγένου γὰρ πάσῃ πόλει ταπεινῇ βοηθὸς καὶ τοῖς ἀθυμήσασι δι᾿ ἔνδειαν σκέπη, ἀπὸ ἀνθρώπων πονηρῶν ρύσῃ αὐτούς, σκέπη διψώντων καὶ πνεῦμα ἀνθρώπων ἀδικουμένων. Бhлъ бо є3си2 всsкому грaду смирeнному пом0щникъ, и3 и3знемогaющымъ за њскудёніе покр0въ, t человBкъ ѕлhхъ и3збaвиши и5хъ: покр0въ жaждущихъ, и3 дyхъ человёкwвъ њби1димыхъ.
5
5
ὡς ἄνθρωποι ὀλιγόψυχοι διψῶντες ἐν Σιών, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀσεβῶν, οἷς ἡμᾶς παρέδωκας. Ѓки человёцы малодyшніи жaждущіи въ сіHнэ, ћкw и3збaвиши и5хъ t человBкъ нечести1выхъ, и5мже нaсъ прeдалъ є3си2.
6
6
καὶ ποιήσει Κύριος σαβαὼθ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο. πίονται εὐφροσύνην, πίονται οἶνον, И# сотвори1тъ гDь саваHfъ всBмъ kзhкwмъ: на горЁ сeй и3спію1тъ рaдость, и3спію1тъ віно2,
7
7
χρίσονται μύρον. ἐν τῷ ὄρει τούτῳ παράδος ταῦτα πάντα τοῖς ἔθνεσιν· ἡ γὰρ βουλὴ αὕτη ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. помaжутсz мЂромъ на горЁ сeй: предaждь сі‰ вс‰ kзhкwмъ: т0й бо совётъ на вс‰ kзhки.
8
8
κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλε Κύριος ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς, τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε. ПожрE смeрть [Е#вр.: пожeрта бyдетъ смeрть] возм0гши, и3 пaки tsтъ гDь бGъ всsкую слeзу t всsкагw лицA: поношeніе людjй tsтъ t всеS земли2, ўстa бо гDнz гlаша (сі‰).
9
9
καὶ ἐροῦσι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐφ᾿ ᾧ ἠλπίζομεν καὶ ἠγαλλιώμεθα, καὶ σώσει ἡμᾶς. οὗτος Κύριος, ὑπεμείναμεν αὐτὸν καὶ ἀγαλλιασόμεθα καὶ ἐφρανθησόμεθα ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν, И# рекyтъ въ дeнь џный: сE, бGъ нaшъ, нaньже ўповaхомъ, и3 сп7сeтъ нaсъ: сeй гDь, потерпёхомъ є3го2, и3 возрaдовахомсz и3 возвесели1хомсz њ спcніи нaшемъ.
10
10
ὅτι ἀνάπαυσιν δώσει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο, καὶ καταπατηθήσεται ἡ Μωαβῖτις, ὃν τρόπον πατοῦσιν ἅλωνα ἐν ἁμάξαις· Пок0й дaстъ бGъ на горЁ сeй, и3 поперeтсz мwавjтіда, ћкоже т0пчутъ т0къ колесни1цами.
11
11
καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸς ἐταπείνωσε τοῦ ἀπολέσαι, καὶ ταπεινώσει τὴν ὕβριν αὐτοῦ, ἐφ᾿ ἃ τὰς χεῖρας ἐπέβαλε· И# воздви1гнетъ рyцэ свои2, ћкоже и3 т0й смири2, є4же погуби1ти: и3 смири1тъ гордhню є3гw2, на нsже рyцэ возложи2.
12
12
καὶ τὸ ὕψος τῆς καταφυγῆς τοῦ τοίχου ταπεινώσει, καὶ καταβήσεται ἕως τοῦ ἐδάφους. И# высотY ўбёжища њгрaды твоеS смири1тъ, и3 њбни1зитсz дaже до земли2.
Κεφάλαιο 26
Главa к7ѕ
1
1
Τῌ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ πόλις ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχος καὶ περίτειχος. Въ т0й дeнь воспою1тъ пёснь сію2 въ земли2 їудeйстэй, глаг0люще: сE, грaдъ крёпокъ, и3 спасeніе нaмъ положи1тъ стёну и3 њграждeніе.
2
2
ἀνοίξατε πύλας, εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν, Tвeрзите вратA, да вни1дутъ лю1діе хранsщіи прaвду и3 хранsщіи и4стину,
3
3
ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην. ὅτι ἐπὶ σοὶ ἐλπίδι пріeмлющіи и4стину и3 хранsщіи ми1ръ.
4
4
ἤλπισαν, Κύριε, ἕως τοῦ αἰῶνος, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος, Ћкw на тS надёzніемъ надёzшасz, гDи, во вёкъ, б9е вели1кій, вёчный,
5
5
ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς· πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους, и4же смири1въ низвeлъ є3си2 живyщыz въ выс0кихъ: грaды крBпкіz разори1ши и3 њбни1зиши | дaже до земли2.
6
6
καὶ πατήσουσιν αὐτοὺς πόδες πρᾳέων καὶ ταπεινῶν. И# поперyтъ | н0ги кр0ткихъ и3 смирeнныхъ.
7
7
ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν. Пyть бlгочести1выхъ прaвъ бhсть, и3 приугот0ванъ пyть бlгочести1выхъ.
8
8
ἡ γὰρ ὁδὸς Κυρίου κρίσις· ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ, Пyть бо гDень сyдъ: ўповaхомъ на и4мz твоE и3 пaмzть, є3sже желaетъ душA нaша.
9
9
ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμα μου πρός σε, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. T н0щи ќтренюетъ дyхъ м0й къ тебЁ, б9е, занE свётъ повелBніz тво‰ на земли2: прaвдэ научи1тесz, живyщіи на земли2.
10
10
πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει· ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου. Престa бо нечести1вый: всsкъ, и4же не научи1тсz прaвдэ на земли2, и4стины не сотвори1тъ: да в0зметсz нечести1вый, да не ви1дитъ слaвы гDни.
11
11
Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται. ГDи, высокA твоS мhшца, и3 не вёдэша, разумёвше же постыдsтсz: рeвность пріи1метъ лю1ди ненак†занныz, и3 нн7э џгнь супостaты поsстъ.
12
12
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν, πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν. ГDи б9е нaшъ, ми1ръ дaждь нaмъ, вс‰ бо воздaлъ є3си2 нaмъ.
13
13
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς, Κύριε, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. ГDи б9е нaшъ, стzжи1 ны: гDи, рaзвэ тебє2 и3н0гw не вёмы: и4мz твоE и3менyемъ.
14
14
οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσι· διὰ τοῦτο ἐπήγαγες καὶ ἀπώλεσας καὶ ᾖρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν. Мeртвіи же животA не и4мутъ ви1дэти, нижE врaчеве воскресsтъ: сегw2 рaди навeлъ є3си2 и3 погуби1лъ є3си2, и3 взsлъ є3си2 всsкъ мyжескъ п0лъ и4хъ.
15
15
πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς. Приложи2 и5мъ ѕл†, гDи, приложи2 ѕл† сл†внымъ земли2.
16
16
Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ παιδεία σου ἡμῖν. ГDи, въ ск0рби помzнyхомъ тS, въ ск0рби мaлэ наказaніе твоE нaмъ.
17
17
καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν καὶ ἐπὶ τῇ ὠδῖνι αὐτῆς ἐκέκραξεν, οὕτως ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε. И# ћкw болsщаz приближaетсz роди1ти и3 въ болёзни своeй воскричA, тaкw бhхомъ возлю1бленному твоемY.
18
18
ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν· πνεῦμα σωτηρίας σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται πάντες οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. Стрaха рaди твоегw2, гDи, во чрeвэ пріsхомъ и3 поболёхомъ, и3 роди1хомъ дyхъ спcніz твоегw2, є3г0же сотвори1хомъ на земли2: не падeмсz, но падyтсz вси2 живyщіи на земли2.
19
19
ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ· ἡ γὰρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται. Воскрeснутъ мeртвіи и3 востaнутъ и5же во гробёхъ, и3 возрaдуютсz и5же на земли2: росa бо, ћже t тебє2, и3сцэлeніе и5мъ є4сть, землs же нечести1выхъ падeтъ.
20
20
βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου· И#ди1те, лю1діе мои2, вни1дите во хрaмину вaшу, затвори1те двє1ри сво‰, ўкрhйтесz мaлw є3ли1кw є3ли1кw, д0ндеже мимои1детъ гнёвъ гDень.
21
21
ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς. Сe бо, гDь t с™aгw (мёста) нав0дитъ гнёвъ на живyщыz на земли2: и3 tкрhетъ землS кр0вь свою2 и3 не покрhетъ и3збіeныхъ.
Κεφάλαιο 27
Главa к7з
1
1
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπάξει ὁ Θεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα, ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀνελεῖ τὸν δράκοντα. Въ т0й дeнь наведeтъ гDь мeчь с™hй и3 вели1кій и3 крёпкій на дрaконта ѕмjа бэжaща, на дрaконта ѕмjа лукaваго, и3 ўбіeтъ дрaконта сyщаго въ м0ри.
2
2
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀμπελὼν καλὸς ἐπιθύμημα ἐξάρχειν κατ᾿ αὐτῆς. Въ т0й дeнь віногрaдъ д0брый, желaніе пёти над8 ни1мъ:
3
3
ἐγὼ πόλις ὀχυρά, πόλις πολιουρκουμένη, μάτην ποτιῶ αὐτήν· ἁλώσεται γὰρ νυκτός, ἡμέρας δὲ πεσεῖται τὸ τεῖχος. ѓзъ грaдъ крёпкій, грaдъ вою1емый, всyе напою2 є3го2: плэнeнъ бо бyдетъ н0щію, въ дeнь же падeтсz стэнA є3гw2: нёсть тогw2, и4же не в0зметъ є3гw2.
4
4
οὐκ ἔστιν ἣ οὐκ ἐπελάβετο αὐτῆς· τίς με θήσει φυλάσσειν καλάμην ἐν ἀγρῷ; διὰ τὴν πολεμίαν ταύτην ἠθέτηκα αὐτήν· τοίνυν διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριος πάντα ὅσα συνέταξε. κατακέκαυμαι, Кт0 мz пристaвитъ стрещи2 стeбліе на ни1вэ; рaди вражды2 сеS tри1нухъ и5. U5бо сегw2 рaди сотвори2 гDь бGъ вс‰, є3ли6ка совэщA.
5
5
βοήσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ, ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ, ποιήσωμεν εἰρήνην. И# сгорёхъ, возопію1тъ живyщіи въ нeмъ: сотвори1мъ ми1ръ є3мY, сотвори1мъ ми1ръ,
6
6
οἱ ἐρχόμενοι, τέκνα ᾿Ιακώβ, βλαστήσει καὶ ἐξανθήσει ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμπλησθήσεται ἡ οἰκουμένη τοῦ καρποῦ αὐτοῦ, приход‰щаz ч†да ї†кwвлz: прозsбнетъ и3 процвэтeтъ ї}ль, и3 нап0лнитсz вселeннаz плодA є3гw2.
7
7
μὴ ὡς αὐτὸς ἐπάταξε, καὶ αὐτὸς οὕτως πληγήσεται, καὶ ὡς αὐτὸς ἀνεῖλεν, οὕτως ἀναιρεθήσεται; Е#дA ћкоже т0й порази2, и3 сaмъ си1це ўzзви1тсz; и3 ћкоже сaмъ ўби2, тaкожде ўбіeнъ бyдетъ;
8
8
μαχόμενος καὶ ὀνειδίζων ἐξαποστελεῖ αὐτούς· οὐ σὺ ἦσθα ὁ μελετῶν τῷ πνεύματι τῷ σκληρῷ ἀνελεῖν αὐτοὺς πνεύματι θυμοῦ; Сварsсz и3 ўкорsz tпyститъ |: не тh ли бhлъ є3си2 помышлsz дyхомъ жeстокимъ, ўби1ти | дyхомъ ћрости;
9
9
διὰ τοῦτο ἀφαιρεθήσεται ἡ ἀνομία ᾿Ιακώβ, καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ εὐλογία αὐτοῦ, ὅταν ἀφέλωμαι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, ὅταν θῶσι πάντας τοὺς λίθους τῶν βωμῶν κατακεκομμένους ὡς κονίαν λεπτήν· καὶ οὐ μὴ μείνῃ τὰ δένδρα αὐτῶν, καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐκκεκομμένα ὥσπερ δρυμὸς μακράν. Сегw2 рaди tи1метсz беззак0ніе їaкwвле, и3 сіE є4сть блгcвeніе є3гw2, є3гдA tимY грёхъ є3гw2, є3гдA положaтъ всE кaменіе трeбищъ сокрушeно ѓки прaхъ др0бный: и3 не пребyдутъ древесA и4хъ, и3 кумjры и4хъ бyдутъ посёчени, ѓки дубрaва далeче.
10
10
τὸ κατοικούμενον ποίμνιον ἀνειμένον ἔσται, ὡς ποίμνιον καταλελειμμένον καὶ ἔσται πολὺν χρόνον εἰς βόσκημα, καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ποίμνια. Њбитaющее стaдо tпущeнно бyдетъ, ѓки стaдо њстaвленое: и3 бyдетъ мн0го врeмz въ пaжить, и3 тaмw почjютъ стадA.
11
11
καὶ μετὰ χρόνον οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ πᾶν χλωρὸν διὰ τὸ ξηρανθῆναι. γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας, δεῦτε· οὐ γὰρ λαός ἐστιν ἔχων σύνεσιν, διὰ τοῦτο οὐ μὴ οἱκτειρήσῃ ὁ ποιήσας αὐτούς, οὐδὲ ὁ πλάσας αὐτοὺς οὐ μὴ ἐλεήσῃ. И# по врeмени не бyдетъ въ нeмъ всsкагw ѕлaка, занeже и4зсхнетъ: жєны2 грzдyщыz съ поз0рища, пріиди1те: не сyть бо лю1діе и3мyще смhсла, сегw2 рaди не ўщeдритъ сотвори1вый |, нижE создaвый и5хъ поми1луетъ.
12
12
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συμφράξει ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς διώρυγος τοῦ ποταμοῦ ἕως Ρινοκορούρων, ὑμεῖς δὲ συναγάγετε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ κατὰ ἕνα ἕνα. И# бyдетъ въ т0й дeнь, загради1тъ гDь њ ровeнника рёчнагw, дaже до рінокорyры [Е#вр.: водотeчи є3гЂпетскіz.] (грaда): вh же собери1те сhны ї}лєвы по є3ди1ному.
13
13
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ σαλπιοῦσι τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ, καὶ ἥξουσιν οἱ ἀπολόμενοι ἐν τῇ χώρᾳ τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ οἱ ἀπολόμενοι ἐν Αἰγύπτῳ καὶ προσκυνήσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιον ἐν ῾Ιερουσαλήμ И# бyдетъ въ т0й дeнь, вострyбzтъ труб0ю вели1кою, и3 пріи1дутъ погублsеміи во странЁ ґссmрjйстэй и3 погублsеміи во є3гЂптэ, и3 покл0нzтсz гDеви на горЁ с™ёй во їеrли1мэ.
Κεφάλαιο 28
Главa к7и
1
1
ΟΥΑΙ τῷ στεφάνῳ τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ ᾿Εφραίμ· τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆς δόξης ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος, οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου. Г0ре вэнцY гордhни, наи6мницы є3фрeмwвы, цвётъ tпадhй t слaвы, на версЁ горы2 тyчныz піsніи без8 вінA.
2
2
ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς χάλαζα καταφερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταφερομένη· ὡς ὕδατος πολὺ πλῆθος σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖς χερσί. СE, крэпкA и3 жeстока ћрость гDнz, ѓки грaдъ низпущaемый не и3мhй кр0ва, наси1льнw низпущaемый: ћкоже воды2 мн0гое мн0жество влекyщее странY, земли2 сотвори1тъ пок0й рукaма,
3
3
καὶ τοῖς ποσὶ καταπατηθήσεται ὁ στέφανος τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ τοῦ ᾿Εφραίμ. и3 ногaма поперeтсz вэнeцъ гордhни, наи6мницы є3фрeмwвы.
4
4
καὶ ἔσται τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν τῆς ἐλπίδος τῆς δόξης ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους τοῦ ὑψηλοῦ ὡς πρόδρομος σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτό, πρὶν ἢ εἰς τὴν χεῖραν αὐτοῦ λαβεῖν, θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν. И# бyдетъ цвётъ tпадhй t надeжды слaвы на версЁ горы2 выс0кіz, ѓки рaнній пл0дъ см0квинъ: ви1дэвый є3го2, прeжде взsтіz въ рyцэ свои2, восх0щетъ поглоти1ти є3го2.
5
5
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ· Въ т0й дeнь бyдетъ гDь саваHfъ вэнeцъ надeжди, сплетeный слaвою њстaвшымсz лю1демъ.
6
6
καταλειφθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν. И# њстaвzтсz дyхомъ сyднымъ на сyдъ, и3 крёпость возбранsющихъ погублsти.
7
7
οὗτοι γὰρ οἴνω πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα· ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐξέστησαν διὰ τὸ σίκερα, κατεπόθησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆς μέθης, ἐπλανήθησαν· τοῦτ᾿ ἔστι φάσμα. Сjи бо він0мъ сyть прельщeни: прельсти1шасz сікeры рaди, жрeцъ и3 прор0къ и3зступи1ша ўмA t сікeры, пожє1рты бhша він0мъ, потрzс0шасz t піsнства сікeры, прельсти1шасz: сіE є4сть привидёніе.
8
8
ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν· αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίας. Проклsтіе поsстъ сeй совётъ, сeй бо совётъ рaди лихои1мства.
9
9
τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ; КомY возвэсти1хомъ ѕл†z и3 комY повёдахомъ вёсть; и5же tдоeніи (сyть) t млекA, tт0рженніи t сосцA.
10
10
θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν Печaли на печaль њжидaй, надeжды къ надeжди, є3щE мaлw, є3щE мaлw,
11
11
διὰ φαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσης ἑτέρας, ὅτι λαλήσουσι τῷ λαῷ τούτῳ ћкw хyдостію ўстeнъ, љзhкомъ и3нhмъ возглаг0лютъ лю1демъ си6мъ, рекyще и5мъ:
12
12
λέγοντες αὐτῷ· τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν. сeй пок0й ѓлчному и3 сіE сокрушeніе, и3 не восхотёша слhшати.
13
13
καὶ ἔσται αὐτοῖς τὸ λόγιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσι καὶ πέσωσιν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσι καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται. И# бyдетъ и5мъ сл0во гDа бGа, печaль къ печaли, надeжда къ надeжди, є3щE мaлw, є3щE мaлw, да и4дутъ и3 падyтсz вспsть и3 въ бэдY впадyтъ, и3 сокрушaтсz и3 плэнeни бyдутъ.
14
14
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν ᾿Ιερουσαλήμ· Сегw2 рaди ўслhшите сл0во гDне, мyжіе њѕл0бленніи и3 кн‰зи людjй сyщихъ во їеrли1мэ.
15
15
ὅτι εἴπατε· ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα. Ћкw рек0сте: сотвори1хомъ завётъ со ѓдомъ и3 со смeртію сложeніе: бyрz носи1ма ѓще мимои1детъ, не пріи1детъ на нaсъ: положи1хомъ лжY надeжду нaшу и3 лжeю покрhемсz.
16
16
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ. Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, ѓзъ полагaю во њсновaніе сіHну кaмень многоцёненъ, и3збрaнъ, краеуг0ленъ, чтcенъ, во њсновaніе є3мY, и3 вёруzй въ џнь не постыди1тсz:
17
17
καὶ θήσω κρίσιν εἰς ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰς σταθμούς, καὶ οἱ πεποιθότες μάτην ψεύδει· ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶς καταιγίς, и3 положY сyдъ въ надeжду, млcть же моS на мёрилэхъ, и3 ўповaвшіи вотщE на лжY, ћкw не минeтъ вaсъ бyрz:
18
18
μὴ καὶ ἀφέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ· καταιγὶς φερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰς καταπάτημα. и3 не tи1метъ t вaсъ завёта смeртнагw, и3 надeжда вaша, ћже ко ѓду, не пребyдетъ. Бyрz и3дyщаz ѓще нaйдетъ, бyдете є4й въ попрaніе:
19
19
ὅταν παρέλθῃ, λήψεται ὑμᾶς· πρωΐ πρωΐ παρελεύσεται ἡμέρας, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶς πονηρά· μάθετε ἀκούειν. є3гдA мимои1детъ, в0зметъ вaсъ: ћкw по всsко ќтро преходи1ти бyдетъ въ дeнь, и3 въ нощи2 бyдетъ надeжда ѕлA. Научи1тесz слhшати, ўтэснsеміи:
20
20
στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ὑμᾶς συναχθῆναι. не м0жемъ рaтовати, сaми же и3знемогaемъ, є4же собрaтисz нaмъ.
21
21
ὥσπερ ὄρος ἀσεβῶν ἀναστήσεται Κύριος, καὶ ἔσται ἐν τῇ φάραγγι Γαβαών· μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίας ἔργον· ὁ δὲ θυμὸς αὐτοῦ ἀλλοτρίως χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία. Ћкоже горA на нечести1выхъ востaнетъ гDь, и3 бyдетъ (ћкоже) въ дeбри гаваHнстэй, съ ћростію сотвори1тъ дэлA сво‰, г0рести дёло: ћрость же є3гw2 чyждw ўпотреби1тсz, и3 погублeніе є3гw2 стрaнно.
22
22
καὶ ὑμεῖς μὴ εὐφρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοὶ διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. И# вы2 не рaдуйтесz, нижE да возм0гутъ вaши ќзы: занE сконч†ны и3 сокращє1ны вє1щи слhшахъ t гDа саваHfа, ±же сотвори1тъ над8 всeю землeю.
23
23
ἐνωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆς φωνῆς μου, προσέχετε καὶ ἀκούεται τοὺς λόγους μου. Внуши1те и3 слhшите глaсъ м0й, внемли1те и3 слhшите словесA мо‰.
24
24
μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν ἀροτριάσει ὁ ἀροτριῶν; ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν; Е#дA вeсь дeнь бyдетъ њрsй њрaти; и3ли2 сёмz ўгот0витъ прeжде воздёланіz земли2;
25
25
οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον ἢ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ κέγχρον καὶ ζέαν ἐν τοῖς ὁρίοις σου; Не є3гдa ли ўмzгчи1тъ [ўравни1тъ] лицE є3S, тогдA всёетъ мaлw чернyхи и3 кmмjна, пот0мъ же сёетъ пшени1цу и3 kчмeнь и3 пр0со въ предёлэхъ твои1хъ;
26
26
καὶ παιδευθήσῃ κρίματι Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ. И# научи1шисz судY бGа твоегw2 и3 возрaдуешисz.
27
27
οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἁμάξης περιάξει ἐπὶ τὸν κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον, И$бо не съ жeстокостію њчищaетсz чернyха, нижE к0ло колесни1чное њбhдетъ кmмjна, но жезл0мъ и3стрzсaетсz чернyха, кmмjнъ же со хлёбомъ снёстсz.
28
28
τὸ δὲ κύμινον μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγώ εἰμι ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς πικρίας μου καταπατήσει ὑμᾶς. Не во вёкъ бо ѓзъ разгнёваюсz на вы2, нижE глaсъ гнёва моегw2 поперeтъ вaсъ.
29
29
καὶ ταῦτα παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐξῆλθε τὰ τέρατα· βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν. И# сі‰ t гDа саваHfа и3зыд0ша чудесA: совётуйте, вознеси1те тщeтное ўтэшeніе.
Κεφάλαιο 29
Главa к7f
1
1
ΟΥΑΙ ᾿Αριὴλ πόλις, ἣν ἐπολέμησε Δαυίδ· συναγάγετε γεννήματα ἐνιαυτὸν ἐπὶ ἐνιαυτόν, φάγεσθε, φάγεσθε γὰρ σὺν Μωάβ. Г0ре грaду ґріи1лу, нaньже давjдъ воевA. Собери1те жи6та t г0да до г0да, снёсте бо вкyпэ съ мwaвомъ:
2
2
ἐκθλίψω γὰρ ᾿Αριήλ, καὶ ἔσται αὐτῆς ἡ ἰσχὺς καὶ ὁ πλοῦτος ἐμοί. њѕл0блю бо ґріи1ла, и3 бyдетъ крёпость є3гw2 и3 богaтство мнЁ:
3
3
καὶ κυκλώσω ὡς Δαυὶδ ἐπὶ σὲ καὶ βαλῶ περὶ σὲ χάρακα καὶ θήσω περὶ σὲ πύργους, и3 њбсsду тS ѓки давjдъ, и3 постaвлю w4крестъ тебє2 nстр0гъ, и3 сограждY столпы2.
4
4
καὶ ταπεινωθήσονται εἰς τὴν γῆν οἱ λόγοι σου, καὶ εἰς τὴν γῆν οἱ λόγοι σου δύσονται· καὶ ἔσται ὡς οἱ φωνοῦντες ἐκ τῆς γῆς ἡ φωνή σου, καὶ πρὸς τὸ ἔδαφος ἡ φωνή σου ἀσθενήσει. И# смирsтсz словесA тво‰ до земли2, и3 въ зeмлю вни1дутъ словесA тво‰: и3 бyдетъ глaсъ тв0й ѓки гласsщихъ t земли2, и3 ко земли2 и3знем0жетъ глaсъ тв0й.
5
5
καὶ ἔσται ὡς κονιορτὸς ἀπὸ τροχοῦ ὁ πλοῦτος τῶν ἀσεβῶν καὶ ὡς χνοῦς φερόμενος τὸ πλῆθος τῶν καταδυναστευόντων σε, καὶ ἔσται ὡς στιγμὴ παραχρῆμα И# бyдетъ ћкw пeрсть t колесE богaтство нечести1выхъ, и3 ѓки прaхъ летsй мн0жество ўтэснsющихъ тS, и3 бyдетъ ѓки чертA внезaпу t гDа саваHfа.
6
6
παρὰ Κυρίου σαβαώθ· ἐπισκοπὴ γὰρ ἔσται μετὰ βροντῆς καὶ σεισμοῦ καὶ φωνῆς μεγάλης, καταιγὶς φερομένη καὶ φλὸξ πυρὸς κατεσθίουσα. Присэщeніе бо бyдетъ со гр0момъ и3 съ трyсомъ и3 глaсомъ вели1кимъ, бyрz нес0ма и3 плaмень џгненный поzдazй.
7
7
καὶ ἔσται ὡς ὁ ἐνυπνιαζόμενος καθ᾿ ὕπνους νυκτὸς ὁ πλοῦτος ἁπάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ ᾿Αριήλ, καὶ πάντες οἱ στρατευσάμενοι ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πάντες οἱ συνηγμένοι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ θλίβοντες αὐτήν. И# бyдетъ ѓки с0ніе ви1дzй во снЁ н0щію, богaтство всёхъ kзhкwвъ, є3ли1цы воевaша на ґріи1ла, и3 вси2, и5же воевaша на їеrли1ма, и3 вси2 с0бранніи нaнь и3 њѕлоблsющіи є3го2.
8
8
καὶ ἔσονται ὡς οἱ ἐν τῷ ὕπνῳ πίνοντες καὶ ἔσθοντες, καὶ ἐξαναστάντων μάταιον αὐτῶν τὸ ἐνύπνιον, καὶ ὃν τρόπον ἐνυπνιάζεται ὁ διψῶν ὡς πίνων καὶ ἐξαναστὰς ἔτι διψᾷ, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς κενὸν ἤλπισεν, οὕτως ἔσται ὁ πλοῦτος τῶν ἐθνῶν πάντων, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών. И# бyдутъ ѓки во снЁ kдyщіи и3 пію1щіи, и3 востaвшымъ, т0щь и4хъ с0нъ: и3 ћкоже во снЁ жaждай ѓки піsй, воспрzнyвъ же є3щE жaждетъ, душa же є3гw2 вотщE надёzсz: тaкw бyдетъ богaтство всёхъ kзhкwвъ, є3ли1цы воевaша на г0ру сіHню.
9
9
ἐκλύθητε καὶ ἔκστητε καὶ κραιπαλήσατε οὐκ ἀπὸ σίκερα οὐδὲ ἀπὸ οἴνου· Разслабёйте и3 ўжасни1тесz, и3 ўпjйтесz не сікeромъ, ни він0мъ,
10
10
ὅτι πεπότικεν ὑμᾶς Κύριος πνεύματι κατανύξεως καὶ καμμύσει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ τῶν προφητῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, οἱ ὁρῶντες τὰ κρυπτά. ћкw напои2 вaсъ гDь дyхомъ ўмилeніz, и3 смежи1тъ џчи и4хъ и3 прор0кwвъ и4хъ и3 кнzзeй и4хъ, ви1дzщихъ сокровє1ннаz.
11
11
καὶ ἔσονται ὑμῖν τὰ ρήματα πάντα ταῦτα ὡς οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου τοῦ ἐσφραγισμένου τούτου, ὃ ἐὰν δῶσιν αὐτὸ ἀνθρώπῳ ἐπισταμένῳ γράμματα λέγοντες· ἀνάγνωθι ταῦτα· καὶ ἐρεῖ· οὐ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ. И# бyдутъ вaмъ вс‰ сі‰ словесA, ѓки словесA кни1ги запечатлённыz сеS, ю4же ѓще дадyтъ человёку вёдущему пис†ніz, глаг0люще: прочти2 сіE. И# речeтъ: не могY прочести2, запечатлённа бо.
12
12
καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰς χεῖρας ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἀνάγνωθι τοῦτο· καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα. И# дaстсz кни1га сіS въ рyцэ человёку не вёдущему пис†ніz, и3 речeтсz є3мY: прочти2 сіE. И# речeтъ: не вёмъ пис†ніz.
13
13
Καὶ εἶπε Κύριος· ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίας. И# речE гDь: приближaютсz мнЁ лю1діе сjи ўсты6 свои1ми и3 ўстнaми свои1ми почитaютъ мS, сeрдце же и4хъ далeче tстои1тъ t менє2: всyе же почитaютъ мS, ўчaще зaповэдемъ человёчєскимъ и3 ўчeніємъ.
14
14
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ προσθήσω τοῦ μετατεθῆναι τὸν λαὸν τοῦτον καὶ μεταθήσω αὐτοὺς καὶ ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν κρύψω. Сегw2 рaди сE, ѓзъ приложY, є4же пресели1ти лю1ди сі‰, и3 престaвлю |, и3 погублю2 премyдрость премyдрыхъ и3 рaзумъ разyмныхъ сокрhю.
15
15
οὐαὶ οἱ βαθέως βουλὴν ποιοῦντες καὶ οὐ διὰ Κυρίου· οὐαὶ οἱ ἐν κρυφῇ βουλὴν ποιοῦντες καὶ ἔσται ἐν σκότει τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ ἐροῦσι· τίς ἑώρακεν ἡμᾶς; καὶ τίς ἡμᾶς γνώσεται ἢ ἃ ἡμεῖς ποιοῦμεν; Г0ре творsщымъ глуб0кw совётъ, ґ не гDемъ: г0ре въ тaйнэ совётъ творsщымъ, и3 бyдутъ во тмЁ дэлA и4хъ, и3 рекyтъ: кт0 ны ви1дэ, и3 кт0 ны ўразумёетъ, ±же мы2 твори1мъ;
16
16
οὐχ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως λογισθήσεσθε; μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι αὐτό· οὐ σύ με ἔπλασας; ἢ τὸ ποίημα τῷ ποιήσαντι· οὐ συνετῶς με ἐποίησας; Не ћкоже ли брeніе скудeльника вмэнитeсz; Е#дA речeтъ здaніе создaвшему є5: не ты2 мS создaлъ є3си2; и3ли2 творeніе сотв0ршему: не разyмнw мS сотвори1лъ є3си2;
17
17
οὐκέτι μικρὸν καὶ μετατεθήσεται ὁ Λίβανος, ὡς τὸ ὄρος τὸ Χέρμελ καὶ τὸ Χέρμελ εἰς δρυμὸν λογισθήσεται; Не є3щe ли мaлw, и3 приложи1тсz лівaнъ, ѓки горA хермeль, и3 хермeль въ дубрaву вмэни1тсz;
18
18
καὶ ἀκούσονται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κωφοὶ λόγους βιβλίου, καὶ οἱ ἐν τῷ σκότει καὶ οἱ ἐν τῇ ὁμίχλῃ ὀφθαλμοὶ τυφλῶν ὄψονται· И# ўслhшатъ въ дeнь џный глусjи словесA кни1ги (сеS), и3 и5же во тмЁ и3 и5же во мглЁ џчи слэпhхъ ќзрzтъ.
19
19
καὶ ἀγαλλιάσονται πτωχοὶ διὰ Κύριον ἐν εὐφροσύνῃ, καὶ οἱ ἀπηλπισμένοι τῶν ἀνθρώπων ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνης. И# возрaдуютсz ни1щіи рaди гDа въ весeліи, и3 tчazвшіисz человёцы и3сп0лнzтсz весeліz.
20
20
ἐξέλιπεν ἄνομος, καὶ ἀπώλετο ὑπερήφανος, καὶ ἐξωλοθρεύθησαν οἱ ἀνομοῦντες ἐπὶ κακίᾳ, И#счезE беззак0нникъ, и3 поги1бе г0рдый, и3 потреби1шасz вси2 беззак0ннующіи во ѕл0бэ
21
21
καὶ οἱ ποιοῦντες ἁμαρτεῖν ἀνθρώπους ἐν λόγῳ· πάντας δὲ τοὺς ἐλέγχοντας ἐν πύλαις πρόσκομμα θήσουσιν ὅτι ἐπλαγίασαν ἐπ᾿ ἀδίκοις δίκαιον. и3 творsщіи согрэшaти человёки во сл0вэ: всBмъ же њбличaющымъ во вратёхъ претыкaніе положaтъ, понeже соврати1ша въ непрaвдахъ првdнаго.
22
22
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, ὃν ἀφώρισεν ἐξ ῾Αβραάμ· οὐ νῦν αἰσχυνθήσεται ᾿Ιακώβ, οὐδὲ νῦν τὸ πρόσωπον μεταβαλεῖ ᾿Ισραήλ· Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь на д0мъ їaкwвль, є3г0же њпредэли2 t ґвраaма: не нн7э постыди1тсz їaкwвъ, нижE нн7э лицE своE и3змэни1тъ ї}ль:
23
23
ἀλλ᾿ ὅταν ἴδωσι τὰ τέκνα αὐτῶν τὰ ἔργα μου, δι᾿ ἐμὲ ἁγιάσουσιν τὸ ὄνομά μου καὶ ἁγιάσουσιν τὸν ἅγιον ᾿Ιακὼβ καὶ τὸν Θεὸν τοῦ ᾿Ισραὴλ φοβηθήσονται. но є3гдA ўви1дzтъ ч†да и4хъ дэлA мо‰, менє2 рaди њсвzтsтъ и4мz моE и3 њсвzтsтъ с™aго їaкwвлz, и3 бGа ї}лева ўбоsтсz.
24
24
καὶ γνώσονται οἱ πλανώμενοι τῷ πνεύματι σύνεσιν, οἱ δὲ γογγύζοντες μαθήσονται ὑπακούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην. И# ўразумёютъ заблуждaющіи дyхомъ смhслъ, и3 р0пщущіи научaтсz послyшати, и3 љзhцы нэмотствyющіи научaтсz глаг0лати ми1ръ.
Κεφάλαιο 30
Главa l
1
1
ΟΥΑΙ τέκνα ἀποστάται, τάδε λέγει Κύριος. ἐποιήσατε βουλήν οὐ δι᾿ ἐμοῦ καὶ συνθήκας οὐ διὰ τοῦ πνεύματός μου προσθεῖναι ἁμαρτίας ἐφ᾿ ἁμαρτίας, Г0ре, ч†да tступи6вшаz, сі‰ гlетъ гDь: сотвори1сте совётъ не мн0ю и3 завёты не д¦омъ мои1мъ, приложи1ти грэхи2 ко грэхHмъ:
2
2
οἱ πορευόμενοι καταβῆναι εἰς Αἴγυπτον, ἐμὲ δὲ οὐκ ἐπηρώτησαν, τοῦ βοηθηθῆναι ὑπὸ Φαραὼ καὶ σκεπασθῆναι ὑπὸ Αἰγυπτίων. и3дyщіи сни1ти во є3гЂпетъ, менe же не вопроси1ша, є4же п0мощь и3мёти t фараHна и3 заступлeніе t є3гЂптzнъ.
3
3
ἔσται γὰρ ὑμῖν σκέπη Φαραὼ εἰς αἰσχύνην καὶ τοῖς πεποιθόσιν ἐπ᾿ Αἴγυπτον ὄνειδος. Бyдетъ бо вaмъ покр0въ фараHновъ въ постыдёніе и3 ўповaющымъ на є3гЂпетъ ўкори1зна:
4
4
ὅτι εἰσὶν ἐν Τάνει ἀρχηγοὶ ἄγγελοι πονηροί· ћкw сyть въ тaнэ старBйшины є3гw2, и3 вBстницы є3гw2 ѕли2.
5
5
μάτην κοπιάσουσι πρὸς λαόν, ὃς οὐκ ὠφελήσει αὐτοὺς οὔτε εἰς βοήθειαν, οὔτε εἰς ὠφέλειαν, ἀλλὰ εἰς αἰσχύνην καὶ ὄνειδος. ВотщE потрудsтсz людjй рaди, и5же не ўп0льзуютъ и4хъ, нижE на п0мощь, нижE на п0льзу, но на стyдъ и3 на ўкори1зну.
6
6
῾Η ὅρασις τῶν τετραπόδων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. ᾿Εν τῇ θλίψει καὶ τῇ στενοχωρίᾳ, λέων καὶ σκύμνος λέοντος ἐκεῖθεν καὶ ἀσπίδες καὶ ἔκγονα ἀσπίδων πετομένων, οἳ ἔφερον ἐπὶ ὄνων καὶ καμήλων τὸν πλοῦτον αὐτῶν πρὸς ἔθνος, ὃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς. Видёніе четверон0гихъ, и5же въ пустhни. 6 Въ печaли и3 въ тэснотЁ лeвъ и3 льви1чищь: tтyду ѓспіды и3 плeмz ѓспідwвъ парsщихъ, и5же везsху на nслёхъ и3 на велблю1дэхъ богaтство своE ко kзhку, и4же не пом0жетъ и5мъ въ п0мощь, но на стyдъ и3 ўкори1зну.
7
7
Αἰγύπτιοι μάταια καὶ κενὰ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς· ἀπάγγειλον αὐτοῖς, ὅτι ματαία ἡ παράκλησις ὑμῶν αὕτη. — Е#гЂптzне вотщE и3 всyе ўспёютъ вaмъ: возвэсти2 и5мъ, ћкw тщeтно ўтэшeніе вaше сіE.
8
8
Νῦν οὖν καθίσας γράψον ἐπὶ πυξίου ταῦτα καὶ εἰς βιβλίον, ὅτι ἔσται εἰς ἡμέρας καιρὸν ταῦτα καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα. Нн7э u5бо сёдъ напиши2 сі‰ на дскЁ и3 въ кни1гу: ћкw бyдутъ сі‰ во дни6 времeнъ и3 дaже до вёка.
9
9
ὅτι λαὸς ἀπειθής ἐστιν, υἱοὶ ψευδεῖς, οἳ οὐκ ἠβούλοντο ἀκούειν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, Ћкw лю1діе непокори1ви сyть, сhнове лжи1віи, и5же не похотёша слhшати зак0на б9іz,
10
10
οἱ λέγοντες τοῖς προφήταις· μὴ ἀναγγέλλετε ἡμῖν, καὶ τοῖς τὰ ὁράματα ὁρῶσι· μὴ λαλεῖτε ἡμῖν, ἀλλὰ ἡμῖν λαλεῖτε καὶ ἀναγγέλλετε ἡμῖν ἑτέραν πλάνησιν. глаг0люще прbр0кwмъ: не повёдайте нaмъ: и3 видBніz ви1дzщымъ: не глаг0лите нaмъ, но нaмъ глаг0лите и3 возвэщaйте нaмъ и3н0е прельщeніе
11
11
καὶ ἀποστρέψατε ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ταύτης, ἀφέλετε ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν τρίβον τοῦτον καὶ ἀφέλετε ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ, и3 соврати1те нaсъ съ пути2 сегw2: tими1те t нaсъ пyть сeй и3 tими1те t нaсъ сyдъ ї}левъ [Е#вр.: с™0е ї}лево.].
12
12
διὰ τοῦτο τάδε λέγει ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ὅτι ἠπειθήσατε τοῖς λόγοις τούτοις καὶ ἠλπίσατε ἐπὶ ψεύδει καὶ ὅτι ἐγόγγυσας καὶ πεποιθὼς ἐγένου ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ, Тогw2 рaди си1це гlетъ гDь с™hй ї}левъ: понeже не покори1стесz словесє1мъ си6мъ и3 надёzстесz на лжY, и3 ћкw пороптaсте и3 ўповaюще бhсте на сл0во сіE,
13
13
διὰ τοῦτο ἔσται ὑμῖν ἡ ἁμαρτία αὕτη ὡς τεῖχος πῖπτον παραχρῆμα πόλεως ὀχυρᾶς ἑαλωκυίας, ἧς παραχρῆμα πάρεστι τὸ πτῶμα, сегw2 рaди бyдетъ вaмъ грёхъ сeй, ѓки стэнA пaдающаz внезaпу грaда твeрда плэнeна, є3гHже ѓбіе настои1тъ падeніе:
14
14
καὶ τὸ πτῶμα αὐτῆς ἔσται ὡς σύντριμμα ἀγγείου ὀστρακίνου, ἐκ κεραμίου λεπτὰ ὥστε μὴ εὑρεῖν ἐν αὐτοῖς ὄστρακον, ἐν ᾧ πῦρ ἀρεῖς καὶ ἐν ᾧ ἀποσυριεῖς ὕδωρ μικρόν. и3 падeніе є3гw2 бyдетъ ћкw сокрушeніе сосyда гли1нzна, t гли1ны др0бны, ћкw не м0жно њбрэсти2 въ ни1хъ чрeпа, и4мже џгнь в0змеши и3 въ џньже вліeши воды2 мaлw.
15
15
οὕτω λέγει Κύριος Κύριος ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ὅταν ἀποστραφεὶς στενάξῃς, τότε σωθήσῃ καὶ γνώσῃ ποῦ ἦσθα· ὅτε ἐπεποίθεις ἐπὶ τοῖς ματαίοις, ματαία ἡ ἰσχὺς ὑμῶν ἐγενήθη. καὶ οὐκ ἠβούλεσθε ἀκούειν, Тaкw гlетъ гDь, гDь с™hй ї}левъ: є3гдA возврати1всz возд0хнеши, тогдA спасeшисz и3 ўразумёеши, гдЁ є3си2 бhлъ: є3гдA ўповaлъ є3си2 на сyєтнаz, тщeтна крёпость вaша бhсть, и3 не хотёсте послyшати,
16
16
ἀλλ᾿ εἴπατε· ἐφ᾿ ἵππων φευξόμεθα· διὰ τοῦτο φεύξεσθε· καὶ εἴπατε· ἐπὶ κούφοις ἀναβάται ἐσόμεθα· διὰ τοῦτο κοῦφοι ἔσονται οἱ διώκοντες ὑμᾶς. но рек0сте: на к0нехъ побёгнемъ. Тогw2 рaди побёгнете. И# рек0сте: на лeгкихъ всaдницы бyдемъ. Тогw2 рaди лeгцы бyдутъ гонsщіи вaсъ.
17
17
χίλιοι διὰ φωνὴν ἑνὸς φεύξονται, καὶ διὰ φωνὴν πέντε φεύξονται πολλοί, ἕως ἂν καταλειφθῆτε ὡς ἱστὸς ἐπ᾿ ὄρους, καὶ ὡς σημαίαν φέρων ἐπὶ βουνοῦ. T глaса є3ди1нагw побёгнутъ тhсzща, и3 t глaса пzти2 побёгнутъ мн0зи, д0ндеже њстaвлени бyдете ѓки щ0гла на горЁ и3 ћкw знaмz носsй на холмЁ.
18
18
καὶ πάλιν μενεῖ ὁ Θεὸς τοῦ οἰκτειρῆσαι ὑμᾶς καὶ διὰ τοῦτο ὑψωθήσεται τοῦ ἐλεῆσαι ὑμᾶς· διότι κριτὴς Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐστι, καὶ ποῦ καταλείψεται τὴν δόξαν ὑμῶν; μακάριοι οἱ ἐμμένοντες ἐπ᾿ αὐτῷ. И# пaки пождeтъ бGъ, є4же ўщeдрити вaсъ, и3 сегw2 рaди вознесeтсz є4же поми1ловати вaсъ: занE судіS гDь бGъ вaшъ є4сть, и3 гдЁ њстaвите слaву вaшу; блажeни вси2 пребывaющіи въ нeмъ.
19
19
Διότι λαὸς ἅγιος ἐν Σιὼν οἰκήσει, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ κλαυθμῷ ἔκλαυσεν· ἐλέησόν με· ἐλεήσει σε τὴν φωνὴν τῆς κραυγῆς σου· ἡνίκα εἶδεν, ἐπήκουσέ σου. ЗанE лю1діе с™jи въ сіHнэ вселsтсz, їеrли1мъ же плaчемъ восплaкасz: поми1луй мS. Поми1луетъ тS, є3гдA ўзрЁ глaсъ в0плz твоегw2, послyша тебE.
20
20
καὶ δώσει Κύριος ὑμῖν ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ στενόν, καὶ οὐκέτι μὴ ἐγγίσωσί σοι οἱ πλανῶντές σε· ὅτι οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται τοὺς πλανῶντάς σε, И# дaстъ гDь вaмъ хлёбъ печaли и3 в0ду тёсную, и3 ктомY не прибли1жатсz къ тебЁ льстsщіи тS: ћкw џчи твои2 ќзрzтъ прельщaющихъ тS,
21
21
καὶ τὰ ὦτά σου ἀκούσονται τοὺς λόγους τῶν ὀπίσω σε πλανησάντων, οἱ λέγοντες· αὕτη ἡ ὁδός, πορευθῶμεν ἐν αὐτῇ εἴτε δεξιὰ εἴτε ἀριστερά. и3 ўшесA тво‰ ўслhшатъ словесA созади2 тебE прельщaющихъ, и5же глаг0лютъ: сeй пyть, поиди1мъ по немY и3ли2 на дeсно, и3ли2 на лёво.
22
22
καὶ ἐξαρεῖς τὰ εἴδωλα τὰ περιηργυρωμένα καὶ τὰ περικεχρυσωμένα, λεπτὰ ποιήσεις καὶ λικμήσεις ὡς ὕδωρ ἀποκαθημένης καὶ ὡς κόπρον ὤσεις αὐτά. И# tвeржеши кумjры посрeбрєнныz, и3 позлащє1нныz раздроби1ши, и3 развёеши ћкw в0ду жены2 мёсzчныz, и3 ѓки мwтhла tвeржеши |.
23
23
τότε ἔσται ὁ ὑετὸς τῷ σπέρματι τῆς γῆς σου, καὶ ὁ ἄρτος τοῦ γεννήματος τῆς γῆς σου ἔσται πλησμονὴ καὶ λιπαρός· καὶ βοσκηθήσεταί σου τὰ κτήνη τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τόπον πίονα καὶ εὐρύχωρον, ТогдA бyдетъ д0ждь сёмени земли2 твоеS, и3 хлёбъ жи1та земли2 твоеS бyдетъ и3з8oби1ленъ и3 тyченъ, и3 напасyтсz ск0ти твои2 въ т0й дeнь на мёстэ тyчнэ и3 прострaннэ.
24
24
οἱ ταῦροι ὑμῶν καὶ οἱ βόες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν γῆν φάγονται ἄχυρα ἀναπεποιημένα ἐν κριθῇ λελικμημένα. Ю#нцы2 вaши и3 вол0ве дёлающіи зeмлю наzдsтсz плeвъ смёшенныхъ со kчмeнемъ и3звёzнымъ.
25
25
καὶ ἔσται ἐπὶ παντὸς ὄρους ὑψηλοῦ καὶ ἐπὶ παντὸς βουνοῦ μετεώρου ὕδωρ διαπορευόμενον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅταν ἀπόλωνται πολλοὶ καὶ ὅταν πέσωσι πύργοι. И# бyдетъ на всsцэй горЁ выс0цэ и3 на всsцэмъ х0лмэ вознесeннэ водA текyщаz въ дeнь џный, є3гдA поги1бнутъ мн0зи, и3 є3гдA падyтсz столпи2:
26
26
καὶ ἔσται τὸ φῶς τῆς σελήνης ὡς τὸ φῶς τοῦ ἡλίου καὶ τὸ φῶς τοῦ ἡλίου ἔσται ἑπταπλάσιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν ἰάσηται Κύριος τὸ σύντριμμα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀδύνην τῆς πληγῆς σου ἰάσεται. и3 бyдетъ свётъ луны2 ѓки свётъ с0лнца, и3 свётъ с0лнечный бyдетъ седмери1цею въ т0й дeнь, є3гдA и3сцэли1тъ гDь сокрушeніе людjй свои1хъ и3 болёзнь ћзвы твоеS и3сцэли1тъ.
27
27
᾿Ιδοὺ τὸ ὄνομα Κυρίου ἔρχεται διὰ χρόνου πολλοῦ, καιόμενος ὁ θυμός, μετὰ δόξης τὸ λόγιον τῶν χειλέων αὐτοῦ, λόγιον ὀργῆς πλῆρες, καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ ὡς πῦρ ἔδεται. СE, и4мz гDне и4детъ врeменемъ мн0гимъ, горsщаz ћрость є3гw2: со слaвою сл0во ўстeнъ є3гw2, сл0во гнёва п0лно, и3 гнёвъ ћрости ћкw џгнь поsстъ:
28
28
καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ὡς ὕδωρ ἐν φάραγγι σῦρον ἥξει ἕως τοῦ τραχήλου καὶ διαιρεθήσεται τοῦ ταράξαι ἔθνη ἐπὶ πλανήσει ματαίᾳ, καὶ διώξεται αὐτοὺς πλάνησις καὶ λήψεται αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον αὐτῶν. и3 дyхъ є3гw2 ѓки водA въ дeбри влекyщи пріи1детъ дaже до вhи и3 раздэли1тсz, є4же смути1ти kзhки њ прельщeніи сyетнэмъ, и3 поженeтъ | прeлесть тщA, и3 в0зметъ | пред8 лицeмъ и4хъ.
29
29
μὴ διαπαντὸς δεῖ ὑμᾶς εὐφραίνεσθαι καὶ εἰσπορεύεσθαι εἰς τὰ ἅγιά μου διαπαντὸς ὡσεὶ ἑορτάζοντας καὶ ὡσεὶ εὐφραινομένους εἰσελθεῖν μετὰ αὐλοῦ εἰς τὸ ὄρος Κυρίου πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ ᾿Ισραήλ; Е#дA пrнw подобaетъ вaмъ рaдоватисz и3 входи1ти во с™†z мо‰ всегдA, ѓки прaзднующымъ и3 ћкw веселsщымсz вни1ти со сопёлію въ г0ру гDню къ бGу ї}леву;
30
30
καὶ ἀκουστὴν ποιήσει Κύριος τὴν δόξαν τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ τὸν θυμὸν τοῦ βραχίονος αὐτοῦ δείξει μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ φλογὸς κατεσθιούσης· κεραυνώσει βιαίως καὶ ὡς ὕδωρ καὶ χάλαζα συγκαταφερομένη βίᾳ. И# слhшану сотвори1тъ гDь слaву глaса своегw2, и3 ћрость мhшцы своеS показaти, съ ћростію и3 гнёвомъ, и3 со плaменемъ поzдaющимъ возгреми1тъ ѕёлнw, и3 ћкw водA и3 грaдъ низходsщь нyждею.
31
31
διὰ γὰρ τῆς φωνῆς Κυρίου ἡττηθήσονται ᾿Ασσύριοι τῇ πληγῇ, ᾗ ἂν πατάξῃ αὐτούς. Глaсомъ бо гDнимъ побэждeни бyдутъ ґссmрjане ћзвою, є4юже ѓще порази1тъ |.
32
32
καὶ ἔσται αὐτῷ κυκλόθεν, ὅθεν ἦν αὐτῶν ἡ ἐλπὶς τῆς βοηθείας, ἐφ᾿ ᾗ αὐτὸς ἐπεποίθει· αὐτοὶ μετὰ αὐλῶν καὶ κιθάρας πολεμήσουσιν αὐτὸν ἐκ μεταβολῆς. И# бyдетъ є3мY w4крестъ, toнyдуже бЁ и4хъ надeжда п0мощи, на ню1же т0й ўповaше: тjи со тmмп†ны и3 гyсльми рaтовати бyдутъ нaнь t премэнeніz.
33
33
σὺ γὰρ πρὸ ἡμερῶν ἀπαιτηθήσῃ· μὴ καὶ σοὶ ἡτοιμάσθη βασιλεύειν, φάραγγα βαθεῖαν. ξύλα κείμενα, πῦρ καὶ ξύλα πολλά; ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς φάραγξ ὑπὸ θείου καιομένη. Тh бо прeжде днjй и3стsзанъ бyдеши: є3дA и3 тебЁ ўгот0васz цaрствовати; дeбрь глуб0кую, древесA леж†ща, џгнь и3 древA мнHга, ћрость гDнz ѓки дeбрь жyпеломъ горsщаz.
Κεφάλαιο 31
Главa lа
1
1
ΟΥΑΙ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ᾿ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ᾿ ἅρμασιν, ἔστι γὰρ πολλά, καὶ ἐφ᾿ ἵπποις, πλῆθος σφόδρα, καὶ οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν. Г0ре сходsщымъ во є3гЂпетъ п0мощи рaди, ўповaющымъ на к0ни и3 на колесни6цы: сyть бо мнHга, и3 к0нническое мн0жество мн0го ѕэлw2: и3 не бёша ўповaюще на с™aго ї}лева, и3 бGа не взыскaша.
2
2
καὶ αὐτὸς σοφῶς ἦγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς κακά, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐ μὴ ἀθετηθῇ, καὶ ἐπαναστήσεται ἐπ᾿ οἴκους ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ ἐπὶ τὴν ἐλπίδα αὐτῶν τὴν ματαίαν, Т0йже премdрэ наведE на ни1хъ ѕл†z, и3 сл0во є3гw2 не tри1нетсz, и3 востaнетъ на д0мы человёкwвъ ѕлhхъ и3 на надeжду и4хъ тщeтную,
3
3
Αἰγύπτιον ἄνθρωπον καὶ οὐ Θεόν, ἵππων σάρκας καὶ οὐκ ἔστι βοήθεια· ὁ δὲ Κύριος ἐπάξει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ κοπιάσουσιν οἱ βοηθοῦντες, καὶ ἅμα πάντες ἀπολοῦνται. є3гЂптzнина человёка, ґ не бGа, кHнски плHти, и3 не бyдетъ п0мощи: гDь же наведeтъ рyку свою2 на нS, и3 ўтрудsтсz помагaющіи, и3 вси2 вкyпэ поги1бнутъ.
4
4
ὅτι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ὃν τρόπον ἐὰν βοήσῃ ὁ λέων ἢ ὁ σκύμνος ἐπὶ τῇ θύρᾳ, ᾗ ἔλαβε, καὶ κεκράξῃ ἐπ᾿ αὐτῇ, ἓως ἂν ἐμπλησθῇ τὰ ὄρη τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ ἡττήθησαν καὶ τὸ πλῆθος τοῦ θυμοῦ ἐπτοήθησαν, οὕτως καταβήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐπιστρατεῦσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σιών, ἐπὶ τὰ ὄρη αὐτῆς. Занeже тaкw речE мнЁ гDь: ћкоже возревeтъ лeвъ, и3ли2 льви1чищь њ лови1твэ, ю4же и4метъ, и3 возопіeтъ над8 нeю, д0ндеже нап0лнzтсz г0ры глaса є3гw2, и3 побэди1шасz и3 мн0жества ћрости ўбоsшасz: тaкw гDь саваHfъ сни1детъ на г0ру сіHню и3 на г0ры є3гw2 воевaти.
5
5
ὡς ὄρνεα πετόμενα, οὕτως ὑπερασπιεῖ Κύριος σαβαὼθ ὑπὲρ ῾Ιερουσαλήμ, ὑπερασπιεῖ καὶ ἐξελεῖται καὶ περιποιήσεται καὶ σώσει. Ћкоже пти6цы парsщыz, си1це защи1титъ гDь саваHfъ њ їеrли1мэ, защи1титъ и3 и3збaвитъ, и3 снабди1тъ и3 сп7сeтъ.
6
6
ἐπιστράφητε, οἱ τὴν βαθεῖαν βουλὴν βουλευόμενοι καὶ ἄνομον. Њбрати1тесz, совэщавaющіи глуб0къ совётъ и3 беззак0ненъ, сhнове ї}лєвы:
7
7
ὅτι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπαρνήσονται οἱ ἄνθρωποι τὰ χειροποίητα αὐτῶν τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χειροποίητα τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν αἱ χεῖρες αὐτῶν. ћкw въ т0й дeнь tвeргутъ человёцы рукотворє1ннаz сво‰ срє1брzнаz и3 рукотворє1ннаz злат†z, ±же сотвори1ша рyки и4хъ.
8
8
καὶ πεσεῖται ᾿Ασσούρ· οὐ μάχαιρα ἀνδρός, οὐδὲ μάχαιρα ἀνθρώπου καταφάγεται αὐτόν, καὶ φεύξεται οὐκ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας· οἱ δὲ νεανίσκοι ἔσονται εἰς ἥττημα, И# падeтъ ґссyръ не мечeмъ человёческимъ, ни мeчь мyжескій поsстъ є3го2, и3 побёгнетъ не t лицA мечA: ю4нwты же бyдутъ въ побэждeніе.
9
9
πέτρᾳ γὰρ περιληφθήσονται ὡς χάρακι καὶ ἡττηθήσονται, ὁ δὲ φεύγων ἁλώσεται. Τάδε λέγει Κύριος· μακάριος ὃς ἔχει ἐν Σιὼν σπέρμα καὶ οἰκείους ἐν ῾Ιερουσαλήμ. Кaменіемъ бо њб8и1мутсz ћкw nстр0гомъ и3 побэждeни бyдутъ, ґ бэжaй плэнeнъ бyдетъ. Сі‰ гlетъ гDь: (бlжeнъ,) и4же и3мёетъ плeмz въ сіHнэ и3 ю4жики во їеrли1мэ.
Κεφάλαιο 32
Главa lв
1
1
ΙΔΟΥ γὰρ βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι. Сe бо, цRь првdный воц7ри1тсz, и3 кн‰зи со суд0мъ владёти начнyтъ.
2
2
καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ᾿ ὕδατος φερομένου· καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν γῇ διψώσῃ. И# бyдетъ человёкъ сокрывazй словесA сво‰, и3 скрhетсz, ѓки t воды2 носи1мыz: и3 kви1тсz въ сіHнэ ћкw рэкA текyщаz слaвнаz въ земли2 жaждущей.
3
3
καὶ οὐκέτι ἔσονται πεποιθότες ἐπ᾿ ἀνθρώποις, ἀλλὰ τὰ ὦτα ἀκούειν δώσουσι. И# ксемY не бyдутъ ўповaюще на человёки, но ќшы вдадsтъ на слhшаніе,
4
4
καὶ ἡ καρδία τῶν ἀσθενούντων προσέξει τοῦ ἀκούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι ταχὺ μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην. и3 сeрдце и3знем0гшихъ в0нметъ послyшати, и3 љзhцы нэмотствyющіи ск0рw научaтсz глаг0лати ми1ръ:
5
5
καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τῷ μωρῷ ἄρχειν, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσιν οἱ ὑπηρέται σου· σίγα. и3 ксемY не рекyтъ ю3р0дивому владёти, и3 ксемY не рекyтъ слуги6 твои2: молчи2.
6
6
ὁ γὰρ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μάταια νοήσει τοῦ συντελεῖν ἄνομα καὶ λαλεῖν πρὸς Κύριον πλάνησιν, τοῦ διασπεῖραι ψυχὰς πεινώσας καὶ τὰς ψυχὰς τὰς διψώσας κενὰς ποιῆσαι. Ю#р0дъ бо ю3рHдиваz и3зрэчeтъ, и3 сeрдце є3гw2 тщє1тнаz ўразумёетъ, є4же совершaти беззакHннаz и3 глаг0лати на гDа прeлесть, є4же растли1ти дyшы ѓлчныz и3 дyшы жaждущыz тщы2 сотвори1ти.
7
7
ἡ γὰρ βουλὴ τῶν πονηρῶν ἄνομα βουλεύσεται καταφθεῖραι ταπεινοὺς ἐν λόγοις ἀδίκοις καὶ διασκεδάσαι λόγους ταπεινῶν ἐν κρίσει. Совётъ бо ѕлhхъ беззакHннаz совэщавaетъ, растли1ти смирє1нныz словесы2 непрaведными и3 разсhпати словесA смирeнныхъ на судЁ.
8
8
οἱ δὲ εὐσεβεῖς συνετὰ ἐβουλεύσαντο, καὶ αὕτη ἡ βουλὴ μενεῖ. Благочести1віи же смhсленнэ совэщaша, и3 т0й совётъ пребyдетъ.
9
9
Γυναῖκες πλούσιαι, ἀνάστητε, καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου· θυγατέρες ἐν ἐλπίδι, εἰσακούσατε λόγους μου. Жєны2 бог†тыz, востaните и3 ўслhшите глaсъ м0й: дщє1ри, съ надeждею слhшите словесA мо‰:
10
10
ἡμέρας ἐνιαυτοῦ μνείαν ποιήσασθε ἐν ὀδύνῃ μετ᾿ ἐλπίδος· ἀνήλωται ὁ τρυγητός, πέπαυται ὁ σπόρος καὶ οὐκέτι μὴ ἔλθῃ. днS лётнzгw пaмzть сотвори1те въ болёзни съ надeждею: потреби1сz њб8имaніе вjнное, престA сёzніе, и3 (собирaніе) ктомY не пріи1детъ.
11
11
ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε σάκκους τὰς ὀσφύας Ўжасни1тесz, сжaлитесz, ўповaвшыz, совлецhтесz, н†ги бyдите, препоsшите чрє1сла сво‰ во врє1тища
12
12
καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν κόπτεσθε ἀπὸ ἀγροῦ ἐπιθυμήματος καὶ ἀμπέλου γεννήματος. и3 въ пє1рси бjйтесz њ селЁ желaемэмъ и3 њ віногрaднэмъ рождeніи.
13
13
ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου, ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται· На земли2 людjй мои1хъ тeрніе и3 бhліе возни1кнетъ, и3 t всегw2 д0му рaдость восхи1титсz: грaдъ богaтъ,
14
14
πόλις πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι πλοῦτον πόλεως καὶ οἴκους ἐπιθυμήματος ἀφήσουσι· καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕως τοῦ αἰῶνος, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων, д0мове њстaвленніи, богaтство грaда и3 д0мы вожделёніz њстaвzтъ: и3 бyдутъ вє1си пещє1ры до вёка, рaдость nслHмъ ди6віимъ, п†ствы пастухHвъ:
15
15
ἕως ἂν ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πνεῦμα ἀφ᾿ ὑψηλοῦ. καὶ ἔσται ἔρημος ὁ Χέρμελ, καὶ ὁ Χέρμελ εἰς δρυμὸν λογισθήσεται. д0ндеже нaйдетъ на ны2 д¦ъ t вhшнzгw, и3 бyдетъ пустhнz въ хермeль, ґ хермeль въ дубрaву вмэни1тсz.
16
16
καὶ ἀναπαύσεται ἐν τῇ ἐρήμῳ κρίμα, καὶ δικαιοσύνη ἐν τῷ Καρμήλῳ κατοικήσει· И# почjетъ въ пустhни сyдъ, и3 прaвда въ карми1лэ всели1тсz:
17
17
καὶ ἔσται τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης εἰρήνη, καὶ κρατήσει ἡ δικαιοσύνη ἀνάπαυσιν, καὶ πεποιθότες ἕως τοῦ αἰῶνος· и3 бyдутъ дэлA прaвды ми1ръ, и3 њдержи1тъ прaвда пок0й, и3 ўповaюще бyдутъ до вёка:
18
18
καὶ κατοικήσει ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐν πόλει εἰρήνης καὶ ἐνοικήσει πεποιθώς, καὶ ἀναπαύσονται μετὰ πλούτου. и3 вселsтсz лю1діе є3гw2 во грaдэ ми1ра и3 њбитaти бyдутъ ўповaюще, и3 почjютъ съ богaтствомъ.
19
19
ἡ δὲ χάλαζα ἐὰν καταβῇ, οὐκ ἐφ᾿ ὑμᾶς ἥξει. καὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τοῖς δρυμοῖς πεποιθότες ὡς οἱ ἐν τῇ πεδινῇ. Грaдъ же, ѓще сни1детъ, то2 не на вы2 пріи1детъ: и3 бyдутъ живyщіи въ дубрaвахъ ўповaюще, ћкоже сyщіи на полsхъ.
20
20
μακάριοι οἱ σπείροντες ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦς καὶ ὄνος πατεῖ. Блажeни сёющіи при всsцэй водЁ, и3дёже в0лъ и3 nсeлъ попирaетъ.
Κεφάλαιο 33
Главa lг
1
1
ΟΥΑΙ τοῖς ταλαιπωροῦσιν ὑμᾶς, ὑμᾶς δὲ οὐδεὶς ποιεῖ ταλαιπώρους, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς οὐκ ἀθετεῖ· ἁλώσονται οἱ ἀθετοῦντες καὶ παραδοθήσονται καὶ ὡς σὴς ἐφ᾿ ἱματίου, οὕτως ἡττηθήσονται. Г0ре њби1дzщымъ вaсъ! вaсъ никт0же и3з8wби1дитъ, и3 tвергazй вaсъ не tвeржетъ: плэнeни бyдутъ tметaющіи (вaсъ) и3 предадsтсz, и3 ћкw м0ліе въ ри1зэ, тaкw побэждeни бyдутъ.
2
2
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν· ἐγενήθη τὸ σπέρμα τῶν ἀπειθούντων εἰς ἀπώλειαν, ἡ δὲ σωτηρία ἡμῶν ἐν καιρῷ θλίψεως. ГDи, поми1луй ны2, на тs бо ўповaхомъ: бhсть плeмz непокарsющихсz въ пaгубу, спcніе же нaше во врeмz печaли.
3
3
διὰ φωνὴν τοῦ φόβου ἐξέστησαν λαοὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ διεσπάρησαν τὰ ἔθνη. Глaсомъ стрaха твоегw2 ўжас0шасz лю1діе t стрaха твоегw2, и3 разсёzшасz kзhцы.
4
4
νῦν δὲ συναχθήσεται τὰ σκῦλα ὑμῶν μικροῦ καὶ μεγάλου· ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγη ἀκρίδας, οὕτως ἐμπαίξουσιν ὑμῖν. Нн7э же соберyтсz кwрhсти вaшz мaлагw и3 вели1кагw: ћкоже ѓще кто2 соберeтъ прyги, тaкw наругaютсz вaмъ.
5
5
ἅγιος ὁ Θεὸς ὁ κατοικῶν ἐν ὑψηλοῖς, ἐνεπλήσθη Σιὼν κρίσεως καὶ δικαιοσύνης. С™ъ бGъ живhй въ вhшнихъ, нап0лнисz сіHнъ судA и3 прaвды.
6
6
ἐν νόμῳ παραδοθήσονται, ἐν θησαυροῖς ἡ σωτηρία ἡμῶν, ἐκεῖ σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια πρὸς τὸν Κύριον· οὗτοί εἰσι θησαυροὶ δικαιοσύνης. Въ зак0нэ предадsтсz, въ сокр0вищихъ спcніе нaше, тaмw премyдрость и3 хи1трость и3 бlгочeстіе ко гDеви: сі‰ сyть сокрHвища прaвды.
7
7
ἰδοὺ δὴ ἐν τῷ φόβῳ ὑμῶν αὐτοὶ φοβηθήσονται· οὓς ἐφοβεῖσθε, φοβηθήσονται ἀφ᾿ ὑμῶν· ἄγγελοι γὰρ ἀποσταλήσονται πικρῶς κλαίοντες, παρακαλοῦντες εἰρήνην. СE, нн7э во стрaсэ вaшемъ тjи ўбоsтсz: и4хже боsстесz, возопію1тъ t вaсъ: вBстницы бо п0слани бyдутъ г0рцэ плaчущесz, просsще ми1ра.
8
8
ἐρημωθήσονται γὰρ αἱ τούτων ὁδοί· πέπαυται ὁ φόβος τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ πρὸς τούτους διαθήκη αἴρεται, καὶ οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺς ἀνθρώπους. Њпустёютъ бо си1хъ путіE: престA стрaхъ kзhкwвъ, и3 завётъ и4же къ ни6мъ взeмлетсz, и3 не вмэнитE и4хъ въ человёки.
9
9
ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σάρων· φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος. Восплaкасz землS, посрaмленъ лівaнъ, блaто бhсть сaрwнь: kвлeна бyдетъ галілeа и3 хермeль.
10
10
νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι· Нн7э воскrну, гlетъ гDь, нн7э прослaвлюсz, нн7э вознесyсz.
11
11
νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθηθήσεσθε· ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν, πῦρ κατέδεται ὑμᾶς. Нн7э ќзрите, нн7э њщутитE, тщeтна бyдетъ крёпость дyха вaшегw: џгнь вы2 поsстъ.
12
12
καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα ὡς ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ κατακεκαυμένη. И# бyдутъ kзhцы пожжeни, ѓки тeрніе на ни1вэ размeтано и3 пожжeно.
13
13
ἀκούσονται οἱ πόρρωθεν ἃ ἐποίησα, γνώσονται οἱ ἐγγίζοντες τὴν ἰσχύν μου. Ўслhшатъ дaльніи, ±же сотвори1хъ, (гlетъ гDь,) ўвёдzтъ приближaющіисz крёпость мою2.
14
14
ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι, λήψεται τρόμος τοὺς ἀσεβεῖς· τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν, ὅτι πῦρ καίεται; τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν τὸν τόπον τὸν αἰώνιον; Tступи1ша, и5же въ сіHнэ, беззакHнницы, пріи1метъ трeпетъ нечести6выz: кто2 возвэсти1тъ вaмъ, ћкw џгнь гори1тъ; кто2 возвэсти1тъ вaмъ мёсто вёчное;
15
15
πορευόμενος ἐν διακαιοσύνῃ, λαλῶν εὐθεῖαν ὁδόν, μισῶν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν καὶ τὰς χεῖρας ἀποσειόμενος ἀπὸ δώρων, βαρύνων τὰ ὦτα, ἵνα μὴ ἀκούσῃ κρίσιν αἵματος, καμμύων τοὺς ὀφθαλμούς, ἵνα μὴ ἴδῃ ἀδικίαν, Ходsй въ прaвдэ, глаг0лzй прaвый пyть, ненави1дzй беззак0ніz и3 непрaвды и3 рyцэ tтрzсazй t дарHвъ: њтzгчавazй ќшы, да не ўслhшитъ судA кр0ве: смежazй џчи, да не ќзритъ непрaвды,
16
16
οὗτος οἰκήσει ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας ἰσχυρᾶς· ἄρτος αὐτῷ δοθήσεται, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν. сeй всели1тсz во выс0цэ пещeрэ кaмене крёпкагw: хлёбъ є3мY дaстсz, и3 водA є3гw2 вёрна.
17
17
βασιλέα μετὰ δόξης ὄψεσθε, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται γῆ πόρρωθεν. ЦRS со слaвою ќзрите, и3 џчи вaши ќзрzтъ зeмлю и3здалeча,
18
18
ἡ ψυχὴ ἡμῶν μελετήσει φόβον· ποῦ εἰσιν οἱ γραμματικοί; ποῦ εἰσιν οἱ συμβουλεύοντες; ποῦ ἔστιν ὁ ἀριθμῶν τοὺς στρεφομένους душA вaша поучи1тсz стрaху гDню: гдЁ сyть книгHчіи; гдЁ сyть совэщавaющіи; гдЁ є4сть и3считazй питaємыz м†лы и3 вели6ки лю1ди;
19
19
μικρὸν καὶ μέγα λαόν; ᾧ οὐ συνεβουλεύσατο, οὐδὲ ᾔδει βαθύφωνον ὥστε μὴ ἀκοῦσαι λαὸς πεφαυλισμένος καὶ οὐκ ἔστι τῷ ἀκούοντι σύνεσις. И%мже не совэщaше, нижE вёдzше глуб0кій глaсъ и3мyщагw, ћкw не слhшати лю1демъ ўничтожє1нымъ, и3 нёсть слhшащему смhсла.
20
20
ἰδοὺ Σιὼν ἡ πόλις, τὸ σωτήριον ἡμῶν· οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται ῾Ιερουσαλήμ, πόλις πλουσία, σκηναί, αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν, οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς αὐτῆς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆς οὐ μὴ διαρραγῶσιν. СE, сіHнъ грaдъ, спасeніе нaше, џчи твои2 ќзрzтъ, їеrли1ме, грaде богaтый, кyщы не поколeблютсz, нижE подви1гнутсz к0ліе хрaмины є3гw2 въ вёчное врeмz, и3 ќжz є3гw2 не прет0ргнутсz.
21
21
ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου μέγα ὑμῖν· τόπος ὑμῖν ἔσται, ποταμοὶ καὶ διώρυχες πλατεῖς καὶ εὐρύχωροι· οὐ πορεύσῃ ταύτην τὴν ὁδόν, οὐδὲ πορεύσεται πλοῖον ἐλαῦνον. Ћкw и4мz гDне вели1ко вaмъ є4сть, мёсто вaмъ бyдетъ, рёки и3 ровє1нницы шир0цы и3 прострaнни: не п0йдеши по семY пути2, нижE п0йдетъ корaбль пловyщь:
22
22
ὁ γὰρ Θεός μου μέγας ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριος· κριτὴς ἡμῶν Κύριος, ἄρχων ἡμῶν Κύριος, βασιλεὺς ἡμῶν Κύριος, οὗτος ἡμᾶς σώσει. бGъ бо м0й вели1къ є4сть: не минeтъ менE гDь судіS нaшъ, гDь кн7зь нaшъ, гDь цRь нaшъ, гDь т0й нaсъ сп7сeтъ.
23
23
ἐρράγησαν τὰ σχοινία σου, ὅτι οὐκ ἐνίσχυσαν· ὁ ἱστός σου ἔκλινεν, οὐ χαλάσει τὰ ἱστία· οὐκ ἀρεῖ σημεῖον, ἕως οὗ παραδοθῇ εἰς προνομήν· τοίνυν πολλοὶ χωλοὶ προνομὴν ποιήσουσι. Прервaшасz ќжz тво‰, ћкw не ўкрэпи1шасz: щ0гла твоS преклони1сz, не распyститъ вётрилъ, не воздви1гнетъ знaменіz, д0ндеже предaстсz на плэнeніе: тёмже мн0зи хромjи плёнъ сотворsтъ,
24
24
καὶ οὐ μὴ εἴπῃ· κοπιῶ, ὁ λαὸς ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖς· ἀφέθη γὰρ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία. и3 не рекyтъ: труждaемсz, лю1діе живyщіи въ ни1хъ, њстaвисz бо и5мъ грёхъ.
Κεφάλαιο 34
Главa lд
1
1
ΠΡΟΣΑΓΑΓΕΤΕ, ἔθνη, καὶ ἀκούσατε, ἄρχοντες. ἀκουσάτω ἡ γῆ καὶ οἱ ἐν αὐτῇ, ἡ οἰκουμένη καὶ ὁ λαὸς ὁ ἐν αὐτῇ. Приступи1те, kзhцы, и3 ўслhшите, кн‰зи: да слhшитъ землS и3 живyщіи на нeй, вселeннаz и3 лю1діе, и5же на нeй.
2
2
διότι θυμὸς Κυρίου ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη καὶ ὀργὴ ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν τοῦ ἀπολέσαι αὐτοὺς καὶ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς σφαγήν. ЗанE ћрость гDнz на вс‰ kзhки и3 гнёвъ на число2 и4хъ, є4же погуби1ти и5хъ и3 предaти | на заклaніе.
3
3
οἱ δὲ τραυματίαι αὐτῶν ριφήσονται καὶ οἱ νεκροί, καὶ ἀναβήσεται αὐτῶν ἡ ὀσμή, καὶ βραχήσεται τὰ ὄρη ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν. И# ћзвеніи и4хъ повeргнутсz и3 мертвецы2, и3 взhдетъ и4хъ смрaдъ, и3 нам0кнутъ г0ры кр0вію и4хъ:
4
4
καὶ τακήσονται πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, καὶ ἑλιγήσεται ὁ οὐρανὸς ὡς βιβλίον, καὶ πάντα τὰ ἄστρα πεσεῖται ὡς φύλλα ἐξ ἀμπέλου καὶ ὡς πίπτει φύλλα ἀπὸ συκῆς. и3 и3стaютъ вс‰ си6лы небє1сныz, и3 свіeтсz нeбо ѓки сви1токъ, и3 вс‰ ѕвёзды спадyтъ ћкw ли1ствіе съ лозы2, и3 ћкоже спaдаетъ ли1ствіе смок0вницы.
5
5
ἐμεθύσθη ἡ μάχαιρά μου ἐν τῷ οὐρανῷ· ἰδοὺ ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καταβήσεται καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν τῆς ἀπωλείας μετὰ κρίσεως. Ўпи1сz мeчь м0й на небеси2: сE, на їдумeю сни1детъ и3 на лю1ди п†губныz съ суд0мъ.
6
6
ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου ἐνεπλήσθη αἵματος, ἐπαχύνθη ἀπὸ στέατος ἀρνῶν καὶ ἀπὸ στέατος τράγων καὶ κριῶν· ὅτι θυσία τῷ Κυρίῳ ἐν Βοσὸρ καὶ σφαγὴ μεγάλη ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ. Мeчь гDень нап0лнисz кр0ве, растолстЁ тyкомъ, t кр0ве козлHвъ и3 ѓгнцєвъ и3 t тyка козлHвъ и3 nвнHвъ: ћкw жeртва гDеви въ вос0рэ, и3 заклaніе вeліе во їдумeи.
7
7
καὶ συμπεσοῦνται οἱ ἁδροὶ μετ᾿ αὐτῶν καὶ οἱ κριοὶ καὶ οἱ ταῦροι, καὶ μεθυσθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἀπὸ τοῦ στέατος αὐτῶν ἐμπλησθήσεται. И# падyтъ съ ни1ми си1льніи, и3 nвны2 и3 ю3нцы2, и3 ўпіeтсz землS t кр0ве и3 t тyка и4хъ насhтитсz:
8
8
ἡμέρα γὰρ κρίσεως Κυρίου καὶ ἐνιαυτὸς ἀνταποδόσεως κρίσεως Σιών. дeнь бо судA гDнz, и3 лёто воздаsніz судA сіHнz.
9
9
καὶ στραφήσονται αἱ φάραγγες αὐτῆς εἰς πίσσαν καὶ ἡ γῆ αὐτῆς εἰς θεῖον, καὶ ἔσται ἡ γῆ αὐτῆς ὡς πίσσα καιομένη И# њбратsтсz дє1бри є3гw2 въ смолY, и3 землS є3гw2 въ жyпелъ,
10
10
νυκτὸς καὶ ἡμέρας καὶ οὐ σβεσθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, καὶ ἀναβήσεται ὁ καπνὸς αὐτῆς ἄνω· εἰς γενεὰς ἐρημωθήσεται καὶ εἰς χρόνον πολύν, и3 бyдетъ землS є3гw2 горsщи ћкw смолA днeмъ и3 н0щію, и3 не ўгaснетъ въ вёчное врeмz, и3 взhдетъ дhмъ є3S выс0цэ, въ р0ды сво‰ њпустёетъ.
11
11
ὄρνεα καὶ ἐχῖνοι καὶ ἴβεις καὶ κόρακες κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἐπιβληθήσεται ἐπ᾿ αὐτὴν σπαρτίον γεωμετρίας ἐρήμου, καὶ ὀνοκένταυροι οἰκήσουσιν ἐν αὐτῇ. И# во врeмz мн0го пти6цы и3 є4жеве, сwвы2 и3 врaнове возгнэздsтсz въ нeмъ: и3 возложaтъ нaнь ќже землемёрно пустhни, и3 nнокентavри вселsтсz въ нeмъ.
12
12
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς οὐκ ἔσονται· οἱ γὰρ βασιλεῖς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτῆς ἔσονται εἰς ἀπώλειαν. Кн‰зи є3гw2 не бyдутъ: цaріе бо и3 вельмHжи є3гw2 бyдутъ въ пaгубу.
13
13
καὶ ἀναφύσει εἰς τὰς πόλεις αὐτῶν ἀκάνθινα ξύλα καὶ εἰς τὰ ὀχυρώματα αὐτῆς, καὶ ἔσται ἔπαυλις σειρήνων καὶ αὐλὴ στρουθῶν. И# возни1кнутъ во градёхъ и4хъ тернHваz древесA и3 во твердhнехъ є3гw2, и3 бyдутъ селє1ніz сjринwмъ сели6ща струfі0нwмъ:
14
14
καὶ συναντήσουσι δαιμόνια ὀνοκενταύροις καὶ βοήσονται ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον· ἐκεῖ ἀναπαύσονται ὀνοκεύνταυροι, εὗρον γὰρ αὐτοῖς ἀνάπαυσιν. и3 срsщутсz бёси со nнокент†vры и3 возопію1тъ дрyгъ ко дрyгу, тY почjютъ nнокентavри, њбрётше себЁ покHища:
15
15
ἐκεῖ ἐνόσσευσεν ἐχῖνος, καὶ ἔσωσεν ἡ γῆ τὰ παιδία αὐτῆς μετὰ ἀσφαλείας· ἐκεῖ συνήντησαν ἔλαφοι καὶ εἶδον τὰ πρόσωπα ἀλλήλων· тaмw возгнэзди1тсz є4жь, и3 сохрани1тъ землS дёти є3гw2 со ўтверждeніемъ: тaмw є3лє1ни срэт0шасz и3 ўви1дэша ли1ца дрyгъ дрyга.
16
16
ἀριθμῷ παρῆλθον, καὶ μία αὐτῶν οὐκ ἀπώλετο, ἑτέρα τὴν ἑτέραν οὐκ ἐζήτησαν, ὅτι ὁ Κύριος αὐτοῖς ἐνετείλατο, καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ συνήγαγεν αὐτάς. Числ0мъ преид0ша, и3 є3ди1нъ t ни1хъ не поги1бе, дрyгъ дрyга не взыскA, ћкw гDь заповёда и5мъ, и3 д¦ъ є3гw2 собрA |.
17
17
καὶ αὐτὸς ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς κλήρους, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ διεμέρισε βόσκεσθαι· εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον κληρονομήσετε, εἰς γενεὰς γενεῶν ἀναπαύσονται ἐπ᾿ αὐτῆς. И# т0й вeржетъ и5мъ жрє1біz, и3 рукA є3гw2 раздэли2 пасти1сz: въ вёчное врeмz наслёдите, въ р0ды родHвъ почjютъ въ нeмъ.
Κεφάλαιο 35
Главa lє
1
1
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, ἔρημος διψῶσα, ἀγαλλιάσθω ἔρημος καὶ ἀνθήτω ὡς κρίνον, Рaдуйсz, пустhнz жaждущаz, да весели1тсz пустhнz и3 да цвэтeтъ ћкw крjнъ.
2
2
καὶ ἐξανθήσει καὶ ὑλοχαρήσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ ᾿Ιορδάνου· καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου, καὶ ὁ λαός μου ὄψεται τὴν δόξαν Κυρίου καὶ τὸ ὕψος τοῦ Θεοῦ. И# процвэтeтъ и3 возвесели1тсz пустhнz їoрдaнова: и3 слaва лівaнова дадeсz є4й, и3 чeсть карми1лова, и3 ќзрzтъ лю1діе мои2 слaву гDню и3 высотY б9ію.
3
3
ἰσχύσατε, χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα· Ўкрэпи1тесz, рyцэ њслaблєныz и3 кwлёна разслaблєнаz:
4
4
παρακαλέσατε, οἱ ὀλιγόψυχοι τῇ διανοίᾳ· ἰσχύσατε, μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν κρίσιν ἀναταποδίδωσι καὶ ἀνταποδώσει, αὐτὸς ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς. ўтёшитесz, малодyшніи ўм0мъ, ўкрэпи1тесz, не б0йтесz: сE, бGъ нaшъ сyдъ воздаeтъ и3 воздaстъ, т0й пріи1детъ и3 сп7сeтъ нaсъ.
5
5
τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν, καὶ ὦτα κωφῶν ἀκούσονται. ТогдA tвeрзутсz џчи слэпhхъ, и3 ќши глухи1хъ ўслhшатъ.
6
6
τότε ἁλεῖται ὡς ἔλαφος ὁ χωλός, τρανὴ δὲ ἔσται γλῶσσα μογιλάλων, ὅτι ἐρράγη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ φάραγξ ἐν γῇ διψώσῃ· ТогдA ск0читъ хромhй ћкw є3лeнь, и3 ћсенъ бyдетъ љзhкъ гугни1выхъ: ћкw прот0ржесz водA въ пустhни и3 дeбрь въ земли2 жaждущей.
7
7
καὶ ἔσται ἡ ἄνυδρος εἰς ἕλη, καὶ εἰς τὴν διψῶσαν γῆν πηγὴ ὕδατος ἔσται· ἐκεῖ ἔσται εὐφροσύνη ὀρνέων, ἐπαύλεις καλάμου καὶ ἕλη. И# безв0днаz бyдетъ во є3зeра, и3 на жaждущей земли2 и3ст0чникъ воднhй бyдетъ: тaмw бyдетъ весeліе пти1цамъ, и3 сели1тва тр0сти, и3 лyзи.
8
8
ἐκεῖ ἔσται ὁδὸς καθαρὰ καὶ ὁδὸς ἁγία κληθήσεται, καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ ἐκεῖ ἀκάθαρτος, οὐδὲ ἔσται ἐκεῖ ὁδὸς ἀκάθαρτος· οἱ δὲ διεσπαρμένοι πορεύσονται ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσι. И# тaмw бyдетъ пyть чи1стъ, и3 пyть с™ъ нарэчeтсz: и3 не прeйдетъ тaмw нечи1стый, нижE бyдетъ тaмw пyть нечи1стъ: разсёzнніи же п0йдутъ по немY и3 не заблyдzтъ.
9
9
καὶ οὐκ ἔσται ἐκεῖ λέων, οὐδὲ τῶν πονηρῶν θηρίων οὐ μὴ ἀναβῇ ἐπ᾿ αὐτήν, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ, ἀλλὰ πορεύσονται ἐν αὐτῇ λελυτρωμένοι И# не бyдетъ тaмw львA, ни t ѕвэрeй ѕлhхъ не взhдетъ нaнь, нижE њбрsщетсz тaмw, но п0йдутъ по немY и3збaвленніи:
10
10
καὶ συνηγμένοι διὰ Κύριον· καὶ ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν· ἐπὶ γὰρ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν αἴνεσις καὶ ἀγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς. ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. и3 с0бранніи гDемъ њбратsтсz и3 пріи1дутъ въ сіHнъ съ рaдостію, и3 рaдость вёчнаz над8 глав0ю и4хъ: над8 глав0ю бо и4хъ хвалA и3 весeліе, и3 рaдость пріи1метъ |, tбэжE болёзнь и3 печaль и3 воздыхaніе.
Κεφάλαιο 36
Главa lѕ
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτου ἔτους, βασιλεύοντος ᾿Εζεκίου, ἀνέβη Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς ᾿Ιουδαίας τὰς ὀχυρὰς καὶ ἔλαβεν αὐτάς. И# бhсть во четвертоенaдесzть лёто цaрствующу є3зекjи, взhде сеннахирjмъ цaрь ґссmрjйскъ на грaды твє1рды їудє1йски и3 взS w4ныz.
2
2
καὶ ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὸν Ραψάκην ἐκ Λαχεὶς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ ἔστη ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως. И# послA цaрь ґссmрjйскъ раpaка t лахjса во їеrли1мъ ко царю2 є3зекjи съ си1лою вели1кою, и3 стA ў водовaжды купёли вhшніz на пути2 селA кнафeова [бэли1лнича].
3
3
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος. И# и3зhде къ немY є3ліакjмъ сhнъ хелкjевъ домострои1тель, и3 сомнaсъ книг0чій, и3 їwaхъ сhнъ ґсaфовъ памzтопи1сецъ.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ραψάκης· εἴπατε ᾿Εζεκίᾳ· τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας, βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· τί πεποιθὼς εἶ; И# речE и5мъ раpaкъ: рцhте є3зекjи: сі‰ глаг0летъ цaрь вели1кій, цaрь ґссmрjйскъ: на что2 ўповaеши;
5
5
μὴ ἐν βουλῇ ἢ λόγοις χειλέων παράταξις γίνεται; καὶ νῦν ἐπὶ τίνα πέποιθας, ὅτι ἀπειθεῖς μοι; є3дA совётомъ и3 словесы2 ќстными би1тва бывaетъ; и3 нн7э на кого2 ўповaеши, ћкw не покарsешисz мнЁ;
6
6
ἰδοὺ πεποιθὼς εἶ ἐπὶ τὴν ράβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπ᾿ Αἴγυπτον· ὡς ἂν ἐπιστηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ᾿ αὐτήν, εἰσελεύσεται εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ τρήσει αὐτήν· οὕτως ἐστὶ Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ. сE, ўповaеши на жeзлъ тр0стzнъ сокрушeнный сeй, на є3гЂпетъ, на нег0же ѓще њпрeтсz мyжъ, вни1детъ въ рyку є3гw2 и3 прободeтъ ю5: тaкw є4сть фараHнъ цaрь є3гЂпетскій, и3 вси2 ўповaющіи на него2:
7
7
εἰ δὲ λέγετε· ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν, ѓще же глаг0лете, на гDа бGа нaшего ўповaемъ: не сeй ли є4сть, є3гHже разори2 є3зекjа высHкаz и3 трє1бища є3гw2, и3 заповёда їyдэ и3 їеrли1му: пред8 nлтарeмъ си1мъ поклони1тесz;
8
8
νῦν μείχθητε τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων, καὶ δώσω ὑμῖν δισχιλίαν ἵππον, εἰ δυνήσεσθε δοῦναι ἀναβάτας ἐπ᾿ αὐτούς. нн7э соедини1тесz господи1ну моемY царю2 ґссmрjйску, и3 дaмъ вaмъ двЁ тhсzщы к0ней, ѓще м0жете дaти всэдaющыz на ни1хъ:
9
9
καὶ πῶς δύνασθε ἀποστρέψαι εἰς πρόσωπον τῶν τοπαρχῶν; οἰκέται εἰσὶν οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ Αἰγυπτίοις εἰς ἵππον καὶ ἀναβάτην. и3 кaкw м0жете tврати1ти лицE воев0ды є3ди1нагw; раби2 сyть, и5же ўповaютъ на є3гЂптzнъ, на к0ней и3 всaдникwвъ:
10
10
καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην πολεμῆσαι αὐτήν; Κύριος εἶπε πρός με· ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην, καὶ διάφθειρον αὐτήν. и3 нн7э є3дA без8 гDа пріид0хомъ на странY сію2, воевaти на ню2; гDь речE ко мнЁ: взhди на зeмлю сію2 и3 погуби2 ю5.
11
11
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ καὶ Σομνᾶς καὶ ᾿Ιωάχ· λάλησον πρὸς τοὺς παῖδάς σου Συριστί, ἀκούομεν γὰρ ἡμεῖς, καὶ μὴ λάλει πρὸς ἡμᾶς ᾿Ιουδαϊστί· καὶ ἱνατί λαλεῖς εἰς τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐπὶ τῷ τείχει; И# речE къ немY є3ліакjмъ и3 сомнaсъ книг0чій и3 їwaхъ: глаг0ли къ рабHмъ твои6мъ сЂрски, разумёемъ бо мы2, ґ не глаг0ли къ нaмъ їудeйски: и3 вскyю глаг0леши во ќшы человёкwмъ сэдsщымъ на стэнЁ;
12
12
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ραψάκης· μὴ πρὸς τὸν Κύριον ὑμῶν ἢ πρὸς ὑμᾶς ἀπέσταλκέ με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους; οὐχὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθημένους ἐπὶ τῷ τείχει, ἵνα φάγωσι κόπρον καὶ πίωσιν οὖρον μεθ᾿ ὑμῶν ἅμα; И# речE къ ни6мъ раpaкъ: є3дA ко господи1ну вaшему, и3ли2 къ вaмъ послa мz господи1нъ м0й глаг0лати словесA сі‰; не къ человёкwмъ ли сэдsщымъ на њгрaдэ, да kдsтъ моты6ла и3 пію1тъ м0чь съ вaми вкyпэ;
13
13
καὶ ἔστη Ραψάκης καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ καὶ εἶπεν· ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου, βασιλέως ᾿Ασσυρίων. И# стA раpaкъ, и3 возопи2 глaсомъ вeліимъ їудeйски и3 речE: слhшите словесA царS вели1кагw, царS ґссmрjйска:
14
14
τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λόγοις, οἳ οὐ δυνήσονται ρύσασθαι ὑμᾶς· сі‰ глаг0летъ цaрь: да не прельщaетъ вaсъ є3зекjа словесы2, не м0жетъ и3збaвити вaсъ:
15
15
καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν ᾿Εζεκίας, ὅτι ρύσεται ὑμᾶς ὁ Θεός, καὶ οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων· и3 да не глаг0летъ вaмъ є3зекjа, ћкw и3збaвитъ вы2 бGъ, и3 не предaстсz грaдъ сeй въ рyцэ царS ґссmрjйска:
16
16
μὴ ἀκούετε ᾿Εζεκίου. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, ἐκπορεύεσθε πρός με καὶ φάγεσθε ἕκαστος τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ τὰς συκᾶς καὶ πίεσθε ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου ὑμῶν, не слyшайте є3зекjи: сі‰ глаг0летъ цaрь ґссmрjйскій: ѓще х0щете благословeни бhти, и3зыди1те ко мнЁ и3 kди1те кjйждо віногрaдъ св0й и3 смHкви, и3 пjйте t пот0ка вaшегw,
17
17
ἕως ἂν ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν, ὡς ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων. д0ндеже пріидY и3 поимY вы2 въ зeмлю, ћже ѓки вaша землS, землS пшени1цы и3 вінA и3 хлёбwвъ и3 віногрaдwвъ:
18
18
μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λέγων· ὁ Θεὸς ὑμῶν ρύσεται ὑμᾶς. μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων; да не прельщaетъ вaсъ є3зекjа, глаг0лz: бGъ вaшъ и3збaвитъ вы2: є3дA и3збaвиша б0зи kзhчестіи, кjйждо странY свою2 t руки2 царS ґссmрjйска;
19
19
ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφάθ; καὶ ποῦ ὁ θεὸς τῆς πόλεως Σεπφαρείμ; μὴ ἐδύναντο ρύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου; гдЁ є4сть б0гъ є3мafовъ и3 ґрфafовъ; и3 гдЁ б0гъ грaда сепфарjма; є3дA возмог0ша и3збaвити самарjю t руки2 моеS;
20
20
τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὅστις ἐρρύσατο τὴ γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, ὅτι ρύσεται ὁ Θεὸς ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου; кто2 t богHвъ всёхъ kзhкwвъ си1хъ, и4же и3збaви зeмлю свою2 t руки2 моеS, ћкw и3збaвитъ бGъ їеrли1ма t руки2 моеS;
21
21
καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδένα ἀποκριθῆναι. И# ўмолк0ша, и3 никт0же tвэщA є3мY словесE, повелёніz рaди царeва, да никт0же tвэщaетъ.
22
22
Καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος πρὸς ᾿Εζεκίαν ἐσχισμένοι τοὺς χιτῶνας καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Ραψάκου. И# вни1де є3ліакjмъ сhнъ хелкjевъ домострои1тель, и3 сомнaсъ книг0чій си1лы, и3 їwaхъ сhнъ ґсaфовъ памzтопи1сецъ ко є3зекjи въ растeрзаныхъ ри1захъ и3 повёдаша є3мY словесA раpaкwва.
Κεφάλαιο 37
Главa lз
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν ἔσχισε τὰ ἱμάτια καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. И# бhсть є3гдA ўслhша цaрь є3зекjа, растерзA ри6зы и3 њблечeсz во врeтище и3 вни1де во хрaмъ гDень:
2
2
καὶ ἀπέστειλεν ῾Ελιακεὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σομνᾶν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων περιβεβλημένους σάκκους πρὸς ῾Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς τὸν προφήτην, и3 послA є3ліакjма домострои1телz, и3 с0мну книг0чіz, и3 старBйшины жрeчєски њболчє1ны во врє1тища ко и3сaіи прbр0ку сhну ґмHсову.
3
3
καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει ᾿Εζεκίας· ἡμέρα θλίψεως καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ ἐλεγμοῦ καὶ ὀργῆς ἡ σήμερον ἡμέρα, ὅτι ἥκει ἡ ὠδὶν τῇ τικτούσῃ, ἰσχὺν δὲ οὐκ ἔχει τοῦ τεκεῖν. И# рек0ша є3мY: сі‰ глаг0летъ є3зекjа: дeнь печaли и3 ўкори1зны и3 њбличeніz и3 гнёва днeшній дeнь, понeже пріи1де болёзнь раждaющей, крёпости же не и3мёетъ роди1ти:
4
4
εἰσακούσαι Κύριος ὁ Θεός σου τοὺς λόγους Ραψάκου, οὓς ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα καὶ ὀνειδίζειν λόγους, οὓς ἤκουσε Κύριος ὁ Θεός σου· καὶ δεηθήσῃ πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου περὶ τῶν καταλελειμμένων τούτων. да ўслhшитъ гDь бGъ тв0й словесA раpaкwва, ±же послA цaрь ґссmрjйскій, господи1нъ є3гw2, ўкарsти бGа живaго и3 поноси1ти словесы2, ±же слhша гDь бGъ тв0й, и3 да пом0лишисz ко гDеви бGу твоемY њ њстaвшихсz си1хъ.
5
5
καὶ ἦλθον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ᾿Εζεκίου πρὸς ῾Ησαΐαν, И# пріид0ша џтроцы царS є3зекjи ко и3сaіи.
6
6
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ῾Ησαΐας· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν· τάδε λέγει Κύριος· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων, ὧν ἤκουσας, οὓς ὠνείδισάν με οἱ πρέσβεις βασιλέως ᾿Ασσυρίων. И# речE и5мъ и3сaіа: си1це рцhте ко господи1ну вaшему: сі‰ гlетъ гDь: не ўб0йсz t словeсъ, ±же є3си2 слhшалъ, и4миже ўкори1ша мS послы2 царS ґссmрjйска:
7
7
ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβάλλω εἰς αὐτὸν πνεῦμα, καὶ ἀκούσας ἀγγελίαν ἀποστραφήσεται εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ καὶ πεσεῖται μαχαίρᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ. сE, ѓзъ вложY въ него2 дyхъ, и3 ўслhшавъ вёсть возврати1тсz во странY свою2 и3 падeтъ мечeмъ на своeй земли2.
8
8
Καὶ ἀπέστρεψε Ραψάκης καὶ κατέλαβε τὸν βασιλέα ᾿Ασσυρίων πολιορκοῦντα Λομνάν. καὶ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ὅτι И# возврати1сz раpaкъ и3 њбрёте царS ґссmрjйскаго њблежaща ловнY: и3 ўслhша цaрь ґссmрjйскъ, ћкw tи1де t лахjса,
9
9
ἐξῆλθε Θαρακὰ βασιλεὺς Αἰθιόπων πολιορκῆσαι αὐτόν· καὶ ἀκούσας ἀπέστρεψε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Εζεκίαν λέγων· и3 и3зhде fаракA цaрь є3fі0пскій воевaти нaнь: и3 ўслhшавъ возврати1сz и3 послA послы2 ко є3зекjи, глаг0лz:
10
10
οὕτως ἐρεῖτε ᾿Εζεκίᾳ βασιλεῖ τῆς ᾿Ιουδαίας· μή σε ἀπατάτω ὁ Θεός σου, ἐφ᾿ ᾧ πέποιθας ἐπ᾿ αὐτῷ λέγων· οὐ μὴ παραδοθῇ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς χεῖρας βασιλέως ᾿Ασσυρίων. си1це рцhте є3зекjи царю2 їудeйску: да не прельщaетъ бGъ тв0й тебE, на нег0же ўповaz є3си2, глаг0лz, ћкw не предaстсz їеrли1мъ въ рyцэ царS ґссmрjйска:
11
11
ἢ οὐκ ἤκουσας ἃ ἐποίησαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων πᾶσαν τὴν γῆν ὡς ἀπώλεσαν; и3ли2 не слhшалъ є3си2 ты2, что2 сотвори1ша цaріе ґссmрjйстіи, кaкw всю2 зeмлю погуби1ша, и3 тh ли и3збaвишисz;
12
12
μὴ ἐρρύσαντο αὐτοὺς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν, οὓς ἀπώλεσαν οἱ πατέρες μου, τήν τε Γωζᾶν καὶ Χαρὰν καὶ Ραφές, αἵ εἰσιν ἐν χώρᾳ Θεεμάθ; є3дA и3збaвиша си1хъ б0зи kзhчестіи, и5хже погуби1ша nтцы2 мои2, гwзaнъ и3 харрaнъ и3 расeмъ, и5же сyть во странЁ fеемafи;
13
13
ποῦ εἰσιν οἱ βασιλεῖς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφὰθ καὶ πόλεως Σεπφαρείμ, ᾿Ανὰγ Οὐγαυά; гдЁ сyть цaріе є3мafwвы, и3 гдЁ ґрфafwвы, и3 гдЁ грaда є3пфаруeма, ґнагугaна;
14
14
καὶ ἔλαβεν ᾿Εζεκίας τὸ βιβλίον παρὰ τῶν ἀγγέλων, καὶ ἤνοιξεν αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου, И# взS є3зекjа кни1гу t послHвъ и3 прочтE ю5, и3 вни1де во хрaмъ гDень и3 tвeрзе ю5 пред8 гDемъ.
15
15
καὶ προσηύξατο ᾿Εζεκίας πρὸς Κύριον λέγων· И# помоли1сz є3зекjа ко гDеви, глаг0лz:
16
16
Κύριε σαβαὼθ ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, σὺ Θεὸς μόνος εἶ πάσης βασιλείας τῆς οἰκουμένης, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. гDи саваHfъ, б9е ї}левъ, сэдsй на херувjмэхъ, ты2 є3си2 бGъ є3ди1нъ цRь всsкагw цaрства вселeнныz, ты2 сотвори1лъ є3си2 нeбо и3 зeмлю:
17
17
κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, εἰσάκουσον, Κύριε, ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς σου, εἴσβλεψον, Κύριε, καὶ ἰδὲ τοὺς λόγους Σενναχηρείμ, οὓς ἀπέστειλεν ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα. приклони2, гDи, ќхо твоE, ўслhши, гDи, tвeрзи, гDи, џчи твои2, при1зри, гDи, и3 ви1ждь и3 слhши вс‰ словесA сеннахир‡млz, ±же послA ўкарsти бGа живaго:
18
18
ἐπ᾿ ἀληθείας γάρ, Κύριε, ἠρήμωσαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων τὴν οἰκουμένην ὅλην καὶ τὴν χώραν αὐτῶν пои1стиннэ бо, гDи, пyсту сотвори1ша цaріе ґссmрjйстіи всю2 зeмлю и3 страны6 и4хъ,
19
19
καὶ ἐνέβαλον τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ· οὐ γὰρ θεοὶ ἦσαν, ἀλλὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι, καὶ ἀπώλεσεν αὐτούς. и3 вверг0ша кумjры и4хъ во џгнь, не бёша бо б0зи, но дэлA рyкъ человёческихъ, древA и3 кaменіе, и3 погуби1ша |:
20
20
σὺ δέ, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτῶν, ἵνα γνῷ πᾶσα βασιλεία τῆς γῆς ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς μόνος. нн7э же, гDи б9е нaшъ, сп7си1 ны t руки2 и4хъ, да ўвёдzтъ вс‰ ц†рствіz земн†z, ћкw ты2 є3си2 (гDь) бGъ є3ди1нъ.
21
21
Καὶ ἀπεστάλη ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς πρὸς ᾿Εζεκίαν καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἤκουσα ἃ προσηύξω πρός με περὶ Σενναχηρεὶμ βασιλέως ᾿Ασσυρίων. И# п0сланъ бhсть и3сaіа сhнъ ґмHсовъ ко є3зекjи и3 речE є3мY: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ: слhшахъ, њ ни1хже моли1лсz є3си2 ко мнЁ њ сеннахирjмэ цари2 ґссmрjйстэмъ.
22
22
οὗτος ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ ὁ Θεός· ἐφαύλισέ σε καὶ ἐμυκτήρισέ σε παρθένος θυγάτηρ Σιών, ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν ἐκίνησε θυγάτηρ ῾Ιερουσαλήμ. СіE сл0во, є4же гlа њ нeмъ бGъ: похyли тS и3 поругaсz тебЁ дэви1ца дщи2 сіHнz, на тS глав0ю покивA дщи2 їеrли1млz:
23
23
τίνα ὠνείδισας καὶ παρώξυνας; ἢ πρὸς τίνα ὕψωσας τὴν φωνήν σου; καὶ οὐκ ᾖρας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμούς σου πρὸς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ; кого2 ўкори1лъ и3 разгнёвалъ є3си2; и3ли2 къ комY возвhсилъ є3си2 глaсъ тв0й, и3 не воздви1глъ є3си2 на высотY nчeсъ твои1хъ; ко с™0му ї}леву!
24
24
ὅτι δι᾿ ἀγγέλων ὠνείδισας Κύριον· σὺ γὰρ εἶπας· τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων ἐγὼ ἀνέβην εἰς ὕψος ὀρέων καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ Λιβάνου καὶ ἔκοψα τὸ ὕψος τῆς κέδρου αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλος τῆς κυπαρίσσου καὶ εἰσῆλθον εἰς ὕψος μέρος τοὺς δρυμοῦ ћкw послaми ўкори1лъ є3си2 гDа, тh бо рeклъ є3си2: мн0жествомъ колесни1цъ ѓзъ взыд0хъ на высотY г0ръ и3 на послBднzz лівaна, и3 посэк0хъ высотY кeдра є3гw2 и3 добр0ту кmпарjсову, и3 внид0хъ въ высотY чaсти дубрaвныz
25
25
καὶ ἔθηκα γέφυραν καὶ ἠρήμωσα ὕδατα καὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος. и3 положи1хъ м0стъ, и3 њпустоши1хъ в0ды и3 всE собрaніе водн0е:
26
26
οὐ ταῦτα ἤκουσας πάλαι, ἃ ἐγὼ ἐποίησα; ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων συνέταξα, νῦν δὲ ἐπέδειξα ἐξερημῶσαι ἔθνη ἐν ὀχυροῖς καὶ οἰκοῦντας ἐν πόλεσιν ὀχυραῖς. не слhшалъ ли є3си2 и3здрeвле си1хъ, ±же ѓзъ сотвори1хъ; t дрeвнихъ днjй совэщaхъ, нн7э же показaхъ њпустоши1ти kзhки въ твердhнехъ и3 живyщыz во твeрдыхъ градёхъ:
27
27
ἀνῆκα τὰς χεῖρας, καὶ ἐξηράνθησαν καὶ ἐγένοντο ὡς χόρτος ξηρὸς ἐπὶ δωμάτων καὶ ὡς ἄγρωστις. њпусти1хъ рyцэ, и3 и3зсх0ша и3 бhша ѓки сyхо сёно на кр0вэхъ и3 ѓки тр0скотъ:
28
28
νῦν δὲ τὴν ἀνάπαυσίν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου ἐγὼ ἐπίσταμαι. нн7э же пок0й тв0й и3 и3сх0дъ тв0й и3 вх0дъ тв0й ѓзъ вёмъ,
29
29
ὁ δὲ θυμός σου, ὃν ἐθυμώθης, καὶ ἡ πικρία σου ἀνέβη πρός με, καὶ ἐμβαλῶ φιμὸν εἰς τὴν ρῖνά σου, καὶ χαλινὸν εἰς τὰ χείλη σου καὶ ἀποστρέψω σε τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθες ἐν αὐτῇ. ћрость же твоS, є4юже разгнёвалсz є3си2, и3 њгорчeніе твоE взhде ко мнЁ, и3 вложY броздY въ нHздри тво‰ и3 ўздY во ўстA тво‰, и3 возвращy тz путeмъ, и4мже є3си2 пришeлъ.
30
30
τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον· φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ἃ ἔσπαρκας, τῷ δὲ ἐνιαυτῷ τῷ δευτέρῳ τὸ κατάλειμμα, τῷ δὲ τρίτῳ σπείραντες ἀμήσατε καὶ φυτεύσατε ἀμπελῶνας καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν. Сіe же тебЁ знaменіе: ћждь сегw2 лёта, є4же є3си2 всёzлъ, ґ во втор0е лёто, є4же t себє2 растeтъ: ґ въ трeтіе насёzвше п0жнете и3 насадитE віногрaды и3 снёсте плоды2 и4хъ:
31
31
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φυήσουσι ρίζαν κάτω καὶ ποιήσουσι σπέρμα ἄνω. и3 бyдутъ њстaвшіи во їудeи, прорастsтъ корeніе д0лу и3 сотворsтъ въ вeрхъ пл0дъ,
32
32
ὅτι ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ σῳζόμενοι ἐξ ὄρους Σιών· ὁ ζῆλος Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα. ћкw t їеrли1ма бyдутъ њстaвшіисz и3 спaсшіисz t горы2 сіHни: рeвность гDа саваHfа сотвори1тъ сі‰.
33
33
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ἐπὶ βασιλέα ᾿Ασσυρίων· οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ μὴ βάλῃ ἐπὶ αὐτὴν βέλος οὐδὲ μὴ ἐπιβάλῃ ἐπ᾿ αὐτὴν θυρεόν, οὐδὲ μὴ κυκλώσῃ ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα, Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь на царS ґссmрjйска: не вни1детъ въ сeй грaдъ, нижE пyститъ нaнь стрэлY, нижE возложи1тъ нaнь щитA, нижE њгради1тъ w4крестъ є3гw2 њграждeніz:
34
34
ἀλλὰ τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεν, ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται καὶ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐ μὴ εἰσέλθῃ. τάδε λέγει Κύριος· но путeмъ, и4мже пріи1де, тёмже возврати1тсz, и3 во грaдъ сeй не вни1детъ. Сі‰ гlетъ гDь:
35
35
ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης τοῦ σῶσαι αὐτὴν δι᾿ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου. защищY грaдъ сeй, є4же спcти2 є3го2 менє2 рaди и3 рaди давjда рабA моегw2.
36
36
Καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς τῶν ᾿Ασσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδας, καὶ ἀναστάντες τὸ πρωΐ εὗρον πάντα τὰ σώματα νεκρά. И# и3зhде ѓгGлъ гDень и3 и3зби2 t полкA ґссmрjйска сто2 џсмьдесzтъ пsть тhсzщъ. И# востaвше заyтра, њбрэт0ша вс‰ тэлесA мє1ртва.
37
37
καὶ ἀπῆλθεν ἀποστραφεὶς Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευῇ. И# tи1де возврaщьсz сеннахирjмъ цaрь ґссmрjйскій и3 всели1сz во нінеvjи.
38
38
καὶ ἐν τῷ αὐτὸν προσκυνεῖν ἐν τῷ οἴκῳ Νασαρὰχ τὸν πάτραρχον αὐτοῦ, ᾿Αδραμέλεχ καὶ Σαρασὰρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν μαχαίραις, αὐτοὶ δὲ διεσώθησαν εἰς ᾿Αρμενίαν· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ασορδὰν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ. И# внегдA покланsтисz є3мY въ домY насарaху nтечествоначaлнику своемY, ґдрамелeхъ и3 сарасaръ сhнове є3гw2 ўби1ста є3го2 мечьми2, сaми же ўбэжaста во ґрмeнію. И# воцари1сz ґсордaнъ сhнъ є3гw2 вмёстw є3гw2.
Κεφάλαιο 38
Главa lи
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐμαλακίσθη ᾿Εζεκίας ἕως θανάτου· καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς ὁ προφήτης καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· τάξαι περὶ τοῦ οἴκου σου, ἀποθνήσκεις γὰρ σὺ καὶ οὐ ζήσῃ. Бhсть же въ то2 врeмz, разболёсz є3зекjа до смeрти. И# пріи1де къ немY и3сaіа прbр0къ сhнъ ґмHсовъ и3 речE къ немY: сі‰ гlетъ гDь: ўстр0й њ д0мэ твоeмъ, ўмирaеши бо ты2 и3 не бyдеши жи1въ.
2
2
καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Εζεκίας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον И# њбрати2 є3зекjа лицE своE ко стэнЁ и3 помоли1сz ко гDеви глаг0лz:
3
3
λέγων· μνήσθητι, Κύριε, ὡς ἐπορεύθην ἐνώπιόν σου μετὰ ἀληθείας, ἐν καρδίᾳ ἀληθινῇ, καὶ τὰ ἀρεστά ἐνώπιόν σου ἐποίησα· καὶ ἔκλαυσεν ᾿Εζεκίας κλαυθμῷ μεγάλῳ. помzни2, гDь, кaкw ходи1хъ пред8 тоб0ю со и4стиною и3 сeрдцемъ и4стиннымъ, и3 ўгHднаz пред8 тоб0ю сотвори1хъ. И# плaкасz є3зекjа плaчемъ вели1кимъ.
4
4
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ησαΐαν λέγων· И# бhсть сл0во гDне ко и3сaіи гlz:
5
5
πορεύθητι καὶ εἰπὸν ᾿Εζεκίᾳ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Δαυὶδ τοῦ πατρός σου· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου. ἰδοὺ προστίθημι πρὸς τὸν χρόνον σου δεκαπέντε ἔτη· и3ди2 и3 рцы2 є3зекjи: тaкw гlетъ гDь бGъ давjда nтцA твоегw2: ўслhшахъ моли1тву твою2 и3 ви1дэхъ слeзы тво‰, сE, прилагaю къ лётwмъ твои6мъ лётъ пzтьнaдесzть,
6
6
καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων ρύσομαί σε καὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης. и3 t руки2 царS ґссmрjйска и3збaвлю тS и3 грaдъ сeй, и3 защищY њ грaдэ сeмъ:
7
7
τοῦτο δὲ σοὶ τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου ὅτι ποιήσει ὁ Θεὸς τὸ ρῆμα τοῦτο· сіe же тебЁ знaменіе t гDа, ћкw бGъ сотвори1тъ гlг0лъ сeй, ћкоже гlа:
8
8
ἰδοὺ ἐγὼ στρέψω τὴν σκιὰν τῶν ἀναβαθμῶν, οὓς κατέβη ὁ ἥλιος, τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου, ἀποστρέψω τὸν ἥλιον τοὺς δέκα ἀναβαθμούς. καὶ ἀνέβη ὁ ἥλιος τοὺς δέκα ἀναβαθμούς, οὓς κατέβη ἡ σκιά. сE, ѓзъ возвращY сёнь степeней, и4миже сни1де с0лнце дeсzть степeней д0му nтцA твоегw2, возвращY с0лнце дeсzть степeней, и4миже сни1де сёнь. И# взhде с0лнце дeсzть степeней, и4миже сни1де сёнь.
9
9
Προσευχὴ ᾿Εζεκίου βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας, ἡνίκα ἐμαλακίσθη, καὶ ἀνέστη ἐκ τῆς μαλακίας αὐτοῦ. Моли1тва є3зекjи царS їудeйска, є3гдA болЁ и3 востA t недyга своегw2.
10
10
᾿Εγὼ εἶπα· ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μου πορεύσομαι ἐν πύλαις ᾅδου, καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα. Ѓзъ рек0хъ въ высотЁ днjй мои1хъ: пойдY во вратA ѓдwва, њстaвлю лBта прHчаz.
11
11
εἶπα· οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ γῆς ζώντων, οὐκέτι μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ γῆς, οὐκέτι μὴ ἴδω ἄνθρωπον. Рек0хъ: ктомY не ўзрю2 спcніz б9іz на земли2 живhхъ, ктомY не ўзрю2 спcніz ї}лева на земли2, ктомY не ўзрю2 человёка со живyщими:
12
12
ἐξέλιπον ἐκ τῆς συγγενείας μου, κατέλιπον τὸ ἐπίλοιπον τῆς ζωῆς μου, ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ ἐμοῦ ὥσπερ ὁ καταλύων σκηνὴν πήξας, τὸ πνεῦμά μου παρ᾿ ἐμοὶ ἐγένετο ὡς ἱστὸς ἐρίθου ἐγγιζούσης ἐκτεμεῖν. њстaхъ t сродствA моегw2, њстaвихъ пр0чее животA моегw2, и3зhде и3 tи1де t менє2 ѓки разрушazй кyщу поткнyвый: ѓки платно2 дyхъ м0й во мнЁ бhсть, ткaтелницэ приближaющейсz tрёзати.
13
13
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ παρεδόθην ἕως πρωΐ ὡς λέοντι· οὕτως συνέτριψε πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμέρα ἕως τῆς νυκτὸς παρεδόθην. Въ т0й дeнь прeданъ бhхъ до заyтра ѓки львY, тaкw сокруши2 вс‰ кHсти мо‰: t днe бо до н0щи прeданъ бhхъ.
14
14
ὡς χελιδών, οὕτω φωνήσω, καὶ ὡς περιστερά, οὕτω μελετήσω· ἐξέλιπον γάρ μου οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ὃς ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς. Ћкw лaстовица, тaкw возопію2, и3 ћкw г0лубь, тaкw поучyсz: и3счез0стэ бо џчи мои2, є4же взирaти на высотY небeсную ко гDу, и4же и3збaви мS и3 tS болёзнь души2 моеS:
16
16
Κύριε, περὶ αὐτῆς γὰρ ἀνηγγέλη σοι, καὶ ἐξήγειράς μου τὴν πνοήν, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα. ГDи, њ т0й бо возвэсти1сz тебЁ, и3 воздви1глъ є3си2 дыхaніе моE, и3 ўтёшивсz њжи1хъ.
17
17
εἵλου γάρ μου τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψας ὀπίσω μου πάσας τὰς ἁμαρτίας. И#збaвилъ бо є3си2 дyшу мою2, да не поги1бнетъ, и3 завeрглъ є3си2 за мS вс‰ грэхи2 мо‰.
18
18
οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου. Не похвaлzтъ бо тебE, и5же во ѓдэ, ни ўмeршіи возблагословsтъ тS, и3 не надёютсz, и5же во ѓдэ, млcти твоеS.
19
19
οἱ ζῶντες εὐλογήσουσί σε ὃν τρόπον κἀγώ· ἀπὸ γὰρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω, ἃ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην σου, Живjи же возблагословsтъ тS, ћкоже и3 ѓзъ: tднeсь бо дёти сотворю2, ±же возвэстsтъ прaвду твою2,
20
20
Κύριε τῆς σωτηρίας μου, καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου κατέναντι τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ. гDи спcніz моегw2: и3 не престaну благословs тz съ пёснію вс‰ дни6 животA моегw2 прsмw д0му б9ію.
21
21
Καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας πρὸς ᾿Εζεκίαν· λάβε παλάθην ἐκ σύκων καὶ τρίψων καὶ κατάπλασαι, καὶ ὑγιὴς ἔσῃ. И# речE и3сaіа ко є3зекjи: возми2 t см0квій и3 сотри2, и3 приложи2 плaстырь на ћзву и3 здрaвъ бyдеши.
22
22
καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· τοῦτο τὸ σημεῖον ὅτι ἀναβήσομαι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ. И# речE є3зекjа: сіE знaменіе, ћкw взhду въ д0мъ б9ій.
Κεφάλαιο 39
Главa lf
1
1
ΕΝ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλε Μαρωδὰχ Βαλαδὰν ὁ υἱὸς τοῦ Βαλαδάν, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλωνίας, ἐπιστολὰς καὶ πρέσβεις καὶ δῶρα ᾿Εζεκίᾳ· ἤκουσε γὰρ ὅτι ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου καὶ ἀνέστη. Въ то2 врeмz послA меродaхъ валадaнъ сhнъ валадaновъ, цaрь вавmлHнскій, пис†ніz и3 послы2 и3 дaры є3зекjи: слhша бо, ћкw болёлъ є4сть до смeрти и3 востA.
2
2
καὶ ἐχάρη ἐπ᾿ αὐτοῖς ᾿Εζεκίας χαρὰν μεγάλην καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὸν οἶκον τοῦ νεχωθᾶ καὶ τοῦ ἀργυρίου καὶ τοῦ χρυσίου καὶ τῆς στακτῆς καὶ τῶν θυμιαμάτων καὶ τοῦ μύρου καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῶν σκευῶν τῆς γάζης καὶ πάντα, ὅσα ἦν ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἦν οὐθέν, ὃ οὐκ ἔδειξεν ᾿Εζεκίας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ. И# њбрaдовасz њ ни1хъ є3зекjа рaдостію вели1кою, и3 показA и5мъ д0мъ ґрwмaтwвъ и3 мЂра, и3 стaкти и3 fmміaма, и3 сребрA и3 злaта, и3 вс‰ д0мы сосyдwвъ сокр0вищныхъ, и3 вс‰ є3ли6ка бsху во сокр0вищихъ є3гw2: и3 не њстA ничт0же, є3гHже не показA и5мъ є3зекjа въ домY своeмъ и3 во всeй w4бласти своeй.
3
3
καὶ ἦλθεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τί λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι; καὶ πόθεν ἥκασι πρός σέ; καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· ἐκ τῆς γῆς πόρρωθεν ἥκασι πρός με, ἐκ Βαβυλῶνος. И# пріи1де и3сaіа прbр0къ ко є3зекjи царю2 и3 речE къ немY: что2 глаг0лютъ сjи мyжіе, и3 tкyду пріид0ша къ тебЁ; И# речE є3зекjа: t земли2 далeкіz пріид0ша ко мнЁ, t вавmлHна.
4
4
καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας· τί εἴδοσαν ἐν τῷ οἴκῳ σου; καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ᾧ οὐκ εἴδοσαν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου. И# речE и3сaіа: что2 ви1дэша въ домY твоeмъ; И# речE є3зекjа: вс‰, є3ли6ка въ домY моeмъ, ви1дэша, и3 нёсть въ домY моeмъ, є3гHже бы не ви1дэли, но и3 ±же въ сокр0вищихъ мои1хъ.
5
5
καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας αὐτῷ· ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου σαβαώθ· И# речE є3мY и3сaіа: послyшай словесE гDа саваHfа:
6
6
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ λήψονται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου, καὶ ὅσα συνήγαγον οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, εἰς Βαβυλῶνα ἥξει, καὶ οὐδὲν οὐ μὴ καταλείπωσιν· εἶπε δὲ ὁ Θεὸς сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 в0змутъ вс‰, ±же въ домY твоeмъ, и3 є3ли6ка собрaша nтцы2 твои2 дaже до днE сегw2, въ вавmлHнъ прeйдутъ, и3 ничес0же њстaвzтъ:
7
7
ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου, ὧν ἐγέννησας, λήψονται καὶ ποιήσουσι σπάδοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τῶν Βαβυλωνίων. речE гDь, ћкw и3 t ч†дъ твои1хъ, и5хже роди1лъ є3си2, п0ймутъ и3 сотворsтъ кaженики въ домY царS вавmлHнска.
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ῾Ησαΐᾳ· ἀγαθὸς ὁ λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησε· γενέσθω δὴ εἰρήνη καὶ δικαιοσύνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου. И# речE є3зекjа ко и3сaіи: бlго сл0во гDне, є4же гlа: да бyдетъ нн7э ми1ръ и3 прaвда во дни6 мо‰.
Κεφάλαιο 40
Главa м7
1
1
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ παρακαλεῖτε τὸν λαόν μου, λέγει ὁ Θεός. Ўтэшaйте, ўтэшaйте лю1ди мо‰, гlетъ бGъ:
2
2
ἱερεῖς, λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν ῾Ιερουσαλήμ, παρακαλέσατε αὐτήν· ὅτι ἐπλήσθη ἡ ταπείνωσις αὐτῆς, λέλυται αὐτῆς ἡ ἁμαρτία· ὅτι ἐδέξατο ἐκ χειρὸς Κυρίου διπλᾶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῆς. свzщeнницы, глаг0лите въ сeрдце їеrли1му, ўтэшaйте и5, ћкw нап0лнисz смирeніе є3гw2, разрэши1сz грёхъ є3гw2, ћкw пріsтъ t рyки гDни суг{бы грэхи2 сво‰.
3
3
φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Глaсъ вопію1щагw въ пустhни: ўгот0вайте пyть гDень, пр†вы сотвори1те стєзи2 бGа нaшегw:
4
4
πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται, καὶ ἔσται πάντα τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν καὶ ἡ τραχεῖα εἰς ὁδοὺς λείας· всsка дeбрь нап0лнитсz, и3 всsка горA и3 х0лмъ смири1тсz, и3 бyдутъ вс‰ стр0пwтнаz въ прaво, и3 џстраz въ пути6 гл†дки.
5
5
καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα Κυρίου, καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ, ὅτι Κύριος ἐλάλησε. И# kви1тсz слaва гDнz, и3 ќзритъ всsка пл0ть спcніе б9іе, ћкw гDь гlа.
6
6
φωνὴ λέγοντος· βόησον· καὶ εἶπα· τί βοήσω; πᾶσα σάρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου· Глaсъ вопію1щагw: возопjй. И# рек0хъ: что2 возопію2; всsка пл0ть сёно, и3 всsка слaва человёча ћкw цвётъ травнhй:
7
7
ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε, и4зсше травA, и3 цвётъ tпадE,
8
8
τὸ δὲ ρῆμα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μένει εἰς τὸν αἰῶνα. гlг0лъ же бGа нaшегw пребывaетъ во вёки.
9
9
ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι, ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών· ὕψωσον ἐν ἰσχύϊ τὴν φωνή σου, ὁ εὐαγγελιζόμενος ῾Ιερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε· εἰπὸν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν. На г0ру выс0ку взhди, благовэствyzй сіHну, возвhси крёпостію глaсъ тв0й, благовэствyzй їеrли1му: возвhсите, не б0йтесz. Рцы2 градHмъ ї{динымъ:
10
10
ἰδοὺ Κύριος Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυρίας· ἰδοὺ ὁ μισθὸς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτοῦ. сE, бGъ вaшъ, сE, гDь, гDь со крёпостію и4детъ, и3 мhшца є3гw2 со влaстію: сE, мздA є3гw2 съ ни1мъ, и3 дёло є3гw2 пред8 ни1мъ:
11
11
ὡς ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ τῷ βραχίονι αὐτοῦ συνάξει ἄρνας καὶ ἐν γαστρὶ ἐχούσας παρακαλέσει. ѓки пaстырь ўпасeтъ пaству свою2, и3 мhшцею своeю соберeтъ ѓгнцы, и3 и3мyщыz во ўтр0бэ ўтёшитъ.
12
12
Τί ἐμέτρησε τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί; τίς ἔστησε τὰ ὄρη σταθμῷ καὶ τὰς νάπας ζυγῷ; Кто2 и3змёри г0рстію в0ду и3 нeбо пsдію и3 всю2 зeмлю г0рстію; кто2 постaви г0ры въ мёрилэ и3 х0лмы въ вёсэ;
13
13
τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου, καὶ τίς αὐτοῦ σύμβουλος ἐγένετο, ὃς συμβιβᾷ αὐτόν; кто2 ўразумЁ ќмъ гDень, и3 кто2 совётникъ є3мY бhсть, и4же научaетъ є3го2;
14
14
ἢ πρὸς τίνα συνεβουλεύσατο καὶ συνεβίβασεν αὐτόν; ἢ τίς ἔδειξεν αὐτῷ κρίσιν; ἢ ὁδὸν συνέσεως τίς ἔδειξεν αὐτῷ; и3ли2 съ ки1мъ совётова, и3 настaви и5; и3ли2 кто2 показA є3мY сyдъ; и3ли2 пyть разумёніz кто2 показA є3мY; и3ли2 кто2 прeжде дадE є3мY, и3 воздaстсz є3мY;
15
15
εἰ πάντα τὰ ἔθνη ὡς σταγὼν ἀπὸ κάδου καὶ ὡς ροπὴ ζυγοῦ ἐλογίσθησαν καὶ ὡς σίελος λογισθήσονται· Ѓще вси2 kзhцы, ѓки кaплz t кaди, и3 ћкw претzжeніе вёса вмэни1шасz, и3 ѓки плюновeніе вмэнsтсz;
16
16
ὁ δὲ Λίβανος οὐχ ἱκανὸς εἰς καῦσιν, καὶ πάντα τὰ τετράποδα οὐχ ἱκανὰ εἰς ὁλοκάρπωσιν, Дубрaва же лівaнова не дов0лна на сожжeніе, и3 вс‰ четверонHгаz не довHлна на всесожжeніе.
17
17
καὶ πάντα τὰ ἔθνη ὡς οὐδέν εἰσι καὶ εἰς οὐθὲν ἐλογίσθησαν. И# вси2 kзhцы ћкw ничт0же сyть, и3 въ ничт0же вмэни1шасz.
18
18
τίνι ὡμοιώσατε Κύριον καὶ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν; КомY ўпод0бисте гDа, и3 к0ему под0бію ўпод0бисте є3го2;
19
19
μὴ εἰκόνα ἐποίησε τέκτων, ἢ χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν, ὁμοίωμα κατεσκεύασεν αὐτόν; Е#дA w4бразъ сотвори2 древодёлатель, и3ли2 злaтарь сліsвъ злaто позлати2 є3го2, и3ли2 под0біемъ сотвори2 є3го2;
20
20
ξύλον γὰρ ἄσηπτον ἐκλέγεται τέκτων καὶ σοφῶς ζητεῖ πῶς στήσει εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἵνα μὴ σαλεύητε. Дрeво бо негнію1щее и3збирaетъ древодёлатель и3 мyдрэ и4щетъ, кaкw постaвитъ w4бразъ є3гw2, и3 да не поколeблетсz.
21
21
οὐ γνώσεσθε; οὐκ ἀκούσεσθε; οὐκ ἀνηγγέλη ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν; οὐκ ἔγνωτε τὰ θεμέλια τῆς γῆς; Не разумёсте ли, не слhшасте ли, не возвэсти1сz ли вaмъ и3спeрва; не разумёсте ли њснов†ніz земли2;
22
22
ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆς γῆς, καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ ὡς ἀκρίδες, ὁ στήσας ὡς καμάραν τὸν οὐρανὸν καὶ διατείνας ὡς σκηνὴν κατοικεῖν, Содержaй крyгъ земли2, и3 живyщіи на нeй ѓки прyзи: постaвивый нeбо ћкw камaру и3 простeръ є5, ћкw ски1нію њбитaти:
23
23
ὁ διδοὺς ἄρχοντας ὡς οὐδὲν ἄρχειν, τὴν δὲ γῆν ὡς οὐδὲν ἐποίησεν. даsй кн‰зи ѓки ничт0же владёти, и3 зeмлю ѓки ничт0же сотвори2.
24
24
οὐ γὰρ μὴ φυτεύσωσιν, οὐδὲ μὴ σπείρωσιν, οὐδὲ μὴ ριζωθῇ εἰς τὴν γῆν ἡ ρίζα αὐτῶν· ἔπνευσεν ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξηράνθησαν, καὶ καταιγὶς ὡς φρύγανα λήψεται αὐτούς. Не насадsтъ бо, нижE насёютъ, и3 не вкорени1тсz въ земли2 корeніе и4хъ: дхнY на ни1хъ вётръ, и3 и3зсх0ша, и3 бyрz ѓки стeбліе в0зметъ и5хъ.
25
25
νῦν οὖν τίνι με ὡμοιώσατε καὶ ὑψωθήσομαι; εἶπεν ὁ ἅγιος. Нн7э u5бо комy мz ўпод0бисте, и3 вознесyсz; речE с™hй.
26
26
ἀναβλέψατε εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἴδετε, τίς κατέδειξε ταῦτα πάντα; ὁ ἐκφέρων κατ᾿ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτοῦ πάντας ἐπ᾿ ὀνόματι καλέσει· ἀπὸ πολλῆς δόξης καὶ ἐν κράτει ἰσχύος αὐτοῦ οὐδέν σε ἔλαθε. Воззри1те на высотY nчи1ма вaшима и3 ви1дите, кто2 сотвори2 сі‰ вс‰: носsй по числY ќтварь свою2, и3 вс‰ по и4мени прозовeтъ t мн0гіz слaвы и3 въ держaвэ крёпости своеS: ничт0же ўтаи1сz t тебє2.
27
27
Μὴ γὰρ εἶπῃς, ᾿Ιακώβ, καὶ τί ἐλάλησας, ᾿Ισραήλ· ἀπεκρύβη ἡ ὁδός μου ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεός μου τὴν κρίσιν ἀφεῖλε καὶ ἀπέστη; Е#дa бо речeши, їaкwве, и3 что2 глаг0лалъ є3си2, ї}лю: ўтаи1сz пyть м0й t бGа, и3 бGъ м0й сyдъ tS, и3 tступи2;
28
28
καὶ νῦν οὐκ ἔγνως εἰ μὴ ἤκουσας; Θεὸς αἰώνιος ὁ Θεὸς ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς, οὐ πεινάσει, οὐδὲ κοπιάσει, οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ· И# нн7э не ўразумёлъ ли є3си2; ни ли2 слhшалъ є3си2; бGъ вёчный, бGъ ўстр0ивый концы6 земли2, не взaлчетъ, нижE ўтруди1тсz, нижE є4сть и3з8wбрётеніе премdрости є3гw2,
29
29
διδοὺς τοῖς πεινῶσιν ἰσχὺν καὶ τοῖς μὴ ὀδυνωμένοις λύπην. даsй ѓлчущымъ крёпость и3 неболёзнєннымъ печaль.
30
30
πεινάσουσι γὰρ νεώτεροι, καὶ κοπιάσουσι νεανίσκοι, καὶ ἐκλεκτοὶ ἀνίσχυες ἔσονται· Взaлчутъ бо ю3нёйшіи, и3 ўтрудsтсz ю4нwты, и3 и3збрaнніи не крёпцы бyдутъ:
31
31
οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Θεὸν ἀλλάξουσιν ἰσχύν, πτεροφυήσουιν ὡς ἀετοί, δραμοῦνται καὶ οὐ κοπιάσουσι, βαδιοῦνται καὶ οὐ πεινάσουσιν. терпsщіи же гDа и3змэнsтъ крёпость, њкрылaтэютъ ѓки nрли2, потекyтъ и3 не ўтрудsтсz, п0йдутъ и3 не взaлчутъ.
Κεφάλαιο 41
Главa м7а
1
1
ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ πρός με, νῆσοι, οἱ γὰρ ἄρχοντες ἀλλλάξουσιν ἰσχύν· ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα, τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν. Њбновлsйтесz ко мнЁ, џстрови, кн‰зи бо и3змэнsтъ крёпость: да прибли1жатсz и3 да глаг0лютъ вкyпэ, тогдA сyдъ да возвэщaютъ.
2
2
τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην, ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται; δώσει ἐναντίον ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς ἐκστήσει καὶ δώσει εἰς γῆν τὰς μαχαίρας αὐτῶν καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν· Кто2 возстaви t востHкъ прaвду, призвA ю5 къ ногaмъ свои6мъ, и3 п0йдетъ; дaстъ пред8 kзhки, и3 цари6 ўжаси1тъ: и3 повeржетъ на зeмлю мечы2 и4хъ, и3 ѓки стeбліе tвeржени лyцы и4хъ,
3
3
καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνῃ ἡ ὁδὸς τῶν ποδῶν αὐτοῦ. и3 проженeтъ |, и3 пр0йдетъ съ ми1ромъ пyть н0гъ є3гw2.
4
4
τίς ἐνήργησε καὶ ἐποίησε ταῦτα; ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλῶν αὐτὴν ἀπὸ γενεῶν ἀρχῆς· ἐγὼ Θεὸς πρῶτος, καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι. Кто2 содёла и3 сотвори2 сі‰; призвA ю5 призывazй ю5 t начaла родHвъ. Ѓзъ бGъ пeрвый, и3 въ грzд{щаz ѓзъ є4смь.
5
5
εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν, τὰ ἄκρα τῆς γῆς ἤγγισαν καὶ ἦλθον ἅμα, Ви1дэша kзhцы и3 ўбоsшасz, концы6 земнjи прибли1жишасz и3 пріид0ша вкyпэ.
6
6
κρίνων ἕκαστος τῷ πλησίον καὶ τῷ ἀδελφῷ βοηθῆσαι καὶ ἐρεῖ· Судsй кjйждо бли1жнему, и3 брaту помощи2, и3 речeтъ:
7
7
ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρῃ ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ· σύμβλημα καλόν ἐστίν· ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται. превозм0же мyжъ древодёлатель, и3 ковaчь біsй млaтомъ, вкyпэ проковazй: nвогдA ќбw речeтъ: спаsніе добро2 є4сть, ўтверди1ша | гвоздьми2, положaтъ |, и3 не подви1гнутсz.
8
8
Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα ῾Αβραάμ, ὃν ἠγάπησα, Тh же, ї}лю, рaбе м0й, їaкwве, є3г0же и3збрaхъ, сёмz ґвраaмле, є3г0же возлюби1хъ,
9
9
οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε· є3г0же поsхъ t конє1цъ земли2, и3 t стрaжбъ є3S призвaхъ тS, и3 рек0хъ ти2: рaбъ м0й є3си2, и3збрaхъ тS, и3 не њстaвихъ тебE:
10
10
μὴ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι· μὴ πλανῶ, ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ Θεός σου ὁ ἐνισχύσας σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τῇ δεξιᾷ τῇ δικαίᾳ μου. не б0йсz, съ тоб0ю бо є4смь, не прельщaю: ѓзъ бо є4смь бGъ тв0й, ўкрэпи1вый тS, и3 помог0хъ ти2, и3 ўтверди1хъ тS десни1цею моeю првdною:
11
11
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ ἀπολοῦνται πάντες οἱ ἀντίδικοί σου· сE, постыдsтсz и3 посрaмzтсz вси2 сопротивлsющіисz тебЁ, бyдутъ бо ћкw не сyщіи, и3 поги1бнутъ вси2 сопє1рницы твои2:
12
12
ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃς τοὺς ἀνθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντές σε. взhщеши и5хъ, и3 не њбрsщеши человёкwвъ, и5же поругaютсz тебЁ: бyдутъ бо ѓки не бhвшіи и3 не бyдутъ рaтующіи тебE.
13
13
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, ὁ λέγων σοι· μὴ φοβοῦ, Ћкw ѓзъ бGъ тв0й держaй десни1цу твою2, гlzй тебЁ:
14
14
᾿Ιακώβ, ὀλιγοστὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεός σου, ὁ λυτρούμενός σε, ᾿Ισραήλ. не б0йсz, їaкwве, мaлый ї}лю, ѓзъ помог0хъ ти2, гlетъ бGъ тв0й, и3збавлszй тS с™hй ї}левъ:
15
15
ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡς τροχοὺς ἁμάξης ἁλοῶντας καινοὺς πριστηροειδεῖς, καὶ ἁλοήσεις ὄρη καὶ λεπτυνεῖς βουνοὺς καὶ ὡς χνοῦν θήσεις· сE, сотвори1хъ тS ѓки колeса колєсни1чнаz нHваz, стир†ющаz ѓки пилA, и3 сотрeши г0ры, и3 и3стончи1ши х0лмы, и3 ѓки прaхъ положи1ши,
16
16
καὶ λικμήσεις, καὶ ἄνεμος λήψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖς ἁγίοις ᾿Ισραήλ. и3 и3звёеши, и3 вётръ в0зметъ |, и3 бyрz развёетъ |: тh же возвесели1шисz во с™hхъ ї}левыхъ.
17
17
καὶ ἀγαλλιάσονται οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεεῖς· ζητήσουσι γὰρ ὕδωρ, καὶ οὐκ ἔσται, ἡ γλῶσσα αὐτῶν ἀπὸ τῆς δίψης ἐξηράνθη· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς, И# возрaдуютсz ўб0зіи и3 неимyщіи: пои1щутъ бо воды2, и3 не бyдетъ, љзhкъ и4хъ t жaжди и4зсше. Ѓзъ гDь бGъ, ѓзъ ўслhшу и5хъ, бGъ ї}левъ, и3 не њстaвлю и4хъ,
18
18
ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τῶν ὀρέων ποταμοὺς καὶ ἐν μέσῳ πεδίων πηγάς· ποιήσω τὴν ἔρημον εἰς ἕλη ὑδάτων καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς· но tвeрзу на горaхъ рёки и3 среди2 п0лz и3ст0чники, сотворю2 пустhню въ лyги водны6z и3 жaждущую зeмлю въ водотeчы,
19
19
θήσω εἰς τὴν ἄνυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην, положY въ безв0дную зeмлю кeдръ и3 смeрчіе, и3 мmрсjну и3 кmпарjсъ и3 топ0лю:
20
20
ἵνα ἴδωσι καὶ γνῶσι καὶ ἐννοηθῶσι καὶ ἐπιστῶνται ἅμα, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα καὶ ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ κατέδειξεν. да ќзрzтъ и3 ўразумёютъ, и3 помhслzтъ и3 ўвёдzтъ вкyпэ, ћкw рукA гDнz сотвори2 сі‰ вс‰, и3 с™hй ї}левъ показA.
21
21
᾿Εγγίζει ἡ κρίσις ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ιακώβ. Приближaетсz сyдъ вaшъ, гlетъ гDь бGъ: прибли1жишасz совёти вaши, гlетъ цRь їaкwвль.
22
22
ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν ἃ συμβήσεται, ἢ τὰ πρότερον τίνα ἦν, εἴπατε, καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμῖν. Да прибли1жатсz и3 возвэстsтъ вaмъ, ±же сбyдутсz, и3ли2 ±же прeжде бhша, рцhте: и3 пристaвимъ ќмъ и3 ўразумёемъ, что2 послBднzz и3 б{дущаz: рцhте нaмъ,
23
23
ἀναγγείλατε ἡμῖν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ᾿ ἐσχάτου, καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε· εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα· возвэсти1те нaмъ грzд{щаz на послёдокъ, и3 ўвёмы, ћкw б0зи є3стE: блaго сотвори1те и3 ѕло2 сотвори1те, и3 почуди1мсz и3 ќзримъ вкyпэ.
24
24
ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμῶν; ἐκ γῆς· βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμᾶς. Ћкw tкyду є3стE вы2, и3 tкyду дёло вaше; t земли2 мeрзость и3збрaша вaсъ.
25
25
ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ τὸν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν, κληθήσονται τῷ ὀνόματί μου· ἐρχέσθωσαν ἄρχοντες, καὶ ὡς πηλὸς κεραμέως καὶ ὡς κεραμεὺς καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτως καταπατηθήσεσθε. Ѓзъ же возстaвихъ, и5же t сёвера и3 и5же t востHкъ с0лнечныхъ, прозовyтсz и4менемъ мои1мъ: да пріи1дутъ кн‰зи, и3 ћкw брeніе скудeльника и3 ћкw скудeльникъ т0пчущь брeніе, тaкw попрaни бyдете.
26
26
τίς γάρ ἀναγγελεῖ τὰ ἐξ ἀρχῆς, ἵνα γνῶμεν, καὶ τὰ ἔμπροσθεν, καὶ ἐροῦμεν ὅτι ἀληθῆ ἐστιν; οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμῶν τοὺς λόγους. Кт0 бо возвэсти1тъ, ±же и3спeрва, да ўвёмы, ±же напреди2, и3 речeмъ, ћкw и4стинна сyть; нёсть предглаг0лющагw, ни слhшащагw словeсъ вaшихъ.
27
27
ἀρχὴν Σιὼν δώσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ παρακαλέσω εἰς ὁδόν. Начaло сіHну дaмъ и3 їеrли1ма ўтёшу на пути2.
28
28
ἀπὸ γὰρ τῶν ἐθνῶν ἰδοὺ οὐδείς, καὶ ἀπὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ἦν ὁ ἀναγγέλλων· καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούς· πόθεν ἐστέ; οὐ μὴ ἀποκριθῶσί μοι. T kзы6къ бо, сE, ни є3ди1нъ: и3 t кум‡ръ и4хъ нёсть возвэщazй. И# ѓще вопрошY и5хъ, tкyду є3стE, не tвэщaютъ ми2.
29
29
εἰσὶ γὰρ οἱ ποιοῦντες ὑμᾶς, καὶ μάτην οἱ πλανῶντες ὑμᾶς. Сyть бо творsщіи вaсъ и3 всyе прельщaющіи вaсъ.
Κεφάλαιο 42
Главa м7в
1
1
ΙΑΚΩΒ ὁ παῖς μου, ἀντιλήψομαι αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ ὁ ἐκλεκτός μου, προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου· ἔδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ᾿ αὐτόν, κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει. Їaкwвъ џтрокъ м0й, воспріимY и5: ї}ль и3збрaнный м0й, пріsтъ є3го2 дш7A моS, дaхъ д¦ъ м0й нaнь, сyдъ kзhкwмъ возвэсти1тъ:
2
2
οὐ κεκράξεται οὐδὲ ἀνήσει, οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ. не возопіeтъ, нижE њслaбитъ, нижE ўслhшитсz внЁ глaсъ є3гw2:
3
3
κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει, ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν. тр0сти сокрушeны не сотрeтъ и3 льнA курsщасz не ўгаси1тъ, но во и4стину и3знесeтъ сyдъ:
4
4
ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται, ἕως ἄνθῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν· καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν. возсіsетъ и3 не потyхнетъ, д0ндеже положи1тъ на земли2 сyдъ, и3 на и4мz є3гw2 kзhцы ўповaти и4мутъ.
5
5
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν, ὁ στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν· Тaкw гlетъ гDь бGъ, сотвори1вый нeбо и3 водрузи1вый є5, ўтверждeй зeмлю и3 ±же на нeй, и3 даsй дыхaніе лю1демъ, и5же на нeй, и3 дyхъ ходsщымъ на нeй:
6
6
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω τῆς χειρός σου καὶ ἐνισχύσω σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν ѓзъ гDь бGъ призвaхъ тS въ прaвдэ, и3 ўдержY за рyку твою2 и3 ўкрэплю1 тz: и3 дaхъ тS въ завётъ р0да ї}лева, во свётъ kзhкwвъ,
7
7
ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν, ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει. tвeрсти џчи слэпhхъ, и3звести2 t ќзъ св‰занныz и3 и3з8 д0му темни1цы и3 сэдsщыz во тмЁ.
8
8
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, τοῦτό μού ἐστι τὸ ὄνομα· τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου τοῖς γλυπτοῖς. Ѓзъ гDь бGъ, сіE моE є4сть и4мz, слaвы моеS и3н0му не дaмъ, нижE добродётелей мои1хъ и3стук†ннымъ.
9
9
τὰ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἰδοὺ ἥκασι, καὶ καινά, ἃ ἐγὼ ἀναγγέλλω, καὶ πρὸ τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐδηλώθη ὑμῖν. Я%же и3з8 начaла, сE, пріид0ша, и3 нHваz, ±же ѓзъ возвэщY, и3 прeжде нeже возвэсти1ти, kви1шасz вaмъ.
10
10
῾Υμνήσατε τῷ Κυρίῳ ὕμνον καινόν, ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ· δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν καὶ πλέοντες αὐτήν, αἱ νῆσοι καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτάς. Восп0йте гDеви пёснь н0ву: начaлство є3гw2, прослaвите и4мz є3гw2 t конє1цъ земли2, сходsщіи въ м0ре и3 плaвающіи по немY, џстрови и3 живyщіи на ни1хъ.
11
11
εὐφράνθητι, ἔρημος, καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆς, ἐπαύλεις καὶ οἱ κατοικοῦντες Κηδάρ· εὐφρανθήσονται οἱ κατοικοῦντες Πέτραν, ἀπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων βοήσουσι· Возвесели1сz, пустhне, и3 вє1си є3S, придвHріz, и3 живyщіи въ кидaрэ: возвеселsтсz живyщіи на кaмени, t крaz г0ръ возопію1тъ,
12
12
δώσουσι τῷ Θεῷ δόξαν, τὰς ἀρετὰς αὐτοῦ ἐν ταῖς νήσοις ἀναγγελοῦσι. дадsтъ бGу слaву, добродётєли є3гw2 во џстровэхъ возвэстsтъ.
13
13
Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἐξελεύσεται καὶ συντρίψει πόλεμον, ἐπεγερεῖ ζῆλον καὶ βοήσεται ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ μετὰ ἰσχύος. ГDь бGъ си1лъ и3зhдетъ и3 сокруши1тъ рaть, воздви1гнетъ рвeніе и3 возопіeтъ на враги2 сво‰ со крёпостію.
14
14
ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι καὶ ἀνέξομαι; ὡς ἡ τίκτουσα ἐκαρτέρησα, ἐκστήσω καὶ ξηρανῶ ἅμα. Молчaхъ, є3дA и3 всегдA ўмолчY и3 потерплю2; Терпёхъ ћкw раждaющаz, и3стреблю2 и3 и3зсушY вкyпэ,
15
15
ἐρημώσω ὄρη καὶ βουνοὺς καὶ πάντα χόρτον αὐτῶν ξηρανῶ, καὶ θήσω ποταμοὺς εἰς νήσους καὶ ἕλη ξηρανῶ. њпустошY г0ры и3 х0лмы, и3 всsку травY и4хъ и3зсушY, и3 положY рёки во џстровы, и3 лyги и3зсушY:
16
16
καὶ ἄξω τυφλοὺς ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ τρίβους ἃς οὐκ ᾔδεισαν, πατῆσαι ποιήσω αὐτούς· ποιήσω αὐτοῖς τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν· ταῦτα τὰ ρήματα ποιήσω καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς. и3 наведY слэпы6z на пyть, є3гHже не ви1дэша, и3 по стезsмъ, и4хже не знaша, ходи1ти сотворю2 и5мъ: сотворю2 и5мъ тмY во свётъ и3 стр0пwтнаz въ пр†ваz: сі‰ гlг0лы сотворю2, и3 не њстaвлю и4хъ.
17
17
αὐτοὶ δὲ ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω· αἰσχύνθητε αἰσχύνην, οἱ πεποιθότες ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς, οἱ λέγοντες τοῖς χωνευτοῖς· ὑμεῖς ἐστε θεοὶ ἡμῶν. Тjи же возврати1шасz вспsть: посрами1тесz стыдёніемъ, ўповaющіи на и3зв†zннаz, глаг0лющіи слі‰ннымъ: вы2 є3стE б0зи нaши.
18
18
Οἱ κωφοί, ἀκούσατε, καὶ οἱ τυφλοί, ἀναβλέψατε ἰδεῖν. Глусjи, ўслhшите, и3 слэпjи, прозри1те ви1дэти.
19
19
καὶ τίς τυφλός, ἀλλ᾿ ἢ οἱ παῖδές μου καὶ κωφοί, ἀλλ᾿ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν; καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ. И# кто2 слёпъ, рaзвэ раби2 мои2; и3 глyси, рaзвэ владёющіи и4ми; и3 њслэп0ша раби2 б9іи.
20
20
εἴδετε πλεονάκις, καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε· ἠνοιγμένα τὰ ὦτα, καὶ οὐκ ἠκούσατε. Ви1дэсте мн0гажды, и3 не сохрани1сте: tвє1рсты ќшы (и3мyще), и3 не слhшасте.
21
21
Κύριος ὁ Θεὸς ἐβουλεύσατο, ἵνα δικαιωθῇ καὶ μεγαλύνῃ αἴνεσιν. ГDь бGъ восхотЁ, да њправди1тсz и3 возвели1читъ хвалY.
22
22
καὶ εἶδον, καὶ ἐγένετο ὁ λαὸς πεπρονομευμένος καὶ διηρπασμένος· ἡ γὰρ παγὶς ἐν τοῖς ταμιείος πανταχοῦ, καὶ ἐν οἴκοις ἅμα, ὅπου ἔκρυψαν αὐτούς· ἐγένοντο εἰς προνομήν, καὶ οὐκ ἦν ἐξαιρούμενος ἅρπαγμα, καὶ οὐκ ἦν ὁ λέγων· ἀπόδος. И# ви1дэхъ, и3 бhша лю1діе расхищeни и3 разгрaблени: пругл0 бо въ л0жахъ вездЁ, и3 въ домёхъ вкyпэ, и3дёже скрhша |, бhша въ плёнъ: и3 не бhсть и3з8имazй разграблeніz и3 не бЁ глаг0лющагw: tдaждь.
23
23
τίς ἐν ὑμῖν, ὃς ἐνωτιεῖται ταῦτα; εἰσακούσατε εἰς τὰ ἐπερχόμενα. Кто2 въ вaсъ, и4же внуши1тъ сі‰; и3 ўслhшитъ во грzд{щаz.
24
24
τίς ἔδωκεν εἰς διαρπαγὴν ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς προνομεύουσιν αὐτόν; οὐχὶ ὁ Θεός, ᾧ ἡμάρτοσαν αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ πορεύεσθαι οὐδὲ ἀκούειν τοῦ νόμου αὐτοῦ; Кто2 дадE на разграблeніе їaкwва, и3 ї}лz плэнsющымъ є3го2; не бGъ ли, є3мyже согрэши1ша и3 не восхотёша въ путeхъ є3гw2 ходи1ти, ни слyшати зак0на є3гw2;
25
25
καὶ ἐπήγαγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺς πόλεμος καὶ οἱ συμφλέγοντες αὐτοὺς κύκλῳ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕκαστος οὐδὲ ἔθεντο ἐπὶ ψυχήν. И# наведE на нS гнёвъ ћрости своеS, и3 ўкрэпи1сz на нS рaть, и3 палsщіи и5хъ w4крестъ, и3 не ўвёдэша кjйждо и4хъ, нижE положи1ша на ўмЁ.
Κεφάλαιο 43
Главa м7г
1
1
ΚΑΙ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε, ᾿Ιακώβ, ὁ πλάσας σε, ᾿Ισραήλ· μὴ φοβοῦ, ὅτι ἐλυτρωσάμην σε· ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου, ἐμὸς εἶ σύ. И# нн7э си1це гlетъ гDь бGъ сотвори1вый тS, їaкwве, и3 создaвый тS, ї}лю: не б0йсz, ћкw и3збaвихъ тS, прозвaхъ тS и4менемъ твои1мъ: м0й є3си2 ты2.
2
2
καὶ ἐὰν διαβαίνῃς δι᾿ ὕδατος, μετὰ σοῦ εἰμι, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσί σε· καὶ ἐὰν διέλθῃς διὰ πυρός, οὐ μὴ κατακαυθῇς, φλὸξ οὐ κατακαύσει σε. И# ѓще прех0диши сквозЁ в0ду, съ тоб0ю є4смь, и3 рёки не покрhютъ тебE: и3 ѓще сквозЁ џгнь пр0йдеши, не сожжeшисz, и3 плaмень не њпали1тъ тебE,
3
3
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ σῴζων σε· ἐποίησα ἄλλαγμά σου Αἴγυπτον καὶ Αἰθιοπίαν καὶ Σοήνην ὑπὲρ σοῦ. ћкw ѓзъ гDь бGъ тв0й, с™hй ї}левъ, сп7сazй тS: сотвори1хъ премёну твою2 є3гЂпетъ и3 є3fі0пію, и3 сои1ну за тS.
4
4
ἀφ᾿ οὗ ἔντιμος ἐγένου ἐναντίον ἐμοῦ, ἐδοξάσθης, καὶ ἐγὼ σὲ ἠγάπησα· καὶ δώσω ἀνθρώπους πολλοὺς ὑπὲρ σοῦ καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς σου. Tнeлиже чeстенъ бhлъ є3си2 предо мн0ю, прослaвилсz є3си2, и3 ѓзъ тS возлюби1хъ, и3 дaмъ человёки за тебE и3 кн‰зи за главY твою2.
5
5
μὴ φοβοῦ, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι· ἀπὸ ἀνατολῶν ἄξω τὸ σπέρμα σου καὶ ἀπὸ δυσμῶν συνάξω σε. Не б0йсz, ћкw съ тоб0ю є4смь: t востHкъ приведY сёмz твоE и3 t з†падъ соберy тz:
6
6
ἐρῶ τῷ Βορρᾷ· ἄγε, καὶ τῷ Λιβί· μὴ κώλυε, ἅγιε τοὺς υἱούς μου ἀπὸ γῆς πόρρωθεν καὶ τὰς θυγατέρας μου ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς, рекY сёверу: приведи2: и3 лjву: не возбранsй, приведи2 сhны мо‰ t земли2 дaльніz и3 дщє1ри мо‰ t крaєвъ земнhхъ,
7
7
πάντας ὅσοι ἐπικέκληνται τῷ ὀνόματί μου· ἐν γὰρ τῇ δόξῃ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα αὐτὸν καὶ ἐποίησα αὐτόν· всёхъ, є3ли1цы нарицaютсz и4менемъ мои1мъ: во слaвэ бо моeй ўстр0ихъ є3го2 и3 создaхъ є3го2 и3 сотвори1хъ и5.
8
8
καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν, καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτως τυφλοί, καὶ κωφοὶ τὰ ὦτα ἔχοντες. И# и3звед0хъ лю1ди слёпы, и3 џчи сyть тaкожде слёпы, и3 глyси ќшы и3мyщіи.
9
9
πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα, καὶ συναχθήσονται ἄρχοντες ἐξ αὐτῶν. τίς ἀναγγελεῖ ταῦτα; ἢ τὰ ἐξ ἀρχῆς τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν; ἀγαγέτωσαν τοὺς μάρτυρας αὐτῶν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθῆ. Вси2 kзhцы собрaшасz вкyпэ, и3 соберyтсz кн‰зи t ни1хъ. Кто2 возвэсти1тъ сі‰; и3ли2 ±же и3спeрва кто2 возвэсти1тъ вaмъ; да приведyтъ свидBтели сво‰ и3 њправдsтсz, и3 да ўслhшатъ и3 да рекyтъ и4стину.
10
10
γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ ὁ παῖς μου, ὃν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε καὶ συνῆτε ὅτι ἐγώ εἰμι. ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος Θεὸς καὶ μετ᾿ ἐμὲ οὐκ ἔσται. Бyдите ми2 свидётеліе, и3 ѓзъ свидётель, гlетъ гDь бGъ, и3 џтрокъ м0й, є3г0же и3збрaхъ, да ўвёсте и3 вёруете ми2 и3 ўразумёете, ћкw ѓзъ є4смь: прeжде менє2 не бhсть и4нъ бGъ, и3 по мнЁ не бyдетъ.
11
11
ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων. Ѓзъ бGъ, и3 нёсть рaзвэ менє2 сп7сazй.
12
12
ἐγὼ ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα, ὠνείδισα καὶ οὐκ ἦν ἐν ὑμῖν ἀλλότριος. ὑμεῖς ἐμοὶ μάρτυρες καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός. Ѓзъ возвэсти1хъ и3 сп7с0хъ, ўкори1хъ, и3 не бЁ въ вaсъ чуждjй: вы2 мнЁ свидётеліе, и3 ѓзъ свидётель, гlетъ гDь бGъ,
13
13
ἔτι ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενος· ποιήσω, καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό; є3щE t начaла, и3 нёсть и3з8имazй t рукY моє1ю: сотворю2, и3 кто2 tврати1тъ є5;
14
14
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ λυτρούμενος ῾υμᾶς, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ἕνεκεν ὑμῶν ἀποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἐπεγερῶ φεύγοντας πάντας, καὶ Χαλδαῖοι ἐν πλοίοις δεθήσονται. Тaкw гlетъ гDь бGъ, и3збавлszй вaсъ, с™hй ї}левъ: вaсъ рaди послю2 въ вавmлHнъ и3 воздви1гну вс‰ бэжaщыz, и3 халдeє въ кораблeхъ свsжутсz.
15
15
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ὑμῶν, ὁ καταδείξας ᾿Ισραὴλ βασιλέα ὑμῶν. Ѓзъ гDь бGъ с™hй вaшъ, показaвый ї}лz царS вaшего.
16
16
οὕτως λέγει Κύριος, ὁ διδοὺς ἐν θαλάσσῃ ὁδὸν ἐν ὕδατι ἰσχυρῷ τρίβον, Си1це гlетъ гDь, даsй пyть по м0рю и3 по водЁ си1льнэ стезю2:
17
17
ὁ ἐξαγαγὼν ἅρματα καὶ ἵππον καὶ ὄχλον ἰσχυρόν· ἀλλ᾿ ἐκοιμήθησαν καὶ οὐκ ἀναστήσονται, ἐσβέσθησαν ὡς λίνον ἐσβεσμένον. и3зводsй колєсни1цы и3 к0ни и3 нар0дъ си1ленъ: но ўсп0ша и3 не востaнутъ, ўгас0ша ѓки лeнъ ўгашeнъ.
18
18
μὴ μνημονεύετε τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἀρχαῖα μὴ συλλογίζεσθε. Не поминaйте пeрвыхъ, и3 вeтхихъ не помышлsйте,
19
19
ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ καινὰ ἃ νῦν ἀνατελεῖ, καὶ γνώσεσθε αὐτά· καὶ ποιήσω ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν καὶ τῇ ἀνύδρῳ ποταμούς. сE, ѓзъ творю2 нHваz, ±же нн7э возсіsютъ, и3 ўвёсте |: и3 сотворю2 въ пустhни пyть и3 въ безв0днэй рёки.
20
20
εὐλογήσουσί με τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, σειρῆνες καὶ θυγατέρες στρουθῶν, ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ ποταμοὺς ἐν τῇ ἀνύδρῳ ποτίσαι τὸ γένος μου τὸ ἐκλεκτόν, Возблагословsтъ мS ѕвёріе сeлніи, сjрини и3 дщє1ри стрyfwвы: ћкw дaхъ въ пустhни в0ду и3 рёки въ безв0днэй, напои1ти р0дъ м0й и3збрaнный,
21
21
λαόν μου, ὃν περιεποιησάμην τὰς ἀρετάς μου διηγεῖσθαι. лю1ди мо‰, ±же снабдёхъ, добродётєли мо‰ повёдати.
22
22
οὐ νῦν ἐκάλεσά σε, ᾿Ιακώβ, οὐδὲ κοπιάσαι σε ἐποίησα, ᾿Ισραήλ. Не нн7э призвaхъ тебE, їaкwве, нижE труди1тисz сотвори1хъ тS, ї}лю.
23
23
οὐκ ἐμοὶ ἤνεγκας πρόβατα τῆς ὁλοκαρπώσεώς σου, οὐδὲ ἐν ταῖς θυσίαις σου ἐδόξασάς με· οὐκ ἐδούλωσά σε ἐν θυσίαις, οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνῳ, Не принeслъ є3си2 мнЁ nвeцъ твои1хъ всесожжeніz твоегw2, ни въ жeртвахъ твои1хъ прослaвилъ мS є3си2, не пораб0тихъ тS въ жeртвахъ, нижE ўтруждeна сотвори1хъ тS въ лівaнэ:
24
24
οὐδὲ ἐκτήσω μοι ἀργυρίου θυμίαμα, οὐδὲ τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν σου ἐπεθύμησα, ἀλλὰ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου καὶ ἐν ταῖς ἀδικίαις σου προέστην σου. не купи1лъ є3си2 мнЁ на сребро2 fmміaма, нижE тyка трeбъ твои1хъ возжелaхъ, но во грэсёхъ твои1хъ стaлъ є3си2 предо мн0ю и3 въ непрaвдахъ твои1хъ.
25
25
ἐγώ εἰμι, ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τὰς ἁμαρτίας σου καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι. Ѓзъ є4смь, ѓзъ є4смь заглаждazй беззакHніz тво‰ менє2 рaди и3 грэхи2 тво‰, и3 не помzнY.
26
26
σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθῶμεν· λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου πρῶτος, ἵνα δικαιωθῇς. Тh же помzни2, и3 да сyдимсz: глаг0ли ты2 беззакHніz тво‰ прeжде, да њправди1шисz.
27
27
οἱ πατέρες ὑμῶν πρῶτοι καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν ἠνόμησαν εἰς ἐμέ, Nтцы2 вaши пeрвіи согрэши1ша, и3 кн‰зи вaши беззак0нноваша на мS.
28
28
καὶ ἐμίαναν οἱ ἄρχοντες τὰ ἅγιά μου, καὶ ἔδωκα ἀπολέσαι ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ εἰς ὀνειδισμόν. И# њскверни1ша кн‰зи с™†z мо‰, и3 дaхъ погуби1ти їaкwва и3 ї}лz во ўкори1зну.
Κεφάλαιο 44
Главa м7д
1
1
ΝΥΝ δὲ ἄκουσον, ᾿Ιακὼβ ὁ παῖς μου καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐξελεξάμην· Нн7э же слhши, рaбе м0й їaкwве, и3 ї}лю, є3г0же и3збрaхъ.
2
2
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε καὶ ὁ πλάσας σε ἐκ κοιλίας· ἔτι βοηθηθήσῃ, μὴ φοβοῦ, παῖς μου ᾿Ιακὼβ καὶ ἠγαπημένος ᾿Ισραήλ, ὃν ἐξελεξάμην. Си1це гlетъ гDь бGъ сотвори1вый тS и3 создaвый тS и3з8 ўтр0бы: є3щE пом0жетъ ти2: не б0йсz, рaбе м0й їaкwве, и3 возлю1бленный ї}лю, є3г0же и3збрaхъ.
3
3
ὅτι ἐγὼ δώσω ὕδωρ ἐν δίψει τοῖς πορευομένοις ἐν ἀνύδρῳ, ἐπιθήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰς εὐλογίας μου ἐπὶ τὰ τέκνα σου, Ћкw ѓзъ дaмъ в0ду въ жaжду ходsщымъ въ безв0днэй, наложY д¦ъ м0й на сёмz твоE и3 блгcвє1ніz мо‰ на ч†да тво‰,
4
4
καὶ ἀνατελοῦσιν ὡς ἀναμέσον ὕδατος χόρτος καὶ ὡς ἰτέα ἐπὶ παραρρέον ὕδωρ. и3 прозsбнутъ ѓки травA посредЁ воды2 и3 ћкw вeрба при водЁ текyщей.
5
5
οὕτος ἐρεῖ· τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ οὗτος βοήσεται ἐπὶ τῷ ὀνόματι ᾿Ιακώβ, καὶ ἕτερος ἐπιγράψει χειρὶ αὐτοῦ· τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ βοήσεται. — Сeй речeтъ: б9ій є4смь: и3 сeй возопіeтъ њ и4мени їaкwвли, и3 другjй напи1шетъ рук0ю своeю: б9ій є4смь: и3 њ и4мени ї}левэ возопіeтъ.
6
6
Οὕτως λέγει ὁ Θεὸς ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραὴλ ὁ ρυσάμενος αὐτὸν Θεὸς σαβαώθ· ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα· πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστι Θεός. Си1це гlетъ бGъ цRь ї}левъ, и3 и3збавлeй є3го2 бGъ саваHfъ: ѓзъ пeрвый и3 ѓзъ по си1хъ, кромЁ менє2 нёсть бGа:
7
7
τίς ὥσπερ ἐγώ; στήτω καὶ καλεσάτω καὶ ἀναγγειλάτω καὶ ἑτοιμασάτω μοι ἀφ᾿ οὗ ἐποίησα ἄνθρωπον εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα πρὸ τοῦ ἐλθεῖν ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν. кто2 ћкоже ѓзъ; да стaнетъ и3 да призовeтъ, и3 да возвэсти1тъ и3 да ўгот0витъ ми2, tнeлэже сотвори1хъ человёка во вёкъ, и3 грzд{щаz прeжде нeже пріити2 и5мъ, да возвэстsтъ вaмъ.
8
8
μὴ παρακαλύπτεσθε μηδὲ πλανᾶσθε· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἠνωτίσασθε καὶ ἀπήγγειλα ὑμῖν; μάρτυρες ὑμεῖς ἐστε, εἰ ἔτσι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· Не ўкрывaйтесz, нижE заблуждaйте: не и3спeрва ли внуши1сте, и3 возвэсти1хъ вaмъ; свидётеліе вы2 є3стE, ѓще є4сть бGъ рaзвэ менє2.
9
9
καὶ οὐκ ἦσαν τότε οἱ πλάσσοντες καὶ γλύφοντες πάντες μάταιοι οἱ ποιοῦντες τὰ καταθύμια αὐτῶν, ἃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς· ἀλλὰ αἰσχυνθήσονται И# не послyшаша тогдA созидaющіи, и3 ваsющіи вси2 тщeтни, творsщіи жел†ніz сво‰, ±же не ўп0льзуютъ и5хъ:
10
10
πάντες οἱ πλάσσοντες Θεὸν καὶ γλύφοντες ἀνωφελῆ, но посрaмzтсz вси2 созидaющіи б0га и3 ваsющіи вси2 неполє1знаz.
11
11
καὶ πάντες ὅθεν ἐγένοντο ἐξηράνθησαν, καὶ κωφοὶ ἀπὸ ἀνθρώπων συναχθήτωσαν πάντες καὶ στησάτωσαν ἅμα, ἐντραπήτωσαν καὶ αἰσχυνθήτωσαν ἅμα. И# вси2, tню1дуже бhша, и3зсх0ша: и3 глусjи t человBкъ да соберyтсz вси2 и3 да стaнутъ вкyпэ, и3 да посрaмzтсz и3 ўстыдsтсz вкyпэ.
12
12
ὅτι ὤξυνε τέκτων σίδηρον, σκεπάρνῳ εἰργάσατο αὐτὸ καὶ ἐν τερέτρῳ ἔστησεν αὐτό, εἰργάσατο αὐτὸ ἐν τῷ βραχίονι τῆς ἰσχύος αὐτοῦ· καὶ πεινάσει καὶ ἀσθενήσει καὶ οὐ μὴ πίῃ ὕδωρ. Ћкw наwстри2 древодёлатель сёчиво, тесл0ю содёла џное, и3 свeрдломъ состaви є5, и3 длaтомъ и3здолбE є5, и3 содёла є5 крёпостію мhшцы своеS: и3 взaлчетъ, и3 и3знем0жетъ, и3 не напіeтсz воды2.
13
13
ἐκλεξάμενος τέκτων ξύλον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν κόλλῃ ἐρρύθμισεν αὐτὸ καὶ ἐποίησεν αὐτὸ ὡς μορφὴν ἀνδρὸς καὶ ὡς ὡραιότητα ἀνθρώπου στῆσαι αὐτὸ ἐν οἴκῳ. И# и3збрaвъ древодёлz дрeво, постaви є5 въ мёру, и3 клeемъ состр0и є5, и3 сотвори2 є5 ѓки w4бразъ мyжескъ и3 ѓки красотY человёчу, постaвити є5 въ домY.
14
14
ἔκοψε ξύλον ἐκ τοῦ δρυμοῦ, ὃ ἐφύτευσε Κύριος καὶ ὑετὸς ἐμήκυνεν, ПосэчE дрeво въ дубрaвэ, є4же насади2 гDь, с0сну, и3 д0ждь возрасти2,
15
15
ἵνα ᾖ ἀνθρώποις εἰς καῦσιν· καὶ λαβὼν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐθερμάνθη, καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ δὲ λοιπὸν εἰργάσαντο θεούς, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτοῖς. да бyдетъ человёкwмъ на жжeніе: и3 взsвъ t негw2, согрёсz, и3 и3зжeгше |, и3спек0ша и4ми хлёбы, и3з8 њстaвшагw же сотвори1ша б0ги и3 покланsютсz и5мъ: сотвори2 є5 и3звazнное, и3 прекланsетсz и5мъ.
16
16
οὗ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ᾿ αὐτῶν· καὶ ἐπ᾿ αὐτοῦ κρέας ὀπτήσας ἔφαγε καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ θερμανθεὶς εἶπεν· ἡδύ μοι ὅτι ἐθερμάνθην καὶ εἶδον πῦρ. П0лъ є3гw2 сожжE nгнeмъ, и3 п0лъ є3гw2 сожжE на ќгліе, и3 и3спечE въ ни1хъ хлёбы, и3 на ни1хъ и3спечE мsсо, и3 kдE, и3 насhтисz, и3 согрёвсz речE: слaдкw мнЁ, ћкw согрёхсz и3 ви1дэхъ џгнь.
17
17
τὸ δὲ λοιπὸν ἐποίησεν εἰς θεὸν γλυπτὸν καὶ προσκυνεῖ αὐτῷ καὶ προσεύχεται λέγων· ἐξελοῦ με, ὅτι θεός μου εἰς σύ. И#з8 њстaвшагw же сотвори2 б0га и3звazнна, прекланsетсz є3мY и3 покланsетсz, и3 м0литсz є3мY глаг0лz: и3збaви мS, ћкw б0гъ м0й є3си2 ты2.
18
18
οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, ὅτι ἀπημαυρώθησαν τοῦ βλέπειν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν καὶ τοῦ νοῆσαι τῇ καρδίᾳ αὐτῶν. Не ўвёдаша смhслити, ћкw њтемнёша џчи и4хъ, є4же ви1дэти и3 разумёти сeрдцемъ свои1мъ.
19
19
καὶ οὐκ ἐλογίσατο τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ οὐδὲ ἀνελογίσατο ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ οὐδὲ ἔγνω τῇ φρονήσει, ὅτι τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ ἔπεψεν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων αὐτοῦ ἄρτους καὶ ὀπτήσας κρέα ἔφαγε καὶ τὸ λοιπὸν αὐτοῦ εἰς βδέλυγμα ἐποίησε καὶ προσκυνοῦσιν αὐτῷ. И# не помhсли въ души2 своeй, ни ўвёдэ смышлeніемъ, ћкw п0лъ є3гw2 сожжE nгнeмъ, и3 и3спечE на ќгліехъ є3гw2 хлёбы, и3 и3спeкъ мzсA снэдE, и3 њстaвшее є3гw2 въ мeрзость сотвори2, и3 покланsютсz є3мY.
20
20
γνῶθι ὅτι σποδὸς ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ πλανῶνται, καὶ οὐδεὶς δύναται ἐξελέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· ἴδετε, οὐκ ἐρεῖτε ὅτι ψεῦδος ἐν τῇ δεξιᾷ μου; Ўвёждь, ћкw пeпелъ є4сть сeрдце и4хъ, и3 прельщaютсz, и3 ни є3ди1нъ м0жетъ души2 своеS и3збaвити: ви1дите, не рцhте, ћкw лжA въ десни1цэ моeй.
21
21
Μνήσθητι ταῦτα ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὅτι παῖς μου εἶ σύ· ἔπλασά σε παῖδά μου, καὶ σὺ ᾿Ισραὴλ μὴ ἐπιλανθάνου μου. Помzни2 сі‰, їaкwве и3 ї}лю, ћкw рaбъ м0й є3си2 ты2, сотвори1хъ тS рабA моего2, и3 ты2, ї}лю, не забывaй менE.
22
22
ἰδοὺ γὰρ ἀπήλειψα ὡς νεφέλην τὰς ἀνομίας σου καὶ ὡς γνόφον τὰς ἁμαρτίας σου· ἐπιστράφηθι πρός με, καὶ λυτρώσομαί σε. Сe бо, tsхъ ћкw w4блакъ беззакHніz тво‰ и3 ћкw примрaкъ грэхи2 тво‰: њбрати1сz ко мнЁ, и3 и3збaвлю тS.
23
23
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεός τὸν ᾿Ισραήλ· σαλπίσατε, τὰ θεμέλια τῆς γῆς, βοήσατε, ὄρη, εὐφροσύνην, οἱ βουνοὶ καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐλυτρώσατο ὁ Θεὸς τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ ᾿Ισραὴλ δοξασθήσεται. Возвесели1тесz, небесA, ћкw поми1лова бGъ ї}лz: воструби1те, њснов†ніz земн†z, возопjйте, г0ры, весeліе, х0лми и3 вс‰ древесA, ±же на ни1хъ: ћкw и3збaви бGъ їaкwва, и3 ї}ль прослaвитсz.
24
24
Οὕτω λέγει Κύριος ὁ λυτρούμενός σε καὶ ὁ πλάσσων σε ἐκ κοιλίας· ἐγὼ Κύριος ὁ συντελῶν πάντα, ἐξέτεινα τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ ἐστερέωσα τὴν γῆν. Си1це гlетъ гDь и3збавлszй тS и3 создaвый тS t чрeва: ѓзъ гDь совершazй вс‰, распростр0хъ нeбо є3ди1нъ и3 ўтверди1хъ зeмлю.
25
25
τίς ἕτερος διασκεδάσει σημεῖα ἐγγαστριμύθων καὶ μαντείας ἀπὸ καρδίας, ἀποστρέφων φρονίμους εἰς τὰ ὀπίσω καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν μωραίνων Кто2 и4нъ разсhплетъ знaмєніz чревоволшeбникwвъ и3 волшбы6 t сeрдца, tвращazй м{дрыz вспsть и3 совёты и4хъ њбуszй,
26
26
καὶ ἱστῶν ρῆμα παιδὸς αὐτοῦ καὶ τὴν βουλὴν τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ ἀληθεύων; ὁ λέγων τῇ ῾Ιερουσαλήμ· κατοικηθήσῃ καὶ ταῖς πόλεσι τῆς ᾿Ιδουμαίας· οἰκοδομηθήσεσθε, καὶ τὰ ἔρημα αὐτῆς ἀνατελεῖ· и3 ўставлsz глаг0лъ рабA своегw2, и3 совётъ вёстникwвъ свои1хъ и4стиненъ творsй; гlzй їеrли1му: насели1шисz: и3 градHмъ їудє1йскимъ: возградитeсz, и3 пусты6ни є3гw2 просіsютъ,
27
27
ὁ λέγων τῇ ἀβύσσῳ· ἐρημωθήσῃ, καὶ τοὺς ποταμούς σου ξηρανῶ· гlzй бeзднэ: њпустёеши, и3 рёки тво‰ и3зсушY,
28
28
ὁ λέγων Κύρῳ φρονεῖν καὶ πάντα τὰ θελήματά μου ποιήσει· ὁ λέγων ῾Ιερουσαλήμ· οἰκοδομηθήσῃ, καὶ τὸν οἶκον τὸν ἅγιόν μου θεμελιώσω. гlzй кЂру смhслити, и3 вс‰ вHли мо‰ сотвори1тъ: гlzй їеrли1му: возгради1шисz, и3 хрaмъ с™hй м0й њсную2.
Κεφάλαιο 45
Главa м7є
1
1
ΟΥΤΩ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῷ χριστῷ μου Κύρῳ, οὗ ἐκράτησα τῆς δεξιᾶς ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω, ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτοῦ θύρας, καὶ πόλεις οὐ συγκλεισθήσονται. Си1це гlетъ гDь бGъ помaзанному моемY кЂру, є3г0же ўдержaхъ за десни1цу, повинyти пред8 ни1мъ kзhки, и3 крёпость царeй разрушY, tвeрзу пред8 ни1мъ вратA, и3 грaди не затворsтсz:
2
2
ἐγὼ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καὶ ὄρη ὁμαλιῶ, θύρας χαλκᾶς συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω ѓзъ пред8 тоб0ю пойдY и3 г0ры ўравню2, вратA мBдzнаz сокрушY и3 верєи2 желBзныz сломлю2,
3
3
καὶ δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς, ἀποκρύφους, ἀοράτους ἀνοίξω σοι, ἵνα γνῷς, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ καλῶν τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. и3 дaмъ ти2 сокрHвища тє1мнаz сокровє1ннаz: неви6димаz tвeрзу тебЁ, да ўвёси, ћкw ѓзъ гDь бGъ тв0й прозывaz и4мz твоE, бGъ ї}левъ.
4
4
ἕνεκεν τοῦ παιδός μου ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῦ ἐκλεκτοῦ μου, ἐγὼ καλέσω σε τῷ ὀνόματί σου καὶ προσδέξομαί σε, σὺ δὲ οὐκ ἔγνως με Рaди рабA моегw2 їaкwва и3 ї}лz и3збрaннагw моегw2, ѓзъ прозовY тS и4менемъ твои1мъ и3 пріимy тz:
5
5
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ Θεός, ἐνίσχυσά σε καὶ οὐκ ᾔδεις με, тh же не познaлъ є3си2 менE, ћкw ѓзъ гDь бGъ, и3 нёсть рaзвэ менє2 є3щE бGа: ўкрэпи1хъ тS, и3 не познaлъ є3си2 менE,
6
6
ἵνα γνῶσι οἱ ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ οἱ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι· да бhша ўвёдэли, и5же t востHкъ с0лнечныхъ и3 и5же t з†падъ, ћкw нёсть бGъ рaзвэ менє2: ѓзъ гDь бGъ, и3 нёсть є3щE.
7
7
ἐγὼ ὁ κατασκευάσας φῶς καὶ ποιήσας σκότος, ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα. Ѓзъ ўстр0ивый свётъ и3 сотвори1вый тмY, творsй ми1ръ и3 зи1ждzй ѕл†z, ѓзъ гDь бGъ, творsй сі‰ вс‰.
8
8
εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, καὶ αἱ νεφέλαι ρανάτωσαν δικαιοσύνην· ἀνατειλάτω ἡ γῆ καὶ βλαστησάτω ἔλεος, καὶ δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἅμα· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ κτίσας σε. Да возрaдуетсz нeбо свhше, и3 w4блацы да кропsтъ прaвду: да прозsбнетъ землS, и3 да прорасти1тъ ми1лость, и3 прaвду да прозsбнетъ вкyпэ: ѓзъ є4смь гDь создaвый тS.
9
9
Ποῖον βέλτιον κατεσκεύασα ὡς πηλὸν κεραμέως; μὴ ὁ ἀροτριῶν ἀροτριάσει τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν; μὴ ἐρεῖ ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ· τί ποιεῖς, ὅτι οὐκ ἐργάζῃ οὐδὲ ἔχεις χεῖρας; Что2 лyчшее ўстр0ихъ ћкw гли1ну скудeльничу; є3дA њрsй њрaти бyдетъ зeмлю вeсь дeнь; є3дA речeтъ брeніе скудeльнику: что2 твори1ши, ћкw не дёлаеши, нижE и4маши рyкъ, є3дA tвэщaетъ здaніе создaвшему є5;
10
10
μὴ ἀποκριθήσεται τὸ πλάσμα πρὸς τὸν πλάσαντα αὐτό; ὁ λέγων τῷ πατρί· τί γεννήσεις; καὶ τῇ μητρί· τί ὠδίνεις; є3дA глаг0летъ nтцY: что2 роди1ши; и3 мaтери: что2 чревоболи1ши;
11
11
ὅτι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα· ἐρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι. Ћкw тaкw гlетъ гDь бGъ, с™hй ї}левъ, сотвори1вый грzд{щаz: вопроси1те менE њ сынёхъ мои1хъ и3 њ дщeрехъ мои1хъ, и3 њ дёлэхъ рукY моє1ю заповёдите мнЁ.
12
12
ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ᾿ αὐτῆς, ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν, ἐγὼ πᾶσι τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην. Ѓзъ сотвори1хъ зeмлю и3 человёка на нeй, ѓзъ рук0ю моeю ўтверди1хъ нeбо, ѓзъ всBмъ ѕвэздaмъ заповёдахъ.
13
13
ἐγὼ ἤγειρα αὐτὸν μετὰ δικαιοσύνης βασιλέα, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εὐθεῖαι. οὗτος οἰκοδομήσει τὴν πόλιν μου καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐπιστρέψει οὐ μετὰ λύτρων, οὐδὲ μετὰ δώρων, εἶπε Κύριος σαβαώθ. Ѓзъ возстaвихъ є3го2 со прaвдою царS, и3 вси2 путіE є3гw2 пр†вы: сeй сози1ждетъ грaдъ м0й и3 плэнeніе людjй мои1хъ возврати1тъ, не по мздЁ, ни по дарHмъ, речE гDь саваHfъ.
14
14
Οὕτω λέγει Κύριος σαβαώθ· ἐκοπίασεν Αἴγυπτος καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων, καὶ οἱ Σεβωεὶμ ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις καὶ διαβήσονται πρός σε, καὶ προσκυνήσουσί σοι καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται, ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεός ἐστι καὶ οὐκ ἐστι Θεὸς πλὴν σοῦ· Тaкw гlетъ гDь саваHfъ: ўтруди1сz є3гЂпетъ и3 к{пли є3fіHпскіz, и3 саваjмстіи мyжіе выс0цыи къ тебЁ прeйдутъ и3 тебЁ бyдутъ раби2, и3 в8слёдъ тебє2 п0йдутъ свsзани ќзами ручнhми, и3 прeйдутъ къ тебЁ и3 покл0нzтсz тебЁ, и3 въ тебЁ пом0лzтсz, ћкw въ тебЁ бGъ є4сть, и3 рекyтъ: нёсть бGа рaзвэ тебє2:
15
15
σὺ γὰρ εἶ Θεός, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ σωτήρ. тh бо є3си2 бGъ, и3 не вёдэхомъ, бGъ ї}левъ сп7съ.
16
16
αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνῃ. ἐγκαινίζεσθε πρός με, νῆσοι. Постыдsтсz и3 посрaмzтсz вси2 проти1вzщіисz є3мY и3 п0йдутъ въ студЁ: њбновлsйтесz ко мнЁ, џстрови.
17
17
᾿Ισραὴλ σώζεται ὑπὸ Κυρίου σωτηρίαν αἰώνιον· οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπῶσιν ἕως τοῦ αἰῶνος ἔτι. Ї}ль спасaетсz t гDа спcніемъ вёчнымъ: не постыдsтсz, ни посрaмzтсz дaже до вёка ктомY.
18
18
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν, οὗτος ὁ Θεὸς ὁ καταδείξας τὴν γῆν καὶ ποιήσας αὐτήν, αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐκ εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, ἀλλὰ κατοικεῖσθαι ἔπλασεν αὐτὴν — ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι. ЗанE тaкw гlетъ гDь сотвори1вый нeбо, сeй бGъ показaвый зeмлю и3 сотвори1вый ю5, т0й раздэли2 ю5, не вотщE сотвори2 ю5, но на вселeніе создA ю5: ѓзъ є4смь гDь, и3 нёсть ктомY.
19
19
οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· οὐκ εἶπα τῷ σπέρματι ᾿Ιακώβ· μάταιον ζητήσατε. ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν. Не w4тай гlахъ, ни въ тeмнэ мёстэ земли2: не рек0хъ плeмени їaкwвлю: сyетнагw взыщи1те. Ѓзъ є4смь, ѓзъ є4смь гDь гlzй прaвду и3 возвэщazй и4стину.
20
20
συνάχθητε καὶ ἥκετε, βουλεύσασθε ἅμα οἱ σωζόμενοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες τὸ ξύλον γλύμμα αὐτῶν καὶ οἱ προσευχόμενοι ὡς πρὸς θεούς, οἳ οὐ σῴζουσι. Собери1тесz и3 пріиди1те, совэщaйтесz вкyпэ, спасaеміи t kзы6къ. Не разумёша воздви1жущіи дрeво и3звazніе своE и3 молsщесz богHмъ, и5же не спасaютъ.
21
21
εἰ ἀναγγελοῦσιν, ἐγγισάτωσαν, ἵνα γνῶσιν ἅμα τίς ἀκουστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀπ᾿ ἀρχῆς· τότε ἀνηγγέλη ὑμῖν· ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐμοῦ· δίκαιος καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ. Ѓще возвэстsтъ, да прибли1жатсz, да ўвёдzтъ вкyпэ, кто2 слы6шана сотвори2 сі‰ и3спeрва; ТогдA возвэсти1сz вaмъ: ѓзъ бGъ, и3 нёсть и3н0гw рaзвэ менє2, првdнъ и3 сп7си1тель, нёсть кромЁ менє2.
22
22
ἐπιστράφητε ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ᾿ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος. Њбрати1тесz ко мнЁ и3 спасeтесz, и5же t крaz земнaгw: ѓзъ є4смь бGъ, и3 нёсть и3н0гw.
23
23
κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὀμνύω, ἦ μὴν ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματός μου δικαιοσύνη, οἱ λόγοι μου οὐκ ἀποστραφήσονται, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ καὶ ἐξομολογήσεται πᾶσα γλῶσσα τῷ Θεῷ Кленyсz мн0ю сами1мъ, ѓще не и3зhдетъ и3зо ќстъ мои1хъ прaвда, словесA мо‰ не возвратsтсz: ћкw мнЁ покл0нитсz всsко колёно, и3 и3сповёстсz всsкъ љзhкъ бGови, глаг0лz:
24
24
λέγων· δικαιοσύνη καὶ δόξα πρὸς αὐτὸν ἥξουσι καὶ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀφορίζοντες ἑαυτούς· прaвда и3 слaва къ немY пріи1детъ: и3 посрaмzтсz вси2 tлучaющіисz.
25
25
ἀπὸ Κυρίου δικαιωθήσονται καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐνδοξασθήσονται πᾶν τὸ σπέρμα τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. T гDа њправдsтсz, и3 њ бз7э прослaвитсz всE сёмz сынHвъ ї}левыхъ.
Κεφάλαιο 46
Главa м7ѕ
1
1
ΕΠΕΣΕ Βήλ, συνετρίβη Δαγών, ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτῶν εἰς θηρία καὶ κτήνη· αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡς φορτίον κοπιῶντι ПадE ви1лъ, сокруши1сz дагHнъ, бhша ва‰ніz и4хъ во ѕвBри и3 ск0ты: н0сите | св‰зана ћкw брeмz труждaющемусz и3 разслабёвшу,
2
2
καὶ πεινῶντι, ἐκλελυμένῳ, οὐκ ἰσχύοντι ἅμα, οἳ οὐ δυνήσονται σωθῆναι ἀπὸ πολέμου, αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν. и3 ѓлчущу и3 не могyщу вкyпэ, и5же не возм0гутъ спасти1сz t рaти, сaми же плэнeни привед0шасz.
3
3
᾿Ακούετέ μου, οἶκος τοῦ ᾿Ιακὼβ καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ, οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου Послyшайте менE, д0ме їaкwвль и3 вeсь њстaнокъ ї}левъ, носи1міи t чрeва и3 наказyеміи t дётска дaже до стaрости:
4
4
ἕως γήρους· ἐγώ εἰμι, καὶ ἕως ἂν καταγηράσητε, ἐγώ εἰμι· ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμῶν, ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω, ἐγὼ ἀναλήψομαι καὶ σώσω ὑμᾶς. ѓзъ є4смь, и3 д0ндеже состарёетесz, ѓзъ є4смь, ѓзъ терплю2 вaмъ, ѓзъ сотвори1хъ и3 ѓзъ понесY, ѓзъ под8имY и3 сп7сy вы.
5
5
τίνι με ὡμοιώσατε; ἴδετε, τεχνάσασθε, οἱ πλανώμενοι. КомY мS ўпод0бисте; ви1дите, ўхи1трите, заблуждaющіи,
6
6
οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγῷ, στήσουσιν ἐν σταθμῷ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα, καὶ κύψαντες προσκυνοῦσιν αὐτοῖς. слагaющіи злaто и3з8 мёха, и3 сребро2 вёсомъ поставлsютъ въ мёрилэ, и3 наeмше злaтарz сотвори1ша рукотворє1ннаz, и3 прекл0ншесz покланsютсz и5мъ:
7
7
αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὤμου, καὶ πορεύονται· ἐὰν δὲ θῶσιν αὐτό, ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ μένει, οὐ μὴ κινηθῇ· καὶ ὡς ἐὰν βοήσῃ πρὸς αὐτόν, οὐ μὴ εἰσακούσῃ, ἀπὸ κακῶν οὐ μὴ σώση αὐτόν. воздви1жутъ | на рaмэхъ и3 х0дzтъ: ѓще же положaтъ | на мёстэ своeмъ, тY лежaтъ, нижE подви1жутсz: и3 и4же ѓще возопіeтъ къ ни6мъ, не ўслhшатъ, t бёдъ не спасyтъ є3гw2.
8
8
μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε, μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι, ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ, Помzни1те сі‰ и3 возстени1те, покaйтесz, прельсти1вшіисz, њбрати1тесz сeрдцемъ
9
9
καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ и3 помzни1те пє1рваz t вёка, ћкw ѓзъ є4смь бGъ, и3 нёсть є3щE рaзвэ менє2:
10
10
ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι, καὶ ἅμα συνετελέσθη. καὶ εἶπα· πᾶσα ἡ βουλή μου στήσεται, καὶ πάντα, ὅσα βεβούλευμαι, ποιήσω· возвэщazй пeрвэе послBднzz, прeжде нeже бhти и5мъ, и3 ѓбіе сбhшасz: и3 рек0хъ: вeсь совётъ м0й стaнетъ, и3 вс‰, є3ли6ка совэщaхъ, сотворю2.
11
11
καλῶν ἀπὸ ἀνατολῶν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γῆς πόρρωθεν περὶ ὧν βεβούλευμαι, ἐλάλησα καὶ ἤγαγον, ἔκτισα καὶ ἐποίησα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. Призывazй t востHкъ пти1цу, и3 t земли2 и3здалeча, њ ни1хже совэщaхъ: рек0хъ и3 привед0хъ, создaхъ и3 сотвори1хъ, привед0хъ и5 и3 бlгопоспэши1хъ пyть є3гw2.
12
12
ἀκούσατέ μου, οἱ ἀπολωλεκότες τὴν καρδίαν, οἱ μακρὰν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης. Послyшайте менE, погyбльшіи сeрдце, сyщіи далeче t прaвды:
13
13
ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παρ᾿ ἐμοῦ οὐ βραδυνῶ· δέδωκα ἐν Σιὼν σωτηρίαν τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς δόξασμα. прибли1жихъ прaвду мою2, и3 не ўдали1тсz, и3 спcніе, є4же t менє2, не ўмeдлю: дaхъ въ сіHнэ спcніе ї}лю во прославлeніе.
Κεφάλαιο 47
Главa м7з
1
1
ΚΑΤΑΒΗΘΙ, κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν, παρθένος, θυγάτηρ Βαβυλῶνος, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά. Сни1ди, сsди на земли2, дёво, дщи2 вавmлHнz, вни1ди во тмY [По и3ны6мъ: сsди на зeмлю.], дщи2 халдeйска, ћкw не приложи1ши ксемY прозывaтисz мzгкA и3 ю4на.
2
2
λάβε μύλον, ἄλεσον ἄλευρον, ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου, ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς, ἀνάσυρε τὰς κνήμας, διάβηθι ποταμούς· Возми2 жeрновы, мели2 мукY, tкрhй покрывaло твоE, tкрhй сэди6ны, возсучи2 г0лєни, прейди2 рёки:
3
3
ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου, φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου· τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήψομαι, οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποις. tкрhетсz стyдъ тв0й, kвsтсz ўкори6зны тво‰, прaведное t тебє2 возмY, ктомY не предaмъ человёкwмъ.
4
4
εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος σαβαώθ, ὄνομα αὐτῷ ἅγιος ᾿Ισραήλ· РечE и3збaвивый тS гDь саваHfъ, и4мz є3мY с™hй ї}левъ:
5
5
κάθισον κατανενυγμένη, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, οὐκέτι μὴ κληθήσῃ ἰσχὺς βασιλείας. сsди ўмилeна, вни1ди во тмY, дщи2 халдeйска, ксемY не прозовeшисz крёпость цaрства.
6
6
παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου· ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου, σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος, τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα. Разгнёвахсz на лю1ди мо‰, њскверни1ла є3си2 наслёдіе моE: ѓзъ вдaхъ | въ рyку твою2, тh же не далA и5мъ ми1лости, стaрчій kрeмъ њтzгчи1ла є3си2 ѕэлw2
7
7
καὶ εἶπας· εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα· οὐκ ἐνόησας ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου, οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα. и3 реклA є3си2: въ вёкъ бyду владhчица: не помhслила є3си2 си1хъ въ сeрдцы твоeмъ, нижE помzнyла є3си2 послёднихъ:
8
8
νῦν δὲ ἄκουε ταῦτα, ἡ τρυφερά, ἡ καθημένη πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα· οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανίαν. нн7э же слhши сіE, ю4наz, сэдsщаz, ўповaющаz, глаг0лющаz въ сeрдцы своeмъ: ѓзъ є4смь, и3 нёсть и3нhz, не сsду вдов0ю и3 не познaю сиротствA.
9
9
νῦν δὲ ἥξει ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐξαίφνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ· ἀτεκνία καὶ χηρεία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου, ἐν τῇ ἰσχύϊ τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα, Нн7э же пріи1дутъ на тS двA сі‰ внезaпу во є3ди1нъ дeнь, безчaдіе и3 вдовство2 внезaпу пріи1детъ на тS, въ волшeбствэ твоeмъ и3 въ крёпости волхвHвъ твои1хъ ѕэлw2,
10
10
τῇ ἐλπίδι τῆς πονηρίας σου· σὺ γὰρ εἶπας· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. γνῶθι, ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. въ надёzніи ѕл0бы твоеS: тh бо реклA є3си2: ѓзъ є4смь, и3 нёсть и3нhz: ўвёждь, ћкw смышлeніе си1хъ и3 блужeніе твоE бyдетъ тебЁ срaмъ: и3 реклA є3си2 сeрдцемъ свои1мъ: ѓзъ є4смь, и3 нёсть и3нhz.
11
11
καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς, βόθυνος, καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία, καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξ ἀπίνης ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς. И# пріи1детъ на тS пaгуба, и3 не ўвёси, пр0пасть, и3 впадeши въ ню2: и3 пріи1детъ на тS печaль, и3 не возм0жеши чистA бhти: и3 пріи1детъ на тS внезaпу пaгуба, и3 не ўвёси.
12
12
στῆθι νῦν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου καὶ ἐν τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου, ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου, εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι. Стaни нн7э съ волхвы6 твои1ми и3 со мн0гими ч†ры твои1ми, и5мже научи1ласz є3си2 и3з8 ю4ности твоеS, ѓще возм0гутъ ти2 помощи2.
13
13
κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου· στήτωσαν δὴ καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι. Ўтруди1ласz є3си2 въ совётэхъ твои1хъ: да стaнутъ нн7э и3 спасyтъ тS ѕвэздочeтцы небесE, смотрsющіи ѕвёздъ, да возвэстsтъ ти2, что2 и4мать на тS пріити2.
14
14
ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογός· ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός, κάθισαι ἐπ᾿ αὐτούς. СE, вси2 ћкw хврaстіе nгнeмъ погорsтъ и3 не и3з8и1мутъ души2 своеS и3з8 плaмене, понeже и4маши ќгліе џгненное, сsди на ни1хъ.
15
15
οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια, ἐκοπίασας ἐν τῇ μεταβολῇ ἐκ νεότητος, ἄνθρωπος καθ᾿ ἑαυτὸν ἐπλανήθη, σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία. Сjи бyдутъ тебЁ п0мощь: труди1ласz є3си2 въ преложeніи t ю4ности, человёкъ сaмъ въ себЁ прельсти1сz, тебё же не бyдетъ спасeніz.
Κεφάλαιο 48
Главa м7и
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκος ᾿Ιακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξ ᾿Ιούδα ἐξελθόντες, οἱ ὀμνύοντες τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης Ўслhшите сі‰, д0ме їaкwвль, прозвaнніи и4менемъ ї}левымъ и3 и3зшeдшіи и3з8 їyды, кленyщіисz и4менемъ гDа бGа ї}лева, поминaющіи не со и4стиною, нижE со прaвдою,
2
2
καὶ ἀντεχόμενοι τῷ ὀνόματι τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἀντιστηριζόμενοι, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ. и3 придержaщіисz и4мени грaда с™aгw, и3 њ бз7э ї}левэ подтверждaющіисz: гDь саваHfъ и4мz є3мY.
3
3
τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα, καὶ ἐκ τοῦ στόματός μου ἐξῆλθε καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο· ἐξάπινα ἐποίησα, καὶ ἐπῆλθε. Прє1жднzz є3щE возвэсти1хъ, и3 и3з8 ќстъ мои1хъ и3зыд0ша, и3 слhшано бhсть: внезaпу сотвори1хъ, и3 нaйде.
4
4
γινώσκω ὅτι σκληρὸς εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν. Вёмъ, ћкw жeстокъ є3си2, и3 жи1ла желёзна вhz твоS, и3 чело2 твоE мёдzно.
5
5
καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι, πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα· μήποτε εἴπῃς ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησε, καὶ εἴπῃς ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι. И# возвэсти1хъ ти2, ±же дрeвле, прeжде нeже пріити2 на тS: слы6шана тебЁ сотвори1хъ, да не когдA речeши, ћкw јдwли мнЁ сі‰ сотвори1ша, и3 не рцы2, ћкw и3зв†zннаz и3 слі‰ннаz заповёдаша мнЁ.
6
6
ἠκούσατε πάντα, καὶ ὑμεῖς οὐκ ἔγνωτε· ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι, καὶ οὐκ εἶπας. Слhшасте вс‰, и3 вы2 не разумёсте: но и3 слы6шана тебЁ сотвори1хъ нHваz tнн7э, ±же и4мутъ бhти:
7
7
νῦν γίνεται καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά· μὴ εἴπῃς· ναὶ γινώσκω αὐτά. и3 не рeклъ є3си2: нн7э бывaютъ, ґ не прeжде, и3 не въ прє1ждніz дни6 слhшалъ є3си2 сі‰: не рцы2: є4й, вёмъ сі‰.
8
8
οὔτε ἔγνως οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ᾿ ἀρχῆς ἤνοιξά σου τὰ ὦτα· ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετῶν ἀθετήσεις καὶ ἄνομος ἔτι ἐκ κοιλίας κληθήσῃ. Не вёдэлъ є3си2, нижE разумёлъ є3си2, нижE и3спeрва tверз0хъ ўшесA тво‰: вёдэхъ бо, ћкw tвергaz tри1неши и3 беззак0нникъ є3щE t чрeва прозовeшисz.
9
9
ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σέ, ἵνα μὴ ἐξολοθρεύσω σε. И$мене моегw2 рaди покажy ти ћрость мою2, и3 сл†внаz мо‰ наведY на тS, да не потреблю2 тебE.
10
10
ἰδοὺ πέπρακά σε οὐκ ἕνεκεν ἀργυρίου, ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείας· СE, продaхъ тS не сребрA рaди: и3з8sхъ же тS и3з8 пeщи ўб0жества.
11
11
ἕνεκεν ἐμοῦ ποιήσω σοι, ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλοῦται, καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω. Менє2 рaди сотворю2 ти2, ћкw моE и4мz њсквернsетсz, и3 слaвы моеS и3н0му не дaмъ.
12
12
῎Ακουέ μου, ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐγὼ καλῶ· ἐγώ εἰμι πρῶτος, καὶ ἐγώ εἰμι εἰς τὸν αἰῶνα, Послyшай менE, їaкwве и3 ї}лю, є3г0же ѓзъ призывaю: ѓзъ є4смь пeрвый и3 ѓзъ є4смь во вёкъ.
13
13
καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν, καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσε τὸν οὐρανόν. καλέσω αὐτούς, καὶ στήσονται ἅμα И# рукA моS њсновA зeмлю, и3 десни1ца моS ўтверди2 нeбо: призовY |, и3 стaнетъ вкyпэ,
14
14
καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται. τίς αὐτοῖς ἀνήγγειλε ταῦτα; ἀγαπῶν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλῶνα τοῦ ἆραι σπέρμα Χαλδαίων. и3 соберyтсz вси2 и3 ўслhшатъ: кто2 и5мъ возвэсти2 сі‰; любS тS сотвори1хъ в0лю твою2 над8 вавmлHномъ, є4же tsти плeмz халдeйско.
15
15
ἐγὼ ἐλάλησα, ἐγὼ ἐκάλεσα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. Ѓзъ гlахъ, ѓзъ призвaхъ, привед0хъ и5, и3 благопоспэши1тъ пyть є3гw2.
16
16
προσαγάγετε πρός με καὶ ἀκούσατε ταῦτα· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἤμην, καὶ νῦν Κύριος ἀπέστειλέ με καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. Приступи1те ко мнЁ и3 слhшите сі‰, и3спeрва не w4тай гlахъ: є3гдA бывaху, тaмw бёхъ, и3 нн7э гDь гDь послa мz и3 д¦ъ є3гw2.
17
17
οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ. Тaкw гlетъ гDь, и3збaвивый тS, с™hй ї}левъ: ѓзъ є4смь гDь бGъ тв0й, научи1хъ тS, є4же њбрэсти2 тебЁ пyть, по немyже п0йдеши.
18
18
καὶ εἰ ἤκουσας τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κῦμα θαλάσσης· И# ѓще бы є3си2 послyшалъ зaповэдій мои1хъ, то2 бhлъ бы ќбw ѓки рэкA ми1ръ тв0й, и3 прaвда твоS ћкw волнA морскaz,
19
19
καὶ ἐγένετο ἂν ὡς ἡ ἄμμος τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς· οὐδὲ νῦν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῇς, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιον ἐμοῦ. — и3 бhло бы ћкw пес0къ сёмz твоE, и3 и3сч†діz чрeва твоегw2 ћкw пeрсть земли2: нижE нн7э потреби1шисz, нижE поги1бнетъ и4мz твоE предо мн0ю.
20
20
῎Εξελθε ἐκ Βαβυλῶνος φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων· φωνὴν εὐφροσύνης ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, λέγεται· ἐρρύσατο Κύριος τὸν δοῦλον αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· И#зhди t вавmлHна, бэжaй t халдeєвъ: глaсъ рaдости возвэсти1те, и3 да слhшано бyдетъ сіE, возвэсти1те дaже до послёднихъ земли2, глаг0лите: и3збaви гDь рабA своего2 їaкwва.
21
21
καὶ ἐὰν διψήσωσι, δι᾿ ἐρήμου ἄξει αὐτούς, ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς· σχισθήσεται πέτρα, καὶ ρυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός μου. И# ѓще вжaждутъ, пустhнею проведeтъ и5хъ и3 в0ду и3з8 кaмене и3зведeтъ и5мъ: разсsдетсz кaмень, и3 потечeтъ водA, и3 и3спію1тъ лю1діе мои2.
22
22
οὐκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν. Нёсть рaдоватисz нечести6вымъ, гlетъ гDь.
Κεφάλαιο 49
Главa м7f
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νῆσοι, καὶ προσέχετε, ἔθνη· διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει Κύριος. ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου Послyшайте менE, џстрови, и3 внемли1те, kзhцы. Врeменемъ мн0гимъ стоsти бyдетъ, гlетъ гDь: t чрeва мaтере моеS наречE и4мz моE,
2
2
καὶ ἔθηκε τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξεῖαν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με. и3 положи2 ўстA мо‰ ћкw мeчь џстръ, и3 под8 кр0вомъ руки2 своеS скры2 мS: положи2 мS ћкw стрэлY и3збрaнну, и3 въ тyлэ своeмъ скры2 мS,
3
3
καὶ εἶπέ μοι· δοῦλός μου εἶ σύ, ᾿Ισραήλ, καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι. и3 речE ми2: рaбъ м0й є3си2 ты2, ї}лю, и3 въ тебЁ прослaвлюсz.
4
4
καὶ ἐγὼ εἶπα· κενῶς ἐκοπίασα, εἰς μάταιον καὶ εἰς οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου· διὰ τοῦτο ἡ κρίσις μου παρὰ Κυρίῳ, καὶ ὁ πόνος μου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ μου. Ѓзъ же рек0хъ: вотщE труди1хсz, всyе и3 ни во что2 дaхъ крёпость мою2: сегw2 рaди сyдъ м0й пред8 гDемъ и3 трyдъ м0й пред8 бGомъ мои1мъ.
5
5
καὶ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ τοῦ συναγαγεῖν τὸν ᾿Ιακὼβ πρὸς αὐτὸν καὶ ᾿Ισραὴλ — συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον Κυρίου, καὶ ὁ Θεός μου ἔσται μοι ἰσχὺς — И# нн7э тaкw гlетъ гDь, создaвый мS t чрeва рабA себЁ, є4же собрaти їaкwва къ немY и3 ї}лz: соберyсz и3 прослaвлюсz пред8 гDемъ, и3 бGъ м0й бyдетъ мнЁ крёпость.
6
6
καὶ εἶπέ μοι· μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰς φυλὰς ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψαι· ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. — И# речe ми: вeліе ти2 є4сть, є4же назвaтисz тебЁ раб0мъ мои1мъ, є4же возстaвити племенA ї†кwвлz и3 разсёzніе ї}лево њбрати1ти: сE, дaхъ тS въ завётъ р0да, во свётъ kзhкwмъ, є4же бhти тебЁ во спcніе дaже до послёднихъ земли2.
7
7
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, τὸν βδελυσσόμενον ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν δούλων τῶν ἀρχόντων· βασιλεῖς ὄψονται αὐτὸν καὶ ἀναστήσονται, ἄρχοντες καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕνεκεν Κυρίου· ὅτι πιστός ἐστιν ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξελεξάμην σε. Тaкw гlетъ гDь, и3збaвивый тS бGъ ї}левъ: њсвzти1те ўничижaющаго дyшу свою2, гнушaемаго t kзы6къ рабHвъ кнsжескихъ: цaріе ќзрzтъ є3го2, и3 востaнутъ кн‰зи и3 покл0нzтсz є3мY гDа рaди, ћкw вёренъ є4сть с™hй ї}левъ, и3 и3збрaхъ тS.
8
8
οὕτως λέγει Κύριος· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι καὶ ἔπλασά σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην ἐθνῶν τοῦ καταστῆσαι τὴν γῆν καὶ κληρονομῆσαι κληρονομίας ἐρήμους, Тaкw гlетъ гDь: во врeмz пріsтно послyшахъ тебE и3 въ дeнь спcніz помог0хъ ти2, и3 сотвори1хъ тS и3 дaхъ тS въ завётъ вёчный kзhкwвъ, є4же ўстр0ити зeмлю и3 наслёдити наслBдіz пустhни,
9
9
λέγοντα τοῖς ἐν δεσμοῖς· ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει· ἀνακαλυφθῆναι. ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς βοσκηθήσονται, καὶ ἐν πάσαις ταῖς τρίβοις ἡ νομὴ αὐτῶν· гlюща сyщымъ во ќзахъ: и3зыди1те, и3 сyщымъ во тмЁ: tкрhйтесz. На всёхъ путeхъ пасти1сz бyдутъ, и3 на всёхъ стезsхъ пaжить и4хъ:
10
10
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ διψήσουσιν, οὐδὲ πατάξει αὐτοὺς καύσων, οὐδὲ ὁ ἥλιος, ἀλλ᾿ ὁ ἐλεῶν αὐτοὺς παρακαλέσει καὶ διὰ πηγῶν ὑδάτων ἄξει αὐτούς· не взaлчутъ, нижE вжaждутъ, нижE порази1тъ и5хъ зн0й, нижE с0лнце, но ми1луzй и4хъ ўтёшитъ и5хъ и3 сквозЁ и3ст0чники водны6z проведeтъ и5хъ.
11
11
καὶ θήσω πᾶν ὄρος εἰς ὁδὸν καὶ πᾶσαν τρίβον εἰς βόσκημα αὐτοῖς. И# положY всsку г0ру въ пyть и3 всsку стезю2 въ пaству и5мъ.
12
12
ἰδοὺ οὗτοι πόρρωθεν ἔρχονται, οὗτοι ἀπὸ βορρᾶ καὶ οὗτοι ἀπὸ θαλάσσης, ἄλλοι δὲ ἐκ γῆς Περσῶν. СE, сjи и3здалeча пріи1дутъ, сjи t сёвера и3 t м0рz, и3нjи же t земли2 пeрсскіz.
13
13
εὐφραίνεσθαι, οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω, ἡ γῆ, ρηξάτωσαν τὰ ὄρη εὐφροσύνην, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς ταπεινοὺς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ παρεκάλεσεν. — Рaдуйтесz, небесA, и3 весели1сz, землE, да tрhгнутъ г0ры весeліе и3 х0лми прaвду, ћкw поми1лова бGъ лю1ди сво‰ и3 смирє1нныz людjй свои1хъ ўтёши.
14
14
Εἶπε δὲ Σιών· ἐγκατέλιπέ με Κύριος, καὶ ὁ Κύριος ἐπελάθετό μου. Речe же сіHнъ: њстaви мS гDь, и3 бGъ забh мz.
15
15
μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς τοῦ μὴ ἐλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτῆς; εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο γυνή, ἀλλ᾿ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου, εἶπε Κύριος. Е#дA забyдетъ женA nтрочA своE, є4же не поми1ловати и3сч†діz чрeва своегw2; ѓще же и3 забyдетъ си1хъ женA, но ѓзъ не забyду тебE, гlетъ гDь.
16
16
ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη, καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διαπαντός· СE, на рукaхъ мои1хъ написaхъ стёны тво‰, и3 предо мн0ю є3си2 пrнw,
17
17
καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήσῃ ὑφ᾿ ὧν καθῃρέθης, καὶ οἱ ἐρημώσαντές σε ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ. и3 вск0рэ возгради1шисz, t ни1хже разори1лсz є3си2, и3 њпустоши1вшіи тS и3зhдутъ и3з8 тебє2.
18
18
ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ πάντας, ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρός σε· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσῃ καὶ περιθήσῃ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης. Возведи2 w4крестъ џчи твои2 и3 ви1ждь вс‰, сE, собрaшасz и3 пріид0ша къ тебЁ, живY ѓзъ, гlетъ гDь: ћкw всёми и4ми ѓки въ красотY њблечeшисz и3 њбложи1ши себE и4ми ћкw ќтварію невёста.
19
19
ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ πεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων, καὶ μακρυνθήσονται ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντές σε. Понeже пуст†z тво‰ и3 разсы6панаz и3 п†дшаz нн7э ўтэснёютъ t њбитaющихъ, и3 ўдалsтсz t тебє2 поглощaющіи тS.
20
20
ἐροῦσι γὰρ εἰς τὰ ὦτά σου οἱ υἱοί σου, οὓς ἀπολώλεκας· στενός μοι ὁ τόπος, ποίησόν μοι τόπον, ἵνα κατοικήσω. Рекyтъ бо во ќшы твои2 сhнове твои2, и5хже бhлъ погуби1лъ є3си2: тёсно ми2 мёсто, сотвори1 ми мёсто, да вселю1сz.
21
21
καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· τίς ἐγέννησέ μοι τούτους; ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα, τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέ μοι; ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη, οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν; И# речeши въ сeрдцы своeмъ: кто2 мнЁ породи2 си1хъ; ѓзъ же безчaдна и3 вдовA, си1хъ же кто2 воспитA мнЁ; ѓзъ же њстaхсz є3ди1на, сjи же мнЁ гдЁ бhша;
22
22
Οὕτως λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου, καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ, τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ᾿ ὤμων ἀροῦσι, Тaкw гlетъ гDь гDь: сE, воздвизaю на kзhки рyку мою2 и3 на џстровы воздви1гну знaменіе моE, и3 приведyтъ сhны тво‰ въ л0нэ и3 дщє1ри тво‰ на плещaхъ в0змутъ.
23
23
καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου, αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου· ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί σε καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος, καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντές με. И# бyдутъ цaріе корми1теліе твои2, и3 кнzги6ни и4хъ корми6лицы тво‰: до лицA земли2 покл0нzтсz тебЁ и3 прaхъ н0гъ твои1хъ њбли1жутъ, и3 ўвёси, ћкw ѓзъ гDь бGъ, и3 не посрaмzтсz терпsщіи мS.
24
24
μὴ λήψεταί τις παρὰ γίγαντος σκῦλα; καὶ ἐὰν αἰχμαλωτεύσῃ τις ἀδίκως, σωθήσεται; Е#дA в0зметъ кто2 t и3споли1на кwрhсти; и3 ѓще кто2 плэни1тъ непрaведнэ, спасeтлисz;
25
25
οὕτως λέγει Κύριος· ἐάν τις αἰχμαλωτεύσῃ γίγαντα, λήψεται σκύλα· λαμβάνων δὲ παρὰ ἰσχύοντος σωθήσεται· ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν σου κρινῶ, καὶ ἐγὼ τοὺς υἱούς σου ρύσομαι· ЗанE тaкw гlетъ гDь: ѓще кто2 плэни1тъ и3споли1на, в0зметъ кwрhсти: взeмлzй же t крёпкагw спасeтсz: ѓзъ же прю2 твою2 разсуждY и3 ѓзъ сhны тво‰ и3збaвлю:
26
26
καὶ φάγονται οἱ θλίψαντές σε τὰς σάρκας αὐτῶν καὶ πίονται ὡς οἶνον νέον τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ μεθυσθήσονται, καὶ αἰσθανθήσεται πᾶσα σάρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ρυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος ἰσχύος ᾿Ιακώβ. и3 њскорби1вшіи тебE снэдsтъ пл0ть свою2 и3 и3спію1тъ ћкw віно2 н0во кр0вь свою2, и3 ўпію1тсz: и3 ўвёсть всsка пл0ть, ћкw ѓзъ гDь и3збaвивый тS и3 заступazй крёпость їaкwвлю.
Κεφάλαιο 50
Главa н7
1
1
ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ποῖον τὸ βιβλίον τοῦ ἀποστασίου τῆς μητρὸς ὑμῶν, ᾧ ἐξαπέστειλα αὐτήν; ἢ τίνι ὑπόχρεῳ πέπρακα ὑμᾶς; ἰδοὺ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε, καὶ ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν ἐξαπέστειλα τὴν μητέρα ὑμῶν. Тaкw гlетъ гDь: кaz кни1га tпущeніz мaтере вaшеz, є4юже tпусти1хъ ю5; и3ли2 к0ему заимодaвцу продaхъ вы2; сE, грэхми2 вaшими продaстесz, и3 беззак0ній рaди вaшихъ tпусти1хъ мaтерь вaшу.
2
2
τί ὅτι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος; ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων; μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ μου τοῦ ρύσασθαι ἢ οὐκ ἰσχύω τοῦ ἐξελέσθαι; ἰδοὺ τῇ ἀπειλῇ μου ἐξερημώσω τὴν θάλασσαν καὶ θήσω ποταμοὺς ἐρήμους, καὶ ξηρανθήσονται οἱ ἰχθύες αὐτῶν ἀπὸ τοῦ μὴ εἶναι ὕδωρ καὶ ἀποθανοῦνται ἐν δίψει. Что2 ћкw пріид0хъ, и3 не бsше человёка; звaхъ, и3 не бЁ послyшающагw; є3дA не м0жетъ рукA моS и3збaвити, и3ли2 не могY и3з8sти; сE, запрещeніемъ мои1мъ њпустошY м0ре и3 положY рёки п{сты, и3 и4зсхнутъ ры6бы и4хъ не сyщей водЁ и3 ќмрутъ жaждею:
3
3
ἐνδύσω τὸν οὐρανὸν σκότος καὶ ὡς σάκκον θήσω τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ. њблекY нeбо во тмY и3 положY ѓки врeтище nдeжду є3гw2.
4
4
Κύριος δίδωσί μοι γλῶσσαν παιδείας τοῦ γνῶναι ἡνίκα δεῖ εἰπεῖν λόγον ἔθηκέ μοι πρωΐ πρωΐ, προσέθηκέ μοι ὠτίον ἀκούειν· ГDь гDь даeтъ мнЁ љзhкъ научeніz, є4же разумёти, є3гдA подобaетъ рещи2 сл0во: положи1 мz ќтрw ќтрw, приложи1 ми ќхо, є4же слhшати,
5
5
καὶ ἡ παιδεία Κυρίου Κυρίου ἀνοίγει μου τὰ ὦτα, ἐγὼ δὲ οὐκ ἀπειθῶ οὐδὲ ἀντιλέγω, и3 наказaніе гDне tверзaетъ ќшы мои2: ѓзъ же не проти1влюсz, ни противоглаг0лю.
6
6
τὸν νῶτόν μου ἔδωκα εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ραπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων· Плещы2 мои2 вдaхъ на р†ны и3 лани6тэ мои2 на заушє1ніz, лицa же моегw2 не tврати1хъ t студA заплевaній,
7
7
καὶ Κύριος Κύριος βοηθός μοι ἐγενήθη, διὰ τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλὰ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν μου ὡς στερεὰν πέτραν καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αἰσχυνθῶ· и3 гDь гDь пом0щникъ ми2 бhсть: сегw2 рaди не ўсрами1хсz, но положи1хъ лицE своE ѓки твeрдый кaмень и3 разумёхъ, ћкw не постыждyсz:
8
8
ὅτι ἐγγίζει ὁ δικαιώσας με. τίς ὁ κρινόμενός μοι; ἀντιστήτω μοι ἅμα· καὶ τίς ὁ κρινόμενός μοι; ἐγγισάτω μοι. занE приближaетсz њправдaвый мS. Кто2 прsйсz со мн0ю; да сопротивостaнетъ мнЁ кyпнw. И# кто2 судsйсz со мн0ю; да прибли1житсz ко мнЁ.
9
9
ἰδοὺ Κύριος Κύριος βοηθήσει μοι· τίς κακώσει με; ἰδοὺ πάντες ὑμεῖς ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεσθε, καὶ ὡς σὴς καταφάγεται ὑμᾶς. СE, гDь гDь пом0жетъ ми2: кто2 њѕл0битъ мS; СE, вси2 вы2 ћкw ри1за њбетшaете, и3 ћкw м0ліе и3з8sстъ вы2.
10
10
Τίς ἐν ὑμῖν ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον; ὑπακουσάτω τῆς φωνῆς τοῦ παιδὸς αὐτοῦ. οἱ πορευόμενοι ἐν σκότει καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς φῶς, πεποίθατε ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου καὶ ἀντιστηρίσασθε ἐπὶ τῷ Θεῷ. Кто2 въ вaсъ боsйсz гDа; да послyшаетъ глaса џтрока є3гw2. Ходsщіи во тмЁ, и3 нёсть и5мъ свёта, надёйтесz на и4мz гDне и3 ўтверди1тесz њ бз7э.
11
11
ἰδοὺ πάντες ὑμεῖς πῦρ καίετε καὶ κατισχύετε φλόγα· πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸς ὑμῶν καὶ τῇ φλογί, ᾗ ἐξεκαύσατε· δι᾿ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα ὑμῖν, ἐν λύπῃ κοιμηθήσεσθε. СE, вси2 вы2 џгнь раждизaете ўкрэплsете плaмень: ходи1те свётомъ nгнS вaшегw и3 плaменемъ, є3г0же разжег0сте. Менє2 рaди бhша сі‰ вaмъ, въ печaли ќспнете.
Κεφάλαιο 51
Главa н7а
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οἱ διώκοντες τὸ δίκαιον καὶ ζητοῦντες τὸν Κύριον, ἐμβλέψατε εἰς τὴν στερεὰν πέτραν, ἣν ἐλατομήσατε, καὶ εἰς τὸν βόθυνον τοῦ λάκκου, ὃν ὠρύξατε. Послyшайте менE, гонsщіи прaвду и3 взыскaющіи гDа, воззри1те на твeрдый кaмень, є3г0же и3зсэк0сте [Е#вр.: и3з8 негHже и3зсёчени бhсте.], и3 въ ю3д0ль пот0ка, ю4же и3скопaсте [Е#вр.: и3з8 неsже и3ск0пани бhсте.].
2
2
ἐμβλέψατε εἰς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰς Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶς· ὅτι εἷς ἦν, καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν. Воззри1те на ґвраaма nтцA вaшего и3 на сaрру породи1вшую вы2: ћкw є3ди1нъ бЁ, и3 призвaхъ є3го2, и3 бlгослови1хъ є3го2, и3 возлюби1хъ є3го2, и3 ўмн0жихъ є3го2.
3
3
καὶ σὲ νῦν παρακαλέσω, Σιών, καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆς καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆς ὡς παράδεισον Κυρίου· εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ, ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεως. И# тебE нн7э ўтёшу, сіHне, и3 ўтёшихъ вс‰ пусты6ни є3гw2, и3 постaвлю пустhню є3гw2 ћкw рaй, и3 ±же ко зaпадwмъ є3гw2 ѓки рaй гDень: рaдость и3 весeліе њбрsщутъ въ нeмъ, и3сповёданіе и3 глaсъ хвалeніz.
4
4
ἀκούσατέ μου, ἀκούσατέ μου, λαός μου, καὶ οἱ βασιλεῖς, πρός με ἐνωτίσασθε, ὅτι νόμος παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φῶς ἐθνῶν. Послyшайте менE, лю1діе мои2, послyшайте, и3 цaріе, ко мнЁ внуши1те: ћкw зак0нъ t менє2 и3зhдетъ, и3 сyдъ м0й во свётъ kзhкwмъ.
5
5
ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου, καὶ ἐξελεύσεται ὡς φῶς τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιοῦσιν· ἐμὲ νῆσοι ὑπομενοῦσι καὶ εἰς τὸν βραχίονά ἐλπιοῦσιν. Приближaетсz ск0рw прaвда моS, и3 и3зhдетъ ћкw свётъ спcніе моE, и3 на мhшцу мою2 kзhцы надёzтисz бyдутъ: менE џстрови њжидaти и3 на мhшцу мою2 ўповaти бyдутъ.
6
6
ἄρατε εἰς τὸν οὐρανὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἐμβλέψατέ εἰς τὴν γῆν κάτω, ὅτι ὁ οὐρανὸς ὡς καπνὸς ἐστερεώθη, ἡ δὲ γῆ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεται, οἱ δὲ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὥσπερ ταῦτα ἀποθανοῦνται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπῃ. Воздви1гните на нeбо џчи вaши и3 воззри1те на зeмлю д0лу, понeже нeбо ћкw дhмъ ўтверди1сz, и3 землS ћкw ри1за њбетшaетъ, живyщіи же на земли2 ћкоже сі‰ и3з0мрутъ, спcніе же моE во вёкъ бyдетъ, и3 прaвда моS не њскудёетъ.
7
7
ἀκούσατέ μου, οἱ εἰδότες κρίσιν, λαός μου, οὗ ὁ νόμος μου ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν· μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε. Послyшайте менE, вёдzщіи сyдъ, лю1діе мои2, и5мже зак0нъ м0й въ сeрдцы вaшемъ, не б0йтесz ўкорeніz человёча и3 похулeнію и4хъ не покарsйтесz.
8
8
ὡς γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡς ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητός· ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς γενεὰς γενεῶν. Ћкоже бо ри1за снэдeна бyдетъ врeменемъ, и3 ћкw сукно2 и3з8sстсz мольми2, прaвда же моS во вёки бyдетъ и3 спcніе моE въ р0ды родHвъ.
9
9
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονός σου· ἐξεγείρου ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας, ὡς γενεὰ αἰῶνος. οὐ σὺ εἶ Востaни, востaни, їеrли1ме, и3 њблецhсz во крёпость мhшцы твоеS, востaни ћкw въ начaлэ днE, ћкw р0дъ вёка: не тh ли є3си2 побэди1лъ г0рдаго и3 раст0ргнулъ ѕмjа;
10
10
ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθος; ἡ θεῖσα τὰ βάθη τῆς θαλάσσης ὁδὸν διαβάσεως ρυομένοις Не ты2 и3 є3си2 њпустошazй м0ре, в0ду бeздны мн0гу; положи1вый глубины6 морск‡z пyть прох0да и3з8‰тымъ и3 и3збaвлєнымъ;
11
11
καὶ λελυτρωμένοις; ὑπὸ γὰρ Κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου· ἐπὶ κεφαλῆς γὰρ αὐτῶν ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις; καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. ГDемъ бо возвратsтсz и3 пріи1дутъ въ сіHнъ съ рaдостію и3 со весeліемъ вёчнымъ: на главё бо и4хъ весeліе и3 хвалA, и3 рaдость пріи1метъ |: tбэжE болёзнь и3 печaль и3 воздыхaніе.
12
12
ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλῶν σε· γνῶθι τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης ἀπὸ ἀνθρώπου θνητοῦ καὶ ἀπὸ υἱοῦ ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθησαν. Ѓзъ є4смь, ѓзъ є4смь ўтэшazй тS: разумёй, кто2 сhй ўбоsлсz є3си2 человёка смeртна и3 сhна человёча, и5же ћкw травA и3зсх0ша,
13
13
καὶ ἐπελάθου Θεὸν τὸν ποιήσαντά σε, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γῆν, καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσας τὰς ἡμέρας τὸ πρόσωπον τοῦ θυμοῦ τοῦ θλίβοντός σε· ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦ ὁ θυμὸς τοῦ θλίβοντός σε; и3 забhлъ є3си2 бGа создaвшаго тS, сотв0ршаго нeбо и3 њсновaвшаго зeмлю: и3 боsлсz є3си2 пrнw во вс‰ дни6 лицA ћрости стужaющагw тебЁ: кaкw бо восхотЁ взsти тS, и3 нн7э гдЁ ћрость стужaющагw тебЁ;
14
14
ἐν γὰρ τῷ σῴζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιεῖ· Внегдa бо спасти1сz тебЁ, не стaнетъ, нижE ўмeдлитъ:
15
15
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχῶν τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος σαβαὼθ ὄνομά μοι. ћкw ѓзъ бGъ тв0й, возмущazй м0ре и3 творsй шyмъ волнaмъ є3гw2: гDь саваHfъ и4мz мнЁ.
16
16
θήσω τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς χειρός μου σκεπάσω σε, ἐν ᾗ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γῆν· καὶ ἐρεῖ Σιών· λαός μου εἶ σύ. ПоложY словесA мо‰ во ўстA тво‰ и3 под8 сёнію руки2 моеS покрhю тS, є4юже постaвихъ нeбо и3 њсновaхъ зeмлю: и3 речeтъ сіHну: лю1діе мои2 є3стE вы2.
17
17
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ἀνάστηθι, ῾Ιερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς Κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ· τὸ ποτήριον γὰρ τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας. Востaни, востaни, воскrни2, їеrли1ме, и3спи1вый чaшу ћрости t руки2 гDни: чaшу бо падeніz, фіaлъ ћрости и3спи1лъ и3 и3стощи1лъ є3си2,
18
18
καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων σου, ὧν ἔτεκες, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τῆς χειρός σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν σου, ὧν ὕψωσας. и3 не бhсть ўтэшazй тебE t всёхъ ч†дъ твои1хъ, ±же роди1лъ є3си2, и3 не бhсть под8eмлющагw руки2 твоеS, нижE t всёхъ сынHвъ твои1хъ, и5хже вознeслъ є3си2.
19
19
δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι· τίς συλλυπηθήσεταί σοι; πτῶμα καὶ σύντριμμα, λιμὸς καὶ μάχαιρα. τίς παρακαλέσει σε; ДвA сі‰ проти6вна тебЁ, кто2 сожалёетъ тебЁ; падeніе и3 сокрушeніе, глaдъ и3 мeчь, кто2 ўтёшитъ тS;
20
20
οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντες ἐπ᾿ ἄκρου πάσης ἐξόδου ὡς σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεις θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Сhнове твои2 њбнищaвшіи, сэдsще на краи2 всsкагw и3сх0да, ћкw свeкла недоварeнаz, и3сп0лнени ћрости гDни, разслaблени гDемъ бGомъ.
21
21
διὰ τοῦτο ἄκουε, τεταπεινωμένη, καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου· Сегw2 рaди слhши, смирeнный и3 ўпи1выйсz не він0мъ:
22
22
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθήσῃ ἔτι πιεῖν αὐτό· тaкw гlетъ гDь бGъ судsй лю1демъ свои6мъ: сE, взsхъ t руки2 твоеS чaшу падeніz, фіaлъ ћрости моеS, и3 не приложи1ши ксемY пи1ти є3S:
23
23
καὶ δώσω αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀδικησάντων σε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε, οἳ εἶπαν τῇ ψυχῇ σου· κύψον, ἵνα παρέλθωμεν· καὶ ἔθηκας ἴσα τῇ γῇ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοῖς παραπορευομένοις. и3 вложY ю5 въ рyцэ преwби1дэвшихъ тS и3 смири1вшихъ тS, и5же рек0ша души2 твоeй: преклони1сz, да минeмъ: и3 положи1лъ є3си2 рaвнw земли2 плещы2 тво‰ tвнЁ мимоходsщымъ.
Κεφάλαιο 52
Главa н7в
1
1
ΕΞΕΓΕΙΡΟΥ ἐξεγείρου, Σιών, ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου, Σιών, καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου, ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἡ ἁγία· οὐκέτι προστεθήσεται διελθεῖν διὰ σοῦ ἀπερίτμητος καὶ ἀκάθαρτος. Востaни, востaни, сіHне, њблецhсz во крёпость твою2, сіHне, и3 ты2 њблецhсz во слaву твою2, їеrли1ме, грaде с™hй, ктомY не приложи1тъ проити2 сквозЁ тS неwбрёзанный и3 нечи1стый.
2
2
ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι, κάθισον, ῾Ιερουσαλήμ· ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου, ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιών. И#стрzси2 прaхъ и3 востaни, сsди, їеrли1ме, совлецы2 ќзу вhи твоеS, плэнeнаz дщи2 сіHнz.
3
3
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε. Ћкw сі‰ гlетъ гDь: тyне пр0дани бhсте, и3 не сребр0мъ и3збaвитесz.
4
4
οὕτως λέγει Κύριος· εἰς Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαός μου τὸ πρότερον παροικῆσαι ἐκεῖ, καὶ εἰς ᾿Ασσυρίους βίᾳ ἤχθησαν· Тaкw гlетъ гDь: во є3гЂпетъ снид0ша лю1діе мои2 прeжде, є4же пришeлцємъ бhти тaмw, и3 во ґссmрjю нyждею tвед0шасz.
5
5
καὶ νῦν τί ἐστε ὦδε; τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἐλήφθη ὁ λαός μου δωρεάν, θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε. τάδε λέγει Κύριος· δι᾿ ὑμᾶς διαπαντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι. И# нн7э что2 здЁ є3стE; сі‰ гlетъ гDь: ћкw взsшасz лю1діе мои2 тyне, чуди1тесz и3 плaчитесz. Тaкw гlетъ гDь: вaсъ рaди пrнw и4мz моE хyлитсz во kзhцэхъ.
6
6
διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλῶν· πάρειμι Сегw2 рaди познaютъ лю1діе мои2 и4мz моE въ т0й дeнь, ћкw ѓзъ є4смь сaмъ гlzй, тY є4смь.
7
7
ὡς ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὡς πόδες εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνης, ὡς εὐαγγελιζόμενος ἀγαθά, ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιών· βασιλεύσει σου ὁ Θεός. К0ль красны6 на горaхъ н0ги благовэствyющихъ ми1ръ, благовэствyющихъ благ†z, ћкw слhшано сотворю2 спасeніе твоE, глаг0лz: сіHне, воц7ри1тсz бGъ тв0й.
8
8
ὅτι φωνὴ τῶν φυλασσόντων σε ὑψώθη, καὶ τῇ φωνῇ ἅμα εὐφρανθήσονται· ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸς ὀφθαλμοὺς ὄψονται, ἡνίκα ἂν ἐλεήσῃ Κύριος τὴν Σιών. Ћкw глaсъ хранsщихъ тS вознесeсz, и3 глaсомъ вкyпэ возрaдуютсz: ћкw џчи ко nчесє1мъ воззрsтъ, є3гдA поми1луетъ гDь сіHна.
9
9
ρηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἠλέησε Κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο ῾Ιερουσαλήμ. Да tрhгнутъ весeліе вкyпэ пусты6ни їеrли6мскіz, ћкw поми1лова гDь людjй свои1хъ и3 и3збaви їеrли1ма:
10
10
καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν, καὶ ὄψονται πάντα ἄκρα τῆς γῆς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. и3 tкрhетъ гDь мhшцу свою2 с™yю пред8 всёми kзы6ки, и3 ќзрzтъ вси2 концы6 земли2 спcніе, є4же t бGа нaшегw.
11
11
ἀπόστητε, ἀπόστητε, ἐξέλθατε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς, ἀφορίσθητε, οἱ φέροντες τὰ σκεύη Κυρίου· Tступи1те, tступи1те, и3зыди1те tсю1ду и3 нечистотЁ не прикасaйтесz, и3зыди1те t среды2 є3гw2, tлучи1тесz, носsщіи сосyды гDни:
12
12
ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆς ἐξελεύσεσθε, οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε, προπορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμῶν Κύριος καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμᾶς Θεὸς ᾿Ισραήλ. ћкw не съ мzтeжемъ и3зhдете, нижE ўбэжaніемъ п0йдете: п0йдетъ бо пред8 вaми гDь, и3 собирazй вы2 гDь бGъ ї}левъ.
13
13
᾿Ιδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα. СE, ўразумёетъ џтрокъ м0й и3 вознесeтсz и3 прослaвитсz ѕэлw2.
14
14
ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοὶ — οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων — Ћкоже ўжaснутсz њ тебЁ мн0зи, тaкw њбезслaвитсz t человBкъ ви1дъ тв0й, и3 слaва твоS t сынHвъ человёческихъ.
15
15
οὕτω θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ συνέξουσι βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν· ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι, συνήσουσι. Тaкw ўдивsтсz kзhцы мн0зи њ нeмъ, и3 заградsтъ цaріе ўстA сво‰: ћкw, и5мже не возвэсти1сz њ нeмъ, ќзрzтъ, и3 и5же не слhшаша, ўразумёютъ.
Κεφάλαιο 53
Главa н7г
1
1
ΚΥΡΙΕ, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; ГDи, кто2 вёрова слyху нaшему, и3 мhшца гDнz комY tкрhсz;
2
2
ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡς ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα· καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος· Возвэсти1хомъ, ћкw nтрочA пред8 ни1мъ ћкw к0рень въ земли2 жaждущей, нёсть ви1да є3мY, нижE слaвы: и3 ви1дэхомъ є3го2, и3 не и3мsше ви1да, ни добр0ты:
3
3
ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη. но ви1дъ є3гw2 безчeстенъ, ўмaленъ пaче всёхъ сынHвъ человёческихъ: человёкъ въ ћзвэ сhй и3 вёдый терпёти болёзнь, ћкw tврати1сz лицE є3гw2, безчeстно бhсть, и3 не вмэни1сz.
4
4
οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει. Сeй грэхи2 нaшz н0ситъ и3 њ нaсъ болёзнуетъ, и3 мы2 вмэни1хомъ є3го2 бhти въ трудЁ и3 въ ћзвэ t бGа и3 во њѕлоблeніи.
5
5
αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν. Т0й же ћзвенъ бhсть за грэхи2 нaшz и3 мyченъ бhсть за беззакHніz н†ша, наказaніе ми1ра нaшегw на нeмъ, ћзвою є3гw2 мы2 и3сцэлёхомъ.
6
6
πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη· καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Вси2 ћкw џвцы заблуди1хомъ: человёкъ t пути2 своегw2 заблуди2, и3 гDь предадE є3го2 грBхъ рaди нaшихъ.
7
7
καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα. И# т0й, занE њѕл0бленъ бhсть, не tверзaетъ ќстъ свои1хъ: ћкw nвчA на заколeніе ведeсz, и3 ћкw ѓгнецъ пред8 стригyщимъ є3го2 безглaсенъ, тaкw не tверзaетъ ќстъ свои1хъ.
8
8
ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη· τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον. Во смирeніи є3гw2 сyдъ є3гw2 взsтсz: р0дъ же є3гw2 кто2 и3сповёсть; ћкw взeмлетсz t земли2 жив0тъ є3гw2, рaди беззак0ній людjй мои1хъ ведeсz на смeрть.
9
9
καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. И# дaмъ лук†выz вмёстw погребeніz є3гw2 и3 бог†тыz вмёстw см7рти є3гw2: ћкw беззак0ніz не сотвори2, нижE њбрётесz лeсть во ўстёхъ є3гw2.
10
10
καὶ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς. ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον· καὶ βούλεται Κύριος ἀφελεῖν И# гDь х0щетъ њчcтити є3го2 t ћзвы: ѓще дaстсz њ грэсЁ, душA вaша ќзритъ сёмz долгожив0тное.
11
11
ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶς καὶ πλάσαι τῇ συνέσει, δικαιῶσαι δίκαιον εὖ δουλεύοντα πολλοῖς, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν αὐτὸς ἀνοίσει. И# х0щетъ гDь рук0ю своeю tsти болёзнь t души2 є3гw2, kви1ти є3мY свётъ и3 создaти рaзумомъ, њправдaти првdнаго блaгw служaща мнHгимъ, и3 грэхи2 и4хъ т0й понесeтъ.
12
12
διὰ τοῦτο αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα, ἀνθ᾿ ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη· καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθη. Сегw2 рaди т0й наслёдитъ мн0гихъ и3 крёпкихъ раздэли1тъ кwрhсти, занE преданA бhсть на смeрть дш7A є3гw2, и3 со беззак0нными вмэни1сz, и3 т0й грэхи2 мн0гихъ вознесE и3 за беззакHніz и4хъ прeданъ бhсть.
Κεφάλαιο 54
Главa н7д
1
1
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπε γὰρ Κύριος· Возвесели1сz, непл0ды, нераждaющаz, возгласи2 и3 возопjй, нечревоболёвшаz, ћкw мнHга ч†да пустhz пaче, нeжели и3мyщіz мyжа.
2
2
πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ· μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον. Речe бо гDь: разшири2 мёсто кyщи твоеS и3 покр0вwвъ твои1хъ, водрузи2, не пощади2, продолжи2 ќжz тво‰ и3 к0ліе твоE ўкрэпи2,
3
3
ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον, καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιεῖς. є3щE на дeсно и3 на лёво простри2: и3 сёмz твоE kзhки наслёдитъ, и3 грaды њпустёвшыz насели1ши.
4
4
μὴ φοβοῦ, ὅτι κατῃσχύνθης, μηδὲ ἐντραπῇς, ὅτι ὠνειδίσθης· ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας σου οὐ μὴ μνησθήσῃ ἔτι. Не б0йсz, ћкw посрaмлена є3си2, нижE ўстыди1сz, ћкw ўкорeна є3си2: понeже срамотY вёчную забyдеши и3 ўкори1зны вдовствA твоегw2 не помzнeши ктомY.
5
5
ὅτι Κύριος ὁ ποιῶν σε, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ· καὶ ὁ ρυσάμενός σε αὐτὸς Θεὸς ᾿Ισραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται. Ћкw гDь творsй тS, гDь саваHfъ и4мz є3мY: и3 и3збaвивый тS, с™hй бGъ ї}левъ, всeй земли2 прозовeтсz.
6
6
οὐχ ὡς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε Κύριος, οὐδ᾿ ὡς γυναίκα ἐκ νεότητος μεμισημένην, εἶπεν ὁ Θεός σου· Не ћкw женY њстaвлену и3 малодyшну призвa тz гDь, нижE ћкw женY и3з8 ю4ности возненави1дэну, речE бGъ тв0й.
7
7
χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετ᾿ ἐλέους μεγάλου ἐλεήσω σε, На врeмz мaло њстaвихъ тS, ґ съ млcтію вели1кою поми1лую тS:
8
8
ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίῳ ἐλεήσω σε, εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος. во ћрости мaлэ tврати1хъ лицE моE t тебє2, но млcтію вёчною поми1лую тS, речE и3збaвивый тS гDь.
9
9
ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπὶ Νῶε τοῦτό μοί ἐστι· καθότι ὤμοσα αὐτῷ ἐν τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ τῇ γῇ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι, μηδὲ ἐν ἀπειλῇ σου T воды2, ћже при нHи, сіE ми2 є4сть, ћкоже клsхсz є3мY во врeмz џно на зeмлю, не разгнёватисz њ тебЁ ктомY, нижE во прещeніи твоeмъ
10
10
τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι, οὐδ᾿ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτως οὐδὲ τὸ παρ᾿ ἐμοῦ σοὶ ἔλεος ἐκλείψει, οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆς εἰρήνης σου οὐ μὴ μεταστῇ· εἶπε γὰρ Κύριος· ἵλεώς σοι. г0ры престaвити, и3 х0лми твои2 не предви1гнутсz: тaкw нижE, ћже t менє2 къ тебЁ, млcть њскудёетъ, нижE завётъ ми1ра твоегw2 престaвитсz: речe бо млcтивъ къ тебЁ гDь.
11
11
Ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατος, οὐ παρεκλήθης, ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον Смирeннаz и3 колeблемаz не и3мёла є3си2 ўтэшeніz: сE, ѓзъ ўготовлsю тебЁ ѓнfраxъ кaмень тв0й и3 на њсновaніе твоE сапфjръ:
12
12
καὶ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς и3 положY забр†ла тво‰ їaспісъ, и3 вратA тво‰ кaменіе крmстaлла, и3 њграждeніе твоE кaменіе и3збрaнное,
13
13
καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς Θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα σου. и3 вс‰ сhны тво‰ научє1ны бGомъ, и3 во мн0зэ ми1рэ ч†да тво‰.
14
14
καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ· ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμος οὐκ ἐγγιεῖ σοι. И# прaвдою возгради1шисz: ўдали1сz t непрaведнагw, и3 не ўбои1шисz, и3 трeпетъ не прибли1житсz тебЁ.
15
15
ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται. СE, пришeлцы пріи1дутъ къ тебЁ мн0ю и3 вселsтсz ў тебє2 и3 къ тебЁ прибёгнутъ.
16
16
ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον· ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραι СE, ѓзъ создaхъ тS, не ћкоже кузнeцъ раздувazй ќгліе и3 и3зносS сосyдъ на дёло: ѓзъ же создaхъ тS не на пaгубу, є4же и3стли1ти.
17
17
πᾶν σκεῦος φθαρτόν, ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν· πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ἡμεῖς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριος. Всsкъ сосyдъ содёланъ на тS не бlгопоспэшY, и3 всsкъ глaсъ, и4же на тS востaнетъ на прю2, њдолёеши и5мъ всBмъ: пови1нніи же твои2 бyдутъ въ нeмъ. Е$сть наслёдіе служaщымъ гDеви, и3 вы2 бyдете мнЁ првdни, гlетъ гDь.
Κεφάλαιο 55
Главa н7є
1
1
ΟΙ διψῶντες, πορεύεσθε ἐφ᾿ ὕδωρ, καὶ ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον, βαδίσαντες ἀγοράσατε, καὶ φάγετε καὶ πίεσθε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆς οἶνον καὶ στέαρ. Жaждущіи, и3ди1те на в0ду, и3 є3ли1цы не и4мате сребрA, шeдше купи1те, и3 kди1те (и3 пjйте) без8 сребрA и3 цэны2 віно2 и3 тyкъ.
2
2
ἱνατί τιμᾶσθε ἀργυρίου ἐν οὐκ ἄρτοις καὶ τὸν μόχθον ὑμῶν οὐκ εἰς πλησμονήν; ἀκούσατέ μου καὶ φάγεσθε ἀγαθά, καὶ ἐντρυφήσει ἐν ἀγαθοῖς ἡ ψυχὴ ὑμῶν. Вскyю цэнитE сребро2 не въ хлёбы, и3 трyдъ вaшъ не въ сhтость; Послyшайте менE, и3 снёсте благ†z, и3 наслади1тсz во благи1хъ душA вaша.
3
3
προσέχετε τοῖς ὠσὶν ὑμῶν καὶ ἐπακουλουθήσατε ταῖς ὁδοῖς μου· εἰσακούσατέ μου, καὶ ζήσεται ἐν ἀγαθοῖς ἡ ψυχὴ ὑμῶν· καὶ διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην αἰώνιον, τὰ ὅσια Δαυὶδ τὰ πιστά. Внемли1те ўши1ма вaшима и3 послёдуйте путє1мъ мои6мъ: послyшайте менE, и3 живA бyдетъ во благи1хъ душA вaша, и3 завэщaю вaмъ завётъ вёченъ, преподHбнаz давjдwва вBрнаz.
4
4
ἰδοὺ μαρτύριον ἐν ἔθνεσιν ἔδωκα αὐτόν, ἄρχοντα καὶ προστάσσοντα ἔθνεσιν. СE, свидётелство во kзhцэхъ дaхъ є3го2, кнsзz и3 повели1телz kзhкwмъ.
5
5
ἰδοὺ ἔθνη, ἃ οὐκ οἴδασί σε, ἐπικαλέσονταί σε, καὶ λαοί, οἳ οὐκ ἐπίστανταί σε, ἐπὶ σὲ καταφεύξονται ἕνεκεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐδόξασέ σε. — СE, kзhцы, и5же не вёдzху тебE, призовyтъ тS, и3 лю1діе, и5же не познaша тебE, ко тебЁ прибёгнутъ рaди гDа бGа твоегw2, с™aгw ї}лева, ћкw прослaви тS.
6
6
Ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ἐν τῷ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλέσασθε· ἡνίκα δ᾿ ἂν ἐγγίζη ὑμῖν, Взыщи1те гDа, и3 внегдA њбрэсти2 вaмъ того2, призови1те: є3гдa же прибли1житсz къ вaмъ,
7
7
ἀπολιπέτω ὁ ἀσεβὴς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ ἄνομος τὰς βουλὰς αὐτοῦ καὶ ἐπιστραφήτω ἐπὶ Κύριον, καὶ ἐλεηθήσεται, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἀφήσει τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. да њстaвитъ нечести1вый пути6 сво‰, и3 мyжъ беззак0ненъ совёты сво‰, и3 да њбрати1тсz ко гDу, и3 поми1лованъ бyдетъ, ћкw попремн0гу њстaвитъ грёхи вaшz.
8
8
οὐ γάρ εἰσιν αἱ βουλαί μου ὥσπερ αἱ βουλαὶ ὑμῶν, οὐδ᾿ ὥσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν αἱ ὁδοί μου, λέγει Κύριος. Не сyть бо совёти мои2 ћкоже совёти вaши, нижE ћкоже путіE вaши путіE мои2, гlетъ гDь.
9
9
ἀλλ᾿ ὡς ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, οὕτως ἀπέχει ἡ ὁδός μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς διανοίας μου. Но ћкоже tстои1тъ нeбо t земли2, тaкw tстои1тъ пyть м0й t путjй вaшихъ, и3 помышлє1ніz в†ша t мhсли моеS.
10
10
ὡς γὰρ ἂν καταβῇ ὁ ὑετὸς ἢ χιὼν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕως ἂν μεθύσῃ τὴν γῆν, καὶ ἐκτέκῃ καὶ ἐκβλαστήσῃ καὶ δῷ σπέρμα τῷ σπείραντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν, Ћкоже бо ѓще сни1детъ д0ждь и3ли2 снёгъ съ небесE, и3 не возврати1тсz, д0ндеже напои1тъ зeмлю, и3 роди1тъ, и3 прозsбнетъ, и3 дaстъ сёмz сёющему и3 хлёбъ въ снёдь:
11
11
οὕτως ἔσται τὸ ρῆμά μου, ὃ ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματός μου, οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕως ἂν τελεσθῇ ὅσα ἂν ἠθέλησα καὶ εὐοδώσω τὰς ὁδούς μου καὶ τὰ ἐντάλματά μου. тaкw бyдетъ гlг0лъ м0й, и4же ѓще и3зhдетъ и3з8 ќстъ мои1хъ, не возврати1тсz ко мнЁ т0щь, д0ндеже соверши1тъ (вс‰), є3ли6ка восхотёхъ, и3 поспэшY пути6 тво‰ и3 зaпwвэди мо‰.
12
12
ἐν γὰρ εὐφροσύνῃ ἐξελεύσεσθε καὶ ἐν χαρᾷ διδαχθήσεσθε· τὰ γὰρ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ ἐξαλοῦνται προσδεχόμενοι ὑμᾶς ἐν χαρᾷ, καὶ πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐπικροτήσει τοῖς κλάδοις, Со весeліемъ бо и3зhдете и3 съ рaдостію научитeсz: г0ры бо и3 х0лми возскaчутъ ждyще вaсъ съ рaдостію, и3 вс‰ древесA сє1лнаz восплeщутъ вётвьми:
13
13
καὶ ἀντὶ τῆς στοιβῆς ἀναβήσεται κυπάρισσος, ἀντὶ δὲ τῆς κονύζης ἀναβήσεται μυρσίνη· και ἔσται Κύριος εἰς ὄνομα καὶ εἰς σημεῖον αἰώνιον καὶ οὐκ ἐκλείψει. и3 вмёстw дрaчіz взhдетъ кmпарjсъ, и3 вмёстw кропи1вы взhдетъ мmрсjна: и3 бyдетъ гDь во и4мz и3 во знaменіе вёчное, и3 не њскудёетъ.
Κεφάλαιο 56
Главa н7ѕ
1
1
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· φυλάσσεσθε κρίσιν καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην· ἤγγικε γὰρ τὸ σωτήριόν μου παραγίνεσθαι καὶ τὸ ἔλεός μου ἀποκαλυφθῆναι. Сі‰ гlетъ гDь: сохрани1те сyдъ и3 сотвори1те прaвду, прибли1жисz бо спcніе моE пріити2 и3 млcть моS tкрhтисz.
2
2
μακάριος ἀνὴρ ὁ ποιῶν ταῦτα καὶ ἄνθρωπος ὁ ἀντεχόμενος αὐτῶν καὶ φυλάσσων τὰ σάββατα μὴ βεβηλοῦν καὶ διατηρῶν τὰς χεῖρας αὐτοῦ μὴ ποιεῖν ἄδικα. Блажeнъ мyжъ творsй сі‰, и3 человёкъ держaйсz и4хъ, и3 хранsй суббw6ты не њсквернsти, и3 блюдhй рyцэ свои2 не твори1ти непрaвды.
3
3
μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴς ὁ προσκείμενος πρὸς Κύριον· ἀφοριεῖ με ἄρα Κύριος ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· καὶ μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχος ὅτι ξύλον ἐγώ εἰμι ξηρόν. Да не глаг0летъ и3ноплемeнникъ приложи1выйсz ко гDеви: є3дA tлучи1тъ мS гDь t людjй свои1хъ; и3 да не глаг0летъ кaженикъ, ћкw ѓзъ є4смь дрeво сyхо.
4
4
τάδε λέγει Κύριος τοῖς εὐνούχοις· ὅσοι ἂν φυλάξωνται τὰ σάββατά μου καὶ ἐκλέξωνται ἃ ἐγὼ θέλω καὶ ἀντέχωνται τῆς διαθήκης μου, Сі‰ гlетъ гDь кaженикwмъ: є3ли1цы сохранsтъ суббw6ты мо‰ и3 и3зберyтъ, ±же ѓзъ хощY, и3 содержaтъ завётъ м0й,
5
5
δώσω αὐτοῖς ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἐν τῷ τείχει μου τόπον ὀνομαστὸν κρείττω υἱῶν καὶ θυγατέρων, ὄνομα αἰώνιον δώσω αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐκλείψει. дaмъ и5мъ въ домY моeмъ и3 во њгрaдэ моeй мёсто и3мени1то, лyчшее t сынHвъ и3 дщeрей, и4мz вёчно дaмъ и5мъ, и3 не њскудёетъ:
6
6
καὶ τοῖς ἀλλογενέσι τοῖς προσκειμένοις Κυρίῳ δουλεύειν αὐτῷ καὶ ἀγαπᾶν τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ εἶναι αὐτῷ εἰς δούλους καὶ δούλας καὶ πάντας τοὺς φυλασσομένους τὰ σάββατά μου μὴ βεβηλοῦν καὶ ἀντεχομένους τῆς διαθήκης μου, и3 и3ноплемeнникwмъ приложи1вшымсz гDеви раб0тати є3мY и3 люби1ти и4мz гDне, є4же бhти є3мY въ рабы6 и3 рабы6ни, и3 вс‰ снабдsщыz суббw6ты мо‰ не њсквернsти и3 держaщыz завётъ м0й,
7
7
εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ εὐφρανῶ αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τῆς προσευχῆς μου· τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν, καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν ἔσονται δεκταὶ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου· ὁ γὰρ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, введY | въ г0ру с™yю мою2 и3 возвеселю2 | въ домY мlтвы моеS: всесожжє1ніz и4хъ и3 жє1ртвы и4хъ бyдутъ прі‰тны на трeбницэ моeмъ: д0мъ бо м0й д0мъ моли1твы наречeтсz всBмъ kзhкwмъ,
8
8
εἶπε Κύριος ὁ συνάγων τοὺς διεσπαρμένους ᾿Ισραήλ, ὅτι συνάξω ἐπ᾿ αὐτὸν συναγωγήν. — гlетъ гDь, собирazй разсBzныz ї}лєвы, ћкw соберY къ немY соб0ръ.
9
9
Πάντα τὰ θηρία τὰ ἄγρια, δεῦτε φάγετε, πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ. Вси2 ѕвёріе ди1віи, пріиди1те, kди1те, вси2 ѕвёріе дубрaвніи.
10
10
ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντες, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντες νυστάξαι. Ви1дите, ћкw вси2 њслэп0ша, не разумёша смhслити, вси2 пси2 нэмjи не возм0гутъ лazти, ви1дzще сны2 на л0жи, лю1бzще дремaти,
11
11
καὶ οἱ κύνες ἀναιδεῖς τῇ ψυχῇ, οὐκ εἰδότες πλησμονήν· καί εἰσι πονηροὶ οὐκ εἰδότες σύνεσιν, πάντες ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐξηκολούθησαν, ἕκαστος κατὰ τὸ ἑαυτοῦ. и3 пси2 безстyдніи душeю, не вёдzще сhтости: и3 сyть лукaви, не вёдzще смhсла, вси2 путє1мъ свои6мъ послёдоваша, кjйждо ўклони1шасz въ лихои1мство своE, t пeрвагw и3 до послёднzгw.
Κεφάλαιο 57
Главa н7з
1
1
ΙΔΕΤΕ ὡς ὁ δίκαιος ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρες δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶς κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίας ἦρται ὁ δίκαιος· Ви1дите, кaкw прaведный поги1бе, и3 никт0же не пріeмлетъ сeрдцемъ, и3 мyжіе прaведніи взeмлютсz, и3 никт0же разумёетъ: t лицa бо непрaвды взsсz прaведный.
2
2
ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου Бyдетъ съ ми1ромъ погребeніе є3гw2, взsсz t среды2.
3
3
ὑμεῖς δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης· Вh же пріиди1те сёмw, сhнове беззак0нніи, сёмz прелюбодёєвъ и3 блудни1цы:
4
4
ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε; καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν; οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας; σπέρμα ἄνομον; въ чeмъ ўслаждaстесz и3 на кого2 tверз0сте ўстA в†ша; и3 на кого2 и3зсyнусте љзhкъ вaшъ; не вh ли є3стE ч†да пaгубы, сёмz беззак0нно,
5
5
οἱ παρακαλοῦντες εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖς φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν. молsщіисz кумjрwмъ под8 дрeвіемъ чaстымъ, закалaюще ч†да сво‰ въ дeбрехъ посредЁ кaменіz;
6
6
ἐκείνη σου ἡ μερίς, οὗτός σου ὁ κλῆρος, κἀκείνοις ἐξέχεας σπονδὰς κἀκείνοις ἀνήνεγκας θυσίας· ἐπὶ τούτοις οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι; То2 твоS чaсть, сeй тв0й жрeбій, и3 тBмъ проліsлъ є3си2 возлі‰ніz, и3 тBмъ принeслъ є3си2 жє1ртвы: t си1хъ u5бо не разгнёваюсz ли;
7
7
ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασας θυσίας σου. На горЁ выс0цэ и3 превознесeннэ, тaмw твоE л0же, и3 тaмw вознeслъ є3си2 трє1бы тво‰:
8
8
καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆς θύρας σου ἔθηκας μνημόσυνά σου· ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποστῇς, πλεῖόν τι ἕξεις· ἠγάπησας τοὺς κοιμωμένους μετὰ σοῦ и3 за подв0zми двeрій твои1хъ положи1лъ є3си2 пaмzть твою2: мhслилъ є3си2, ћкw ѓще t менє2 tступи1ши, б0лэе нёчто воз8имёеши: возлюби1лъ є3си2 спsщыz съ тоб0ю,
9
9
καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου μετ᾿ αὐτῶν καὶ πολλοὺς ἐποίησας τοὺς μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλας πρέσβεις ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψας καὶ ἐταπεινώθης ἕως ᾅδου. и3 ўмн0жилъ є3си2 блужeніе твоE съ ни1ми, и3 мнHги сотвори1лъ, и5же далeче t тебє2, и3 послaлъ є3си2 послы2 за предёлы тво‰, и3 смири1лсz є3си2 дaже до ѓда.
10
10
ταῖς πολιοδίαις σου ἐκοπίασας καὶ οὐκ εἶπας· παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξας ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθης μου σύ. Мн0гими путьми2 твои1ми труди1лсz є3си2, и3 не рeклъ є3си2: престaну крэпsщьсz, ћкw сотвори1лъ є3си2 сі‰, сегw2 рaди не помоли1лсz ми2 є3си2 ты2.
11
11
τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου; καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης. Кого2 благопочeтъ ўбоsлсz є3си2, и3 солгaлъ ми2, и3 не помzнyлъ є3си2 менE, нижE пріsлъ мS є3си2 во ќмъ, нижE въ сeрдце твоE; и3 ѓзъ тS ви1дz, презирaю, и3 не ўбоsлсz є3си2 менE.
12
12
καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε. И# ѓзъ возвэщY прaвду твою2 и3 ѕлHбы тво‰, ±же не ўспёютъ тебЁ:
13
13
ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου· τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου. є3гдA возопіeши, да и3збaвzтъ тS во печaлехъ твои1хъ: сі‰ бо вс‰ вётръ в0зметъ, и3 tнесeтъ бyрz: ґ держaщіисz менє2 стsжутъ зeмлю и3 наслёдzтъ г0ру с™yю мою2.
14
14
καὶ ἐροῦσι· καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺς καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. — И# рекyтъ: њчи1стите пред8 лицeмъ є3гw2 пути6 и3 tими1те претык†ніz t пути2 людjй мои1хъ.
15
15
Τάδε λέγει Κύριος ὁ ῞Υψιστος, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιος ἐν ἁγίοις ὄνομα αὐτῷ, Κύριος ῞Υψιστος ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος καὶ ὀλιγοψύχοις διδοὺς μακροθυμίαν καὶ διδοὺς ζωὴν τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν· Сі‰ гlетъ гDь вhшній, и4же живeтъ во выс0кихъ во вёкъ, с™hй во с™hхъ и4мz є3мY, вhшній, во с™hхъ почивazй, и3 малод{шнымъ даsй долготерпёніе и3 даsй жив0тъ сокрушє1нымъ сeрдцемъ:
16
16
οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶς, οὐδὲ διαπαντὸς ὀργισθήσομαι ὑμῖν· πνεῦμα γὰρ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα. не во вёкъ tмщY вaмъ, ни всегдA гнёватисz бyду на вы2: д¦ъ бо t менє2 и3зhдетъ, и3 всsкое дыхaніе ѓзъ сотвори1хъ.
17
17
δι᾿ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. За грёхъ мaлw что2 њпечaлихъ є3го2 и3 порази1хъ є3го2 и3 tврати1хъ лицE моE t негw2: и3 њпечaлисz и3 п0йде дрsхлъ во путeхъ свои1хъ.
18
18
τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν, Пути6 є3гw2 ви1дэхъ и3 и3сцэли1хъ є3го2, и3 ўтёшихъ є3го2 и3 дaхъ є3мY ўтэшeніе и4стинно,
19
19
εἰρήνην ἐπ᾿ εἰρήνῃ τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγὺς οὖσι. καὶ εἶπε Κύριος· ἰάσομαι αὐτούς, ми1ръ на ми1ръ далeче и3 бли1з8 сyщымъ: и3 речE гDь: и3сцэлю2 |.
20
20
οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται. Непрaведніи же возволнyютсz и3 почи1ти не возм0гутъ.
21
21
οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριος ὁ Θεός. Нёсть рaдоватисz нечєсти1вымъ, речE гDь бGъ.
Κεφάλαιο 58
Главa н7и
1
1
ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν. Возопjй крёпостію и3 не пощади2: ћкw трубY возвhси глaсъ тв0й и3 возвэсти2 лю1демъ мои6мъ грэхи2 и4хъ и3 д0му їaкwвлю беззакHніz и4хъ.
2
2
ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν· ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν Θεῷ ἐπιθυμοῦσι МенE дeнь t днE и4щутъ и3 разумёти пути6 мо‰ желaютъ, ћкw лю1діе прaвду сотвори1вшіи и3 судA бGа своегw2 не њстaвившіи: пр0сzтъ нн7э ў менє2 судA првdна и3 прибли1житисz ко гDу желaютъ, глаг0люще:
3
3
λέγοντες· τί ὅτι ἐνησταύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες; ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε. что2 ћкw пости1хомсz, и3 не ўви1дэлъ є3си2; смири1хомъ дyшы нaшz, и3 не ўвёдэлъ є3си2; Во дни6 бо пощeній вaшихъ њбрэтaете вHли вaшz, и3 вс‰ подр{чныz вaшz томитE:
4
4
εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; ѓще въ судёхъ и3 свaрэхъ поститeсz и3 біeте пzстьми2 смирeннаго, вскyю мнЁ поститeсz ћкоже днeсь, є4же ўслhшану бhти съ в0племъ глaсу вaшему;
5
5
οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾿ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν. Не сицевaгw постA ѓзъ и3збрaхъ, и3 днE, є4же смири1ти человёку дyшу свою2: нижE ѓще слzчeши ћкw сeрпъ вhю твою2, и3 врeтище и3 пeпелъ постeлеши, нижE тaкw наречeте п0стъ пріsтенъ.
6
6
οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα· Не таковaгw (бо) постA ѓзъ и3збрaхъ, гlетъ гDь: но разрэшaй всsкъ соyзъ непрaвды, разрушaй њбдолжє1ніz наси1льныхъ писaній, tпусти2 сокрушє1нныz во своб0ду и3 всsкое писaніе непрaведное раздери2:
7
7
διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει. раздроблsй ѓлчущымъ хлёбъ тв0й и3 ни1щыz безкрHвныz введи2 въ д0мъ тв0й: ѓще ви1диши нaга, њдёй, и3 t св0йственныхъ плeмене твоегw2 не прeзри.
8
8
τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε. ТогдA развeрзетсz рaнw свётъ тв0й, и3 и3сцэлє1ніz тво‰ ск0рw возсіsютъ, и3 пред8и1детъ пред8 тоб0ю прaвда твоS, и3 слaва б9іz њб8и1метъ тS.
9
9
τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸς εἰσακούσεταί σου· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ· ἰδοὺ πάρειμι. ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ρῆμα γογγυσμοῦ ТогдA воззовeши, и3 бGъ ўслhшитъ тS, и3 є3щE глаг0лющу ти2, речeтъ: сE, пріид0хъ. Ѓще tи1меши t себє2 соyзъ и3 рукобіeніе и3 глаг0лъ роптaніz
10
10
καὶ δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς, τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶς σου, καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία. и3 дaси ѓлчущему хлёбъ t души2 твоеS и3 дyшу смирeнную насhтиши, тогдA возсіsетъ во тмЁ свётъ тв0й, и3 тмA твоS бyдетъ ћкw полyдне,
11
11
καὶ ἔσται ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ διαπαντός· καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται, καὶ ἔσῃ ὡς κῆπος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεῶν. и3 бyдетъ бGъ тв0й съ тоб0ю пrнw: и3 насhтишисz, ћкоже желaетъ душA твоS, и3 кHсти тво‰ ўтучнёютъ, и3 бyдутъ ћкw вертогрaдъ напоeнъ, и3 ћкw и3ст0чникъ, є3мyже не њскудЁ водA: и3 кHсти тво‰ прозsбнутъ ћкw травA, и3 разботёютъ, и3 наслёдzтъ р0ды родHвъ.
12
12
καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι, καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖς· καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν, καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀναμέσον παύσεις. И# сози1ждутсz пусты6ни тво‰ вBчныz, и3 бyдутъ њснов†ніz тво‰ вBчнаz родHмъ родHвъ: и3 прозовeшисz здaтель њгрaдъ, и3 стєзи2 тво‰ посредЁ ўпок0иши.
13
13
ἐὰν ἀποστρέψῃς τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρα τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ Θεῷ σου, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ᾿ ἔργῳ, οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου, Ѓще tврати1ши н0гу твою2 t суббHтъ, є4же не твори1ти хотёній твои1хъ въ дeнь с™hй, и3 прозовeши суббw6ты слaдwстны, с™ы бGови твоемY: не воздви1гнеши ноги2 своеS на дёло, нижE возглаг0леши словесE во гнёвэ и3з8 ќстъ твои1хъ,
14
14
καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ Κύριον, καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρός σου· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. и3 бyдеши ўповaz на гDа, и3 возведeтъ тS на благwты2 зємнhz, и3 ўхлёбитъ тS наслёдіемъ їaкwва nтцA твоегw2: ўстa бо гDнz гlаша сі‰.
Κεφάλαιο 59
Главa н7f
1
1
ΜΗ οὐκ ἰσχύει ἡ χεὶρ Κυρίου τοῦ σῶσαί; ἢ ἐβάρυνε τὸ οὖς αὐτοῦ τοῦ μὴ εἰσακοῦσαι; Е#дA не м0жетъ рукA гDнz спcти2; и3ли2 њтzгчи1лъ є4сть слyхъ св0й, є4же не ўслhшати;
2
2
ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διϊστῶσιν ἀναμέσον ὑμῶν καὶ ἀναμέσον τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν τοῦ μὴ ἐλεῆσαι. Но грэси2 вaши разлучaютъ междY вaми и3 междY бGомъ, и3 грBхъ рaди вaшихъ tврати2 лицE своE t вaсъ, є4же не поми1ловати.
3
3
αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν μεμολυσμέναι αἵματι καὶ οἱ δάκτυλοι ὑμῶν ἐν ἁμαρτίαις, τὰ δὲ χείλη ὑμῶν ἐλάλησεν ἀνομίαν, καὶ ἡ γλῶσσα ὑμῶν ἀδικίαν μελετᾷ. Рyцэ во вaши њсквернє1нэ кр0вію, и3 пeрсты вaши во грэсёхъ, ўстнё же вaши возглаг0лаша беззак0ніе, и3 љзhкъ вaшъ непрaвдэ поучaетсz.
4
4
οὐθεὶς λαλεῖ δίκαια, οὐδέ ἐστι κρίσις ἀληθινή· πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοις καὶ λαλοῦσι κενά, ὅτι κύουσι πόνον καὶ τίκτουσιν ἀνομίαν. Никт0же глаг0летъ прaвды, нижE є4сть сyдъ и4стиненъ: ўповaютъ на сyєтнаz и3 глаг0лютъ тщє1тнаz, ћкw зачинaютъ трyдъ и3 раждaютъ беззак0ніе.
5
5
ὠὰ ἀσπίδων ἔρρηξαν καὶ ἱστὸν ἀράχνης ὑφαίνουσι· καὶ ὁ μέλλων τῶν ὠῶν αὐτῶν φαγεῖν συντρίψας οὔριον εὗρε, καὶ ἐν αὐτῷ βασιλίσκος. Ћица ѓспідска разби1ша и3 постaвъ паучи1нный ткyтъ, и3 хотsй t ћицъ и4хъ ћсти, разби1въ зaпортокъ (є3гw2), њбрёте и3 въ нeмъ васілjска.
6
6
ὁ ἱστὸς αὐτῶν οὐκ ἔσται εἰς ἱμάτιον, οὐδὲ μὴ περιβάλωνται ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν· τὰ γὰρ ἔργα αὐτῶν ἔργα ἀνομίας. Постaвъ и4хъ не бyдетъ на ри1зу, и3 не њдeждутсz t дёлъ свои1хъ: дэлa бо и4хъ дэлA беззак0ніz.
7
7
οἱ δὲ πόδες αὐτῶν ἐπὶ πονηρίαν τρέχουσι, ταχινοὶ ἐκχέαι αἷμα· καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν διαλογισμοὶ ἀφρόνων, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν. Н0зэ же и4хъ на ѕло2 текyтъ, ск0ри проліsти кр0вь, и3 мы6сли и4хъ мы6сли њ ўбjйствахъ: сокрушeніе и3 бёдность во путeхъ и4хъ,
8
8
καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ οἴδασι, καὶ οὐκ ἔστι κρίσις ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ τρίβοι αὐτῶν διεστραμμέναι, ἃς διοδεύουσι, καὶ οὐκ οἴδασιν εἰρήνην. и3 пути2 ми1рнагw не познaша, и3 нёсть судA во путeхъ и4хъ: стєзи1 бо и4хъ развращє1ны, по ни1хже х0дzтъ, и3 не вёдzтъ ми1ра.
9
9
διὰ τοῦτο ἀπέστη ἡ κρίσις ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς δικαιοσύνη· ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶς ἐγένετο αὐτοῖς σκότος, μείναντες αὐγὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν. Тогw2 рaди tступи2 t ни1хъ сyдъ, и3 не пости1гнетъ и4хъ прaвда: ждyщымъ и5мъ свёта, бhсть и5мъ тмA, ждyще зари2 во мрaцэ ходи1ша.
10
10
ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι· καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡς ἐν μεσονυκτίῳ, ὡς ἀποθνήσκοντες στενάξουσιν, Њсsжутъ ћкw слэпjи стёну, ћкw сyще без8 nчeсъ њсzзaти бyдутъ, и3 падyтсz въ полyдни ћкw въ полyнощи, ћкw ўмирaюще возстенyтъ
11
11
ὡς ἄρκος καὶ ὡς περιστερὰ ἅμα πορεύσονται· ἀνεμείναμεν κρίσιν, καὶ οὐκ ἔστι· σωτηρία μακρὰν ἀφέστηκεν ἀφ᾿ ἡμῶν. ћкw медвёдь, и3 ћкw г0лубь вкyпэ п0йдутъ. Ждaхомъ судA, и3 нёсть, спасeніе далeче tступи2 t нaсъ.
12
12
πολλὴ γὰρ ἡ ἀνομία ἐναντίον σου, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν· αἱ γὰρ ἀνομίαι ἡμῶν ἐν ἡμῖν, καὶ τὰ ἀδικήματα ἡμῶν ἔγνωμεν. Мн0го бо беззак0ніе нaше пред8 тоб0ю, и3 грэси2 нaши проти1ву стaша нaмъ: беззакHніz бо н†ша въ нaсъ, и3 непр†вды нaшz ўразумёхомъ:
13
13
ἠσεβήσαμεν καὶ ἐψευσάμεθα καὶ ἀπέστημεν ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἐλαλήσαμεν ἄδικα καὶ ἠπειθήσαμεν, ἐκύομεν καὶ ἐμελετήσαμεν ἀπὸ καρδίας ἡμῶν λόγους ἀδίκους· нечeствовахомъ и3 солгaхомъ и3 tступи1хомъ t послёдованіz бGа нaшегw: глаг0лахомъ непрaвду и3 не покори1хомсz, во ўтр0бэ зачaхомъ и3 поучи1хомсz t сeрдца нaшегw словесє1мъ непрaвєднымъ:
14
14
καὶ ἀπεστήσαμεν ὀπίσω τὴν κρίσιν, καὶ ἡ δικαιοσύνη μακρὰν ἀφέστηκεν, ὅτι κατηναλώθη ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἡ ἀλήθεια, καὶ δι᾿ εὐθείας οὐκ ἐδύναντο διελθεῖν. и3 њстaвихомъ созади2 сyдъ, и3 прaвда далeче tступи2 t нaсъ: ћкw и3знем0же во путeхъ и4хъ и4стина, и3 прaвымъ (путeмъ) не возмог0ша прейти2:
15
15
καὶ ἡ ἀλήθεια ᾖρται, καὶ μετέστησαν τὴν διάνοιαν τοῦ συνιέναι· καὶ εἶδε Κύριος, καὶ οὐκ ἤρεσεν αὐτῷ, ὅτι οὐκ ἦν κρίσις. и3 и4стина взsсz, и3 престaвиша ќмъ св0й є4же смhслити. И# ви1дэ гDь и3 негодовA, ћкw не бsше судA:
16
16
καὶ εἶδε καὶ οὐκ ἦν ἀνήρ, καὶ κατενόησε καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιληψόμενος, καὶ ἠμύνατο αὐτοὺς τῷ βραχίονι αὐτοῦ καὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ ἐστηρίσατο. и3 ви1дэ, и3 не бsше мyжа, и3 помhсли, и3 не бsше и3збавлsющагw: и3 мсти2 и5мъ мhшцею своeю, и3 поми1лованіемъ ўтверди2.
17
17
καὶ ἐνεδύσατο δικαιοσύνην ὡς θώρακα καὶ περιέθετο περικεφαλαίαν σωτηρίου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ περιεβάλετο ἱμάτιον ἐκδικήσεως καὶ τὸ περιβόλαιον И# њдёzсz прaвдою ћкw щит0мъ, и3 возложи2 шлeмъ спасeніz на главY, и3 њблечeсz въ ри1зу tмщeніz, и3 nдeждею своeю:
18
18
ὡς ἀνταποδώσων ἀνταπόδοσιν ὄνειδος τοῖς ὑπεναντίοις. ћкw воздавazй воздаsніе ўкори1зну супостaтwмъ.
19
19
καὶ φοβηθήσονται οἱ ἀπὸ δυσμῶν τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ οἱ ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἡλίου τὸ ὄνομα τὸ ἔνδοξον· ἥξει γὰρ ὡς ποταμὸς βίαιος ἡ ὀργὴ παρὰ Κυρίου, ἥξει μετὰ θυμοῦ. И# ўбоsтсz, и5же t з†падъ, и4мене гDнz, и3 и5же t востHкъ с0лнца, и4мене є3гw2 слaвнагw: пріи1детъ бо ћкw рэкA наси1льнаz гнёвъ t гDа, пріи1детъ со ћростію.
20
20
καὶ ἥξει ἕνεκεν Σιὼν ὁ ρυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ ᾿Ιακώβ. И# пріи1детъ сіHна рaди и3збавлszй, и3 tврати1тъ нечeстіе t їaкwва.
21
21
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾿ ἐμοῦ διαθήκη, εἶπε Κύριος· τὸ πνεῦμα τὸ ἐμόν, ὅ ἐστιν ἐπὶ σοί, καὶ τὰ ρήματα, ἃ ἔδωκα εἰς τὸ στόμα σου, οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τοῦ στόματός σου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ σπέρματός σου· εἶπε γὰρ Κύριος, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα. И# сeй и5мъ и4же t менє2 завётъ, речE гDь: д¦ъ м0й, и4же є4сть въ тебЁ, и3 гlг0лы, ±же ѓзъ дaхъ во ўстA тво‰, не њскудёютъ t ќстъ твои1хъ и3 t ќстъ сёмене твоегw2: речe бо гDь tнн7э и3 во вёкъ.
Κεφάλαιο 60
Главa …
1
1
ΦΩΤΙΖΟΥ φωτίζου ῾Ιερουσαλήμ, ἥκει γάρ σου τὸ φῶς, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκεν. Свэти1сz, свэти1сz, їеrли1ме, пріи1де бо тв0й свётъ, и3 слaва гDнz на тебЁ возсіS.
2
2
ἰδοὺ σκότος καλύψει γῆν ὡς γνόφος ἐπ᾿ ἔθνη· ἐπὶ δὲ σὲ φανήσεται Κύριος, καὶ ἡ δόξα αὐτοῦ ἐπὶ σὲ ὀφθήσεται. СE, тмA покрhетъ зeмлю, и3 мрaкъ на kзhки, на тебё же kви1тсz гDь, и3 слaва є3гw2 на тебЁ ќзритсz.
3
3
καὶ πορεύσονται βασιλεῖς τῷ φωτί σου καὶ ἔθνη τῇ λαμπρότητί σου. И# п0йдутъ цaріе свётомъ твои1мъ, и3 kзhцы свётлостію твоeю.
4
4
ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ συνηγμένα τὰ τέκνα σου· ἰδοὺ ἥκασι πάντες οἱ υἱοί σου μακρόθεν, καὶ αἱ θυγατέρες σου ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσονται. Возведи2 w4крестъ џчи твои2 и3 ви1ждь собр†наz ч†да тво‰: сE, пріид0ша вси2 сhнове твои2 и3здалeча, и3 дщє1ри тво‰ на рaмэхъ в0змутсz.
5
5
τότε ὄψῃ καὶ φοβηθήσῃ καὶ ἐκστήσῃ τῇ καρδίᾳ, ὅτι μεταβαλεῖ εἰς σὲ πλοῦτος θαλάσσης καὶ ἐθνῶν καὶ λαῶν. καὶ ἥξουσί σοι ТогдA ќзриши и3 возрaдуешисz, и3 ўбои1шисz и3 ўжaснешисz сeрдцемъ, ћкw преложи1тсz къ тебЁ богaтство морск0е и3 kзhкwвъ и3 людjй:
6
6
ἀγέλαι καμήλων, καὶ καλύψουσί σε κάμηλοι Μαδιὰμ καὶ Γαιφά· πάντες ἐκ Σαβὰ ἥξουσι φέροντες χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσι καὶ λίθον τίμιον καὶ τὸ σωτήριον Κυρίου εὐαγγελιοῦνται. и3 пріи1дутъ къ тебЁ стадA велблю6дъ, и3 покрhютъ тS велблю1ди мадіaмстіи и3 гефaрстіи: вси2 t савы2 пріи1дутъ, носsще злaто, и3 лівaнъ принесyтъ и3 кaмень чeстенъ, и3 спcніе гDне благовозвэстsтъ:
7
7
καὶ πάντα τὰ πρόβατα Κηδὰρ συναχθήσονταί σοι καὶ κριοὶ Ναβαιὼθ ἥξουσί σοι, καὶ ἀνενεχθήσεται δεκτὰ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, καὶ ὁ οἶκος τῆς προσευχῆς μου δοξασθήσεται. и3 вс‰ џвцы кид†рскіz соберyтсz тебЁ, и3 nвни2 навеHfстіи пріи1дутъ къ тебЁ, и3 вознесyтсz прі‰тнаz на жeртвенникъ м0й, и3 д0мъ мlтвы моеS прослaвитсz.
8
8
τίνες οἵδε ὡς νεφέλαι πέτανται καὶ ὡσεὶ περιστεραὶ σὺν νεοσσοῖς; Кjи сyть, и5же ћкw w4блацы летsтъ, и3 ћкw г0лубіе со птєнцы2 ко мнЁ;
9
9
ἐμὲ αἱ νῆσοι ὑπέμειναν καὶ πλοῖα Θαρσὶς ἐν πρώτοις, ἀγαγεῖν τὰ τέκνα σου μακρόθεν καὶ τὸν ἄργυρον καὶ τὸ χρυσὸν αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομα Κυρίου τὸ ἅγιον καὶ διὰ τὸ τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔνδοξον εἶναι. МенE џстрови ждaша, и3 корабли6 fарсjйстіи во пeрвыхъ, привести2 ч†да тво‰ и3здалeча, и3 сребро2 и3 злaто и4хъ съ ни1ми, и4мене рaди гDнz с™aгw, и3 за є4же с™0му ї}леву слaвну бhти.
10
10
καὶ οἰκοδομήσουσιν ἀλλογενεῖς τὰ τείχη σου, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν παραστήσονταί σοι· διὰ γὰρ ὀργήν μου ἐπάταξά σε καὶ διὰ ἔλεον ἠγάπησά σε. И# сози1ждутъ сhнове и3нор0дніи стёны тво‰, и3 цaріе и4хъ предстоsти бyдутъ тебЁ: за гнёвъ бо м0й порази1хъ тS и3 за млcть мою2 возлюби1хъ тS.
11
11
καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου διαπαντός, ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς αὐτῶν ἀγομένους. И# tвeрзутсz вратA тво‰ пrнw, дeнь и3 н0щь не затворsтсz, ввести2 къ тебЁ си1лу kзы6къ и3 цари6 и4хъ ведHмыz.
12
12
τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς, οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται. Kзhцы бо и3 цaріе, и5же не пораб0таютъ ти2, поги1бнутъ, и3 kзhцы запустёніемъ запустёютъ.
13
13
καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν μου καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν μου δοξάσω. И# слaва лівaнова къ тебЁ пріи1детъ, кmпарjсомъ и3 пevгомъ и3 кeдромъ вкyпэ, прослaвити мёсто с™0е моE, и3 мёсто ногY моє1ю прослaвлю.
14
14
καὶ πορεύσονται πρός σε δεδοικότες υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλις Κυρίου Σιὼν ἁγίου ᾿Ισραήλ. И# п0йдутъ къ тебЁ боsщесz сhнове смири1вшихъ тS и3 раздражи1вшихъ тS, и3 покл0нzтсz слэдaмъ ногY твоє1ю вси2 прогнёвавшіи тS, и3 наречeшисz грaдъ гDень, сіHнъ с™aгw ї}лева.
15
15
διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖς. За сіE, ћкw бhлъ є3си2 њстaвленъ и3 возненави1дэнъ и3 не бЁ помагaющагw ти2, положY тS въ рaдость вёчную, весeліе родHмъ родHвъ.
16
16
καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι· καὶ γνώσῃ, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ. И# и3зссeши млеко2 kзhкwвъ и3 богaтство царeй снёси, и3 ўразумёеши, ћкw ѓзъ гDь сп7сazй тS и3 и3збавлszй тS бGъ ї}левъ.
17
17
καὶ ἀντὶ χαλκοῦ οἴσω σοι χρυσίον, ἀντὶ δὲ σιδήρου οἴσω σοι ἀργύριον, ἀντὶ δὲ ξύλων οἴσω σοι χαλκόν, ἀντὶ δὲ λίθων σίδηρον. καὶ δώσω τοὺς ἄρχοντάς σου ἐν εἰρήνῃ καὶ τοὺς ἐπισκόπους σου ἐν δικαιοσύνῃ. И# вмёстw мёди принесY ти2 злaто, и3 вмёстw желёза принесY ти2 сребро2, и3 вмёстw древeсъ принесY ти2 мёдь, и3 вмёстw кaменіz желёзо: и3 вдaмъ кн‰зи тво‰ въ ми1ръ и3 надзир†тели тво‰ въ прaвду.
18
18
καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται ἔτι ἀδικία ἐν τῇ γῇ σου, οὐδὲ σύντριμμα οὐδὲ ταλαιπωρία ἐν τοῖς ὁρίοις σου, ἀλλὰ κληθήσεται Σωτήριον τὰ τείχη σου, καὶ αἱ πύλαι σου Γλύμμα. И# не ўслhшитсz посeмъ непрaвда въ земли2 твоeй, ни сокрушeніе, ни бёдность во предёлэхъ твои1хъ, но прозовeтсz спасeніе забр†ла тво‰ и3 вратA тво‰ хвалA.
19
19
καὶ οὐκ ἔσται σοι ἔτι ὁ ἥλιος εἰς φῶς ἡμέρας, οὐδὲ ἀνατολὴ σελήνης φωτιεῖ σου τὴν νύκτα, ἀλλ᾿ ἔσται σοι Κύριος φῶς αἰώνιον καὶ ὁ Θεὸς δόξα σου. И# не бyдетъ тебЁ ктомY с0лнце во свётъ днE, нижE восх0дъ луны2 просвэти1тъ твою2 н0щь, но бyдетъ тебЁ гDь свётъ вёчный и3 бGъ слaва твоS.
20
20
οὐ γὰρ δύσεται ὁ ἥλιός σοι, καὶ ἡ σελήνη σοι οὐκ ἐκλείψει· ἔσται γάρ σοι Κύριος φῶς αἰώνιον, καὶ ἀναπληρωθήσονται αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους σου. Не зaйдетъ бо с0лнце тебЁ, и3 лунA не њскудёетъ тебЁ: бyдетъ бо гDь тебЁ свётъ вёчный, и3 и3сп0лнzтсz днjе рыдaніz твоегw2.
21
21
καὶ ὁ λαός σου πᾶς δίκαιος, δι᾿ αἰῶνος κληρονομήσουσι τὴν γῆν, φυλάσσων τὸ φύτευμα, ἔργα χειρῶν αὐτοῦ εἰς δόξαν. И# лю1діе твои2 вси2 прaведніи во вёкъ наслёдzтъ зeмлю, хранsще сaдъ, дэлA рукY є3гw2 въ слaву.
22
22
ὁ ὀλιγοστὸς ἔσται εἰς χιλιάδας καὶ ὁ ἐλάχιστος εἰς ἔθνος μέγα· ἐγὼ Κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς. Мaлый бyдетъ въ тhсzщы, ґ малёйшій во kзhкъ вели1къ: ѓзъ гDь по врeмени соберY и5хъ.
Κεφάλαιο 61
Главa …а
1
1
ΠΝΕΥΜΑ Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με· εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμένους τὴν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, Д¦ъ гDень на мнЁ, є3гHже рaди помaза мS, бlговэсти1ти ни1щымъ послa мz, и3сцэли1ти сокрушє1нныz сeрдцемъ, проповёдати плённикwмъ tпущeніе и3 слэпы6мъ прозрёніе,
2
2
καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ Θεῷ ἡμῶν, παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθοῦντας, нарещи2 лёто гDне пріsтно и3 дeнь воздаsніz, ўтёшити вс‰ плaчущыz,
3
3
δοθῆναι τοῖς πενθοῦσι Σιὼν δόξαν ἀντὶ σποδοῦ, ἄλειμμα εὐφροσύνης τοῖς πενθοῦσι, καταστολὴν δόξης ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας· καὶ κληθήσονται γενεαὶ δικαιοσύνης, φύτευμα Κυρίου εἰς δόξαν. дaти плaчущымъ сіHна слaву вмёстw пeпела, помaзаніе весeліz плaчущымъ, ўкрашeніе слaвы вмёстw дyха ўнhніz: и3 нарекyтсz р0дове прaвды, насаждeніе гDне во слaву.
4
4
καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίας, ἐξηρημωμένας πρότερον ἐξαναστήσουσι· καὶ καινιοῦσι πόλεις ἐρήμους ἐξηρωμένας εἰς γενεάς. И# сози1ждутъ пусты6ни вBчныz, запустёвшыz прeжде воздви1гнутъ: и3 њбновsтъ грaды пусты6z, њпустошє1нныz въ р0ды.
5
5
καὶ ἥξουσι ἀλλογενεῖς ποιμαίνοντες τὰ πρόβατά σου, καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρες καὶ ἀμπελουργοί. И# пріи1дутъ и3нор0дніи, пасyщіи џвцы тво‰, и3 и3ноплемє1нницы њрaтеліе и3 віногрaдаріе вaши:
6
6
ὑμεῖς δὲ ἱερεῖς Κυρίου κληθήσεσθε, λειτουργοὶ Θεοῦ· ἰσχὺν ἐθνῶν κατέδεσθε καὶ ἐν τῷ πλούτῳ αὐτῶν θαυμασθήσεσθε. [ἀντὶ τῆς αἰσχύνης ὑμῶν τῆς διπλῆς καὶ ἀντὶ τῆς ἐντροπῆς ἀγαλλιάσεται ἡ μερὶς αὐτῶν]. вh же свzщeнницы гDни наречeтесz, служи1теліе бGа вaшегw, речeтсz вaмъ: крёпость kзы6къ снёсте и3 въ богaтствэ и4хъ чyдни бyдете.
7
7
οὕτως ἐκ δευτέρας κληρονομήσουσι τὴν γῆν, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν. Си1це зeмлю свою2 втори1цею наслёдzтъ, и3 весeліе вёчное над8 глав0ю и4хъ.
8
8
ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας· καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοις καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖς. Ѓзъ бо є4смь гDь любsй прaвду и3 ненави1дzй граблє1ніz t непрaвды: и3 дaмъ трyдъ и4хъ прaведникwмъ и3 завётъ вёченъ завэщaю и5мъ.
9
9
καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν λαῶν· πᾶς ὁ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπιγνώσεται αὐτούς, ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ И# познaетсz во kзhцэхъ сёмz и4хъ, и3 внyцы и4хъ посредЁ людjй: всsкъ ви1дzй | познaетъ |, ћкw сjи сyть сёмz блгcвeно t бGа, и3 рaдостію возрaдуютсz њ гDэ.
10
10
καὶ εὐφροσύνῃ εὐφρανθήσονται ἐπὶ Κύριον. —᾿Αγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης, ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ. Да возрaдуетсz душA моS њ гDэ: њблечe бо мS въ ри1зу спcніz и3 nдeждею весeліz (њдёz мS): ћкw на женихA возложи2 на мS вэнeцъ, и3 ћкw невёсту ўкраси1 мz красот0ю.
11
11
καὶ ὡς γῆ αὔξουσα τὸ ἄνθος αὐτῆς καὶ ὡς κῆπος τὰ σπέρματα αὐτοῦ, οὕτως ἀνατελεῖ Κύριος δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν. И# ћкw землS растsщаz цвётъ св0й, и3 ћкw вертогрaдъ сёмена сво‰ прозzбaетъ: тaкw возрасти1тъ гDь гDь прaвду и3 весeліе пред8 всёми kзы6ки.
Κεφάλαιο 62
Главa …в
1
1
ΔΙΑ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ ῾Ιερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω, ἕως ἂν ἐξέλθῃ ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη μου, τὸ δὲ σωτήριόν μου ὡς λαμπὰς καυθήσεται. СіHна рaди не ўмолчY и3 їеrли1ма рaди не попущY, д0ндеже и3зhдетъ ћкw свётъ прaвда моS, и3 спcніе моE ћкw свэти1ло разжжeтсz.
2
2
καὶ ὄψονται ἔθνη τὴν δικαιοσύνην σου καὶ βασιλεῖς τὴν δόξαν σου, καὶ καλέσει σε τὸ ὄνομά σου τὸ καινόν, ὃ ὁ Κύριος ὀνομάσει αὐτό. И# ќзрzтъ kзhцы прaвду твою2, и3 цaріе слaву твою2, и3 прозовyтъ тS и4менемъ н0вымъ, и4мже гDь наименyетъ є5.
3
3
καὶ ἔσῃ στέφανος κάλλους ἐν χειρὶ Κυρίου καὶ διάδημα βασιλείας ἐν χειρὶ Θεοῦ σου. И# бyдеши вэнeцъ добр0ты въ руцЁ гDни и3 діади1ма цaрствіz въ руцЁ бGа твоегw2:
4
4
καὶ οὐκέτι κληθήσῃ Καταλελυμμένη, καὶ ἡ γῆ σου οὐ κληθήσεται ἔτι ῎Ερημος· σὺ γὰρ κληθήσεται Θέλημα ἐμόν, καὶ τῇ γῇ σου Οἰκουμένη, ὅτι εὐδόκησε Κύριος ἐν σοὶ καὶ ἡ γῆ σου συνοικισθήσεται. и3 не прозовeшисz ктомY њстaвленъ, и3 землS твоS ктомY не наречeтсz пустA: тебё бо прозовeтсz в0лz моS, и3 землS твоS вселeннаz, ћкw бlговоли2 гDь въ тебЁ, и3 землS твоS вкyпэ насели1тсz.
5
5
καὶ ὡς συνοικῶν νεανίσκος παρθένῳ, οὕτω κατοικήσουσιν οἱ υἱοί σου· καὶ ἔσται ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ νύμφῃ, οὕτως εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ σοί. И# ћкоже живsй ю4ноша съ дёвою, тaкw поживyтъ сhнове твои2 съ тоб0ю: и3 бyдетъ ћкоже рaдуетсz жени1хъ њ невёстэ, тaкw возрaдуетсz гDь њ тебЁ.
6
6
καὶ ἐπὶ τῶν τειχῶν σου, ῾Ιερουσαλήμ, κατέστησα φύλακας ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, οἵ διὰ τέλους οὐ σιωπήσονται μιμνησκόμενοι Κυρίου. И# на стэнaхъ твои1хъ, їеrли1ме, пристaвихъ стрaжы вeсь дeнь и3 всю2 н0щь, и5же до концA не прем0лкнутъ поминaюще гDа.
7
7
οὐκ ἔστι γὰρ ὑμῖν ὅμοιος, ἐὰν διορθώσῃ καὶ ποιήσῃ ῾Ιερουσαλὴμ γαυρίαμα ἐπὶ τῆς γῆς. Нёсть бо вaмъ под0бенъ: ѓще и3спрaвиши и3 сотвори1ши, їеrли1ме, рaдованіе на земли2.
8
8
ὤμοσε Κύριος κατὰ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆς ἰσχύος τοῦ βραχίονος αὐτοῦ· εἰ ἔτι δώσω τὸν σῖτόν σου καὶ τὰ βρώματά σου τοῖς ἐχθροῖς σου, καὶ εἰ ἔτι πίονται υἱοὶ ἀλλότριοι τὸν οἶνόν σου, ἐφ ᾧ ἐμόχθησας· Клsтсz гDь десни1цею своeю и3 крёпостію мhшцы своеS: ѓще ктомY tдaмъ пшени1цу твою2 и3 пи1щу твою2 врагHмъ твои6мъ, и3 ѓще ктомY и3спію1тъ віно2 твоE сhнове чуждjи, њ нeмже труди1лсz є3си2:
9
9
ἀλλ᾿ ἢ οἱ συνάγοντες φάγονται αὐτὰ καὶ αἰνέσουσι Κύριον, καὶ οἱ συνάγοντες πίονται αὐτὰ ἐν ταῖς ἐπαύλεσι ταῖς ἁγίαις μου. но собирaющіи снэдsтъ | и3 похвaлzтъ гDа, и3 њб8имaющіи и3спію1тъ | во дв0рэхъ с™hхъ мои1хъ.
10
10
πορεύεσθε διὰ τῶν πυλῶν μου καὶ ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου καὶ τοὺς λίθους τοὺς ἐκ τῆς ὁδοῦ διαρρίψατε· ἐξάρατε σύσσημον εἰς τὰ ἔθνη. И#ди1те враты2 мои1ми и3 пyть сотвори1те лю1демъ мои6мъ, и3 кaменіе, є4же на пути2, размещи1те: воздви1гните знaменіе на kзhки.
11
11
ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἐποίησεν ἀκουστὸν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς· εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών· ἰδοὺ ὁ σωτήρ σοι παραγέγονεν ἔχων τὸν ἑαυτοῦ μισθὸν καὶ τὸ ἔργον πρὸ προσώπου αὐτοῦ. Сe бо, гDь слhшано сотвори2 до послёднихъ земли2: рцhте дщeри сіHновэ: сE, сп7си1тель тв0й грzдeтъ, и3мёzй съ соб0ю мздY и3 дёло своE пред8 лицeмъ свои1мъ.
12
12
καὶ καλέσει αὐτὸν λαὸν ἅγιον, λελυτρωμένον ὑπὸ Κυρίου· σὺ δὲ κληθήσῃ ἐπιζητουμένη πόλις καὶ οὐκ ἐγκαταλελειμμένη. И# прозовeтъ | лю1ди с™ы, и3збaвлєны гDемъ: тh же прозовeшисz взhсканъ грaдъ и3 не њстaвленъ.
Κεφάλαιο 63
Главa …г
1
1
ΤΙΣ οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ ᾿Εδώμ, ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσόρ, οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύος; ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου. Кто2 сeй пришeдый t є3дHма, червлє1ны ри6зы є3гw2 t вос0ра, сeй красeнъ во ќтвари, ѕэлw2 съ крёпостію; Ѓзъ гlю прaвду и3 сyдъ спcніz.
2
2
διατί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ; Почто2 червлє1ны ри6зы тво‰ и3 nдє1жды тво‰ ћкw t и3стоптaніz точи1ла;
3
3
πλήρης καταπεπατημένης, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. И#сп0лненъ и3стоптaніz, и3 t kзы6къ нёсть мyжа со мн0ю: и3 попрaхъ | ћростію моeю, и3 сотр0хъ | ћкw пeрсть, и3 свед0хъ кр0вь и4хъ въ зeмлю и3 вс‰ ри6зы мо‰ њмочи1хъ:
4
4
ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπῆλθεν αὐτοῖς, καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστι. дeнь бо воздаsніz пріи1де на ни1хъ, и3 лёто и3збавлeніz приспЁ:
5
5
καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶς βοηθός· καὶ προσενόησα, καὶ οὐθεὶς ἀντελαμβάνετο· καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη. и3 воззрёхъ, и3 не бЁ пом0щника: и3 помhслихъ, и3 никт0же заступи2: и3 и3збaви | мhшца моS, и3 ћрость моS настA:
6
6
καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. — и3 попрaхъ | гнёвомъ мои1мъ и3 свед0хъ кр0вь и4хъ въ зeмлю.
7
7
Τὸν ἔλεον Κυρίου ἐμνήσθην, τὰς ἀρετὰς Κυρίου ἐν πᾶσιν, οἷς ἡμῖν ἀνταποδίδωσι· Κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ. Млcть гDню помzнyхъ, добродётєли гDни во всёхъ, и4миже нaмъ воздаeтъ: гDь, судіS бlгъ д0му ї}леву, нав0дитъ нaмъ по млcти своeй и3 по мн0жеству прaвды своеS.
8
8
καὶ εἶπεν· οὐχ ὁ λαός μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσι; καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν И# речE: не лю1діе ли мои2; ч†да, и3 не tвeргнутсz. И# бhсть и5мъ во спcніе t всsкіz ск0рби и4хъ.
9
9
ἐκ πάσης θλίψεως αὐτῶν. οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ᾿ αὐτὸς Κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν· αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος. Не ходaтай, нижE ѓгGлъ, но сaмъ гDь сп7сE и5хъ, занE лю1битъ и5хъ и3 щади1тъ и5хъ: сaмъ и3збaви и5хъ и3 воспріsтъ и5хъ и3 вознесE и5хъ во вс‰ дни6 вёка.
10
10
αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ· καὶ ἐστράφη αὐτοῖς εἰς ἔχθραν, καὶ αὐτὸς ἐπολέμησεν αὐτούς. Тjи же не покори1шасz и3 разгнёваша д¦а с™aго є3гw2, и3 њбрати1сz и5мъ на враждY, и3 т0й воевA на нS.
11
11
καὶ ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων· ποῦ ἔστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον; И# помzнY дни6 вBчныz: гдЁ возведhй t земли2 [Въ нёк.: t м0рz.] пaстырz nвeцъ свои1хъ; гдЁ є4сть вложи1вый въ ни1хъ д¦а с™aго;
12
12
ὁ ἀγαγὼν τῇ δεξιᾷ Μωυσῆν, ὁ βραχίων τῆς δόξης αὐτοῦ; κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον. Возвeдшаz десни1цею мwmсeа, мhшца слaвы є3гw2 раздэли2 в0ду пред8 лицeмъ є3гw2 сотвори1ти є3мY и4мz вёчно,
13
13
ἤγαγεν αὐτοὺς διὰ τῆς ἀβύσσου ὡς ἵππον δι᾿ ἐρήμου, καὶ οὐκ ἐκοπίασαν. проведE и5хъ сквозЁ бeздну, ћкоже конS сквозЁ пустhню, и3 не ўтруди1шасz,
14
14
καὶ ὡς κτήνη διὰ πεδίου, κατέβη πνεῦμα παρὰ Κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούς· οὕτως ἥγαγες τὸν λαόν σου ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξης. — и3 ћкw скоты2 по п0лю, и3 сни1де д¦ъ t гDа и3 настaви и5хъ: тaкw провeлъ є3си2 лю1ди тво‰ сотвори1ти тебЁ самомY и4мz слaвно.
15
15
᾿Επίστρεψον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἰδὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ δόξης· ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλός σου καὶ ἡ ἰσχύς σου; ποῦ ἐστι τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου, ὅτι ἀνέσχου ἡμῶν; Њбрати1сz, гDи, t нб7сE и3 ви1ждь t д0му с™aгw твоегw2 и3 слaвы твоеS: гдЁ є4сть рeвность твоS и3 крёпость твоS; гдЁ є4сть мн0жество млcти твоеS и3 щедр0тъ твои1хъ, ћкw терпёлъ є3си2 нaмъ;
16
16
σὺ γὰρ εἶ πατὴρ ἡμῶν, ὅτι ῾Αβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς, καὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς, ἀλλὰ σύ, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν· ρῦσαι ἡμᾶς, ἀπ᾿ ἀρχῆς τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐστι. Тh бо є3си2 nц7ъ нaшъ, понeже ґвраaмъ не ўвёдэ нaсъ, и3 ї}ль не познA нaсъ, но ты2, гDи, nц7ъ нaшъ, и3збaви ны2, и3спeрва и4мz твоE на нaсъ є4сть.
17
17
τί ἐπλάνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου; ἐσκλήρυνα τὰς καρδίας ἡμῶν τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε; ἐπίστρεψον διὰ τοὺς δούλους σου, διὰ τὰς φυλὰς τῆς κληρονομίας σου, Что2 ўклони1лъ є3си2 нaсъ, гDи, t пути2 твоегw2; и3 њжесточи1лъ є3си2 сердцA н†ша, є4же не боsтисz тебє2; Њбрати1сz рaди р†бъ твои1хъ, рaди племeнъ достоsніz твоегw2,
18
18
ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου σου, οἱ ὑπεναντίοι ἡμῶν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου. да (понE) мaлw наслёдимъ горы2 с™hz твоеS. Проти6вницы нaши попрaша с™hню твою2:
19
19
ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅτε οὐκ ἦρξας ἡμῶν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς. бhхомъ ћкw и3спeрва, є3гдA не владёлъ є3си2 нaми, нижE бЁ нарэчeно и4мz твоE на нaсъ.
Κεφάλαιο 64
Главa …д
1
1
ΕΑΝ ἀνοίξῃς τὸν οὐρανόν, τρόμος λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη, καὶ τακήσονται, Ѓще tвeрзеши нб7о, трeпетъ пріи1мутъ t тебє2 г0ры и3 растaютъ,
2
2
ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς τήκεται, καὶ κατακαύσει πῦρ τοὺς ὑπεναντίους, καὶ φανερὸν ἔσται τὸ ὄνομα Κυρίου ἐν τοῖς ὑπεναντίοις· ἀπὸ προσώπου σου ἔθνη ταραχθήσονται. ћкw тaетъ в0скъ t лицA nгнS, и3 попали1тъ џгнь супостaты, и3 kвлeно бyдетъ и4мz твоE въ сопроти1вныхъ твои1хъ: t лицA твоегw2 kзhцы возмzтyтсz:
3
3
ὅταν ποιῇς τὰ ἔνδοξα, τρόμος λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη. є3гдA сотвори1ши сл†внаz, трeпетъ пріи1мутъ t тебє2 г0ры.
4
4
ἀπὸ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν εἶδον Θεὸν πλὴν σοῦ καὶ τὰ ἔργα σου, ἃ ποιήσεις τοῖς ὑπομένουσιν ἔλεον. T вёка не слhшахомъ, нижE џчи нaши ви1дэша бGа, рaзвэ тебє2, и3 дэлA тво‰, ±же сотвори1ши ждyщымъ млcти.
5
5
συναντήσεται γὰρ τοῖς ποιοῦσι τὸ δίκαιον, καὶ τῶν ὁδῶν σου μνησθήσονται. ἰδοὺ σὺ ὠργίσθης, καὶ ἡμεῖς ἡμάρτομεν· διὰ τοῦτο ἐπλανήθημεν. Млcть бо срsщетъ творsщихъ прaвду, и3 пути6 тво‰ помzнyтсz: сE, ты2 разгнёвалсz є3си2, и3 мы2 согрэши1хомъ.
6
6
καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς, ὡς ράκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν· καὶ ἐξερρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμᾶς. Сегw2 рaди заблуди1хомъ и3 бhхомъ ћкw нечи1сти вси2 мы2, ћкоже п0ртъ нечи6стыz всS прaвда нaша, и3 tпад0хомъ ћкw ли1ствіе беззак0ній рaди нaшихъ: тaкw вётръ восхи1титъ нaсъ.
7
7
καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομά σου καὶ ὁ μνησθεὶς ἀντιλαβέσθαι σου· ὅτι ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν καὶ παρέδωκας ἡμᾶς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. И# нёсть призывazй и4мz твоE и3 помzнyвый ўдержaти тS: ћкw tврати1лъ є3си2 лицE твоE t нaсъ и3 прeдалъ ны2 є3си2 беззак0ній рaди нaшихъ.
8
8
καὶ νῦν, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν σύ, ἡμεῖς δὲ πηλός, ἔργα τῶν χειρῶν σου πάντες. И# нн7э, гDи, nц7ъ нaшъ є3си2 ты2, мh же брeніе, дэлA рукY твоє1ю вси2:
9
9
μὴ ὀργίζου ὑμῖν σφόδρα καὶ μὴ ἐν καιρῷ μνησθῇς ἁμαρτιῶν ἡμῶν. καὶ νῦν ἐπίβλεψον, ὅτι λαός σου πάντες ἡμεῖς. не прогнёвайсz на ны2 ѕэлw2 и3 не помzни2 во врeмz беззак0ній нaшихъ, и3 нн7э при1зри, ћкw лю1діе твои2 вси2 мы2.
10
10
πόλις τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος, Σιὼν ὡς ἔρημος ἐγενήθη, ῾Ιερουσαλὴμ εἰς κατάραν. Грaдъ с™и1лища твоегw2 бhсть пyстъ, сіHнъ ћкоже пустhнz бhсть, їеrли1мъ на проклsтіе:
11
11
ὁ οἶκος, τὸ ἅγιον ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα, ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα ἔνδοξα ἡμῶν συνέπεσε. д0мъ с™hй нaшъ и3 слaва, ю4же благослови1ша nтцы2 нaши, бhсть nгнeмъ пожжeнъ, и3 вс‰ сл†внаz н†ша кyпнw пад0ша.
12
12
καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἀνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς σφόδρα. И# t всёхъ си1хъ терпёлъ є3си2, гDи, и3 молчaлъ, и3 смири1лъ є3си2 ны2 ѕэлw2.
Κεφάλαιο 65
Главa …є
1
1
ΕΜΦΑΝΗΣ ἐγενήθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν, εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν. εἶπα· ἰδού εἰμι τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἐκάλεσάν μου τὸ ὄνομα. Kвлeнъ бhхъ не и4щущымъ менE, њбрэт0хсz не вопрошaющымъ њ мнЁ, рек0хъ: сE, є4смь: kзhку, и5же не призвaша и4мене моегw2.
2
2
ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ᾿ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Простр0хъ рyцэ мои2 вeсь дeнь къ лю1демъ не покарsющымсz и3 проти1ву глаг0лющымъ, и5же не ходи1ша путeмъ и4стиннымъ, но в8слёдъ грэхHвъ свои1хъ.
3
3
ὁ λαὸς οὗτος ὁ παροξύνων με ἐναντίον ἐμοῦ διαπαντός, αὐτοὶ θυσιάζουσιν ἐν τοῖς κήποις καὶ θυμιῶσιν ἐπὶ ταῖς πλίνθοις τοῖς δαιμονίοις, ἃ οὐκ ἔστιν. Лю1діе сjи разгнэвлsющіи мS пред8 лицeмъ мои1мъ пrнw: тjи жє1ртвы прин0сzтъ въ вертогрaдэхъ и3 кадsтъ во чрeпэхъ бэсHмъ, и5же не сyть,
4
4
ἐν τοῖς μνήμασι καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις κοιμῶνται δι᾿ ἐνύπνια, οἱ ἔσθοντες κρέα ὕεια καὶ ζωμὸν θυσιῶν, μεμολυμμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν· и3 во гробёхъ и3 во пещeрахъ лежaтъ с0ній рaди, и5же kдsтъ мzсA свин†z и3 ю3хY трeбъ, њсквернeни сосyди и4хъ вси2:
5
5
οἱ λέγοντες· πόρρω ἀπ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐγγίσῃς μοι, ὅτι καθαρός εἰμι· οὗτος καπνὸς τοῦ θυμοῦ μου, πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας. и5же глаг0лютъ: tиди2 t менє2, не прикосни1сz мнЁ, ћкw чи1стъ є4смь. Сeй дhмъ ћрости моеS, џгнь гори1тъ въ нeмъ вс‰ дни6.
6
6
ἰδοὺ γέγραπται ἐνώπιόν μου· οὐ σιωπήσω ἕως ἂν ἀποδώσω εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν· СE, написaсz предо мн0ю: не ўмолчY, д0ндеже tдaмъ въ нBдра и5мъ грэхи2 и4хъ и3 грэхи2 nтє1цъ и4хъ, гlетъ гDь:
7
7
τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τῶν πατέρων αὐτῶν, λέγει Κύριος, οἳ ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν ὠνείδισάν με, ἀποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν. и5же кадsху на горaхъ и3 на х0лмэхъ ўкори1ша мS, tдaмъ дэлA и4хъ въ нBдра и5мъ.
8
8
Οὕτως λέγει Κύριος· ὃν τρόπον εὑρεθήσεται ὁ ρὼξ ἐν τῷ βότρυϊ καὶ ἐροῦσι· μὴ λυμήνῃ αὐτόν, ὅτι εὐλογία ἐστὶν ἐν αὐτῷ, οὕτως ποιήσω ἕνεκεν τοῦ δουλεύοντός μοι, τούτου ἕνεκεν οὐ μὴ ἀπολέσω πάντας. Тaкw гlетъ гDь: и4мже w4бразомъ њбрэтaетсz ћгода на грeзнэ, и3 рекyтъ: не погуби2 є3гw2, ћкw блгcвeніе є4сть въ нeмъ: тaкw сотворю2 служaщагw ми2 рaди, не и4мамъ всёхъ погуби1ти рaди є3гw2:
9
9
καὶ ἐξάξω τὸ ἐξ ᾿Ιακὼβ σπέρμα καὶ τὸ ἐξ ᾿Ιούδα, καὶ κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ. и3 и3зведY и3з8 їaкwва сёмz и3 и3з8 їyды, и3 наслёдитъ г0ру с™yю мою2, и3 наслёдzтъ и3збрaнніи мои2 и3 раби2 мои2 и3 вселsтсz тaмw.
10
10
καὶ ἔσονται ἐν τῷ δρυμῷ ἐπαύλεις ποιμνίων καὶ φάραγξ ᾿Αχὼρ εἰς ἀνάπαυσιν βουκολίων τῷ λαῷ μου, οἳ ἐζήτησάν με. И# бyдутъ во дубрaвэ њгр†ды стадHмъ, и3 ю3д0ль ґхHрскаz въ пок0ище говsдwвъ лю1демъ мои6мъ, и5же взыскaша менE.
11
11
ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντες τῇ τύχῃ κέρασμα, Вh же, њстaвившіи мS и3 забывaющіи г0ру с™yю мою2, и3 ўготовлsющіи дeмwну трапeзу и3 и3сполнsющіи щaстію растворeніе,
12
12
ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶς εἰς μάχαιραν, πάντες ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε· ὅτι ἐλάλησα ὑμᾶς, καὶ οὐχ ὑπηκούσατε, ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην, ἐξελέξασθε. — ѓзъ предaмъ вaсъ под8 мeчь, вси2 заклaніемъ падeте: ћкw звaхъ вaсъ, и3 не послyшасте, гlахъ, и3 преслyшасте и3 сотвори1сте лукaвое предо мн0ю, и3 ±же не хотёхъ, и3збрaсте.
13
13
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ οἱ δουλεύσαντές μοι φάγονται, ὑμεῖς δὲ πεινάσετε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται, ὑμεῖς δὲ διψήσετε· ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται, ὑμεῖς δὲ αἰσχυνθήσεσθε· Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, раб0тающіи ми2 ћсти бyдутъ, вh же взaлчете: сE, раб0тающіи ми2 пи1ти бyдутъ, вh же возжaждете:
14
14
ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ, ὑμεῖς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἀπὸ συντριβῆς πνεύματος ὑμῶν ὀλολύξετε. сE, раб0тающіи ми2 возрaдуютсz, вh же посрамитeсz: сE, раб0тающіи ми2 возвеселsтсz въ весeліи сeрдца, вh же возопіeте въ болёзни сeрдца вaшегw и3 t сокрушeніz дyха восплaчетесz.
15
15
καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομα ὑμῶν εἰς πλησμονὴν τοῖς ἐκλεκτοῖς μου, ὑμᾶς δὲ ἀνελεῖ Κύριος· τοῖς δὲ δουλεύουσί μοι κληθήσεται ὄνομα καινόν, Њстaвите бо и4мz вaше въ насыщeніе и3збр†ннымъ мои6мъ, вaсъ же и3збіeтъ гDь: раб0тающымъ же мнЁ наречeтсz и4мz н0вое,
16
16
ὃ εὐλογηθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς· εὐλογήσουσι γὰρ τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν, καὶ οἱ ὀμνύοντες ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοῦνται τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν· ἐπιλήσονται γὰρ τὴν θλῖψιν αὐτῶν τὴν πρώτην, καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν. є4же блгcви1тсz на земли2, благословsтъ бо бGа и4стиннаго: и3 кленyщіисz на земли2 клsтисz бyдутъ бGомъ и4стиннымъ, забyдутъ бо печaль свою2 пeрвую, и3 не взhдетъ и5мъ на сeрдце.
17
17
ἔσται γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, καὶ οὐ μὴ μνησθῶσι τῶν προτέρων, οὐδ᾿ οὐ μὴ ἐπέλθῃ αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν, Бyдетъ бо нeбо н0во и3 землS новA, и3 не помzнyтъ прeжнихъ, нижE взhдутъ на сeрдце и4хъ,
18
18
ἀλλ᾿ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἀγαλλίαμα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην. но рaдость и3 весeліе њбрsщутъ на нeй, ћкw сE, ѓзъ творю2 весeліе їеrли1му и3 лю1демъ мои6мъ рaдость.
19
19
ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ λαῷ μου καὶ οὐκέτι μὴ ἀκουσθῇ ἐν αὐτῇ φωνὴ κλαυθμοῦ οὐδὲ φωνὴ κραυγῆς. И# возвеселю1сz њ їеrли1мэ и3 возрaдуюсz њ лю1дехъ мои1хъ, и3 ксемY не ўслhшитсz въ нeмъ глaсъ плaча, ни глaсъ в0плz,
20
20
καὶ οὐ μὴ γένηται ἔτι ἐκεῖ ἄωρος καὶ πρεσβύτης, ὃς οὐκ ἐμπλήσει τὸν χρόνον αὐτοῦ· ἔσται γὰρ ὁ νέος ἑκατὸν ἐτῶν, ὁ δὲ ἀποθνήσκων ἁμαρτωλὸς ἑκατὸν ἐτῶν καὶ ἐπικατάρατος ἔσται. нижE бyдетъ тaмw младeнецъ, ни стaрецъ, и4же не и3сп0лнитъ лётъ свои1хъ: бyдетъ бо ю4ный стA лётъ, ўмирazй же грёшникъ стA лётъ и3 пр0клzтъ бyдетъ.
21
21
καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσι, καὶ καταφυτεύσουσι ἀμπελῶνας καὶ αὐτοὶ φάγονται τὰ γεννήματα αὐτῶν· И# сози1ждутъ д0мы и3 сaми вселsтсz, и3 насадsтъ віногрaды и3 сaми снэдsтъ плоды2 и4хъ.
22
22
καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσουσι καὶ ἄλλοι ἐνοικήσουσι, καὶ οὐ μὴ φυτεύσουσι καὶ ἄλλοι φάγονται· κατὰ γὰρ τὰς ἡμέρας τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἔσονται αἱ ἡμέραι τοῦ λαοῦ μου· τὰ γὰρ ἔργα τῶν πόνων αὐτῶν παλαιώσουσιν. Не сози1ждутъ, да и3нjи вселsтсz, и3 не насадsтъ, да и3нjи снэдsтъ: ћкоже бо днjе дрeва жи1зни, бyдутъ днjе людjй мои1хъ: дэлa бо трудHвъ и4хъ њбетшaютъ.
23
23
οἱ δὲ ἐκλεκτοί μου οὐ κοπιάσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν, ὅτι σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ ἐστι, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν ἔσονται. И#збрaнніи же мои2 не и4мутъ труди1тисz вотщE, нижE породsтъ ч†дъ на проклsтіе, ћкw сёмz блгcвeно є4сть бGомъ, и3 внyцы и4хъ съ ни1ми бyдутъ.
24
24
καὶ ἔσται πρὶν ἢ κεκράξαι αὐτούς, ἐγὼ ὑπακούσομαι αὐτῶν, ἔτι λαλούντων αὐτῶν ἐρῶ· τί ἐστι; И# бyдетъ, прeжде нeже воззвaти и5мъ, ѓзъ ўслhшу и5хъ, є3щE глаг0лющымъ и5мъ, рекY: чт0 є3сть;
25
25
τότε λύκοι καὶ ἄρνες βοσκηθήσονται ἅμα, καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα, ὄφις δὲ γῆν ὡς ἄρτον· οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανοῦνται ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου, λέγει Κύριος. ТогдA в0лцы и3 ѓгнцы и4мутъ пасти1сz вкyпэ, и3 лeвъ ћкw в0лъ снёсть плє1вы, и3 ѕміS зeмлю ћкw хлёбъ: не повредsтъ, нижE погубsтъ на горЁ с™ёй моeй, гlетъ гDь.
Κεφάλαιο 66
Главa …ѕ
1
1
ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; Тaкw гlетъ гDь: нб7о пrт0лъ м0й, землs же подн0жіе ногY моє1ю: кjй д0мъ сози1ждете ми2, и3 к0е мёсто пок0ища моегw2;
2
2
πάντα γὰρ ταῦτα ἐποίησεν ἡ χείρ μου, καὶ ἔστιν ἐμὰ πάντα ταῦτα, λέγει Κύριος· καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ᾿ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου; Вс‰ бо сі‰ сотвори2 рукA моS, и3 сі‰ сyть вс‰ мо‰, гlетъ гDь. И# на кого2 воззрю2, т0кмw на кр0ткаго и3 молчали1ваго и3 трепeщущаго словeсъ мои1хъ;
3
3
ὁ δὲ ἄνομος ὁ θύων μοι μόσχον ὡς ὁ ἀποκτένων κύνα, ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡς αἷμα ὕειον, ὁ διδοὺς λίβανον εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος· καὶ αὐτοὶ ἐξελέξαντο τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἠθέλησε, Беззак0нникъ же жрsй ми2 телцA, ћкw ўбивazй псA: и3 приносsй семідaлъ, ћкw кр0вь свинyю: даsй лівaнъ въ пaмzть, ѓки хyлникъ. И# тjи и3збрaша пути6 сво‰, и3 мeрзwсти и4хъ, ±же душA и4хъ и3зв0ли.
4
4
κἀγὼ ἐκλέξομαι τὰ ἐμπαίγματα αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας ἀνταποδώσω αὐτοῖς· ὅτι ἐκάλεσα αὐτοὺς οὐχ ὑπήκουσάν μου, ἐλάλησα καὶ οὐκ ἤκουσαν, καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἠβουλόμην ἐξελέξαντο. — И# ѓзъ и3зберY поруг†ніz и4хъ и3 грэхи2 и4хъ воздaмъ и5мъ: ћкw звaхъ и5хъ, и3 не послyшаша менE, гlахъ, и3 преслyшаша и3 сотвори1ша ѕл0е предо мн0ю, и3 ±же не хотёхъ, и3збрaша.
5
5
᾿Ακούσατε ρήματα Κυρίου οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ· εἴπατε, ἀδελφοὶ ἡμῶν, τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ βδελυσσομένοις, ἵνα τὸ ὄνομα Κυρίου δοξασθῇ καὶ ὀφθῇ ἐν τῇ εὐφροσύνῃ αὐτῶν, κἀκεῖνοι αἰσχυνθήσονται. Ўслhшите гlг0лъ гDень, трепeщущіи словесE є3гw2: рцhте, брaтіz, ненави1дzщымъ вaсъ и3 гнушaющымсz, да и4мz гDне прослaвитсz и3 kви1тсz во весeліи и4хъ, и3 nни2 посрaмzтсz.
6
6
φωνὴ κραυγῆς ἐκ πόλεως, φωνὴ ἐκ ναοῦ, φωνὴ Κυρίου ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοῖς ἀντικειμένοις. Глaсъ в0плz t грaда, глaсъ t хрaма, глaсъ гDа воздаю1щагw воздаsніе сопроти1вzщымсz.
7
7
πρὶν ἢ τὴν ὠδίνουσαν τεκεῖν, πρὶν ἐλθεῖν τὸν πόνον τῶν ὠδίνων, ἐξέφυγε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν. Прeжде нeже чревоболёти є4й, роди2, прeжде нeже пріити2 трудY чревоболёніz, и3збэжE и3 породи2 мyжескъ п0лъ.
8
8
τίς ἤκουσε τοιοῦτο, καὶ τίς ἑώρακεν οὕτως; ἦ ὤδινε γῆ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ἢ καὶ ἐτέχθη ἔθνος εἰς ἅπαξ; ὅτι ὤδινε καὶ ἔτεκε Σιὼν τὰ παιδία αὐτῆς. Кто2 слhша сицев0е, и3 кто2 ви1дэ си1це; ѓще родилA землS съ болёзнію во є3ди1нъ дeнь; и3ли2 и3 роди1сz kзhкъ вeсь кyпнw, ћкw поболЁ и3 роди2 сіHнъ дёти сво‰;
9
9
ἐγὼ δὲ ἔδωκα τὴν προσδοκίαν ταύτην, καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, εἶπε Κύριος. οὐκ ἰδοὺ ἐγὼ γεννῶσαν καὶ στεῖραν ἐποίησα; εἶπεν ὁ Θεός σου. Ѓзъ же дaхъ чazніе сіE, и3 не помzнyлъ є3си2 менE, речE гDь. Не сe ли, ѓзъ родsщую и3 непл0дную сотвори1хъ; речE бGъ тв0й.
10
10
εὐφράνθητι, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ, Весели1сz, їеrли1ме, и3 торжествyйте въ нeмъ, вси2 лю1бzщіи є3го2 и3 живyщіи въ нeмъ: рaдуйтесz вкyпэ съ ни1мъ рaдостію, вси2 є3ли1цы плaкасте њ нeмъ,
11
11
ἵνα θηλάσητε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεως αὐτῆς, ἵνα ἐκθηλάσαντες τρυφήσητε ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτῆς. да ссeте и3 насhтитесz t сосцA ўтэшeніz є3гw2, да ссaвше насладитeсz t вх0да слaвы є3гw2.
12
12
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω εἰς αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης καὶ ὡς χειμάρρους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν· τὰ παιδία αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονται. Ћкw сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ ўкланsю на нS ѓки рэкY ми1ра, и3 ѓки пот0къ наводнsемый слaву kзhкwвъ: дёти и4хъ на рaмена вз‰ты бyдутъ и3 на колBну ўтёшатсz.
13
13
ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτως κἀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶς, καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ παρακληθήσεσθε. Ћкоже ѓще кого2 мaти ўтэшaетъ, тaкw и3 ѓзъ ўтёшу вы2, и3 во їеrли1мэ ўтёшитесz
14
14
καὶ ὄψεσθε, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία ὑμῶν, καὶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ· καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ Κυρίου τοῖς φοβουμένοις αὐτόν, καὶ ἀπειλήσει τοῖς ἀπειθοῦσιν. — и3 ќзрите, и3 возрaдуетсz сeрдце вaше, и3 кHсти вaшz ћкw травA прозsбнутъ: и3 познaетсz рукA гDнz боsщымсz є3гw2, и3 запрети1тъ непокарsющымсz.
15
15
᾿Ιδοὺ γὰρ Κύριος ὡς πῦρ ἥξει καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν αὐτοῦ καὶ ἀποσκορακισμὸν αὐτοῦ ἐν φλογὶ πυρός. Сe бо, гDь ћкw џгнь пріи1детъ, и3 ћкw бyрz колєсни1цы є3гw2, воздaти ћростію tмщeніе своE и3 прещeніе во плaмени џгненнэ:
16
16
ἐν γὰρ τῷ πυρὶ Κυρίου κριθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν τῇ ρομφαίᾳ αὐτοῦ πᾶσα σάρξ· πολλοὶ τραυματίαι ἔσονται ὑπὸ Κυρίου. nгнeмъ бо гDнимъ суди1тисz бyдетъ всS землS, и3 мечeмъ є3гw2 всsка пл0ть: мн0зи ћзвени бyдутъ t гDа.
17
17
οἱ ἁγνιζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι εἰς τοὺς κήπους καὶ ἐν τοῖς προθύροις ἔσθοντες κρέας ὕειον καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν μῦν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναλωθήσονται, εἶπε Κύριος, Њчищaющіисz и3 њсвzщaющіисz во вертогрaдэхъ и3 въ преддвeріихъ kдyщіи мsсо свин0е и3 мeрзwсти и3 мhшы вкyпэ поги1бнутъ, речE гDь.
18
18
κἀγὼ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὸν λογισμὸν αὐτῶν ἐπίσταμαι. ἔρχομαι συναγαγεῖν πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰς γλώσσας, καὶ ἥξουσι καὶ ὄψονται τὴν δόξαν μου. И# ѓзъ дэлA и4хъ и3 помышлeніе и4хъ вёмъ, и3 грzдY собрaти вс‰ нар0ды и3 kзhки, и3 пріи1дутъ и3 ќзрzтъ слaву мою2:
19
19
καὶ καταλείψω ἐπ᾿ αὐτῶν σημεῖα καὶ ἐξαποστελῶ ἐξ αὐτῶν σεσωσμένους εἰς τὰ ἔθνη, εἰς Θαρσὶς καὶ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ Μοσὸχ καὶ εἰς Θοβὲλ καὶ εἰς τὴν ῾Ελλάδα καὶ εἰς τὰς νήσους τὰς πόρρω, οἳ οὐκ ἀκηκόασί μου τὸ ὄνομα οὐδὲ ἑωράκασί μου τὴν δόξαν, καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δόξαν μου ἐν τοῖς ἔθνεσι. и3 њстaвлю на ни1хъ знaменіе, и3 послю2 t ни1хъ спасeныхъ во kзhки, во fарсjсъ и3 въ фyдъ, и3 въ лyдъ и3 въ мос0хъ, и3 въ fовeль и3 во є3ллaду, и3 во џстровы д†льніz, и5же не слhшаша и4мене моегw2, нижE ви1дэша слaву мою2: и3 возвэстsтъ слaву мою2 во kзhцэхъ,
20
20
καὶ ἄξουσιν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν δῶρον Κυρίῳ μεθ᾿ ἵππων καὶ ἁρμάτων ἐν λαμπήναις ἡμιόνων μετὰ σκιαδίων εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος, ὡς ἂν ἐνέγκαισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν ἐμοὶ μετὰ ψαλμῶν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. и3 приведyтъ брaтію вaшу t всёхъ kзы6къ дaръ гDеви, съ к0ньми и3 колесни1цами и3 съ носи1лами мскHвъ, под8 сёньми во с™hй грaдъ їеrли1мъ, речE гDь, ѓки бы принесли2 сhнове ї}лєвы жє1ртвы сво‰ мнЁ со pалмы6 въ д0мъ гDень:
21
21
καὶ ἀπ᾿ αὐτῶν λήψομαι ἐμοὶ ἱερεῖς καὶ Λευίτας, εἶπε Κύριος. и3 t тёхъ поимY себЁ жерцы2 и3 леvjты, речE гDь.
22
22
ὃν τρόπον γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, ἃ ἐγὼ ποιῶ, μένει ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριος, οὕτω στήσεται τὸ σπέρμα ὑμῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν. Ћкоже бо нeбо н0во и3 землS новA, ±же ѓзъ творю2, пребывaютъ предо мн0ю, гlетъ гDь, тaкw стaнетъ сёмz вaше и3 и4мz вaше:
23
23
καὶ ἔσται μῆνα ἐκ μηνὸς καὶ σάββατον ἐκ σαββάτου ἥξει πᾶσα σάρξ τοῦ προσκυνῆσαι ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος. и3 бyдетъ мцcъ t мцcа, и3 суббHта t суббHты, пріи1детъ всsка пл0ть поклони1тисz предо мн0ю во їеrли1мъ, речE гDь:
24
24
καὶ ἐξελεύσονται καὶ ὄψονται τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί· ὁ γὰρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει, καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται, καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί. и3 и3зhдутъ и3 ќзрzтъ трyпы человёкwвъ преступи1вшихъ мнЁ: чeрвь бо и4хъ не скончaетсz, и3 џгнь и4хъ не ўгaснетъ, и3 бyдутъ въ поз0ръ всsцэй пл0ти.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.