Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΙΕΡΕΜΙΑΣ
Їеремjz
Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΤΟ ρῆμα τοῦ Θεοῦ, ὃ ἐγένετο ἐπὶ ῾Ιερεμίαν τὸν τοῦ Χελκίου ἐκ τῶν ἱερέων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Αναθὼθ ἐν γῇ Βενιαμείν· Сл0во б9іе, є4же бhсть ко їеремjи сhну хелкjеву t свzщє1нникъ, и4же њбитaше во ґнаfHfэ, въ земли2 веніамjновэ,
2
2
ὡς ἐγενήθη λόγος τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσία υἱοῦ ᾿Αμὼς βασιλέως ᾿Ιούδα, ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ· ћкоже бhсть сл0во гDне къ немY, во дни6 їwсjи сhна ґмHса царS їyдина, въ третіенaдесzть лёто цaрства є3гw2,
3
3
καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ Σεδεκία υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα, ἕως τῆς αἰχμαλωσίας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί. и3 бhсть во дни6 їwакjма сhна їwсjи царS їyдина, дaже до первагwнaдесzть лёта седекjи сhна їwсjи царS їyдина, дaже до плэнeніz їеrли1мскагw въ мцcъ пsтый.
4
4
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με· И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz:
5
5
πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε, προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε. прeжде нeже мнЁ создaти тS во чрeвэ, познaхъ тS, и3 прeжде нeже и3зhти тебЁ и3з8 ложeснъ, њс™и1хъ тS, прbр0ка во kзhки постaвихъ тS.
6
6
καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν, ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι. И# рек0хъ: q, сhй вLко гDи, сE, не вёмъ глаг0лати, ћкw џтрокъ ѓзъ є4смь.
7
7
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι, ὅτι πρὸς πάντας, οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε, πορεύσῃ, καὶ κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι, λαλήσεις· И# речE гDь ко мнЁ: не глаг0ли, ћкw џтрокъ ѓзъ є4смь, и4бо ко всBмъ, къ ни6мже послю1 тz, п0йдеши, и3 вс‰, є3ли6ка повелю2 тебЁ, возглаг0леши:
8
8
μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος. не ўб0йсz t лицA и4хъ, ћкw съ тоб0ю ѓзъ є4смь, є4же и3збaвити тS, гlетъ гDь.
9
9
καὶ ἐξέτεινε Κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου· И# прострE гDь рyку свою2 ко мнЁ и3 прикоснyсz ўстHмъ мои6мъ, и3 речE гDь ко мнЁ: сE, дaхъ словесA мо‰ во ўстA тво‰:
10
10
ἰδοὺ καθέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ ἐπὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν. — сE, постaвихъ тS днeсь над8 kзы6ки и3 над8 цaрствы, да и3скорени1ши и3 разори1ши, и3 расточи1ши и3 разруши1ши, и3 пaки сози1ждеши и3 насади1ши.
11
11
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς ῾Ιερεμία; καὶ εἶπε· βακτηρίαν καρυΐνην. И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz: чт0 ты ви1диши, їеремjе; И# рек0хъ: жeзлъ nрёховый (ѓзъ ви1жду).
12
12
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· καλῶς ἑώρακας, διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου τοῦ ποιῆσαι αὐτούς. И# речE гDь ко мнЁ: блaгw ви1дэлъ є3си2, понeже бдёхъ ѓзъ над8 словесы2 мои1ми, є4же сотвори1ти |.
13
13
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐκ δευτέρου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς; καὶ εἶπα· λέβητα ὑποκαιόμενον, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου βορρᾶ. И# бhсть сл0во гDне втори1цею ко мнЁ гlz: чт0 ты ви1диши; И# рек0хъ: кон0бъ поджигaемый (ѓзъ ви1жду) и3 лицE є3гw2 t лицA сёвера.
14
14
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀπὸ προσώπου βορρᾶ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν. И# речE гDь ко мнЁ: t лицA сёвера возгорsтсz ѕл†z на всёхъ њбитaющихъ на земли2,
15
15
διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλῶ πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς ἀπὸ βορρᾶ, λέγει Κύριος, καὶ ἥξουσι καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῶν πυλῶν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα. занE сE, ѓзъ созовY вс‰ ц†рства зємнaz t сёвера, речE гDь: и3 пріи1дутъ и3 постaвzтъ кjйждо прест0лъ св0й въ преддвeріихъ врaтъ їеrли1мскихъ и3 на всёхъ стэнaхъ w4крестъ є3гw2 и3 на всёхъ градёхъ їyдиныхъ:
16
16
καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν, ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν. и3 возгlю къ ни6мъ съ суд0мъ њ всsцэй ѕл0бэ и4хъ, кaкw њстaвиша мS и3 пожр0ша богHмъ чужди6мъ и3 поклони1шасz дэлHмъ рyкъ свои1хъ.
17
17
καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος. Тh же препоsши чрє1сла тво‰, и3 востaни и3 глаг0ли къ ни6мъ вс‰, є3ли6ка заповёдаю тебЁ: не ўб0йсz t лицA и4хъ, нижE ўстраши1сz пред8 ни1ми, ћкw съ тоб0ю є4смь, є4же и3збaвити тS, гlетъ гDь:
18
18
ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν, ὀχυρὸν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ καὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς, сE, положи1хъ тS днeсь ѓки грaдъ твeрдъ и3 въ ст0лпъ желёзный, и3 ѓки стёну мёдzну, крёпку всBмъ царє1мъ ї{динымъ и3 кнzзє1мъ є3гw2, и3 свzщeнникwмъ є3гw2 и3 лю1демъ земли2:
19
19
καὶ πολεμήσουσί σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρός σε, διότι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, εἶπε Κύριος. и3 рaтовати бyдутъ на тS и3 не прем0гутъ тS, понeже съ тоб0ю ѓзъ є4смь, да и3збaвлю тS, речE гDь.
Κεφάλαιο 2
Главa в7
2
2
ΚΑΙ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐμνήσθην ἐλέους νεότητός σου καὶ ἀγάπης τελειώσεώς σου τοῦ ἐξακολουθῆσαί σε τῷ ἁγίῳ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος помzнyхъ ми1лость ю4ности твоеS и3 люб0вь совершeнства [Е#вр.: њбручeніz.] твоегw2, є3гдA послёдовалъ є3си2 въ пустhни ненасёzннэй с™0му ї}леву, гlетъ гDь.
3
3
ἅγιος ᾿Ισραήλ· τῷ Κυρίῳ ἀρχὴ γεννημάτων αὐτοῦ· πάντες οἱ ἔσθοντες αὐτὸν πλημμελήσουσι, κακὰ ἥξει ἐπ’ αὐτούς, φησὶ Κύριος. С™ъ ї}ль гDеви, начaтокъ плодHвъ є3гw2: вси2 поzдaющіи є3го2 согрэшaтъ, ѕл†z пріи1дутъ на ни1хъ, речE гDь.
4
4
ἀκούσατε λόγον Κυρίου, οἶκος ᾿Ιακώβ, καὶ πᾶσα πατριὰ οἴκου ᾿Ισραήλ. Ўслhшите сл0во гDне, д0ме їaкwвль и3 вс‰ племенA д0му ї}лева.
5
5
τάδε λέγει Κύριος· τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα, ὅτι ἀπέστησαν μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν; Сі‰ гlетъ гDь: к0е њбрэт0ша nтцы2 вaши во мнЁ погрэшeніе, ћкw ўдали1шасz t менє2 и3 ходи1ша в8слёдъ сyетныхъ и3 њсуети1шасz,
6
6
καὶ οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος ὁ ἀναγαγὼν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὁ καθοδηγήσας ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀπείρῳ καὶ ἀβάτῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ ἀκάρπῳ, ἐν γῇ, ᾗ οὐ διώδευσεν ἐν αὐτῇ ἀνὴρ οὐθὲν καὶ οὐ κατῴκησεν ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου; и3 не рек0ша: гдё є3сть гDь, и3зведhй нaсъ t земли2 є3гЂпетскіz, преведhй нaсъ по пустhни, по земли2 неwбитaннэй и3 непрох0днэй, по земли2 безв0днэй и3 непл0днэй, по земли2, по нeйже не ходи1лъ мyжъ никогдaже и3 не њбитaлъ человёкъ тaмw;
7
7
καὶ ἤγαγον ὑμᾶς εἰς τὸν Κάρμηλον τοῦ φαγεῖν ὑμᾶς τοὺς καρποὺς αὐτοῦ καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθατε καὶ ἐμιάνατε τὴν γῆν μου καὶ τὴν κληρονομίαν μου ἔθεσθε εἰς βδέλυγμα. И# введ0хъ вaсъ въ зeмлю карми1лъ, да снёсте плоды2 є3гw2 и3 благ†z тогw2: и3 внид0сте, и3 њскверни1ли є3стE зeмлю мою2, и3 достоsніе моE постaвили є3стE въ мeрзость.
8
8
οἱ ἱερεῖς οὐκ εἶπαν· ποῦ ἐστι Κύριος; καὶ οἱ ἀντεχόμενοι τοῦ νόμου οὐκ ἠπίσταντό με, καὶ οἱ ποιμένες ἠσέβουν εἰς ἐμέ, καὶ οἱ προφῆται ἐπροφήτευον τῇ Βάαλ καὶ ὀπίσω ἀνωφελοῦς ἐπορεύθησαν. Свzщeнницы не рек0ша: гдЁ є4сть гDь; и3 держaщіи зак0нъ не вёдэша мS, и3 пaстыріе нечeствоваша на мS, и3 прор0цы прор0чествоваша въ ваaла и3 јдwлwмъ послёдоваша.
9
9
διὰ τοῦτο ἔτι κριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς λέγει Κύριος, καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν ὑμῶν κριθήσομαι. Сегw2 рaди є3щE суд0мъ прётисz и4мамъ съ вaми, речE гDь, и3 съ сы6ны вaшими препрю1сz.
10
10
διότι διέλθετε εἰς νήσους Χεττιεὶμ καὶ ἴδετε, καὶ εἰς Κηδὰρ ἀποστείλατε καὶ νοήσατε σφόδρα, καὶ ἴδετε εἰ γέγονε τοιαῦτα. Тогw2 рaди пріиди1те во џстровы хеттjмъ и3 ви1дите, и3 въ кидaръ посли1те и3 разсмотри1те прилёжнw и3 ви1дите, ѓще сотворє1на бhша такwвaz;
11
11
εἰ ἀλλάξωνται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν· καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί. ὁ δὲ λαός μου ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσονται. ѓще премэни1ша kзhцы б0ги сво‰, и3 тjи не сyть б0зи; лю1діе же мои2 премэни1ша слaву свою2 на то2, t негHже не ўп0льзуютсz.
12
12
ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος. Ўжасeсz нб7о њ сeмъ и3 вострепетA попремн0гу ѕэлw2, гlетъ гDь.
13
13
ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου· ἐμὲ ἐγκατέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωῆς, καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους, οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν. Двa бо ѕл† сотвори1ша лю1діе мои2: менE њстaвиша и3ст0чника воды2 жи1вы, и3 и3скопaша себЁ кладенцы2 сокрушє1ныz, и5же не возм0гутъ воды2 содержaти.
14
14
Μὴ δοῦλός ἐστιν ᾿Ισραὴλ ἢ οἰκογενής ἐστι; διατί εἰς προνομὴν ἐγένετο; Е#дA рaбъ є4сть ї}ль, и3ли2 домочaдецъ є4сть; вскyю бhсть въ плэнeніе;
15
15
ἐπ’ αὐτὸν ὠρύοντο λέοντες καὶ ἔδωκαν τὴν φωνὴν αὐτῶν, οἳ ἔταξαν τὴν γῆν αὐτοῦ εἰς ἔρημον, καὶ αἱ πόλεις αὐτοῦ κατεσκάφησαν παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι. На него2 рыкaша льв0ве и3 и3здaша глaсъ св0й, и5же постaвиша зeмлю є3гw2 въ пустhню, и3 грaды є3гw2 сожжeни сyть, є4же не њбитaти въ ни1хъ.
16
16
καὶ υἱοὶ Μέμφεως καὶ Τάφνας ἔγνωσάν σε καὶ κατέπαιζόν σου. И# сhнове мемфjса и3 тафны2 познaша тS и3 поругaшасz тебЁ.
17
17
οὐχὶ ταῦτα ἐποίησέ σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ; λέγει Κύριος ὁ Θεός σου. Не сі‰ ли сотвори2 тебЁ то2, ћкw њстaвилъ є3си2 менE; гlетъ гDь бGъ тв0й.
18
18
καὶ νῦν τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ Αἰγύπτου τοῦ πιεῖν ὕδωρ Γηῶν; καὶ τί σοι καὶ τῇ ὁδῷ ᾿Ασσυρίων τοῦ πιεῖν ὕδωρ ποταμῶν; И# нн7э что2 тебЁ и3 пути6 є3гЂпетскому, є4же пи1ти в0ду геHнскую [Е#вр.: мyтну.], и3 что2 тебЁ и3 пути6 ґссmрjйскому, да піeши в0ду рёчную;
19
19
παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε· καὶ γνῶθι καὶ ἰδέ, ὅτι πικρόν σοι τὸ καταλιπεῖν σε ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου· καὶ οὐκ εὐδόκησα ἐπὶ σοί, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου. Накaжетъ тS tступлeніе твоE, и3 ѕл0ба твоS њбличи1тъ тS: и3 ўвёждь и3 ви1ждь, ћкw ѕло2 и3 г0рько ти2 є4сть, є4же њстaвити мS, гlетъ гDь бGъ тв0й: и3 не бlговоли1хъ њ тебЁ, гlетъ гDь бGъ тв0й.
20
20
ὅτι ἀπ’ αἰῶνος συνέτριψας τὸν ζυγόν σου, διέσπασας τοὺς δεσμούς σου καὶ εἶπας· οὐ δουλεύσω σοι, ἀλλὰ πορεύσομαι ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου κατασκίου, ἐκεῖ διαχυθήσομαι ἐν τῇ πορνείᾳ μου. Понeже t вёка сокруши1лъ є3си2 и4го твоE и3 растерзaлъ є3си2 ќзы тво‰ и3 рeклъ є3си2: не и4мамъ тебЁ служи1ти, но пойдY на всsкій х0лмъ выс0кій и3 под8 всsкимъ дрeвомъ ли1ственнымъ тaмw разлію1сz въ блудЁ моeмъ.
21
21
ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμπελον καρποφόρον πᾶσαν ἀληθινήν· πῶς ἐστράφης εἰς πικρίαν, ἡ ἄμπελος ἡ ἀλλοτρία; Ѓзъ же насади1хъ тS віногрaдъ плодон0сенъ, вeсь и4стиненъ: кaкw преврати1лсz є3си2 въ г0ресть, віногрaдъ чуждjй;
22
22
ἐὰν ἀποπλύνῃ ἐν νίτρῳ καὶ πληθύνῃς σεαυτῇ πόαν, κεκηλίδωσαι ἐν ταῖς ἀδικίαις σου ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος. Ѓще ўмhешисz нjтромъ и3 ўмн0жиши себЁ травы2 борjfовы, пор0ченъ є3си2 во беззак0ніихъ твои1хъ предо мн0ю, речE гDь бGъ.
23
23
πῶς ἐρεῖς· οὐκ ἐμιάνθην καὶ ὀπίσω τῆς Βάαλ οὐκ ἐπορεύθην; ἰδὲ τὰς ὁδούς σου ἐν τῷ πολυανδρίῳ καὶ γνῶθι τί ἐποίησας. ὀψὲ φωνὴ αὐτῆς ὠλόλυξε, Кaкw речeши: не њскверни1хсz и3 в8слёдъ ваaла не ходи1хъ; ви1ждь пути6 тво‰ на мёстэ многогр0бищнэмъ и3 ўвёждь, что2 сотвори1лъ є3си2. Въ вeчеръ глaсъ є3гw2 рыдaше,
24
24
τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐπλάτυνεν ἐφ’ ὕδατα ἐρήμου, ἐν ἐπιθυμίαις ψυχῆς αὐτῆς ἐπνευματοφορεῖτο, παρεδόθη· τίς ἐπιστρέψει αὐτήν; πάντες οἱ ζητοῦντες αὐτὴν οὐ κοπιάσουσιν, ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτῆς εὑρήσουσιν αὐτήν. пути6 сво‰ разшири2 на в0ды пусты6нныz, въ п0хотехъ души2 своеS вётромъ ношaшесz, прeданъ бhсть, кто2 њбрати1тъ є3го2; вси2 и4щущіи є3гw2 не ўтрудsтсz, во смирeніи є3гw2 њбрsщутъ є3го2.
25
25
ἀπόστρεψον τὸν πόδα σου ἀπὸ ὁδοῦ τραχείας καὶ τὸν φάρυγγά σου ἀπὸ δίψους. ἡ δὲ εἶπεν· ἀνδριοῦμαι· ὅτι ἠγαπήκει ἀλλοτρίους καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἐπορεύετο. Tврати2 н0гу твою2 t пути2 стр0потна и3 гортaнь тв0й t жaжди. И# речE: возмужaюсz, ћкw возлюби2 чужди1хъ и3 в8слёдъ и4хъ хождaше.
26
26
ὡς αἰσχύνη κλέπτου ὅταν ἁλῷ, οὕτως αἰσχυνθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν. Ћкоже стhдъ тaтю, є3гдA ћтъ бyдетъ, тaкw постыдsтсz сhнове ї}лєвы, тjи и3 цaріе и4хъ, и3 нач†лницы и4хъ и3 свzщeнницы и4хъ и3 прор0цы и4хъ.
27
27
τῷ ξύλῳ εἶπαν, ὅτι πατήρ μου εἶ σύ, καὶ τῷ λίθῳ· σὺ ἐγέννησάς με, καὶ ἔστρεψαν ἐπ’ ἐμὲ νῶτα καὶ οὐ πρόσωπα αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν ἐροῦσιν· ἀνάστα καὶ σῶσον ἡμᾶς. Дрeву рек0ша: ћкw nтeцъ м0й є3си2 ты2: и3 кaмени: тh мz роди1лъ є3си2: и3 њбрати1ша ко мнЁ хребты2, ґ не ли1ца сво‰: и3 во врeмz њѕлоблeніz своегw2 рекyтъ: востaни и3 и3збaви нaсъ.
28
28
καὶ ποῦ εἰσιν οἱ θεοί σου, οὓς ἐποίησας σεαυτῷ; εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσί σε ἐν καιρῷ τῆς κακώσεώς σου; ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν διόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἔθυον τῇ Βάαλ. И# гдЁ сyть б0зи твои2, ±же сотвори1лъ є3си2 тебЁ; да востaнутъ и3 и3збaвzтъ тS во врeмz њѕлоблeніz твоегw2: по числy бо градHвъ твои1хъ бhша б0зи твои2, їyдо, и3 по числY путjй їеrли1мскихъ жрsху ваaлу.
29
29
ἱνατί λαλεῖτε πρός με; πάντες ὑμεῖς ἠσεβήσατε καὶ πάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος. Вскyю глаг0лете ко мнЁ; вси2 вы2 нечeствовасте и3 вси2 вы2 беззак0нновасте ко мнЁ, гlетъ гDь.
30
30
μάτην ἐπάταξα τὰ τέκνα ὑμῶν, παιδείαν οὐκ ἐδέξασθε· μάχαιρα κατέφαγε τοὺς προφήτας ὑμῶν ὡς λέων ὀλοθρεύων, καὶ οὐκ ἐφοβήθητε. Всyе порази1хъ ч†да в†ша, наказaніz не пріsсте, мeчь поzдE прор0ки вaшz, ѓки лeвъ погублszй, и3 не ўбоsстесz.
31
31
ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· μὴ ἔρημος ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ ἢ γῆ κεχερσωμένη; διατί εἶπεν ὁ λαός μου· οὐ κυριευθησόμεθα καὶ οὐχ ἥξομεν πρός σε ἔτι; Слhшите сл0во гDне, тaкw гlетъ гDь: є3дA пустhнz бhхъ ї}лю, и3ли2 землS непл0дна; вскyю рёша лю1діе мои2: њбладaеми не бyдемъ и3 пот0мъ не пріи1демъ къ тебЁ;
32
32
μὴ ἐπιλήσεται νύμφη τὸν κόσμον αὐτῆς καὶ παρθένος τὴν στηθοδεσμίδα αὐτῆς; ὁ δὲ λαός μου ἐπελάθετό μου ἡμέρας, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός. Е#дA забyдетъ невёста красотY свою2, и3 дёва мwни1ста пeрсій свои1хъ; лю1діе же мои2 забhша менE дни6 безчи1слєнны.
33
33
τί ἔτι καλὸν ἐπιτηδεύσεις ἐν ταῖς ὁδοῖς σου τοῦ ζητῆσαι ἀγάπησιν; οὐχ οὕτως· ἀλλὰ καὶ σὺ ἐπονηρεύσω τοῦ μιᾶναι τὰς ὁδούς σου. Что2 є3щE добро2 ўхи1триши на путeхъ твои1хъ, є4же взыскaти любвE; Не тaкw: но и3 ты2 лукaвновала є3си2, є4же њскверни1ти пути6 тво‰,
34
34
καὶ ἐν ταῖς χερσί σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχῶν ἀθώων· οὐκ ἐν διορύγμασιν εὗρον αὐτούς, ἀλλ’ ἐπὶ πάσῃ δρυΐ. и3 въ рукaхъ твои1хъ њбрётесz кр0вь дyшъ (ўб0гихъ) непови1нныхъ: не въ р0вэхъ њбрэт0хъ и5хъ, но во всsцэй дубрaвэ.
35
35
καὶ εἶπας· ἀθῷός εἰμι, ἀλλὰ ἀποστραφήτω ὁ θυμὸς αὐτοῦ ἀπ’ ἐμοῦ. ἰδοὺ ἐγὼ κρίνομαι πρὸς σὲ ἐν τῷ λέγειν σε· οὐχ ἥμαρτον. И# реклA є3си2: непови1нна є4смь, но да tврати1тсz ћрость твоS t менє2. СE, ѓзъ суждyсz съ тоб0ю, внегдA рещи2 тебЁ: не согрэши1хъ:
36
36
τί κατεφρόνησας σφόδρα τοῦ δευτερῶσαι τὰς ὁδούς σου; καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καταισχυνθήσῃ, καθὼς κατῃσχύνθης ἀπὸ ᾿Ασσούρ. понeже презрёла є3си2 ѕэлw2, є4же повтори1ти пути6 тво‰: и3 t є3гЂпта постыди1шисz, ћкоже постыдёна є3си2 t ґссyра:
37
37
ὅτι καὶ ἐντεῦθεν ἐξελεύσῃ, καὶ αἱ χεῖρές σου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου· ὅτι ἀπώσατο Κύριος τὴν ἐλπίδα σου, καὶ οὐκ εὐοδωθήσῃ ἐν αὐτῇ. ћкw и3 tтyду и3зhдеши, и3 рyцэ твои2 на главЁ твоeй: ћкw tри1ну гDь надёzніе твоE, и3 не благопоспэши1тсz тебЁ въ нeмъ.
Κεφάλαιο 3
Главa G
1
1
ΕΑΝ ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ γένηται ἀνδρί ἑτέρῳ, μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι; οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη; καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσι πολλοῖς· καὶ ἀνέκαμπτες πρός με; λέγει Κύριος. Ѓще tпyститъ мyжъ женY свою2, и3 tи1детъ t негw2 и3 бyдетъ мyжу и3н0му, є3дA возвращaющисz возврати1тсz къ немY пaки; є3дA непор0чна бyдетъ и3 неwсквернeна женA тA; Тh же соблуди1ла є3си2 съ пaстырьми мн0гими, и3 возвращaласz є3си2 [Е#вр.: nбaче њбрати1сz.] ко мнЁ, гlетъ гDь.
2
2
ἆρον τοὺς ὀφθαλμούς σου εἰς εὐθεῖαν καὶ ἰδέ· πῶς οὐχὶ ἐξεφύρθης; ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐτοῖς ὡσεὶ κορώνη ἐρημουμένη καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου. Воздви1гни џчи твои2 на правотY и3 ви1ждь, гдЁ не смэси1ласz є3си2; На путeхъ сидёла є3си2 ѓки врaна њс0бzщаzсz и3 њскверни1ла є3си2 зeмлю въ любодэsніихъ и3 въ лукaвствэхъ твои1хъ,
3
3
καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σεαυτῇ· ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι, ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας. и3 и3мёла є3си2 пaстырей мн0гихъ въ претыкaніе себЁ [Е#вр.: сеS рaди вины2 ўдє1ржаны сyть к†пли дождє1вныz, и3 д0ждь вечeрній не бhсть.]: лицE жены2 блудни1цы бhсть тебЁ, не хотёла є3си2 постыдётисz ко всBмъ.
4
4
οὐχ ὡς οἶκόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου; Не ѓки ли д0момъ менE нареклA є3си2 и3 nц7eмъ и3 вождeмъ дёвства твоегw2;
5
5
μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ φυλαχθήσεται εἰς νῖκος; ἰδοὺ ἐλάλησας καὶ ἐποίησας τὰ πονηρὰ ταῦτα καὶ ἠδυνάσθης. є3дA пребyдетъ во вёкъ, и3ли2 сохрани1тсz въ побёду; Сі‰ глаг0лала є3си2, и3 сотвори1ла є3си2 ѕл†z, и3 возмоглA є3си2.
6
6
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσίου τοῦ βασιλέως· εἶδες ἃ ἐποίησέ μοι ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐπορεύθησαν ἐπὶ πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, καὶ ἐπόρνευσαν ἐκεῖ. И# речE гDь ко мнЁ во дни6 їwсjи царS: ви1дэлъ ли є3си2, ±же сотвори1 ми д0мъ ї}левъ; поид0ша на всsку г0ру выс0ку и3 под8 всsко дрeво ли1ствzно и3 соблуди1ша тaмw.
7
7
καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα· πρός με ἀνάστρεψον, καὶ οὐκ ἀνέστρεψε· καὶ εἶδε τὴν ἀσυνθεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα. И# рек0хъ по внегдA прелюбодёйствовати є3мY во всёхъ си1хъ: ко мнЁ њбрати1сz. И# не њбрати1сz. И# ви1дэ преступлeніе є3гw2 престyпница їудeа сестрA є3гw2.
8
8
καὶ εἶδον διότι περὶ πάντων ὧν κατελήφθη, ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ κατοικία ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξαπέστειλα αὐτὴν καὶ ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς· καὶ οὐκ ἐφοβήθη ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή. И# ви1дэхъ, ћкw t всёхъ (и3з8wбличeнъ є4сть), въ ни1хже ћтъ бhсть, въ ни1хже любодёйствова д0мъ ї}левъ: сегw2 рaди tпусти1хъ и5 и3 дaхъ є3мY кни1гу распyстную въ рyцэ є3гw2. Nбaче не ўбоsсz престyпница їудeа (сестрA є3гw2), но и4де и3 соблуди1ла є4сть и3 тA:
9
9
καὶ ἐγένετο εἰς οὐθὲν ἡ πορνεία αὐτῆς, καὶ ἐμοίχευσε τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον. и3 бhсть ни во что2 блyдъ є3S, и3 њскверни2 зeмлю, и3 соблуди1ла є4сть съ кaменемъ и3 со дрeвомъ.
10
10
καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη πρός με ἡ ἀσύνθετος ᾿Ιούδα ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ ψεύδει. И# во всёхъ си1хъ не њбрати1сz ко мнЁ престyпница сестрA є3S їудeа t всегw2 сeрдца своегw2, но во лжи2, речE гDь.
11
11
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἐδικαίωσε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς ἀσυνθέτου ᾿Ιούδα. И# речE гDь ко мнЁ: њправдA дyшу свою2 tстyпница ї}ль, пaче престyпницы їудeи:
12
12
πορεύου καὶ ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους πρὸς βορρᾶν καὶ ἐρεῖς· ἐπιστράφηθι πρός με, ἡ κατοικία τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα. и3ди2, и3 прочти2 словесA т† къ сёверу, и3 речeши: њбрати1сz ко мнЁ, д0ме ї}левъ, речE гDь: и3 не ўтверждY лицA моегw2 на вaсъ, ћкw млcтивъ ѓзъ є4смь, речE гDь, и3 не прогнёваюсz на вы2 во вёки.
13
13
πλήν, γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας, λέγει Κύριος. Nбaче вёждь беззак0ніе твоE, ћкw въ гDа бGа твоего2 преступи1ла є3си2, и3 расточи1ла є3си2 пути6 тво‰ чужди6мъ под8 всsкимъ дрeвомъ ли1ствzнымъ, глaса же моегw2 не послyшала є3си2, речE гDь.
14
14
ἐπιστράφητε, υἱοὶ ἀφεστηκότες, λέγει Κύριος, διότι ἐγὼ κατακυριεύσω ὑμῶν καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ πατριᾶς καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιὼν Њбрати1тесz, сhнове tступи1вшіи, гlетъ гDь: ћкw ѓзъ воз8wбладaю вaми и3 поимy вы є3ди1наго t грaда и3 двyхъ t плeмене, и3 введY вaсъ въ сіHнъ
15
15
καὶ δώσω ὑμῖν ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου, καὶ ποιμανοῦσιν ὑμᾶς ποιμαίνοντες μετ’ ἐπιστήμης. и3 дaмъ вaмъ п†стыри по с®цу моемY, и3 ўпасyтъ вaсъ рaзумомъ и3 ўчeніемъ.
16
16
καὶ ἔσται ἐὰν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· κιβωτὸς διαθήκης ἁγίου ᾿Ισραήλ, οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ καρδίαν, οὐκ ὀνομασθήσεται οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι. И# бyдетъ, є3гдA ўмн0житесz и3 возрастeте на земли2, гlетъ гDь, во дни6 w4ны не рекyтъ ктомY: ківHтъ завёта с™aгw ї}лева: не взhдетъ на сeрдце, ни воспомzнeтсz, нижE посэти1тсz, нижE сотвори1тсz ктомY.
17
17
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καλέσουσι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ Θρόνον Κυρίου, καὶ συναχθήσονται πάντα τὰ ἔθνη εἰς αὐτὴν καὶ οὐ πορεύσονται ἔτι ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς πονηρᾶς. Во дни6 w4ны нарекyтъ їеrли1ма пrт0лъ гDень, и3 соберyтсz къ немY вси2 kзhцы во и4мz гDне во їеrли1мъ, и3 не п0йдутъ ктомY в8слёдъ похотeй сeрдца своегw2 ѕлёйшагw.
18
18
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συνελεύσονται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἥξουσιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν ἐπὶ τὴν γῆν, ἣν κατεκληρονόμησα τοὺς πατέρας αὐτῶν. Во днeхъ тёхъ пріи1детъ д0мъ їyдинъ ко д0му ї}леву, и3 п0йдутъ вкyпэ t земли2 сёверныz и3 t всёхъ стрaнъ къ земли2, ю4же дaхъ въ наслёдіе nтцє1мъ и4хъ.
19
19
καὶ ἐγὼ εἶπα· γένοιτο, Κύριε· ὅτι τάξω σε εἰς τέκνα καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτήν, κληρονομίαν Θεοῦ παντοκράτορος ἐθνῶν. καὶ εἶπα· πατέρα καλέσετέ με καὶ ἀπ’ ἐμοῦ οὐκ ἀποστραφήσεσθε. Ѓзъ же рёхъ: да бyдетъ, гDи, ћкw положy тz въ ч†да и3 дaмъ тебЁ зeмлю и3збрaнную, достоsніе бGа вседержи1телz kзhкwвъ: и3 рек0хъ: nц7eмъ наречeте мS и3 t менє2 не tвратитeсz.
20
20
πλὴν ὡς ἀθετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ, οὕτως ἠθέτησεν εἰς ἐμὲ ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. Nбaче ћкоже tвергaетсz женA сожи1телz своегw2, тaкw tвeржесz t менє2 д0мъ ї}левъ, речE гDь.
21
21
φωνὴ ἐκ χειλέων ἠκούσθη κλαυθμοῦ καὶ δεήσεως υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠδίκησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, ἐπελάθοντο Θεοῦ ἁγίου αὐτῶν. Глaсъ и3з8 ўстeнъ слhшанъ бhсть плaча и3 молeніz сынHвъ ї}левыхъ, ћкw беззак0нноваша въ путeхъ свои1хъ, забhша гDа бGа с™aго своего2.
22
22
ἐπιστράφητε, υἱοί, ἐπιστρέφοντες, καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν. ἰδοὺ δοῦλοι ἡμεῖς ἐσόμεθά σοι, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶ. Возврати1тесz, сhнове возвращaющіисz, и3 и3сцэлю2 сокрушє1ніz в†ша. СE, раби2 мы2 бyдемъ тебЁ, тh бо є3си2 гDь бGъ нaшъ.
23
23
ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ βουνοὶ καὶ ἡ δύναμις τῶν ὀρέων, πλὴν διὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἡ σωτηρία τοῦ ᾿Ισραήλ. И$стиннw лжи1ви бhша х0лми и3 мн0жество г0ръ, т0кмw гDемъ бGомъ нaшимъ спcніе ї}лево.
24
24
ἡ δὲ αἰσχύνη κατηνάλωσε τοὺς μόχθους τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν, τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς μόσχους αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν. Стyдъ же поzдE труды2 nтє1цъ нaшихъ, t ю4ности нaшеz, џвцы и4хъ и3 телцы2 и4хъ, и3 сhны и4хъ и3 дщє1ри и4хъ.
25
25
ἐκοιμήθημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν, καὶ ἐπεκάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν, διότι ἔναντι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμάρτομεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐχ ὑπηκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ўснyхомъ въ постыдёніи нaшемъ, и3 покры2 нaсъ безчeстіе нaше, ћкw гDу бGу нaшему согрэши1хомъ, мы2 и3 nтцы2 нaши, t ю4ности нaшеz дaже до сегw2 днE, и3 не послyшахомъ глaса гDа бGа нaшегw.
Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
ΕΑΝ ἐπιστραφῇ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, πρός με ἐπιστραφήσεται· καὶ ἐὰν περιέλῃ τὰ βδελύγματα αὐτοῦ ἐκ στόματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου εὐλαβηθῇ Ѓще њбрати1шисz, ї}лю, гlетъ гDь, ко мнЁ њбрати1сz: и3 ѓще tи1меши мeрзwсти тво‰ t ќстъ твои1хъ, и3 t лицA моегw2 ўбои1шисz,
2
2
καὶ ὀμόσῃ· ζῇ Κύριος μετὰ ἀληθείας ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ εὐλογήσουσιν ἐν αὐτῷ ἔθνη καὶ ἐν αὐτῷ αἰνέσουσι τῷ Θεῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. и3 кленeшисz, живeтъ гDь, во и4стинэ и3 въ судЁ и3 въ прaвдэ, и3 благословsтъ въ нeмъ kзhцы и3 въ нeмъ восхвaлzтъ бGа во їеrли1мэ.
3
3
ὅτι τάδε λέγει Κύριος τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα καὶ μὴ σπείρητε ἐπ’ ἀκάνθαις. Сі‰ бо гlетъ гDь мужє1мъ ї{динымъ и3 њбитaтелємъ їеrли6млимъ: понови1те себЁ полS и3 не сёйте на тeрніи:
4
4
περιτμήθητε τῷ Θεῷ ὑμῶν καὶ περιτέμνεσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἐξέλθῃ ὡς πῦρ ὁ θυμός μου καὶ ἐκκαυθήσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων ἀπὸ προσώπου πονηρίας ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν. — њбрёжитесz бGу вaшему и3 њбрёжите жестосeрдіе вaше, мyжіе ї{дины и3 њбитaющіи во їеrли1мэ, да не и3зhдетъ ћкw џгнь ћрость моS, и3 возгори1тсz, и3 не бyдетъ ўгашazй, рaди лукaвства начинaній вaшихъ.
5
5
᾿Αναγγείλατε ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν ῾Ιερουσαλήμ· εἴπατε· σημάνατε ἐπὶ τῆς γῆς σάλπιγγι καὶ κεκράξατε μέγα· εἴπατε· συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις. Возвэсти1те во їудeи, и3 да ўслhшитсz во їеrли1мэ: глаг0лите, восп0йте труб0ю на земли2, возопjйте ѕэлw2 и3 рцhте: собери1тесz, и3 вни1демъ во грaды твє1рды.
6
6
ἀναλαβόντες φεύγετε εἰς Σιών· σπεύσατε, μὴ στῆτε, ὅτι κακὰ ἐγὼ ἐπάγω ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριβὴν μεγάλην. Воздви1гше (знaменіе) бэжи1те въ сіHнъ, потщи1тесz, не ст0йте, ћкw ѕл†z ѓзъ навождY t сёвера и3 сотрeніе вели1ко.
7
7
ἀνέβη λέων ἐκ τῆς μάνδρας αὐτοῦ, ἐξολοθρεύων ἔθνη ἐξῆρε καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ τοῦ θεῖναι τὴν γῆν εἰς ἐρήμωσιν, καὶ αἱ πόλεις καθαιρεθήσονται παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτάς. Взhде лeвъ t л0жа своегw2, и3 погублszй kзhки воздви1жесz и3 и3зhде t мёста своегw2, да положи1тъ зeмлю твою2 въ пустhню, и3 грaди твои2 разорsтсz, њстaвшіи без8 њбитaтелей.
8
8
ἐπὶ τούτοις περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε καὶ ἀλαλάξατε, διότι οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς Κυρίου ἀφ’ ὑμῶν. Њ си1хъ препоsшитесz во врє1тища и3 плaчите и3 рыдaйте, ћкw не tврати1сz гнёвъ ћрости гDни t вaсъ.
9
9
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἀπολεῖται ἡ καρδία τοῦ βασιλέως καὶ ἡ καρδία τῶν ἀρχόντων, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐκστήσονται, καὶ οἱ προφῆται θαυμάσονται. И# бyдетъ въ дeнь т0й, гlетъ гDь, поги1бнетъ сeрдце царeво и3 сeрдце начaлникwвъ, и3 свzщeнницы ўжaснутсz, и3 прор0цы ўдивsтсz.
10
10
καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἄρα γε ἀπατῶν ἠπάτησας τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἰδοὺ ἥψατο ἡ μάχαιρα ἕως τῆς ψυχῆς αὐτῶν. И# рек0хъ: q, вLко гDи, є3дA њбольсти1лъ є3си2 лю1ди сі‰ и3 їеrли1ма, рекjй: ми1ръ бyдетъ вaмъ; и3 сE, пр0йде мeчь дaже до души2 и4хъ.
11
11
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐροῦσι τῷ λαῷ τούτῳ καὶ τῇ ῾Ιερουσαλήμ· πνεῦμα πλανήσεως ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὁδὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου οὐκ εἰς καθαρὸν οὐδ’ εἰς ἅγιον. Во врeмz џно речeтсz лю1демъ си6мъ и3 їеrли1му: дyхъ заблуждeніz въ пустhни, пyть дщeре людjй мои1хъ, не ко њчищeнію, нижE во с™0е:
12
12
πνεῦμα πληρώσεως ἥξει μοι· νῦν δὲ ἐγὼ λαλῶ κρίματά μου πρὸς αὐτούς. дyхъ и3сполнeніz t си1хъ пріи1детъ мнЁ, и3 нн7э ѓзъ возгlю суды2 мо‰ къ ни6мъ.
13
13
ἰδοὺ ὡς νεφέλη ἀναβήσεται καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ, κουφότεροι ἀετῶν οἱ ἵπποι αὐτοῦ· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι ταλαιπωροῦμεν. СE, ћкw w4блакъ взhдетъ, и3 ћкw ви1хрь колєсни1цы є3гw2, быстрёе nрлHвъ к0ни є3гw2: г0ре нaмъ, ћкw бёдствуемъ.
14
14
ἀπόπλυνε ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἵνα σωθῇς· ἕως πότε ὑπάρχουσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου; Њмhй t лукaвства сeрдце твоE, їеrли1ме, да спасeшисz: док0лэ бyдутъ въ тебЁ помышлє1ніz бёдъ твои1хъ;
15
15
διότι φωνὴ ἀγγέλλοντος ἐκ Δὰν ἥξει, καὶ ἀκουσθήσεται πόνος ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ. Глaсъ бо возвэщaющагw t дaна пріи1детъ, и3 слы6шана бyдетъ болёзнь t горы2 є3фрeмли.
16
16
ἀναμνήσατε ἔθνη, ἰδοὺ ἥκασιν· ἀναγγείλατε ἐν ῾Ιερουσαλήμ, συντροφαὶ ἔρχονται ἐκ γῆς μακρόθεν καὶ ἔδωκαν ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα φωνὴν αὐτῶν. Рцhте kзhкwмъ: сE, пріид0ша: возвэсти1те во їеrли1мэ: полцы2 и4дутъ t земли2 дaльніz и3 дaша на грaды ї{дины глaсъ св0й,
17
17
ὡς φυλάσσοντες ἀγρὸν ἐγένοντο ἐπ’ αὐτὴν κύκλῳ, ὅτι ἐμοῦ ἠμέλησας, λέγει Κύριος. ѓки стрaжы сeлніи бhша над8 ни1мъ w4крестъ: ћкw пренебрeглъ мS є3си2, гlетъ гDь.
18
18
αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ κακία σου, ὅτι πικρά, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς καρδίας σου. Пути6 тво‰ и3 начин†ніz тво‰ сотвори1ша тебЁ сі‰: сіE лукaвство твоE, понeже г0рько, ћкw прикоснyсz сeрдцу твоемY.
19
19
τὴν κοιλίαν μου, τὴν κοιλίαν μου ἀλγῶ, καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μου· μαιμάσσει ἡ ψυχή μου, σπαράσσεται ἡ καρδία μου, οὐ σιωπήσομαι, ὅτι φωνὴν σάλπιγγος ἤκουσεν ἡ ψυχή μου, κραυγὴν πολέμου. Чрeво моE, чрeво моE боли1тъ мнЁ, и3 ч{вства сeрдца моегw2, смущaетсz душA моS, терзaетсz сeрдце моE: не ўмолчY, ћкw глaсъ трубы2 ўслhшала душA моS, в0пль рaти и3 бэды2:
20
20
καὶ ταλαιπωρίαν συντριμμὸν ἐπικαλεῖται, ὅτι τεταλαιπώρηκε πᾶσα ἡ γῆ· ἄφνω τεταλαιπώρηκεν ἡ σκηνή, διεσπάσθησαν αἱ δέρρεις μου. сотрeніе (на сотрeніе) призывaетсz, понeже њпустёла всS землS, внезaпу њпустЁ жили1ще моE, расторг0шасz к0жы мо‰.
21
21
ἕως πότε ὄψομαι φεύγοντας ἀκούων φωνὴν σαλπίγγων; Док0лэ зрёти и4мамъ бэжaщихъ, слhшащь глaсы тр{бныz;
22
22
διότι οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ μου ἐμὲ οὐκ ᾔδεισαν, υἱοὶ ἄφρονές εἰσι καὶ οὐ συνετοί· σοφοί εἰσι τοῦ κακοποιῆσαι, τὸ δὲ καλῶς ποιῆσαι οὐκ ἐπέγνωσαν. Понeже вождeве людjй мои1хъ менE не познaша: сhнове бyіи сyть и3 безyмни, мyдри сyть, є4же твори1ти ѕл†z, блaго же твори1ти не познaша.
23
23
ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ οὐθέν, καὶ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οὐκ ἦν τὰ φῶτα αὐτοῦ· Воззрёхъ на зeмлю, и3 сE, ничт0же, и3 на нeбо, и3 не бЁ свёта є3гw2.
24
24
εἶδον τὰ ὄρη, καὶ ἦν τρέμοντα, καὶ πάντας τοὺς βουνοὺς ταρασσομένους· Ви1дэхъ г0ры, и3 трепетaху, и3 вси2 х0лми возмути1шасz.
25
25
ἐπέβλεψα, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ἄνθρωπος, καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἐπτοεῖτο· Воззрёхъ, и3 сE, не бЁ человёка, и3 вс‰ пти6цы небє1сныz ўжасaхусz.
26
26
εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁ Κάρμηλος ἔρημος, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις ἐμπεπυρισμέναι πυρὶ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, καὶ ἀπὸ προσώπου ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ ἠφανίσθησαν. Ви1дэхъ, и3 сE, карми1лъ пyстъ, и3 вси2 грaди сожжeни nгнeмъ t лицA гDнz, и3 t лицA гнёва ћрости є3гw2 погиб0ша.
27
27
τάδε λέγει Κύριος· ἔρημος ἔσται πᾶσα ἡ γῆ, συντέλειαν δὲ οὐ μὴ ποιήσω. Сі‰ гlетъ гDь: пустA бyдетъ всS землS, скончaніz же не сотворю2.
28
28
ἐπὶ τούτοις πενθείτω ἡ γῆ, καὶ συσκοτασάτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, διότι ἐλάλησα καὶ οὐ μετανοήσω, ὥρμησα καὶ οὐκ ἀποστρέψω ἀπ’ αὐτῆς. Њ си1хъ да плaчетъ землS, и3 да помрачи1тсz нeбо свhше: понeже гlахъ, и3 не раскaюсz: ўстреми1хсz, и3 не tвращyсz t негw2.
29
29
ἀπὸ φωνῆς ἱππέως καὶ ἐντεταμένου τόξου ἀνεχώρησε πᾶσα ἡ χώρα· εἰσέδυσαν εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰ ἄλση ἐκρύβησαν καὶ ἐπὶ τὰς πέτρας ἀνέβησαν· πᾶσα πόλις ἐγκατελείφθη, οὐ κατοικεῖ ἐν αὐταῖς ἄνθρωπος. T глaса kздsщихъ и3 напрzжeнна лyка побэжE всsка странA: внид0ша въ разсBлины и3 въ дубр†вы сокрhшасz и3 на кaменіе взыд0ша: вси2 грaди њстaвлени сyть, не њбитaетъ въ ни1хъ человёкъ.
30
30
καὶ σὺ τί ποιήσεις, ἐὰν περιβάλῃ κόκκινον καὶ κοσμήσῃ κόσμῳ χρυσῷ, ἐὰν ἐγχρίσῃ στίβι τοὺς ὀφθαλμούς σου; εἰ μάταιον ὡραϊσμός σου· ἀπώσαντό σε οἱ ἐρασταί σου, τὴν ψυχήν σου ζητοῦσιν. Тh же, запустёлаz, что2 сотвори1ши; ѓще њблечeшисz во багрzни1цу и3 ўкраси1шисz мони1сты златhми, ѓще намaжеши стjвіемъ џчи твои2, всyе ўкрашeніе твоE: tри1нуша тS любHвницы твои2, души2 твоеS и4щутъ.
31
31
ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινούσης ἤκουσα, τοῦ στεναγμοῦ σου ὡς πρωτοτοκούσης, φωνὴ θυγατρὸς Σιών· ἐκλυθήσεται καὶ παρήσει τὰς χεῖρας αὐτῆς· οἴμοι ἐγώ, ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχή μου ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις. Глaсъ бо ћкw родsщіz слhшахъ стенaніz твоегw2: ѓки первородsщіz глaсъ дщeре сіHни и3стaетъ, и3 њпyститъ рyцэ свои2: г0ре мнЁ, ћкw и3счезaетъ душA моS над8 ўбіeнными.
Κεφάλαιο 5
Главa є7
1
1
ΠΕΡΙΔΡΑΜΕΤΕ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ἐὰν εὕρητε ἄνδρα, εἰ ἔστι ποιῶν κρίμα καὶ ζητῶν πίστιν, καὶ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς, λέγει Κύριος. Њбыди1те пути6 їеrли6мскіz и3 воззри1те, и3 познaйте и3 поищи1те на ст0гнахъ є3гw2, ѓще њбрsщете мyжа творsщаго сyдъ и3 и4щуща вёры: и3 млcрдъ бyду є3мY, гlетъ гDь.
2
2
ζῇ Κύριος, λέγουσι· διὰ τοῦτο οὐκ ἐν ψεύδεσιν ὀμνύουσι; Живeтъ гDь, глаг0лютъ, сегw2 рaди не во лжaхъ ли кленyтсz;
3
3
Κύριε, οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς πίστιν· ἐμαστίγωσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἐπόνεσαν, συνετέλεσας αὐτούς, καὶ οὐκ ἠθέλησαν δέξασθαι παιδείαν· ἐστερέωσαν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὑπὲρ πέτραν καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἐπιστραφῆναι. ГDи, џчи твои2 (зрsтъ) на вёру: би1лъ є3си2 и5хъ, и3 не поболёша, сокруши1лъ є3си2 и5хъ, и3 не восхотёша пріsти наказaніz: њжесточи1ша ли1ца сво‰ пaче кaмене и3 не хотёша њбрати1тисz.
4
4
καὶ ἐγὼ εἶπα· ἴσως πτωχοί εἰσι, διότι οὐκ ἐδυνάσθησαν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ· Ѓзъ же рёхъ: нeгли ўб0зи сyть (и3 бyіи), тогw2 рaди не возмог0ша, ћкw не ўвёдаша пути2 гDнz и3 судA бGа своегw2.
5
5
πορεύσομαι πρὸς τοὺς ἁδροὺς καὶ λαλήσω αὐτοῖς, ὅτι αὐτοὶ ἐπέγνωσαν ὁδὸν Κυρίου καὶ κρίσιν Θεοῦ· καὶ ἰδοὺ ὁμοθυμαδὸν συνέτριψαν ζυγόν, διέρρηξαν δεσμούς. ПойдY ко держ†внымъ и3 возглаг0лю и5мъ, тjи бо познaша пyть гDень и3 сyдъ бGа своегw2. И# сE, є3динодyшнw сjи сокруши1ша и4го, расторг0ша ќзы.
6
6
διὰ τοῦτο ἔπαισεν αὐτοὺς λέων ἐκ τοῦ δρυμοῦ, καὶ λύκος ἕως τῶν οἰκιῶν ὠλόθρευσεν αὐτούς, καὶ πάρδαλις ἐγρηγόρησεν ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν· πάντες οἱ ἐκπορευόμενοι ἀπ’ αὐτῶν θηρευθήσονται, ὅτι ἐπλήθυναν ἀσεβείας αὐτῶν, ἴσχυσαν ἐν ταῖς ἀποστροφαῖς αὐτῶν. Сегw2 рaди порази2 и5хъ лeвъ t дубрaвы, и3 в0лкъ дaже до домHвъ погуби2 и5хъ, и3 рhсь бдsше над8 градaми и4хъ: вси2 и3сходsщіи t ни1хъ бyдутъ ћти, ћкw ўмн0жиша нечє1стіz сво‰, ўкрэпи1шасz во tвращeніихъ свои1хъ.
7
7
ποίᾳ τούτων ἵλεως γένωμαί σοι; οἱ υἱοί σου ἐγκατέλιπόν με καὶ ὤμνυον ἐν τοῖς οὐκ οὖσι θεοῖς· καὶ ἐχόρτασα αὐτοὺς καὶ ἐμοιχῶντο καὶ ἐν οἴκοις πορνῶν κατέλυον. Њ чeмъ t си1хъ млcрдъ бyду тебЁ; сhнове твои2 њстaвиша мS и3 клsшасz тёми, и5же не сyть б0зи: насhтихъ и5хъ, и3 прелюбодёйствоваша и3 въ домёхъ блудни1цъ њбитaша,
8
8
ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν, ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐχρεμέτιζον. к0ни женонеи1стовни сотвори1шасz, кjйждо ко женЁ и4скреннzгw своегw2 ржaше.
9
9
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος. ἢ ἐν ἔθνει τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; Е#дA t си1хъ не посэщY; речE гDь: и3ли2 kзhку сицев0му не мсти1тъ дш7A моS;
10
10
ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχῶνας αὐτῆς καὶ κατασκάψατε, συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε· ὑπολίπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς, ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσίν. Взhдите на стёны є3гw2 и3 разори1те, њкончaніz же не сотвори1те: њстaвите подпHры є3гw2, ћкw гDни сyть.
11
11
ὅτι ἀθετῶν ἠθέτησεν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος, οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα. Преступлeніемъ бо преступи1лъ є4сть на мS д0мъ ї}левъ и3 д0мъ їyдинъ, гlетъ гDь.
12
12
ἐψεύσατο τῷ Κυρίῳ αὐτῶν καὶ εἶπαν· οὐκ ἔστι ταῦτα· οὐχ ἥξει ἐφ’ ἡμᾶς κακά, καὶ μάχαιραν καὶ λιμὸν οὐκ ὀψόμεθα· Солгaша гDу своемY и3 рек0ша: не сyть сі‰, нижE пріи1дутъ на нaсъ ѕл†z, и3 мечA и3 глaда не ќзримъ:
13
13
οἱ προφῆται ἡμῶν ἦσαν εἰς ἄνεμον, καὶ λόγος Κυρίου οὐχ ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· οὕτως ἔσται αὐτοῖς. прор0цы нaши бhша на вётръ, и3 сл0во гDне не бЁ въ ни1хъ, тaкw бyдетъ и5мъ.
14
14
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀνθ’ ὧν ἐλαλήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο, ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα, καὶ καταφάγεται αὐτούς. Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ: занeже глаг0лали є3стE сл0во сіE, сE, ѓзъ даю2 словесA мо‰ во ўстA тво‰ џгнь, и3 лю1ди сі‰ древA, и3 поsстъ и4хъ.
15
15
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ’ ὑμᾶς ἔθνος πόρρωθεν, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος, ἔθνος οὗ οὐκ ἀκούσει τῆς φωνῆς τῆς γλώσσης αὐτοῦ· СE, ѓзъ наведY на вaсъ kзhкъ и3здалeча, д0ме ї}левъ, речE гDь, kзhкъ си1льный, kзhкъ стaрый, є3гHже љзhка не ўвёси, (ни ўразумёеши, что2 глаг0летъ):
16
16
πάντες ἰσχυροὶ καὶ κατέδονται τὸν θερισμὸν ὑμῶν тyлъ є3гw2 ћкw гр0бъ tвeрстъ, вси2 крёпцыи и3 поzдsтъ жaтву вaшу
17
17
καὶ τοὺς ἄρτους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν καὶ κατέδονται τὰ πρόβατα ὑμῶν καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν καὶ κατέδονται τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς συκῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν· καὶ ἀλοήσουσι τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς ὑμῶν, ἐφ’ αἷς ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐταῖς, ἐν ρομφαίᾳ. и3 хлёбы вaшz, и3 поzдsтъ сынHвъ вaшихъ и3 дщeрей вaшихъ, и3 снэдsтъ nвeцъ вaшихъ и3 телцє1въ вaшихъ, и3 поzдsтъ віногрaды вaшz и3 смHкви вaшz и3 м†сличіz в†ша, и3 сокрушaтъ грaды вaшz твє1рдыz, на ни1хже вы2 ўповaсте, мечeмъ.
18
18
καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, λέγει Κύριος ὁ Θεός σου, οὐ μὴ ποιήσω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν. Nбaче во днeхъ џнэхъ, гlетъ гDь бGъ тв0й, не сотворю2 вaсъ во и3стреблeніе.
19
19
καὶ ἔσται ὅταν εἴπητε· τίνος ἕνεκεν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν πάντα ταῦτα; καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀνθ’ ὧν ἐδουλεύσατε θεοῖς ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὕτως δουλεύσετε ἀλλοτρίοις ἐν τῇ γῇ οὐχ ὑμῶν. И# бyдетъ, є3гдA речeте: почто2 сотвори2 гDь бGъ нaшъ нaмъ сі‰ вс‰; И# речeши къ ни6мъ: ћкw њстaвисте мS и3 послужи1сте богHмъ чужди6мъ въ земли2 вaшей, тaкw послyжите богHмъ чужди6мъ въ земли2 не вaшей.
20
20
ἀναγγείλατε ταῦτα εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, καὶ ἀκουσθήτω ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα. Возвэсти1те сі‰ д0му їaкwвлю и3 слhшано сотвори1те въ домY їyдинэ (рекyще):
21
21
ἀκούσατε δὴ ταῦτα, λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος, ὀφθαλμοὶ αὐτοῖς καὶ οὐ βλέπουσιν, ὦτα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀκούουσι. слhшите сі‰, лю1діе бyіи и3 не и3мyщіи сeрдца, и5же, и3мёюще џчи, не ви1дите, и3 ќшы, и3 не слhшите:
22
22
μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε; λέγει Κύριος, ἢ ἀπὸ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε; τὸν τάξαντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ, πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό, καὶ ταραχθήσεται καὶ οὐ δυνήσεται, καὶ ἠχήσουσι τὰ κύματα αὐτῆς καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό. менє1 ли не ўбоитeсz; речE гDь: и3ли2 t лицA моегw2 не ўстыдитeсz; и4же положи1хъ пес0къ предёлъ м0рю, зaповэдь вёчну, и3 не превзhдетъ є3гw2, и3 возмути1тсz и3 не возм0жетъ: и3 возшумsтъ вHлны є3гw2, и3 не прeйдутъ тогw2.
23
23
τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος καὶ ἀπειθής, καὶ ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθοσαν· Лю1демъ же си6мъ бhсть сeрдце непослyшно и3 непокори1во, и3 ўклони1шасz и3 поид0ша,
24
24
καὶ οὐκ εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν· φοβηθῶμεν δὴ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν διδόντα ἡμῖν ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον κατὰ καιρὸν πληρώσεως προστάγματος θερισμοῦ καὶ ἐφύλαξεν ἡμῖν. и3 не рек0ша въ сeрдцы своeмъ: ўбои1мсz гDа бGа нaшегw, даю1щагw нaмъ д0ждь рaнній и3 п0здный во врeмz и3сполнeніz повелёніz жaтвы и3 хранsщагw нaмъ.
25
25
αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέκλιναν ταῦτα, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ’ ὑμῶν· БеззакHніz н†ша ўклони1ша сі‰, и3 грэси2 нaши tри1нуша благ†z t нaсъ.
26
26
ὅτι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς καὶ παγίδας ἔστησαν τοῦ διαφθεῖραι ἄνδρας καὶ συνελαμβάνοσαν. Ћкw њбрэт0шасz въ лю1дехъ мои1хъ нечести1віи, и3 сBти постaвиша, є4же погуби1ти мyжы, и3 ўлови1ша.
27
27
ὡς παγὶς ἐφεσταμένη πλήρης πετεινῶν, οὕτως οἱ οἶκοι αὐτῶν πλήρεις δόλου· διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν· Ѓки клётка постaвлена полнA пти1цъ, тaкw д0мы и4хъ п0лни лeсти: сегw2 рaди возвели1чишасz и3 њбогати1шасz:
28
28
καὶ παρέβησαν κρίσιν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ὀρφανοῦ καὶ κρίσιν χήρας οὐκ ἐκρίνοσαν. ўтhша и3 ўтолстёша и3 преступи1ша словесA мо‰ ѕлёйшіи: прю2 вдови1цы не суди1ша, судA си1ра не ўпрaвиша и3 судA ўбHгимъ не суди1ша.
29
29
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι; λέγει Κύριος, ἢ ἐν ἔθνει τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; Е#дA си1хъ рaди не посэщY; речE гDь: и3ли2 kзhку сицев0му не tмсти1тъ душA моS;
30
30
ἔκστασις καὶ φρικτὰ ἐγενήθη ἐπὶ τῆς γῆς. Ќжасъ и3 стр†шнаz содёzшасz на земли2:
31
31
οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἄδικα, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπεκρότησαν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ὁ λαός μου ἠγάπησεν οὕτως· καὶ τί ποιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταῦτα; прор0цы прор0чествоваша непрaвєднаz, и3 свzщeнницы восплескaша рукaми свои1ми, и3 лю1діе мои2 возлюби1ша такwвaz. И# что2 сотворитE въ послBднzz си1хъ;
Κεφάλαιο 6
Главa ѕ7
1
1
ΕΝΙΣΧΥΣΑΤΕ, υἱοὶ Βενιαμίν, ἐκ μέσου τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Θεκουὲ σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμὰ ἄρατε σημεῖον, ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρᾶ, καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται, Ўкрэпи1тесz, сhнове веніамjнwвы, посредЁ їеrли1ма, и3 въ fекyи воструби1те труб0ю, и3 над8 веfахaрмомъ воздви1гните хорyгвь: ћкw ѕл†z произник0ша t сёвера, и3 сотрeніе вели1ко бывaетъ:
2
2
καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου, θύγατερ Σιών. и3 tи1метсz высотA твоS, дщи2 сіHнz.
3
3
εἰς αὐτὴν ἥξουσι ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ πήξουσιν ἐπ’ αὐτὴν σκηνὰς κύκλῳ καὶ ποιμανοῦσιν ἕκαστος τῇ χειρὶ αὐτοῦ. Къ нeй пріи1дутъ пaстыріе и3 стадA и4хъ, и3 постaвzтъ на нeй кyщы w4крестъ, и3 ўпасyтъ кjйждо рук0ю своeю.
4
4
παρασκευάσασθε ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον, ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν μεσημβρίας· οὐαὶ ἡμῖν, ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα, ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας. Ўгот0витесz на ню2 на брaнь, востaните и3 взhдемъ на ню2 њ полyдни: г0ре нaмъ, ћкw ўклони1сz дeнь, ћкw и3счезaютъ сBни днєвнhz.
5
5
ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτῆς. Востaните и3 взhдемъ на ню2 н0щію и3 расточи1мъ њснwвaніz є3S.
6
6
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτῆς, ἔκχεον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ δύναμιν· ὦ πόλις ψευδής, ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ. Ћкw сі‰ гlетъ гDь си1лъ: посэцы2 древA є3гw2, и3злjй на їеrли1мъ си1лу: q, грaде лжи1вый, всsкое наси1льство въ нeмъ!
7
7
ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ, οὕτω ψύχει κακία αὐτῆς· ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτῇ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς διαπαντός. πόνῳ καὶ μάστιγι Ћкоже студенY твори1тъ клaдzзь в0ду свою2, тaкw студенY твори1тъ ю5 ѕл0ба є3S: нечeстіе и3 пaкwсти ўслhшатсz въ нeмъ над8 лицeмъ є3гw2 всегдA.
8
8
παιδευθήσῃ ῾Ιερουσαλήμ, μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ, μὴ ποιήσω σε ἄβατον γῆν, ἥτις οὐ κατοικηθήσεται. Нeмощію и3 ћзвою накaжешисz, їеrли1ме: да не tстyпитъ душA моS t тебє2, да не сотворю1 тz непрох0дну, зeмлю неwбитaнну.
9
9
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· καλαμᾶσθε, καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ. Ћкw сі‰ гlетъ гDь си1лъ: њбирaйте, њбирaйте, ѓки віногрaдъ, њстaнки ї}лєвы, њбрати1тесz ѓки њбирaтель на к0шницу свою2.
10
10
πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι, καὶ εἰσακούσεται; ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ οὐ δυνήσονται ἀκούειν· ἰδοὺ τὸ ρῆμα Κυρίου ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν, οὐ μὴ βουληθῶσιν αὐτὸ ἀκοῦσαι. КомY возглаг0лю и3 (комY) засвидётелствую, и3 ўслhшитъ; сE, неwбрBзана ўшесA и4хъ, и3 слhшати не возмогyтъ: сE, сл0во гDне бhсть къ ни6мъ въ поношeніе, и3 не воспріи1мутъ тогw2.
11
11
καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς. ἐκχεῶ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα, ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλληφθήσονται, πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερῶν. И# ћрость мою2 и3сп0лнихъ, и3 терпёхъ, и3 не скончaхъ и4хъ: и3злію2 на младeнцы tвнЁ и3 на собрaніе ю4ношъ вкyпэ: мyжъ бо и3 женA ћти бyдутъ, стaрецъ со и3сп0лненнымъ днjй.
12
12
καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτῶν εἰς ἑτέρους, ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, ὅτι ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην, λέγει Κύριος. И# прeйдутъ д0мы и4хъ ко и3ны6мъ, полS и3 жєны2 и4хъ тaкожде, ћкw прострY рyку мою2 на њбитaющихъ на земли2 сeй, гlетъ гDь.
13
13
ὅτι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα, ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδῆ. Понeже t мeншагw и3 дaже до б0лшагw вси2 соверши1ша беззакHннаz, t свzщeнника и3 дaже до лжепрор0ка вси2 сотвори1ша лHжнаz
14
14
καὶ ἰῶντο σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες· εἰρήνη — εἰρήνη. καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη; и3 цэлsху сотрeніе людjй мои1хъ, ўничижaюще и3 глаг0люще: ми1ръ, ми1ръ: и3 гдЁ є4сть ми1ръ;
15
15
κατῃσχύνθησαν, ὅτι ἐξελίποσαν· καὶ οὐδ’ ὡς καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν. διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς ἀπολοῦνται, εἶπε Κύριος. Постыдёшасz, ћкw њскудёша: и3 нижE ѓки посрамлsеми постыдёшасz и3 безчeстіz своегw2 не познaша: сегw2 рaди падyтъ падeніемъ свои1мъ и3 во врeмz посэщeніz своегw2 поги1бнутъ, речE гDь.
16
16
τάδε λέγει Κύριος· στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε, καὶ ἐρωτήσατε τρίβους Κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή, καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ, καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐ πορευσόμεθα. Сі‰ гlетъ гDь: стaните на путeхъ и3 ви1дите, и3 вопроси1те њ стезsхъ гDнихъ вёчныхъ и3 ви1дите, кjй є4сть пyть блaгъ, и3 ходи1те по немY и3 њбрsщете њчищeніе душaмъ вaшымъ. И# рек0ша: не п0йдемъ.
17
17
καθέστακα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς, ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπαν· οὐκ ἀκουσόμεθα. И# постaвихъ над8 вaми стрaжы: слhшите глaсъ трубы2. И# рек0ша: не послyшаемъ.
18
18
διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν. Сегw2 рaди ўслhшаша kзhцы и3 пасyщіи стадA сво‰.
19
19
ἄκουε, γῆ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν, ὅτι τῶν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο. Слhши, землE: сE, ѓзъ навождY на лю1ди сі‰ ѕл†z, пл0дъ tвращeніz и4хъ, ћкw словeсъ мои1хъ не послyшаша и3 зак0нъ м0й tверг0ша.
20
20
ἱνατί μοι λίβανον ἐκ Σαβὰ φέρετε καὶ κινάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν; τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐκ εἰσὶ δεκτά, καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι. Вскyю мнЁ кади1ло t савы2 прин0сите и3 кінамHнъ t земли2 дaльніz; всесожжє1ніz в†ша не сyть прі‰тна, и3 жeртвы вaшz не ўслади1ша мS.
21
21
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῷ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται. Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, ѓзъ дaмъ на лю1ди сі‰ болёзнь, и3 и3знем0гутъ nтцы2 и3 сhнове вкyпэ, сосёдъ и3 и4скренній є3гw2 поги1бнутъ.
22
22
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς· Сі‰ гlетъ гDь: сE, лю1діе грzдyтъ t сёвера, и3 kзhкъ вели1къ востaнетъ t конє1цъ земли2,
23
23
τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν, ἰταμός ἐστι καὶ οὐκ ἐλεήσει, φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα, ἐφ’ ἵπποις καὶ ἅρμασι παρατάξεται ὡς πῦρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Σιών. лyкъ и3 щи1тъ в0змутъ: мучи1теленъ є4сть и3 не ўмилосeрдитсz: глaсъ є3гw2, ћкw м0ре шумsщее: на к0нехъ и3 колесни1цахъ њполчи1тсz ѓки џгнь на брaнь на тS, дщи2 сіHнz.
24
24
ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν, θλίψις κατέσχεν ἡμᾶς, ὠδῖνες ὡς τικτούσης. Слhшахомъ слyхъ є3гw2, њслабёша рyцэ нaши, ск0рбь њб8sтъ нaсъ, бwлёзни ћкw родsщіz.
25
25
μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε, ὅτι ρομφαία τῶν ἐχθρῶν παροικεῖ κυκλόθεν. Не и3сходи1те на ни6вы и3 на пути6 не ходи1те, понeже мeчь врaжій њбитaетъ w4крестъ.
26
26
θύγατερ λαοῦ μου, περίζωσαι σάκκον, κατάπασσε ἐν σποδῷ, πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ, κοπετὸν οἰκτρόν, ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ’ ὑμᾶς. Дщи2 людjй мои1хъ, препоsшисz врeтищемъ и3 посhплисz пeпеломъ, плaчь возлю1бленнагw сотвори2 тебЁ рыдaніе г0рько, понeже внезaпу пріи1детъ запустёніе на вaсъ.
27
27
δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοῖς δεδοκιμασμένοις, καὶ γνώσῃ με ἐν τῷ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν· И#скуси1телz дaхъ тS въ лю1дехъ и3скyсныхъ, и3 ўвёси мS, внегдA и3скуси1ти ми2 пyть и4хъ:
28
28
πάντες ἀνήκοοι, πορευόμενοι σκολιῶς, χαλκὸς καὶ σίδηρος, πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν. вси2 непослyшни ходsщіи стропти1вw: мёдь и3 желёзо, вси2 растлёни сyть.
29
29
ἐξέλιπε φυσητὴρ ἀπὸ πυρός, ἐξέλιπε μόλυβδος· εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ, πονηρία αὐτῶν οὐκ ἐτάκη. ЊскудЁ мёхъ t nгнS, и3стлЁ џлово: всyе ковaчь сребро2 куeтъ, лук†вства бо и4хъ не и3стazша.
30
30
ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς, ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς Κύριος. Сребро2 tриновeно нарцhте и4хъ, ћкw гDь tвeрже и5хъ.
Κεφάλαιο 7
Главa з7
2
2
ΑΚΟΥΣΑΤΕ λόγον Κυρίου πᾶσα ᾿Ιουδαία. стaни во вратёхъ д0му гDнz и3 проповёждь тaмw сл0во то2 и3 глаг0ли: слhшите сл0во гDне, всS їудeа, ходsщіи сквозЁ вратA сі‰, да покл0нитесz гDу:
3
3
τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: и3спрaвите пути6 вaшz и3 начин†ніz в†ша, и3 вселю1 вы на мёстэ сeмъ.
4
4
μὴ πεποίθατε ἐφ’ ἑαυτοῖς ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅτι τὸ παράπαν οὐκ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς λέγοντες· ναὸς Κυρίου, ναὸς Κυρίου ἐστίν. Не надёйтесz на себE во словесёхъ лжи1выхъ, понeже весьмA не ўп0льзуютъ вaсъ, глаг0люще: хрaмъ гDень, хрaмъ гDень, хрaмъ гDень є4сть.
5
5
ὅτι ἐὰν διορθοῦντες διορθώσητε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ ποιοῦντες ποιήσητε κρίσιν ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ Ћкw ѓще и3справлsюще и3спрaвите пути6 вaшz и3 ўмышлє1ніz в†ша, и3 творsще сотворитE сyдъ посредЁ мyжа и3 посредЁ и4скреннzгw є3гw2,
6
6
καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύσητε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων μὴ πορεύησθε εἰς κακὸν ὑμῖν, и3 пришeлцу и3 си1ру и3 вдови1цэ не сотвори1те наси1ліz, и3 кр0ве непови1нныz не и3зліeте на мёстэ сeмъ, и3 в8слёдъ богHвъ чужди1хъ не п0йдете на ѕло2 вaмъ,
7
7
καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐν γῇ, ᾗ ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐξ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος. вселю2 вaсъ на мёстэ сeмъ, въ земли2, ю4же дaхъ nтцє1мъ вaшымъ t вёка дaже и3 до вёка.
8
8
εἰ δὲ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅθεν οὐκ ὠφεληθήσεσθε, Ѓще же вы2 надёетесz на словесA лжи6ваz, toнyдуже не бyдетъ вaмъ п0льзы,
9
9
καὶ φονεύετε καὶ μοιχᾶσθε καὶ κλέπτετε καὶ ὀμνύετε ἐπ’ ἀδίκῳ καὶ θυμιᾶτε τῇ Βάαλ καὶ ἐπορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων, ὧν οὐκ οἴδατε, τοῦ κακῶς εἶναι ὑμῖν и3 крaдете и3 ўбивaете, и3 блyдствуете и3 кленeтесz лжи1вw, и3 жретE ваaлу и3 х0дите в8слёдъ богHвъ чужди1хъ, и4хже не вёсте, ћкw во ѕло2 вaмъ сyть,
10
10
καὶ ἤλθετε καὶ ἔστητε ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, καὶ εἴπατε· ἀπεσχήμεθα τοῦ μὴ ποιεῖν πάντα τὰ βδελύγματα ταῦτα, и3 пріид0сте и3 стaсте предо мн0ю въ домY сeмъ, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, и3 рекли2 є3стE: ўдали1хомсz, є4же не твори1ти вс‰ мeрзwсти сі‰:
11
11
μὴ σπήλαιον λῃστῶν ὁ οἶκός μου, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ ἐκεῖ, ἐνώπιον ὑμῶν; καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἑώρακα, λέγει Κύριος, є3дA вертeпъ разб0йникwмъ є4сть д0мъ м0й, въ нeмже призвaсz и4мz моE тaмw во џчію вaшєю; И# сE, ѓзъ ви1дэхъ, гlетъ гDь.
12
12
ὅτι πορεύθητε εἰς τὸν τόπον μου τὸν ἐν Σηλώ, οὗ κατεσκήνωσα τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ ἔμπροσθεν, καὶ ἴδετε ἃ ἐποίησα αὐτῷ ἀπὸ προσώπου κακίας λαοῦ μου ᾿Ισραήλ. Сегw2 рaди и3ди1те къ мёсту моемY, є4же въ силHмэ, и3дёже всели1хъ и4мz моE t начaла, и3 ви1дите, что2 сотвори1хъ є3мY лукaвствъ рaди людjй мои1хъ ї}лz.
13
13
καὶ νῦν ἀνθ’ ὧν ἐποιήσατε πάντα τὰ ἔργα ταῦτα, καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου, καὶ ἐκάλεσα ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀπεκρίθητε, И# нн7э, понeже сотвори1сте вс‰ дэлA сі‰, речE гDь, и3 гlахъ къ вaмъ рaнw востаю1щь и3 гlющь, и3 не ўслhшасте менE, и3 звaхъ вaсъ, и3 не tвэщaсте:
14
14
τοίνυν κἀγὼ ποιήσω τῷ οἴκῳ τούτῳ, ᾧ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, ἐφ’ ᾧ ὑμεῖς πεποίθατε ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τῷ τόπῳ, ᾧ ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καθὼς ἐποίησα τῇ Σηλώ. u5бо и3 ѓзъ сотворю2 д0му семY, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, на нег0же вы2 ўповaсте, и3 мёсту, є4же дaхъ вaмъ и3 nтцє1мъ вaшымъ, ћкоже сотвори1хъ силHму.
15
15
καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ προσώπου μου, καθὼς ἀπέρριψα τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, πᾶν τὸ σπέρμα ᾿Εφραίμ. И# tвeргу вaсъ t лицA моегw2, ћкоже tверг0хъ всю2 брaтію вaшу, всE сёмz є3фрeмово.
16
16
καὶ σύ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξιοῦ τοῦ ἐλεηθῆναι αὐτοὺς καὶ μὴ εὔχου καὶ μὴ προσέλθῃς μοι περὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι. Тh же не моли1сz њ лю1дехъ си1хъ и3 не проси2 є4же поми1лwванымъ бhти и5мъ, и3 не моли2, нижE приступaй ко мнЁ њ ни1хъ, ћкw не ўслhшу тS.
17
17
ἦ οὐχ ὁρᾷς τί αὐτοὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ῾Ιερουσαλήμ; Е#дA не ви1диши, что2 сjи творsтъ во градёхъ їyдиныхъ и3 на путeхъ їеrли1мскихъ;
18
18
οἱ υἱοὶ αὐτῶν συλλέγουσι ξύλα, καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καίουσι πῦρ, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν τρίβουσι σταῖς τοῦ ποιῆσαι χαυῶνας τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις, ἵνα παροργίσωσί με. Сhнове и4хъ собирaютъ дровA, и3 nтцы2 и4хъ зажигaютъ џгнь, и3 жєны2 и4хъ мёсzтъ мукY, да сотворsтъ њпрэсн0ки в0инству небeсному [Е#вр.: цари1цэ небeснэй.], и3 возліsша возлі‰ніz богHмъ чужди6мъ, да прогнёваютъ мS.
19
19
μὴ ἐμὲ αὐτοὶ παροργίζουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτούς, ὅπως καταισχυνθῇ τὰ πρόσωπα αὐτῶν; Менe ли тjи прогнэвлsютъ; гlетъ гDь: є3дA не себE сами1хъ; да постыдsтсz ли1ца и4хъ.
20
20
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ὀργὴ καὶ θυμός μου χεῖται ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πᾶν ξύλον τοῦ ἀγροῦ αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς, καὶ καυθήσεται καὶ οὐ σβεσθήσεται. Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь: сE, гнёвъ и3 ћрость моS ліeтсz на мёсто сіE и3 на лю1ди, и3 на скоты2 и3 на всsко дрeво страны2 и4хъ и3 на плоды2 земны6z, и3 возжжeтсz и3 не ўгaснетъ.
21
21
τάδε λέγει Κύριος· τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν συναγάγετε μετὰ τῶν θυσιῶν ὑμῶν καὶ φάγετε κρέα. Сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: всесожжє1ніz в†ша собери1те со жeртвами вaшими и3 и3з8zди1те мzсA:
22
22
ὅτι οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας· ћкw не гlахъ ко nтцє1мъ вaшымъ и3 не заповёдахъ и5мъ въ дeнь, въ џньже и3звед0хъ и5хъ t земли2 є3гЂпетскіz, њ всесожжeніихъ и3 жeртвахъ,
23
23
ἀλλ’ ἢ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐνετειλάμην αὐτοῖς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν· καὶ πορεύεσθε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς μου, αἷς ἂν ἐντείλωμαι ὑμῖν, ὅπως ἂν εὖ ᾖ ὑμῖν. но (т0кмw) сл0во сіE заповёдахъ и5мъ, рекjй: ўслhшите глaсъ м0й, и3 бyду вaмъ въ бGа, и3 вы2 бyдете мнЁ въ лю1ди, и3 ходи1те во всёхъ путeхъ мои1хъ, въ ни1хже повелёхъ вaмъ, да блaго бyдетъ вaмъ.
24
24
καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ἐν τοῖς ἐνθυμήμασι τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ἐγενήθησαν εἰς τὰ ὄπισθεν καὶ οὐκ εἰς τὰ ἔμπροσθεν. И# не ўслhшаша менE, и3 не внsтъ ќхо и4хъ: но поид0ша въ п0хотехъ и3 стр0потствэ сeрдца своегw2 лукaвагw, и3 сотвори1шасz на з†днzz, ґ не на прє1днzz,
25
25
ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐξήλθοσαν οἱ πατέρες αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καὶ ἐξαπέστειλα πρὸς ὑμᾶς πάντας τοὺς δούλους μου, τοὺς προφήτας, ἡμέρας καὶ ὄρθρου, καὶ ἀπέστειλα, t днE, въ џньже и3зыд0ша nтцы2 и4хъ t земли2 є3гЂпетскіz, и3 дaже до днE сегw2: и3 послaхъ къ вaмъ вс‰ рабы6 мо‰ прbр0ки, въ дeнь и3 рaнw востаS и3 посылaz:
26
26
καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου, καὶ οὐ προσέσχε τὸ οὖς αὐτῶν, καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν. и3 не ўслhшаша мS, ни приклони1ша ќхо своE, но њжесточи1ша вhю свою2 пaче nтє1цъ свои1хъ.
28
28
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς τοῦτον τὸν λόγον· τοῦτο τὸ ἔθνος, ὃ οὐκ ἤκουσε τῆς φωνῆς Κυρίου οὐδὲ ἐδέξατο παιδείαν, ἐξέλιπεν ἡ πίστις ἐκ στόματος αὐτῶν. — И# речeши къ ни6мъ: сeй kзhкъ, и4же не послyша глaса гDа бGа своегw2, ни воспріsтъ наказaніz: поги1бе вёра и3 tsта є4сть t ќстъ и4хъ.
29
29
Κεῖραι τὴν κεφαλήν σου καὶ ἀπόρριπτε καὶ ἀνάλαβε ἐπὶ χειλέων θρῆνον, ὅτι ἀπεδοκίμασε Κύριος καὶ ἀπώσατο τὴν γενεὰν τὴν ποιοῦσαν ταῦτα. Њстризи2 главY твою2 и3 tмeтни, и3 воспріими2 во ўстнЁ рыдaніе, ћкw tвeрже гDь и3 tри1ну р0дъ творsй сі‰.
30
30
ὅτι ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ, λέγει Κύριος· ἔταξαν τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτόν, τοῦ μιᾶναι αὐτόν· Понeже сотвори1ша сhнове ї{дины лукaвое во џчію моє1ю, речE гDь: постaвиша мeрзwсти сво‰ въ домY, въ нeмже при1звано є4сть и4мz моE, да њсквернsтъ є3го2,
31
31
καὶ ᾠκοδόμησαν τὸν βωμὸν τοῦ Ταφέθ, ὅς ἐστιν ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννόμ, τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἐν πυρί, ὃ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ οὐ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου. и3 создaша трeбище тафefу, є4же є4сть во ю3д0ли сhна є3нн0млz, да сожигaютъ сhны сво‰ и3 дщє1ри сво‰ nгнeмъ, є3гHже не повелёхъ и5мъ, нижE помhслихъ въ с®цы моeмъ:
32
32
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· Βωμὸς τοῦ Ταφὲθ καὶ φάραγξ υἱοῦ ᾿Εννόμ, ἀλλ’ ἢ Φάραγξ τῶν ἀνῃρημένων, καὶ θάψουσιν ἐν τῷ Ταφὲθ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν τόπον. сегw2 рaди сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 не рекyтъ ктомY: трeбище тафefово и3 ю3д0ль сhна є3нн0млz, но ю3д0ль заклaныхъ: и3 погребyтсz во тафefэ, занeже нёсть мёста.
33
33
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τοῦ λαοῦ τούτου εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποσοβῶν. И# бyдутъ трyпіе людjй си1хъ во снёдь пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ зємнhмъ, и3 не бyдетъ tгонsющагw.
34
34
καὶ καταλύσω ἐκ πόλεων ᾿Ιούδα καὶ ἐκ διόδων ῾Ιερουσαλὴμ φωνὴν εὐφραινομένων καὶ φωνὴν χαιρόντων, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται πᾶσα ἡ γῆ. И# ўпраздню2 t градHвъ їyдиныхъ и3 t путjй їеrли1млихъ глaсъ рaдующихсz и3 глaсъ веселsщихсz, глaсъ женихA и3 глaсъ невёсты, во њпустBніи бо бyдетъ всS землS.
Κεφάλαιο 8
Главa }
1
1
ΕΝ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, ἐξοίσουσι τὰ ὀστᾶ τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἱερέων καὶ τὰ ὀστᾶ προφητῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν κατοικούντων ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ τῶν τάφων αὐτῶν Во врeмz џно, гlетъ гDь, и3звeргутъ кHсти царeй їyды и3 кHсти кнzзeй є3гw2, и3 кHсти свzщeнникwвъ и3 кHсти прор0кwвъ и3 кHсти њбитaющихъ во їеrли1мэ и3з8 гробHвъ и4хъ
2
2
καὶ ψύξουσιν αὐτὰ πρὸς τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἀστέρας καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, ἃ ἠγάπησαν, καὶ οἷς ἐδούλευσαν καὶ ὧν ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτῶν καὶ ὧν ἀντείχοντο καὶ οἷς προσεκύνησαν αὐτοῖς· οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται, καὶ ἔσονται εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, и3 повeргутъ и5хъ проти1ву с0лнца и3 луны2 и3 проти1ву всёхъ ѕвёздъ небeсныхъ и3 проти1ву всегw2 в0инства небeснагw, и5хже возлюби1ша и3 и5мже служи1ша и3 в8слёдъ и4хъ ходи1ша, и3 и5хже держaхусz и3 и5мже поклони1шасz: неwплaкани и3 непогребeни бyдутъ и3 въ примёръ на лицы2 земли2 бyдутъ:
3
3
ὅτι εἵλοντο τὸν θάνατον ἢ τὴν ζωήν, καὶ πᾶσι τοῖς καταλοίποις τοῖς καταλειφθεῖσιν ἀπὸ τῆς γενεᾶς ἐκείνης ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐξώσω αὐτοὺς ἐκεῖ. — ћкw и3збрaша пaче смeрть, нeже жив0тъ, и3 всBмъ, и5же њстaша t плeмене сегw2 стропти1вагw во всёхъ мёстэхъ, ѓможе и3зри1ну и5хъ, речE гDь си1лъ.
4
4
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος· μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται; ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἀναστρέφει; И# речeши къ ни6мъ: понeже сі‰ гlетъ гDь: є3дA пaдаzй не востаeтъ, и3ли2 tвращazйсz не њбрати1тсz;
5
5
διατί ἀπέστρεψεν ὁ λαός μου οὗτος ἀποστροφὴν ἀναιδῆ καὶ κατεκρατήθησαν ἐν τῇ προαιρέσει αὐτῶν καὶ οὐκ ἠθέλησαν τοῦ ἐπιστρέψαι; Вскyю tврати1шасz лю1діе мои2 сjи во їеrли1мэ tвращeніемъ безстyднымъ и3 ўкрэпи1шасz во произволeніи своeмъ и3 не восхотёша њбрати1тисz;
6
6
ἐνωτίσασθε δὴ καὶ ἀκούσατε· οὐχ οὕτω λαλήσουσιν· οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος μετανοῶν ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ, λέγων· τί ἐποίησα; διέλιπεν ὁ τρέχων ἀπὸ τοῦ δρόμου αὐτοῦ ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμῷ αὐτοῦ. Внимaйте и3 слyшайте: не тaкw ли возглаг0лютъ: нёсть человёкъ творsй покаsніе њ грэсЁ своeмъ, глаг0лz: что2 сотвори1хъ; И#знем0же бэжaй t течeніz своегw2, ѓки к0нь ўтруждeнъ во ржaніи своeмъ.
7
7
καὶ ἡ ἀσίδα ἐν τῷ οὐρανῷ ἔγνω τὸν καιρὸν αὐτῆς, τρυγὼν καὶ χελιδών, ἀγροῦ στρουθία ἐφύλαξαν καιροὺς εἰσόδων ἑαυτῶν, ὁ δὲ λαός μου οὗτος οὐκ ἔγνω τὰ κρίματα Κυρίου. Е#рwдjа [Въ грeч.: ґсjда.] на небеси2 познA врeмz своE, г0рлица и3 лaстовица сeлнаz, врaбіе сохрани1ша временA вх0дwвъ свои1хъ: лю1діе же мои2 сjи не познaша судeбъ гDнихъ.
8
8
πῶς ἐρεῖτε· ὅτι σοφοί ἐσμεν ἡμεῖς, καὶ νόμος Κυρίου μεθ’ ἡμῶν ἐστιν; εἰς μάτην ἐγενήθη σχοῖνος ψευδὴς γραμματεῦσιν. Кaкw речeте, ћкw мы2 мyдри є3смы2 и3 зак0нъ гDень съ нaми є4сть; И$стиннw всyе бhсть тр0сть лжи1ваz кни1жникwмъ.
9
9
ᾐσχύνθησαν σοφοὶ καὶ ἐπτοήθησαν καὶ ἑάλωσαν, ὅτι τὸν λόγον Κυρίου ἀπεδοκίμασαν· σοφία τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς; Постыдёшасz премyдріи, и3 ўстрашeни и3 пои1мани бhша, сл0во бо гDне tверг0ша: кaz мyдрость є4сть въ ни1хъ;
10
10
διὰ τοῦτο δώσω τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἑτέροις καὶ τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν τοῖς κληρονόμοις· Сегw2 рaди дaмъ жєны2 и4хъ и3ны6мъ и3 сeла и4хъ наслёдникwмъ, понeже t мaла дaже до вели1ка вси2 златолю1бію послёдуютъ и3 t прор0ка дaже до свzщeнника вси2 творsтъ лжY,
13
13
καὶ συνάξουσι τὰ γεννήματα αὐτῶν, λέγει Κύριος, οὐκ ἔστι σταφυλὴ ἐν ταῖς ἀμπέλοις, καὶ οὐκ ἔστι σῦκα ἐν ταῖς συκαῖς, καὶ τὰ φύλλα κατερρύηκεν. И# соберyтъ плоды2 и4хъ, гlетъ гDь: нёсть гр0зда на лозЁ, и3 не сyть смHкви на смок0вницахъ, и3 ли1ствіе tпад0ша: и3 дaхъ и5мъ, и3 мимоид0ша и4хъ.
14
14
ἐπὶ τί ἡμεῖς καθήμεθα; συνάχθητε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἀπορριφῶμεν, ὅτι Θεὸς ἀπέρριψεν ἡμᾶς καὶ ἐπότισεν ἡμᾶς ὕδωρ χολῆς, ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον αὐτοῦ. Почто2 мы2 сэди1мъ; совокупи1тесz и3 вни1демъ во грaды твє1рды и3 повeржемсz тaмw, ћкw гDь бGъ нaшъ tри1ну нaсъ и3 напои2 нaсъ вод0ю жeлчи, согрэши1хомъ бо пред8 ни1мъ.
15
15
συνήχθημεν εἰς εἰρήνην, καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά· εἰς καιρὸν ἰάσεως, καὶ ἰδοὺ σπουδή. Ждaхомъ ми1ра, и3 не бsху благ†z: врeмене ўврачевaніz, и3 сE, боsзнь.
16
16
ἐκ Δὰν ἀκουσόμεθα φωνὴν ὀξύτητος ἵππων αὐτοῦ, ἀπὸ φωνῆς χρεμετισμοῦ ἱππασίας ἵππων αὐτοῦ ἐσείσθη πᾶσα ἡ γῆ· καὶ ἥξει καὶ καταφάγεται τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ. T дaна слhшано бhсть ржaніе к0ней є3гw2, t глaса ржaніz kждeніz к0ней потрzсeсz всS землS: и3 пріи1детъ и3 пожрeтъ зeмлю и3 и3сполнeніе є3S, грaдъ и3 њбитaющихъ въ нeмъ:
17
17
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω εἰς ὑμᾶς ὄφεις θανατοῦντας, οἷς οὐκ ἔστιν ἐπᾷσαι, καὶ δήξονται ὑμᾶς ћкw сE, ѓзъ послю2 на вaсъ ѕміи6 ўмерщвлsющыz, и5мже нёсть њбаsніz, и3 ўгрызyтъ вaсъ, речE гDь,
18
18
ἀνίατα μετ’ ὀδύνης καρδίας ὑμῶν ἀπορουμένης. неисцёльнw со болёзнію сeрдца вaшегw и3счезaющагw.
19
19
ἰδοὺ φωνὴ κραυγῆς θυγατρὸς λαοῦ μου ἀπὸ γῆς μακρόθεν· μὴ Κύριος οὐκ ἔστιν ἐν Σιών; ἢ βασιλεὺς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί παρώργισάν με ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐν ματαίοις ἀλλοτρίοις; СE, глaсъ в0плz дщeре людjй мои1хъ t земли2 и3здалeча: є3дA гDь нёсть въ сіHнэ; и3ли2 цRS нёсть въ нeмъ; понeже прогнёваша мS во и3звazнныхъ свои1хъ и3 въ сyетныхъ чужди1хъ.
20
20
διῆλθε θέρος, παρῆλθεν ἄμητος, καὶ ἡμεῖς οὐ διεσώθημεν. Пр0йде жaтва, мимои1де лёто, и3 мы2 нёсмы спасeни.
21
21
ἐπὶ συντρίμματι θυγατρὸς λαοῦ μου ἐσκοτώθην· ἐν ἀπορίᾳ κατίσχυσάν με ὠδῖνες ὡς τικτούσης. Над8 сокрушeніемъ дщeре людjй мои1хъ сокрушeнъ є4смь и3 ск0рбенъ: во ќжасэ њб8sша мS бwлёзни ѓки раждaющіz.
22
22
μὴ ρητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλαάδ, ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαοῦ μου; И#ли2 ритjны [тyкъ масти1тый и3з8 древA текyщь] нёсть въ галаaдэ; и3ли2 врачA нёсть тaмw; чесw2 рaди нёсть и3сцэлeна рaна дщeре людjй мои1хъ;
Κεφάλαιο 9
Главa f7
1
1
ΤΙΣ δώσει κεφαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου; Кто2 дaстъ главЁ моeй в0ду и3 nчесє1мъ мои6мъ и3ст0чникъ слeзъ; и3 плaчусz дeнь и3 н0щь њ побіeнныхъ дщeре людjй мои1хъ.
2
2
τίς δῴη μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ σταθμὸν ἔσχατον καὶ καταλείψω τὸν λαόν μου καὶ ἀπελεύσομαι ἀπ’ αὐτῶν; ὅτι πάντες μοιχῶνται, σύνοδος ἀθετούντων. Кто2 дaстъ мнЁ въ пустhни витaлище послёднее; и3 њстaвлю лю1ди мо‰ и3 tидY t ни1хъ: понeже вси2 любодёйствуютъ, соб0рище престyпникwвъ.
3
3
καὶ ἐνέτειναν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡς τόξον, ψεῦδος καὶ οὐ πίστις ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐκ κακῶν εἰς κακὰ ἐξήλθοσαν καὶ ἐμὲ οὐκ ἔγνωσαν, φησὶ Κύριος. И# налzк0ша љзhкъ св0й ћкw лyкъ: лжA и3 невёрство ўкрэпи1шасz на земли2, и4бо t ѕлhхъ во ѕл†z произыд0ша и3 менE не познaша, речE гDь.
4
4
ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὐτοῦ φυλάξασθε καὶ ἐπ’ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ πεποίθατε, ὅτι πᾶς ἀδελφὸς πτέρνῃ πτερνιεῖ, καὶ πᾶς φίλος δολίως πορεύσεται. Кjйждо t и4скреннzгw своегw2 да стрежeтсz, и3 на брaтію свою2 не ўповaйте, и4бо всsкъ брaтъ запинaніемъ запнeтъ, и3 всsкъ дрyгъ льсти1внw наск0читъ.
5
5
ἕκαστος κατὰ τοῦ φίλου αὐτοῦ καταπαίξεται, ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσι· μεμάθηκεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν λαλεῖν ψευδῆ, ἠδίκησαν καὶ οὐ διέλιπον τοῦ ἐπιστρέψαι. Кjйждо дрyгу своемY посмэeтсz, и4стины не возглаг0лютъ: научи1ша љзhкъ св0й глаг0лати лжY, непрaвдоваша и3 не восхотёша њбрати1тисz.
6
6
τόκος ἐπὶ τόκῳ καὶ δόλος ἐπὶ δόλῳ· οὐκ ἤθελον εἰδέναι με, φησὶ Κύριος. Ли1хва на ли1хву и3 лeсть на лeсть: не восхотёша ўвёдэти менE, речE гDь.
7
7
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πυρώσω αὐτοὺς καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὅτι ποιήσω ἀπὸ προσώπου πονηρίας θυγατρὸς λαοῦ μου. Сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ: сE, ѓзъ разжегY и5хъ и3 и3скушY и5хъ: чт0 бо и4но сотворю2 t лицA лукaвства дщeри людjй мои1хъ;
8
8
βολὶς τιτρώσκουσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν, δόλια τὰ ρήματα τοῦ στόματος αὐτῶν· τῷ πλησίον αὐτοῦ λαλεῖ εἰρηνικὰ καὶ ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὴν ἔχθραν. СтрэлA ўzзвлsющаz љзhкъ и4хъ, льсти1віи глаг0лы ќстъ и4хъ: пріsтелю своемY глаг0летъ ми6рнаz, внyтрь же себє2 и3мёетъ враждY.
9
9
μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκέψομαι, λέγει Κύριος, ἢ ἐν λαῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; Е#дA на си1хъ не посэщY; речE гDь: и3ли2 лю1демъ такwвhмъ не tмсти1тъ дш7A моS;
10
10
᾿Επὶ τὰ ὄρη λάβετε κοπετὸν καὶ ἐπὶ τὰς τρίβους τῆς ἐρήμου θρῆνον, ὅτι ἐξέλιπον παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους· οὐκ ἤκουσαν φωνὴν ὑπάρξεως· ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἕως κτηνῶν ἐξέστησαν, ᾤχοντο. На горaхъ воспріими1те плaчь и3 тужeніе и3 на стезsхъ пустhни рыдaніе, ћкw њскудёша, за є4же не бhти человёкwмъ преходsщымъ: не слhшаша глaса њбитaніz t пти1цъ небeсныхъ и3 дaже до скотHвъ, ўжас0шасz, tид0ша.
11
11
καὶ δώσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν θήσομαι, παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι. И# дaмъ їеrли1мъ въ преселeніе и3 въ жили1ще ѕміє1мъ и3 грaды ї{дины положY въ разорeніе, ћкw не бyдетъ њбитaющагw.
12
12
τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός, καὶ συνέτω τοῦτο; καὶ ᾧ λόγος στόματος Κυρίου πρὸς αὐτόν, ἀναγγειλάτω ὑμῖν· ἕνεκεν τίνος ἀπώλετο ἡ γῆ, ἀνήφθη ὡς ἔρημος παρὰ τὸ μὴ διοδεύεσθαι αὐτήν; Кто2 мyжъ премyдръ, и3 ўразумёетъ сіE; и3 къ немyже сл0во ќстъ гDнихъ, да возвэсти1тъ вaмъ, чесw2 рaди поги1бе землS, сожжeна є4сть ћкw пустhнz, є3sже никт0же прох0дитъ;
13
13
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· διὰ τὸ ἐγκαταλιπεῖν αὐτοὺς τὸν νόμον μου, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς μου, И# речE гDь ко мнЁ: понeже њстaвиша зак0нъ м0й, є3г0же дaхъ пред8 лицeмъ и4хъ, и3 не послyшаша глaса моегw2 и3 не ходи1ша по немY,
14
14
ἀλλ’ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας αὐτῶν τῆς κακῆς καὶ ὀπίσω τῶν εἰδώλων, ἃ ἐδίδαξαν αὐτοὺς οἱ πατέρες αὐτῶν· но поид0ша по и3зволeнію сeрдца своегw2 лукaвагw и3 в8слёдъ јдwлwвъ, и5мже научи1ша и5хъ nтцы2 и4хъ:
15
15
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ἀνάγκας καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς сегw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ напитaю лю1ди сі‰ тэснотaми и3 въ питіE дaмъ и5мъ в0ду жeлчную,
16
16
καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εἰς οὓς οὐκ ἐγίνωσκον αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ ἐπαποστελῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὴν μάχαιραν ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐν αὐτῇ. и3 расточY и5хъ во kзhки, и4хже не знaша тjи и3 nтцы2 и4хъ, и3 послю2 на ни1хъ мeчь, д0ндеже и3стлsтсz.
17
17
τάδε λέγει Κύριος· καλέσατε τὰς θρηνούσας καὶ ἐλθέτωσαν, καὶ πρὸς τὰς σοφὰς ἀποστείλατε καὶ φθεγξάσθωσαν Сі‰ речE гDь си1лъ: призови1те плачeвницъ, и3 да пріи1дутъ, и3 ко женaмъ прем{дрымъ посли1те, и3 да вэщaютъ
18
18
καὶ λαβέτωσαν ἐφ’ ὑμᾶς θρῆνον, καὶ καταγαγέτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, καὶ τὰ βλέφαρα ὑμῶν ρείτω ὕδωρ. и3 да пріи1мутъ над8 вaми плaчь, и3 да и3зведyтъ џчи вaши слeзы, и3 вёжди вaши да и3злію1тъ в0ду:
19
19
ὅτι φωνὴ οἴκτου ἠκούσθη ἐν Σιών· πῶς ἐταλαιπωρήσαμεν, κατῃσχύνθημεν σφόδρα, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν καὶ ἀπερρίψαμεν τὰ σκηνώματα ἡμῶν. занE глaсъ плaча слhшанъ бhсть во сіHнэ: кaкw бёдни бhхомъ, постыждeни ѕэлw2, ћкw њстaвихомъ зeмлю и3 tри1нухомъ жили6ща н†ша;
20
20
ἀκούσατε δή, γυναῖκες, λόγον Θεοῦ, καὶ δεξάσθω τὰ ὦτα ὑμῶν λόγους στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας ὑμῶν οἶκτον καὶ γυνὴ τὸν πλησίον αὐτῆς θρῆνον. Тёмже слhшите, жєны2, сл0во гDне, и3 пріими1те ўши1ма вaшима словесA ќстъ є3гw2, и3 научи1те дщє1ри вaшz рыдaнію, и3 кazждо и4скреннюю свою2 плaчу:
21
21
ὅτι ἀνέβη θάνατος διὰ τῶν θυρίδων ὑμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὴν γῆν ὑμῶν τοῦ ἐκτρῖψαι νήπια ἔξωθεν καὶ νεανίσκους ἀπὸ τῶν πλατειῶν. понeже взhде смeрть сквозЁ џкна в†ша и3 вни1де въ зeмлю вaшу погуби1ти nтрочaта tвнЁ и3 ю4ношы t ст0гнъ.
22
22
καὶ ἔσονται οἱ νεκροὶ τῶν ἀνθρώπων εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τῆς γῆς ὑμῶν καὶ ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζοντος, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων. — (Глаг0ли:) сі‰ речE гDь: и3 бyдутъ мeртвіи человёцы въ примёръ на лицы2 п0лz земли2 вaшеz, ћкw сёно созади2 жнyшагw, и3 не бyдетъ собирaющагw.
23
23
Τάδε λέγει Κύριος· μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, Тaкw гlетъ гDь: да не хвaлитсz мyдрый мyдростію своeю, и3 да не хвaлитсz крёпкій крёпостію своeю, и3 да не хвaлитсz богaтый богaтствомъ свои1мъ:
24
24
ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνίειν καὶ γινώσκεν ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ποιῶν ἔλεος καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐν τούτοις τὸ θέλημά μου, λέγει Κύριος. но њ сeмъ да хвaлитсz хвалsйсz, є4же разумёти и3 знaти, ћкw ѓзъ є4смь гDь творsй млcть и3 сyдъ и3 прaвду на земли2, ћкw въ си1хъ в0лz моS, гlетъ гDь.
25
25
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ πάντας περιτετμημένους ἀκροβυστίας αὐτῶν, СE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 посэщY на всёхъ, и5же њбрёзаную и4мутъ пл0ть свою2:
26
26
ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπὶ ᾿Εδὼμ καὶ ἐπὶ υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ υἱοὺς Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα περικειρόμενον τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα σαρκί, καὶ πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπερίτμητοι καρδίας αὐτῶν. на є3гЂпетъ и3 на їдумeю, и3 на є3дHмъ и3 на сhны ґммw6ни, и3 на сhны мw†вли и3 на всsкаго њстризaющаго власы2 по лицY своемY, њбитaющыz въ пустhни, ћкw вси2 kзhцы неwбрёзани пл0тію, вeсь же д0мъ ї}левъ неwбрёзани сyть сердцы2 свои1ми.
Κεφάλαιο 10
Главa ‹
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ· Слhшите сл0во гDне, є4же гlа гDь на вaсъ, д0ме ї}левъ.
2
2
τάδε λέγει Κύριος· κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἐθνῶν μὴ μανθάνετε καὶ ἀπὸ τῶν σημείων τοῦ οὐρανοῦ μὴ φοβεῖσθε, ὅτι φοβοῦνται αὐτὰ τοῖς προσώποις αὐτῶν. Сі‰ гlетъ гDь: по путє1мъ kзhкwвъ не ўчи1тесz и3 t знaменій небeсныхъ не страши1тесz, ћкw и4хъ боsтсz kзhцы.
3
3
ὅτι τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν μάταια· ξύλον ἐστὶν ἐκ τοῦ δρυμοῦ ἐκκεκομμένον, ἔργον τέκτονος καὶ χώνευμα· Понeже зак0ны kзhкwвъ сyетни сyть: дрeво є4сть t лёса и3зсёченое, дёло тект0нское и3 сліsніе:
4
4
ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ κεκαλλωπισμένα ἐστίν· ἐν σφύραις καὶ ἥλοις ἐστερέωσαν αὐτά, сребр0мъ и3 злaтомъ ўкрaшєна сyть, и3 млатaми и3 гвоздьми2 ўтверди1ша |, да не дви1жутсz:
5
5
αἰρόμενα ἀρθήσονται, ὅτι οὐκ ἐπιβήσονται. μὴ φοβηθῆτε αὐτά, ὅτι οὐ μὴ κακοποιήσωσι, καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς. сребро2 и3звazно є4сть, не глаг0лютъ, носи1ми н0сzтсz, понeже ходи1ти не возм0гутъ: не ўб0йтесz и4хъ, ћкw не сотворsтъ ѕлA, и3 блaга нёсть въ ни1хъ.
11
11
οὕτως ἐρεῖτε αὐτοῖς· θεοί, οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν ἐκ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου. Тaкw рцhте и5мъ: б0зи, и5же небесE и3 земли2 не сотвори1ша, да поги1бнутъ t земли2 и3 t си1хъ, и5же под8 небесeмъ сyть.
12
12
Κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ὁ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ τῇ φρονήσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν, ГDь сотвори1вый зeмлю во крёпости своeй, ўстр0ивый вселeнную въ премyдрости своeй, и3 рaзумомъ свои1мъ прострE нeбо.
13
13
καὶ πλῆθος ὕδατος ἐν οὐρανῷ, καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ. Ко глaсу своемY даeтъ мн0жество в0дъ на небеси2: и3 возведE w4блаки t послёднихъ земли2, блист†ніz въ д0ждь сотвори2 и3 и3зведE вётръ t сокр0вищъ свои1хъ.
14
14
ἐμωράνθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσεν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς· Бyй сотвори1сz всsкъ человёкъ t ўмA (своегw2), постыдёсz всsкъ златодёлникъ во и3зваsніихъ свои1хъ, ћкw лHжнаz сліS, нёсть дyха въ ни1хъ:
15
15
μάταιά ἐστιν, ἔργα ἐμπεπαιγμένα, ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀπολοῦνται. сyєтна сyть дэлA, смёху достHйна, во врeмz посэщeніz своегw2 поги1бнутъ.
16
16
οὐκ ἔστι τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτὸς κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ. Нёсть сицевaz чaсть їaкwву, ћкw создaвый вс‰ т0й є4сть, и3 ї}ль жeзлъ достоsніz є3гw2, гDь си1лъ и4мz є3мY.
17
17
Συνήγαγεν ἔξωθεν τὴν ὑπόστασίν σου, κατοικοῦσα ἐν ἐκλεκτοῖς. СобрA tвнЁ и3мёніе, њбитaющее во и3збрaнныхъ,
18
18
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ σκελίζω τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην ἐν θλίψει, ὅπως εὑρεθῇ ἡ πληγή σου· понeже тaкw гlетъ гDь: сE, ѓзъ tвeргу њбитaтєли земли2 сеS въ ск0рби и3 смущY и5хъ, ћкw да њбрsщетсz ћзва твоS.
19
19
οὐαὶ ἐπὶ συντρίμματί σου, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου, κἀγὼ εἶπα· ὄντως τοῦτο τὸ τραῦμά μου καὶ κατέλαβέ με· Г0ре во сокрушeніи твоeмъ, болёзненна ћзва твоS: ѓзъ же рёхъ: вои1стинну сіS болёзнь моS (є4сть) и3 њб8sтъ мS, жили1ще моE њпустЁ, поги1бе:
20
20
ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν, ὤλετο, καὶ πᾶσαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν· οἱ υἱοί μου καὶ τὰ πρόβατά μου οὐκ εἰσίν, οὐκ ἔστιν ἔτι τόπος τῆς σκηνῆς μου, τόπος τῶν δέρρεών μου. ски1ніz моS њпустЁ, поги1бе, и3 вс‰ кHжи мо‰ растерзaшасz: сынHвъ мои1хъ и3 nвeцъ мои1хъ нёсть, нёсть ктомY мёста ски1ніи моeй, мёста к0жамъ мои6мъ:
21
21
ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν· διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ νομὴ καὶ διεσκοσπίσθησαν. понeже њбуsша пaстыріе и3 гDа не взыскaша, сегw2 рaди не ўразумЁ всE стaдо и3 расточeно бhсть.
22
22
φωνὴ ἀκοῆς ἰδοὺ ἔρχεται καὶ σεισμὸς μέγας ἐκ γῆς βορρᾶ τοῦ τάξαι τὰς πόλεις ᾿Ιούδα εἰς ἀφανισμὸν καὶ κοίτην στρουθῶν. Глaсъ слhшаніz, сE, грzдeтъ и3 трyсъ вeлій t земли2 сёверныz, да положи1тъ грaды ї{дины въ запустёніе и3 во њбитaніе ѕміє1мъ [стрyfwмъ].
23
23
οἶδα, Κύριε, ὅτι οὐχὶ τοῦ ἀνθρώπου ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, οὐδὲ ἀνὴρ πορεύσεται καὶ κατορθώσει πορείαν αὐτοῦ. Вёмъ, гDи, ћкw нёсть человёку пyть є3гw2, нижE мyжъ п0йдетъ и3 и3спрaвитъ шeствіе своE.
24
24
παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς ποιήσῃς. Накажи2 нaсъ, гDи, nбaче въ судЁ, ґ не въ ћрости, да не ўмaленыхъ нaсъ сотвори1ши.
25
25
ἔκχεον τὸν θυμόν σου ἐπὶ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα σε καὶ ἐπὶ γενεάς, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο, ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐξανήλωσαν αὐτὸν καὶ τὴν νομὴν αὐτοῦ ἠρήμωσαν. И#злjй гнёвъ тв0й на kзhки не знaющыz тS и3 на племенA, ±же и4мене твоегw2 не призвaша, ћкw поzд0ша їaкwва и3 потреби1ша є3го2 и3 пaжить є3гw2 њпустоши1ша.
Κεφάλαιο 11
Главa №i
1
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· Сл0во є4же бhсть t гDа ко їеремjи, гlющее:
2
2
ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης. καὶ λαλήσεις πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλήμ· слhшите словесA завёта сегw2 и3 глаг0лите ко мужє1мъ ї{динымъ и3 ко њбитaтелємъ їеrли1мскимъ,
3
3
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἀκούσεται τῶν λόγων τῆς διαθήκης ταύτης, и3 речeши къ ни6мъ: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ: пр0клzтъ мyжъ, и4же не послyшаетъ словeсъ завёта сегw2,
4
4
ἧς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐκ καμίνου τῆς σιδηρᾶς, λέγων· ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσατε πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμῖν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν, є3г0же заповёдахъ nтцє1мъ вaшымъ въ дeнь, въ џньже и3звед0хъ и5хъ t земли2 є3гЂпетскіz, t пeщи желёзныz, гlz: ўслhшите глaсъ м0й и3 сотвори1те вс‰, є3ли6ка заповёдаю вaмъ, и3 бyдете мнЁ въ лю1ди, и3 ѓзъ бyду вaмъ въ бGа:
5
5
ὅπως στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, τοῦ δοῦναι αὐτοῖς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι καθὼς ἡ ἡμέρα αὕτη. καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα· γένοιτο, Κύριε. да ўтверждY клsтву мою2, є4юже клsхсz nтцє1мъ вaшымъ, є4же дaти и5мъ зeмлю точaщую млеко2 и3 мeдъ, ћкоже є4сть дeнь сeй. И# tвэщaхъ и3 рек0хъ: бyди, гDи.
6
6
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάγνωθι τοὺς λόγους τούτους ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ποιήσατε αὐτούς. И# речE гDь ко мнЁ: прочти2 вс‰ словесA сі‰ во градёхъ їyдиныхъ и3 внЁ їеrли1ма, рекjй: слhшите словесA завёта сегw2 и3 сотвори1те т†:
8
8
καὶ οὐκ ἐποίησαν. И# не слhшаша, ни приклони1ша ќха своегw2, но и3д0ша кjйждо въ стр0потствэ сeрдца своегw2 ѕлaгw: и3 навед0хъ на ни1хъ вс‰ словесA завёта сегw2, є3г0же заповёдахъ да сотворsтъ, и3 не сотвори1ша.
9
9
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· εὑρέθη σύνδεσμος ἐν ἀνδράσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· И# речE гDь ко мнЁ: њбрётено є4сть совэщaніе (на ѕло2) въ мужeхъ їyдиныхъ и3 во њбитaющихъ во їеrли1мэ:
10
10
ἐπεστράφησαν ἐπὶ τὰς ἀδικίας τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν πρότερον, οἳ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαι τῶν λόγων μου, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ πορεύονται ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ διεσκέδασεν οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν. возврати1шасz ко беззак0ніємъ пє1рвымъ nтє1цъ свои1хъ, и5же не хотёша слhшати словeсъ мои1хъ, и3 сE, тjи поид0ша по бозёхъ чужди1хъ, да слyжатъ и5мъ: и3 разори2 д0мъ ї}левъ и3 д0мъ їyдинъ завётъ м0й, є3г0же завэщaхъ со nтцы6 и4хъ.
11
11
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά, ἐξ ὧν οὐ δυνήσονται ἐξελθεῖν ἐξ αὐτῶν, καὶ κεκράξονται πρός με, καὶ οὐκ εἰσακούσομαι αὐτῶν. Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ наведY на ни1хъ ѕл†z, t ни1хже и3зhти не возм0гутъ, и3 возопію1тъ ко мнЁ, и3 не ўслhшу и4хъ:
12
12
καὶ πορεύσονται πόλεις ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κεκράξονται πρὸς τοὺς θεούς, οἷς αὐτοὶ θυμιῶσιν αὐτοῖς, οἳ μὴ σώσουσιν αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν. и3 п0йдутъ грaды ї{дины и3 њбитaтелє їеrли1ма и3 возопію1тъ ко богHмъ, и5мже тjи кадsтъ, и5же не спасyтъ и4хъ во врeмz скорбeй и4хъ.
13
13
ὅτι κατ’ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου, ᾿Ιούδα, καὶ κατ’ ἀριθμὸν ἐξόδων τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἐτάξατε βωμοὺς θυμιᾶν τῇ Βάαλ. По числy бо градHвъ твои1хъ бёху б0зи твои2, їyдо, и3 по числY путjй їеrли1мскихъ постaвисте nлтари6 ст{дныz, nлтари6 на каждeніе ваaлу.
14
14
καὶ σὺ μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μὴ ἀξίου περὶ αὐτῶν ἐν δεήσει καὶ προσευχῇ, ὅτι οὐκ εἰσακούσομαι ἐν τῷ καιρῷ, ἐν ᾧ ἐπικαλοῦνταί με, ἐν καιρῷ κακώσεως αὐτῶν. Тh же не моли1сz њ лю1дехъ си1хъ и3 не проси2 њ ни1хъ въ мольбЁ и3 моли1твэ: не ўслhшу бо во врeмz в0плz и4хъ ко мнЁ и3 во врeмz њѕлоблeніz и4хъ.
15
15
τί ἡ ἠγαπημένη ἐν τῷ οἴκῳ μου ἐποίησε βδέλυγμα; μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἅγια ἀφελοῦσιν ἀπὸ σοῦ τὰς κακίας σου, ἢ τούτοις διαφεύξῃ; Почто2 возлю1бленнаz въ домY моeмъ сотвори2 мeрзwсти (мнHги); є3дA њбёты и3 мzсA с™†z tи1мутъ t тебє2 лук†вства тво‰, и3ли2 си1ми и3збэжи1ши;
16
16
ἐλαίαν ὡραίαν, εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου· εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς ἀνήφθη πῦρ ἐπ’ αὐτήν, μεγάλη ἡ θλῖψις ἐπὶ σέ, ἠχρεώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς. Мaслину благосённу, краснY зрaкомъ наречE гDь и4мz твоE, ко глaсу њбрёзаніz є3S: разгорёсz џгнь въ нeй, вели1ка ск0рбь на тебЁ, непотрє1бны бhша вBтви є3S.
17
17
καὶ Κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιούδα, ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς τοῦ παροργίσαι με ἐν τῷ θυμιᾶν αὐτοὺς τῇ Βάαλ. И# гDь си1лъ, и4же насади2 тебE, гlалъ є4сть на тS ѕло2 за ѕл†z д0му ї}лева и3 д0му їyдина, є3ли6ка сотвори1ша себЁ ко прогнёванію менє2 кадsще ваaлу.
18
18
Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι· τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν. ГDи, скажи1 ми, и3 ўразумёю: тогдA ви1дэхъ начин†ніz и4хъ.
19
19
ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων· ἐπ’ ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν πονηρὸν λέγοντες· δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄρτον αὐτοῦ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ οὐκέτι. Ѓзъ же, ћкw ґгнS неѕл0биво вед0мо на заколeніе, не разумёхъ, ћкw на мS помhслиша п0мыслъ лукaвый, глаг0люще: пріиди1те и3 вложи1мъ дрeво во хлёбъ є3гw2 и3 и3стреби1мъ є3го2 t земли2 живyщихъ, и3 и4мz є3гw2 да не помzнeтсz ктомY.
20
20
Κύριε κρίνων δίκαια, δοκιμάζων νεφροὺς καὶ καρδίας, ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐξ αὐτῶν, ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὸ δικαίωμά μου. ГDь саваHfъ, судsй првdнw, и3спытyzй сердцA и3 ўтрHбы, да ви1жду мщeніе твоE на ни1хъ, ћкw къ тебЁ tкрhхъ њправдaніе моE.
21
21
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ἄνδρας ᾿Αναθὼθ τοὺς ζητοῦντας τὴν ψυχήν μου, τοὺς λέγοντας· οὐ μὴ προφητεύσεις ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου, εἰ δὲ μή, ἀποθάνῃ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν. Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь на мyжы ґнаfw6fски и4щущыz души2 моеS, глаг0лющыz: да не прbр0чествуеши њ и4мени гDни, ѓще ли же ни2, ќмреши въ рукaхъ нaшихъ.
22
22
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτούς· οἱ νεανίσκοι αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν τελευτήσουσιν ἐν λιμῷ, Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь си1лъ: сE, ѓзъ посэщY на ни1хъ: ю4нwши и4хъ мечeмъ ќмрутъ, и3 сhнове и4хъ и3 дщє1ри и4хъ скончaютсz глaдомъ,
23
23
καὶ ἐγκατάλειμμα οὐκ ἔσται αὐτῶν, ὅτι ἐπάξω κακὰ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ᾿Αναθώθ, ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν. и3 њстaнка не бyдетъ t ни1хъ, наведy бо ѕл†z на живyщыz во ґнаfHfэ въ лBто посэщeніz и4хъ.
Κεφάλαιο 12
Главa в7i
1
1
ΔΙΚΑΙΟΣ εἶ, Κύριε, ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ, πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ· τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται, εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα; Првdнъ є3си2, гDи, ћкw tвэщaю къ тебЁ: nбaче судбы6 возглаг0лю къ тебЁ: что2, ћкw пyть нечести1выхъ спёетсz, ўгобзи1шасz вси2 творsщіи беззакHніz;
2
2
ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν· ἐτεκνοποιήσαντο καὶ ἐποίησαν καρπόν· ἐγγὺς εἶ σὺ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ πόρρω ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν. Насади1лъ є3си2 и5хъ, и3 ўкорени1шасz, ч†да сотвори1ша и3 сотвори1ша пл0дъ: бли1з8 є3си2 ты2 ќстъ и4хъ, далeче же t ўтр0бъ и4хъ.
3
3
καὶ σύ, Κύριε, γινώσκεις με, δεδοκίμακας τὴν καρδίαν μου ἐναντίον σου· ἅγνισον αὐτοὺς εἰς ἡμέραν σφαγῆς αὐτῶν. И# ты2, гDи, разумёеши мS, ви1дэлъ мS є3си2 и3 и3скуси1лъ є3си2 сeрдце моE пред8 тоб0ю: собери2 и5хъ ћкw џвцы на заколeніе и3 њчcти и5хъ въ дeнь заколeніz и4хъ.
4
4
ἕως πότε πενθήσει ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ χόρτος τοῦ ἀγροῦ ξηρανθήσεται ἀπὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ; ἠφανίσθησαν κτήνη καὶ πετεινά, ὅτι εἶπαν· οὐκ ὄψεται ὁ Θεὸς ὁδοὺς ἡμῶν. Док0лэ плaкати и4мать землS, и3 травA всS сeлнаz и4зсхнетъ t ѕл0бы живyщихъ на нeй; Погиб0ша ск0ти и3 пти6цы, ћкw рек0ша: не ќзритъ бGъ путjй нaшихъ.
5
5
σοῦ οἱ πόδες τρέχουσι καὶ ἐκλύουσί σε· πῶς παρασκευάσῃ ἐφ’ ἵπποις καὶ ἐν γῇ εἰρήνης σὺ πέποιθας; πῶς ποιήσεις ἐν φρυάγματι τοῦ ᾿Ιορδάνου; Н0зэ твои2 текyтъ и3 разслaблzютъ тS: кaкw ўгот0вишисz съ к0ньми; и3 въ земли2 ми1ра твоегw2 ўповaлъ є3си2, кaкw сотвори1ши въ шyмэ їoрдaнстэмъ;
6
6
ὅτι καὶ οἱ ἀδελφοί σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου, καὶ οὗτοι ἠθέτησάν σε, καὶ αὐτοὶ ἐβόησαν, ἐκ τῶν ὀπίσω σου ἐπισυνήχθησαν· μὴ πιστεύσῃς ἐν αὐτοῖς, ὅτι λαλήσουσι πρός σε καλά. — Понeже и3 брaтіz тво‰ и3 д0мъ nтцA твоегw2, и3 сjи tверг0шасz тебє2 и3 тjи возопи1ша, созади2 тебє2 собрaшасz: не вёруй и5мъ, є3гдA глаг0лати бyдутъ тебЁ благ†z.
7
7
᾿Εγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς. Њстaвихъ д0мъ м0й, њстaвихъ достоsніе моE, дaхъ возлю1бленную дyшу мою2 въ рyки врагHвъ є3S:
8
8
ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν. бhсть мнЁ достоsніе моE ћкw лeвъ въ дубрaвэ, дадE проти1ву менє2 глaсъ св0й: сегw2 рaди возненави1дэхъ є5.
9
9
μὴ σπήλαιον ὑαίνης ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ἢ σπήλαιον κύκλῳ αὐτῆς; βαδίσατε, συναγάγετε πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ ἐλθέτωσαν τοῦ φαγεῖν αὐτήν. Не вертeпъ ли veнинъ достоsніе моE мнЁ, и3ли2 пещeра w4крестъ є3гw2; И#ди1те, собери1те вс‰ ѕвBри сє1лныz, и3 да пріи1дутъ снёсти є5.
10
10
ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελῶνά μου, ἐμόλυναν τὴν μερίδα μου, ἔδωκαν τὴν μερίδα τὴν ἐπιθυμητήν μου εἰς ἔρημον ἄβατον, Пaстыріе мн0зи растли1ша віногрaдъ м0й, њскверни1ша чaсть мою2, дaша чaсть желaемую мою2 въ пустhню непрох0дную,
11
11
ἐτέθη εἰς ἀφανισμὸν ἀπωλείας, δι’ ἐμὲ ἀφανισμῷ ἠφανίσθη πᾶσα ἡ γῆ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνὴρ τιθέμενος ἐν καρδίᾳ. положи1ша въ потреблeніе пaгубы: менє2 рaди разорeніемъ разорeна є4сть всS землS, ћкw ни є3ди1нъ є4сть, и4же размышлsетъ сeрдцемъ.
12
12
ἐπὶ πᾶσαν διεκβολὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἦλθον ταλαιπωροῦντες, ὅτι μάχαιρα τοῦ Κυρίου καταφάγεται ἀπ’ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς, οὐκ ἔστιν εἰρήνη πάσῃ σαρκί. Во всsкій пyть пустhни пріид0ша њпустошaющіи, ћкw мeчь гDень поsстъ t крaz земли2 дaже до крaz є3S: нёсть ми1ра всsцэй пл0ти.
13
13
ἐσπείρατε πυροὺς καὶ ἀκάνθας θερίζετε· οἱ κλῆροι αὐτῶν οὐκ ὠφελήσουσιν αὐτούς· αἰσχύνθητε ἀπὸ καυχήσεως ὑμῶν, ἀπὸ ὀνειδισμοῦ ἔναντι Κυρίου. — Посёzсте пшени1цу, ґ тeрніе пожaсте: досто‰ніz и4хъ не полє1зна бyдутъ и5мъ: постыди1тесz стыдёніемъ t похвалeніz вaшегw, t поношeніz пред8 гDемъ.
14
14
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος περὶ πάντων τῶν γειτόνων τῶν πονηρῶν τῶν ἁπτομένων τῆς κληρονομίας μου, ἧς ἐμέρισα τῷ λαῷ μου ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποσπῶ αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἐκβαλῶ ἐκ μέσου αὐτῶν. Ћкw сі‰ гlетъ гDь њ всёхъ сосёдэхъ лукaвыхъ, прикасaющихсz наслёдію моемY, є4же раздэли1хъ лю1демъ мои6мъ ї}лю: сE, ѓзъ и3ст0ргну и5хъ t земли2 и4хъ и3 д0мъ їyдинъ и3звeргну t среды2 и4хъ:
15
15
καὶ ἔσται μετὰ τὸ ἐκβαλεῖν με αὐτοὺς ἐπιστρέψω καὶ ἐλεήσω αὐτοὺς καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. и3 бyдетъ, є3гдA и3ст0ргну и5хъ, њбращyсz и3 поми1лую и5хъ, и3 вселю2 и5хъ ког0ждо въ достоsніе своE и3 ког0ждо въ зeмлю свою2:
16
16
καὶ ἔσται ἐὰν μαθόντες μάθωσι τὴν ὁδὸν τοῦ λαοῦ μου, τοῦ ὀμνύειν τῷ ὀνόματί μου, ζῇ Κύριος, καθὼς ἐδίδαξαν τὸν λαόν μου ὀμνύειν τῇ Βάαλ, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου· и3 бyдетъ, ѓще ўчaщесz научaтсz путє1мъ людjй мои1хъ, є4же клsтисz и4менемъ мои1мъ, жи1въ гDь, ћкоже научи1ша людjй мои1хъ клsтисz ваaломъ, и3 сози1ждутсz посредЁ людjй мои1хъ:
17
17
ἐὰν δὲ μὴ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἐξαρῶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἐξάρσει καὶ ἀπωλείᾳ. ѓще же не послyшаютъ, и3ст0ргну kзhкъ џный и3сторгaніемъ и3 погублeніемъ, речE гDь.
Κεφάλαιο 13
Главa Gi
1
1
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· βάδισον καὶ κτῆσαι σεαυτῷ περίζωμα λινοῦν καὶ περίθου περὶ τὴν ὀσφύν σου, καὶ ἐν ὕδατι οὐ διελεύσεται. Сі‰ гlетъ гDь ко мнЁ: и3ди2 и3 стzжи2 себЁ чрeсленикъ льнsный и3 препоsши того2 на чрeслэхъ твои1хъ, и3 въ в0ду да не внесeши тогw2.
2
2
καὶ ἐκτησάμην τὸ περίζωμα κατὰ τὸν λόγον Κυρίου καὶ περιέθηκα περὶ τὴν ὀσφύν μου. И# стzжaхъ чрeсленикъ по словеси2 гDню и3 њбложи1хъ w4крестъ чрeслъ мои1хъ.
3
3
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ втори1цею, рекyщее:
4
4
λαβὲ τὸ περίζωμα τὸ περὶ τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ κατάκρυψον αὐτὸ ἐκεῖ ἐν τῇ τρυμαλιᾷ τῆς πέτρας. возми2 чрeсленикъ, є3г0же стzжaлъ є3си2, и4же є4сть w4крестъ чрeслъ твои1хъ, и3 востaни и3 и3ди2 ко є3vфрaту, и3 скрhй того2 тaмw во разсёлинэ кaменнэ.
5
5
καὶ ἐπορεύθην καὶ ἔκρυψα αὐτὸ ἐν τῷ Εὐφράτῃ, καθὼς ἐνετείλατό μοι Κύριος. И# и3д0хъ и3 скрhхъ того2 во є3vфрaтэ, ћкоже заповёда мнЁ гDь.
6
6
καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας πολλὰς καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάστηθι, βάδισον ἐπὶ τὸν Εὐφράτην καὶ λαβὲ ἐκεῖθεν τὸ περίζωμα, ὃ ἐνετειλάμην σοι τοῦ κατακρύψαι ἐκεῖ. И# бhсть по днeхъ мн0зэхъ, и3 речE гDь ко мнЁ: востaни и3 и3ди2 ко є3vфрaту, и3 возми2 tтyду чрeсленикъ, є3г0же заповёдахъ тебЁ скрhти тaмw.
7
7
καὶ ἐπορεύθην ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ὤρυξα καὶ ἔλαβον τὸ περίζωμα ἐκ τοῦ τόπου, οὗ κατώρυξα αὐτὸ ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ διεφθαρμένον ἦν, ὃ οὐ μὴ χρησθῇ εἰς οὐθέν. И# и3д0хъ ко є3vфрaту и3 раскопaхъ, и3 взsхъ чрeсленикъ t мёста, и3дёже скрhхъ є3го2, и3 сE, и3згни1лъ бЁ (чрeсленикъ), ћкw ни на чт0же бhти потрeбну є3мY.
8
8
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων· τάδε λέγει Κύριος· И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ, рекyщее: сі‰ гlетъ гDь:
9
9
οὕτω φθερῶ τὴν ὕβριν ᾿Ιούδα καὶ τὴν ὕβριν ῾Ιερουσαλήμ, тaкw согни1ти сотворю2 гордhню їyдину и3 гордhню їеrли1млю, мн0гую гордhню сію2 людjй си1хъ стропти1выхъ,
10
10
τὴν πολλὴν ταύτην ὕβριν, τοὺς μὴ βουλομένους ὑπακούειν τῶν λόγων μου καὶ πορευθέντας ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς καὶ τοῦ προσκυνεῖν αὐτοῖς, καὶ ἔσονται ὥσπερ τὸ περίζωμα τοῦτο, ὃ οὐ χρησθήσεται εἰς οὐθέν. и5же не хотsтъ послyшати словeсъ мои1хъ, ходsщихъ во стропти1вствэ сeрдца своегw2 и3 шeдшихъ в8слёдъ богHвъ чужди1хъ, да слyжатъ и5мъ и3 да покланsютсz и5мъ: и3 бyдутъ ћкоже чрeсленикъ т0й, и4же ни къ чемY потрeбенъ.
11
11
ὅτι καθάπερ κολλᾶται τὸ περίζωμα περὶ τὴν ὀσφὺν τοῦ ἀνθρώπου, οὕτως ἐκόλλησα πρὸς ἐμαυτὸν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ πάντα οἶκον ᾿Ιούδα τοῦ γενέσθαι μοι εἰς λαὸν ὀνομαστὸν καὶ εἰς καύχημα καὶ εἰς δόξαν, καὶ οὐκ εἰσήκουσάν μου. ЗанE, ћкоже придержи1тсz чрeсленикъ ко чреслHмъ мyжа, тaкw прилэпи1хъ мнЁ (вeсь) д0мъ ї}левъ и3 вeсь д0мъ їyдинъ, речE гDь: да бyдутъ мнЁ въ лю1ди и3мени6ты, и3 въ хвалY и3 въ слaву, и3 не послyшаша менE.
12
12
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον· πᾶς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου. καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρός σε· μὴ γνόντες οὐ γνωσόμεθα ὅτι πᾶς ἀσκὸς πληρωθήσεται οἴνου; И# речeши къ лю1демъ си6мъ словесA сі‰: тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: всsкъ мёхъ и3сп0лнитсz вінA. И# бyдетъ, ѓще рекyтъ къ тебЁ: є3дA вёдzще не ўвёмы, ћкw всsкъ мёхъ и3сп0лнитсz вінA;
13
13
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πληρῶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν τοὺς καθημένους υἱοὺς τοῦ Δαυὶδ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς προφήτας καὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μεθύσματι и3 речeши къ ни6мъ: сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ и3сп0лню всёхъ њбитaтелей земли2 сеS, и3 царeй и4хъ сэдsщихъ t колёна давjдова на прест0лэ и4хъ, и3 свzщeнники и3 прор0ки, и3 їyду и3 всёхъ њбитaющихъ во їеrли1мэ піsнствомъ,
14
14
καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς ἄνδρα καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς πατέρας αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ. οὐκ ἐπιποθήσω, λέγει Κύριος, καὶ οὐ φείσομαι, καὶ οὐκ οἰκτειρήσω ἀπὸ διαφθορᾶς αὐτῶν. и3 расточY и5хъ, мyжа и3 брaта є3гw2, и3 nтцы2 и4хъ и3 сhны и4хъ вкyпэ: не пожелaю, речE гDь, не пощажY, и3 не ўмлcрдюсz, є4же не погуби1ти и5хъ.
15
15
᾿Ακούσατε, καὶ ἐνωτίσασθε καὶ μὴ ἐπαίρεσθε, ὅτι Κύριος ἐλάλησε. Слhшите и3 внемли1те, и3 не возноси1тесz, ћкw гDь гlалъ є4сть.
16
16
δότε τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν δόξαν πρὸ τοῦ συσκοτάσαι καὶ πρὸ τοῦ προσκόψαι πόδας ὑμῶν ἐπ’ ὄρη σκοτεινά, καὶ ἀναμενεῖτε εἰς φῶς, καὶ ἐκεῖ σκιὰ θανάτου, καὶ τεθήσονται εἰς σκότος. Дади1те гDу бGу вaшему слaву прeжде дaже не смeркнетсz и3 прeжде дaже не прeткнутсz н0зэ вaши ко горaмъ тє1мнымъ: и3 пождетE свёта, и3 тaмw сёнь смeртнаz, и3 положeни бyдутъ во мрaкъ.
17
17
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε, κεκρυμμένως κλαύσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀπὸ προσώπου ὕβρεως, καὶ κατάξουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν δάκρυα, ὅτι συνετρίβη τὸ ποίμνιον Κυρίου. Ѓще же не послyшаете, въ тaйнэ восплaчетсz душA вaша t лицA гордhни и3 плaчz восплaчетъ, и3 и3зведyтъ џчи вaши слeзы, ћкw сотрeно є4сть стaдо гDне.
18
18
εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσι· ταπεινώθητε καὶ καθίσατε, ὅτι καθῃρέθη ἀπὸ κεφαλῆς ὑμῶν στέφανος δόξης ὑμῶν. Рцhте царю2 и3 владhкамъ: смири1тесz, сsдите, ћкw взsтсz t главы2 вaшеz вэнeцъ слaвы вaшеz.
19
19
πόλεις αἱ πρὸς νότον συνεκλείσθησαν. καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀνοίγων· ἀπῳκίσθη ᾿Ιούδας, συνετέλεσεν ἀποικίαν τελείαν. — Грaды ю4жніи затворeни сyть, и3 нёсть tверзazй: преведeнъ є4сть вeсь їyда, соверши1ша преселeніе совершeнное.
20
20
᾿Ανάλαβε ὀφθαλμούς σου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἴδε τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ βορρᾶ· ποῦ ἐστι τὸ ποίμνιον, ὃ ἐδόθη σοι, πρόβατα δόξης σου; Воздви1гни џчи твои2, їеrли1ме, и3 ви1ждь приходsщыz t сёвера: гдЁ стaдо дaное тебЁ, џвцы слaвы твоеS;
21
21
τί ἐρεῖς ὅταν ἐπισκέπτωνταί σε; καὶ σὺ ἐδίδαξας αὐτοὺς ἐπὶ σὲ μαθήματα εἰς ἀρχήν· οὐκ ὠδῖνες καθέξουσί σε καθὼς γυναῖκα τίκτουσαν; Что2 речeши, є3гдA посэтsтъ тS; и3 ты2 научи1лъ є3си2 и5хъ на тS ўчeніемъ въ начaлство: є3дA не њб8и1мутъ тS бwлёзни ћкw женY родsщую;
22
22
καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· διατί ἀπήντησέ μοι ταῦτα; διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀδικίας σου ἀνεκαλύφθη τὰ ὀπίσθιά σου παραδειγματισθῆναι τὰς πτέρνας σου. Ѓще же речeши въ сeрдцы твоeмъ: почто2 пріид0ша ми2 сі‰; за мн0жество беззак0ніz твоегw2 tкровє1на сyть з†днzz тво‰, да њбр{ганы бyдутъ стwпы2 тво‰.
23
23
εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς δυνήσεσθε εὖ ποιῆσαι μεμαθηκότες τὰ κακά. Ѓще премэни1тъ є3fі0плzнинъ к0жу свою2, и3 рhсь пестрwты2 сво‰, и3 вы2 м0жете благотвори1ти научи1вшесz ѕлY.
24
24
καὶ διέσπειρα αὐτοὺς ὡς φρύγανα φερόμενα ἀπὸ ἀνέμου εἰς ἔρημον. И# развёю и5хъ, ћкw стeбліе носи1мое вётромъ въ пустhню.
25
25
οὕτως ὁ κλῆρός σου καὶ μερὶς τοῦ ἀπειθεῖν ὑμᾶς ἐμοί, λέγει Κύριος, ὡς ἐπελάθου μου καὶ ἤλπισας ἐπὶ ψεύδεσι. Сeй жрeбій тв0й и3 чaсть непок0рства твоегw2 на мS, гlетъ гDь, ћкw забhлъ є3си2 мS и3 надёzлсz на лжY:
26
26
κἀγὼ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ὀφθήσεται ἡ ἀτιμία σου. тёмже и3 ѓзъ њбнажY бeдры тво‰ проти1ву лицA твоегw2, и3 kви1тсz срамотA твоS
27
27
καὶ ἡ μοιχεία σου καὶ ὁ χρεμετισμός σου καὶ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς πορνείας σου ἐπὶ τῶν βουνῶν, καὶ ἐν τοῖς ἀγροῖς ἑώρακα τὰ βδελύγματά σου· οὐαί σοι, ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι οὐκ ἐκαθαρίσθης ὀπίσω μου· ἕως τίνος ἔτι; и3 прелюбодёйство твоE, и3 ржaніе твоE и3 tчуждeніе блудA твоегw2: на горaхъ и3 на сeлэхъ ви1дэхъ мeрзwсти тво‰. Г0ре тебЁ, їеrли1ме, ћкw не њчи1стилсz є3си2, послёдуz мнЁ. Док0лэ є3щE;
Κεφάλαιο 14
Главa д7i
1
1
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν περὶ τῆς ἀβροχίας. И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи њ безд0ждіи.
2
2
ΕΠΕΝΘΗΣΕΝ ἡ ᾿Ιουδαία, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς ἐκενώθησαν καὶ ἐσκοτώθησαν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἡ κραυγὴ τῆς ῾Ιερουσαλὴμ ἀνέβη. Рыдaла їудeа, и3 вратA є3S разруши1шасz, и3 њтемни1шасz на земли2, и3 в0пль їеrли1ма взhде.
3
3
καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτῆς ἀπέστειλαν τοὺς νεωτέρους αὐτῶν ἐφ’ ὕδωρ· ἤλθοσαν ἐπὶ τὰ φρέατα καὶ οὐχ εὕροσαν ὕδωρ καὶ ἀπέστρεψαν τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν κενά. И# вельмHжи є3гw2 послaша мeншихъ свои1хъ къ водЁ: пріид0ша на кл†дzзи и3 не њбрэт0ша воды2, и3 tнес0ша сосyды сво‰ тщы2: постыждeни сyть и3 посрaмлени, и3 покрhша главы6 сво‰.
4
4
καὶ τὰ ἔργα τῆς γῆς ἐξέλιπεν, ὅτι οὐκ ἦν ὑετός· ᾐσχύνθησαν οἱ γεωργοί, ἐπεκάλυψαν τὰς κεφαλὰς αὐτῶν. И# дэлA земли2 њскудёша, ћкw не бsше дождS на зeмлю: постыждeни сyть земледёлцы, покрhша главы6 сво‰.
5
5
καὶ ἔλαφοι ἐν ἀγρῷ ἔτεκον καὶ ἐγκατέλιπον, ὅτι οὐκ ἦν βοτάνη. И# є3лє1ницы на ни1вэ роди1ша и3 њстaвиша, ћкw не бЁ травы2.
6
6
ὄνοι ἄγριοι ἔστησαν ἐπὶ νάπας· εἵλκυσαν ἄνεμον, ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν, ὅτι οὐκ ἦν χόρτος ἀπὸ λαοῦ ἀδικίας. Nнaгри стaша на кaменіихъ, брaша въ себE вётръ ћкw ѕмjеве, њскудёша џчи и4хъ, ћкw не бЁ травы2.
7
7
εἰ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν, Κύριε, ποίησον ἡμῖν ἕνεκέν σου, ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐναντίον σου, ὅτι σοὶ ἡμάρτομεν. БеззакHніz н†ша противустaша нaмъ: гDи, сотвори2 нaмъ рaди и4мене твоегw2, ћкw мн0зи грэси2 нaши пред8 тоб0ю, тебЁ согрэши1хомъ.
8
8
ὑπομονὴ ᾿Ισραήλ, Κύριε, καὶ σῴζεις ἐν καιρῷ κακῶν· ἱνατί ἐγενήθης ὡσεὶ πάροικος ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὡς αὐτόχθων ἐκκλίνων εἰς κατάλυμα; Њжидaніе ї}лево, гDи, сп7си1телю нaшъ во врeмz ск0рби! вскyю ћкw пришлeцъ є3си2 на земли2 и3 ћкw пyтникъ ўкланsющьсz во витaлище;
9
9
μὴ ἔσῃ ὥσπερ ἄνθρωπος ὑπνῶν ἢ ὡς ἀνὴρ οὐ δυνάμενος σῴζειν; καὶ σὺ ἐν ἡμῖν εἶ, Κύριε, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐφ’ ἡμᾶς· μὴ ἐπιλάθῃ ἡμῶν. Е#дA бyдеши ћкоже человёкъ спsй, и3ли2 ѓки мyжъ не могjй спасти2; тh же въ нaсъ є3си2, гDи, и3 и4мz твоE при1звано бhсть на нaсъ, не забyди нaсъ.
10
10
οὕτως λέγει Κύριος τῷ λαῷ τούτῳ· ἠγάπησαν κινεῖν πόδας αὐτῶν καὶ οὐκ ἐφείσαντο, καὶ ὁ Θεὸς οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτοῖς· νῦν μνησθήσεται τῆς ἀδικίας αὐτῶν. Сі‰ гlетъ гDь лю1демъ си6мъ: возлюби1ша подвизaти н0зэ свои2 и3 не ўпок0ишасz, и3 бGъ не бlгопоспэши2 въ ни1хъ, нн7э воспомzнeтъ беззакHніz и4хъ и3 посэти1тъ грэхи2 и4хъ.
11
11
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ προσεύχου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου εἰς ἀγαθά· И# речE гDь ко мнЁ: не моли1сz њ лю1дехъ си1хъ во блaго:
12
12
ὅτι ἐὰν νηστεύσωσιν, οὐκ εἰσακούσομαι τῆς δεήσεως αὐτῶν, καὶ ἐὰν προσενέγκωσιν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας, οὐκ εὐδοκήσω ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ καί ἐν θανάτῳ ἐγὼ συντελέσω αὐτούς. є3гдA пости1тисz бyдутъ, не ўслhшу прошeніz и4хъ, и3 ѓще принесyтъ всесожжє1ніz и3 жє1ртвы, не бlговолю2 въ ни1хъ: ћкw мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ ѓзъ скончaю и5хъ.
13
13
καὶ εἶπα· ὦ Κύριε, ἰδοὺ οἱ προφῆται αὐτῶν προφητεύουσι καὶ λέγουσιν· οὐκ ὄψεσθε μάχαιραν, οὐδὲ λιμὸς ἔσται ἐν ὑμῖν, ὅτι ἀλήθειαν καὶ εἰρήνην δώσω ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. И# рек0хъ: сhй гDи б9е, сE, прор0цы и4хъ прорицaютъ и3 глаг0лютъ: не ќзрите мечA, и3 глaдъ не бyдетъ вaмъ, но и4стину и3 ми1ръ дaмъ на земли2 и3 на мёстэ сeмъ.
14
14
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ψευδῆ οἱ προφῆται προφητεύουσιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς· ὅτι ὁράσεις ψευδεῖς καὶ μαντείας καὶ οἰωνίσματα καὶ προαιρέσεις καρδίας αὐτῶν αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν. И# речE гDь ко мнЁ: лжи1вw прор0цы прорицaютъ во и4мz моE, не послaхъ и4хъ, ни заповёдахъ и5мъ, ни гlалъ є4смь къ ни6мъ: понeже видBніz лжи6ва и3 гад†ніz и3 волшє1бства и3 произв0лы сeрдца своегw2 тjи прорицaютъ вaмъ.
15
15
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ψευδῆ, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς, οἳ λέγουσι· μάχαιρα καὶ λιμὸς οὐκ ἔσται ἐπὶ τῆς γῆς ταύτης· ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται καὶ ἐν λιμῷ συντελεσθήσονται οἱ προφῆται Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь њ прор0цэхъ, и5же прор0чествуютъ во и4мz моE лHжнаz, и3 ѓзъ не послaхъ и4хъ, и5же глаг0лютъ: мeчь и3 глaдъ не бyдетъ на земли2 сeй: смeртію лю1тою ќмрутъ и3 глaдомъ скончaютсz прор0цы тjи.
16
16
καὶ ὁ λαός, οἷς αὐτοὶ προφητεύουσιν αὐτοῖς, καὶ ἔσονται ἐρριμμένοι ἐν ταῖς διόδοις ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ τοῦ λιμοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ θάπτων αὐτούς, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν· καὶ ἐκχεῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὰ κακὰ αὐτῶν. И# лю1діе, и5мже тjи прор0чествуютъ, бyдутъ и3звeржени на путeхъ їеrли1ма t лицA мечA и3 глaда, и3 не бyдетъ погребazй и5хъ, и3 жєны2 и4хъ и3 сhнове и4хъ и3 дщє1ри и4хъ, и3 и3злію2 на ни1хъ ѕл†z и4хъ.
17
17
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦτον· καταγάγετε ἐπ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μὴ διαλιπέτωσαν, ὅτι συντρίμματι συνετρίβη θυγάτηρ λαοῦ μου καὶ πληγὴ ὀδυνηρὰ σφόδρα. И# речeши къ ни6мъ сл0во сіE: да и3зведyтъ џчи вaши слeзы дeнь и3 н0щь, и3 да не престaнутъ, ћкw сотрeніемъ вели1кимъ сотрeна (дёва) дщeрь людjй мои1хъ и3 ћзвою ѕл0ю ѕэлw2.
18
18
ἐὰν ἐξέλθω εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ τραυματίαι μαχαίρας, καὶ ἐὰν εἰσέλθω εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ πόνος λιμοῦ· ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐπορεύθησαν εἰς γῆν, ἣν οὐκ ᾔδεισαν. Ѓще и3зhду на п0ле, и3 сE, заклaни мечeмъ: и3 ѓще вни1ду во грaдъ, и3 сE, и3стazвшіи глaдомъ: ћкw прор0къ и3 свzщeнникъ tид0ша въ зeмлю, є3sже не вёдzху.
19
19
μὴ ἀποδοκιμάζων ἀπεδοκίμασας τὸν ᾿Ιούδαν, καὶ ἀπὸ Σιὼν ἀπέστη ἡ ψυχή σου; ἱνατί ἔπαισας ἡμᾶς, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἴασις; ὑπεμείναμεν εἰς εἰρήνην, καὶ οὐκ ἦν ἀγαθά· εἰς καιρὸν ἰάσεως, καὶ ἰδοὺ ταραχή. Е#дA tмeщущь tвeрглъ є3си2 їyду, и3 t сіHна tступи2 дш7A твоS; вскyю порази1лъ є3си2 нaсъ, и3 нёсти нaмъ и3сцэлeніz; ждaхомъ ми1ра, и3 не бsху благ†z: врeмене ўврачевaніz, и3 сE, боsзнь.
20
20
ἔγνωμεν, Κύριε, ἁμαρτήματα ἡμῶν, ἀδικίας πατέρων ἡμῶν, ὅτι ἡμάρτομεν ἐναντίον σου. Познaхомъ, гDи, грэхи2 нaшz, беззакHніz nтє1цъ нaшихъ, ћкw согрэши1хомъ пред8 тоб0ю.
21
21
κόπασον διὰ τὸ ὄνομά σου, μὴ ἀπολέσῃς θρόνον δόξης σου· μνήσθητι, μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου τὴν μεθ’ ἡμῶν. Престaни рaди и4мене твоегw2, не погуби2 пrт0ла слaвы твоеS: воспомzни2, не разори2 завёта твоегw2 и4же съ нaми.
22
22
μὴ ἔστιν ἐν εἰδώλοις τῶν ἐθνῶν ὑετίζων; καὶ εἰ ὁ οὐρανὸς δώσει πλησμονὴν αὐτοῦ, οὐχὶ σὺ εἶ αὐτός; καὶ ὑπομενοῦμέν σε, Κύριε, ὅτι σὺ ἐποίησας πάντα ταῦτα. Е#дA є4сть во и3звazнныхъ kзhческихъ, и4же дожди1тъ; и3ли2 небесA м0гутъ дaти влaгу свою2; не тh ли є3си2, гDи б9е нaшъ; и3 пождeмъ тебE, гDи, тh бо сотвори1лъ є3си2 вс‰ сі‰.
Κεφάλαιο 15
Главa є7i
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· ἐὰν στῇ Μωσῆς καὶ Σαμουὴλ πρὸ προσώπου μου, οὐκ ἔστιν ἡ ψυχή μου πρὸς αὐτούς· ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἐξελθέτωσαν. И# речE гDь ко мнЁ: ѓще стaнутъ мwmсeй и3 самуи1лъ пред8 лицeмъ мои1мъ, нёсть дш7A моS къ лю1демъ си6мъ: и3зри1ни тёхъ (t лицA моегw2), и3 да и3зhдутъ.
2
2
καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ποῦ ἐξελευσόμεθα; καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὅσοι εἰς θάνατον, εἰς θάνατον· καὶ ὅσοι εἰς μάχαιραν, εἰς μάχαιραν· καί ὅσοι εἰς λιμόν, εἰς λιμόν· καὶ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν. И# бyдетъ, ѓще рекyтъ къ тебЁ: кaмw и3зhдемъ; и3 речeши къ ни6мъ: сі‰ гlетъ гDь: и5же ко смeрти, ко смeрти: и3 и5же къ мечY, къ мечY: и3 и5же ко глaду, ко глaду: и3 и5же ко плэнeнію, ко плэнeнію.
3
3
καὶ ἐκδικήσω ἐπ’ αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη, λέγει Κύριος· τὴν μάχαιραν εἰς σφαγὴν καὶ τοὺς κύνας εἰς διασπασμὸν καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἰς βρῶσιν καὶ εἰς διαφθοράν. И# tмщY и5мъ четhрьми w4бразы, речE гDь: мeчь на заклaніе, и3 пси2 на растерзaніе, и3 пти6цы небесE и3 ѕвёріе земли2 на пожрє1ніz и3 расхищeніе.
4
4
καὶ παραδώσω αὐτοὺς εἰς ἀνάγκας πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς διὰ Μανασσῆ υἱὸν ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα, περὶ πάντων ὧν ἐποίησεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. И# предaмъ и5хъ во ўтэснeніе всBмъ цaрствамъ зємнhмъ, рaди манассjи сhна є3зекjина царS їyдина за вс‰, ±же сотвори2 во їеrли1мэ.
5
5
τίς φείσεται ἐπὶ σοί, ῾Ιερουσαλήμ; καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί; ἢ τίς ἀνακάμψει εἰς εἰρήνην σοι; Кто2 ўмилосeрдитсz къ тебЁ, їеrли1ме; и3 кто2 поскорби1тъ њ тебЁ, и3ли2 кто2 п0йдетъ моли1ти њ ми1рэ тебЁ;
6
6
σὺ ἀπεστράφης με, λέγει Κύριος, ὀπίσω πορεύσῃ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου καὶ διαφθερῶ σε, καὶ οὐκέτι ἀνήσω αὐτούς. Ты2 њстaвилъ мS є3си2, речE гDь, вспsть пошeлъ є3си2: и3 прострY рyку мою2 на тS и3 ўбію1 тz, и3 ктомY не пощажY и4хъ
7
7
καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν διασπορᾷ· ἐν πύλαις λαοῦ μου ἠτεκνώθησαν, ἀπώλεσαν τὸν λαόν μου διὰ τὰς κακίας αὐτῶν. и3 расточY и5хъ расточeніемъ во вратёхъ людjй мои1хъ: њбезчaдэша, погуби1ша людjй мои1хъ ѕл0бами свои1ми, и3 не њбрати1шасz.
8
8
ἐπληθύνθησαν αἱ χῆραι αὐτῶν ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· ἐπήγαγον ἐπὶ μητέρα νεανίσκους ταλαιπωρίαν ἐν μεσημβρίᾳ, ἐπέρριψα ἐπ’ αὐτὴν ἐξαίφνης τρόμον καὶ σπουδήν. Ўмн0жишасz вдови6цы и4хъ пaче пескA морскaгw: навед0хъ на мaтерь ю4ношы, бёдность њ полyдни, наверг0хъ на ню2 внезaпу стрaхъ и3 трeпетъ.
9
9
ἐκενώθη ἡ τίκτουσα ἑπτά, ἀπεκάκισεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς, ἐπέδυ ὁ ἥλιος αὐτῇ ἔτι μεσούσης τῆς ἡμέρας, κατῃσχύνθη καὶ ὠνειδίσθη· τοὺς καταλοίπους αὐτῶν εἰς μάχαιραν δώσω ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. Прaздна бhсть роди1вшаz сeдмь, њскудЁ душA є3S, зaйде є4й с0лнце є3щE средЁ полyдне, постыждeна бhсть и3 ўкорeна: пр0чыz и4хъ въ мeчь дaмъ пред8 враги6 и4хъ, речE гDь.
10
10
Οἴμοι ἐγὼ μῆτερ, ὡς τίνα με ἔτεκες; ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον πάσῃ τῇ γῇ· οὔτε ὠφέλησα, οὔτε ὠφέλησέ με οὐδείς· ἡ ἰσχύς μου ἐξέλιπεν ἐν τοῖς καταρωμένοις με. Г0ре мнЁ, мaти (моS), вскyю мS родилA є3си2 мyжа при1телнаго и3 суди1маго по всeй земли2; не заsхъ, нижE заsтъ ў менє2 кто2: си1ла моS њскудЁ t кленyщихъ мS, (речE гDь).
11
11
γένοιτο, δέσποτα, κατευθυνόντων αὐτῶν, εἰ μὴ παρέστην σοι ἐν καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως αὐτῶν εἰς ἀγαθὰ πρὸς τὸν ἐχθρόν. Бyди, вLко, и3справлsющымъ и5мъ: ѓще не притек0хъ ко тебЁ во врeмz њѕлоблeніz и4хъ и3 во врeмz ск0рби и4хъ, во благ†z на врагA.
12
12
εἰ γνωσθήσεται σίδηρος; καὶ περιβόλαιον χαλκοῦν ἡ ἰσχύς σου. Е#дA познaетсz желёзо; и3 њдэsніе мёдzно крёпость твоS.
13
13
καὶ τοὺς θησαυρούς σου εἰς προνομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου. И# сокрHвища тво‰ въ расхищeніе дaмъ, и3змёну за вс‰ грэхи2 тво‰, и3 во всёхъ предёлэхъ твои1хъ:
14
14
καὶ καταδουλώσω σε κύκλῳ τοῖς ἐχθροῖς σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ οὐκ ᾔδεις· ὅτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, ἐφ’ ὑμᾶς καυθήσεται. и3 порабощy тz w4крестъ врагHмъ твои6мъ, въ земли2, є3sже не вёси: ћкw џгнь возжжeсz t ћрости моеS, на вaсъ горёти бyдетъ.
15
15
Κύριε, μνήσθητί μου καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἀθῴωσόν με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με μὴ εἰς μακροθυμίαν· γνῶθι ὡς ἔλαβον περὶ σοῦ ὀνειδισμὸν Ты2 вёси, гDи, воспомzни1 мz и3 посэти1 мz и3 защити1 мz t гонsщихъ мS, не въ долготерпёніе твоE воспріими1 мz: вёждь, ћкw пріsхъ тебє2 рaди поношeніе t tвергaющихъ словесA тво‰:
16
16
ὑπὸ τῶν ἀθετούντων τοὺς λόγους σου· συντέλεσον αὐτούς, καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου, ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ’ ἐμοί, Κύριε παντοκράτωρ. скончaй и5хъ, и3 бyдетъ сл0во твоE мнЁ въ рaдость и3 во весeліе сeрдца моегw2, ћкw при1звано є4сть и4мz твоE на мнЁ, гDи б9е си1лъ.
17
17
οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων, ἀλλὰ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου· καταμόνας ἐκαθήμην, ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην. Не сэд0хъ въ с0нмэ и4хъ и3грaющихъ, но боsхсz t лицA руки2 твоеS: на є3ди1нэ сэдsхъ, ћкw г0рести и3сп0лнихсz.
18
18
ἵνα τί οἱ λυποῦντές με κατισχύουσί μου; ἡ πληγή μου στερεά, πόθεν ἰαθήσομαι; γινομένη ἐγενήθη μοι ὡς ὕδωρ ψευδὲς οὐκ ἔχον πίστιν. Вскyю њскорблsющіи мS возмогaютъ на мS; ћзва моS твердA, tкyду и3сцэлю1сz; бhсть мнЁ ћкw водA лжи6ваz, не и3мyщаz вёрности.
19
19
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἐπιστρέψῃς, καὶ ἀποκαταστήσω σε, καὶ πρὸ προσώπου μου στήσῃ· καὶ ἐὰν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀπὸ ἀναξίου, ὡς τὸ στόμα μου ἔσῃ· καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ πρὸς σέ, καὶ σὺ οὐκ ἀναστρέψεις πρός αὐτούς. Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь: ѓще њбрати1шисz, возстaвлю тS, и3 пред8 лицeмъ мои1мъ стaнеши: и3 ѓще и3зведeши честн0е t недост0йнагw, ћкw ўстA мо‰ бyдеши: и3 њбратsтсz тjи къ тебЁ, и3 ты2 не њбрати1шисz къ ни6мъ.
20
20
καὶ δώσω σε τῷ λαῷ τούτῳ ὡς τεῖχος ὀχυρὸν χαλκοῦν, καὶ πολεμήσουσι πρὸς σὲ καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρὸς σέ, διότι μετὰ σοῦ εἰμι τοῦ σῴζειν σε И# дaмъ тS лю1демъ си6мъ ѓки стёну крёпку, мёдzну: и3 порaтуютъ на тS и3 не возм0гутъ на тS, ћкw ѓзъ съ тоб0ю є4смь, да сп7сy тz и3 и3збaвлю тS, речE гDь:
21
21
καὶ τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε ἐκ χειρὸς πονηρῶν καὶ λυτρώσομαί σε ἐκ χειρὸς λοιμῶν. и3збaвлю тS t рyкъ ѕлёйшихъ и3 и3скуплю1 тz t рyкъ губи1телей.
Κεφάλαιο 16
Главa ѕ7i
1
1
ΚΑΙ σὺ μὴ λάβῃς γυναῖκα, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ, рекyщее: и3 ты2 да не п0ймеши жены2,
2
2
καὶ οὐ γεννηθήσεταί σοι υἱὸς οὐδὲ θυγάτηρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. и3 не роди1тсz тебЁ сhнъ, нижE дщeрь на мёстэ сeмъ.
3
3
ὅτι τάδε λέγει Κύριος περὶ τῶν υἱῶν καὶ περὶ τῶν θυγατέρων τῶν γεννωμένων ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ περὶ τῶν μητέρων αὐτῶν τῶν τετοκυιῶν αὐτοὺς καὶ περὶ τῶν πατέρων αὐτῶν τῶν γεγεννηκότων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ· Ћкw сі‰ гlетъ гDь њ сынёхъ и3 дщeрехъ, и5же родsтсz на мёстэ сeмъ, и3 њ мaтерехъ и4хъ, ±же роди1ша и5хъ, и3 њ nтцёхъ и4хъ роди1вшихъ | въ земли2 сeй:
4
4
ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται, οὐ κοπήσονται καὶ οὐ ταφήσονται· εἰς παράδειγμα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἔσονται καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ· ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται καὶ ἐν λιμῷ συντελεσθήσονται. смeртію лю1тою и3з0мрутъ, не њплaчутсz и3 не погребyтсz: во w4бразъ на лицы2 земли2 бyдутъ и3 мечeмъ падyтъ и3 глaдомъ скончaютсz, и3 бyдутъ трyпіе и4хъ во снёдь пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ земны6мъ.
5
5
τάδε λέγει Κύριος· μὴ εἰσέλθῃς εἰς θίασον αὐτῶν καὶ μὴ πορευθῇς τοῦ κόψασθαι καὶ μὴ πενθήσῃς αὐτούς, ὅτι ἀφέστακα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ τοῦ λαοῦ τούτου. Сі‰ гlетъ гDь: да не вни1деши въ д0мъ и4хъ пи1рный, ни да х0диши плaкати, нижE да рыдaеши и5хъ, понeже tsхъ ми1ръ м0й t людjй си1хъ, речE гDь, млcть и3 щедрHты.
6
6
οὐ μὴ κόψονται αὐτοὺς οὐδὲ ἐντομίδας οὐ μὴ ποιήσουσι καὶ οὐ ξυρηθήσονται, И# ќмрутъ вели1цыи и3 мaліи въ земли2 сeй: не погребyтсz, ни њплaчутсz, нижE терзaніе њ ни1хъ бyдетъ, нижE њбрjютсz рaди и4хъ,
7
7
καὶ οὐ μὴ κλασθῇ ἄρτος ἐν πένθει αὐτῶν εἰς παράκλησιν ἐπὶ τεθνηκότι, οὐ ποτιοῦσιν αὐτὸν ποτήριον εἰς παράκλησιν ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ αὐτοῦ. и3 не прел0мzтъ хлёба во стенaніи и4хъ ко ўтэшeнію над8 мeртвымъ, и3 не дадyтъ и5мъ питіS чaши ко ўтэшeнію над8 nтцeмъ и3 мaтерію и4хъ.
8
8
εἰς οἰκίαν πότου οὐκ εἰσελεύσῃ συγκαθίσαι μετ’ αὐτῶν τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν. И# въ д0мъ пи1рный да не вни1деши сэдёти съ ни1ми, є4же ћсти и3 пи1ти.
9
9
διότι τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ καταλύω ἐκ τοῦ τόπου τούτου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν φωνὴν χαρᾶς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης. Понeже сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ tимY t мёста сегw2 во џчію вaшєю и3 во днeхъ вaшихъ глaсъ рaдости и3 глaсъ весeліz, глaсъ женихA и3 глaсъ невёсты.
10
10
καὶ ἔσται ὅταν ἀναγγείλῃς τῷ λαῷ τούτῳ ἅπαντα τὰ ρήματα ταῦτα καὶ εἴπωσι πρὸς σέ· διατί ἐλάλησε Κύριος ἐφ’ ἡμᾶς πάντα τὰ κακὰ ταῦτα; τίς ἡ ἀδικία ἡμῶν; καὶ τίς ἡ ἁμαρτία ἡμῶν, ἣν ἡμάρτομεν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν; И# бyдетъ, є3гдA возвэсти1ши лю1демъ си6мъ вс‰ словесA сі‰, и3 рекyтъ къ тебЁ: вскyю гlалъ є4сть гDь на нaсъ вс‰ ѕл†z сі‰; кaz непрaвда нaша; и3 кjй грёхъ нaшъ, и4мже согрэши1хомъ гDу бGу нaшему;
11
11
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπόν με οἱ πατέρες ὑμῶν, λέγει Κύριος, καὶ ᾤχοντο ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων, καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐμὲ ἐγκατέλιπον καὶ τὸν νόμον μου οὐκ ἐφυλάξαντο· И# речeши къ ни6мъ: понeже њстaвиша мS nтцы2 вaши, гlетъ гDь, и3 и3д0ша в8слёдъ богHвъ чужди1хъ, и3 послужи1ша и5мъ и3 поклони1шасz и5мъ, менe же њстaвиша и3 зак0на моегw2 не сохрани1ша:
12
12
καὶ ὑμεῖς ἐπονηρεύσασθε ὑπὲρ τοὺς πατέρας ὑμῶν καὶ ἰδοὺ ὑμεῖς πορεύεσθε ἕκαστος ὀπίσω τῶν ἀρεστῶν τῆς καρδίας ὑμῶν τῆς πονηρᾶς τοῦ μὴ ὑπακούειν μου. и3 вы2 г0рше дёласте, нeже nтцы2 вaши, и3 сE, вы2 х0дите кjйждо в8слёдъ п0хотей сeрдца вaшегw лукaвагw, є4же не слyшати менE:
13
13
καὶ ἀπορρίψω ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν οὐκ ᾔδειτε ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν, καὶ δουλεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις, οἳ οὐ δώσουσιν ὑμῖν ἔλεος. и3 и3зри1ну вaсъ t земли2 сеS въ зeмлю, є3sже не вёсте вы2 и3 nтцы2 вaши, и3 послyжите тaмw богHмъ чужди6мъ дeнь и3 н0щь, и5же не дадyтъ вaмъ ми1лости.
14
14
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· ζῇ Κύριος ὁ ἀναγαγὼν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου, Сегw2 рaди, сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 не рекyтъ ктомY: жи1въ гDь, и4же и3зведE сынHвъ ї}левыхъ t земли2 є3гЂпетскіz:
15
15
ἀλλὰ ζῇ Κύριος, ὃς ἀνήγαγε τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν, οὗ ἐξώσθησαν ἐκεῖ· καί ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν. но: живeтъ гDь, и4же и3зведE сынHвъ ї}левыхъ t земли2 сёверныz и3 t всёхъ стрaнъ, ѓможе и3звeржени бhша: и3 возвращY и5хъ въ зeмлю и4хъ, ю4же дaхъ nтцє1мъ и4хъ.
16
16
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τοὺς ἁλιεῖς τοὺς πολλούς, λέγει Κύριος, καὶ ἁλιεύσουσιν αὐτούς· καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστελῶ τοὺς πολλοὺς θηρευτάς, καὶ θηρεύσουσιν αὐτοὺς ἐπάνω παντὸς ὄρους καὶ ἐπάνω παντὸς βουνοῦ καὶ ἐκ τῶν τρυμαλιῶν τῶν πετρῶν. СE, ѓзъ послю2 ры6бари мнHги, речE гDь, и3 ўловsтъ и5хъ: и3 посeмъ послю2 мнHги ловцы2, и3 ўловsтъ и5хъ на всsцэй горЁ и3 на всsцэмъ х0лмэ и3 t пещeръ кaменныхъ.
17
17
ὅτι οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐκρύβη τὰ ἀδικήματα αὐτῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου. Ћкw џчи мои2 на всёхъ путeхъ и4хъ, не сокровeни сyть t лицA моегw2, и3 не ўтає1на сyть беззакHніz и4хъ t џчію моє1ю.
18
18
καὶ ἀνταποδώσω διπλᾶς τὰς κακίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν, ἐφ’ αἷς ἐβεβήλωσαν τὴν γῆν μου ἐν τοῖς θνησιμαίοις τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, ἐν αἷς ἐπλημμέλησαν τὴν κληρονομίαν μου. И# воздaмъ пeрвэе суг{баz беззакHніz и3 грэхи2 и4хъ, и4миже њскверни1ша зeмлю мою2 въ мертвечи1нахъ мeрзостей свои1хъ и3 въ беззак0ніихъ свои1хъ, и4миже нап0лниша достоsніе моE.
19
19
Κύριε, σὺ ἰσχύς μου καὶ βοήθειά μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ κακῶν· πρὸς σὲ ἔθνη ἥξουσιν ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς καὶ ἐροῦσιν· ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ὠφέλημα. ГDи, ты2 крёпость моS и3 п0мощь моS и3 прибёжище моE во днeхъ ѕлhхъ: къ тебЁ kзhцы пріи1дутъ t послёднихъ земли2 и3 рекyтъ: вои1стинну лжи1выхъ стzжaша nтцы2 нaши јдwлwвъ, и3 нёсть въ ни1хъ п0льзы.
20
20
εἰ ποιήσει ἑαυτῷ ἄνθρωπος θεούς; καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί. Е#дA сотвори1тъ себЁ человёкъ б0ги, и3 тjи не сyть б0зи;
21
21
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ δηλώσω αὐτοῖς ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τὴν χεῖρά μου καὶ γνωριῶ αὐτοῖς τὴν δύναμίν μου, καὶ γνώσονται ὅτι ὄνομά μοι Κύριος. Сегw2 рaди, сE, ѓзъ покажY и5мъ во врeмz сіE рyку мою2 и3 знaему сотворю2 и5мъ си1лу мою2, и3 познaютъ, ћкw и4мz мнЁ гDь.
Κεφάλαιο 17
Главa з7i
5
5
ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ὁ ἄνθρωπος, ὃς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον καὶ στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἀπὸ Κυρίου ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ· пр0клzтъ человёкъ, и4же надёетсz на человёка и3 ўтверди1тъ пл0ть мhшцы своеS на нeмъ, и3 t гDа tстyпитъ сeрдце є3гw2:
6
6
καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθῃ τὰ ἀγαθά, καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἁλμυρᾷ, ἥτις οὐ κατοικεῖται. и3 бyдетъ ћкw ди1віz мmрjка въ пустhни и3 не ќзритъ, є3гдA пріи1дутъ благ†z, и3 њбитaти бyдетъ въ сухотЁ и3 въ пустhни, въ земли2 слaнэй и3 неwбитaемэй.
7
7
καὶ εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, ὃς πέποιθεν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ ἔσται Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ· И# бlгословeнъ человёкъ, и4же надёетсz на гDа, и3 бyдетъ гDь ўповaніе є3гw2:
8
8
καὶ ἔσται ὡς ξύλον εὐθηνοῦν παρ’ ὕδατα, καὶ ἐπὶ ἰκμάδα βαλεῖ ρίζαν αὐτοῦ καὶ οὐ φοβηθήσεται ὅταν ἔλθῃ καῦμα, καὶ ἔσται ἐπ’ αὐτῷ στελέχη ἀλσώδη, ἐν ἐνιαυτῷ ἀβροχίας οὐ φοβηθήσεται καὶ οὐ διαλείψει ποιῶν καρπόν. и3 бyдетъ ћкw дрeво насаждeнное при водaхъ, и3 во влaгэ пyститъ корeніе своE: не ўбои1тсz, є3гдA пріи1детъ зн0й, и3 бyдетъ на нeмъ стeбліе зелeно, и3 во врeмz безд0ждіz не ўстраши1тсz и3 не престaнетъ твори1ти плодA.
9
9
βαθεῖα ἡ καρδία παρά πάντα, καὶ ἄνθρωπός ἐστι· καὶ τίς γνώσεται αὐτόν; Глубоко2 сeрдце (человёку) пaче всёхъ, и3 человёкъ є4сть, и3 кто2 познaетъ є3го2;
10
10
ἐγὼ Κύριος ἐτάζων καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφροὺς τοῦ δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ. Ѓзъ гDь и3спытyzй сердцA и3 и3скушazй ўтрHбы, є4же воздaти комyждо по пути2 є3гw2 по плодHмъ и3з8wбрётеній є3гw2.
11
11
ἐφώνησε πέρδιξ, συνήγαγεν ἃ οὐκ ἔτεκε· ποιῶν πλοῦτον αὐτοῦ οὐ μετὰ κρίσεως, ἐν ἡμίσει ἡμερῶν αὐτοῦ ἐγκαταλείψουσιν αὐτόν, καὶ ἐπ’ ἐσχάτων αὐτοῦ ἔσται ἄφρων. Возгласи2 рsбъ, собрA, и4хже не роди2, творsй богaтство своE не съ суд0мъ: въ преполовeніи днjй свои1хъ њстaвитъ є5 и3 на послёдокъ св0й бyдетъ безyменъ.
12
12
θρόνος δόξης ὑψωμένος, ἁγίασμα ἡμῶν, Пrт0лъ слaвы возвышeнъ t начaла, мёсто с™hни нaшеz.
13
13
ὑπομονὴ ᾿Ισραήλ, Κύριε, πάντες οἱ καταλιπόντες σε καταισχυνθήτωσαν, ἀφεστηκότες ἐπὶ τῆς γῆς γραφήτωσαν, ὅτι ἐγκατέλιπον πηγὴν ζωῆς, τὸν Κύριον. Чazніе ї}лево, гDи! вси2 њставлsющіи тS да постыдsтсz, tступaющіи (t тебє2) на земли2 да напи1шутсz, ћкw њстaвиша и3ст0чникъ живhхъ в0дъ, гDа.
14
14
ἴασαί με, Κύριε, καὶ ἰαθήσομαι· σῶσόν με, καὶ σωθήσομαι· ὅτι καύχημά μου σὺ εἶ. И#сцэли1 мz, гDи, и3 и3сцэлёю: сп7си1 мz, и3 спcнъ бyду, ћкw хвалA моS ты2 є3си2.
15
15
ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με· ποῦ ἐστιν ὁ λόγος Κυρίου; ἐλθέτω. СE, тjи глаг0лютъ ко мнЁ: гдЁ є4сть сл0во гDне; да пріи1детъ.
16
16
ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα, σὺ ἐπίστῃ· τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου πρὸ προσώπου σού ἐστι. Ѓзъ же не ўтруди1хсz, тебЁ (пaстырю) послёдуzй, и3 днE человёча не пожелaхъ: ты2 вёси и3сход‰щаz t ўстeнъ мои1хъ, пред8 лицeмъ твои1мъ сyть:
17
17
μὴ γενηθῇς μοι εἰς ἀλλοτρίωσιν φειδόμενός μου ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ. не бyди ми2 во tчуждeніе, ўповaніе моE ты2 въ дeнь лю1тъ.
18
18
καταισχυνθήτωσαν οἱ διώκοντές με, καὶ μὴ καταισχυνθείην ἐγώ· πτοηθείησαν αὐτοί, καὶ μὴ πτοηθείην ἐγώ· ἐπάγαγε ἐπ’ αὐτοὺς ἡμέραν πονηράν, δισσὸν σύντριμμα σύντριψον αὐτούς. Да постыдsтсz гонsщіи мS, ѓзъ же да не постыждyсz: да ўстрашaтсz тjи, ѓзъ же да не ўстрашyсz: наведи2 на ни1хъ дeнь њѕлоблeніz, сугyбымъ сокрушeніемъ сотри2 и5хъ.
19
19
Τάδε λέγει Κύριος· βάδισον καὶ στῆθι ἐν ταῖς πύλαις υἱῶν λαοῦ σου, ἐν αἷς εἰσπορεύονται ἐν αὐταῖς βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἐν αἷς ἐκπορεύονται ἐν αὐταῖς, καὶ ἐν πάσαις ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ Сі‰ гlетъ гDь ко мнЁ: и3ди2 и3 стaни во вратёхъ сынHвъ людjй твои1хъ, и4миже вх0дzтъ цaріе ї{дины и3 и3сх0дzтъ, и3 во всёхъ вратёхъ їеrли1мскихъ и3 речeши къ ни6мъ:
20
20
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς ᾿Ιούδα, καὶ πᾶσα ᾿Ιουδαία καὶ πᾶσα ῾Ιερουσαλήμ, οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις· слhшите сл0во гDне, цaріе ї{дины и3 всS їудeа и3 вeсь їеrли1мъ, входsщіи во вратA сі‰.
21
21
τάδε λέγει Κύριος· φυλάσσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ μὴ αἴρετε βαστάγματα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ μὴ ἐκπορεύεσθε ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ Сі‰ гlетъ гDь: сохрани1те дyшы вaшz и3 не носи1те бремeнъ въ дeнь суббHтъ, и3 не и3сходи1те враты2 їеrли1ма,
22
22
καὶ μὴ ἐκφέρετε βαστάγματα ἐξ οἰκιῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε· ἁγιάσατε τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, καθὼς ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν и3 не и3зноси1те бремeнъ и3з8 домHвъ вaшихъ въ дeнь суббHтный, и3 всsкагw дёла не твори1те: њсвzти1те дeнь суббHтный, ћкоже заповёдахъ nтцє1мъ вaшымъ:
23
23
καὶ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν τοῦ μὴ ἀκοῦσαί μου καὶ τοῦ μὴ δέξασθαι παιδείαν. и3 не ўслhшаша, ни приклони1ша ќха своегw2, но њжесточи1ша вы6и сво‰ пaче nтє1цъ свои1хъ, да не ўслhшатъ мS и3 да не пріи1мути наказaніz.
24
24
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητέ μου, λέγει Κύριος, τοῦ μὴ εἰσφέρειν βαστάγματα διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν πᾶν ἔργον, И# бyдетъ, ѓще послyшаете менE, гlетъ гDь, є4же не вноси1ти бремeнъ во вратA грaда сегw2 въ дeнь суббHтный, и3 свzти1ти дeнь суббHтный, не твори1ти въ џнь всsкагw дёла,
25
25
καὶ εἰσελεύσονται διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἅρμασι καὶ ἵπποις αὐτῶν, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ κατοικισθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς τὸν αἰῶνα. и3 вни1дутъ во вратA грaда сегw2 цaріе и3 нач†лницы, сэдsщіи на прест0лэ давjдовэ и3 восходsщіи на колесни1цахъ и3 к0нехъ свои1хъ, тjи и3 нач†лницы и4хъ, мyжіе ї{дины и3 њбитaтеліе їеrли1ма: и3 њбитaти бyдутъ во грaдэ сeмъ во вёки:
26
26
καὶ ἥξουσιν ἐκ τῶν πόλεων ᾿Ιούδα καὶ κυκλόθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκ γῆς Βενιαμὶν καὶ ἐκ γῆς πεδινῆς καὶ ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐκ τῆς πρὸς νότον φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας καὶ θυμιάματα καὶ μαναὰ καὶ λίβανον, φέροντες αἴνεσιν εἰς οἶκον Κυρίου. и3 пріи1дутъ t градHвъ їyдиныхъ и3 t њкрeстныхъ їеrли1ма, и3 t земли2 веніамjни и3 t п0льныхъ, и3 t г0рнихъ и3 t ю4га, носsще всесожжє1ніz и3 жeртву, и3 fmміaмъ и3 манаY [дaръ] и3 лівaнъ, носsще хвалY въ д0мъ гDень.
27
27
καὶ ἔσται ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, τοῦ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ταῖς πύλαις ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οὐ σβεσθήσεται. И# бyдетъ, ѓще не послyшаете менE є4же свzти1ти дeнь суббHтный и3 не носи1ти бремeнъ, нижE входи1ти вратaми їеrли1ма въ дeнь суббHтный, то2 зажгY џгнь во вратёхъ є3гw2, и3 пожрeтъ д0мы їеrли6мли и3 не ўгaснетъ.
Κεφάλαιο 18
Главa }i
1
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· Сл0во, є4же бhсть ко їеремjи t гDа, рекyщее:
2
2
ἀνάστηθι, καὶ κατάβηθι εἰς οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἐκεῖ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου. востани2 и3 сни1ди въ д0мъ скудeльничь, и3 тaмw ўслhшиши словесA мо‰.
3
3
καὶ κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐποίει ἔργον ἐπὶ τῶν λίθων· И# снид0хъ въ д0мъ скудeльничь, и3 сE, т0й творsше дёло на кaменехъ.
4
4
καὶ ἔπεσε τὸ ἀγγεῖον, ὃ αὐτὸς ἐποίει ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ πάλιν αὐτὸς ἐποίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτερον, καθὼς ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι. И# разби1сz сосyдъ, є3г0же т0й творsше t гли1ны рукaма свои1ма: и3 пaки т0й сотвори2 и3з8 негw2 и4ный сосyдъ, ћкоже ўг0дно во џчію є3гw2 твори1ти.
5
5
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ, рекyщее:
6
6
εἰ καθὼς ὁ κεραμεὺς οὗτος οὐ δυνήσομαι τοῦ ποιῆσαι ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσί μου. є3дA, ћкоже скудeльникъ сeй, не возмогY сотвори1ти вaсъ, д0ме ї}левъ; речE гDь: сE, ћкоже брeніе въ рукY скудeльника, тaкw вы2 є3стE, д0ме ї}левъ, въ рукY моє1ю:
7
7
πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἀπολλύειν, наконeцъ возгlю на kзhкъ и3 на цaрство, да и3скореню2 и5хъ и3 разорю2 и3 расточY |:
8
8
καὶ ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν αὐτῶν, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν, ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς. и3 ѓще њбрати1тсz kзhкъ т0й t всёхъ лукaвствъ свои1хъ, то2 раскaюсz њ њѕлоблeніихъ, ±же помhслихъ сотвори1ти и5мъ:
9
9
καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι, и3 наконeцъ рекY на kзhкъ и3 цaрство, да возсози1жду и3 насаждY |,
10
10
καὶ ποιήσωσι τὰ πονηρὰ ἐναντίον μου τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς φωνῆς μου, καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν, ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς. и3 ѓще сотворsтъ лук†ваz пред8 nчи1ма мои1ма, є4же не послyшати глaса моегw2, то2 раскaюсz њ благи1хъ, ±же гlахъ сотвори1ти и5мъ.
11
11
καὶ νῦν εἰπὸν πρὸς ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ἐγὼ πλάσσω ἐφ’ ὑμᾶς κακὰ καὶ λογίζομαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν· ἀποστραφήτω δὴ ἕκαστος ἀπὸ ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ καλλίονα ποιήσατε τά ἐπιτηδεύματα ὑμῶν. И# нн7э рцы2 ко мужє1мъ ї{динымъ и3 њбитaтелємъ їеrли1ма, рекjй: сі‰ речE гDь: сE, ѓзъ творю2 на вaсъ ѕл†z и3 мhшлю на вaсъ ўмышлeніе: да њбрати1тсz ќбw кjйждо t пути2 своегw2 лукaвагw, и3 и3спрaвите пути6 вaшz и3 ўмышлє1ніz в†ша.
12
12
καὶ εἶπαν· ἀνδριούμεθα, ὅτι ὀπίσω τῶν ἀποστροφῶν ἡμῶν πορευσόμεθα καὶ ἕκαστος τὰ ἀρεστά τῆς καρδίας αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς ποιήσομεν. И# рек0ша: ўкрэпи1мсz, и4бо по развращeніємъ нaшымъ п0йдемъ, и3 кjйждо ўг0дное сeрдца своегw2 лукaвагw сотвори1мъ.
13
13
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐρωτήσατε δὴ ἐν ἔθνεσι· τίς ἤκουσε τοιαῦτα φρικτά, ἃ ἐποίησε σφόδρα παρθένος ᾿Ισραήλ; Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь: вопроси1те нн7э kзhкwвъ, кто2 слhша сицев†z стр†шнаz, ±же сотвори2 ѕэлw2 дёва ї}лева;
14
14
μὴ ἐκλείψουσιν ἀπὸ πέτρας μαστοὶ ἢ χιὼν ἀπὸ τοῦ Λιβάνου; μὴ ἐκκλινῇ ὕδωρ βιαίως ἀνέμῳ φερόμενον; є3дA њскудёютъ t кaмене сосцы2, и3ли2 снёгъ t лівaна; є3дA ўклони1тсz водA ѕёлнw вётромъ носи1маz;
15
15
ὅτι ἐπελάθοντό μου ὁ λαός μου, εἰς κενὸν ἐθυμίασαν· καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνους αἰωνίους τοῦ ἐπιβῆναι τρίβους οὐκ ἔχοντας ὁδὸν εἰς πορείαν понeже забhша менE лю1діе мои2 всyе жрyще, и3 и3знем0гутъ на путeхъ свои1хъ и3 на стезsхъ вёчныхъ, є4же взhти на стєзи2 не и3мyщыz пути6 на хождeніе,
16
16
τοῦ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν καὶ σύριγμα αἰώνιον· πάντες οἱ διαπορευόμενοι δι’ αὐτῆς ἐκστήσονται καὶ κινήσουσι τὴν κεφαλὴν αὐτῶν. є4же положи1ти зeмлю св0ю въ запустёніе и3 во звиздaніе вёчное: всsкъ, и4же прeйдетъ по нeй, почуди1тсz и3 покивaетъ глав0ю своeю:
17
17
ὡς ἄνεμον καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν αὐτῶν, δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας αὐτῶν. ћкоже вётръ палsщь разсёю и5хъ пред8 враги6 и4хъ, хребeтъ, ґ не лицE покажY и5мъ въ дeнь поги1бели и4хъ.
18
18
Καὶ εἶπαν· δεῦτε καὶ λογισώμεθα ἐπὶ ῾Ιερεμίαν λογισμόν, ὅτι οὐκ ἀπολεῖται νόμος ἀπὸ ἱερέως καὶ βουλὴ ἀπὸ συνετοῦ καὶ λόγος ἀπὸ προφήτου· δεῦτε καὶ πατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ καὶ ἀκουσόμεθα πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ. И# рек0ша: пріиди1те и3 ўмhслимъ їеремjю совётъ, и4бо не поги1бнетъ зак0нъ t свzщeнника, ни совётъ t премyдрагw, ни сл0во t прор0ка: пріиди1те и3 порази1мъ є3го2 љзhкомъ, и3 не в0нмемъ всBмъ словесє1мъ є3гw2.
19
19
εἰσάκουσόν μου, Κύριε, καὶ εἰσάκουσον τῆς φωνῆς τοῦ δικαιώματός μου. Вонми2, гDи, мнЁ и3 ўслhши глaсъ њправдaніz моегw2.
20
20
εἰ ἀνταποδίδοται ἀντὶ ἀγαθῶν κακά; ὅτι συνελάλησαν ρήματα κακὰ τῆς ψυχῆς μου καὶ τὴν κόλασιν αὐτῶν ἔκρυψάν μοι· μνήσθητι ἑστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθά, τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμόν σου ἀπ’ αὐτῶν. Е#дA воздаю1тсz ѕл†z за благ†z; ћкw глаг0лаша словесA на дyшу мою2 и3 мучи1телство своE сокрhша ми2. Помzни2 стоsвшаго мS пред8 тоб0ю, є4же глаг0лати за ни1хъ благ†z, да tвращY гнёвъ тв0й t ни1хъ.
21
21
διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς λιμὸν καὶ ἄθροισον αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας· γενέσθωσαν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι, καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν γενέσθωσαν ἀνῃρημένοι θανάτῳ καὶ οἱ νεανίσκοι αὐτῶν πεπτωκότες μαχαίρᾳ ἐν πολέμῳ. Сегw2 рaди дaждь сhны и4хъ въ глaдъ и3 собери2 и5хъ въ рyцэ мечA: да бyдутъ жєны2 и4хъ безч†дны и3 вдwвы2, и3 мyжіе и4хъ да бyдутъ ўбіeни смeртію, и3 ю4нwши и4хъ да падyтъ мечeмъ на рaти:
22
22
γενηθήτω κραυγὴ ἐν ταῖς οἰκίαις αὐτῶν, ἐπάξεις ἐπ’ αὐτοὺς ληστὰς ἄφνω, ὅτι ἐνεχείρησαν λόγον εἰς σύλληψίν μου, καὶ παγίδας ἔκρυψαν ἐπ’ ἐμέ. да бyдетъ в0пль въ домёхъ и4хъ: наведи2 на ни1хъ разб0йники внезaпу, понeже совэщaша сл0во, да и4мутъ мS, и3 сBти скрhша на мS.
23
23
καὶ σύ, Κύριε, ἔγνως ἅπασαν τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ’ ἐμὲ εἰς θάνατον· μὴ ἀθῳώσῃς τὰς ἀδικίας αὐτῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου μὴ ἐξαλείψῃς· γενέσθω ἡ ἀσθένεια αὐτῶν ἐναντίον σου, ἐν καιρῷ θυμοῦ σου ποίησον ἐν αὐτοῖς. Тh же, гDи, вёси вeсь совётъ и4хъ на мS въ смeрть: да не њчcтиши беззакHніz и4хъ и3 грэхHвъ и4хъ t лицA твоегw2 да не и3зглaдиши: да бyдетъ болёзнь и4хъ пред8 тоб0ю, и3 во врeмz ћрости твоеS сотвори2 и5мъ.
Κεφάλαιο 19
Главa f7i
1
1
ΤΟΤΕ εἶπε Κύριος πρός με· βάδισον καὶ κτῆσαι βῖκον πεπλασμένον ὀστράκινον καὶ ἄξεις ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἱερέων, Сі‰ речE гDь ко мнЁ: и3ди2 и3 стzжи2 сосyдъ скудeльничь жжeнъ, и3 приведи2 t стaрєцъ людски1хъ и3 t стaрєцъ свzщeнническихъ:
2
2
καὶ ἐξελεύσῃ εἰς τὸ πολυάνδριον υἱῶν τῶν τέκνων αὐτῶν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν προθύρων πύλης τῆς Χαρσείθ, καὶ ἀνάγνωθι ἐκεῖ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἂν λαλήσω πρὸς σέ, и3 и3зhди въ мёсто многогр0бищное сынHвъ є3ннHнихъ, є4же є4сть бли1з8 придвeріz врaтъ харсjfскихъ [с0лнечныхъ], и3 прочти2 тaмw вс‰ словесA, ±же ѓзъ возгlю тебЁ,
3
3
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ταῖς πύλαις ταύταις· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακά, ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει τὰ ὦτα αὐτοῦ, и3 речeши и5мъ: слhшите сл0во гDне, цaріе ї{дины и3 мyжіе ї{дины, и3 њбитaтеліе їеrли1ма и3 входsщіи вратaми си1ми: сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ наведY ѕл†z на мёсто сіE, ћкw всsкому слhшащему сі‰ зазвучи1тъ во ќшію є3гw2:
4
4
ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ θεοῖς ἀλλοτρίοις, οἷς οὐκ ᾔδεισαν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, καὶ οἱ βασιλεῖς ᾿Ιούδα ἔπλησαν τὸν τόπον τοῦτον αἱμάτων ἀθῴων понeже њстaвиша мS, и3 чyжде сотвори1ша мёсто сіE, и3 пожр0ша на нeмъ богHмъ чужди6мъ, и4хже не вёдэша тjи и3 nтцы2 и4хъ: и3 цaріе ї{дины нап0лниша мёсто сіE кр0ве непови1нныхъ
5
5
καὶ ᾠκοδόμησαν ὑψηλὰ τῇ Βάαλ τοῦ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πυρί, ἃ οὐκ ἐνετειλάμην οὐδὲ διενοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου. и3 создaша высHкаz ваaлу на сожжeніе сынHвъ свои1хъ nгнeмъ, во всесожжeніе ваaлу, ±же не заповёдахъ, ни гlахъ, нижE взыд0ша на сeрдце моE.
6
6
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐ κληθήσεται τῷ τόπῳ τούτῳ ἔτι Διάπτωσις καὶ Πολυάνδριον υἱοῦ ᾿Εννόμ, ἀλλ’ ἢ Πολυάνδριον τῆς σφαγῆς. Сегw2 рaди, сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 не прозовeтсz ктомY мёсто сіE падeніе и3 мёсто многогр0бищное сынHвъ є3ннHнихъ, но мёсто многогр0бищное заклaніz:
7
7
καὶ σφάξω τὴν βουλὴν ᾿Ιούδα καὶ τὴν βουλὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ καταβαλῶ αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἐν χερσὶ τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτῶν εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. и3 расточY совётъ їyдинъ и3 совётъ їеrли1ма въ мёстэ сeмъ, и3 превращY и5хъ мечeмъ пред8 враги6 и4хъ и3 въ рукY и4щущихъ дyшъ и4хъ: и3 дaмъ трyпіе и4хъ въ ћдь пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ земны6мъ:
8
8
καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμόν· πᾶς ὁ παραπορευόμενος ἐπ’ αὐτῆς σκυθρωπάσει καὶ συριεῖ ὑπὲρ πάσης τῆς πληγῆς αὐτῆς. и3 постaвлю грaдъ сeй въ разорeніе и3 во звиздaніе: всsкъ, и4же мимои1детъ, њ нeмъ почуди1тсz и3 позви1ждетъ њ всeй ћзвэ є3гw2:
9
9
καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τῶν υἱῶν αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων αὐτῶν, καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἔδονται ἐν τῇ περιοχῇ καὶ ἐν τῇ πολιορκίᾳ, ᾗ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν. и3 снэдsтъ плHти сынHвъ свои1хъ и3 плHти дщeрей свои1хъ, и3 кjйждо плHти п0друга своегw2 снёсть во њбстоsніи и3 въ тэснотЁ, въ нeйже запрyтъ и5хъ врази2 и4хъ, и4щущіи души2 и4хъ.
10
10
καὶ συντρίψεις τὸν βῖκον κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐκπορευομένων μετά σοῦ И# да сокруши1ши сосyдъ пред8 nчи1ма мужeй и3сходsщихъ съ тоб0ю
11
11
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· οὕτως συντρίψω τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον, ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθῆναι ἔτι. и3 речeши къ ни6мъ: сі‰ гlетъ гDь си1лъ: тaкw сокрушY лю1ди сі‰ и3 грaдъ сeй, ћкоже сокрушaетсz сосyдъ скудeльный, и4же не м0жетъ ктомY и3сцэли1тисz: и3 въ тwфefэ погребyтсz тогw2 рaди, ћкw не бyдетъ и3н0гw мёста на погребeніе.
12
12
οὕτως ποιήσω, λέγει Κύριος, τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν αὐτῷ τοῦ δοθῆναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν. Тaкw сотворю2 мёсту семY, гlетъ гDь, и3 њбитaтелємъ є3гw2, да постaвлю грaдъ т0й ћкw пaдающь.
13
13
καὶ οἶκοι ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἶκοι βασιλέων ᾿Ιούδα ἔσονται καθὼς ὁ τόπος ὁ διαπίπτων ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν ἐν πάσαις ταῖς οἰκίαις, ἐν αἷς ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοῖς ἀλλοτρίοις. — И# бyдутъ д0мы їеrли1ма и3 д0мы царeй їyдиныхъ, ћкоже мёсто пaдающее, t нечист0тъ свои1хъ во всёхъ домёхъ, въ ни1хже жрsху на кр0вэхъ свои1хъ всемY в0инству небeсному и3 приношaху возлі‰ніz богHмъ чужди6мъ.
14
14
Καὶ ἦλθεν ῾Ιερεμίας ἀπὸ τῆς διαπτώσεως, οὗ ἀπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ἐκεῖ τοῦ προφητεῦσαι, καὶ ἔστη ἐν τῇ αὐλῇ οἴκου Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν· И# пріи1де їеремjа t (мёста) падeніz, ѓможе послA є3го2 гDь прbр0чествовати, и3 стA во дворЁ д0му гDнz и3 речE ко всBмъ лю1демъ:
15
15
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτῆς καὶ ἐπὶ τὰς κώμας αὐτῆς ἅπαντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτήν, ὅτι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν τοῦ μὴ εἰσακούειν τῶν ἐντολῶν μου. сі‰ гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ наведY на грaдъ сeй и3 на вс‰ грaды є3гw2 и3 на вс‰ сeла є3гw2 вс‰ ѕл†z, ±же гlалъ є4смь нaнь: ћкw њжесточи1ша вы6и сво‰, є4же не слhшати зaповэдій мои1хъ.
Κεφάλαιο 20
Главa к7
1
1
ΚΑΙ ἤκουσε Πασχὼρ ὁ υἱὸς ᾿Εμμὴρ ὁ ἱερεύς — καὶ οὗτος ἦν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου Κυρίου — τοῦ ῾Ιερεμίου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους. И# ўслhша пасхHръ сhнъ є3ммeровъ свzщeнникъ, и4же постaвленъ бЁ начaлникъ въ домY гDни, їеремjю прbр0чествующа словесA сі‰:
2
2
καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην, ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου τοῦ ὑπερῴου, ὃς ἦν ἐν οἴκῳ Κυρίου. и3 ўдaри пасхHръ їеремjю прbр0ка и3 ввeрже є3го2 въ клaду, ћже бЁ во вратёхъ веніамjнихъ вhшнихъ въ домY гDни.
3
3
καὶ ἐξήγαγε Πασχὼρ τὸν ῾Ιερεμίαν ἐκ τοῦ καταρράκτου, καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ιερεμίας· οὐχὶ Πασχὼρ ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου, ἀλλ’ ἢ Μέτοικον. Бhвшу же ќтру, и3зведE пасхHръ їеремjю t клaды. И# речE къ немY їеремjа: не пасхHръ наречE (гDь) и4мz твоE, но пресeлника tвсю1ду.
4
4
διότι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου, καὶ πεσοῦνται ἐν μαχαίρᾳ ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται, καὶ σὲ καὶ πάντα ᾿Ιούδαν δώσω εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ μετοικιοῦσιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν ἐν μαχαίραις. Понeже сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ дaмъ тS въ преселeніе и3 всёхъ другHвъ твои1хъ: и3 падyтъ мечeмъ вр†гъ свои1хъ, и3 џчи твои2 ќзрzтъ, и3 тебE и3 всего2 їyду дaмъ въ рyки царS вавmлHнска, и3 преведyтъ и5хъ въ вавmлHнъ и3 побію1тъ и5хъ мечьми2.
5
5
καὶ δώσω τὴν πᾶσαν ἰσχὺν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ, καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα. И# дaмъ всю2 си1лу грaда сегw2 и3 вс‰ труды2 є3гw2 и3 вс‰ сокрHвища царS їyдина дaмъ въ рyки врагHвъ є3гw2, и3 расхи1тzтъ и5хъ и3 в0змутъ и3 tведyтъ въ вавmлHнъ.
6
6
καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσίᾳ, καὶ ἐν Βαβυλῶνι ἀποθανῇ καὶ ἐκεῖ ταφήσῃ, σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου, οἷς ἐπροφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ. Тh же, пасхHръ, и3 вси2 њбитaтеліе д0му твоегw2, tи1дете во плэнeніе, и3 въ вавmлHнъ пріи1деши и3 тaмw ќмреши, тaмw же и3 погребeшисz ты2 и3 вси2 дрyзіе твои2, и5мже прор0чествовалъ є3си2 лжY.
7
7
᾿Ηπάτησάς με, Κύριε, καὶ ἠπατήθην, ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης· ἐγενόμην εἰς γέλωτα, πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος· Прельсти1лъ мS є3си2, гDи, и3 прельщeнъ є4смь, крэплёйшій менє2 є3си2 и3 превозм0глъ є3си2: бhхъ въ посмёхъ вeсь дeнь, вси2 ругaютсz мнЁ.
8
8
ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι, ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι, ὅτι ἐγενήθη λόγος Κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου. Понeже г0рькимъ сл0вомъ мои1мъ посмэю1сz, tвержeніе и3 бёдность наведY, ћкw бhсть въ поношeніе мнЁ сл0во гDне и3 въ посмёхъ вeсь дeнь.
9
9
καὶ εἶπα· οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο ὡς πῦρ καιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀστέοις μου, καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν. И# рек0хъ: не воспомzнY и4мене гDнz, нижE возглаг0лю ктомY во и4мz є3гw2. И# бhсть въ сeрдцы моeмъ ћкw џгнь горsщь, палsщь въ костeхъ мои1хъ, и3 разслабёхъ tвсю1ду, и3 не могY носи1ти:
10
10
ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν· ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ, πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ· τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ, εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ ληψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ. слhшахъ бо досади1тєлства мн0гихъ собрaвшихсz w4крестъ: напади1те, напади1мъ нaнь, вси2 мyжіе дрyзіе є3гw2: наблюдaйте помышлeніе є3гw2, ѓще (кaкw) прельсти1тсz, и3 прем0жемъ нaнь и3 сотвори1мъ tмщeніе нaше є3мY.
11
11
ὁ δὲ Κύριος μετ’ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων· διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο· ᾐσχύνθησαν σφόδρα, ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν, αἳ δι’ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται. ГDь же со мн0ю є4сть ћкw борeцъ крёпкій: сегw2 рaди погнaша и3 ўразумёти не мог0ша: постыдёшасz ѕэлw2, ћкw не разумёша безчeстіz своегw2, є4же во вёкъ не забвeно бyдетъ.
12
12
Κύριε, δοκιμάζων δίκαια, συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας, ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοῖς, ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου. — И# ты2, гDи си1лъ, и3скушazй првdнаz, вёдаzй ўтрHбы и3 сердцA, (молю1тисz,) да ви1жду мщeніе твоE на ни1хъ, тебё бо tкрhхъ прю2 мою2.
13
13
῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ, αἰνέσατε αὐτῷ, ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων. — П0йте гDу, хвали1те гDа, ћкw и3збaви дyшу ўб0гагw t руки2 лукaвыхъ.
14
14
᾿Επικατάρατος ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ· ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἔτεκέ με ἡ μήτηρ μου, μὴ ἔστω ἐπευκτή. Пр0клzтъ дeнь, въ џньже роди1хсz: дeнь, въ џньже породи1 мz мaти моS, да не бyдетъ благословeнъ.
15
15
ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ πατρί μου λέγων· ἐτέχθη σοι ἄρσην, εὐφραινόμενος. Пр0клzтъ мyжъ, и4же возвэсти2 nтцY моемY, рекjй: роди1сz тебЁ џтрокъ мyжескъ, и3 ћкw рaдостію возвесели2 є3го2.
16
16
ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις, ἃς κατέστρεψε Κύριος ἐν θυμῷ καὶ οὐ μετεμελήθη· ἀκουσάτω κραυγῆς τῷ πρωΐ καὶ ἀλαλαγμοῦ μεσημβρίας, Да бyдетъ человёкъ т0й ћкоже грaди, ±же преврати2 гDь ћростію и3 не раскazсz: да слhшитъ в0пль заyтра и3 рыдaніе во врeмz полyденное:
17
17
ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέ με ἐν μήτρᾳ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήψεως αἰωνίας. ћкw не ўби1лъ менE въ ложеснaхъ мaтере, и3 былa бы мнЁ мaти моS гр0бъ м0й и3 ложеснA зачaтіz вёчнагw.
18
18
ἱνατί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους, καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου; Вскyю и3зыд0хъ и3з8 ложeснъ, да ви1жду труды2 и3 бwлёзни, и3 скончaшасz въ постыдёніи днjе мои2;
Κεφάλαιο 21
Главa к7а
1
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν, ὅτε ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν Πασχὼρ υἱὸν Μελχίου καὶ Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα λέγων· Сл0во, є4же бhсть t гDа ко їеремjи, є3гдA послA къ немY цaрь седекjа пасхHра сhна мелхjина и3 соф0нію сhна васаjева, свzщeнника, глаг0лz:
2
2
ἐπερώτησον περὶ ἡμῶν τὸν Κύριον, ὅτι βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐφέστηκεν ἐφ’ ἡμᾶς, εἰ ποιήσει Κύριος κατὰ πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, καὶ ἀπελεύσεται ἀφ’ ἡμῶν. вопроси2 њ нaсъ гDа, ћкw навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій востA на нaсъ: сотвори1тъ ли гDь съ нaми по всBмъ чудесє1мъ свои6мъ, и3 tи1детъ t нaсъ;
3
3
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ῾Ιερεμίας· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα· И# речE їеремjа къ ни6мъ: тaкw рцhте седекjи: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ:
4
4
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ μεταστρέψω τὰ ὅπλα τὰ πολεμικά, ἐν οἷς ὑμεῖς πολεμεῖτε ἐν αὐτοῖς πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ἔξωθεν τοῦ τείχους, καὶ συνάξω αὐτοὺς εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως ταύτης сE, ѓзъ њбращaю nр{жіz бр†ннаz, ±же сyть въ рукaхъ вaшихъ, и4миже вы2 њполчaетесz на царS вавmлHнска и3 халдeйска, и5же њбстоsтъ вaсъ w4крестъ внЁ стёнъ: и3 соберY тA посредЁ грaда сегw2,
5
5
καὶ πολεμήσω ἐγὼ ὑμᾶς ἐν χειρὶ ἐκτεταμένῃ καὶ ἐν βραχίονι κραταιῷ μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς μεγάλης и3 поборю2 ѓзъ по вaсъ рук0ю простeртою и3 мhшцею крёпкою съ ћростію и3 гнёвомъ вели1кимъ,
6
6
καὶ πατάξω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, τοὺς ἀνθρώπους καί τὰ κτήνη, ἐν θανάτῳ μεγάλῳ, καὶ ἀποθανοῦνται. и3 побію2 всёхъ њбитaющихъ во грaдэ сeмъ, человёки и3 скоты2, губи1телствомъ вели1кимъ, и3 и4змрутъ.
7
7
καὶ μετὰ ταῦτα —οὕτως λέγει Κύριος— δώσω τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ ἀπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς μαχαίρας εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν τῶν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας· οὐ φείσομαι ἐπ’ αὐτοῖς καὶ οὐ μὴ οἰκτειρήσω αὐτούς. И# по си1хъ, тaкw гlетъ гDь, дaмъ седекjю царS їyдина и3 рабы6 є3гw2, и3 лю1ди є3гw2 и3 њстaвльшыzсz во грaдэ сeмъ t губи1телства и3 глaда и3 мечA, въ рукY навуходон0сора царS вавmлHнска и3 въ рукY врагHвъ и4хъ и3 въ рукY и4щущихъ дyшъ и4хъ, и3 побіeтъ и5хъ џстріемъ мечA: и3 не пощажY и4хъ, нижE млcтивъ бyду и5мъ.
8
8
καὶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δέδωκα πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου· И# къ лю1демъ си6мъ речeши: сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ даю2 пред8 вaми пyть животA и3 пyть смeрти:
9
9
ὁ καθήμενος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ, καὶ ὁ ἐκπορευόμενος προσχωρῆσαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους τοὺς συγκεκλεικότας ὑμᾶς ζήσεται, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς σκῦλα, καὶ ζήσεται. и4же њбитaетъ во грaдэ сeмъ, ќмретъ мечeмъ и3 глaдомъ и3 губи1телствомъ, ґ и3сходsй, и4же прибэжи1тъ ко халдewмъ њбстоsщымъ вaсъ, жи1въ бyдетъ, и3 бyдетъ душA є3гw2 въ плёнъ, и3 жи1въ бyдетъ.
10
10
διότι ἐστήρικα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά· εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος παραδοθήσεται, καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί. Ўтверди1хъ бо лицE моE на грaдъ сeй во ѕл†z, ґ не во благ†z, речE гDь: въ рyки царS вавmлHнска предaстсz, и3 сожжeтъ є3го2 nгнeмъ.
11
11
ὁ οἶκος βασιλέως ᾿Ιούδα, ἀκούσατε λόγον Κυρίου· Д0ме царS їyдина, слhшите сл0во гDне:
12
12
οἶκος Δαυίδ, τάδε λέγει Κύριος· κρίνατε πρωΐ κρίμα καὶ κατευθύνατε καὶ ἐξέλεσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτόν, ὅπως μὴ ἀναφθῇ ὡς πῦρ ἡ ὀργή μου καὶ καυθήσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων. д0ме давjдовъ, сі‰ гlетъ гDь: суди1те заyтра сyдъ и3 и3спрaвите, и3 и3збaвите си1лою ўгнетeнаго t руки2 њби1дzщагw и5, да не зажжeтсz ћкw џгнь ћрость моS и3 возгори1тсz, и3 не бyдетъ ўгашaющагw, рaди лукaвыхъ ўмышлeній вaшихъ.
13
13
ἰδοὺ ἐγὼ πρός σε τὸν κατοικοῦντα τὴν κοιλάδα Σόρ, τὴν πεδεινήν, τοὺς λέγοντας· τίς πτοήσει ἡμᾶς; ἢ τίς εἰσελεύσεται πρὸς τὸ κατοικητήριον ἡμῶν; СE, ѓзъ къ тебЁ њбитaющему во крёпцэ и3 п0льнэ ўд0ліи, речE гDь, и5же глаг0лете: кто2 побіeтъ нaсъ; и3ли2 кто2 вни1детъ въ д0мы нaшz;
14
14
καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ ἔδεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς. И# посэщY на вaсъ по лук†вымъ начинaніємъ вaшымъ, речE гDь, и3 возжгY џгнь въ лёсэ є3гw2, и3 поsстъ вс‰, ±же w4крестъ є3гw2.
Κεφάλαιο 22
Главa к7в
1
1
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· πορεύου καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ λαλήσεις ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον Сі‰ речE гDь: и3ди2 и3 вни1ди въ д0мъ царS їyдина и3 рцы2 тaмw сл0во сіE,
2
2
καὶ ἐρεῖς· ἄκουε λόγον Κυρίου, βασιλεῦ ᾿Ιούδα ὁ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ ὁ λαός σου καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ταῖς πύλαις ταύταις· и3 речeши: слhши сл0во гDне, царю2 їyдинъ, и4же сэди1ши на прест0лэ давjдовэ, ты2 и3 д0мъ тв0й, и3 раби2 твои2 и3 лю1діе твои2 и3 входsщіи двeрьми си1ми:
3
3
τάδε λέγει Κύριος· ποιεῖτε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρεῖσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβῆτε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. сі‰ гlетъ гDь: твори1те сyдъ и3 прaвду, и3 и3збaвите си1лою ўгнетeна t рукY њби1дzщагw и5, и3 пришeлца и3 си1ра и3 вдови1цы не њскорблsйте, не ўгнетaйте беззак0ннw, и3 кр0ве непови1нныz не и3зливaйте на мёстэ сeмъ.
4
4
διότι ἐὰν ποιοῦντες ποιήσητε τὸν λόγον τοῦτον, καὶ εἰσελεύσονται ἐν ταῖς πύλαις τοῦ οἴκου τούτου βασιλεῖς καθήμενοι ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ καὶ ἐπιβεβηκότες ἐφ’ ἁρμάτων καὶ ἵππων, αὐτοὶ καὶ οἱ παῖδες αὐτῶν, καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν· Ѓще бо творsще сотворитE сл0во сіE, то2 вни1дутъ вратaми д0му сегw2 цaріе сэдsщіи на прест0лэ давjдовэ и3 всэдaющіи на колєсни1цы и3 на к0ни, тjи и3 раби2 и4хъ и3 лю1діе и4хъ.
5
5
ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε τοὺς λόγους τούτους, κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ὅτι εἰς ἐρήμωσιν ἔσται ὁ οἶκος οὗτος. Ѓще же не послyшаете словeсъ си1хъ, сaмъ соб0ю заклsхсz, речE гDь, ћкw въ пустhню бyдетъ д0мъ сeй.
6
6
ὅτι τάδε λέγει Κύριος κατὰ τοῦ οἴκου βασιλέως ᾿Ιούδα· Γαλαὰδ σύ μοι, ἀρχὴ τοῦ Λιβάνου, ἐὰν μὴ θῶ σε εἰς ἔρημον, πόλεις μὴ κατοικηθησομένας· Понeже тaкw гlетъ гDь на д0мъ царS їyдина: галаaдъ ты2 мнЁ, главA лівaнскаz, ѓще не постaвлю тебE въ пустhню, во грaды неwбит†нны,
7
7
καὶ ἐπάξω ἐπὶ σὲ ὀλοθρεύοντα ἄνδρα καὶ τὸν πέλεκυν αὐτοῦ, καὶ ἐκκόψουσι τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ἐμβαλοῦσιν εἰς τὸ πῦρ. и3 наведY на тS ўбивaюща мyжа и3 сэки1ру є3гw2, и3 посэкyтъ и3збр†нныz кeдры тво‰ и3 вeргутъ на џгнь.
8
8
καὶ διελεύσονται ἔθνη διὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ ἐρεῖ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· διατί ἐποίησε Κύριος οὕτως τῇ πόλει ταύτῃ τῇ μεγάλῃ; И# пр0йдутъ kзhцы мн0зи сквозЁ грaдъ сeй, и3 речeтъ кjйждо и4скреннему своемY: вскyю сотвори2 гDь тaкw грaду семY вели1кому;
9
9
καὶ ἐροῦσιν· ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς. И# tвэщaютъ: сегw2 рaди, ћкw њстaвиша завётъ гDа бGа своегw2 и3 поклони1шасz богHмъ чужди6мъ и3 послужи1ша и5мъ.
10
10
Μὴ κλαίετε τὸν τεθνηκότα μηδὲ θρηνεῖτε αὐτόν· κλαύσατε κλαυμῷ τὸν ἐκπορευόμενον, ὅτι οὐκ ἐπιστρέψει ἔτι, οὐδὲ ὄψεται τὴν γῆν πατρίδος αὐτοῦ. Не плaчите мeртвагw, нижE рыдaйте њ нeмъ: плaчите плaчемъ њ и3сходsщемъ, ћкw не возврати1тсz ктомY, нижE ўви1дитъ земли2 рождeніz своегw2.
11
11
διότι τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ Σελλὴμ υἱὸν ᾿Ιωσία τὸν βασιλεύοντα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου· οὐκ ἀναστρέψει ἐκεῖ ἔτι, Понeже сі‰ речE гDь къ селли1му сhну їwсjину царю2 їyдину цaрствующему вмёстw їwсjи nтцA своегw2, и4же и3зшeлъ є4сть t мёста сегw2: не возврати1тсz ктомY сёмw,
12
12
ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ τόπῳ, οὗ μετῴκισα αὐτόν, ἐκεῖ ἀποθανεῖται καὶ τὴν γῆν ταύτην οὐκ ὄψεται ἔτι. — но на мёстэ т0мъ, ѓможе превед0хъ є3го2, тaмw ќмретъ и3 земли2 сеS не ќзритъ ктомY.
13
13
῏Ω ὁ οἰκοδομῶν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μετὰ δικαιοσύνης καὶ τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ οὐκ ἐν κρίματι, παρὰ τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐργᾶται δωρεὰν καὶ τὸν μισθὸν αὐτοῦ οὐ μὴ ἀποδώσει αὐτῷ. Г0ре созидaющему д0мъ св0й съ непрaвдою и3 гHрницы сво‰ не въ судЁ, ў негHже бли1жній є3гw2 дёлаетъ тyне, и3 мзды2 є3гw2 не воздaстъ є3мY:
14
14
ᾠκοδόμησας σεαυτῷ οἶκον σύμμετρον, ὑπερῷα ριπιστὰ διεσταλμένα θυρίσι καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρῳ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτῳ. и4же речE: сози1жду себЁ д0мъ прострaненъ, и3 гHрницы ширHки со tвeрстыми џкнами и3 свHды кeдровыми, и3 распи6саны чeрвленцемъ.
15
15
μὴ βασιλεύσῃς, ὅτι σὺ παροξύνῃ ἐν ῎Αχαζ τῷ πατρί σου; οὐ φάγονται καὶ οὐ πίονται· βέλτιον ἦν σὲ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην. Е#дA цaрствовати бyдеши, ћкw ты2 поwщрsешисz њ ґхaзэ nтцЁ твоeмъ; не kдsтъ, нижE пію1тъ: лyчше тебЁ бhло твори1ти сyдъ и3 прaвду блaгу.
16
16
οὐκ ἔγνωσαν, οὐκ ἔκριναν κρίσιν ταπεινῷ οὐδὲ κρίσιν πένητος· οὐ τοῦτό ἐστι τὸ μὴ γνῶναί σε ἐμέ, λέγει Κύριος; Не познaша, не суди1ша судA смирeнныхъ, нижE судA ни1ща: не сіe ли тебЁ є4сть, є4же не знaти тебЁ менE, речE гDь;
17
17
ἰδοὺ οὐκ εἰσὶν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή, ἀλλὰ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον τοῦ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδικήματα καὶ εἰς φόνον τοῦ ποιεῖν αὐτά. СE, не сyть џчи твои2, нижE сeрдце твоE блaго, но къ сребролю1бію твоемY и3 кр0ве непови1нныz проліsнію, и3 ко њби1дамъ и3 ко ўбjйству, є4же твори1ти |.
18
18
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ υἱὸν ᾿Ιωσία βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐαὶ ἐπὶ τὸν ἄνδρα τοῦτον· οὐ μὴ κόψονται αὐτόν· ὦ ἀδελφέ, οὐδὲ μὴ κλαύσονται αὐτόν· οἴμοι Κύριε. Сегw2 рaди сі‰ речE гDь ко їwакjму сhну їwсjину царю2 їyдину: г0ре мyжу семY, не њплaчутъ є3гw2: г0ре, брaте! нижE возрыдaютъ њ нeмъ: ўвы2 мнЁ, господи1не!
19
19
ταφὴν ὄνου ταφήσεται, συμψηθεὶς ριφήσεται ἐπέκεινα τῆς πύλης ῾Ιερουσαλήμ. — Погребeніемъ џслимъ погребeтсz, влачи1мь и3звeрженъ бyдетъ внЁ врaтъ їеrли1ма.
20
20
᾿Ανάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ κράξον καὶ εἰς τὴν Βασὰν δὸς τὴν φωνήν σου καὶ βόησον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, ὅτι συνετρίβησαν πάντες οἱ ἐρασταί σου. Взhди на лівaнъ и3 возопjй, и3 въ васaнъ дaждь глaсъ тв0й, и3 возопjй на w4нъ п0лъ м0рz, ћкw сотрeни сyть вси2 люб0вніи твои2.
21
21
ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τῇ παραπτώσει σου, καὶ εἶπας· οὐκ ἀκούσομαι· αὕτη ἡ ὁδός σου ἐκ νεότητός σου, οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς μου. Гlахъ къ тебЁ въ падeніи твоeмъ, и3 рeклъ є3си2: не ўслhшу. Сeй пyть тв0й t ю4ности твоеS, ћкw не послyшалъ є3си2 глaса моегw2.
22
22
πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανεῖ ἄνεμος, καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται· ὅτι τότε αἰσχυνθήσῃ καὶ ἀτιμωθήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν φιλούντων σε. Всёхъ пaстырей твои1хъ ўпасeтъ вётръ, и3 люб0вніи твои2 во плэнeніе п0йдутъ, и3 тогдA постыди1шисz и3 посрами1шисz t всёхъ лю1бzщихъ тS:
23
23
κατοικοῦσα ἐν τῷ Λιβάνῳ, ἐννοσσεύουσα ἐν ταῖς κέδροις, καταστενάξεις ἐν τῷ ἐλθεῖν σοι ὀδύνας ὡς τικτούσης. и4же сэди1ши въ лівaнэ и3 гнэзди1шисz въ кeдрэхъ, возстенeши, є3гдA пріи1дутъ къ тебЁ бwлёзни, ћкw раждaющіz.
24
24
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γενόμενος γένηται ᾿Ιεχονίας υἱὸς ᾿Ιωακεὶμ βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἀποσφράγισμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου, ἐκεῖθεν ἐκσπάσω σε ЖивY ѓзъ, речE гDь, ѓще бyдетъ їехонjа сhнъ їwакjма цaрь їyдинъ, пeрстень на руцЁ деснёй моeй, tтyду и3ст0ргну тS
25
25
καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου, ὧν σὺ εὐλαβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων· и3 предaмъ тS въ рyки и4щущихъ души2 твоеS и3 въ рyки, и4хже ты2 бои1шисz лицA, и3 въ рyки навуходон0сора царS вавmлHнска и3 въ рyки халдewмъ,
26
26
καὶ ἀπορρίψω σε καὶ τὴν μητέρα σου τὴν τεκοῦσάν σε εἰς γῆν, οὗ οὐκ ἐτέχθης ἐκεῖ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε. и3 tвeргу тS и3 мaтерь твою2, ±же роди1 тz, въ зeмлю чyжду, въ нeйже нёсте рождeни, и3 тaмw ќмрете:
27
27
εἰς δὲ τὴν γῆν, ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν, οὐ μὴ ἀποστρέψωσιν. ґ въ зeмлю, въ ню1же тjи желaютъ душaми свои1ми возврати1тисz, не возвратsтсz.
28
28
ἠτιμώθη ᾿Ιεχονίας ὡς σκεῦος, οὗ οὐκ ἔστι χρεία αὐτοῦ, ὅτι ἐξερρίφη καὶ ἐξεβλήθη εἰς γῆν, ἣν οὐκ ᾔδει. Њбезчeстисz їехонjа, ѓки сосyдъ непотрeбенъ, ћкw tриновeнъ бhсть т0й и3 сёмz є3гw2, и3 и3звeрженъ въ зeмлю, є3sже не вёдzше.
29
29
γῆ γῆ ἀκουε λόγον Κυρίου· ЗемлE, землE, землE, слhши сл0во гDне!
30
30
γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον, ὅτι οὐ μὴ αὐξηθῇ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἀνὴρ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυὶδ ἄρχων ἔτι ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ. Сі‰ речE гDь: напиши2 мyжа сего2 tвeржена, мyжа, и4же во днeхъ свои1хъ не пред8успёетъ: нижe бо бyдетъ t сёмене є3гw2 мyжъ, и4же сsдетъ на прест0лэ давjдовэ, и3 влaсть и3мёzй ктомY во їyдэ.
Κεφάλαιο 23
Главa к7г
1
1
Ω οἱ ποιμένες οἱ διασκορπίζοντες καὶ ἀπολλύοντες τὰ πρόβατα τῆς νομῆς μου. Г0ре пaстырємъ, и5же погублsютъ и3 расточaютъ џвцы пaствы моеS, речE гDь.
2
2
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς ποιμαίνοντας τὸν λαόν μου· ὑμεῖς διεσκορπίσατε τά πρόβατά μου καὶ ἐξώσατε αὐτὰ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθε αὐτά, ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐφ’ ὑμᾶς κατὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν· Сегw2 рaди сі‰ речE гDь бGъ ї}левъ къ пасyщымъ людjй мои1хъ: вы2 расточи1ли є3стE џвцы мо‰, и3 tверг0сте |, и3 не посэти1сте и5хъ, сE, ѓзъ посэщY на вaсъ по лукaвству ўмышлeній вaшихъ, речE гDь:
3
3
καὶ ἐγὼ εἰσδέξομαι τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ μου ἐπὶ πάσης τῆς γῆς, οὗ ἔξωσα αὐτοὺς ἐκεῖ, καὶ καταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν νομὴν αὐτῶν, καὶ αὐξηθήσονται καὶ πληθυνθήσονται· и3 ѓзъ соберY њстaнки стaда моегw2 t всёхъ земeль, въ нsже и3зверг0хъ и5хъ тaмw, и3 возвращY и5хъ къ селeніємъ и4хъ, и3 возрастyтъ и3 ўмн0жатсz.
4
4
καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς ποιμένας, οἳ ποιμανοῦσιν αὐτούς, καὶ οὐ φοβηθήσονται ἔτι οὐδὲ πτοηθήσονται, λέγει Κύριος. И# возстaвлю над8 ни1ми п†стыри, и3 ўпасyтъ и5хъ, и3 не ўбоsтсz ктомY, нижE ўжaснутсz, и3 ни є3ди1нъ поги1бнетъ t числA, речE гDь.
5
5
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἀναστήσω τῷ Δαυὶδ ἀνατολὴν δικαίαν, καὶ βασιλεύσει βασιλεὺς καὶ συνήσει καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς. СE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 возстaвлю давjду вост0къ првdный, и3 цrтвовати бyдетъ цRь и3 премdръ бyдетъ и3 сотвори1тъ сyдъ и3 прaвду на земли2:
6
6
ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ σωθήσεται ᾿Ιούδας, καὶ ᾿Ισραὴλ κατασκηνώσει πεποιθώς, καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὃ καλέσει αὐτὸν Κύριος ᾿Ιωσεδέκ. во днeхъ є3гw2 спасeтсz їyда, и3 ї}ль пребyдетъ въ надeжди, и3 сіE и4мz є3мY, и4мже нарекyтъ є3го2: гDь првdнъ нaшъ.
9
9
᾿Εν τοῖς προφήταις συνετρίβη ἡ καρδία μου, ἐν ἐμοὶ ἐσαλεύθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἐγενήθην ὡς ἀνὴρ συντετριμμένος καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος ἀπὸ οἴνου ἀπὸ προσώπου Κυρίου καὶ ἀπὸ προσώπου εὐπρεπείας δόξης αὐτοῦ. Њ прор0цэхъ сотрeно є4сть сeрдце моE во мнЁ, вострепетaша вс‰ кHсти мо‰, бhхъ ћкw мyжъ піsнъ и3 ћкw человёкъ, є3г0же њдолЁ віно2, t лицA гDнz и3 t лицA бlголёпіz слaвы є3гw2.
10
10
ὅτι ἀπὸ προσώπου τούτων ἐπένθησεν ἡ γῆ, ἐξηράνθησαν αἱ νομαὶ τῆς ἐρήμου, καὶ ἐγένετο ὁ δρόμος αὐτῶν πονηρὸς καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν οὐχ οὕτως. Ћкw прелюбодэsньми и3сп0лнена є4сть землS, ћкw t лицA и4хъ плaкасz землS, и3зсх0ша п†жити пусты6нныz: и3 бhсть течeніе и4хъ лукaво, и3 крёпость и4хъ тaкожде.
11
11
ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐμολύνθησαν καὶ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἶδον πονηρίας αὐτῶν. Понeже прор0къ и3 свzщeнникъ њскверни1шасz, и3 въ домY моeмъ њбрэт0хъ лукaвство и4хъ, речE гDь:
12
12
διὰ τοῦτο γενέσθω ἡ ὁδὸς αὐτῶν αὐτοῖς εἰς ὀλίσθημα ἐν γνόφῳ, καὶ ὑποσκελισθήσονται καὶ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ· διότι ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς κακὰ ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν, φησὶ Κύριος. тогw2 рaди пyть и4хъ бyдетъ и5мъ п0лзокъ во тмЁ, и3 п0ткнутсz и3 падyтъ въ нeмъ: наведy бо на ни1хъ ѕл†z въ лёто посэщeніz и4хъ, речE гDь.
13
13
καὶ ἐν τοῖς προφήταις Σαμαρείας εἶδον ἀνομήματα· ἐπροφήτευσαν διὰ τῆς Βάαλ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ. И# во прор0цэхъ самарjйскихъ ви1дэхъ беззакHніz: прор0чествоваху чрез8 ваaла и3 прельщaху лю1ди мо‰ ї}лz.
14
14
καὶ ἐν τοῖς προφήταις ῾Ιερουσαλὴμ ἑώρακα φρικτά, μοιχωμένους καὶ πορευομένους ἐν ψεύδεσι καὶ ἀντιλαμβανομένους χειρῶν πονηρῶν τοῦ μὴ ἀποστραφῆναι ἕκαστον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς· ἐγενήθησάν μοι πάντες ὡς Σόδομα καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν ὥσπερ Γόμορρα. И# во прор0цэхъ їеrли1мскихъ ви1дэхъ ўж†снаz, прелюбодёйствующихъ и3 ходsщихъ во лжи2 и3 скрэплsющихъ рyки стропти6вымъ, да не tврати1тсz кjйждо t пути2 своегw2 лукaвагw: бhша мнЁ вси2 ѓки сод0мъ, и3 њбитaющіи въ нeмъ ћкw гом0рръ.
15
15
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτοὺς ὀδύνην καὶ ποτιῶ αὐτοὺς ὕδωρ πικρόν, ὅτι ἀπὸ τῶν προφητῶν ῾Ιερουσαλὴμ ἐξῆλθε μολυσμὸς πάσῃ τῇ γῇ. Сегw2 рaди тaкw речE гDь си1лъ ко прор0кwмъ: сE, ѓзъ напитaю и5хъ пелhнемъ и3 напою2 и5хъ жeлчію, t прор0кwвъ бо їеrли1мскихъ и3зhде њсквернeніе на всю2 зeмлю.
16
16
οὕτως λέγει Κύριος παντοκράτωρ· μὴ ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν, ὅτι ματαιοῦσιν ἑαυτοῖς ὅρασιν, ἀπὸ καρδίας αὐτῶν λαλοῦσι καὶ οὐκ ἀπὸ στόματος Κυρίου. Сі‰ гlетъ гDь си1лъ: не слyшайте словeсъ прор0кwвъ, и5же прор0чествуютъ вaмъ и3 прельщaютъ вaсъ: видёніе t сeрдца своегw2 глаг0лютъ, ґ не t ќстъ гDнихъ.
17
17
λέγουσι τοῖς ἀπωθουμένοις τὸν λόγον Κυρίου· εἰρήνη ἔσται ὑμῖν· καὶ πᾶσι τοῖς πορευομένοις τοῖς θελήμασιν αὐτῶν, παντὶ τῷ πορευομένῳ πλάνῃ καρδίας αὐτοῦ εἶπαν· οὐχ ἥξει ἐπὶ σὲ κακά. Глаг0лютъ tвергaющымъ мS: гlа гDь, ми1ръ бyдетъ вaмъ: и3 всBмъ, и5же х0дzтъ въ п0хотехъ свои1хъ, и3 всsкому, ходsщему въ стропти1вствэ сeрдца своегw2, рек0ша: не пріи1дутъ на вaсъ ѕл†z.
18
18
ὅτι τίς ἔστη ἐν ὑποστήματι Κυρίου καὶ εἶδε τὸν λόγον αὐτοῦ; τίς ἠνωτίσατο καὶ ἤκουσεν; Кт0 бо бhсть въ совётэ гDни, и3 ви1дэ и3 слhша словесA є3гw2; кто2 внsтъ сл0во є3гw2 и3 слhша;
19
19
ἰδοὺ σεισμὸς παρὰ Κυρίου καὶ ὀργὴ ἐκπορεύεται εἰς συσσεισμόν, συστρεφομένη ἐπὶ τοὺς ἀσεβεῖς ἥξει. СE, бyрz t гDа и3 ћрость и3сх0дитъ въ сотрzсeніе, ўстреми1вшисz пріи1детъ на нечести6выz.
20
20
καὶ οὐκ ἔτι ἀποστρέψει ὁ θυμὸς Κυρίου, ἕως ἂν ποιήσῃ αὐτὸ καὶ ἕως ἂν στήσῃ αὐτὸ ἀπὸ ἐγχειρήματος καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν νοήσουσιν αὐτά. И# ктомY не возврати1тсz ћрость гDнz, д0ндеже сотвори1тъ сіE и3 д0ндеже соверши1тъ помышлeніе сeрдца своегw2. Въ послBдніz дни6 ўразумёете совётъ є3гw2.
21
21
οὐκ ἀπέστελλον τοὺς προφήτας, καὶ αὐτοὶ ἔτρεχον· οὐδὲ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ αὐτοὶ ἐπροφήτευον. Не посылaхъ прор0ки, ґ nни2 течaху: не гlахъ къ ни6мъ, и3 тjи прор0чествоваху.
22
22
καὶ εἰ ἔστησαν ἐν τῇ ὑποστάσει μου καὶ εἰ ἤκουσαν τῶν λόγων μου, καὶ τὸν λαόν μου ἂν ἀπέστρεφον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. И# ѓще бы стaли въ совётэ моeмъ, слы6шана сотвори1ли бы словесA мо‰ и3 tврати1ли бы людjй мои1хъ t пути2 и4хъ лукaвагw и3 t начинaній и4хъ лукaвыхъ.
23
23
Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρρωθεν. БGъ приближazйсz ѓзъ є4смь, гlетъ гDь, ґ не бGъ и3здалeча [Е#вр.: є3дA бGъ бли1з8 сyщій ѓзъ є4смь, речE гDь, ґ не бGъ и3здалeча;]
24
24
εἰ κρυβήσεταί τις ἐν κρυφαίοις, καὶ ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν; μὴ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ; λέγει Κύριος. Ѓще ўтаи1тсz кто2 въ сокровeнныхъ, и3 ѓзъ не ўзрю1 ли є3го2; речE гDь. Е#дA нeбо и3 зeмлю не ѓзъ наполнsю; речE гDь.
25
25
ἤκουσα ἃ λαλοῦσιν οἱ προφῆται, ἃ προφητεύουσιν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου ψευδῆ λέγοντες· ἠνυπνιασάμην ἐνύπνιον. Слhшахъ, ±же глаг0лютъ прор0цы, прор0чествующе во и4мz моE лжY и3 глаг0люще: ви1дэхъ с0нъ, (ви1дэхъ с0нъ).
26
26
ἕως πότε ἔσται ἐν καρδίᾳ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ψευδῆ καὶ ἐν τῷ προφητεύειν αὐτοὺς τὰ θελήματα τῆς καρδίας αὐτῶν; Док0лэ бyдетъ въ сeрдцы прор0кwвъ прорицaющихъ лжY и3 прор0чествующихъ льщє1ніz сeрдца своегw2,
27
27
τῶν λογιζομένων τοῦ ἐπιλαθέσθαι τοῦ νόμου μου ἐν τοῖς ἐνυπνίοις αὐτῶν, ἃ διηγοῦντο ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καθάπερ ἐπελάθοντο οἱ πατέρες αὐτῶν τοῦ ὀνόματός μου ἐν τῇ Βάαλ; мhслzщихъ, да забвeнъ бyдетъ зак0нъ м0й въ с0ніихъ и4хъ, ±же вэщaютъ кjйждо и4скреннему своемY, ћкоже забhша nтцы2 и4хъ и4мz моE рaди ваaла;
28
28
ὁ προφήτης, ἐν ᾧ τὸ ἐνύπνιόν ἐστι, διηγησάσθω τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ ἐν ᾧ ὁ λόγος μου πρὸς αὐτόν, διηγησάσθω τὸν λόγον μου ἐπ’ ἀληθείας. τί τὸ ἄχυρον πρὸς τὸν σῖτον; οὕτως οἱ λόγοι μου, λέγει Κύριος. Прор0къ, и4же и4мать сновидёніе, да вэщaетъ сновидёніе своE, ґ и4же и4мать сл0во моE, да глаг0летъ сл0во моE во и4стинэ. Что2 плeвы ко пшени1цэ; тaкw сл0во моE, речE гDь.
29
29
οὐκ ἰδοὺ οἱ λόγοι μου ὥσπερ πῦρ φλέγον, λέγει Κύριος, καὶ ὡς πέλυξ κόπτων πέτραν; Е#дA словесA мо‰ не сyть ћкоже џгнь горsщь, речE гDь, и3 ћкw млaтъ сотрhющь кaмень;
30
30
ἰδοὺ ἐγὼ διὰ τοῦτο πρὸς τοὺς προφήτας, λέγει Κύριος ὁ Θεός, τοὺς κλέπτοντας τοὺς λόγους μου ἕκαστον παρὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ. Сегw2 рaди, сE, ѓзъ ко прор0кwмъ, речE гDь, и5же крaдутъ словесA мо‰ кjйждо њ и4скреннzгw своегw2.
31
31
ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς ἐκβάλλοντας προφητείας γλώσσης καὶ νυστάζοντας νυσταγμὸν ἑαυτῶν. СE, ѓзъ на прор0ки, гlетъ гDь, и3зносsщыz прор0чєствіz љзhкомъ и3 дрeмлющыz дремaніе своE.
32
32
ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς τοὺς προφήτας τοὺς προφητεύοντας ἐνύπνια ψευδῆ καὶ διηγοῦντο αὐτὰ καὶ ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς πλάνοις αὐτῶν καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμην αὐτοῖς καὶ ὠφέλειαν οὐκ ὠφελήσουσι τὸν λαὸν τοῦτον. СE, ѓзъ на прор0ки, прорицaющыz с0ніе лжи1во, речE гDь, и3 провэщaша т†, и3 прельсти1ша лю1ди мо‰ во лжaхъ свои1хъ и3 во прeлестехъ свои1хъ, ѓзъ же не послaхъ и4хъ, ни заповёдахъ и5мъ, и3 п0льзою не ўп0льзуютъ людjй си1хъ, (речE гDь).
33
33
καὶ ἐὰν ἐρωτήσωσί σε ὁ λαὸς οὗτος ἢ ἱερεὺς ἢ προφήτης λέγων· τί τὸ λῆμμα Κυρίου; καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐστε τὸ λῆμμα καὶ ράξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος. И# ѓще вопр0сzтъ лю1діе сjи, и3ли2 прор0къ, и3ли2 свzщeнникъ, рекyще: к0е (є4сть) брeмz гDне; и3 речeши къ ни6мъ: вы2 є3стE брeмz, и3 повeргу вaсъ, речE гDь.
34
34
ὁ προφήτης καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ λαός, οἳ ἂν εἴπωσι· λῆμμα Κυρίου, καὶ ἐκδικήσω τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. И# прор0къ, и3 свzщeнникъ, и3 лю1діе, и5же рекyтъ: брeмz гDне, посэщY мeстію на мyжа того2 и3 на д0мъ є3гw2.
35
35
ὅτι οὕτως ἐρεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· τί ἀπεκρίθη Κύριος, καὶ τί ἐλάλησε Κύριος; Си1це рцhте кjйждо ко и4скреннему и3 ко брaту своемY: что2 tвэщA гDь; и3 что2 гlа гDь;
36
36
καὶ λῆμμα Κυρίου μὴ ὀνομάζετε ἔτι, ὅτι τὸ λῆμμα τῷ ἀνθρώπῳ ἔσται ὁ λόγος αὐτοῦ· И# брeмz гDне не помzнeтсz ктомY, и4бо брeмz бyдетъ комyждо сл0во є3гw2: и3 преврати1сте словесA бGа живaгw, гDа си1лъ, бGа нaшегw.
37
37
καὶ διατί ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν; Сі‰ рцы2 ко прор0ку: что2 tвэщA тебЁ гDь; и3 что2 гlа гDь;
38
38
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἀνθ’ ὧν εἴπατε τὸν λόγον τοῦτον· λῆμμα Κυρίου, καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς λέγων· οὐκ ἐρεῖτε· λῆμμα Κυρίου, Ѓще же речeте: брeмz гDне: сегw2 рaди тaкw речE гDь: понeже рекли2 є3стE глаг0лъ сeй брeмz гDне, и3 послaхъ къ вaмъ, рекjй: не глаг0лите брeмz гDне:
39
39
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω καὶ ράσσω ὑμᾶς καὶ τὴν πόλιν, ἣν ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, сегw2 рaди, сE, ѓзъ возмY и3 повeргу вaсъ и3 грaдъ, є3г0же дaхъ вaмъ и3 nтцє1мъ вaшымъ, t лицA моегw2,
40
40
καὶ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς ὀνειδισμὸν αἰώνιον καὶ ἀτιμίαν αἰώνιον, ἥτις οὐκ ἐπιλησθήσεται. — и3 дaмъ вaсъ въ поношeніе вёчное и3 въ срамотY вёчную, ћже никогдA забвeніемъ заглaдитсz.
7
7
Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ οὐκ ἐροῦσιν ἔτι· ζῇ Κύριος, ὃς ἀνήγαγε τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου, Сегw2 рaди, сE, днjе грzдyтъ, речE гDь, и3 не рекyтъ ктомY: живeтъ гDь, и4же и3зведE сhны ї}лєвы t земли2 є3гЂпетскіz:
8
8
ἀλλά· ζῇ Κύριος, ὃς συνήγαγε πᾶν τὸ σπέρμα ᾿Ισραὴλ ἀπὸ γῆς βορρᾶ καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν χωρῶν, οὗ ἔξωσεν αὐτοὺς ἐκεῖ. καὶ ἀποκατέστησεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν. но: живeтъ гDь, и4же и3зведE и3 преведE сёмz д0му ї}лева t земли2 сёверски и3 t всёхъ земeль, въ нsже и3звeрже и5хъ тaмw, и3 њбитaти и4мутъ въ земли2 своeй.
Κεφάλαιο 24
Главa к7д
1
1
ΕΔΕΙΞΕ μοι Κύριος δύο καλάθους σύκων κειμένους κατὰ πρόσωπον ναοῦ Κυρίου μετὰ τὸ ἀποικίσαι Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος τὸν ᾿Ιεχονίαν υἱὸν ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς τεχνίτας καὶ τοὺς δεσμώτας καὶ τοὺς πλουσίους ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα· ПоказA мнЁ гDь, и3 сE, двЁ кHшницы пHлны см0квій постaвлєны пред8 хрaмомъ гDнимъ, повнегдA преведE навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій їехонjю сhна їwакjмова, царS їyдина, и3 начaлникwвъ є3гw2 и3 худ0жникwвъ, и3 ќзникwвъ и3 богaтыхъ t їеrли1ма, и3 преведE и5хъ въ вавmлHнъ.
2
2
ὁ κάλαθος ὁ εἷς σύκων χρηστῶν σφόδρα, ὡς τὰ σύκα τὰ πρώϊμα, καὶ ὁ κάλαθος ὁ ἕτερος σύκων πονηρῶν σφόδρα, ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν. К0шница є3ди1на см0квій д0брыхъ ѕэлw2, ћкw њбhчай см0квамъ бhти пeрвыхъ времeнъ, и3 к0шница другaz см0квій ѕлhхъ ѕэлw2, и5хже ћсти не возм0жно за хyдость и4хъ.
3
3
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· τί σὺ ὁρᾷς, ῾Ιερεμία; καὶ εἶπα· σύκα· τὰ χρηστὰ χρηστὰ λίαν, καὶ τὰ πονηρὰ πονηρὰ λίαν, ἃ οὐ βρωθήσεται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν. И# речE гDь ко мнЁ: чт0 ты ви1диши, їеремjе; И# рек0хъ: смHкви, смHкви дHбрыz, дwбры2 ѕэлw2: и3 ѕлы6z, ѕлы6 ѕэлw2, и5хже ћсти не возм0жно за хyдость и4хъ.
4
4
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И# бhсть сл0во гDне ко мнЁ, рекyщее:
5
5
τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὡς τὰ σύκα τὰ χρηστὰ ταῦτα, οὕτως ἐπιγνώσομαι τοὺς ἀποικισθέντας ᾿Ιούδα, οὓς ἐξαπέσταλκα ἐκ τοῦ τόπου τούτου εἰς γῆν Χαλδαίων εἰς ἀγαθά. καὶ στηριῶ τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπ’ αὐτοὺς εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ἀγαθὰ καὶ ἀνοικοδομήσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ καθελῶ καὶ καταφυτεύσω αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω. сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ: ћкоже смHкви сі‰ бл†ги, тaкw познaю преселeныхъ їудeєвъ, и5хже послaхъ t мёста сегw2 въ зeмлю халдeйску во благ†z:
7
7
καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμέ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐπ’ ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν. и3 дaмъ и5мъ сeрдце, да ўвёдzтъ мS, ћкw ѓзъ є4смь гDь, и3 бyдутъ мнЁ въ лю1ди, и3 ѓзъ бyду и5мъ въ бGа: понeже њбратsтсz ко мнЁ всёмъ сeрдцемъ свои1мъ.
8
8
καὶ ὡς τὰ σύκα τὰ πονηρά, ἃ οὐ βρωθήσονται ἀπὸ πονηρίας αὐτῶν, τάδε λέγει Κύριος, οὕτως παραδώσω τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ καὶ τὸ κατάλοιπον ῾Ιερουσαλὴμ τοὺς ὑπολελειμμένους ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Αἰγύπτῳ. И# ћкоже смHкви ѕлы6z, и5хже ћсти не возм0жно за хyдость и4хъ, сі‰ речE гDь, тaкw предaмъ седекjю царS їyдина и3 начaлники є3гw2 и3 њстaнокъ t їеrли1ма, и5же њстaша во грaдэ сeмъ и3 и5же њбитaютъ во земли2 є3гЂпетстэй ,
9
9
καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς διασκορπισμὸν εἰς πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς, καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς παραβολὴν καὶ εἰς μῖσος καὶ εἰς κατάραν ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἔξωσα αὐτοὺς ἐκεῖ. и3 дaмъ и5хъ въ расточeніе и3 њѕлоблeніе всBмъ цaрствамъ зємнhмъ, и3 бyдутъ въ поношeніе и3 въ при1тчу, и3 въ нeнависть и3 въ проклsтіе во всёхъ мёстэхъ, въ нsже и3зверг0хъ и5хъ:
10
10
καὶ ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς τὸν λιμὸν καὶ τὸν θάνατον καὶ τὴν μάχαιραν, ἕως ἂν ἐκλείπωσιν ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς. и3 послю2 на ни1хъ мeчь и3 глaдъ и3 пaгубу, д0ндеже и3счeзнутъ t земли2, ю4же дaхъ и5мъ и3 nтцє1мъ и4хъ.
Κεφάλαιο 25
Главa к7є
1
1
Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν ᾿Ιούδα ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τοῦ ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα, Сл0во, є4же бhсть ко їеремjи на вс‰ лю1ди ї{дины, въ лёто четвeртое їwакjма сhна їwсjина, царS їyдина: то2 лёто пeрвое навуходон0сора царS вавmлHнскагw:
2
2
ὃν ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαὸν ᾿Ιούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· є4же глаг0ла їеремjа прbр0къ ко всBмъ лю1демъ їyдинымъ и3 ко всBмъ њбитaтелємъ їеrли1ма, рекjй:
3
3
ἐν τῷ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ᾿Ιωσία υἱοῦ ᾿Αμὼς βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἴκοσι καὶ τρία ἔτη καὶ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ὀρθρίζων καὶ λέγων въ третіенaдесzть лёто їwсjи сhна ґмHсова, царS їyдина, и3 дaже до днE сегw2, сіE двaдесzть трeтіе лёто, бhсть сл0во гDне ко мнЁ, и3 глаг0лахъ къ вaмъ, заyтра востаS и3 глаг0лz: и3 не слhшасте.
4
4
καὶ ἀπέστελλον πρὸς ὑμᾶς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, ὄρθρου ἀποστέλλων, καὶ οὐκ εἰσηκούσατε καὶ οὐ προσέσχετε τοῖς ὠσὶν ὑμῶν, И# посылaше гDь къ вaмъ всёхъ р†бъ свои1хъ прbрHкъ, востаS заyтра и3 посылaz: и3 не слhшасте, ни приклони1сте ўшeсъ вaшихъ, да слhшите, є3гдA гlаше:
5
5
λέγων· ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν, καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν, ἀπ’ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος. tврати1тесz кjйждо t пути2 своегw2 ѕлaгw и3 t ѕлёйшихъ ўмышлeній вaшихъ, и3 њбитaти бyдете въ земли2, ю4же гDь дадE вaмъ и3 nтцє1мъ вaшымъ, t вёка дaже и3 до вёка:
6
6
μὴ πορεύεσθε ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ τοῦ προσκυνεῖν αὐτοῖς, ὅπως μὴ παροργίζητέ με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν τοῦ κακῶσαι ὑμᾶς· и3 не ходи1те в8слёдъ богHвъ чужди1хъ, є4же служи1ти и5мъ и3 покланsтисz и5мъ, да не прогнёваете мS въ дёлэхъ рyкъ вaшихъ, є4же њѕл0бити вaсъ.
7
7
καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου. И# не послyшасте мS, речE гDь, є4же не подвизaти мS ко гнёву въ дёлэхъ рукY вaшєю на ѕло2 вaмъ.
8
8
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ οὐκ ἐπιστεύσατε τοῖς λόγοις μου, Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь си1лъ: понeже не послyшасте словeсъ мои1хъ,
9
9
ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω καὶ λήψομαι τὴν πατριὰν ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἄξω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐξερημώσω αὐτοὺς καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμὸν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν αἰώνιον· сE, ѓзъ послю2 и3 возмY вс‰ племенA сBверска, (речE гDь,) и3 навуходон0сора царS вавmлHнска рабA моего2: и3 приведY и5хъ на зeмлю сію2 и3 на њбитaтєли є3S и3 на вс‰ kзhки, и5же w4крестъ є3S, и3 ўбію2 и5хъ и3 постaвлю и5хъ во ќжасъ и3 во звиздaніе и3 въ поношeніе вёчное:
10
10
καὶ ἀπολῶ ἀπ’ αὐτῶν φωνὴν χαρᾶς καὶ φωνὴν εὐφροσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, ὀσμὴν μύρου καὶ φῶς λύχνου. и3 погублю2 t ни1хъ глaсъ рaдости и3 глaсъ весeліz, глaсъ женихA и3 глaсъ невёсты, благоухaніе мЂра и3 свётъ свэти1лника:
11
11
καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἀφανισμόν, καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἑβδομήκοντα ἔτη. и3 бyдетъ всS землS сі‰ въ запустёніе и3 во ќжасъ, и3 пораб0таютъ сjи во kзhцэхъ царю2 вавmлHнску сeдмьдесzтъ лётъ.
12
12
καὶ ἐν τῷ πληρωθῆναι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐκδικήσω τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, φησὶ Κύριος, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον· Е#гдa же и3сп0лнени бyдутъ сeдмьдесzтъ лётъ, посэщY на царS вавmлHнска и3 на kзhкъ џный, речE гDь, беззакHніz и4хъ, и3 на зeмлю халдeйску, и3 положY тyю въ запустёніе вёчное,
13
13
καὶ ἐπάξω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην πάντας τοὺς λόγους μου, οὓς ἐλάλησα κατ’ αὐτῆς, πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. ῝Α ἐπροφήτευσεν ῾Ιερεμίας ἐπὶ τὰ ἔθνη. (Μασ. ΜΘ´ и3 наведY на зeмлю џну вс‰ словесA мо‰, ±же гlахъ на ню2, вс‰ пи6саннаz въ кни1зэ сeй, и3 є3ли6ка прbр0чествова їеремjа на вс‰ kзhки:
34
34
). Воскли1кните, пастуси2, и3 возопjйте, и3 восплaчите, nвни2 џвчіи, ћкw и3сп0лнишасz днjе вaши на заколeніе, и3 падeте ћкоже nвни2 и3збрaнніи,
14
14
Τὰ Αἰλάμ. — Τάδε λέγει Κύριος· συνετρίβη τὸ τόξον Αἰλάμ, ἀρχὴ δυναστείας αὐτῶν. ћкw раб0таша и5мъ, є3гдA бёша kзhцы мн0зи и3 цaріе вели1цы, и3 воздaмъ и5мъ по дэлHмъ и4хъ и3 по творeнію рyкъ и4хъ,
15
15
καὶ ἐπάξω ἐπὶ Αἰλὰμ τέσσαρας ἀνέμους ἐκ τῶν τεσσάρων ἄκρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν πᾶσι τοῖς ἀνέμοις τούτοις, καὶ οὐκ ἔσται ἔθνος, ὃ οὐχ ἥξει ἐκεῖ, οἱ ἐξωσμένοι Αἰλάμ. є3ли1кw проречE їеремjа до всёхъ стрaнъ: тaкw бо гlетъ гDь бGъ ї}левъ: возми2 чaшу вінA нерастворeннагw [Е#вр.: ћрости сеS.] t руки2 моеS, да напои1ши вс‰ kзhки, къ ни6мже ѓзъ послю1 тz.
16
16
καὶ πτοήσω αὐτοὺς ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τῶν ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτῶν καὶ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς κακὰ κατά τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου καὶ ἐπαποστελῶ ὀπίσω αὐτῶν τὴν μάχαιράν μου ἕως τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς. И# и3спію1тъ и3 и3зблю1ютъ [Е#вр.: и3 смzтyтсz.], и3 њбуsютъ t лицA мечA, є3г0же ѓзъ послю2 средЁ и4хъ.
17
17
καὶ θήσω τὸν θρόνον μου ἐν Αἰλὰμ καὶ ἐξαποστελῶ ἐκεῖθεν βασιλέα καὶ μεγιστᾶνας. И# взsхъ чaшу t руки2 гDни и3 напои1хъ вс‰ kзhки, къ ни6мже послa мz гDь:
18
18
καὶ ἔσται ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰλάμ, λέγει Κύριος. — ᾿Εν ἀρχῇ βασιλεύοντος Σεδεκίου βασιλέως ἐγένετο ὁ λόγος οὗτος περὶ Αἰλάμ. їеrли1ма и3 грaды ї{дины, и3 цари6 є3гw2 и3 кн‰зи є3гw2, ћкw положи1ти | во њпустёніе и3 въ непрохождeніе, и3 во звиздaніе и3 въ проклsтіе, ћкw дeнь сeй,
Κεφάλαιο 26
Главa к7ѕ
1
1
(Μασ. ΜΣΤ΄ .) Въ начaлэ цaрства їwакjма сhна їwсjина бhсть сл0во сіE t гDа:
2
2
Τῌ Αἰγύπτῳ ἐπὶ δύναμιν Φαραὼ Νεχαὼ βασιλέως Αἰγύπτου, ὃς ἦν ἐπὶ τῷ ποταμῷ Εὐφράτῃ ἐν Χαρχαμείς, ὃν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος, ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα. тaкw речE гDь: стaни во дворЁ д0му гDнz и3 проповёждь всBмъ їудewмъ, входsщымъ клaнzтисz въ д0мъ гDень, вс‰ словесA, ±же завэщaхъ тебЁ проповёдати и5мъ, не ўйми2 словесE:
3
3
᾿Αναλάβετε ὅπλα καὶ ἀσπίδας καὶ προσαγάγετε εἰς πόλεμον· нeгли послyшаютъ и3 tвратsтсz кjйждо t пути2 своегw2 ѕлaгw, и3 почjю t ѕHлъ, ±же помышлsю сотвори1ти и5мъ ѕлhхъ рaди начинaній и4хъ.
4
4
ἐπισάξατε τοὺς ἵππους, ἐπίβητε, οἱ ἱππεῖς, καὶ κατάστητε ἐν ταῖς περικεφαλαίαις ὑμῶν· προβάλετε τά δόρατα καὶ ἐνδύσασθε τοὺς θώρακας ὑμῶν. И# речeши: тaкw речE гDь: ѓще не послyшаете менE, є4же ходи1ти въ зак0нэхъ мои1хъ, ±же дaхъ пред8 лицeмъ вaшимъ,
5
5
τί ὅτι αὐτοὶ πτοοῦνται καὶ ἀποχωροῦσιν εἰς τὰ ὀπίσω; διότι οἱ ἰσχυροὶ αὐτῶν κοπήσονται. φυγῇ ἔφυγον καὶ οὐκ ἀνέστρεψαν περιεχόμενοι κυκλόθεν, λέγει Κύριος. въ послушaніе словeсъ џтрwкъ мои1хъ прbр0кwвъ, и5хже ѓзъ посылaю къ вaмъ и3з8 ќтра, и3 послaхъ, и3 не послyшасте менE,
6
6
μὴ φευγέτω ὁ κοῦφος, καὶ μὴ ἀνασωζέσθω ὁ ἰσχυρός· ἐπὶ βορρᾶν τὰ παρὰ τὸν Εὐφράτην ἠσθένησαν, πεπτώκασι. и3 дaмъ д0мъ сeй ћкоже силHмъ, и3 грaдъ сeй дaмъ въ клsтву всBмъ kзhкwмъ всеS земли2.
7
7
τίς οὗτος ὡς ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ ὡς ποταμοὶ κυμαίνουσιν ὕδωρ; И# слhшаша жерцы2 и3 лжепрор0цы и3 вси2 лю1діе їеремjю глаг0люща словесA сі‰ въ домY гDни.
8
8
ὕδατα Αἰγύπτου ὡσεὶ ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ εἶπεν· ἀναβήσομαι καὶ κατακαλύψω τὴν γῆν καὶ ἀπολῶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ. И# бhсть, є3гдA їеремjа престA глаг0лати вс‰, є3ли6ка завэщA є3мY гDь глаг0лати всBмъ лю1демъ, и3 ћша їеремjю жерцы2 и3 лжепрор0цы и3 вси2 лю1діе, глаг0люще: смeртію да ќмретъ,
9
9
ἐπίβητε ἐπὶ τοὺς ἵππους, παρασκευάσατε τὰ ἅρματα, ἐξέλθατε, οἱ μαχηταὶ Αἰθιόπων καὶ Λίβυες καθωπλισμένοι ὅπλοις· καὶ Λυδοί, ἀνάβητε, ἐντείνατε τόξον. ћкw проречE и4менемъ гDнимъ, глаг0лz: ћкоже силHмъ бyдетъ сeй д0мъ, и3 грaдъ сeй њпустёетъ t живyщихъ. И# собрaшасz вси2 лю1діе на їеремjю въ домY гDни.
10
10
καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν ἡμέρα ἐκδικήσεως τοῦ ἐκδικῆσαι τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ, καὶ καταφάγεται ἡ μάχαιρα Κυρίου καὶ ἐμπλησθήσεται καὶ μεθυσθήσεται ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν, ὅτι θυσία τῷ Κυρίῳ σαβαὼθ ἀπὸ γῆς βορρᾶ ἐπὶ ποταμῷ Εὐφράτῃ. И# слhшаша кн‰зи ї{дины словесA сі‰, и3 взыд0ша t д0му царeва въ д0мъ гDень и3 сэд0ша во преддвeріи врaтъ д0му гDнz н0выхъ.
11
11
ἀνάβηθι Γαλαὰδ καὶ λάβε ρητίνην τῇ παρθένῳ θυγατρὶ Αἰγύπτου· εἰς κενὸν ἐπλήθυνας ἰάματά σου, ὠφέλεια οὐκ ἔστιν ἐν σοί. И# рёша жерцы2 и3 лжепрор0цы кнzзє1мъ и3 всBмъ лю1демъ, глаг0люще: сyдъ смeртный человёку семY, ћкw проречE на сeй грaдъ, ћкоже слhшасте во ќшы вaши.
12
12
ἤκουσαν ἔθνη φωνήν σου, καὶ τῆς κραυγῆς σου ἐπλήσθη ἡ γῆ, ὅτι μαχητὴς πρὸς μαχητὴν ἠσθένησαν, ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔπεσαν ἀμφότεροι. И# речE їеремjа ко всBмъ кнzзє1мъ и3 ко всBмъ лю1демъ, глаг0лz: гDь послa мz прорещи2 на д0мъ сeй и3 на грaдъ сeй вс‰ словесA, ±же слhшасте:
13
13
῝Α ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρὶ ῾Ιερεμίου τοῦ ἐλθεῖν Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος τοῦ κόψαι γῆν Αἰγύπτου. и3 нн7э лyчшыz сотвори1те пути6 вaшz и3 дэлA в†ша и3 послyшайте глaса гDа бGа вaшегw, и3 престaнетъ гDь t ѕHлъ, ±же гlа на вы2:
14
14
᾿Αναγγείλατε εἰς Μάγδωλον καὶ παραγγείλατε εἰς Μέμφιν, εἴπατε· ἐπίστηθι καὶ ἑτοίμασον, ὅτι κατέφαγε μάχαιρα τὴν σμίλακά σου. и3 сE, ѓзъ въ рукaхъ вaшихъ, сотвори1те ми2 ћкоже ўг0дно и3 ћкоже лyчше вaмъ kвлsетсz:
15
15
διατί ἔφυγεν ἀπὸ σοῦ ὁ ῏Απις; ὁ μόσχος ὁ ἐκλεκτός σου οὐκ ἔμεινεν, ὅτι Κύριος παρέλυσεν αὐτόν. но разумёюще да ўразумёете, ћкw ѓще ўбіeте мS, кр0вь непови1нну дади1те сaми на сS и3 на грaдъ сeй и3 на живyщыz въ нeмъ: ћкw пои1стиннэ послa мz гDь къ вaмъ глаг0лати во ќшы вaши вс‰ словесA сі‰.
16
16
καὶ τὸ πλῆθός σου ἠσθένησε καὶ ἔπεσε, καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐλάλει· ἀναστῶμεν καὶ ἀναστρέψωμεν πρὸς τὸν λαὸν ἡμῶν εἰς τὴν πατρίδα ἡμῶν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς. И# рёша кн‰зи и3 вси2 лю1діе ко жерцє1мъ и3 ко лжепрор0кwмъ: нёсть человёку семY сyдъ смeртный, ћкw во и4мz гDа нaшегw глаг0ла къ нaмъ.
17
17
καλέσατε τὸ ὄνομα Φαραὼ Νεχαὼ βασιλέως Αἰγύπτου, Σαών–᾿Εσβί–᾿Εμωήδ. И# востaша мyжіе t старёйшинъ зeмскихъ и3 рёша всемY соб0ру людск0му, глаг0люще:
18
18
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ὡς τὸ ᾿Ιταβύριον ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ὡς ὁ Κάρμηλος ἐν τῇ θαλάσσῃ ἥξει. міхeа мwраfjтскій бЁ прbр0чествуz во дни6 є3зекjи царS їyдина и3 речE всBмъ лю1демъ ї{динымъ, глаг0лz: тaкw речE гDь: сіHнъ ћкw ни1ва и3з8wрeтсz, и3 їеrли1мъ ћкw въ пyть непрох0дный бyдетъ, и3 горA хрaма бyдетъ въ лyгъ дубрaвный.
19
19
σκεύη ἀποικισμοῦ ποίησον σεαυτῇ, κατοικοῦσα θύγατερ Αἰγύπτου, ὅτι Μέμφις εἰς ἀφανισμὸν ἔσται καὶ κληθήσεται οὐαὶ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ. Е#дA ўбивaz ўби2 є3го2 є3зекjа цaрь їyдинъ и3 вси2 лю1діе ї{дины; не ўбоsшалисz ќбw гDа; И# понeже помоли1шасz лицY гDню, и3 почи2 гDь t ѕHлъ, ±же гlаше на нS: и3 мы2 сотвори1хомъ ѕлHбы вели6ки на дyшы нaшz.
20
20
δάμαλις κεκαλλωπισμένη Αἴγυπτος, ἀπόσπασμα ἀπὸ βορρᾶ ἦλθεν ἐπ’ αὐτήν. И# бЁ человёкъ прорицaz и4менемъ гDнимъ, ўрjа сhнъ самeовъ t каріаfіарjма, и3 проречE на грaдъ сeй и3 њ земли2 сeй по всBмъ словесє1мъ їерем‡инымъ.
21
21
καὶ οἱ μισθωτοὶ αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὥσπερ μόσχοι σιτευτοὶ τρεφόμενοι ἐν αὐτῇ, διότι καὶ αὐτοὶ ἀπεστράφησαν καὶ ἔφυγον ὁμοθυμαδόν, οὐκ ἔστησαν, ὅτι ἡμέρα ἀπωλείας ἦλθεν ἐπ’ αὐτοὺς καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν. И# слhша цaрь їwакjмъ и3 вси2 кн‰зи вс‰ словесA є3гw2 и3 и3скaху ўби1ти є3го2: и3 слhша ўрjа и3 ўбоsсz, и3 бэжA и3 пріи1де во є3гЂпетъ.
22
22
φωνὴ ὡς ὄφεως συρίζοντος, ὅτι ἐν ἄμμῳ πορεύονται· ἐν ἀξίναις ἥξουσιν ἐπ’ αὐτὴν ὡς κόπτοντες ξύλα. И# послA цaрь їwакjмъ мyжы во є3гЂпетъ, є3лдаfaна сhна ґхHрова и3 мyжы съ ни1мъ во є3гЂпетъ,
23
23
ἐκκόψουσι τὸν δρυμὸν αὐτῆς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅτι οὐ μὴ εἰκασθῇ, ὅτι πληθύνει ὑπὲρ ἀκρίδα καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἀριθμός. и3 и3звед0ша є3го2 tтyду и3 привед0ша є3го2 ко царю2, и3 порази2 є3го2 мечeмъ и3 ввeрже є3го2 во гр0бъ сынHвъ людjй свои1хъ.
24
24
κατῃσχύνθη ἡ θυγάτηρ Αἰγύπτου, παρεδόθη εἰς χεῖρας λαοῦ ἀπὸ βορρᾶ. Nбaче рукA ґхікaма сhна сафанjина бЁ со їеремjею, є4же не предaти є3гw2 въ рyцэ людjй, да не ўбію1тъ є3гw2.
25
ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ τὸν ᾿Αμμὼν τὸν υἱὸν αὐτῆς ἐπὶ Φαραώ καὶ ἐπὶ τοὺς πεποιθότας ἐπ’ αὐτῷ.
27
σὺ δὲ μὴ φοβηθῇς, δοῦλός μου ᾿Ιακώβ, μηδὲ πτοηθῇς, ᾿Ισραήλ· διότι ἐγὼ ἰδοὺ σῴζων σε μακρόθεν καὶ τὸ σπέρμα σου ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν, καὶ ἀναστρέψει ᾿Ιακὼβ καὶ ἡσυχάσει καὶ ὑπνώσει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ παρενοχλῶν αὐτόν.
28
μὴ φοβοῦ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, λέγει Κύριος, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι· ἡ ἀπτόητος καὶ τρυφερὰ παρεδόθη· ὅτι ποιήσω ἔθνει συντέλειαν ἐν παντὶ ἔθνει, εἰς οὓς ἔξωσά σε ἐκεῖ, σὲ δὲ οὐ μὴ ποιήσω ἐκλιπεῖν· καὶ παιδεύσω σε εἰς κρίμα καὶ ἀθῷον οὐκ ἀθῳώσω σε.
Κεφάλαιο 27
Главa к7з
1
1
(Μασ. Ν΄ .) ΛΟΓΟΣ Κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλῶνα. Въ начaлэ цaрства їwакjма сhна їwсjина, царS їyдина, бhсть сл0во сіE ко їеремjи t гDа гlz:
2
2
᾿Αναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε, εἴπατε· ἑάλωκε Βαβυλών, κατῃσχύνθη Βῆλος ἡ ἀπτόητος, ἡ τρυφερὰ παρεδόθη Μαρωδάχ. тaкw речE гDь: сотвори2 себЁ ќзы и3 кл†ды и3 возложи2 на вhю свою2,
3
3
ὅτι ἀνέβη ἐπ’ αὐτὴν ἔθνος ἀπὸ βορρᾶ· οὗτος θήσει τὴν γῆν αὐτῆς εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ ἀπὸ ἀνθρώπου καὶ ἕως κτήνους. и3 да п0слеши | ко царю2 їдумeйску и3 ко царю2 мwaвску и3 ко царю2 сынHвъ ґммHнихъ, и3 ко царю2 тЂрску и3 ко царю2 сідHнску, въ рукY послHвъ и4хъ и3дyщихъ срётеніемъ свои1мъ во їеrли1мъ ко седекjи царю2 їyдину,
4
4
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἥξουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἐπὶ τὸ αὐτό· βαδίζοντες καὶ κλαίοντες πορεύσονται τὸν Κύριον Θεὸν αὐτῶν ζητοῦντες. и3 завэщaй и5мъ ко господє1мъ и4хъ рещи2: тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: тaкw рцhте ко господє1мъ свои6мъ:
5
5
ἕως Σιὼν ἐρωτήσουσι τὴν ὁδόν, ὧδε γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῶν δώσουσι· καὶ ἥξουσι καὶ καταφεύξονται πρὸς Κύριον τὸν Θεόν, διαθήκη γὰρ αἰώνιος οὐκ ἐπιλησθήσεται. ѓзъ сотвори1хъ зeмлю и3 человёка и3 скоты2, ±же на лицы2 земли2, крёпостію моeю вели1кою и3 мhшцею моeю выс0кою, и3 дaмъ ю5, є3мyже бyдетъ ўг0дно пред8 nчи1ма мои1ма.
6
6
πρόβατα ἀπολωλότα ἐγενήθη ὁ λαός μου, οἱ ποιμένες αὐτῶν ἔξωσαν αὐτούς, ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπεπλάνησαν αὐτούς, ἐξ ὄρους ἐπὶ βουνὸν ᾤχοντο, ἐπελάθοντο κοίτης αὐτῶν. И# нн7э ѓзъ дaхъ всю2 зeмлю сію2 въ рyцэ навуходон0сору царю2 вавmлHнску, да є3мY раб0таютъ, и3 ѕвBри сє1лныz дaхъ дёлати є3мY:
7
7
πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς ἀνήλισκον αὐτούς, οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν εἶπαν· μὴ ἀνῶμεν αὐτούς· ἀνθ’ ὧν ἥμαρτον τῷ Κυρίῳ νομὴ δικαιοσύνης τῷ συναγαγόντι τοὺς πατέρας αὐτῶν. и3 послyжатъ є3мY вси2 kзhцы и3 сhну є3гw2 и3 сhну сhна є3гw2, д0ндеже пріи1детъ врeмz земли2 є3гw2 и3 є3гw2 самогw2, и3 послyжатъ є3мY мн0зи нар0ди и3 цaріе вели1цы:
8
8
ἀπαλλοτριώθητε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀπὸ γῆς Χαλδαίων καὶ ἐξέλθατε καὶ γένεσθε ὥσπερ δράκοντες κατὰ πρόσωπον προβάτων. странa же и3 цaрство, є3ли1цы ѓще не пораб0таютъ царю2 вавmлHнску и3 є3ли1цы не вдёжутъ вhи своеS въ kрeмъ царS вавmлHнска, мечeмъ и3 глaдомъ посэщY и5хъ, речE гDь, д0ндеже скончaютсz въ руцЁ є3гw2.
9
9
ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα συναγωγὰς ἐθνῶν ἐκ γῆς βορρᾶ, καὶ παρατάξονται αὐτῇ· ἐκεῖθεν ἁλώσεται, ὡς βολὶς μαχητοῦ συνετοῦ οὐκ ἐπιστρέψει κενή. Вh же не слyшайте лжепрорHкъ вaшихъ и3 волхвyющихъ вaмъ и3 ви1дzщихъ сHніz вaмъ, ни чаровaній вaшихъ, ни њбаsтелей вaшихъ глаг0лющихъ: не послyжите царю2 вавmлHнскому:
10
10
καὶ ἔσται ἡ Χαλδαία εἰς προνομήν, πάντες οἱ προνομεύοντες αὐτὴν ἐμπλησθήσονται, ћкw лжY прорицaютъ тjи вaмъ, є4же бы ўдали1тисz вaмъ t земли2 вaшеz, и3звeргнути вaсъ и3 є4же поги1бнути вaмъ.
11
11
ὅτι ηὐφραίνεσθε καὶ κατεκαυχᾶσθε διαρπάζοντες τὴν κληρονομίαν μου, διότι ἐσκιρτᾶτε ὡς βοΐδια ἐν βοτάνῃ καὶ ἐκερατίζετε ὡς ταῦροι. Странa же, ћже скл0нитъ вhю свою2 под8 kрeмъ царS вавmлHнска и3 послyжитъ є3мY, њстaвлю ю5 на земли2 своeй, гlетъ гDь: и3 њрaти бyдетъ ю5 и3 всели1тсz на нeй.
12
12
ᾐσχύνθη ἡ μήτηρ ὑμῶν σφόδρα, ἐνετράπη ἡ τεκοῦσα ὑμᾶς μήτηρ ἐπ’ ἀγαθὰ ἐσχάτη ἐθνῶν ἔρημος. И# ко седекjи царю2 їyдину глаг0лахъ по всBмъ словесє1мъ си6мъ, глаг0лz: склони1те вы6и вaшz под8 и4го царS вавmлHнска и3 служи1те є3мY и3 лю1демъ є3гw2, и3 жи1ви бyдете:
13
13
ἀπὸ ὀργῆς Κυρίου οὐ κατοικηθήσεται. καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν πᾶσα, καὶ πᾶς ὁ διοδεύων διὰ Βαβυλῶνος σκυθρωπάσει καὶ συριοῦσιν ἐπὶ πᾶσαν τὴν πληγὴν αὐτῆς. почто2 ўмирaете, ты2 и3 лю1діе твои2, мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ, ћкоже речE гDь ко странaмъ, не хотёвшымъ служи1ти царю2 вавmлHнску;
14
14
παρατάξασθε ἐπὶ Βαβυλῶνα κύκλῳ, πάντες τείνοντες τόξον· τοξεύσατε ἐπ’ αὐτήν, μὴ φείσησθε ἐπὶ τοῖς τοξεύμασιν ὑμῶν. не послyшайте сл0въ прор0кwвъ глаг0лющихъ вaмъ: не послyжите царю2 вавmлHнску:
15
15
κατακρατήσατε αὐτήν· παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτῆς, ἔπεσαν αἱ ἐπάλξεις αὐτῆς καὶ κατεσκάφη τὸ τεῖχος αὐτῆς, ὅτι ἐκδίκησις παρὰ Θεοῦ ἐστιν· ἐκδικεῖτε ἐπ’ αὐτήν· καθὼς ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ. ћкw непрaведнw тjи прорицaютъ вaмъ: ћкw не послaхъ и4хъ, речE гDь, тjи же прорицaютъ и4менемъ мои1мъ њ непрaвдэ, є4же бы погуби1ти вaсъ, и3 поги1бнете вы2 и3 прор0цы вaши, прорицaющіи вaмъ њ непрaвдэ лHжнаz.
16
16
ἐξολοθρεύσασθε σπέρμα ἐκ Βαβυλῶνος, κατέχοντα δρέπανον ἐν καιρῷ θερισμοῦ· ἀπὸ προσώπου μαχαίρας ῾Ελληνικῆς ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστρέψουσι καὶ ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ φεύξεται. Вaмъ и3 всBмъ лю1демъ си6мъ и3 жерцє1мъ глаг0лахъ, рекjй: тaкw речE гDь: не слyшайте словeсъ прор0ческихъ, прорицaющихъ вaмъ лжY и3 глаг0лющихъ: сE, сосyди д0му гDнz возвратsтсz t вавmлHна нн7э вск0рэ: ћкw лжY прорицaютъ вaмъ,
17
17
Πρόβατον πλανώμενον ᾿Ισραήλ, λέοντες ἔξωσαν αὐτόν· ὁ πρῶτος ἔφαγεν αὐτὸν βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ οὗτος ὕστερον τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. не послyшайте и4хъ, но служи1те царю2 вавmлHнскому, да жи1ви бyдете. Вскyю даетE грaдъ сeй въ запустёніе;
18
18
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικῶ ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ, καθὼς ἐξεδίκησα ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Ασσούρ. Ѓще сyть прор0цы и3 є4сть сл0во гDне въ ни1хъ, да предстaнутъ гDу вседержи1телю, да не tи1дутъ сосyди, њстaвшіисz въ домY гDни и3 въ домY царS їyдина и3 во їеrли1мэ, въ вавmлHнъ.
19
19
καὶ ἀποκαταστήσω τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν νομὴν αὐτοῦ, καὶ νεμήσεται ἐν τῷ Καρμήλῳ καὶ ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν τῷ Γαλαὰδ καὶ πλησθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ. Тaкw бо гlетъ гDь вседержи1тель њ столпёхъ и3 њ ўмывaлницэ, и3 њ подстaвахъ и3 њ пр0чихъ сосyдэхъ њстaвшихсz во грaдэ сeмъ,
20
20
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ζητήσουσι τὴν ἀδικίαν ᾿Ισραήλ, καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ τὰς ἁμαρτίας ᾿Ιούδα, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῶσιν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοῖς ὑπολελειμμένοις ἐπὶ τῆς γῆς, λέγει Κύριος. — и4хже не взS навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій, є3гдA пресели2 їехонjю сhна їwакjмова, царS їyдина, и3з8 їеrли1ма въ вавmлHнъ, и3 вс‰ старBйшины ї{дины и3 їеrли6мли.
21
21
Πικρῶς ἐπίβηθι ἐπ’ αὐτὴν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπ’ αὐτήν· ἐκδίκησον, μάχαιρα, καὶ ἀφάνισον, λέγει Κύριος, καὶ ποίει κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέλλομαί σοι. Тaкw бо гlетъ гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ њ сосyдэхъ њстaвшихсz въ домY гDни и3 въ домY царS їyдина и3 во їеrли1мэ:
22
22
φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων. въ вавmлHнъ принесyтсz и3 тaмw бyдутъ дaже до днE посэщeніz своегw2, гlетъ гDь: и3 повелю2 принести2 | и3 возврати1ти на мёсто сіE.
23
πῶς ἐκλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφῦρα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν Βαβυλὼν ἐν ἔθνεσιν;
24
ἐπιθήσονταί σοι, καὶ ἁλώσῃ, ὦ Βαβυλών, καὶ οὐ γνώσῃ· εὑρέθης καὶ ἐλήφθης, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἀντέστης.
25
ἤνοιξε Κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη ὀργῆς αὐτοῦ, ὅτι ἔργον τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἐν γῇ Χαλδαίων,
26
ὅτι ἐληλύθασιν οἱ καιροὶ αὐτῆς. ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτῆς, ἐρευνήσατε αὐτὴν ὡς σπήλαιον καὶ ἐξολοθρεύσατε αὐτήν, μὴ γενέσθω αὐτῆς κατάλειμμα.
27
ἀναξηράνατε αὐτῆς πάντας τοὺς καρπούς, καὶ καταβήτωσαν εἰς σφαγήν· οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα αὐτῶν καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῶν.
28
φωνὴ φευγόντων καὶ ἀνασῳζομένων ἐκ γῆς Βαβυλῶνος τοῦ ἀναγγεῖλαι εἰς Σιὼν τὴν ἐκδίκησιν παρὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν.
29
παραγγείλατε ἐπὶ Βαβυλῶνα πολλοῖς, παντὶ ἐντείνοντι τόξον· παρεμβάλλετε ἐπ’ αὐτὴν κυκλόθεν, μὴ ἔστω αὐτοῖς ἀνασῳζόμενος· ἀνταπόδοτε αὐτῇ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς, κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, ποιήσατε αὐτῇ, ὅτι πρὸς Κύριον ἀντέστη Θεὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ.
30
διὰ τοῦτο πεσοῦνται οἱ νεανίσκοι αὐτῆς ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ αὐτῆς ριφήσονται, εἶπε Κύριος.
31
ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν, λέγει Κύριος, ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα σου καὶ ὁ καιρὸς ἐκδικήσεώς σου·
32
καὶ ἀσθενήσει ἡ ὕβρις σου καὶ πεσεῖται, καὶ οὐδεὶς ἔσται ὁ ἀνιστῶν αὐτήν· καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν τῷ δρυμῷ αὐτῆς, καὶ καταφάγεται πάντα τὰ κύκλῳ αὐτῆς.
33
Τάδε λέγει Κύριος· καταδεδυνάστευνται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα ἅμα, πάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτοὺς κατεδυνάστευσαν αὐτούς, ὅτι οὐκ ἠθέλησαν ἐξαποστεῖλαι αὐτούς.
34
καὶ ὁ λυτρούμενος αὐτοὺς ἰσχυρός, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· κρίσιν κρινεῖ πρὸς τοὺς ἀντιδίκους αὐτοῦ, ὅπως ἐξάρῃ τὴν γῆν, καὶ παροξυνεῖ τοῖς κατοικοῦσι Βαβυλῶνα.
35
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτῆς καὶ ἐπὶ τοὺς συνετοὺς αὐτῆς·
36
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῆς, καὶ παραλυθήσονται· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἅρματα αὐτῶν·
37
μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὸν σύμμεικτον τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ ἔσονται ὡσεὶ γυναῖκες· μάχαιραν ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῆς, καὶ διασκορπισθήσονται.
38
ἐπὶ τῷ ὕδατι αὐτῆς ἐπεποίθει καὶ καταισχυνθήσονται, ὅτι γῆ τῶν γλυπτῶν ἐστι, καὶ ἐν ταῖς νήσοις, οὗ κατεκαυχῶντο.
39
διὰ τοῦτο κατοικήσουσιν ἰνδάλματα ἐν ταῖς νήσοις, καὶ κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ θυγατέρες σειρήνων· οὐ μὴ κατοικηθῇ οὐκέτι εἰς τὸν αἰῶνα.
40
καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐταῖς, εἶπε Κύριος, οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ παροικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου.
41
ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἔθνος μέγα καὶ βασιλεῖς πολλοὶ ἐξεγερθήσονται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς,
42
τόξον καὶ ἐγχειρίδιον ἔχοντες· ἰταμός ἐστι καὶ οὐ μὴ ἐλεήσῃ· ἡ φωνὴ αὐτῶν ὡς θάλασσα ἠχήσει, ἐφ’ ἵπποις ἱππάσονται παρεσκευασμένοι, ὥσπερ πῦρ, εἰς πόλεμον πρὸς σέ, θύγατερ Βαβυλῶνος.
43
ἤκουσε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὴν ἀκοὴν αὐτῶν, καὶ παρελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ· θλῖψις κατεκράτησεν αὐτοῦ, ὠδῖνες ὡς τικτούσης.
44
ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχέως ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς καὶ πάντα νεανίσκον ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσω. ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου;
45
διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλὴν Κυρίου, ἣν βεβούλευται ἐπὶ Βαβυλῶνα, καὶ λογισμοὺς αὐτοῦ, οὓς ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους· ἐὰν μὴ διαφθαρῇ τὰ ἀρνία τῶν προβάτων αὐτῶν, ἐὰν μὴ ἀφανισθῇ νομὴ ἀπ’ αὐτῶν.
46
ὅτι ἀπὸ φωνῆς ἁλώσεως Βαβυλῶνος σεισθήσεται ἡ γῆ, καὶ κραυγὴ ἐν ἔθνεσιν ἀκουσθήσεται.
Κεφάλαιο 28
Главa к7и
1
1
(Μασ. ΝΑ΄ .) ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους ἄνεμον καύσωνα διαφθείροντα. И# бhсть въ четвeртое лёто, цaрствующу седекjи царю2 їyдину, въ пsтый мцcъ, речe ми ґнaніа сhнъ ґзHровъ лжи1вый прор0къ гаваwнjтскій въ домY гDни, пред8 nчи1ма жерцє1въ и3 всёхъ людjй, глаг0лz:
2
2
καὶ ἐξαποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα ὑβριστάς, καὶ καθυβρίσουσιν αὐτὴν καὶ λυμανοῦνται τὴν γῆν αὐτῆς· οὐαὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα κυκλόθεν ἐν ἡμέρᾳ κακώσεως αὐτῆς. тaкw речE гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ: сокруши1хъ kрeмъ царS вавmлHнска:
3
3
τεινέτω ὁ τείνων τὸ τόξον αὐτοῦ καὶ περιθέσθω ᾧ ἐστιν ὅπλα αὐτῷ, καὶ μὴ φείσησθε ἐπὶ τοὺς νεανίσκους αὐτῆς καὶ ἀφανίσατε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῆς· є3щE двA лBта днjй, возвращY ѓзъ на мёсто сіE вс‰ сосyды д0му гDнz, ±же взS навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій t мёста сегw2 и3 пренесE | до вавmлHна,
4
4
καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν γῇ Χαλδαίων καὶ κατακεκεντημένοι ἔξωθεν αὐτῆς. и3 їехонjю сhна їwакjмова царS їyдина, и3 всE преселeніе їyдино вшeдшее въ вавmлHнъ возвращY въ мёсто сіE, гlетъ гDь, ћкw сокрушY kрeмъ царS вавmлHнска.
5
5
διότι οὐκ ἐχήρευσεν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας ἀπὸ Θεοῦ αὐτῶν, ἀπὸ Κυρίου παντοκράτορος, ὅτι ἡ γῆ αὐτῶν ἐπλήσθη ἀδικίας ἀπὸ τῶν ἁγίων ᾿Ισραήλ. И# речE їеремjа прbр0къ ко ґнaніи лжепрор0ку пред8 nчи1ма жерцє1въ и3 пред8 nчи1ма всёхъ людjй стоsщихъ въ домY гDни,
6
6
φεύγετε ἐκ μέσου Βαβυλῶνος καὶ ἀνασῴζετε ἕκαστος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ μὴ ἀπορριφῆτε ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῆς, ὅτι καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτῆς ἐστι παρὰ Κυρίου, ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτῇ. и3 речE їеремjа: пои1стиннэ тaкw да сотвори1тъ гDь, да ўтверди1тъ гDь сл0во твоE, є4же ты2 прорицaеши, є4же возврати1ти сосyды д0му гDнz и3 вс‰ преселє1нныz и3з8 вавmлHна на мёсто сіE:
7
7
ποτήριον χρυσοῦν Βαβυλὼν ἐν χειρὶ Κυρίου μεθύσκον πᾶσαν τὴν γῆν· ἀπὸ τοῦ οἴνου αὐτῆς ἐπίοσαν ἔθνη, διὰ τοῦτο ἐσαλεύθησαν. nбaче слhшите сл0во сіE, є4же ѓзъ глаг0лю во ќшы вaши и3 во ќшы всёхъ людjй:
8
8
καὶ ἄφνω ἔπεσε Βαβυλὼν καὶ συνετρίβη· θρηνεῖτε αὐτήν, λάβετε ρητίνην τῇ διαφθορᾷ αὐτῆς, εἴ πως ἰαθήσεται. прор0цы, бhвшіи прeжде менє2 и3 прeжде вaсъ t вёка, прорек0ша на мнHги зeмли и3 на ц†рства вели6ка њ рaти и3 њ погублeніи и3 њ глaдэ:
9
9
ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οὐκ ἰάθη· ἐγκαταλίπωμεν αὐτὴν καὶ ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ, ὅτι ἤγγικεν εἰς οὐρανὸν τὸ κρίμα αὐτῆς, ἐξῇρεν ἕως τῶν ἄστρων. прор0къ прорекjй ми1ръ, пришeдшу сл0ву познaютъ прbр0ка, є3г0же послA и5мъ гDь въ вёрэ.
10
10
ἐξήνεγκε Κύριος τὸ κρίμα αὐτοῦ· δεῦτε καὶ ἀναγγείλωμεν ἐν Σιὼν τὰ ἔργα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. И# взS ґнaніа пред8 nчи1ма всёхъ людjй кл†ды t вhи їеремjины и3 сокруши2 |.
11
11
παρασκευάζετε τὰ τοξεύματα, πληροῦτε τὰς φαρέτρας. ἤγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα βασιλέως Μήδων, ὅτι εἰς Βαβυλῶνα ἡ ὀργὴ αὐτοῦ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτήν, ὅτι ἐκδίκησις Κυρίου ἐστίν, ἐκδίκησις λαοῦ αὐτοῦ ἐστιν. И# речE ґнaніа пред8 nчи1ма всёхъ людjй глаг0лz: си1це речE гDь: тaкw сокрушY kрeмъ навуходон0сора царS вавmлHнска є3щE двA лBта днjй со вhи всёхъ kзhкwвъ. И# tи1де їеремjа на пyть св0й.
12
12
ἐπὶ τειχέων Βαβυλῶνος ἄρατε σημεῖον, ἐπιστήσατε φαρέτρας, ἐγείρατε φυλακάς, ἑτοιμάσατε ὅπλα, ὅτι ἐνεχείρησε καὶ ποιήσει Κύριος ἃ ἐλάλησεν ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαβυλῶνα, И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи, по сокрушeніи ґнaніинэ кл†дъ со вhи є3гw2, гlz:
13
13
κατασκηνοῦντας ἐφ’ ὕδασι πολλοῖς καὶ ἐπὶ πλήθει θησαυρῶν αὐτῆς· ἥκει τὸ πέρας σου ἀληθῶς εἰς τὰ σπλάγχνα σου. и3ди2 и3 рцы2 ко ґнaніи глаг0лz: тaкw речE гDь: кл†ды дрєвsныz сокруши1лъ є3си2 и3 сотвори1ши вмёстw тёхъ кл†ды желBзны,
14
14
ὅτι ὤμοσε Κύριος κατὰ τοῦ βραχίονος αὐτοῦ· διότι πληρώσω σε ἀνθρώπων ὡσεὶ ἀκρίδων, καὶ φθέγξονται ἐπὶ σὲ οἱ καταβαίνοντες. — ћкw тaкw речE гDь: kрeмъ желёзенъ возложи1хъ на вы6и всёхъ kзhкwвъ, служи1ти навуходон0сору царю2 вавmлHнску, и3 послyжатъ є3мY: ктомY и3 ѕвBри зємнhz дaхъ є3мY.
15
15
Κύριος ποιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ἑτοιμάζων οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, ἐν τῇ συνέσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανόν, И# речE їеремjа прbр0къ ко ґнaніи: слhши, ґнaніе: не послA тебE гDь, тh же сотвори1лъ є3си2 людjй си1хъ ўповaти на непрaвду.
16
16
εἰς φωνὴν ἔθετο ἦχος ὕδατος ἐν οὐρανῷ καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε καὶ ἐξήγαγε φῶς ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ. Тогw2 рaди си1це речE гDь: сE, ѓзъ tпущy тz t лицA земли2, въ сeмъ лётэ ќмреши, ћкw на гDа (бGа) глаг0лалъ є3си2.
17
17
ἐματαιώθη πᾶς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως, κατῃσχύνθη πᾶς χρυσοχόος ἀπὸ τῶν γλυπτῶν αὐτοῦ, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσαν, οὐκ ἔστι πνεῦμα ἐν αὐτοῖς· И# ќмре ґнaніа лжепрор0къ въ сeмъ лётэ мцcа седмaгw.
18
μάταιά ἐστιν, ἔργα μεμωκημένα, ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὐτῶν ἀπολοῦνται.
19
οὐ τοιαύτη μερὶς τῷ ᾿Ιακώβ, ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτός ἐστι κληρονομία αὐτοῦ, Κύριος ὄνομα αὐτῷ. —
20
Διασκορπίζεις σύ μοι σκεύη πολέμου, καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἔθνη καὶ ἐξαρῶ ἐκ σοῦ βασιλεῖς
21
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἵππον καὶ ἐπιβάτην αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἅρματα καὶ ἀναβάτας αὐτῶν
22
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα
23
καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ποιμένα καὶ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ γεωργὸν καὶ τὸ γεώργιον αὐτοῦ καὶ διασκορπιῶ ἐν σοὶ ἡγεμόνας καὶ στρατηγούς σου.
24
καὶ ἀνταποδώσω τῇ Βαβυλῶνι καὶ πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Χαλδαίοις πάσας τὰς κακίας αὐτῶν, ἃς ἐποίησαν ἐπὶ Σιὼν κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, λέγει Κύριος.
25
ἰδοὺ ἐγὼ πρός σε, τὸ ὄρος τὸ διεφθαρμένον, τὸ διαφθεῖρον πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ κατακυλιῶ σε ἐπὶ τῶν πετρῶν καὶ δώσω σε ὡς ὄρος ἐμπεπυρισμένον·
26
καὶ οὐ μὴ λάβωσιν ἀπὸ σοῦ λίθον εἰς γωνίαν καὶ λίθον εἰς θεμέλιον, ὅτι εἰς ἀφανισμὸν ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος.
27
῎Αρατε σημεῖον ἐπὶ τῆς γῆς, σαλπίσατε ἐν ἔθνεσι σάλπιγγι, ἁγιάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, παραγγείλατε ἐπ’ αὐτὴν βασιλείαις ᾿Αραρὰτ παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῖς ᾿Ασχαναζαίοις, ἐπιστήσατε ἐπ’ αὐτὴν βελοστάσεις, ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἵππον ὡς ἀκρίδων πλῆθος.
28
ἀναβιβάσατε ἐπ’ αὐτὴν ἔθνη, τὸν βασιλέα τῶν Μήδων καὶ πάσης τῆς γῆς, τοὺς ἡγουμένους αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς στρατηγοὺς αὐτοῦ.
29
ἐσείσθη ἡ γῆ καὶ ἐπόνεσε, διότι ἐξανέστη ἐπὶ Βαβυλῶνα λογισμὸς Κυρίου τοῦ θεῖναι τὴν γῆν Βαβυλῶνος εἰς ἀφανισμὸν καὶ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτήν.
30
ἐξέλιπε μαχητὴς Βαβυλῶνος τοῦ πολεμεῖν, καθήσονται ἐκεῖ ἐν περιοχῇ, ἐθραύσθη ἡ δυναστεία αὐτῶν, ἐγενήθησαν ὡσεὶ γυναῖκες, ἐνεπυρίσθη τὰ σκηνώματα αὐτῆς, συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ αὐτῆς.
31
διώκων εἰς ἀπάντησιν διώκοντος διώξεται καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀπάντησιν ἀναγγέλλοντος τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, ὅτι ἑάλωκεν ἡ πόλις αὐτοῦ,
32
ἀπ’ ἐσχάτου τῶν διαβάσεων αὐτοῦ ἐλήφθησαν, καὶ τὰ συστήματα αὐτῶν ἐνέπρησαν ἐν πυρί, καὶ ἄνδρες αὐτοῦ οἱ πολεμισταὶ ἐξέρχονται.
33
διότι τάδε λέγει Κύριος· οἶκοι βασιλέως Βαβυλῶνος ὡς ἅλων ὥριμος ἁλοηθήσονται· ἔτι μικρὸν καὶ ἥξει ὁ ἄμητος αὐτῆς.
34
κατέφαγέ με, ἐμερίσατό με, κατέλαβέ με σκεῦος λεπτόν, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος· κατέπιέ με ὡς δράκων, ἔπλησε τὴν κοιλίαν αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς τρυφῆς μου ἔξωσέ με·
35
οἱ μόχθοι μου καὶ αἱ ταλαιπωρίαι μου εἰς Βαβυλῶνα. ἐρεῖ κατοικοῦσα Σιών· καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους, ἐρεῖ ῾Ιερουσαλήμ·
36
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ κρινῶ τὴν ἀντίδικόν σου καὶ ἐκδικήσω τὴν ἐκδίκησίν σου καὶ ἐρημώσω τὴν θάλασσαν αὐτῆς καὶ ξηρανῶ τὴν πηγὴν αὐτῆς.
37
καὶ ἔσται Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται.
38
ὅτι ἅμα ὡς λέοντες ἐξηγέρθησαν καὶ ὡς σκύμνοι λεόντων.
39
ἐν τῇ θερμασίᾳ αὐτῶν δώσω πότημα αὐτοῖς καὶ μεθύσω αὐτούς, ὅπως καρωθῶσι καὶ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ οὐ μὴ ἐξεγερθῶσι, λέγει Κύριος·
40
καταβιβάσω αὐτοὺς ὡς ἄρνας εἰς σφαγὴν καὶ ὡς κριοὺς μετ’ ἐρίφων.
41
πῶς ἑάλω καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τῆς γῆς; πῶς ἐγένετο Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν;
42
ἀνέβη ἐπὶ Βαβυλῶνα ἡ θάλασσα ἐν ἤχῳ κυμάτων αὐτῆς, καὶ κατεκαλύφθη.
43
ἐγενήθησαν αἱ πόλεις αὐτῆς ὡς γῆ ἄνυδρος καὶ ἄβατος, οὐ κατοικήσει ἐν αὐτῇ οὐδὲ εἷς, οὐδὲ μὴ καταλύσει ἐν αὐτῇ υἱὸς ἀνθρώπου.
44
καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ Βαβυλῶνα καὶ ἐξοίσω ἃ κατέπιεν ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς, καὶ οὐ μὴ συναχθῶσι πρὸς αὐτὴν ἔτι τὰ ἔθνη·
49
καὶ ἐν Βαβυλῶνι πεσοῦνται τραυματίαι πάσης τῆς γῆς.
50
ἀνασῳζόμενοι ἐκ γῆς πορεύεσθε καὶ μὴ ἵστασθε· οἱ μακρόθεν, μνήσθητε τοῦ Κυρίου, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἀναβήτω ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑμῶν.
51
ᾐσχύνθημεν, ὅτι ἠκούσαμεν ὀνειδισμὸν ἡμῶν, κατεκάλυψεν ἀτιμία τὸ πρόσωπον ἡμῶν, εἰσῆλθον ἀλλογενεῖς εἰς τὰ ἅγια ἡμῶν, εἰς οἶκον Κυρίου.
52
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῆς, καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτῆς πεσοῦνται τραυματίαι.
53
ὅτι ἐὰν ἀναβῇ Βαβυλὼν ὡς ὁ οὐρανὸς καὶ ὅτι ἐὰν ὀχυρώσῃ τὰ τείχῃ ἰσχύϊ αὐτῆς, παρ’ ἐμοῦ ἥξουσιν ἐξολοθρεύοντες αὐτήν, λέγει Κύριος.
54
φωνὴ κραυγῆς ἐν Βαβυλῶνι, καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων,
55
ὅτι ἐξωλόθρευσε Κύριος τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἀπώλεσεν ἀπ’ αὐτῆς φωνὴν μεγάλην ἠχοῦσαν ὡς ὕδατα πολλά, ἔδωκεν εἰς ὄλεθρον φωνὴν αὐτῆς.
56
ὅτι ἦλθεν ἐπὶ Βαβυλῶνα ταλαιπωρία, ἑάλωσαν οἱ μαχηταὶ αὐτῆς, ἐπτόηται τὸ τόξον αὐτῶν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτοῖς.
57
Κύριος ἀνταποδίδωσιν αὐτῷ τὴν ἀνταπόδοσιν· καὶ μεθύσει μέθῃ τοὺς ἡγεμόνας αὐτῆς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς, λέγει ὁ βασιλεύς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ.
58
τάδε λέγει Κύριος· τεῖχος Βαβυλῶνος ἐπλατύνθη, κατασκαπτόμενον κατασκαφήσεται, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ ἐμπυρισθήσονται, καὶ οὐ κοπιάσουσι λαοὶ εἰς κενόν, καὶ ἔθνη ἐν ἀρχῇ ἐκλείψουσιν.
59
῾Ο λόγος, ὃν ἐνετείλατο Κύριος ῾Ιερεμίᾳ τῷ προφήτῃ εἰπεῖν τῷ Σαραίᾳ υἱῷ Νηρίου, υἱοῦ Μαασαίου, ὅτε ἐπορεύετο παρὰ Σεδεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα εἰς Βαβυλῶνα, ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ Σαραίας ἄρχων δώρων.
60
καὶ ἔγραψεν ῾Ιερεμίας πάντα τὰ κακά, ἃ ἥξει ἐπὶ Βαβυλῶνα, ἐν βιβλίῳ ἑνί, πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ Βαβυλῶνα.
61
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς Σαραίαν· ὅταν ἔλθῃς εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ὄψῃ καὶ ἀναγνώσῃ πάντας τοὺς λόγους τούτους
62
καὶ ἐρεῖς· Κύριε Κύριε, σὺ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτὸν καὶ τοῦ μὴ εἶναι ἐν αὐτῷ κατοικοῦντας ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ὅτι ἀφανισμὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται.
63
καὶ ἔσται ὅταν παύσῃ τοῦ ἀναγινώσκειν τὸ βιβλίον τοῦτο, καὶ ἐπιδήσεις ἐπ’ αὐτὸ λίθον καὶ ρίψεις αὐτὸ εἰς μέσον τοῦ Εὐφράτου
64
καὶ ἐρεῖς· οὕτως καταδύσεται Βαβυλὼν καὶ οὐ μὴ ἀναστῇ ἀπὸ προσώπου τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτήν.
Κεφάλαιο 29
Главa к7f
1
1
- И# сі‰ словесA кни1ги, ю4же послA їеремjа и3з8 їеrли1ма ко старёйшинамъ преселє1нымъ и3 ко жерцє1мъ и3 лжи6вымъ прор0кwмъ и3 всBмъ лю1демъ, и5хже пресели2 навуходон0соръ и3з8 їеrли1ма до вавmлHна,
2
2
ἰδοὺ ὕδατα ἀναβαίνει ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἔσται εἰς χειμάρρουν κατακλύζοντα καὶ κατακλύσει γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· καὶ κεκράξονται οἱ ἄνθρωποι, καὶ ἀλαλάξουσιν ἅπαντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν. послэди2 и3зшeдшу їехонjи царю2 и3 цари1цэ, и3 кaженикwмъ и3 всsкому своб0дну, и3 худ0жнику и3 ю4знику и3з8 їеrли1ма,
3
3
ἀπὸ φωνῆς ὁρμῆς αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ὁπλῶν τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ ἀπὸ σεισμοῦ τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ, ἤχου τροχῶν αὐτοῦ οὐκ ἐπέστρεψαν πατέρες ἐφ’ υἱοὺς αὐτῶν ἀπὸ ἐκλύσεως χειρῶν αὐτῶν рук0ю є3леaса сhна сафaнz и3 гамарjа сhна хелкjина, є3г0же послA седекjа цaрь їyдинъ ко царю2 вавmлHнску въ вавmлHнъ, глаг0лz:
4
4
ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπερχομένῃ τοῦ ἀπολέσαι πάντας τοὺς ἀλλοφύλους. καὶ ἀφανιῶ τὴν Τύρον καὶ τὴν Σιδῶνα καὶ πάντας τοὺς καταλοίπους τῆς βοηθείας αὐτῶν, ὅτι ἐξολοθρεύσει Κύριος τοὺς καταλοίπους τῶν νήσων. тaкw речE гDь бGъ ї}левъ њ преселeныхъ, и5хже пресели2 и3з8 їеrли1ма въ вавmлHнъ:
5
5
ἥκει φαλάκρωμα ἐπὶ Γάζαν, ἀπερρίφη ᾿Ασκάλων καὶ οἱ κατάλοιποι ᾿Ενακίμ. согради1те хр†мины и3 всели1тесz, и3 насади1те вертогрaды и3 kди1те плоды2 и4хъ,
6
6
ἕως τίνος κόψεις, ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου; ἕως τίνος οὐχ ἡσυχάσεις; ἀποκατάστηθι εἰς τὸν κολεόν σου, ἀνάπαυσαι καὶ ἐπάρθητι. и3 поими1те жєны2 и3 чадотвори1те сhны и3 дщє1ри, и3 приведи1те сынHмъ вaшымъ жєны2 и3 дщє1ри вaшz дади1те за мyжы, и3 да раждaютъ сhны и3 дщє1ри, и3 ўмножaйтесz, ґ не ўмалsйтесz:
7
7
и3 взыщи1те ми1ра земли2, на ню1же пресели1хъ вaсъ тaмw, и3 моли1те гDа за нS, ћкw въ ми1рэ и4хъ бyдетъ ми1ръ вaмъ.
8
8
ἠπατήθη ὁ τόπος αὐτῶν. βαθύνατε εἰς κάθισιν οἱ κατοικοῦντες ἐν Δαιδάν, ὅτι δύσκολα ἐποίησεν· ἤγαγον ἐπ’ αὐτὸν ἐν χρόνῳ, ᾧ ἐπεσκεψάμην ἐπ’ αὐτόν. Ћкw тaкw речE гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: да не препирaютъ вaсъ лжи1віи прор0цы, и5же въ вaсъ, и3 да не препирaютъ вaсъ волсви2 вaши, и3 не послyшайте с0ній свои1хъ, ±же вы2 ви1дите во снЁ,
9
9
ὅτι τρυγηταὶ ἦλθόν σοι, οἳ οὐ καταλείψουσί σοι κατάλειμμα· ὡς κλέπται ἐν νυκτὶ ἐπιθήσουσι χεῖρα αὐτῶν. ћкw непрaведнэ тjи прорицaютъ вaмъ во и4мz моE, ґ не послaхъ и4хъ, речE гDь.
10
10
ὅτι ἐγὼ κατέσυρα τὸν ῾Ησαῦ, ἀνεκάλυψα τά κρυπτὰ αὐτῶν, κρυβῆναι οὐ μὴ δύνωνται· ὤλοντο διά χεῖρα ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ γείτονος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν Ћкw тaкw речE гDь: є3гдA и3сп0лнzтсz въ вавmлHнэ сeдмьдесzтъ лётъ, посэщY вaсъ и3 ўстaвлю словесA мо‰ на вaсъ, є4же возврати1ти лю1ди мо‰ на мёсто сіE:
11
11
ὑπολείπεσθαι ὀρφανόν σου, ἵνα ζήσητε· καὶ ἐγὼ ζήσομαι, καὶ αἱ χῆραι ἐπ’ ἐμὲ πεποίθασιν. и3 помhшлю на вы2 помышлeніе ми1ра, ґ не ѕл†z, є4же дaти вaмъ сі‰:
12
12
ὅτι τάδε εἶπε Κύριος· οἷς οὐκ ἦν νόμος πιεῖν τὸ ποτήριον, ἔπιον· καὶ σὺ ἀθῳωμένη οὐ μὴ ἀθῳωθῇς, ὅτι πίνων πίεσαι· и3 пом0литесz ко мнЁ, и3 послyшаю вaсъ,
13
13
ὅτι κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, ὅτι εἰς ἄβατον καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς κατάρασιν ἔσῃ ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτῆς ἔσονται ἔρημοι εἰς αἰῶνα. и3 взhщете менE, и3 њбрsщете мS: и3 є3гдA взhщете менE всёмъ сeрдцемъ вaшимъ,
14
14
ἀκοὴν ἤκουσα παρὰ Κυρίου, καὶ ἀγγέλους εἰς ἔθνη ἀπέστειλε· συνάχθητε καὶ παραγένεσθε εἰς αὐτήν, ἀνάστητε εἰς πόλεμον. и3 kвлю1сz вaмъ, гlетъ гDь, и3 возвращY ќзники вaшz и3 соберY вaсъ t всёхъ стрaнъ и3 t всёхъ градHвъ, въ нsже и3згнaхъ вaсъ, гlетъ гDь: и3 возврати1тисz повелю2 вaмъ на мёсто, tкyду превести2 вaсъ повелёхъ.
15
15
μικρὸν ἔδωκά σε ἐν ἔθνεσιν, εὐκαταφρόνητον ἐν ἀνθρώποις. Понeже рек0сте: возстaви нaмъ гDь прор0ки въ вавmлHнэ.
16
16
ἡ παιγνία σου ἐνεχείρησέ σοι, ἰταμία καρδίας σου κατέλυσε τρυμαλιὰς πετρῶν, συνέλαβεν ἰσχὺν βουνοῦ ὑψηλοῦ· ὅτι ὕψωσεν ὥσπερ ἀετὸς νοσσιὰν αὐτοῦ, ἐκεῖθεν καθελῶ σε· Тaкw бо речE гDь ко царю2 сэдsщу на прест0лэ давjдовэ и3 ко всBмъ лю1демъ живyщымъ во грaдэ т0мъ, и3 брaтіzмъ вaшымъ, не и3зшeдшымъ съ вaми въ плёнъ,
17
17
καὶ ἔσται ἡ ᾿Ιδουμαία εἰς ἄβατον, πᾶς ὁ παραπορευόμενος ἐπ’ αὐτὴν συριεῖ. тaкw гlетъ гDь вседержи1тель: сE, ѓзъ послю2 на нS мeчь и3 глaдъ и3 м0ръ, и3 положY | ћкw смHквы худы6z, и5хже нем0щно ћсти, понeже ѕэлw2 хyды бhша:
18
18
ὥσπερ κατεστράφη Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ αἱ πάροικοι αὐτῆς, εἶπε Κύριος παντοκράτωρ, οὐ μὴ καθίσει ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ κατοικήσει ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου. и3 сотрY | мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ, и3 дaмъ | въ погублeніе всBмъ цaрствамъ зємнhмъ и3 въ проклsтіе, и3 во ўдивлeніе и3 въ посмёхъ и3 въ поругaніе всBмъ kзhкwмъ, къ ни6мже и3зверг0хъ |:
19
19
ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἐκ μέσου τοῦ ᾿Ιορδάνου εἰς τόπον Αἰθάμ, ὅτι ταχὺ ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ’ αὐτῆς· καὶ τοὺς νεανίσκους ἐπ’ αὐτὴν ἐπιστήσατε, ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ; καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι; καὶ τίς οὗτος ποιμήν, ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου; занeже не послyшаша словeсъ мои1хъ, гlетъ гDь, ±же послaхъ къ ни6мъ рабы6 мои1ми прbрHки, рaнw востаS и3 посылaz, и3 не послyшасте, гlетъ гDь.
20
20
διὰ τοῦτο ἀκούσατε βουλὴν Κυρίου, ἣν ἐβουλεύσατο ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν, καὶ λογισμὸν αὐτοῦ, ὃν ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Θαιμάν· ἐὰν μὴ συμψηθῶσι τὰ ἐλάχιστα τῶν προβάτων, ἐὰν μὴ ἀβατωθῇ ἐπ’ αὐτοὺς κατάλυσις αὐτῶν· Вы2 u5бо слhшите сл0во гDне, всE преселeніе, є4же вhслахъ и3з8 їеrли1ма въ вавmлHнъ.
21
21
ὅτι ἀπὸ φωνῆς πτώσεως αὐτῶν ἐφοβήθη ἡ γῆ, καὶ κραυγή σου ἐν θαλάσσῃ ἠκούσθη. Тaкw гlетъ гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ на ґхіaва сhна кwлjева и3 на седекjю сhна маасjева, и5же прорицaютъ вaмъ во и4мz моE лжи1вw: сE, ѓзъ предаю2 | въ рyцэ навуходон0сора царS вавmлHнска, и3 побіeтъ | пред8 nчи1ма вaшима:
22
22
ἰδοὺ ὥσπερ ἀετὸς ὄψεται καὶ ἐκτενεῖ τὰς πτέρυγας ἐπ’ ὀχυρώματα αὐτῆς· καὶ ἔσται ἡ καρδία τῶν ἰσχυρῶν τῆς ᾿Ιδουμαίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς καρδία γυναικὸς ὠδινούσης. и3 в0зметсz t ни1хъ проклsтіе всемY преселeнію їyдину, є4же въ вавmлHнэ, глаг0люще: да сотвори1тъ ти2 гDь ћкоже седекjи сотвори2 и3 ћкоже ґхіaву, и5хже сожжE цaрь вавmлHнскій во nгни2,
Κεφάλαιο 30
Главa l
1
1
Сл0во бhвшее ко їеремjи t гDа гlz:
2
2
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀκουτιῶ ἐπὶ Ραββὰθ θόρυβον πολέμων, καὶ ἔσονται εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀπώλειαν, καὶ βωμοὶ αὐτῆς ἐν πυρὶ κατακαυθήσονται, καὶ παραλήψεται ᾿Ισραὴλ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ. тaкw речE гDь бGъ ї}левъ гlz: впиши2 вс‰ словесA въ кни6ги, ±же гlахъ къ тебЁ.
3
3
ἀλάλαξον ᾿Εσεβών, ὅτι ὤλετο Γαΐ· κεκράξατε θυγατέρες Ραββάθ, περιζώσασθε σάκκους καὶ κόψασθε, ὅτι Μελχὸλ βαδιεῖται ἐν ἀποικίᾳ, οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἅμα. Ћкw сE, днjе грzдyтъ, речE гDь, и3 возвращY преселeніе людjй мои1хъ ї}лz и3 їyды, речE гDь вседержи1тель, и3 возвращY | на зeмлю, ю4же дaхъ nтцє1мъ и4хъ, и3 њвладёютъ є4ю.
4
4
τί ἀγαλλιᾶσθε ἐν τοῖς πεδίοις ᾿Ενακείμ, θύγατερ ἰταμίας, ἡ πεποιθυῖα ἐπὶ θησαυροῖς αὐτῆς, ἡ λέγουσα· τίς εἰσελεύσεται ἐπ’ ἐμέ; И# сі‰ словесA, ±же гlа гDь њ ї}ли и3 њ їyдэ.
5
5
ἰδοὺ ἐγὼ φέρω φόβον ἐπὶ σέ, εἶπε Κύριος, ἀπὸ πάσης τῆς περιοίκου σου, καὶ διασπαρήσεσθε ἕκαστος εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων. Тaкw речE гDь: глaсъ стрaха ўслhшите: стрaхъ, и3 нёсть ми1ра.
6
6
Τῇ Κηδὰρ τῇ βασιλίσσῃ τῆς αὐλῆς, ἣν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. (Μασ. ΜΘ´, Вопроси1те и3 ви1дите, ѓще раждaетъ мyжескъ п0лъ; и3 њ страсЁ, въ нeмже и3мёти бyдутъ чрє1сла и3 спасeніе; понeже ви1дэхъ всsкаго человёка, и3 рyцэ є3гw2 на чрeслэхъ є3гw2 ѓки раждaющіz: њбрати1шасz ли1ца въ жeлтую болёзнь.
28
-
33
). Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε ἐπὶ Κηδὰρ καὶ πλήσατε τοὺς υἱοὺς Κεδέμ·
7
7
σκηνὰς αὐτῶν καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν λήψονται, ἱμάτια αὐτῶν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν καὶ καμήλους αὐτῶν λήψονται ἑαυτοῖς· καὶ καλέσατε ἐπ’ αὐτοὺς ἀπώλειαν κυκλόθεν. Q, лю1тэ! ћкw бhсть вели1къ дeнь т0й и3 нёсть под0бна є3мY: и3 врeмz тёсно є4сть їaкwву, и3 t тогw2 спасeтсz.
8
8
φεύγετε λίαν, βαθύνατε εἰς κάθισιν, καθήμενοι ἐν τῇ αὐλῇ, ὅτι ἐβουλεύσατο ἐφ’ ὑμᾶς βασιλεὺς Βαβυλῶνος βουλὴν καὶ ἐλογίσατο ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν. Въ т0й дeнь, речE гDь, сокрушY kрeмъ со вhи и4хъ и3 ќзы и4хъ раст0ргну: и3 не послyжатъ тjи ктомY чужди6мъ,
9
9
ἀνάστηθι καὶ ἀνάβηθι ἐπ’ ἔθνος εὐσταθοῦν, καθήμενον εἰς ἀναψυχήν, οἷς οὐκ εἰσὶ θύραι, οὐ βάλανοι, οὐ μοχλοί, μόνοι καταλύουσι. но послyжатъ тjи гDу бGу своемY: и3 давjда царS и4хъ возстaвлю и5мъ.
10
10
καὶ ἔσονται κάμηλοι αὐτῶν εἰς προνομὴν καὶ πλῆθος κτηνῶν αὐτῶν εἰς ἀπώλειαν· καὶ λικμήσω αὐτοὺς παντὶ πνεύματι κεκαρμένους πρὸ προσώπου αὐτῶν, ἐκ παντὸς πέραν αὐτῶν οἴσω τὴν τροπὴν αὐτῶν, εἶπε Κύριος. Сегw2 рaди ты2 не б0йсz, рaбе м0й їaкwве, гlетъ гDь, ни ўстрашaйсz, ї}лю: ћкw сE, ѓзъ сп7сy тz и3з8 земли2 дaльніz и3 сёмz твоE и3з8 земли2 плэнeніz и4хъ: и3 возврати1тсz пaки їaкwвъ и3 почjетъ и3 всsкагw добрA и3сп0лненъ бyдетъ, и3 не бyдетъ ўстрашazй тS.
11
11
καὶ ἔσται ἡ αὐλὴ διατριβὴ στρουθῶν καὶ ἄβατος ἕως αἰῶνος, οὐ μὴ καθίσῃ ἐκεῖ ἄνθρωπος, καὶ οὐ μὴ κατοικήσῃ ἐκεῖ υἱὸς ἀνθρώπου. Ћкw ѓзъ съ тоб0ю є4смь, гlетъ гDь, сп7сazй тS: ћкw сотворю2 скончaніе во всёхъ kзhцэхъ, въ нsже разсёzхъ тS: тебe же не сотворю2 во скончaніе, но накажy тz въ судЁ и3 њчищaz не њчи1щу тS.
12
12
Τῇ Δαμασκῷ. (Μασ. ΜΘ´, Тaкw бо гlетъ гDь: возстaвихъ сокрушeніе твоE, болёзненна є4сть ћзва твоS,
23
23
Ћкw гнёвъ гDень и3зhде ћръ, и3зhде гнёвъ њбращaемь, на нечєсти1выz пріи1детъ.
27
). Κατῃσχύνθη ᾿Ημὰθ καὶ ᾿Αρφάδ, ὅτι ἤκουσαν ἀκοὴν πονηράν· ἐξέστησαν, ἐθυμώθησαν, ἀναπαύσασθαι οὐ μὴ δύνωνται.
13
13
ἐξελύθη Δαμασκός, ἀπεστράφη εἰς φυγήν, τρόμος ἐπελάβετο αὐτῆς. нёсть судsй судA твоегw2, на болёзнь врачевaлсz є3си2, п0льзы нёсть тебЁ:
14
14
πῶς οὐχὶ ἐγκατέλιπε πόλιν ἐμήν; κώμην ἠγάπησαν· вси2 дрyзіе твои2 забhша тS, нижE вопр0сzтъ тS, ±же њ ми1рэ твоeмъ: ћкw ћзвою врaжіею порази1хъ тS, наказaніемъ твeрдымъ: мн0жества рaди непрaвды твоеS превозмог0ша грэси2 твои2.
15
15
διὰ τοῦτο πεσοῦνται νεανίσκοι ἐν πλατείαις σου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου πεσοῦνται, φησὶ Κύριος· Что2 вопіeши њ сокрушeніи твоeмъ; неисцёльна є4сть болёзнь твоS мн0жества рaди непрaвды твоеS, и3 твeрдыхъ рaди грэхHвъ твои1хъ сотвори1хъ ти2 сі‰ (вс‰).
16
16
καὶ καύσω πῦρ ἐν τείχει Δαμασκοῦ, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα υἱοῦ ῎Αδερ. Тогw2 рaди вси2 kдyщіи тS и3з8zдeни бyдутъ, и3 вси2 врази2 твои2 пл0ть и4хъ всю2 и3з8zдsтъ: во мн0жествэ непрaвды твоеS ўмн0жишасz грэси2 твои2, сотвори1ша сі‰ тебЁ: и3 бyдутъ разграблsющіи тS въ разграблeніе, и3 всёхъ плэнsющихъ тS дaмъ во плэнeніе.
Κεφάλαιο 31
Главa lа
1
1
(Μασ. ΜΗ´) Τῇ Μωάβ. ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· οὐαὶ ἐπὶ Ναβαῦ, ὅτι ὤλετο· ἐλήφθη Καριαθαίμ, ᾐσχύνθη ᾿Αμὰθ καὶ ἡττήθη. Во врeмz џно, речE гDь, бyду въ бGа р0ду ї}леву, и3 тjи бyдутъ ми2 въ лю1ди.
2
2
οὐκ ἔστιν ἔτι ἰατρεία Μωάβ, γαυρίαμα ἐν ᾿Εσεβών· ἐλογίσαντο ἐπ’ αὐτὴν κακά· ἐκόψαμεν αὐτὴν ἀπὸ ἔθνους, καὶ παῦσιν παύσεται, ὄπισθέν σου βαδιεῖται μάχαιρα. Тaкw речE гDь: њбрэт0хъ теплотY [Е#вр.: њбрэт0ша благодaть.] въ пустhни со и3зги1бшими t мечA: и3ди1те и3 не потреби1те ї}лz,
3
3
ὅτι φωνὴ κεκραγότων ἐξ ᾿Ωρωναίμ, ὄλεθρος καὶ σύντριμμα μέγα· гDь и3здалeча kви1тсz є3мY: люб0вію вёчною возлюби1хъ тS, тогw2 рaди вовлек0хъ тS въ щедрHты.
4
4
συνετρίβη Μωάβ, ἀναγγείλατε εἰς Ζογόρα, Ћкw возграждy тz, и3 возгради1шисz, дёво ї}лева: в0змеши тmмпaны сво‰ и3 и3зhдеши съ соб0ромъ и3грaющихъ.
5
5
ὅτι ἐπλήσθη ᾿Αλὼθ ἐν κλαυθμῷ, ἀναβήσεται κλαίων ἐν ὁδῷ ᾿Ωρωναίμ, κραυγὴν συντρίμματος ἠκούσατε· Е#щE насади1те віногрaды въ горЁ самарjйстэй, насаждaюще насади1те и3 похвали1те.
6
6
φεύγετε καὶ σώσατε τὰς ψυχὰς ὑμῶν καὶ ἔσεσθε ὥσπερ ὄνος ἄγριος ἐν ἐρήμῳ. Ћкw є4сть дeнь воззвaніz tвэщавaющихъ въ горaхъ є3фрeмовыхъ: востaните и3 взhдите въ сіHнъ ко гDеви бGу нaшему:
7
7
ἐπειδὴ ἐπεποίθεις ἐν ὀχυρώμασί σου, καὶ σὺ συλληφθήσῃ· καὶ ἐξελεύσεται Χαμὼς ἐν ἀποικίᾳ καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἅμα. ћкw тaкw речE гDь їaкwву: возвесели1тесz весeліемъ и3 воскли1кните на главY kзhкwвъ: слhшано сотвори1те и3 похвали1те, рцhте: сп7сE гDь лю1ди сво‰, њстaнокъ ї}левъ.
8
8
καὶ ἥξει ὄλεθρος ἐπὶ πᾶσαν πόλιν, καὶ πόλις οὐ μὴ σωθῇ, καὶ ἀπολεῖται ὁ αὐλών, καὶ ἐξολοθρευθήσεται ἡ πεδινή, καθὼς εἶπε Κύριος. СE, ѓзъ ведY и5хъ t сёвера и3 соберY и5хъ t конє1цъ земли2 въ прaздникъ пaсхи: и3 чадороди1тъ нар0дъ мн0гъ, и3 возвратsтсz сёмw.
9
9
δότε σημεῖα τῇ Μωάβ, ὅτι ἁφῇ ἀναφθήσεται, καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτῆς εἰς ἄβατον ἔσονται· πόθεν ἔνοικος αὐτῇ; Съ плaчемъ и3зыд0ша, ґ со ўтэшeніемъ возведY |, проводS чрез8 ровeнники в0дъ по пути2 прaву, и3 не заблyдzтъ по немY: ћкw ѓзъ бёхъ ї}леви во nц7A, и3 є3фрeмъ пeрвенецъ ми2 є4сть.
10
10
ἐπικατάρατος ὁ ποιῶν τὰ ἔργα Κυρίου ἀμελῶς, ἐξαίρων μάχαιραν αὐτοῦ ἀφ’ αἵματος. Слhшите, kзhцы, сл0во гDне, и3 возвэсти1те во џстровэхъ дaльнихъ и3 рцhте: развёzвый ї}лz соберeтъ є3го2 и3 снабди1тъ є3го2, ћкw пaстырь стaдо своE.
11
11
ἀνεπαύσατο Μωὰβ ἐκ παιδαρίου καὶ πεποιθὼς ἦν ἐπὶ τῇ δόξῃ αὐτοῦ, οὐκ ἐνέχεεν ἐξ ἀγγείου εἰς ἀγγεῖον καὶ εἰς ἀποικισμὸν οὐκ ᾤχετο· διὰ τοῦτο ἔστη γεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ ὀσμὴ αὐτοῦ οὐκ ἐξέλιπε. Ћкw и3збaви гDь їaкwва и3 и3з8sтъ є3го2 t руки2 си1льнэйшихъ є3гw2.
12
12
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι αὐτοῦ ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστελῶ αὐτῷ κλίνοντας, καὶ κλινοῦσιν αὐτὸν καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ λεπτυνοῦσι καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ συγκόψουσι. И# пріи1дутъ и3 возвеселsтсz въ горЁ сіHнъ, и3 пріи1дутъ ко бlготaмъ гDнимъ, на зeмлю пшени1цы и3 вінA и3 плодHвъ, и3 скотHвъ и3 nвнHвъ: и3 бyдетъ душA и4хъ ћкоже дрeво плодови1то, и3 не взaлчутъ ктомY.
13
13
καὶ καταισχυνθήσεται Μωὰβ ἀπὸ Χαμώς, ὥσπερ κατῃσχύνθη οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Βαιθὴλ ἐλπίδος αὐτῶν πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς. ТогдA возрaдуютсz дэви6цы въ собрaніи ю4ношей, и3 стaрцы возрaдуютсz: и3 њбращY плaчь и4хъ на рaдость, и3 ўтёшу и5хъ, и3 сотворю2 и5хъ вeселы.
14
14
πῶς ἐρεῖτε· ἰσχυροί ἐσμεν καὶ ἄνθρωπος ἰσχύων εἰς τὰ πολεμικά; Возвели1чу и3 ўпою2 дyшу жерцє1въ сынHвъ леvjиныхъ, и3 лю1діе мои2 бlг0тъ мои1хъ насhтzтсz.
15
15
ὤλετο Μωὰβ πόλις αὐτοῦ, καὶ ἐκλεκτοὶ νεανίσκοι αὐτοῦ κατέβησαν εἰς σφαγήν· Тaкw речE гDь: глaсъ въ рaмэ слhшанъ бhсть плaча и3 рыдaніz и3 в0плz: рахи1ль плaчущисz ч†дъ свои1хъ, и3 не хотsше ўтёшитисz, ћкw не сyть.
16
16
ἐγγὺς ἡμέρα Μωὰβ ἐλθεῖν, καὶ πονηρία αὐτοῦ ταχεῖα σφόδρα. Тaкw речE гDь: да почjетъ глaсъ тв0й t плaча и3 џчи твои2 t слeзъ, ћкw є4сть мздA дэлHмъ твои6мъ, гlетъ гDь, и3 возвратsтсz t земли2 врaжіz:
17
17
κινήσατε αὐτῷ, πάντες κυκλόθεν αὐτοῦ, πάντες εἰδότες ὄνομα αὐτοῦ· εἴπατε· πῶς συνετρίβη βακτηρία εὐκλεής, ράβδος μεγαλώματος; и3 є4сть надeжда послBднимъ твои6мъ, (гlетъ гDь,) и3 возвратsтсz сhнове твои2 въ предёлы сво‰.
18
18
κατάβηθι ἀπὸ δόξης καὶ κάθισον ἐν ὑγρασίᾳ, καθημένη Δαιβών· ἐκτριβήσεται, ὅτι ὤλετο Μωάβ, ἀνέβη εἰς σὲ λυμαινόμενος ὀχύρωμά σου. Слhшz слhшахъ є3фрeма плaчуща: наказaлъ мS є3си2, (гDи,) и3 наказaхсz: ѓзъ ћкоже телeцъ не научи1хсz: њбрати1 мz, и3 њбращyсz, ћкw ты2 є3си2 гDь бGъ м0й:
19
19
ἐφ’ ὁδοῦ στῆθι καὶ ἔπιδε, καθημένη ἐν ᾿Αροήρ, καὶ ἐρώτησον φεύγοντα καὶ σῳζόμενον καὶ εἰπόν· τί ἐγένετο; понeже послэди2 плэнeніz моегw2 покazхсz и3 послэди2 разумёніz моегw2 возстенaхъ въ дeнь посрамлeніz и3 показaхъ тебЁ, ћкw пріsхъ ўкори1зну t ю4ности моеS.
20
20
κατῃσχύνθη Μωάβ, ὅτι συνετρίβη· ὀλόλυξον καὶ κέκραξον, ἀνάγγειλον ἐν ᾿Αρνών, ὅτι ὤλετο Μωάβ· Сhнъ любeзенъ мнЁ є3фрeмъ, nтрочA питёющеесz [нёжное], понeже словесA мо‰ въ нeмъ, пaмzтію воспомzнY и5: тогw2 рaди потщaхсz њ нeмъ, ми1луzй поми1лую є3го2, речE гDь.
21
21
καὶ κρίσις ἔρχεται εἰς τὴν γῆν Μεισὼρ ἐπὶ Χελὼν καὶ Ρεφὰς καὶ Μωφὰθ Постaви себE самого2, сіHне, стрaжу, сотвори2 мучeніе, напрaви сeрдце твоE на пyть прaвъ, и4мже ходи1лъ є3си2: возврати1сz, дэви1це ї}лева, њбрати1сz во грaды тво‰ рыдaющи.
22
22
καὶ ἐπὶ Δαιβὼν καὶ ἐπὶ Ναβαῦ καὶ ἐπ’ οἶκον Δαιβλαθαὶμ Док0лэ tвращaешисz, дщи2 њбезчeствованаz; ћкw создA гDь спcніе въ насаждeніе н0во, въ нeмже спcніи њбhдутъ человёцы.
23
23
καὶ ἐπὶ Καριαθαὶμ καὶ ἐπ’ οἶκον Γαιμὼλ καὶ ἐπ’ οἶκον Μαὼν Ћкw тaкw речE гDь: є3щE рекyтъ сл0во сіE въ земли2 їудeйстэй и3 во градёхъ є3S, є3гдA возвращY преселeніе є3гw2: блгcвeнъ гDь на првdнэй горЁ с™ёй своeй:
24
24
καὶ ἐπὶ Καριὼθ καὶ ἐπὶ Βοσὸρ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Μωὰβ τὰς πόρρω καὶ τὰς ἐγγύς. и3 живyщіи во градёхъ їyдиныхъ и3 во всeй земли2 є3гw2, кyпнw со земледёлцемъ, и3 вознесeтсz во стaдэ.
25
25
κατεάχθη κέρας Μωάβ, καὶ τὸ ἐπίχειρον αὐτοῦ συνετρίβη. Ћкw ўпои1хъ всsку дyшу жaждущу и3 всsку дyшу ѓлчущу насhтихъ.
26
26
μεθύσατε αὐτόν, ὅτι ἐπὶ Κύριον ἐμεγαλύνθη· καὶ ἐπικρούσει Μωὰβ ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς γέλωτα καὶ αὐτός. Тогw2 рaди востaхъ t снA и3 ви1дэхъ, и3 с0нъ ми2 слaдокъ бhсть.
27
27
καὶ εἰ μὴ εἰς γελοιασμὸν ἦν σοι ᾿Ισραήλ; ἢ ἐν κλοπαῖς σου εὑρέθη, ὅτι ἐπολέμεις αὐτόν; СE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 всёю ї}лz и3 їyду сёмz человёчо и3 сёмz ск0тское.
28
28
κατέλιπον τὰς πόλεις καὶ ᾤκησαν ἐν πέτραις οἱ κατοικοῦντες Μωάβ, ἐγενήθησαν ὥσπερ περιστεραί νοσσεύουσαι ἐν πέτραις στόματι βοθύνου. И# бyдетъ, ћкоже бдёхъ на нS потреби1ти и3 њѕл0бити, тaкw бдёти бyду њ ни1хъ, є4же созидaти и3 насаждaти, речE гDь.
29
29
ἤκουσα ὕβριν Μωάβ, ὕβρισε λίαν ὕβριν αὐτοῦ καὶ ὑπερηφανίαν αὐτοῦ, καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ. Въ ты6z дни6 не рекyтъ ктомY: nтцы2 kд0ша ки6слаz, ґ зyбы дётемъ њск0минишасz:
30
30
ἐγὼ δὲ ἔγνων ἔργα αὐτοῦ· οὐχὶ τὸ ἱκανὸν αὐτοῦ, οὐχ οὕτως ἐποίησε. но кjйждо свои1мъ грэх0мъ ќмретъ, и3 ћдшему ки6слаz њскоменsтсz зyбы є3гw2.
31
31
διὰ τοῦτο ἐπὶ Μωὰβ ὀλολύζετε πάντοθεν, βοήσατε ἐπ’ ἄνδρας κειράδας αὐχμοῦ· СE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 завэщaю д0му ї}леву и3 д0му їyдину завётъ н0въ,
32
32
ὡς κλαυθμὸν ᾿Ιαζὴρ ἀποκλαύσομαί σοι, ἄμπελος Σεβημά, κλήματά σου διῆλθε θάλασσαν, ᾿Ιαζὴρ ἥψαντο· ἐπὶ ὀπώραν σου, ἐπὶ τρυγηταῖς σου ὄλεθρος ἐπέπεσε. не по завёту, є3г0же завэщaхъ nтцє1мъ и4хъ въ дeнь, въ џньже є4мшу ми2 за рyку и4хъ, и3звести2 | t земли2 є3гЂпетскіz, ћкw тjи не пребhша въ завётэ моeмъ, и3 ѓзъ небрег0хъ и5хъ, гlетъ гDь.
33
33
συνεψήθη χαρμοσύνη καὶ εὐφροσύνη ἐκ τῆς Μωαβίτιδος καὶ οἶνος ἦν ἐπὶ ληνοῖς σου· πρωΐ οὐκ ἐπάτησαν οὐδὲ δείλης, οὐκ ἐποίησαν αἰδάδ. Ћкw сeй завётъ, є3г0же завэщaю д0му ї}леву по днeхъ џнэхъ, гlетъ гDь: даS зак0ны мо‰ въ мhсли и4хъ, и3 на сердцaхъ и4хъ напишY |, и3 бyду и5мъ въ бGа, и3 тjи бyдутъ ми2 въ лю1ди:
34
34
ἀπὸ κραυγῆς ᾿Εσεβὼν ἕως ᾿Ελεαλὴ αἱ πόλεις αὐτῶν ἔδωκαν φωνὴν αὐτῶν, ἀπὸ Ζογὸρ ἕως ᾿Ωρωναὶμ καὶ ᾿Αγλάθ–Σαλισία, ὅτι καὶ τὸ ὕδωρ Νεβρεὶν εἰς κατάκαυμα ἔσται. и3 не научи1тъ кjйждо бли1жнzго своего2 и3 кjйждо брaта своего2, глаг0лz: познaй гDа: ћкw вси2 познaютъ мS t мaла дaже и3 до вели1кагw и4хъ: ћкw млcтивъ бyду непрaвдамъ и4хъ и3 грэх0въ и4хъ не помzнY ктомY.
35
35
καὶ ἀπολῶ τὸν Μωάβ, φησὶ Κύριος, ἀναβαίνοντα ἐπὶ τὸν βωμὸν καὶ θυμιῶντα θεοῖς αὐτοῦ. Ѓще вознесeтсz нeбо на высотY, речE гDь, и3 ѓще смири1тсz и3сп0дъ земли2 ни1зу, и3 ѓзъ не tвeргу р0да ї}лева њ всёхъ, ±же сотвори1ша, гlетъ гDь.
36
36
διὰ τοῦτο καρδία μου, Μωάβ, ὥσπερ αὐλοὶ βομβήσουσι, καρδία μου ἐπ’ ἀνθρώπους κειράδας ὥσπερ αὐλὸς βομβήσει· διὰ τοῦτο ἃ περιεποιήσατο, ἀπώλετο ἀπὸ ἀνθρώπου. Тaкw речE гDь, дaвый с0лнце во свётъ днE, лунY и3 ѕвёзды на свётъ н0щи, и3 в0пль на м0ри, и3 возшумёша вHлны є3гw2, гDь вседержи1тель и4мz є3мY.
37
37
πᾶσαν κεφαλὴν ἐν παντὶ τόπῳ ξυρηθήσονται, καὶ πᾶς πώγων ξυρηθήσεται, καὶ πᾶσαι χεῖρες κόψονται, καὶ ἐπὶ πάσης ὀσφύος σάκκος. Ѓще прем0лкнутъ зак0ны сjи t лицA моегw2, речE гDь, то2 и3 р0дъ ї}левъ престaнетъ бhти kзhкъ пред8 лицeмъ мои1мъ во вс‰ дни6.
38
38
καὶ ἐπὶ πάντων τῶν δωμάτων Μωὰβ καὶ ἐπὶ ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ὅτι συνέτριψα τὸν Μωάβ, φησὶ Κύριος, ὡς ἀγγεῖον, οὗ οὐκ ἔστι χρεία αὐτοῦ. СE, днjе грzдyтъ, речE гDь, и3 сози1ждетсz грaдъ гDеви t столпA ґнамеи1лz до врaтъ ўг0лныхъ:
39
39
πῶς κατήλλαξε; πῶς ἔστρεψε νῶτον Μωάβ; ᾐσχύνθη καὶ ἐγένετο Μωὰβ εἰς γέλωτα καὶ ἐγκότημα πᾶσι τοῖς κύκλῳ αὐτῆς. и3 и3зhдетъ размёреніе є3гw2 проти1ву є3мY до моги1лъ гари1въ, и3 њб8и1метсz w4крестъ и3збрaннымъ кaменіемъ,
40
40
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· и3 всю2 ю3д0ль мeртвыхъ и3 пeпела, и3 вeсь ґссаримHfъ дaже до водотeчи кeдрскіz, дaже до ќгла к0ній врaтъ вост0чныхъ, њсщ7eніе гDеви, и3 ктомY не и3ст0ргнетсz и3 не потреби1тсz дaже до вёка.
41
ἐλήφθη ᾿Ακκαριώθ, καὶ τὰ ὀχυρώματα συνελήφθη·
42
καὶ ἀπολεῖται Μωὰβ ἀπὸ ὄχλου, ὅτι ἐπὶ τὸν Κύριον ἐμεγαλύνθη.
43
παγὶς καὶ φόβος καὶ βόθυνος ἐπὶ σοί, καθήμενος Μωάβ·
44
ὁ φεύγων ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, καὶ ὁ ἀναβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου συλληφθήσεται ἐν τῇ παγίδι, ὅτι ἐπάξω ταῦτα ἐπὶ Μωὰβ ἐν ἐνιαυτῷ ἐπισκέψεως αὐτῆς.
Κεφάλαιο 32
Главa lв
1
1
(Μασ. ΚΕ´, Сл0во бhвшее t гDа ко їеремjи въ десsтое лёто седекjи, царS їyдина, то2 лёто nсмоенaдесzть навуходон0сору царю2 вавmлHнску.
38
38
) ῞Οσα ἐπροφήτευσεν ῾Ιερεμίας ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· λαβὲ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ ἀκράτου τούτου ἐκ χειρός μου καὶ ποτιεῖς πάντα τὰ ἔθνη, πρὸς ἃ ἐγὼ ἀποστέλλω σε πρὸς αὐτούς, и3 бyдутъ ми2 въ лю1ди, и3 ѓзъ бyду и5мъ въ бGа:
2
2
καὶ πίονται καὶ ἐξεμοῦνται καὶ ἐκμανήσονται ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας, ἧς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον αὐτῶν. И# тогдA си1ла царS вавmлHнска nстр0гъ њбложи2 w4крестъ їеrли1ма, їеремjа же стрег0мь бsше во дворЁ темни1чнэмъ, и4же є4сть во дворЁ царS їyдина,
3
3
καὶ ἔλαβον τὸ ποτήριον ἐκ χειρὸς Κυρίου καὶ ἐπότισα τὰ ἔθνη, πρὸς ἃ ἀπέστειλέ με Κύριος ἐπ’ αὐτά, въ нeйже заключи2 є3го2 седекjа цaрь, глаг0лz: почт0 ты прорицaеши, глаг0лz: тaкw речE гDь: сE, ѓзъ даю2 сeй грaдъ въ рyцэ царS вавmлHнска, и3 в0зметъ є3го2,
4
4
τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα καὶ βασιλεῖς ᾿Ιούδα καὶ ἄρχοντας αὐτοῦ τοῦ θεῖναι αὐτὰς εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς συριγμὸν и3 седекjа цaрь їyдинъ не спасeтсz t руки2 халдeйски, ћкw предaніемъ предaстсz въ рyцэ царS вавmлHнска, и3 соглаг0летъ ўсты6 свои1ми ко ўстHмъ є3гw2, и3 џчи є3гw2 џчи є3гw2 ќзрzтъ,
5
5
καὶ τὸν Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ и3 въ вавmлHнъ вни1детъ седекjа и3 тY бyдетъ, д0ндеже посэщY є3го2, гlетъ гDь: ѓще же воевaти бyдете на халдє1и, ничесHже ўспёете;
6
6
καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς συμμείκτους καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς ἀλλοφύλων, τὴν ᾿Ασκάλωνα καὶ τὴν Γάζαν καὶ τὴν ᾿Ακκάρων καὶ τὸ ἐπίλοιπον ᾿Αζώτου И# речE їеремjа: бhсть сл0во гDне ко мнЁ гlz:
7
7
καὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ τὴν Μωαβῖτιν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν сE, ґнамеи1лъ, сhнъ салHмль, брaта nтцA твоегw2, и4детъ къ тебЁ, глаг0лz: прикупи2 себЁ село2 моE, є4же во ґнаfHfэ, ћкw тебЁ сyдъ ќжичества пріsти во притzжaніе.
8
8
καὶ βασιλεῖς Τύρου καὶ βασιλεῖς Σιδῶνος καὶ βασιλεῖς τοὺς ἐν τῷ πέραν τῆς θαλάσσης И# пріи1де ко мнЁ ґнамеи1лъ, сhнъ салHмль, брaта nтцA моегw2, по словеси2 гDню во дв0ръ темни1чный и3 речe ми: прикупи2 себЁ село2 моE, є4же во ґнаfHfэ въ земли2 веніамjни: ћкw тебЁ сyдъ прикупи1ти є5, тh бо стaрэй. И# разумёхъ, ћкw сл0во гDне є4сть,
9
9
καὶ τὴν Δαιδὰν καὶ τὴν Θαιμὰν καὶ τὴν Ρῶς καὶ πᾶν περικεκαρμένον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ и3 прикупи1хъ село2 ґнамеи1ле, сhна брaта nтцA моегw2, t ґнаfHfа, и3 постaвихъ є3мY седмьнaдесzть с‡кль сребрA,
10
10
καὶ πάντας τοὺς συμμείκτους τοὺς καταλύοντας ἐν τῇ ἐρήμῳ и3 вписaхъ въ кни1гу и3 запечaтахъ, и3 засвидётелствовахъ пHслухи и3 постaвихъ сребро2 на вэсaхъ.
11
11
καὶ πάντας βασιλεῖς Αἰλὰμ καὶ πάντας βασιλεῖς Περσῶν И# взsхъ кни1гу куплeніz прочтeну и3 запечaтану.
12
12
καὶ πάντας βασιλεῖς ἀπὸ ἀπηλιώτου τοὺς πόρρω καὶ τοὺς ἐγγύς, ἕκαστον πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ πάσας βασιλείας τὰς ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. И# дaхъ кни1гу куплeніz варyхови сhну нирjину, сhна маассeова, пред8 nчи1ма ґнамеи1ла сhна брaта nтцA моегw2, и3 пред8 nчи1ма стоsщихъ пHслухъ и3 вписaвшихъ въ кни6ги куплeніz, и3 пред8 nчи1ма всёхъ їудewвъ, сэдsщихъ во дворЁ темни1чнэмъ.
13
13
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· πίετε καὶ μεθύσθητε καὶ ἐξεμέσετε καὶ πεσεῖσθε καὶ οὐ μὴ ἀναστῆτε ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας, ἧς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον ὑμῶν. И# завэщaхъ варyху пред8 nчи1ма и4хъ, глаг0лz:
14
14
καὶ ἔσται ὅταν μὴ βούλωνται δέξασθαι τὸ ποτήριον ἐκ τῆς χειρός σου ὥστε πιεῖν, καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· πιόντες πίεσθε· тaкw речE гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ: возми2 кни1гу сію2 куплeніz запечатлённу и3 кни1гу прочтeную и3 вложи2 ю5 въ сосyдъ гли1нzнъ, да пребyдетъ дни6 мн0жайшыz.
15
15
ὅτι ἐν πόλει, ἐν ᾗ ὠνομάσθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτήν, ἐγὼ ἄρχομαι κακῶσαι, καὶ ὑμεῖς καθάρσει οὐ μὴ καθαρισθῆτε, ὅτι μάχαιραν ἐγὼ καλῶ ἐπὶ πάντας τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς. Ћкw тaкw речE гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ: є3щE притsжутсz хр†мины и3 сeла и3 віногрaды на сeй земли2.
16
16
καὶ σὺ προφητεύσεις ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐρεῖς· Κύριος ἀφ’ ὑψηλοῦ χρηματιεῖ, ἀπὸ τοῦ ἁγίου αὐτοῦ δώσει φωνὴν αὐτοῦ, λόγον χρηματιεῖ ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ, καὶ αἰδὰδ ὥσπερ τρυγῶντες ἀποκριθήσονται· καὶ ἐπὶ καθημένους τὴν γῆν ἥκει ὄλεθρος И# моли1хсz ко гDеви по tдaніи кни1ги прикуплeніz варyху сhну нирjину, глаг0лz:
17
17
ἐπὶ μέρος τῆς γῆς, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ ἐν τοῖς ἔθνεσι, κρίνεται αὐτὸς πρὸς πᾶσαν σάρκα, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐδόθησαν εἰς μάχαιραν, λέγει Κύριος. q, сhй гDи б9е! ты2 сотвори1лъ є3си2 нeбо и3 зeмлю крёпостію твоeю вели1кою и3 мhшцею твоeю выс0кою, не ўтаи1тсz t тебє2 ничт0же,
18
18
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ κακὰ ἔρχεται ἀπὸ ἔθνους ἐπὶ ἔθνος, καὶ λαῖλαψ μεγάλη ἐκπορεύεται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς. творsй млcть въ тhсzщы и3 tдаsй грэхи2 w4тчи въ нBдра ч†дъ и4хъ по ни1хъ: бGъ вели1кій и3 крёпкій,
19
19
καὶ ἔσονται τραυματίαι ὑπὸ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ Κυρίου, ἐκ μέρους τῆς γῆς, καὶ ἕως εἰς μέρος τῆς γῆς· οὐ μὴ κατορυγῶσιν, εἰς κόπρια ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς ἔσονται. бGъ вели1ка совёта и3 си1ленъ дэлесы2, бGъ вели1кій вседержи1тель и3 великоимени1тъ гDь: џчи твои2 tвє1рсты на вс‰ пути6 сынHвъ человёческихъ, дaти комyждо по пути2 є3гw2 и3 по плодY начинaній є3гw2:
20
20
ἀλαλάξατε, ποιμένες, καὶ κεκράξατε· καὶ κόπτεσθε οἱ κριοὶ τῶν προβάτων, ὅτι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι ὑμῶν εἰς σφαγήν, καὶ πεσεῖσθε ὥσπερ οἱ κριοὶ οἱ ἐκλεκτοί· и4же сотвори1лъ є3си2 знaмєніz и3 чудесA во земли2 є3гЂпетстэй, дaже до сегw2 днE и3 во ї}ли и3 въ лю1дехъ, и3 сотвори1лъ є3си2 и4мz себЁ, ћкоже дeнь сeй,
21
21
καὶ ἀπολεῖται φυγὴ ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ σωτηρία ἀπὸ τῶν κριῶν τῶν προβάτων. и3 и3звeлъ є3си2 лю1ди тво‰ ї}лz и3з8 земли2 є3гЂпетскіz знaмєніи и3 чудесы2, рук0ю крёпкою и3 мhшцею выс0кою и3 видBніи вели1кими,
22
22
φωνὴ κραυγῆς τῶν ποιμένων καὶ ἀλαλαγμὸς τῶν προβάτων καὶ τῶν κριῶν, ὅτι ὠλόθρευσε Κύριος τὰ βοσκήματα αὐτῶν, и3 дaлъ є3си2 и5мъ сію2 зeмлю, є4юже клsлсz є3си2 nтцє1мъ и4хъ, зeмлю кипsщую мeдомъ и3 млек0мъ.
23
23
καὶ παύσεται τὰ κατάλοιπα τῆς εἰρήνης ἀπὸ προσώπου ὀργῆς θυμοῦ μου. И# внид0ша и3 пріsша ю5, и3 не послyшаша глaса твоегw2 и3 въ зaповэдехъ твои1хъ не ходи1ша: вс‰, ±же заповёдалъ є3си2 и5мъ (твори1ти), не сотвори1ша, и3 сотвори1ша, да сбyдутсz и5мъ вс‰ ѕл†z сі‰.
24
24
ἐγκατέλιπεν ὥσπερ λέων κατάλειμμα αὐτοῦ, ὅτι ἐγενήθη ἡ γῆ αὐτῶν εἰς ἄβατον ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας τῆς μεγάλης. СE, нар0дъ и4детъ на сeй грaдъ взsти є3го2, и3 грaдъ прeданъ є4сть въ рyцэ халдeєвъ вою1ющихъ нaнь t лицA мечA и3 глaда и3 м0ра. Ћкоже гlалъ є3си2, тaкw и3 бhсть: и3 сE, ты2 зри1ши.
Κεφάλαιο 33
Главa lг
1
1
(Μασ. ΚΣΤ´) ΕΝ ἀρχῇ βασιλέως ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία ἐγενήθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Κυρίου· И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи втори1цею, т0йже бsше є3щE свsзанъ во дворЁ темни1чнэмъ, гlz:
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος· στῆθι ἐν αὐλῇ οἴκου Κυρίου καὶ χρηματιεῖς ἅπασι τοῖς ᾿Ιουδαίοις καὶ πᾶσι τοῖς ἐρχομένοις προσκυνεῖν ἐν οἴκῳ Κυρίου ἅπαντας τοὺς λόγους, οὓς συνέταξά σοι χρηματίσαι αὐτοῖς, μὴ ἀφέλῃς ρῆμα· тaкw речE гDь, творsй зeмлю и3 ўстроszй ю5, є4же и3спрaвити ю5, гDь и4мz є3мY:
3
3
ἴσως ἀκούσονται καὶ ἀποστραφήσονται ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ παύσομαι ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ λογίζομαι τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς ἕνεκεν τῶν πονηρῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. возопjй ко мнЁ, и3 tвэщaю ти2 и3 возвэщY тебЁ вели6каz и3 крBпкаz, и4хже не разумёлъ є3си2.
4
4
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ πορεύεσθαι ἐν τοῖς νομίμοις μου, οἷς ἔδωκα κατὰ πρόσωπον ὑμῶν, Ћкw тaкw речE гDь бGъ ї}левъ њ домёхъ грaда сегw2 и3 њ хрaмэхъ царS їyдина, растeрзанныхъ на nстр0ги и3 на забр†ла,
5
5
εἰσακούειν τῶν λόγων τῶν παίδων μου τῶν προφητῶν, οὓς ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς ὄρθρου, καὶ ἀπέστειλα καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου, є4же проти1витисz ко халдeємъ, и3 нап0лню є3го2 мeртвыми человBки, и5хже порази1хъ во гнёвэ моeмъ и3 въ ћрости моeй, и3 tврати1хъ лицE моE t ни1хъ всёхъ рaди ѕл0бъ и4хъ.
6
6
καὶ δώσω τὸν οἶκον τοῦτον ὥσπερ Σηλὼ καὶ τὴν πόλιν δώσω εἰς κατάραν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι πάσης τῆς γῆς. СE, ѓзъ наведY на нS срастёніе ћзвы и3 и3сцэлeніе, и3 и3зврачyю | и3 kвлю2 и5мъ, є4же слyшати, и3 и3сцэлю2 | и3 сотворю2 и5мъ ми1ръ и3 вёру:
7
7
καὶ ἤκουσαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς τοῦ ῾Ιερεμίου λαλοῦντος τοὺς λόγους τούτους ἐν οἴκῳ Κυρίου. и3 њбращY преселeніе їyдино и3 преселeніе ї}лево, и3 сограждY |, ћкоже и3 прeжде,
8
8
καὶ ἐγένετο ῾Ιερεμίου παυσαμένου λαλοῦντος πάντα, ἃ συνέταξε Κύριος αὐτῷ λαλῆσαι παντὶ τῷ λαῷ, καὶ συνελάβοσαν αὐτὸν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς λέγων· θανάτῳ ἀποθανῇ, и3 њчи1щу | t всёхъ непрaвдъ и4хъ, и4миже согрэши1ша ми2, и3 млcтивъ бyду всBмъ непрaвдамъ и4хъ, и4миже tступи1ша t менє2.
9
9
ὅτι ἐπροφήτευσας τῷ ὀνόματι Κυρίου λέγων· ὥσπερ Σηλὼ ἔσται ὁ οἶκος οὗτος καὶ ἡ πόλις αὕτη ἐρημωθήσεται ἀπὸ κατοικούντων· καὶ ἐξεκκλησιάσθη πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ ῾Ιερεμίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου. — И# бyдетъ въ весeліе и3 во хвалY и3 въ вели1чіе всBмъ лю1демъ земли2, и5же ўслhшатъ вс‰ благwты2, ±же ѓзъ сотворю2 и5мъ, и3 ўбоsтсz, и3 њгорчaтсz њ всёхъ благотaхъ и3 њ всeмъ ми1рэ, є3г0же ѓзъ сотворю2 и5мъ.
10
10
Καὶ ἤκουσαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ιούδα τὸν λόγον τοῦτον καὶ ἀνέβησαν ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως εἰς οἶκον Κυρίου καὶ ἐκάθισαν ἐν προθύροις πύλης Κυρίου τῆς καινῆς. Тaкw речE гDь: є3щE ўслhшитсz въ сeмъ мёстэ, њ нeмже вы2 глаг0лете: пyсто є4сть t человBкъ и3 t скHтъ, во градёхъ їyдиныхъ и3 внЁ їеrли1ма, њпустёвшихъ, понeже нёсть человёка, ни скотA,
11
11
καὶ εἶπαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ψευδοπροφῆται πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τῷ λαῷ· κρίσις θανάτου τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ, ὅτι ἐπροφήτευσε κατὰ τῆς πόλεως ταύτης, καθὼς ἠκούσατε ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν. глaсъ весeліz и3 глaсъ рaдости, глaсъ женихA и3 глaсъ невёсты, глaсъ глаг0лющихъ: и3сповёдайтесz гDеви вседержи1телю, ћкw бlгъ гDь, ћкw въ вёкъ млcть є3гw2: и3 принесyтъ дaры похвалeніz въ д0мъ гDень, ћкw возвращY всE преселeніе земли2 тоS по прeжнему, речE гDь.
12
12
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τῷ λαῷ λέγων· Κύριος ἀπέστειλέ με προφητεῦσαι ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἠκούσατε. Тaкw гlетъ гDь си1лъ: є3щE бyдутъ на сeмъ мёстэ пустёмъ, за є4же не бhти человёку, ни скотY, во всёхъ градёхъ є3гw2 њбит†лища пастухHвъ пасyщихъ џвцы,
13
13
καὶ νῦν βελτίους ποιήσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, καὶ παύσεται Κύριος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς. во градёхъ г0рнихъ и3 во градёхъ п0льныхъ, и3 во градёхъ нагeвъ и3 въ земли2 веніамjни, и3 во њкрeстныхъ їеrли1ма и3 во градёхъ їyдиныхъ, є3щE п0йдутъ џвцы къ руцЁ и3счислsющагw, гlетъ гDь.
14
14
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐν χερσὶν ὑμῶν· ποιήσατέ μοι ὡς συμφέρει καὶ ὡς βέλτιον ὑμῖν. СE, днjе грzдyтъ, речE гDь, и3 возстaвлю сл0во бlго, є4же гlахъ къ д0му ї}леву и3 къ д0му їyдину.
15
15
ἀλλ’ ἢ γνόντες γνώσεσθε ὅτι, εἰ ἀναιρεῖτέ με, αἷμα ἀθῷον δίδοτε ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐν ἀληθείᾳ ἀπέσταλκέ με Κύριος πρὸς ὑμᾶς λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους. Во днeхъ џнэхъ и3 въ то2 врeмz произрасти1ти сотворю2 давjду tрaсль прaвды, и3 сотвори1тъ сyдъ и3 прaвду на земли2.
16
16
καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας· οὐκ ἔστι τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ κρίσις θανάτου, ὅτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς. Во днeхъ џнэхъ сп7сeнъ бyдетъ їyда, и3 їеrли1мъ пребyдетъ въ надeжди: и3 сіE є4сть и4мz, и4мже нарекyтъ є3го2: гDь првdнъ нaшъ.
17
17
καὶ ἀνέστησαν ἄνδρες τῶν πρεσβυτέρων τῆς γῆς καὶ εἶπαν πάσῃ τῇ συναγωγῇ τοῦ λαοῦ· Тaкw бо речE гDь: не њскудёетъ t давjда мyжъ сэдsй на прест0лэ д0му ї}лева:
18
18
Μιχαίας ὁ Μωραθίτης ἦν ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ εἶπε παντὶ τῷ λαῷ ᾿Ιούδα· οὕτως εἶπε Κύριος· Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἄβατον ἔσται καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου εἰς ἄλσος δρυμοῦ. и3 t жерцє1въ и3 t леvjтwвъ не поги1бнетъ мyжъ t лицA моегw2, приносsй всесожжє1ніz и3 дaръ и3 творsй жє1ртвы по вс‰ дни6.
19
19
μὴ ἀνελὼν ἀνεῖλεν αὐτὸν ᾿Εζεκίας καὶ πᾶς ᾿Ιούδα; οὐχ ὅτι ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον καὶ ὅτι ἐδεήθησαν τοῦ προσώπου Κυρίου, καὶ ἐπαύσατο Κύριος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐπ’ αὐτούς; καὶ ἡμεῖς ἐποιήσαμεν κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχὰς ἡμῶν. И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz:
20
20
Καὶ ἄνθρωπος ἦν προφητεύων τῷ ὀνόματι Κυρίου, Οὐρίας υἱὸς Σαμαίου ἐκ Καριαθιαρίμ, καὶ ἐπροφήτευσε περὶ τῆς γῆς ταύτης κατὰ πάντας τοὺς λόγους ῾Ιερεμίου. тaкw гlетъ гDь: м0жетъ ли разори1тисz завётъ м0й со днeмъ и3 завётъ м0й съ н0щію, є4же не бhти дню2 и3 н0щи во врeмz своE;
21
21
καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωακεὶμ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἐζήτουν ἀποκτεῖναι αὐτόν· καὶ ἤκουσεν Οὐρίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς Αἴγυπτον. то2 и3 завётъ м0й разори1тсz съ давjдомъ раб0мъ мои1мъ, є4же не бhти t негw2 сhну цaрствующу на прест0лэ є3гw2, и3 съ леv‡ты и3 свzщє1нники рабы6 мои1ми.
22
22
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ἄνδρας εἰς Αἴγυπτον, Ћкоже сочтє1ны бhти не м0гутъ ѕвёзды небє1сныz, ни и3змёренъ бhти пес0къ морскjй, тaкw ўмн0жу сёмz рабA моегw2 давjда и3 леvjты служи1тєли мо‰.
23
23
καὶ ἐξηγάγοσαν αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ εἰσηγάγοσαν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τὸ μνῆμα υἱῶν λαοῦ αὐτοῦ. И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz:
24
24
πλὴν χεὶρ ᾿Αχεικὰμ υἱοῦ Σαφὰν ἦν μετὰ ῾Ιερεμίου τοῦ μὴ παραδοῦναι αὐτὸν εἰς χεῖρας τοῦ λαοῦ τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτόν. є3дA не ви1дэлъ є3си2, что2 рек0ша лю1діе сjи, глаг0люще: двA нарHда, и5хже и3збрA гDь, и3 сE, tвeрже |: и3 преwгорчи1ша людjй мои1хъ, (сегw2 рaди) ћкw да не бyдетъ ктомY нар0дъ пред8 ни1ми;
Κεφάλαιο 34
Главa lд
1
1
(Μασ. ΚΖ´, Сл0во, є4же бhсть ко їеремjи t гDа, є3гдA навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій и3 вси2 вHи є3гw2, и3 всS землS влaсти є3гw2 и3 вси2 лю1діе воевaху на їеrли1мъ и3 на вс‰ грaды ї{дины, гlz:
2
2
ΟΥΤΩΣ εἶπε Κύριος· ποίησον σεαυτῷ δεσμοὺς καὶ κλοιοὺς καὶ περίθου περὶ τὸν τράχηλόν σου· тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: и3ди2 ко седекjи царю2 їyдину и3 речeши є3мY: тaкw речE гDь: предaніемъ предaстсz сeй грaдъ въ рyцэ царS вавmлHнска, и3 в0зметъ є3го2 и3 пожжeтъ є3го2 nгнeмъ:
3
3
καὶ ἀποστελεῖς αὐτοὺς πρὸς βασιλέα ᾿Ιδουμαίας καὶ πρὸς βασιλέα Μωὰβ καὶ πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ πρὸς τὸν βασιλέα Τύρου καὶ πρὸς βασιλέα Σιδῶνος ἐν χερσὶν ἀγγέλων αὐτῶν τῶν ἐρχομένων εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα. и3 ты2 не ўцэлёеши t рукY є3гw2, и3 ћтъ бyдеши, и3 въ рyцэ є3гw2 предaсисz: и3 џчи твои2 џчи є3гw2 ќзрzтъ, и3 ўстA є3гw2 со ўсты6 твои1ми соглаг0лютъ, и3 въ вавmлHнъ вни1деши.
4
4
καὶ συντάξεις αὐτοῖς πρὸς τοὺς κυρίους αὐτῶν εἰπεῖν· οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς τοὺς κυρίους ὑμῶν· Но nбaче слhши сл0во гDне, седекjе, царю2 їyдинъ! тaкw гlетъ гDь къ тебЁ: не ќмреши t мечA, но въ ми1рэ ќмреши:
5
5
ὅτι ἐγὼ ἐποίησα τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ μου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ ἐπιχείρῳ μου τῷ ὑψηλῷ καὶ δώσω αὐτὴν ᾧ ἐὰν δόξῃ ἐν ὀφθαλμοῖς μου. и3 ћкоже плaкаша nтцє1въ твои1хъ цaрствовавшихъ прeжде тебє2, восплaчутсz и3 тебє2: ўвы2, г0споди, и5: ўвы2, г0споди! восплaчутсz и3 тебє2, ћкw сл0во ѓзъ согlахъ, речE гDь.
6
6
ἔδωκα τὴν γῆν τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος δουλεύειν αὐτῷ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἐργάζεσθαι αὐτῷ. И# глаг0ла їеремjа прbр0къ ко седекjи царю2 їyдину вс‰ словесA сі‰ во їеrли1мэ.
8
8
καὶ τὸ ἔθνος καὶ ἡ βασιλεία, ὅσοι ἐὰν μὴ ἐμβάλωσι τὸν τράχηλον αὐτῶν ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος, ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐπισκέψομαι αὐτούς, εἶπε Κύριος, ἕως ἐκλίπωσιν ἐν χειρὶ αὐτοῦ. Сл0во бhвшее ко їеремjи t гDа, повнегдA скончaти царю2 седекjи завётъ къ лю1демъ, и5же во їеrли1мэ, є4же нарещи2 и5мъ tпущeніе,
9
9
καὶ ὑμεῖς μὴ ἀκούετε τῶν ψευδοπροφητῶν ὑμῶν καὶ τῶν μαντευομένων ὑμῖν καὶ τῶν ἐνυπνιαζομένων ὑμῖν καὶ τῶν οἰωνισμάτων ὑμῶν καὶ τῶν φαρμακῶν ὑμῶν τῶν λεγόντων· οὐ μὴ ἐργάσησθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, є4же tпусти1ти комyждо рабA своего2 и3 комyждо рабhню свою2, є3врeанина и3 є3врeаныню, свобHдны, да не раб0таетъ мyжъ t ї}лz.
10
10
ὅτι ψευδῆ αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν πρὸς τὸ μακρῦναι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ὑμῶν. И# њбрати1шасz вси2 вельмHжи и3 вси2 лю1діе вступи1вшіи въ завётъ, є4же tпусти1ти комyждо рабA своего2 и3 комyждо рабY свою2 свобHдны и3 ктомY не владёти и4ми. Слhшаша u5бо и3 tпусти1ша.
11
11
καὶ τὸ ἔθνος, ὃ ἐὰν εἰσαγάγῃ τὸν τράχηλον αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ἐργάσηται αὐτῷ, καὶ καταλείψω αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ, καὶ ἐργᾶται αὐτῷ καὶ ἐνοικήσει ἐν αὐτῇ. — И# њбрати1шасz по си1хъ вспsть и3 ўдержaша пaки рабы6 и3 рабы6ни сво‰, и5хже tпусти1ша своб0дныхъ, и3 взsша въ рабы6 и3 рабы6ни.
12
12
Καὶ πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα ἐλάλησα κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων· εἰσαγάγετε τὸν τράχηλον ὑμῶν И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи t гDа гlz:
14
14
καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν· є3гдA скончaютсz шeсть лётъ, да tпyстиши брaта своего2 є3врeанина, и4же пр0данъ є4сть тебЁ: и3 да дёлаетъ ти2 шeсть лётъ, и3 да tпyстиши є3го2 своб0дна t себє2. И# не послyшаша менE nтцы2 вaши, ни приклони1ша ќха своегw2.
15
15
ὅτι οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς, φησὶ Κύριος, καὶ προφητεύουσι τῷ ὀνόματί μου ἐπ’ ἀδίκῳ πρὸς τὸ ἀπολέσαι ὑμᾶς, καὶ ἀπολεῖσθε ὑμεῖς καὶ οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ προφητεύοντες ὑμῖν ἐπ’ ἀδίκῳ ψευδῆ. И# њбрати1стесz вы2 днeсь сотвори1ти пр†ваz пред8 nчи1ма мои1ма, є4же нарещи2 комyждо tпущeніе бли1жнzгw своегw2: и3 соверши1сте завётъ пред8 лицeмъ мои1мъ въ домY, и3дёже нарэчeсz и4мz моE въ нeмъ:
16
16
ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ τούτῳ καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἐλάλησα λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ἀκούετε τῶν λόγων τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ὑμῖν λεγόντων· ἰδοὺ σκεύη οἴκου Κυρίου ἐπιστρέψει ἐκ Βαβυλῶνος, ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν, и3 tврати1стесz, и3 њскверни1сте завётъ м0й, є4же возврати1ти комyждо рабA своего2 и3 комyждо рабY свою2, и5хже tпусти1сте свобHдны душeю и4хъ: и3 покори1сте и5хъ, ћкоже бhти ў вaсъ въ рабы6 и3 въ рабы6ни.
17
17
οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς. Тогw2 рaди си1це речE гDь: вы2 не послyшасте менE, нарещи2 tпущeніz кjйждо брaту своемY и3 кjйждо бли1жнему своемY: сE, ѓзъ нарицaю tпущeніе вaмъ на мeчь и3 на смeрть и3 на глaдъ, и3 дaмъ вы2 на разсhпаніе всBмъ цaрствамъ зємнhмъ:
18
18
εἰ προφῆταί εἰσι καὶ εἰ ἔστι λόγος Κυρίου ἐν αὐτοῖς, ἀπαντησάτωσάν μοι· и3 дaмъ мyжы преступи1вшыz завётъ м0й и3 не хранsщыz словeсъ завёта моегw2, є3мyже соизв0лиша пред8 лицeмъ мои1мъ: телцA є3г0же разсэк0ша на двЁ ч†сти и3 ходи1ша междY раздэлeнными частьми2 є3гw2:
19
19
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καὶ τῶν ἐπιλοίπων σκευῶν, кн‰зи ї{дины и3 кн‰зи їеrли6мли, и3 вельм0жы и3 жерцы2 и3 вс‰ лю1ди земли2 ходsщыz междY раздэлeнымъ телцeмъ,
20
20
ὧν οὐκ ἔλαβε βασιλεὺς Βαβυλῶνος, ὅτε ἀπῴκισε τὸν ᾿Ιεχονίαν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, и3 дaмъ | въ рyки врагHмъ и4хъ и3 въ рyки и4щущихъ души2 и4хъ, и3 бyдутъ трyпи и4хъ въ ћдь пти1цамъ небє1снымъ и3 ѕвэрє1мъ зємнhмъ:
22
22
εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσεται, λέγει Κύριος. СE, ѓзъ завэщaю, речE гDь, и3 возвращY | въ зeмлю сію2, и3 повою1ютъ на ню2, и3 в0змутъ ю5, и3 пожгyтъ ю5 nгнeмъ и3 грaды ї{дины: и3 дaмъ | въ непрохHдны t живyщихъ.
Κεφάλαιο 35
Главa lє
1
1
(Μασ. ΚΗ´) ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει Σεδεκία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν μηνὶ τῷ πέμπτῳ εἶπέ μοι ᾿Ανανίας υἱὸς ᾿Αζὼρ ὁ ψευδοπροφήτης ἀπὸ Γαβαὼν ἐν οἴκῳ Κυρίου κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἱερέων καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ λέγων· Сл0во бhвшее ко їеремjи t гDа, во дни6 їwакjма сhна їwсjина, царS їyдина, гlz:
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος· συνέτριψα τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος· и3ди2 въ д0мъ рихaвль и3 призови2 | и3 веди2 | въ д0мъ гDень, во є3ди1нъ t дворHвъ, и3 напои1ши | він0мъ.
3
3
ἔτι δύο ἔτη ἡμερῶν καὶ ἐγὼ ἀποστρέψω εἰς τὸν τόπον τοῦτον τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου И# и3звед0хъ їез0нію сhна їеремjина, сhна хавасjина, и3 брaтію є3гw2, и3 сhны є3гw2, и3 вeсь д0мъ рихaвль,
4
4
καὶ ᾿Ιεχονίαν καὶ τὴν ἀποικίαν ᾿Ιούδα, ὅτι συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος. и3 введ0хъ | въ д0мъ гDень, во храни1лище и3мёніz сынHвъ ґнaніи, сhна годолjина, человёка б9іz, и4же є4сть бли1з8 д0му кнzзeй, вhше д0му маасeова, сhна селHмлz, стрегyшагw дв0ръ.
5
5
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας πρὸς ᾿Ανανίαν κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἱερέων τῶν ἑστηκότων ἐν οἴκῳ Κυρίου. И# постaвихъ пред8 ни1ми корчaгъ вінA и3 чaшы, и3 рек0хъ: пjйте віно2.
6
6
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας· ἀληθῶς, οὕτως ποιήσαι Κύριος, στήσαι τὸν λόγον σου, ὃν σὺ προφητεύεις, τοῦ ἐπιστρέψαι τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου καὶ πᾶσαν τὴν ἀποικίαν ἐκ Βαβυλῶνος εἰς τὸν τόπον τοῦτον. И# рек0ша: не піeмъ вінA, ћкw їwнадaвъ сhнъ рихaвль, nтeцъ нaшъ, заповёда нaмъ, глаг0лz: не пjйте вінA вы2 и3 сhнове вaши до вёка:
7
7
πλὴν ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐγὼ λέγω εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ· и3 хрaминъ да не соградитE, и3 сёмене не сёйте, и3 віногрaдъ да не бyдетъ вaмъ, но въ кyщахъ да живeте вс‰ дни6 животA вaшегw, да поживeте дни6 мнHги на земли2, на нeйже њбитaете вы2.
8
8
οἱ προφῆται οἱ γεγονότες πρότεροί μου καὶ πρότεροι ὑμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἐπροφήτευσαν ἐπὶ γῆς πολλῆς καὶ ἐπὶ βασιλείας μεγάλας εἰς πόλεμον· И# послyшахомъ словесE їwнадaва nтцA нaшегw, є4же не пи1ти вінA вс‰ дни6 животA нaшегw, мы2 и3 жєны2 нaшz, и3 сhнове нaши и3 дщє1ри нaшz,
9
9
ὁ προφήτης ὁ προφητεύσας εἰς εἰρήνην, ἐλθόντος τοῦ λόγου γνώσονται τὸν προφήτην, ὃν ἀπέστειλεν αὐτοῖς Κύριος ἐν πίστει. и3 є4же не сограждaти хрaминъ жи1ти тaмw: и3 віногрaда и3 ни1вы и3 сёмене не бhсть нaмъ.
10
10
καὶ ἔλαβεν ᾿Ανανίας ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς τοῦ λαοῦ τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ τοῦ τραχήλου ῾Ιερεμίου καὶ συνέτριψεν αὐτούς· И# жи1хомъ въ кyщахъ, и3 послyшахомъ и3 сотвори1хомъ по всBмъ, є3ли6ка заповёда нaмъ їwнадaвъ nтeцъ нaшъ.
11
11
καὶ εἶπεν ᾿Ανανίας κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς τοῦ λαοῦ λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· οὕτως συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλῶνος ἀπὸ τραχήλων πάντων τῶν ἐθνῶν. καὶ ᾤχετο ῾Ιερεμίας εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. — И# бhсть, є3гдA пріи1де навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій на зeмлю нaшу, и3 рек0хомъ: вшeдше да вни1демъ во їеrли1мъ t лицA халдeйска и3 t лицA си1лы ґссmрjйскіz: и3 всели1хомсz тY.
12
12
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν μετὰ τὸ συντρίψαι ᾿Ανανίαν τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ λέγων· И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz:
13
13
βάδιζε καὶ εἶπον πρὸς ᾿Ανανίαν λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος· κλοιοὺς ξυλίνους συνέτριψας, καὶ ποιήσω ἀντ’ αὐτῶν κλοιοὺς σιδηροῦς, тaкw гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: и3ди2 и3 рцы2 человёку їyдину и3 живyщымъ во їеrли1мэ: є3дA не воспріи1мете наказaніz послyшати словeсъ мои1хъ;
14
14
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ζυγὸν σιδηροῦν ἔθηκα ἐπὶ τὸν τράχηλον πάντων τῶν ἐθνῶν ἐργάζεσθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος. Ўтверди1ша сл0во сhнове їwнадaва, сhна рихaвлz, є4же заповёда сынHмъ свои6мъ, є4же не пи1ти вінA, и3 не пи1ша дaже до днE сегw2, ћкw послyшаша зaповэди nтцA своегw2: ѓзъ же гlахъ къ вaмъ заyтра, и3 не послyшасте менE:
15
15
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ ᾿Ανανίᾳ· οὐκ ἀπέσταλκέ σε Κύριος, καὶ πεποιθέναι ἐποίησας τὸν λαὸν τοῦτον ἐπ’ ἀδίκῳ. и3 посылaхъ къ вaмъ рабы6 мо‰ прbр0ки, ќтренюz и3 гlz: њбрати1тесz кjйждо t пути2 своегw2 ѕлaгw, и3 лyчше сотвори1те дэлA сво‰, и3 не ходи1те в8слёдъ богHвъ и3нёхъ, є4же служи1ти и5мъ, и3 вселитeсz на земли2, ю4же дaхъ вaмъ и3 nтцє1мъ вaшымъ: и3 не приклони1сте ўшeсъ вaшихъ и3 не послyшасте.
16
16
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω σε ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, τούτῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἀποθανῇ. И# ўстaвиша сhнове їwнад†вли, сhна рихaвлz, зaповэдь nтцA своегw2, ю4же заповёда и5мъ: ґ лю1діе мои2 не послyшаша менE.
17
17
καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ. Сегw2 рaди си1це речE гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ наведY на їyду и3 на вс‰ живyщыz во їеrли1мэ вс‰ ѕл†z, ±же согlахъ на нS: понeже гlахъ въ ни6мъ, и3 не послyшаша, призывaхъ |, и3 не tвэщaша ми2.
Κεφάλαιο 36
Главa lѕ
1
1
(Μασ. ΚΘ´) ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι τῆς βίβλου, οὓς ἀπέστειλεν ῾Ιερεμίας ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἀποικίας καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας, ἐπιστολὴν εἰς Βαβυλῶνα τῇ ἀποικίᾳ καὶ πρὸς ἅπαντα τὸν λαόν, И# бhсть въ лёто четвeртое їwакjма, сhна їwсjина, царS їyдина, бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz:
2
2
ὕστερον ἐξελθόντος ᾿Ιεχονίου τοῦ βασιλέως καὶ τῆς βασιλίσσης καὶ τῶν εὐνούχων καὶ παντὸς ἐλευθέρου καὶ δεσμώτου καὶ τεχνίτου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, возми2 себЁ сви1токъ кни1жный и3 напиши2 въ нeмъ вс‰ словесA, ±же согlахъ къ тебЁ на ї}лz и3 на їyду и3 на вс‰ kзы6ки, t негHже днE гlахъ къ тебЁ, t днE їwсjи царS їyдина и3 до сегw2 днE:
3
3
ἐν χειρὶ ᾿Ελεασὰ υἱοῦ Σαφὰν καὶ Γαμαρίου υἱοῦ Χελκίου, ὃν ἀπέστειλε Σεδεκίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα λέγων· нeгли ўслhшитъ д0мъ їyдинъ вс‰ ѕл†z, ±же ѓзъ помышлsю сотвори1ти и5мъ, да tвратsтсz t пути2 своегw2 ѕлaгw, и3 млcтивъ бyду непрaвдамъ и4хъ и3 грэхHмъ и4хъ.
4
4
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὴν ἀποικίαν, ἣν ἀπῴκισα ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ· И# призвA їеремjа варyха, сhна нирjина: и3 вписA варyхъ t ќстъ їеремjиныхъ вс‰ словесA гDнz, ±же согlа къ немY, во сви1токъ кни1жный.
5
5
οἰκοδομήσατε οἴκους καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε παραδείσους καὶ φάγετε τοὺς καρποὺς αὐτῶν И# заповёда їеремjа варyху глаг0лz: менE стрегyтъ, и3 не могY вни1ти въ д0мъ гDень,
6
6
καὶ λάβετε γυναῖκας καὶ τεκνοποιήσατε υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ λάβετε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν δότε ἀνδράσι καὶ πληθύνεσθε καὶ μὴ σμικρυνθῆτε· ты2 u5бо вни1ди и3 прочти2 во сви1тцэ сeмъ, въ нeмже написaлъ є3си2 t ќстъ мои1хъ словесA гDнz, во ќшы людjй въ домY гDни въ дeнь постA и3 во ќшы всемY д0му їyдину, приходsщымъ t градHвъ свои1хъ, да прочтeши и5мъ:
7
7
καὶ ζητήσατε εἰς εἰρήνην τῆς γῆς, εἰς ἣν ἀπῴκισα ὑμᾶς ἐκεῖ, καὶ προσεύξασθε περὶ αὐτῶν πρὸς Κύριον, ὅτι ἐν εἰρήνῃ αὐτῆς ἔσται εἰρήνη ὑμῖν. нeгли падeтъ моли1тва и4хъ пред8 лицeмъ гDнимъ, и3 tвратsтсz t пути2 своегw2 ѕлaгw: ћкw вели1ка ћрость и3 гнёвъ гDень, є3г0же согlа на лю1ди сі‰.
8
8
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμᾶς οἱ ψευδοπροφῆται οἱ ἐν ὑμῖν, καὶ μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμᾶς οἱ μάντεις ὑμῶν, καὶ μὴ ἀκούετε εἰς τὰ ἐνύπνια ὑμῶν, ἃ ὑμεῖς ἐνυπνιάζεσθε, И# сотвори2 варyхъ сhнъ нирjинъ по всемY, є3ли6ка заповёда є3мY їеремjа прbр0къ прочести2 во кни1зэ словесA гDнz въ домY гDни.
9
9
ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, καὶ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς. И# бhсть въ пsтое лёто їwакjма царS їyдина, въ девsтый мцcъ, заповёдаша п0стъ пред8 лицeмъ гDнимъ всBмъ лю1демъ во їеrли1мэ и3 всемY мн0жеству, є4же сни1десz t градHвъ їyдиныхъ во їеrли1мъ.
10
10
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ὅταν μέλλῃ πληροῦσθαι Βαβυλῶνι ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκέψομαι ὑμᾶς καὶ ἐπιστήσω τοὺς λόγους μου ἐφ’ ὑμᾶς τοῦ ἀποστρέψαι τὸν λαὸν ὑμῶν εἰς τὸν τόπον τοῦτον. И# прочтE варyхъ во кни1зэ словесA їерем‡ина въ домY гDни, въ домY гамарjевэ, сhна сафaнz книг0чіz, во дворЁ вhшнемъ, во преддвeріи врaтъ д0му гDнz н0выхъ, во ќшы всёхъ людjй.
11
11
καὶ λογιοῦμαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμὸν εἰρήνης καὶ οὐ κακὰ τοῦ δοῦναι ὑμῖν ταῦτα. И# слhша міхeй сhнъ гамарjевъ, сhна сафaнz, вс‰ словесA гDнz t кни1ги.
12
12
καὶ προσεύξασθε πρός με, καὶ εἰσακούσομαι ὑμῶν· И# сни1де въ д0мъ царeвъ, въ д0мъ кни1жника, и3 сE, тaмw вси2 кн‰зи сэдsху, є3лісaмъ книг0чій и3 далeа сhнъ селемjевъ, и3 наfaнъ сhнъ ґховHровъ и3 гамарjа сhнъ сафaнь, и3 седекjа сhнъ ґнaніинъ и3 вси2 кн‰зи,
13
13
καὶ ἐκζητήσατέ με, καὶ εὑρήσετέ με, ὅτι ζητήσετέ με ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν, и3 возвэсти2 и5мъ міхeй вс‰ словесA, ±же слhша чтyща варyха во ќшы лю1демъ.
14
14
καὶ ἐπιφανοῦμαι ὑμῖν. И# послaша вси2 кн‰зи ко варyху сhну нирjину, їудjну сhну наfанjину, сhна селемjина, сhна хусjина, глаг0люще: кни1гу, ю4же ты2 чтeши во ќшы лю1демъ, возми2 ю5 въ рyку свою2 и3 пріиди2. И# взS варyхъ сhнъ нирjинъ кни1гу въ рyку свою2 и3 сни1де къ ни6мъ.
15
15
ὅτι εἴπατε· κατέστησεν ἡμῖν Κύριος προφήτας ἐν Βαβυλῶνι, И# рек0ша є3мY: пaки прочти2 во ќшы нaши. И# прочтE варyхъ во ќшы и4хъ.
21
21
οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ ᾿Αχιὰβ καὶ ἐπὶ Σεδεκίαν· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι αὐτοὺς εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ πατάξει αὐτοὺς κατ’ ὀφθαλμοὺς ὑμῶν. И# послA цaрь їудjна взsти кни1гу. И# взS ю5 t д0му є3лісaмы книг0чіz, и3 прочтE їудjнъ во ќшы царє1вы и3 во ќшы всёхъ кнzзeй стоsщихъ w4крестъ царS.
22
22
καὶ λήψονται ἀπ’ αὐτῶν κατάραν ἐν πάσῃ τῇ ἀποικίᾳ ᾿Ιούδα ἐν Βαβυλῶνι λέγοντες· ποιήσαι σε Κύριος, ὡς Σεδεκίαν ἐποίησε καὶ ὡς ᾿Αχιάβ, οὓς ἀπετηγάνισε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν πυρί, Цaрь же сэдsше во хрaминэ зи1мнэй, въ девsтый мцcъ, и3 постaвлено бЁ пред8 ни1мъ nгни1ще со nгнeмъ.
23
23
δι’ ἣν ἐποίησαν ἀνομίαν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐμοιχῶντο τὰς γυναῖκας τῶν πολιτῶν αὐτῶν καὶ λόγον ἐχρημάτισαν ἐν τῷ ὀνόματί μου, ὃν οὐ συνέταξα αὐτοῖς, καὶ ἐγὼ μάρτυς, φησὶ Κύριος. И# бhсть чтyщу їудjну трeтій ли1стъ и3 четвeртый, раздроби2 | бри1твою книг0чіz и3 возметaше на џгненное nгни1ще, д0ндеже скончaсz вeсь сви1токъ на џгненнэмъ nгни1щи.
24
24
καὶ πρὸς Σαμαίαν τὸν Νελαμίτην ἐρεῖς· И# не ўжас0шасz и3 не растерзaша ри1зъ свои1хъ цaрь и3 вси2 џтроцы є3гw2, слhшавшіи вс‰ словесA сі‰.
25
25
οὐκ ἀπέστειλά σε τῷ ὀνόματί μου. καὶ πρὸς Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα εἰπέ· Е#лнаfaнъ же и3 далeа, и3 гамарjа и3 годолjа глаг0лаша царю2, є4же бы не сожещи2 сви1тка. И# не послyша и4хъ.
26
26
Κύριος ἔδωκέ σε ἱερέα ἀντὶ ᾿Ιωδαὲ τοῦ ἱερέως γενέσθαι ἐπιστάτην ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντὶ ἀνθρώπῳ προφητεύοντι καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ μαινομένῳ, καὶ δώσεις αὐτὸν εἰς τὸ ἀπόκλεισμα καὶ εἰς τὸν καταράκτην. И# повелЁ цaрь їеремеи1лу сhну царeву и3 сарaеви сhну є3зріи1леву и3 селемjю сhну ґвдеи1леву, да и3зымaютъ варyха книг0чіz и3 їеремjю прbр0ка. Но сокры2 | гDь.
27
27
καὶ νῦν διατί συνελοιδορήσατε ῾Ιερεμίαν τὸν ἐξ ᾿Αναθὼθ τὸν προφητεύσαντα ὑμῖν; И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи, є3гдA сожжE цaрь сви1токъ, вс‰ словесA, ±же вписA варyхъ t ќстъ їеремjиныхъ, гlz:
28
28
οὐ διὰ τοῦτο ἀπέστειλε πρὸς ὑμᾶς εἰς Βαβυλῶνα λέγων· μακράν ἐστιν, οἰκοδομήσατε οἰκίας καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε κήπους καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν; — пaки возми2 ты2 сви1токъ другjй и3 впиши2 вс‰ словесA бы6вшаz во сви1тцэ, ±же сожжE цaрь їwакjмъ:
29
29
Καὶ ἀνέγνω Σοφονίας τὸ βιβλίον εἰς τὰ ὦτα ῾Ιερεμίου. и3 ко їwакjму царю2 їyдину речeши: тaкw речE гDь: ты2 сожeглъ є3си2 сію2 кни1гу, глаг0лz: почто2 вписaлъ є3си2 въ нeй, глаг0лz: входS вни1детъ цaрь вавmлHнскій и3 потреби1тъ зeмлю сію2, и3 потребsтсz t неS человёцы и3 ск0ти;
30
30
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· Тогw2 рaди си1це речE гDь на їwакjма царS їyдина: не бyдетъ є3мY сэдsщагw на прест0лэ давjдовэ, и3 бyдетъ тёло є3гw2 мeртвое повeржено на знои2 дневнёмъ и3 на мрaзэ нощнёмъ:
31
31
ἀπόστειλον πρὸς τὴν ἀποικίαν λέγων· οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ Σαμαίαν τὸν Νελαμίτην· ἐπειδὴ ἐπροφήτευσεν ὑμῖν Σαμαίας, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτόν, καὶ πεποιθέναι ἐποίησεν ὑμᾶς ἐπ’ ἀδίκοις, и3 посэщY нaнь и3 на є3гw2 р0дъ и3 на џтроки є3гw2, и3 наведY нaнь и3 на живyщыz во їеrли1мэ и3 на зeмлю їyдину вс‰ ѕл†z, ±же согlахъ на нS, и3 не послyшаша.
32
32
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπὶ Σαμαίαν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν μέσῳ ὑμῶν τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθά, ἃ ἐγὼ ποιήσω ὑμῖν, οὐκ ὄψονται. И# взS варyхъ сви1токъ другjй и3 вписA въ нeмъ t ќстъ їеремjиныхъ вс‰ словесA кни1ги, ±же сожжE їwакjмъ цaрь їyдинъ: и3 є3щE приложи1шасz є3мY словесA мнHжайша нeже пє1рваz.
Κεφάλαιο 37
Главa lз
1
1
(Μασ. Λ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου εἰπεῖν· И# цaрствова седекjа сhнъ їwсjинъ вмёстw їехонjи сhна їwакjмова, є3г0же постaви навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій цaрствовати во їудeи.
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· γράψον πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐχρημάτισα πρός σε, ἐπὶ βιβλίου. И# не послyша т0й и3 џтроцы є3гw2 и3 лю1діе земли2 словeсъ гDнихъ, ±же гlа рук0ю їеремjиною.
3
3
ὅτι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν λαοῦ μου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, εἶπε Κύριος, καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς. — И# послA цaрь седекjа їwахaла сhна селемjина и3 соф0нію сhна массeа жерцA ко їеремjи прbр0ку, глаг0лz: моли1сz за ны2 ко гDу бGу нaшему.
4
4
Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. Їеремjа же своб0денъ прихождaше и3 прохождaше средЁ грaда, не введ0ша бо є3го2 во хрaмину темни1чную.
5
5
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴν φόβου ἀκούσεσθε· φόβος, καὶ οὐκ ἔστιν είρήνη. И# си1ла фараHнz и3зhде и3з8 є3гЂпта, слhшавше халдeє њблeгшіи їеrли1мъ слyхъ и4хъ, tступи1ша t їеrли1ма.
6
6
ἐρωτήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔτεκεν ἄρσεν, καὶ περὶ φόβου, ἐν ᾧ καθέξουσιν ὀσφὺν καὶ σωτηρίαν· διότι ἑώρακα πάντα ἄνθρωπον καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, ἐστράφησαν πρόσωπα, εἰς ἴκτερον ἐγενήθη. И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи гlz:
7
7
ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ οὐκ ἔστιν τοιαύτη, καὶ χρόνος στενός ἐστι τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπὸ τούτου σωθήσεται. тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: тaкw речeши царю2 їyдину, послaвшему къ тебЁ вопроси1ти мS: сE, си1ла фараHнz, и3зшeдшаz вaмъ на п0мощь, возврати1тсz пaки до земли2 є3гЂпетскіz,
8
8
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἶπε Κύριος, συντρίψω τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου αὐτῶν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διαρρήξω, καὶ οὐκ ἐργῶνται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτρίοις· и3 возвратsтсz халдeє и3 повою1ютъ грaдъ сeй, и3 в0змутъ є3го2 и3 пожгyтъ є3го2 nгнeмъ.
9
9
καὶ ἐργῶνται τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ τὸν Δαυὶδ βασιλέα αὐτῶν ἀναστήσω αὐτοῖς. — Ћкw тaкw речE гDь: не прельщaйте дyшъ свои1хъ, глаг0люще: tходsще tи1дутъ t нaсъ халдeє: ћкw не tи1дутъ.
12
12
Οὕτως εἶπε Κύριος· ἀνέστησα σύντριμμα, ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου· и3зhде їеремjа и3з8 їеrли1ма и3ти2 въ зeмлю веніамjню, є4же купи1ти tтyду посредЁ людjй.
13
13
οὐκ ἔστι κρίνων κρίσιν σου, εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης, ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστι. Внегдa же бhти є3мY во вратёхъ веніамjнихъ, и3 (бhсть) тaмw человёкъ, ў негHже њбитA саруjа сhнъ селемjинъ, сhна ґнaніина, и3 взS їеремjю, глаг0лz: ко халдeємъ ты2 бэжи1ши.
14
14
πάντες οἱ φίλοι σου ἐπελάθοντό σου, οὐ μὴ ἐπερωτήσωσιν· ὅτι πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, παιδείαν στερεάν· ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν σου ἐπλήθυναν αἱ ἁμαρτίαι σου. И# речE їеремjа: лжA, не ко халдeємъ ѓзъ бэгY. И# не послyша є3гw2. И# взS саруjа їеремjю и3 приведE є3го2 ко кнzзє1мъ.
16
16
διὰ τοῦτο πάντες οἱ ἔσθοντές σε βρωθήσονται, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου κρέας αὐτῶν πᾶν ἔδονται· ἐπὶ πλῆθος ἀδικιῶν σου ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου, ἐποίησαν ταῦτά σοι· καὶ ἔσονται οἱ διαφοροῦντές σε εἰς διαφόρημα, καὶ πάντας τοὺς προνομεύσαντάς σε δώσω εἰς προνομήν. И# пріи1де їеремjа въ д0мъ рвA и3 въ херeтъ [ўзи1лище], и3 сёде тY дни6 мнHги.
17
17
ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σου, ἀπὸ πληγῆς ὀδυνηρᾶς ἰατρεύσω σε, φησὶ Κύριος, ὅτι ᾿Εσπαρμένη ἐκλήθης· θήρευμα ὑμῶν ἐστιν, ὅτι ζητῶν οὐκ ἔστιν αὐτήν. И# послA седекjа цaрь и3 призвA є3го2, и3 вопрошaше є3го2 цaрь w4тай, ѓще є4сть сл0во t гDа; И# речE є3мY їеремjа: є4сть. И# речE: въ рyцэ царS вавmлHнска прeданъ бyдеши.
18
18
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ ἐλεήσω· καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις ἐπὶ τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ ὁ ναὸς κατὰ τὸ κρίμα αὐτοῦ καθεδεῖται. И# речE їеремjа царю2: чи1мъ преwби1дэхъ тS и3 џтроки тво‰ и3 лю1ди сі‰, ћкw ты2 вдаeши мS въ д0мъ темни1чный;
19
19
καὶ ἐξελεύσονται ἀπ’ αὐτῶν ᾄδοντες καὶ φωνὴ παιζόντων· καὶ πλεονάσω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ἐλαττωθῶσι. и3 гдЁ сyть прор0цы вaши прорицaвшіи вaмъ, глаг0люще, ћкw не пріи1детъ цaрь вавmлHнскій на вaсъ и3 на зeмлю сію2;
20
20
καὶ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς τὸ πρότερον, καὶ τὰ μαρτύρια αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν μου ὀρθωθήσεται· καὶ ἐπισκέψομαι τοὺς θλίβοντας αὐτούς. нн7э же послyшай, молю1тисz, г0споди м0й, царю2, да падeтъ молeніе моE пред8 лицeмъ твои1мъ: и3 не посылaй мS пaки въ д0мъ їwнаfaна книг0чіz, даю2 ўмрY тaмw.
21
21
καὶ ἔσονται ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐπ’ αὐτούς, καὶ ὁ ἄρχων αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται· καὶ συνάξω αὐτούς, καὶ ἀποστρέψουσι πρός με, ὅτι τίς ἐστιν οὗτος, ὃς ἔδωκε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἀποστρέψαι πρός με; φησὶ Κύριος. И# повелЁ цaрь, и3 вверг0ша є3го2 во хрaмину темни1чную, и3 даsху є3мY хлёбъ є3ди1нъ на дeнь и3звнЁ, и3дёже пекyтъ, д0ндеже скончaшасz хлёбы и3з8 грaда. И# сэдsше їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ.
23
ὅτι ὀργὴ Κυρίου ἐξῆλθε θυμώδης, ἐξῆλθεν ὀργὴ στρεφομένη, ἐπ’ ἀσεβεῖς ἥξει.
24
οὐ μὴ ἀποστραφῇ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου, ἕως ποιήσῃ καὶ ἕως καταστήσῃ ἐγχείρημα καρδίας αὐτοῦ· ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν γνώσεσθε αὐτά.
Κεφάλαιο 38
Главa lи
1
1
(Μασ. ΛΑ´) ΕΝ τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ, εἶπε Κύριος, ἔσομαι εἰς Θεὸν τῷ γένει ᾿Ισραήλ, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. И# слhша сафанjа сhнъ наfaнь и3 годолjа сhнъ пасхHровъ, и3 їwахaлъ сhнъ селемjинъ и3 фасхHръ сhнъ мелхjевъ словесA, ±же їеремjа глаг0ла ко всBмъ лю1демъ, глаг0лz:
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος· εὗρον θερμὸν ἐν ἐρήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ· βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν ᾿Ισραήλ. тaкw речE гDь: сэдsй во грaдэ сeмъ ќмретъ мечeмъ и3 глaдомъ и3 м0ромъ, и3сходsй же ко халдeємъ жи1въ бyдетъ, и3 бyдетъ душA є3гw2 на њбрётеніе, и3 жи1въ бyдетъ.
3
3
Κύριος πόρρωθεν ὤφθη αὐτῷ· ἀγάπησιν αἰώνιον ἠγάπησά σε, διὰ τοῦτο εἵλκυσά σε εἰς οἰκτείρημα. Ћкw тaкw речE гDь: предaніемъ предaстсz грaдъ сeй въ рyцэ си1лы царS вавmлHнска, и3 в0зметъ є3го2.
4
4
ἔτι οἰκοδομήσω σε, καὶ οἰκοδομηθήσῃ, παρθένος ᾿Ισραήλ· ἔτι λήψῃ τύμπανόν σου καὶ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς παιζόντων. И# рек0ша царю2: да ќмретъ человёкъ т0й, ћкw сeй разслаблsетъ рyцэ мужeй вою1ющихъ њстaвшихсz во грaдэ и3 рyки всёхъ людjй, глаг0лz къ ни6мъ по словесє1мъ си6мъ: ћкw человёкъ сeй не проповёдаетъ лю1демъ си6мъ ми1ра, но т0кмw ѕл†z.
5
5
ἔτι φυτεύσατε ἀμπελῶνας ἐν ὄρεσι Σαμαρείας, φυτεύσατε καὶ αἰνέσατε. И# речE цaрь седекjа: сE, т0й въ рукaхъ вaшихъ. Понeже не можaше цaрь проти1ву и5мъ.
6
6
ὅτι ἐστὶν ἡμέρα κλήσεως ἀπολογουμένων ἐν ὄρεσιν ᾿Εφραίμ· ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε εἰς Σιὼν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν. И# взsша їеремjю и3 вверг0ша є3го2 въ р0въ мелхjинъ, сhна царeва, и4же бsше во дворЁ темни1чнэмъ: и3 свёсиша є3го2 ќжами въ р0въ, въ р0вэ же не бsше воды2, но ти1на, и3 бsше въ ти1нэ їеремjа.
7
7
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ· εὐφράνθητε καὶ χρεμετίσατε ἐπὶ κεφαλὴν ἐθνῶν· ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ αἰνέσατε· εἴπατε· ἔσωσε Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ. И# слhша ґвдемелeхъ мyринъ, и3 т0й бsше во дворЁ царeвэ, ћкw вверг0ша їеремjю въ р0въ: цaрь же (въ т0й чaсъ) сэдsше во вратёхъ веніамjнихъ.
8
8
ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω αὐτοὺς ἀπὸ βορρᾶ καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς ἐν ἑορτῇ φασέκ· καὶ τεκνοποιήσει ὄχλον πολύν, καὶ ἀποστρέψουσιν ὧδε. И# и3зhде ґвдемелeхъ t д0му царeва и3 речE ко царю2 глаг0лz:
9
9
ἐν κλαυθμῷ ἐξῆλθον, καὶ ἐν παρακλήσει ἀνάξω αὐτοὺς αὐλίζων ἐπὶ διώρυγας ὑδάτων ἐν ὁδῷ ὀρθῇ, καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐγενόμην τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς πατέρα, καὶ ᾿Εφραὶμ πρωτότοκός μού ἐστιν. ѕлосотвори1лъ є3си2, ±же сотвори1лъ є3си2, ўбивaz человёка сего2 t лицA глaда, ћкw нёсть хлёба во грaдэ ктомY.
10
10
᾿Ακούσατε λόγους Κυρίου, ἔθνη, καὶ ἀναγγείλατε εἰς νήσους τὰς μακρόθεν· εἴπατε· ὁ λικμήσας τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ συνάξει αὐτὸν καὶ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βόσκων ποίμνιον αὐτοῦ. И# повелЁ цaрь ґвдемелeху, глаг0лz: поими2 съ соб0ю tсю1ду три1десzть мужeй и3 и3звлецы2 їеремjю и3з8 р0ва, да не ќмретъ.
11
11
ὅτι ἐλυτρώσατο Κύριος τὸν ᾿Ιακώβ, ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ. И# поsтъ ґвдемелeхъ мyжы, и3 пріи1де въ д0мъ царeвъ подзeмный, и3 взS tтyду вє1тхи п0рты и3 вє1тхіz ќжы, и3 ввeрже | ко їеремjи въ р0въ, и3 речE къ немY:
12
12
καὶ ἥξουσι καὶ εὐφρανθήσονται ἐν τῷ ὄρει Σιών· καὶ ἥξουσιν ἐπ’ ἀγαθὰ Κυρίου, ἐπὶ γῆν σίτου καὶ οἴνου καὶ καρπῶν καὶ κτηνῶν καὶ προβάτων, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτῶν ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπον. καὶ οὐ πεινάσουσιν ἔτι. положи2 сі‰ под8 ќжы. И# сотвори2 їеремjа си1це.
13
13
τότε χαρήσονται παρθένοι ἐν συναγωγῇ νεανίσκων, καὶ πρεσβύται χαρήσονται, καὶ στρέψω τὸ πένθος αὐτῶν εἰς χαρμονὴν καὶ ποιήσω αὐτοὺς εὐφραινομένους. И# и3звлек0ша є3го2 ќжами и3 и3з8sша є3го2 и3з8 р0ва. И# сёде їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ.
14
14
μεγαλυνῶ καὶ μεθύσω τὴν ψυχὴν τῶν ἱερέων υἱῶν Λευί, καὶ ὁ λαός μου τῶν ἀγαθῶν μου ἐμπλησθήσεται. И# послA цaрь, и3 призвA къ себЁ їеремjю въ д0мъ ґселіси1ль, и4же въ домY гDни. И# речE є3мY цaрь: вопрошaю тS словесE (є3ди1нагw), и3 не ўтaй t менє2 словесE.
15
15
οὕτως εἶπε Κύριος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμοῦ καὶ ὀδυρμοῦ· Ραχὴλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελε παύσασθαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς, ὅτι οὐκ εἰσίν. И# речE їеремjа царю2: ѓще повёмъ ти2, то2 не смeртію ли ўмори1ши мS; и3 ѓще совэщaю ти2, то2 не послyшаеши менE.
16
16
οὕτως εἶπε Κύριος· διαλειπέτω ἡ φωνή σου ἀπὸ κλαυθμοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀπὸ δακρύων σου, ὅτι ἔστι μισθὸς τοῖς σοῖς ἔργοις, καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐκ γῆς ἐχθρῶν, И# клsтсz є3мY цaрь, глаг0лz: жи1въ гDь, и4же сотвори2 нaмъ дyшу сію2, ѓще ўбію2 тS и3 ѓще предaмъ тS въ рyцэ человBкъ си1хъ и4щущихъ души2 твоеS (на смeрть).
17
17
μόνιμον τοῖς σοῖς τέκνοις. И# речE є3мY їеремjа: тaкw речE гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: ѓще и3зыдhй и3зhдеши къ воев0дамъ царS вавmлHнска, живA бyдетъ душA твоS, и3 грaдъ сeй не пожжeтсz nгнeмъ, и3 жи1въ бyдеши ты2 и3 д0мъ тв0й:
18
18
ἀκοὴν ἤκουσα ᾿Εφραὶμ ὀδυρομένου· ἐπαίδευσάς με καὶ ἐπαιδεύθην ἐγώ· ὥσπερ μόσχος οὐκ ἐδιδάχθην· ἐπίστρεψόν με, καὶ ἐπιστρέψω, ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου. ѓще же не и3зhдеши ко кнzзє1мъ царS вавmлHнска, предaстсz грaдъ сeй въ рyцэ халдє1йстэ, и3 пожгyтъ є3го2 nгнeмъ, и3 ты2 не спасeшисz t руки2 и4хъ.
19
19
ὅτι ὕστερον αἰχμαλωσίας μου μετενόησα καὶ ὕστερον τοῦ γνῶναί με ἐστέναξα ἐφ’ ἡμέρας αἰσχύνης καὶ ὑπέδειξά σοι, ὅτι ἔλαβον ὀνειδισμὸν ἐκ νεότητός μου. И# речE цaрь їеремjи: ѓзъ њпасeніе и4мамъ t їудeєвъ и3збэжaвшихъ ко халдeємъ, да не предадyтъ мS (халдeє) въ рyцэ и4хъ, и3 поругaютсz ми2.
20
20
υἱὸς ἀγαπητὸς ᾿Εφραὶμ ἐμοί, παιδίον ἐντρυφῶν, ὅτι ἀνθ’ ὧν οἱ λόγοι μου ἐν αὐτῷ, μνείᾳ μνησθήσομαι αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσα ἐπ’ αὐτῷ, ἐλεῶν ἐλεήσω αὐτόν, φησὶ Κύριος. И# речE їеремjа: не предадsтъ тебE: послyшай u5бо словесE гDнz, є4же ѓзъ глаг0лю тебЁ, и3 лyчше ти2 бyдетъ, и3 живA бyдетъ душA твоS:
21
21
Στῆσον σεαυτὴν Σιών, ποίησον τιμωρίαν, δὸς καρδίαν σου εἰς τοὺς ὤμους· ὁδὸν ᾗ ἐπορεύθης ἀποστράφηθι, παρθένος ᾿Ισραήλ, ἀποστράφηθι εἰς τὰς πόλεις σου πενθοῦσα. и3 ѓще не восх0щеши ты2 и3зhти, сіE сл0во, є4же сказA мнЁ гDь:
22
22
ἕως πότε ἀποστρέψεις, θυγάτηρ ἠτιμωμένη; ὅτι ἔκτισε Κύριος σωτηρίαν εἰς καταφύτευσιν καινήν, ἐν σωτηρίᾳ περιελεύσονται ἄνθρωποι. и3 сE, вс‰ жєны2, њстaвшыzсz въ домY царS їyдина, и3зведyтсz ко кнzзє1мъ царS вавmлHнска: и3 ты6z глаг0лаху: прельсти1ша тS и3 премог0ша тS мyжіе ми1рницы твои2, и3 њслaбиша во поползновeніихъ н0гу твою2 и3 tврати1шасz t тебє2:
23
23
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἐροῦσι τὸν λόγον τοῦτον ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσιν αὐτοῦ, ὅταν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτοῦ· εὐλογημένος Κύριος ἐπὶ δίκαιον ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ и3 жєны2 тво‰ и3 ч†да тво‰ и3зведyтъ ко халдeємъ, и3 ты2 не ўцэлёеши, ћкw рук0ю царS вавmлHнска ћтъ бyдеши, и3 грaдъ сeй пожжeтсz.
24
24
καὶ ἐνοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ ἅμα γεωργῷ, καὶ ἀρθήσεται ἐν ποιμνίῳ. И# речE є3мY цaрь: человёкъ да не ўвёсть словeсъ си1хъ, и3 да не ќмреши ты2.
25
25
ὅτι ἐμέθυσα πᾶσαν ψυχὴν διψῶσαν καὶ πᾶσαν ψυχὴν πεινῶσαν ἐνέπλησα. И# ѓще ўслhшатъ кн‰зи, ћкw глаг0лахъ съ тоб0ю, и3 пріи1дутъ къ тебЁ и3 рекyтъ ти2: повёждь нaмъ, что2 глаг0ла къ тебЁ цaрь; не ўтaй t нaсъ, и3 не ўбіeмъ тебE: и3 что2 глаг0ла къ тебЁ цaрь;
26
26
διὰ τοῦτο ἐξηγέρθην καὶ εἶδον, καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδύς μοι ἐγενήθη. И# речeши и5мъ: поверг0хъ ѓзъ молeніе моE пред8 лицeмъ царeвымъ, ћкw да не возврати1тъ менE въ д0мъ їwнаfaнь, ўмрeти ми2 тaмw.
27
27
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ σπερῶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν σπέρμα ἀνθρώπου καὶ σπέρμα κτήνους. И# пріид0ша вси2 кн‰зи ко їеремjи и3 вопроси1ша є3го2. И# повёда и5мъ по всBмъ словесє1мъ си6мъ, ±же заповёда є3мY цaрь. И# ўм0лкнуша, ћкw нёсть слhшано сл0во гDне.
28
28
καὶ ἔσται ὥσπερ ἐγρηγόρουν ἐπ’ αὐτοὺς καθαιρεῖν καὶ κακοῦν, οὕτως γρηγορήσω ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν, φησὶ Κύριος. И# сэдsше їеремjа во дворЁ темни1чнэмъ, д0ндеже взsша їеrли1мъ.
29
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐ μὴ εἴπωσιν· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα, καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ᾑμωδίασαν.
30
ἀλλ’ ἢ ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται, καὶ τοῦ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτοῦ.
31
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα διαθήκην καινήν,
32
οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶ Κύριος.
33
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη μου, ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, φησὶ Κύριος· διδοὺς δώσω νόμους εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν γράψω αὐτούς· καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.
34
καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ λέγων· γνῶθι τὸν Κύριον· ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. —
35
᾿Εὰν ὑψωθῇ ὁ οὐρανὸς εἰς τὸ μετέωρον, φησὶ Κύριος, καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ τὸ ἔδαφος τῆς γῆς κάτω, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀποδοκιμῶ τὸ γένος ᾿Ισραήλ, φησὶ Κύριος, περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν.
36
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ δοὺς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέρας, σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς φῶς τῆς νυκτός, καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐβόμβησε τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ·
37
ἐὰν παύσωνται οἱ νόμοι οὗτοι ἀπὸ προσώπου μου, φησὶ Κύριος, καὶ τὸ γένος ᾿Ισραὴλ παύσεται γενέσθαι ἔθνος κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας.
38
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, φησὶ Κύριος, καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πύργου ᾿Αναμεὴλ ἕως πύλης τῆς γωνίας·
39
καὶ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτρησις αὐτῆς ἀπέναντι αὐτῶν ἕως βουνῶν Γαρὴβ καὶ περικυκλωθήσεται κύκλῳ ἐξ ἐκλεκτῶν λίθων·
40
καὶ πάντες ᾿Ασαρημὼθ ἕως Ναχὰλ Κέδρων, ἕως γωνίας πύλης ἵππων ἀνατολῆς ἁγίασμα τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ἐκλίπῃ καὶ οὐ μὴ καθαιρεθῇ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Κεφάλαιο 39
Главa lf
1
1
(Μασ. ΛΒ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ δεκάτῳ βασιλεῖ Σεδεκίᾳ, οὗτος ἐνιαυτὸς ὀκτωκαιδέκατος τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος· И# бhсть въ девsтое лёто седекjи царS їyдина, въ мцcъ десsтый, пріи1де навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій и3 всS си1ла є3гw2 на їеrли1мъ, и3 воевaху нaнь.
2
2
καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐχαράκωσεν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ῾Ιερεμίας ἐφυλάσσετο ἐν αὐλῇ τῆς φυλακῆς, ἥ ἐστιν ἐν οἴκῳ βασιλέως, И# въ первоенaдесzть лёто седекjи, въ мцcъ четвeртый, въ девsтый дeнь мцcа, разсёдесz грaдъ.
3
3
ἐν ᾗ κατέκλεισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας λέγων· διατί σὺ προφητεύεις λέγων; οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὴν πόλιν ταύτην ἐν χερσὶ βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λήψεται αὐτήν, И# внид0ша вси2 кн‰зи царS вавmлHнска и3 сэд0ша во вратёхъ срeднихъ, ниргелсарасaръ, самагaдъ, навусахaръ, навусарjсъ, нагаргaсъ, насерравамaгъ, и3 пр0чіи воевHды царS вавmлHнскагw.
4
4
καὶ Σεδεκίας οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς τῶν Χαλδαίων, ὅτι παραδόσει παραδοθήσεται εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λαλήσει στόμα αὐτοῦ πρὸς στόμα αὐτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται, И# бhсть є3гдA ўзрЁ | седекjа цaрь їyдинъ и3 вси2 мyжіе рaтніи, и3 и3збэг0ша, и3 и3зыд0ша въ нощи2 t грaда по пути2 вертогрaда царeва и3 сквозЁ вратA, ±же бёша междY стэн0ю и3 предстёніемъ: и3 и3зыд0ша въ пyть пустhни.
5
5
καὶ εἰσελεύσεται Σεδεκίας εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἐκεῖ καθιεῖται. И# гнaша в8слёдъ и4хъ в0инство халдeйско, и3 постиг0ша седекjю на п0ли пустhни їеріхHнскіz, и3 є4мше привед0ша къ навуходон0сору царю2 вавmлHнску во ревлafъ, и4же въ земли2 є3мafъ, и3 глаг0ла къ немY съ суд0мъ.
6
6
καὶ λόγος Κυρίου ἐγενήθη πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· И# и3зби2 цaрь вавmлHнскій сhны седек‡ины во ревлafэ пред8 nчи1ма є3гw2, и3 вс‰ вельм0жы ї{дины поби2 цaрь вавmлHнскій.
7
7
ἰδοὺ ᾿Αναμεὴλ υἱὸς Σαλὼμ ἀδελφοῦ πατρός σου ἔρχεται πρὸς σὲ λέγων· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν ᾿Αναθώθ, ὅτι σοὶ κρίσις παραλαβεῖν εἰς κτῆσιν. И# џчи седекjи и3з8sтъ, и3 њковA є3го2 п{ты, и3 tведE є3го2 въ вавmлHнъ.
8
8
καὶ ἦλθε πρός με ᾿Αναμεὴλ υἱὸς Σαλώμ, ἀδελφοῦ πατρός μου, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς φυλακῆς καὶ εἶπε· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν γῇ Βενιαμὶν τὸν ἐν ᾿Αναθώθ, ὅτι σοὶ κρίμα κτήσασθαι αὐτόν, καὶ σὺ πρεσβύτερος. καὶ ἔγνων ὅτι λόγος Κυρίου ἐστί, Д0мъ же царeвъ и3 д0мы всёхъ людjй пожг0ша халдeє nгнeмъ и3 стёну їеrли1мску преврати1ша:
9
9
καὶ ἐκτησάμην τὸν ἀγρὸν ᾿Αναμεὴλ υἱοῦ ἀδελφοῦ πατρός μου καὶ ἔστησα αὐτῷ ἑπτὰ σίκλους καὶ δέκα ἀργυρίου· и3 њстaнокъ людjй, и3 њстaвшихъ во грaдэ, и3 ўбёгшыz, и5же ўтек0ша ко царю2 вавmлHнску, и3 њстaнокъ людjй, и3 њстaвшихъ пресели2 навузардaнъ воев0да въ вавmлHнъ:
10
10
καὶ ἔγραψα εἰς βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ διεμαρτυράμην μάρτυρας καὶ ἔστησα τὸ ἀργύριον ἐν ζυγῷ. ґ t людjй ўб0гихъ, ничт0же и3мyщихъ, њстaви навузардaнъ воев0да в0инствъ въ земли2 їyдинэ, и3 дадE и5мъ віногрaды и3 ни6вы въ т0й дeнь.
11
11
καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως τὸ ἐσφραγισμένον καὶ τὸ ἀνεγνωσμένον И# заповёда навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій њ їеремjи прbр0цэ навузардaнови воев0дэ в0инствъ и3 речE:
12
12
καὶ ἔδωκα αὐτὸ τῷ Βαροὺχ υἱῷ Νηρίου υἱῷ Μαασαίου κατ’ ὀφθαλμοὺς ᾿Αναμεὴλ υἱοῦ ἀδελφοῦ πατρός μου καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνδρῶν τῶν παρεστηκότων καὶ γραφόντων ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς κτήσεως καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ᾿Ιουδαίων τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς. возми2 є3го2 и3 положи2 нaнь џчи твои2 и3 ничт0же є3мY сотвори2 ѕлA: но ћкоже восх0щетъ, тaкw сотвори2 є3мY.
13
13
καὶ συνέταξα τῷ Βαροὺχ κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν λέγων· ПослA u5бо навузардaнъ воев0да в0инства и3 навузезвaнъ, и3 раpари1съ и3 ниргeлъ, и3 сарасaръ и3 фавмaнъ, и3 вси2 воевHды царS вавmлHнска:
14
14
οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· λάβε τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως τοῦτο καὶ τὸ βιβλίον τὸ ἀνεγνωσμένον καὶ θήσεις αὐτὸ εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον, ἵνα διαμείνῃ ἡμέρας πλείους. и3 послaша, и3 поsша їеремjю t дворA темни1чнагw, и3 дaша є3го2 годолjи сhну ґхікaмову, сhна сафaнz, и3 и3звед0ша є3го2, и3 сёде средЁ людjй.
15
15
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι κτηθήσονται ἀγροὶ καὶ οἰκίαι καὶ ἀμπελῶνες ἐν τῇ γῇ ταύτῃ. — И# ко їеремjи бhсть сл0во гDне во дворЁ темни1чнэмъ гlz:
16
16
Καὶ προσευξάμην πρὸς Κύριον μετὰ τὸ δοῦναί με τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου λέγων· и3ди2 и3 рцы2 ко ґвдемелeху мyрину, глаг0лz: тaкw речE гDь бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ приношY словесA мо‰ на грaдъ сeй во ѕл†z, ґ не во бlг†z: и3 бyдутъ пред8 лицeмъ твои1мъ въ т0й дeнь:
17
17
ᾦ Κύριε, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ καὶ τῷ μετεώρῳ, οὐ μὴ ἀποκρυβῇ ἀπὸ σοῦ οὐθέν, и3 и3збaвлю тS въ т0й дeнь, и3 не дaмъ тебE въ рyцэ человBкъ, и4хже ты2 бои1шисz t лицA и4хъ:
18
18
ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας καὶ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων εἰς κόλπους τέκνων αὐτῶν μετ’ αὐτούς, ὁ Θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρός, ћкw и3збавлsz сп7сy тz, и3 мечeмъ не падeши: и3 бyдетъ душA твоS на њбрётеніе, ћкw ўповaлъ є3си2 на мS, речE гDь.
19
Κύριος μεγάλης βουλῆς καὶ δυνατὸς τοῖς ἔργοις, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ παντοκράτωρ καὶ μεγαλώνυμος Κύριος· οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων δοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ·
20
ὃς ἐποίησας σημεῖα καὶ τέρατα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν τοῖς γηγενέσι· καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα, ὡς ἡμέρα αὕτη
21
καὶ ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ
22
καὶ ἐν ὁράμασι μεγάλοις· καὶ ἔδωκας αὐτοῖς τὴν γῆν ταύτην, ἣν ὤμοσας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι.
23
καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἐλάβοσαν αὐτὴν καὶ οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς σου καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί σου οὐκ ἐπορεύθησαν· ἅπαντα, ἃ ἐνετείλω αὐτοῖς οὐκ ἐποίησαν· καὶ ἐποίησας συμβῆναι αὐτοῖς πάντα τὰ κακὰ ταῦτα.
24
ἰδοὺ ὄχλος ἥκει εἰς τὴν πόλιν ταύτην συλλαβεῖν αὐτήν, καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χεῖρας Χαλδαίων τῶν πολεμούντων αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ τοῦ λιμοῦ· ὡς ἐλάλησας, οὕτως ἐγένετο.
25
καὶ σὺ λέγεις πρός με· κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγρὸν ἀργυρίου· καὶ ἔγραψα βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ ἐπεμαρτυράμην μάρτυρας· καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χεῖρας Χαλδαίων.
26
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
27
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς πάσης σαρκός, μὴ ἀπ’ ἐμοῦ κρυβήσεταί τι;
28
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· δοθεῖσα παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ λήψεται αὐτήν,
29
καὶ ἥξουσιν οἱ Χαλδαῖοι πολεμοῦντες ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ καύσουσι τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρὶ καὶ κατακαύσουσι τὰς οἰκίας, ἐν αἷς ἐθυμιῶσαν ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν τῇ Βάαλ καὶ ἔσπευδον σπονδὰς θεοῖς ἑτέροις πρὸς τὸ παραπικράναι με.
30
ὅτι ἦσαν οἱ υἰοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα μόνοι ποιοῦντες τὸ πονηρὸν κατ’ ὀφθαλμούς μου ἐκ νεότητος αὐτῶν.
31
ὅτι ἐπὶ τὴν ὀργήν μου καὶ ἐπὶ τὸν θυμόν μου ἦν ἡ πόλις αὕτη, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ᾠκοδόμησαν αὐτὴν καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ἀπαλλάξαι αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μου,
32
διὰ πάσας τὰς πονηρίας τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, ὧν ἐποίησαν πικράναι με αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν, ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ,
33
καὶ ἀπέστρεψαν πρός με νῶτον καὶ οὐ πρόσωπον· καὶ ἐδίδαξα αὐτοὺς ὄρθρου, καὶ ἐδίδαξα, καὶ οὐκ ἤκουσαν ἔτι λαβεῖν παιδείαν.
34
καὶ ἔθηκαν τὰ μιάσματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ, ἐν ἀκαθαρσίαις αὐτῶν,
35
καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς βωμοὺς τῇ Βάαλ τοὺς ἐν φάραγγι υἱοῦ ᾿Εννὸμ τοῦ ἀναφέρειν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τῷ Μολὸχ βασιλεῖ, ἃ οὐ συνέταξα αὐτοῖς καὶ οὐκ ἀνέβη ἐπὶ καρδίαν μου, τοῦ ποιῆσαι τὸ βδέλυγμα τοῦτο πρὸς τὸ ἐφαμαρτεῖν τὸν ᾿Ιούδαν. —
36
Καὶ νῦν οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὴν πόλιν, ἣν σὺ λέγεις· παραδοθήσεται εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν ἀποστολῇ.
37
ἰδοὺ ἐγὼ συνάγω αὐτοὺς ἐκ πάσης τῆς γῆς, οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐκεῖ ἐν ὀργῇ μου καὶ τῷ θυμῷ μου καὶ ἐν παροξυσμῷ μεγάλῳ, καὶ ἐπιστρέψω αὐτούς εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ καθιῶ αὐτοὺς πεποιθότας,
38
καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
39
καὶ δώσω αὐτοῖς ὁδὸν ἑτέραν καὶ καρδίαν ἑτέραν φοβηθῆναί με πάσας τὰς ἡμέρας καὶ εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῶν μετ’ αὐτούς.
40
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην αἰωνίαν, ἣν οὐ μὴ ἀποστρέψω ὄπισθεν αὐτῶν· καὶ τὸν φόβον μου δώσω εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν πρὸς τὸ μὴ ἀποστῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἐμοῦ.
41
καὶ ἐπισκέψομαι τοῦ ἀγαθῶσαι αὐτοὺς καὶ φυτεύσω αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ἐν πίστει καὶ ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ ἐν πάσῃ ψυχῇ.
42
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καθὰ ἐπήγαγον ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον πάντα τὰ κακὰ τὰ μεγάλα ταῦτα, οὕτως ἐγὼ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς πάντα τὰ ἀγαθά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτούς.
43
καὶ κτηθήσονται ἔτι ἀγροὶ ἐν τῇ γῇ, ᾗ σὺ λέγεις· ἄβατός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτήνους καὶ παρεδόθησαν εἰς χεῖρας Χαλδαίων.
44
καὶ κτήσονται ἀγροὺς ἐν ἀργυρίῳ, καὶ γράψεις βιβλίον καὶ σφραγιῇ καὶ διαμαρτυρῇ μάρτυρας ἐν γῇ Βενιαμὶν καὶ κύκλῳ τῆς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσι τοῦ ὄρους καὶ ἐν πόλεσι τῆς Σεφηλὰ καὶ ἐν πόλεσι τῆς Ναγέβ, ὅτι ἀποστρέψω τὰς ἀποικίας αὐτῶν.
Κεφάλαιο 40
Главa м7
1
1
(Μασ. ΛΓ´) ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν δεύτερον, καὶ αὐτὸς ἦν ἔτι δεδεμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς λέγων· Сл0во бhвшее ко їеремjи t гDа, повнегдA tпусти2 є3го2 навузардaнъ ґрхімагjръ и3з8 рaмы, є3гдA взS є3го2 свsзанаго п{ты t среды2, t їеrли1ма и3 t їyды преселeніz, вед0мыхъ въ вавmлHнъ.
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος ποιῶν γῆν καὶ πλάσσων αὐτὴν τοῦ ἀνορθῶσαι αὐτήν, Κύριος ὄνομα αὐτῷ· И# взS є3го2 ґрхімагjръ и3 речE є3мY: гDь бGъ тв0й согlалъ є4сть ѕл†z сі‰ на мёсто сіE:
3
3
κέκραξον πρός με, καὶ ἀποκριθήσομαί σοι καὶ ἀπαγγελῶ σοι μεγάλα καὶ ἰσχυρά, ἃ οὐκ ἔγνως αὐτά. и3 приведE, и3 сотвори2 гDь, ћкоже речE, занE согрэши1сте є3мY и3 не послyшасте глaса є3гw2, и3 бhсть вaмъ глаг0лъ сeй.
4
4
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ περὶ οἴκων τῆς πόλεως ταύτης καὶ περὶ οἴκων βασιλέως ᾿Ιούδα τῶν καθῃρημένων εἰς χάρακας καὶ προμαχῶνας И# сE, нн7э разрэши1хъ тS t ќзъ, ±же на рукY твоє1ю: ѓще ти2 є4сть добро2 и3ти2 со мн0ю въ вавmлHнъ, поиди2, и3 положY џчи мои2 на тS: ѓще же ни2, њстaни здЁ: сE, всS землS пред8 лицeмъ твои1мъ є4сть: что2 и3зв0лиши, и3 ѓможе восх0щеши и3ти2, тaмw и3ди2:
5
5
τοῦ μάχεσθαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ πληρῶσαι αὐτὴν τῶν νεκρῶν τῶν ἀνθρώπων, οὓς ἐπάταξα ἐν ὀργῇ μου καὶ ἐν θυμῷ μου, καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ’ αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν πονηριῶν αὐτῶν· и3 возврати1сz ко годолjи, сhну ґхікaмову, сhну сафaню, є3г0же постaви цaрь вавmлHнскій въ земли2 їyдинэ, и3 живи2 съ ни1мъ средЁ людjй, во всёхъ благи1хъ пред8 nчи1ма твои1ма, є4же ходи1ти, и3 ходи2. И# дадE є3мY ґрхімагjръ пи1щу и3 дaры и3 tпусти2 є3го2.
6
6
ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάγω αὐτῇ συνούλωσιν καὶ ἴαμα καὶ φανερώσω αὐτοῖς εἰσακούειν καὶ ἰατρεύσω αὐτὴν καὶ ποιήσω αὐτοῖς εἰρήνην καὶ πίστιν. И# пріи1де їеремjа ко годолjи сhну ґхікaмову въ массифafъ и3 сёде средЁ людjй свои1хъ њстaвшихсz на земли2.
7
7
καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν ᾿Ιούδα καὶ τὴν ἀποικίαν ᾿Ισραὴλ καὶ οἰκοδομήσω αὐτοὺς καθὼς τὸ πρότερον. И# є3гдA ўслhшаша вси2 воевHды си1лы ћже на селЁ, тjи и3 си6лы и4хъ, ћкw постaвилъ є4сть цaрь вавmлHнскій годолjю сhна ґхікaмова (властели1на) над8 землeю, и3 ћкw предадE є3мY мyжы и3 жєны2 и3 дёти, и3 t ўб0гихъ земли2, и5же не преведeни бhша въ вавmлHнъ:
8
8
καὶ καθαριῶ αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσάν μοι, καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ὧν ἥμαρτόν μοι καὶ ἀπέστησαν ἀπ’ ἐμοῦ. пріид0ша ко годолjи въ массифafъ їсмaилъ сhнъ наfанjинъ и3 їwанaнъ, и3 їwнаfaнъ сhнъ карjевъ и3 сарeа сhнъ fанаемefовъ, и3 сhнове њфи2, и5же бёша и3з8 нетwфafы, и3 їезонjа сhнъ махafы, тjи и3 мyжіе и4хъ.
9
9
καὶ ἔσται εἰς εὐφροσύνην καὶ αἴνεσιν καὶ εἰς μεγαλειότητα παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς, οἵτινες ἀκούσονται πάντα τὰ ἀγαθά, ἃ ἐγὼ ποιήσω, καὶ φοβηθήσονται καὶ πικρανθήσονται περὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ περὶ πάσης τῆς εἰρήνης, ἧς ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς. — И# клsтсz и5мъ годолjа и3 мужє1мъ и4хъ, глаг0лz: не ўб0йтесz t лицA џтрwкъ халдeйскихъ: всели1тесz на земли2 и3 служи1те царю2 вавmлHнску, и3 лyчше вaмъ бyдетъ:
10
10
Οὕτως εἶπε Κύριος· ἔτι ἀκουσθήσεται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ ὑμεῖς λέγετε· ἔρημός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν, ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ, ταῖς ἠρημωμέναις παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτήνη, и3 сE, ѓзъ сэжY въ массифafэ, стaти проти1ву лицY халдeйску, и5же ѓще пріи1дутъ на вaсъ: вh же собери1те віно2 и3 nв0щь, и3 собери1те мaсло, и3 влjйте въ сосyды сво‰, и3 всели1тесz во грaды, ±же ўдержaсте.
11
11
φωνὴ εὐφροσύνης καὶ φωνὴ χαρμοσύνης, φωνὴ νυμφίου καὶ φωνὴ νύμφης, φωνὴ λεγόντων· ἐξομολογεῖσθε Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι χρηστὸς Κύριος, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ· καὶ εἰσοίσουσι δῶρα εἰς οἶκον Κυρίου, ὅτι ἀποστρέψω πᾶσαν τὴν ἀποικίαν τῆς γῆς ἐκείνης κατὰ τὸ πρότερον, εἶπε Κύριος· И# вси2 їудeє, и5же въ земли2 мwaвли и3 въ сынёхъ ґммHнихъ, и3 и5же во їдумeи и3 и5же во всeй земли2, ўслhшаша, ћкw дaлъ є4сть цaрь вавmлHнскій њстaнокъ во їyдэ и3 ћкw постaвилъ є4сть над8 ни1ми годолjю сhна ґхікaмова, сhна сафaнова.
12
12
οὕτως εἶπε Κύριος τῶν δυνάμεων· ἔτι ἔσται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ τῷ ἐρήμῳ παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καταλύματα ποιμένων κοιταζόντων πρόβατα· И# пріид0ша вси2 їудeє t всёхъ мёстъ, въ нsже бsху ўбёгли, и3 пріид0ша ко годолjи въ зeмлю їyдину въ массифafъ, и3 собрaша віно2 и3 nв0щь и3 мaсло мн0го ѕэлw2.
13
13
ἐν πόλεσι τῆς ὀρεινῆς καὶ ἐν πόλεσι τῆς Σεφηλὰ καὶ ἐν πόλεσι τῆς Ναγὲβ καὶ ἐν γῇ Βενιαμὶν καὶ ἐν ταῖς κύκλῳ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα ἔτι παρελεύσεται πρόβατα ἐπὶ χεῖρα ἀριθμοῦντος, εἶπε Κύριος. Їwанaнъ же сhнъ карjевъ и3 вси2 воевHды си1лы, и5же на сeлэхъ, пріид0ша ко годолjи въ массифafъ
Κεφάλαιο 41
Главa м7а
1
1
(Μασ. ΛΔ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου (καὶ Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶν τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἀρχῆς αὐτοῦ ἐπολέμουν ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα) λέγων· И# бhсть въ седмhй мцcъ, пріи1де їсмaилъ сhнъ наfанjинъ сhна є3лісaмова, t р0да царeва, и3 вельмHжи царє1вы дeсzть мужeй съ ни1мъ ко годолjи въ массифafъ, и3 kд0ша тY вкyпэ хлёбъ.
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος· βάδισον πρὸς Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί· И# востA їсмaилъ и3 дeсzть мужeй и5же съ ни1мъ, и3 порази1ша годолjю мечeмъ, и3 ўби1ша, є3г0же постaви цaрь вавmлHнскій над8 землeю,
3
3
καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ καὶ συλλήψει συλληφθήσῃ καὶ εἰς χεῖρας αὐτοῦ δοθήσῃ, καὶ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ μετὰ τοῦ στόματός σου λαλήσει, καὶ εἰς Βαβυλῶνα εἰσελεύσῃ. и3 всёхъ їудeєвъ, и5же бёша съ ни1мъ въ массифafэ, и3 всёхъ халдeєвъ, и5же њбрэт0шасz тaмw, и3 мужeй воeнныхъ и3зби2 їсмaилъ.
4
4
ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ ᾿Ιούδα· οὕτως λέγει Κύριος· И# бhсть во вторhй дeнь по ўбіeніи годолjевэ, и3 человёкъ не ўвёдэ.
5
5
ἐν εἰρήνῃ ἀποθανῇ, καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου, κλαύσονται καὶ σέ, οὐαὶ Κύριε, καὶ ἕως ᾅδου κόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶπε Κύριος. И# пріид0ша мyжіе t сmхeма и3 t сали1ма и3 t самарjи џсмьдесzтъ мужeй, њбри1тыми брадaми и3 растeрзаными ри1зами, плaчущесz, и3 дaры и3 fmміaмъ въ рукY и4хъ, є4же внести2 въ д0мъ гDень.
6
6
καὶ ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ῾Ιερουσαλήμ. И# и3зhде проти1ву и5мъ їсмaилъ сhнъ наfанjевъ t массифы2: тjи же и3дsху и3 плaкахусz: и3 є3гдA срётесz съ ни1ми, речE къ ни6мъ: вни1дите ко годолjи.
7
7
καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος ἐπολέμει ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἐπὶ Λαχὶς καὶ ἐπὶ ᾿Αζηκά, ὅτι αὗται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα πόλεις ὀχυραί. И# бhсть, вшeдшымъ и5мъ средЁ грaда, и3зсэчE | їсмaилъ ў клaдzзz, т0й и3 мyжіе, и5же бёша съ ни1мъ.
8
8
῾Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ᾿Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκίαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν τοῦ καλέσαι ἄφεσιν, И# њбрэт0шасz дeсzть мужeй тY и3 рёша їсмaилу: не ўбjй нaсъ, ћкw сyть нaмъ и3мBніz на ни1вахъ, пшени1ца и3 kчмeнь, и3 мeдъ и3 мaсло. И# минY и5хъ и3 не ўби2 и5хъ посредЁ брaтій и4хъ.
9
9
τοῦ ἐξαποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, τὸν ῾Εβραῖον καὶ τὴν ῾Εβραίαν ἐλευθέρους, πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ ᾿Ιούδα· И# клaдzзь, въ џньже ввeрже їсмaилъ вс‰, ±же и3зби2, сeй клaдzзь вели1къ є4сть, є3г0же сотвори2 цaрь ѓса, t лицA ваaсы царS ї}лева, сeй нап0лни їсмaилъ ўбіeнными.
10
10
καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ ἀποστεῖλαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ καὶ ἐῶσαν И# њбрати2 їсмaилъ вс‰ лю1ди њстaвшыz въ массифafэ и3 дщє1ри царє1вы, ±же вручи1лъ ґрхімагjръ годолjи сhну ґхікaмову, и3 взS и5хъ їсмaилъ сhнъ наfaнь: и3 tи1де на џну странY сынHвъ ґммHнихъ.
11
11
αὐτοὺς εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας. И# слhша їwанaнъ сhнъ карjевъ и3 вси2 воевHды си1лы, и5же съ ни1мъ, вс‰ ѕл†z, ±же сотвори2 їсмaилъ сhнъ наfанjевъ,
12
12
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· и3 привед0ша вс‰ вHz сво‰ и3 и3дsху воевaти нaнь, и3 њбрэт0ша є3го2 при водЁ мн0зэ во гаваHнэ.
13
13
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων· И# бhсть, є3гдA ўви1дэша вси2 лю1діе, и5же со їсмaиломъ, їwанaна сhна карjева и3 вс‰ воевHды си1лы, и5же бhша съ ни1мъ, возрaдовашасz:
14
14
ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν ῾Εβραῖον, ὃς παραθήσεταί σοι· καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον. καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν. и3 возврати1шасz вси2 лю1діе, и5хже плэни2 їсмaилъ t массифы2, и3 возврати1вшесz tид0ша ко їwанaну сhну карjеву.
15
15
καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ. Їсмaилъ же ўцэлЁ со nсмію2 м{жи t лицA їwанaнz и3 и4де ко сынHмъ ґммw6нимъ.
16
16
καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας. И# взS їwанaнъ и3 вси2 воевHды си1лы, и5же съ ни1мъ, вс‰ њстaвшыzсz лю1ди, и5хже возврати2 t їсмaила сhна наfaнz и3з8 массифafа, повнегдA ўби2 годолjю, сhна ґхікaмлz, мyжы си6льны на рaти, и3 жєны2, и3 њстaнки, и3 кaженики, и5хже њбрати2 t гаваHна,
17
17
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς οὐκ ἠκούσατέ μου τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἰδοὺ ἐγὼ καλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς. и3 и3д0ша, и3 сэд0ша на земли2 вирwfоaмли, ћже ко виfлеeму, є4же и3ти2 и3 вни1ти во є3гЂпетъ t лицA халдeйска: понeже ўбоsшасz t лицA и4хъ:
18
18
καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου, τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου, τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτῷ, ћкw ўби2 їсмaилъ годолjю, є3г0же постaви цaрь вавmлHнскій на земли2 їyдинэ.
19
τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὸν λαόν,
20
καὶ δώσω αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρῶσις τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
21
καὶ τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλῶνος τοῖς ἀποτρέχουσιν ἀπ’ αὐτῶν.
22
ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ταύτην, καὶ πολεμήσουσιν ἐπ’ αὐτὴν καὶ λήψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ τῶν κατοικούντων.
Κεφάλαιο 42
Главa м7в
1
1
(Μασ. ΛΕ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου ἐν ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα λέγων· И# пріид0ша вси2 воевHды си1лы, и3 їwанaнъ сhнъ карjевъ и3 ґзарjа сhнъ маасeевъ, и3 вси2 лю1діе t мaла и3 до вели1ка
2
2
βάδισον εἰς οἶκον ᾿Αρχαβεὶν καὶ ἄξεις αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου, εἰς μίαν τῶν αὐλῶν, καὶ ποτιεῖς αὐτοὺς οἶνον. ко їеремjи прbр0ку и3 рек0ша є3мY: да падeтъ моли1тва нaша пред8 лицeмъ твои1мъ, и3 помоли1сz t нaсъ ко гDеви бGу твоемY њ њстaвшихсz си1хъ: ћкw њстaсz мaлw нaсъ t мн0гихъ, ћкоже џчи твои2 ви1дzтъ:
3
3
καὶ ἐξήγαγον τὸν ᾿Ιεζονίαν υἱὸν ῾Ιερεμίου υἱοῦ Χαβασὶν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν οἰκίαν ᾿Αρχαβεὶν и3 да возвэсти1тъ нaмъ гDь бGъ тв0й пyть, по немyже п0йдемъ, и3 сл0во, є4же сотвори1мъ.
4
4
καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου εἰς τὸ παστοφόριον υἱῶν ᾿Ανανίου, υἱοῦ Γοδολίου ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐγγὺς τοῦ οἴκου τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπάνω τοῦ οἴκου Μαασαίου υἱοῦ Σελώμ, τοῦ φυλάσσοντος τὴν αὐλήν, И# речE и5мъ їеремjа прbр0къ: слhшахъ: сE, ѓзъ помолю1сz њ вaсъ гDеви бGу нaшему по словесє1мъ вaшымъ: и3 бyдетъ, сл0во, є4же tвэщaетъ гDь, повёмъ вaмъ и3 не потаю2 t вaсъ словесE.
5
5
καὶ ἔδωκα κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κεράμιον οἴνου καὶ ποτήρια καὶ εἶπα· πίετε οἶνον. Тjи же рек0ша їеремjи: бyди гDь въ нaсъ п0слухъ правди1въ и3 вёренъ, ћкw по всемY сл0ву, є4же ѓще п0слетъ гDь къ нaмъ, тaкw сотвори1мъ:
6
6
καὶ εἶπαν· οὐ μὴ πίωμεν οἶνον, ὅτι ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Ρηχὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἐνετείλατο ἡμῖν λέγων· οὐ μὴ πίετε οἶνον, ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἕως αἰῶνος. ѓще добро2 и3 ѓще ѕло2, глaса гDа нaшегw, къ немyже мы2 посылaемъ тS, послyшаемъ, да лyчше нaмъ бyдетъ, ћкw послyшаемъ глaса гDа бGа нaшегw.
7
7
καὶ οἰκίας οὐ μὴ οἰκοδομήσητε καὶ σπέρμα οὐ μὴ σπείρητε, καὶ ἀμπελὼν οὐκ ἔσται ὑμῖν, ὅτι ἐν σκηναῖς οἰκήσετε πάσας τὰς ἡμέρας ὑμῶν, ὅπως ἂν ζήσητε ἡμέρας πολλὰς ἐπὶ τῆς γῆς, ἐφ’ ἧς διατρίβετε ὑμεῖς ἐπ’ αὐτῆς. И# є3гдA скончaшасz дeсzть днjй, бhсть сл0во гDне ко їеремjи.
8
8
καὶ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς ᾿Ιωναδὰβ τοῦ πατρὸς ἡμῶν πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἶνον πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν, ἡμεῖς καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ οἱ υἱοὶ ἡμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν, И# призвA їwанaна сhна карjева и3 воевHды си1лы, и5же съ ни1мъ бhша, и3 вс‰ лю1ди t мaла и3 до вели1ка,
9
9
καὶ πρὸς τὸ μὴ οἰκοδομεῖν οἰκίας τοῦ κατοικεῖν ἐκεῖ, καὶ ἀμπελὼν καὶ ἀγρὸς καὶ σπέρμα οὐκ ἐγένετο ἡμῖν, и3 речE и5мъ: тaкw речE гDь бGъ ї}левъ, къ немyже посылaсте мS, да прострY моли6твы вaшz пред8 ни1мъ:
10
10
καὶ ᾠκήσαμεν ἐν σκηναῖς καὶ ἠκούσαμεν καὶ ἐποιήσαμεν κατὰ πάντα, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν ᾿Ιωναδὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν. ѓще сэдsще сsдете на земли2 сeй, то2 сози1жду вaсъ, ґ не разорю2, и3 насаждY вaсъ, ґ не и3ст0ргну, ћкw престaхъ t ѕHлъ, ±же сотвори1хъ вaмъ.
11
11
καὶ ἐγενήθη ὅτε ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ εἴπαμεν· εἰσέλθατε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν ᾿Ασσυρίων, καὶ ᾠκοῦμεν ἐκεῖ. Не ўб0йтесz t лицA царS вавmлHнска, є3г0же вы2 боитeсz: t лицA є3гw2 не ўб0йтесz, речE гDь: ћкw ѓзъ съ вaми є4смь, є4же и3збавлsти вaсъ и3 сп7сaти вaсъ t руки2 є3гw2:
12
12
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· и3 дaмъ вaмъ млcть и3 поми1лую вaсъ и3 возвращY вaсъ на зeмлю вaшу.
13
13
οὕτως λέγει Κύριος· πορεύου καὶ εἰπὸν ἀνθρώπῳ ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ μὴ λάβητε παιδείαν τοῦ ἀκούειν τοὺς λόγους μου; Ѓще же речeте вы2: не сsдемъ на земли2 сeй, є4же не слhшати глaса гDа бGа нaшегw,
14
14
ἔστησαν ρῆμα υἱοὶ ᾿Ιωναδάβ, υἱοῦ Ρηχάβ, ὃ ἐνετείλατο τοῖς τέκνοις αὐτοῦ πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἴνον, καὶ οὐκ ἐπίοσαν· καὶ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ὄρθρου, καὶ οὐκ ἠκούσατε. глаг0люще: никaкw, но въ зeмлю є3гЂпетску вни1демъ, и3 не ќзримъ рaти, и3 глaса трyбнагw не ўслhшимъ, и3 њ хлёбэхъ не взaлчемъ, и3 тaмw всели1мсz:
15
15
καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας λέγων· ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ βελτίω ποιήσατε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ οὐ πορεύσεσθε ὀπίσω θεῶν ἑτέρων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν· καὶ οὐκ ἐκλίνατε τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ οὐκ εἰσηκούσατε. тогw2 рaди слhшите сл0во гDне, њстaвшіи ї{дины, тaкw речE гDь вседержи1тель, бGъ ї}левъ: ѓще вы2 дади1те лицE вaше во є3гЂпетъ и3 вни1дете тaмw жи1ти,
16
16
καὶ ἔστησαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὁ δὲ λαὸς οὗτος οὐκ ἤκουσέ μου. и3 бyдетъ, мeчь, є3гHже вы2 боитeсz t лицA є3гw2, њбрsщетъ вы2 во є3гЂптэ, и3 глaдъ, t негHже вы2 њпасeніе и4мате t лицA є3гw2, пости1гнетъ вы2 в8слёдъ вaсъ во є3гЂптэ, и3 тaмw и4змрете вы2.
17
17
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πάντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτούς. И# бyдутъ вси2 мyжіе и3 вси2 и3ноплемє1нницы положи1вшіи лицE своE на зeмлю є3гЂпетску жи1ти тaмw, њскудёютъ глaдомъ и3 мечeмъ, и3 бyдетъ t ни1хъ ни є3ди1нъ спасaемь t ѕHлъ, ±же ѓзъ наведY на нS.
18
18
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἐπειδὴ ἤκουσαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν ποιεῖν καθότι ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν, Ћкw тaкw речE гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: ћкоже вскaпа ћрость моS на живyщыz во їеrли1мэ, тaкw вскaплетъ ћрость моS на вaсъ, вшeдшымъ вaмъ во є3гЂпетъ: и3 бyдете въ непроходи6маz и3 подрyчни, и3 въ клsтву и3 во ўкори1зну, и3 не ќзрите ктомY мёста сегw2.
19
19
οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἀνὴρ τῶν υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ρηχὰβ παρεστηκὼς κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς. Сі‰ гlа гDь на вaсъ њстaвшихсz t їyды: не входи1те во є3гЂпетъ. И# нн7э вёдzще ўвёдаете, ћкw засвидётелствовахъ вaмъ днeсь:
Κεφάλαιο 43
Главa м7г
1
1
(Μασ. ΛΣΤ´) ΕΝ τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И# бhсть, є3гдA престA їеремjа глаг0лz къ лю1демъ вс‰ словесA гDнz, ±же послA гDь къ ни6мъ,
2
2
λάβε σεαυτῷ χαρτίον βιβλίου καὶ γράψον ἐπ’ αὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἀφ’ ἧς ἡμέρας λαλήσαντός μου πρὸς σέ, ἀφ’ ἡμερῶν ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· и3 речE ґзарjа сhнъ маасeевъ и3 їwанaнъ сhнъ карjевъ и3 вси2 мyжіе през0рливіи ко їеремjи, глаг0люще: лжeши, не послa тz къ нaмъ гDь бGъ нaшъ глаг0лати: не входи1те во є3гЂпетъ жи1ти тaмw:
3
3
ἴσως ἀκούσεται ὁ οἶκος ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἃ ἐγὼ λογίζομαι ποιῆσαι αὐτοῖς, ἵνα ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν. но варyхъ сhнъ нирjинъ под8ущaетъ тS на нaсъ, да нaсъ вдaси въ рyцэ халдє1йстэ ўмори1ти нaсъ и3 превести2 нaсъ въ вавmлHнъ.
4
4
καὶ ἐκάλεσεν ῾Ιερεμίας τὸν Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, καὶ ἔγραψεν ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἐχρημάτισε πρὸς αὐτόν, εἰς χαρτίον βιβλίου. И# не послyша їwанaнъ и3 вси2 воевHды си1лы и3 вси2 лю1діе (не послyшаша) глaса гDнz, є4же жи1ти на земли2 їyдинэ.
5
5
καὶ ἐνετείλατο ῾Ιερεμίας τῷ Βαροὺχ λέγων· ἐγὼ φυλάσσομαι, οὐ μὴ δύνωμαι εἰσελθεῖν εἰς οἶκον Κυρίου. И# взS їwанaнъ и3 вси2 воевHды си1лы вс‰ њстaвшыz ї{дины, возвращє1ныz t всёхъ kзhкwвъ, ѓможе разсёzни бhша, є4же жи1ти на земли2 їyдинэ,
6
6
καὶ ἀναγνώσῃ ἐν τῷ χαρτίῳ τούτῳ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ νηστείας, καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς ᾿Ιούδα τῶν ἐρχομένων ἐκ πόλεων αὐτῶν ἀναγνώσῃ αὐτοῖς· мyжы си6льныz и3 жєны2, и3 младeнцы и3 дщє1ри царє1вы, и3 дyшы, ±же њстaви навузардaнъ воев0да си1лы со годолjемъ сhномъ ґхікaмовымъ сhна сафaнова, и3 їеремjю прbр0ка, и3 варyха сhна нирjина,
7
7
ἴσως πεσεῖται ἔλεος αὐτῶν κατὰ πρόσωπον Κυρίου, καὶ ἀποστρέψουσιν ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, ὅτι μέγας ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ Κυρίου, ἣν ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον. и3 внид0ша во є3гЂпетъ, ћкw не послyшаша глaса гDнz, и3 внид0ша во тафнaсъ.
8
8
καὶ ἐποίησε Βαροὺχ κατὰ πάντα, ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ ῾Ιερεμίας, τοῦ ἀναγνῶναι ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους Κυρίου ἐν οἴκῳ Κυρίου. И# бhсть сл0во гDне ко їеремjи во тафнaсэ гlz:
9
9
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀγδόῳ τῷ βασιλεῖ ᾿Ιωακεὶμ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἐνάτῳ, ἐξεκκλησίασαν νηστείαν κατὰ πρόσωπον Κυρίου πᾶς ὁ λαὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα. возми2 себЁ кaмєни вели6ки и3 скрhй | пред8 враты2 д0му фараHнz во тафнaсэ пред8 nчи1ма мужeй їyдиныхъ, и3 речeши къ ни6мъ:
10
10
καὶ ἀνεγίνωσκε Βαροὺχ ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους ῾Ιερεμίου ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν οἴκῳ Γαμαρίου, υἱοῦ Σαφὰν τοῦ γραμματέως, ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐπάνω ἐν προθύροις πύλης τοῦ οἴκου Κυρίου τῆς καινῆς καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ. тaкw гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ послю2 и3 приведY навуходон0сора царS вавmлHнска рабA моего2, и3 постaвитъ прест0лъ св0й на кaменіихъ си1хъ, и5хже скрhлъ є3си2, и3 воздви1гнетъ nрyжіе своE на нS,
11
11
καὶ ἤκουσε Μιχαίας υἱὸς Γαμαρίου υἱοῦ Σαφὰν ἅπαντας τοὺς λόγους Κυρίου ἐκ τοῦ βιβλίου· и3 вни1детъ и3 порази1тъ зeмлю є3гЂпетску: и5хже на смeрть, на смeрть, и3 и5хже на преселeніе, на преселeніе, ґ и5хже под8 мeчь, под8 мeчь:
12
12
καὶ κατέβη εἰς οἰκίαν τοῦ βασιλέως, εἰς τὸν οἶκον τοῦ γραμματέως, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκάθηντο, ᾿Ελισαμὰ ὁ γραμματεὺς καὶ Δαλαίας υἱὸς Σελεμίου καὶ ᾿Ελνάθαν υἱὸς ᾿Ακχοβὼρ καὶ Γαμαρίας υἱὸς Σαφὰν καὶ Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ανανίου καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες, и3 пожжeтъ nгнeмъ д0мы богHвъ и4хъ, и3 пожжeтъ |, и3 пресели1тъ |, и3 покрhетъ зeмлю є3гЂпетскую, ћкоже покрывaетсz пастyхъ ри1зою своeю: и3 и3зhдетъ tтyду съ ми1ромъ
13
13
καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς Μιχαίας πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἤκουσεν ἀναγινώσκοντος Βαροὺχ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ. и3 сокруши1тъ столпы2 и3ліуп0лz [с0лнечнагw грaда], и4же во є3гЂптэ, и3 д0мы богHвъ є3гЂпетскихъ пожжeтъ nгнeмъ.
14
καὶ ἀπέστειλαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου τὸν ᾿Ιουδὶν υἱὸν Ναθανίου, υἱοῦ Σελεμίου, υἱοῦ Χουσί, λέγοντες· τὸ χαρτίον, ἐν ᾧ σὺ ἀναγινώσκεις ἐν αὐτῷ ἐν ὠσὶ τοῦ λαοῦ, λάβε αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ἧκε· καὶ ἔλαβε Βαροὺχ τὸ χαρτίον καὶ κατέβη πρὸς αὐτούς.
15
καὶ εἶπαν αὐτῷ· πάλιν ἀνάγνωθι εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν· καὶ ἀνέγνω Βαρούχ.
16
καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους, συνεβουλεύσαντο ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ εἶπον· ἀναγγέλλοντες ἀναγγείλωμεν τῷ βασιλεῖ ἅπαντας τοὺς λόγους τούτους.
17
καὶ τὸν Βαροὺχ ἠρώτησαν λέγοντες· πόθεν ἔγραψας πάντας τοὺς λόγους τούτους;
18
καὶ εἶπε Βαρούχ· ἀπὸ στόματος αὐτοῦ ἀνήγγειλέ μοι ῾Ιερεμίας πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἔγραφον ἐν βιβλίῳ.
19
καὶ εἶπον τῷ Βαρούχ· βάδισον καὶ κατακρύβηθι σὺ καὶ ῾Ιερεμίας· ἄνθρωπος μὴ γνώτω ποῦ ὑμεῖς.
20
καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλήν, καὶ τὸ χαρτίον ἔδωκαν φυλάσσειν ἐν οἴκῳ ᾿Ελισαμά, καὶ ἀνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ πάντας τοὺς λόγους τούτους.
21
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Ιουδὶν λαβεῖν τὸ χαρτίον, καὶ ἔλαβεν αὐτὸ ἐξ οἴκου ᾿Ελισαμά· καὶ ἀνέγνω ᾿Ιουδὶν εἰς τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὰ ὦτα πάντων τῶν ἀρχόντων τῶν ἑστηκότων περὶ τὸν βασιλέα.
22
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν οἴκῳ χειμερινῷ καὶ ἐσχάρα πυρὸς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ.
23
καὶ ἐγενήθη ἀναγινώσκοντος ᾿Ιουδὶν τρεῖς σελίδας καὶ τέσσαρας, ἀπέτεμεν αὐτὰς τῷ ξυρῷ τοῦ γραμματέως καὶ ἔρριπτεν εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας, ἕως ἐξέλιπε πᾶς ὁ χάρτης εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας.
24
καὶ οὐκ ἐζήτησαν καὶ οὐ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ οἱ ἀκούοντες πάντας τοὺς λόγους τούτους.
25
καὶ ᾿Ελνάθαν καὶ Γοθολίας καὶ Γαμαρίας ὑπέθεντο τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸ μὴ κατακαῦσαι τὸ χαρτίον.
26
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ῾Ιερεμεὴλ υἱῷ τοῦ βασιλέως καὶ τῷ Σαραίᾳ υἱῷ ᾿Εσριὴλ συλλαβεῖν τὸν Βαροὺχ καὶ τὸν ῾Ιερεμίαν· καὶ κατεκρύβησαν.
27
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν μετὰ τὸ κατακαῦσαι τὸν βασιλέα τὸ χαρτίον, πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἔγραψε Βαροὺχ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου λέγων·
28
πάλιν λάβε σὺ χαρτίον ἕτερον καὶ γράψον πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὄντας ἐπὶ τοῦ χαρτίου, οὓς κατέκαυσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωακείμ.
29
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· σὺ κατέκαυσας τὸ χαρτίον τοῦτο λέγων· διατί ἔγραψας ἐπ’ αὐτῷ λέγων· εἰσπορευόμενος εἰσπορεύσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἐξολοθρεύσει τὴν γῆν ταύτην, καὶ ἐκλείψει ἐπ’ αὐτῆς ἄνθρωπος καὶ κτήνη;
30
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐκ ἔσται αὐτῷ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, καὶ τὸ θνησιμαῖον αὐτοῦ ἔσται ἐρριμμένον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ ἐν τῷ παγετῷ τῆς νυκτός·
31
καὶ ἐπισκέψομαι ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐπάξω ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ οὐκ ἤκουσαν.
32
καὶ ἔλαβε Βαροὺχ χαρτίον ἕτερον καὶ ἔγραψεν ἐπ’ αὐτῷ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἅπαντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, οὓς κατέκαυσεν ᾿Ιωακείμ· καὶ ἔτι προσετέθησαν αὐτῷ λόγοι πλείονες ὡς οὗτοι.
Κεφάλαιο 44
Главa м7д
1
1
(Μασ. ΛΖ´) ΚΑΙ ἐβασίλευσε Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ιωσία ἀντὶ ᾿Ιωακείμ, ὃν ἐβασίλευσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεύειν τοῦ ᾿Ιούδα· Сл0во бhвшее ко їеремjи (t гDа) и3 ко всBмъ їудeємъ сyщымъ въ земли2 є3гЂпетстэй и3 сэдsщымъ во магдaлэ и3 во тафнaсэ, и3 во мемфjсэ и3 въ земли2 паfyрстэ, гlz:
2
2
καὶ οὐκ ἤκουσαν αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ῾Ιερεμίου. тaкw гlетъ гDь бGъ ї}левъ: вы2 ви1дэсте вс‰ ѕл†z, ±же навед0хъ на їеrли1мъ и3 на грaды ї{дины: и3 сE, пyсти сyть нн7э t живyщихъ,
3
3
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν ᾿Ιωάχαλ υἱὸν Σελεμίου καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν Μαασαίου τὸν ἱερέα πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· πρόσευξαι δὴ περὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον. t лицA ѕл0бы и4хъ, ю4же сотвори1ша разгнёвати мS, ходsще кади1ти богHмъ чужди6мъ, и4хже не вёдэсте вы2 сaми и3 nтцы2 вaши.
4
4
καὶ ῾Ιερεμίας ἦλθε καὶ διῆλθε διὰ μέσου τῆς πόλεως, καὶ οὐκ ἔδωκαν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τῆς φυλακῆς. И# послaхъ къ вaмъ џтроки мо‰ прbр0ки заyтра, и3 посылaхъ |, гlz: не твори1те дёла њсквернeніz сегw2, є3г0же возненави1дэхъ.
5
5
καὶ δύναμις Φαραὼ ἐξῆλθεν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἤκουσαν οἱ Χαλδαῖοι τὴν ἀκοὴν αὐτῶν καὶ ἀνέβησαν ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ. И# не послyшаша менE, ни приклони1ша ќха своегw2 њбрати1тисz t ѕл0бъ свои1хъ, є4же не кади1ти богHмъ и3нBмъ.
6
6
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν λέγων· И# вскaпа ћрость моS и3 гнёвъ м0й и3 разгорёсz во вратёхъ їyдиныхъ и3 внЁ їеrли1ма: и3 бhша во њпустёніе и3 въ непроходи1мую до сегw2 днE.
7
7
οὕτως εἶπε Κύριος· οὕτως ἐρεῖς πρὸς βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν ἀποστείλαντα πρὸς σὲ τοῦ ἐκζητῆσαί με· ἰδοὺ δύναμις Φαραὼ ἡ ἐξελθοῦσα ὑμῖν εἰς βοήθειαν ἀποστρέψουσιν εἰς γῆν Αἰγύπτου, И# нн7э си1це речE гDь вседержи1тель, бGъ ї}левъ: вскyю вы2 творитE ѕлHбы вели6ки на дyшы сво‰, є4же и3зсэщи2 вaмъ мyжы и3 жєны2, младeнца и3 ссyщаго t среды2 їyды, да не њстaнетсz ни є3ди1нъ t вaсъ,
8
8
καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ οἱ Χαλδαῖοι, καὶ πολεμήσουσιν ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ συλλήψονται αὐτὴν καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί. разгнёвати мS въ дёлэхъ рyкъ вaшихъ, кади1ти богHмъ и3нBмъ въ земли2 є3гЂпетстэй, въ ню1же пріид0сте жи1ти тaмw, да и3зсёчени бyдете и3 въ проклsтіе да бyдете и3 на ўкори1зну во всёхъ kзhцэхъ земли2;
9
9
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· μὴ ὑπολάβητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν λέγοντες· ἀποτρέχοντες ἀπελεύσονται ἀφ’ ἡμῶν οἱ Χαλδαῖοι, ὅτι οὐ μὴ ἀπέλθωσι· є3дA забhсте ѕлHбы nтє1цъ вaшихъ и3 ѕлHбы царeй їyдиныхъ, и3 ѕлHбы кнzзeй вaшихъ и3 ѕлHбы вaшz, и3 ѕлHбы жeнъ вaшихъ, ±же сотвори1ша въ земли2 їyдинэ и3 внЁ їеrли1ма;
10
10
καὶ ἐὰν πατάξητε πᾶσαν δύναμιν τῶν Χαλδαίων τοὺς πολεμοῦντας ὑμᾶς, καὶ καταλειφθῶσί τινες ἐκκεκεντημένοι ἕκαστος ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ, οὗτοι ἀναστήσονται καὶ καύσουσι τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρί. И# не престaша дaже до сегw2 днE и3 не ўбоsшасz, и3 не держaхусz зак0нwвъ мои1хъ и3 повелёній мои1хъ, ±же дaхъ пред8 лицeмъ вaшимъ и3 пред8 nчи1ма nтє1цъ вaшихъ.
11
11
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἀνέβη ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως Φαραώ, Тогw2 рaди тaкw гlетъ гDь си1лъ, бGъ ї}левъ: сE, ѓзъ пристaвлю лицE моE на вы2 во ѕло2, є4же погуби1ти вс‰ лю1ди ї{дины:
12
12
ἐξῆλθεν ῾Ιερεμίας ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ πορευθῆναι εἰς γῆν Βενιαμὶν τοῦ ἀγοράσαι ἐκεῖθεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ. и3 возмY њстaнки ї{дины, и5же постaвиша ли1ца сво‰, є4же вни1ти въ зeмлю є3гЂпетску и3 жи1ти тaмw, и3 и3счeзнутъ вси2 въ земли2 є3гЂпетстэй, и3 падyтъ мечeмъ и3 глaдомъ, и3 и3счeзнутъ t мaла дaже до вели1ка: и3 бyдутъ на ўкори1зну и3 въ пaгубу и3 въ проклsтіе:
13
13
καὶ ἐγένετο αὐτὸς ἐν πύλῃ Βενιαμίν, καὶ ἐκεῖ ἄνθρωπος, παρ’ ᾧ κατέλυε, Σαρουΐα υἱὸς Σελεμίου, υἱοῦ ᾿Ανανίου, καὶ συνέλαβε τὸν ῾Ιερεμίαν λέγων· πρὸς τοὺς Χαλδαίους σὺ φεύγεις; и3 посэщY на сэдsщихъ въ земли2 є3гЂпетстэй, ћкоже посэти1хъ на їеrли1мъ, мечeмъ и3 глaдомъ и3 смeртію,
14
14
καὶ εἶπε· ψεῦδος, οὐκ εἰς τοὺς Χαλδαίους ἐγὼ φεύγω. καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτοῦ καὶ συνέλαβε Σαρουΐα τὸν ῾Ιερεμίαν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄρχοντας. и3 не бyдетъ ўцэлёвша ни є3ди1нагw же t њстaвшихъ їyдиныхъ, њбитaющихъ въ земли2 є3гЂпетстэй, є4же возврати1тисz на зeмлю їyдину, къ нeйже тjи надёютсz душaми свои1ми возврати1тисz тaмw: не возвратsтсz, рaзвэ и3збёгшіи.
15
15
καὶ ἐπικράνθησαν οἱ ἄρχοντες ἐπὶ ῾Ιερεμίαν καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἀπέστειλαν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν τοῦ γραμματέως, ὅτι ταύτην ἐποίησαν εἰς οἰκίαν φυλακῆς. И# tвэщaша їеремjи вси2 мyжіе разумёющіи, ћкw кадsтъ жєны2 и4хъ богHмъ и3ны6мъ, и3 вс‰ жєны2 соб0ръ вели1къ, и3 вси2 лю1діе сэдsщіи въ земли2 є3гЂпетстэй, въ земли2 паfyрстэ, глаг0люще:
16
16
καὶ ἦλθεν ῾Ιερεμίας εἰς οἰκίαν τοῦ λάκκου καὶ εἰς τὴν χερὲθ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ ἡμέρας πολλάς· сл0во, є4же глаг0лалъ є3си2 къ нaмъ во и4мz гDне, не послyшаемъ тебE,
17
17
καὶ ἀπέστειλε Σεδεκίας καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν, καὶ ἠρώτα αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κρυφαίως εἰπεῖν, εἰ ἔστιν ὁ λόγος παρὰ Κυρίου, καὶ εἶπεν· ἔστιν· εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος παραδοθήσῃ. ћкw творsще сотвори1мъ всsкое сл0во, є4же и3зhдетъ и3з8 ќстъ нaшихъ, кади1ти цари1цэ небeснэй и3 возливaти є4й возлі‰ніz, ћкоже сотвори1хомъ мы2 и3 nтцы2 нaши, и3 цaріе нaши и3 кн‰зи нaши во градёхъ їyдиныхъ и3 внЁ їеrли1ма: и3 насhтихомсz хлёбwвъ, и3 блaго нaмъ бhсть, и3 ѕлA не ви1дэхомъ.
18
18
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ βασιλεῖ· τί ἠδίκησά σε καὶ τοὺς παῖδάς σου καὶ τὸν λαὸν τοῦτον, ὅτι σὺ δίδως με εἰς οἰκίαν φυλακῆς; И# є3гдA престaхомъ кади1ти цари1цэ небeснэй и3 возливaти возлі‰ніz, њскудёхомъ хлBбы вси2 мы2, и3 мечeмъ и3 глaдомъ скончaхомсz.
19
19
καὶ ποῦ εἰσιν οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ προφητεύσαντες ὑμῖν λέγοντες· ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην; И# є3гдA кади1хомъ мы2 цари1цэ небeснэй и3 возливaхомъ є4й возлі‰ніz, є3дA без8 мужeй нaшихъ твори1хомъ є4й њпрэсн0ки и3 возливaхомъ є4й возлі‰ніz;
20
20
καὶ νῦν, κύριε βασιλεῦ, πεσέτω τὸ ἔλεός μου κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ τί ἀποστρέφεις με εἰς οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν τοῦ γραμματέως καὶ οὐ μὴ ἀποθάνω ἐκεῖ; И# речE їеремjа всBмъ лю1демъ си6льнымъ и3 всBмъ женaмъ и3 всBмъ лю1демъ tвэщaвшымъ є3мY словесA, глаг0лz:
21
21
καὶ συνέταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐνεβάλοσαν αὐτὸν εἰς οἰκίαν τῆς φυλακῆς καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ἄρτον ἕνα τῆς ἡμέρας ἔξωθεν οὗ πέσσουσιν, ἕως ἐξέλιπον οἱ ἄρτοι ἐκ τῆς πόλεως. καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς. не каждeніе ли, є4же кади1сте во градёхъ їyдиныхъ и3 внэyду їеrли1ма вы2 и3 nтцы2 вaши, и3 цaріе вaши и3 кн‰зи вaши и3 лю1діе земли2, помzнY гDь, и3 взhде на с®це є3гw2;
Κεφάλαιο 45
Главa м7є
1
1
(Μασ. ΛΗ´) ΚΑΙ ἤκουσε Σαφατίας υἱὸς Μάθαν καὶ Γοδολίας υἱὸς Πασχὼρ καὶ ᾿Ιωάχαλ υἱὸς Σελεμίου τοὺς λόγους, οὓς ῾Ιερεμίας ἐλάλει ἐπὶ τὸν λαὸν λέγων· Сл0во, є4же глаг0ла їеремjа прbр0къ къ варyху сhну нирjеву, є3гдA вписA словесA сі‰ въ кни1гу t ќстъ їеремjиныхъ, въ четвeртое лёто їwакjма, сhна їwсjина, царS їyдина, глаг0лz:
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος· ὁ κατοικῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀποθανεῖται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, καὶ ὁ ἐκπορευόμενος πρὸς τοὺς Χαλδαίους ζήσεται, καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς εὕρημα, καὶ ζήσεται. тaкw гlетъ гDь вседержи1тель њ тебЁ, варyше:
3
3
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· παραδιδομένη παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας δυνάμεως βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ συλλήψεται αὐτήν. ћкw рeклъ є3си2: q, лю1тэ мнЁ! q, лю1тэ мнЁ! ћкw приложи2 гDь трyдъ къ болёзни моeй, ўсп0хъ со стенaніемъ, пок0z не њбрэт0хъ.
4
4
καὶ εἶπαν τῷ βασιλεῖ· ἀναιρεθήτω δὴ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὅτι αὐτὸς ἐκλύει τὰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων τῶν πολεμούντων τῶν καταλειπομένων ἐν τῇ πόλει καὶ τὰς χεῖρας παντὸς τοῦ λαοῦ λαλῶν πρὸς αὐτοὺς κατὰ τοὺς λόγους τούτους· ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ χρησμολογεῖ εἰρήνην τῷ λαῷ τούτῳ, ἀλλ’ ἢ πονηρά. Рцы2 є3мY, си1це гlетъ гDь: сE, ±же ѓзъ согради1хъ, ѓзъ разорю2: и3 ±же насади1хъ ѓзъ, и3ст0ргну, и3 всю2 зeмлю мою2.
5
5
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἰδοὺ αὐτὸς ἐν χερσὶν ὑμῶν· ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτούς. И# тh ли взhщеши себЁ вели1кихъ; не и3щи2: ћкw сE, ѓзъ наведY ѕл†z на всsку пл0ть, гlетъ гDь, и3 дaмъ дyшу твою2 въ корhсть во всsцэмъ мёстэ, ѓможе ѓще п0йдеши.
6
καὶ ἔρριψαν αὐτὸν εἰς λάκκον Μελχίου υἱοῦ τοῦ βασιλέως, ὃς ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ ἐχάλασαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον, καὶ ἐν τῷ λάκκῳ οὐκ ἦν ὕδωρ ἀλλ’ ἢ βόρβορος, καὶ ἦν ἐν τῷ βορβόρῳ. —
7
Καὶ ἤκουσεν ᾿Αβδεμέλεχ ὁ Αἰθίοψ, καὶ αὐτὸς ἐν οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως, ὅτι ἔδωκαν ῾Ιερεμίαν εἰς τὸν λάκκον· καὶ ὁ βασιλεὺς ἦν ἐν τῇ πύλῃ Βενιαμίν,
8
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν·
9
ἐπονηρεύσω ἃ ἐποίησας τοῦ ἀποκτεῖναι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἀπὸ προσώπου τοῦ λιμοῦ, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἔτι ἄρτοι ἐν τῇ πόλει.
10
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Αβδεμέλεχ λέγων· λάβε εἰς τὰς χεῖράς σου ἐντεῦθεν τριάκοντα ἀνθρώπους καὶ ἀνάγαγε αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ.
11
καὶ ἔλαβεν ᾿Αβδεμέλεχ τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ βασιλέως τὴν ὑπόγαιον καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν παλαιὰ ράκη καὶ παλαιὰ σχοινία καὶ ἔρριψεν αὐτὰ πρὸς ῾Ιερεμίαν εἰς τὸν λάκκον
12
καὶ εἶπε· ταῦτα θὲς ὑποκάτω τῶν σχοινίων, καὶ ἐποίησεν ῾Ιερεμίας οὕτως.
13
καὶ εἵλκυσαν αὐτὸν τοῖς σχοινίοις καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου· καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς. —
14
Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν εἰς οἰκίαν ᾿Ασελεισὴ τὴν ἐν οἴκῳ Κυρίου· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἐρωτήσω σε λόγον, καὶ μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα.
15
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ βασιλεῖ· ἐὰν ἀναγγείλω σοι, οὐχὶ θανάτῳ με θανατώσεις; καὶ ἐὰν συμβουλεύσω σοι, οὐ μὴ ἀκούσῃς μου.
16
καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς λέγων· ζῇ Κύριος, ὃς ἐποίησεν ἡμῖν τὴν ψυχὴν ταύτην, εἰ ἀποκτενῶ σε καὶ εἰ δώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων τούτων.
17
καὶ εἶπεν αὐτῷ ῾Ιερεμίας· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν ἐξελθὼν ἐξέλθῃς πρὸς ἡγεμόνας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου, καὶ ἡ πόλις αὕτη οὐ μὴ κατακαυθῇ ἐν πυρί, καὶ ζήσῃ σὺ καὶ ἡ οἰκία σου.
18
καὶ ἐὰν μὴ ἐξέλθῃς, δοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων, καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί, καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς.
19
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ ῾Ιερεμίᾳ· ἐγὼ λόγον ἔχω τῶν ᾿Ιουδαίων τῶν πεφευγότων πρὸς τοὺς Χαλδαίους, μὴ δώσειν με εἰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ καταμωκήσονταί μου.
20
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας· οὐ μὴ παραδῶσί σε· ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου, ὃν ἐγὼ λέγω πρός σε, καὶ βέλτιον ἔσται σοι, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου.
21
καὶ εἰ μὴ θέλεις σὺ ἐξελθεῖν, οὗτος ὁ λόγος, ὃν ἔδειξέ μοι Κύριος·
22
καὶ ἰδοὺ πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ καταλειφθεῖσαι ἐν οἰκίᾳ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐξήγοντο πρὸς ἄρχοντας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ αὗται ἔλεγον· ἠπάτησάν σε καὶ δυνήσονταί σοι ἄνδρες εἰρηνικοί σου καὶ καταλύσουσιν ἐν ὀλισθήμασι πόδα σου, ἀπέστρεψαν ἀπὸ σοῦ.
23
καὶ τὰς γυναῖκάς σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐξάξουσι πρὸς τοὺς Χαλδαίους, καὶ σὺ οὐ μὴ σωθῇς, ὅτι ἐν χειρὶ βασιλέως Βαβυλῶνος συλληφθήσῃ, καὶ ἡ πόλις αὕτη κατακαυθήσεται.
24
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἄνθρωπος μὴ γνώτω ἐκ τῶν λόγων τούτων, καὶ σὺ οὐ μὴ ἀποθάνῃς.
25
καὶ ἐὰν οἱ ἄρχοντες ἀκούσωσιν ὅτι ἐλάλησά σοι καὶ ἔλθωσι πρὸς σὲ καὶ εἴπωσί σοι· ἀνάγγειλον ἡμῖν, τί ἐλάλησέ σοι ὁ βασιλεύς, μὴ κρύψῃς ἀφ’ ἡμῶν, καὶ οὐ μὴ ἀνέλωμέν σε, καὶ τί ἐλάλησε πρός σε ὁ βασιλεύς;
26
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· ρίπτω ἐγὼ τὸ ἔλεός μου κατ’ ὀφθαλμοὺς τοῦ βασιλέως πρὸς τὸ μὴ ἀποστρέψαι με εἰς οἰκίαν ᾿Ιωνάθαν ἀποθανεῖν με ἐκεῖ.
27
καὶ ἤλθοσαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς ῾Ιερεμίαν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ βασιλεύς· καὶ ἀπεσιώπησαν, ὅτι οὐκ ἠκούσθη ὁ λόγος Κυρίου.
28
καὶ ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς ἕως χρόνου οὗ συνελήφθη ῾Ιερουσαλήμ.
Κεφάλαιο 46
Главa м7ѕ
1
1
(Μασ. ΛΘ´) ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τοῦ Σεδεκία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ παρεγένετο Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκουν αὐτήν. Сл0во, є4же бhсть ко їеремjи прbр0ку t гDа на kзhки,
2
2
καὶ ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει τοῦ Σεδεκία, ἐν τῷ μηνὶ τῷ τετάρτῳ, ἐνάτῃ τοῦ μηνός, ἐρράγη ἡ πόλις. ко є3гЂпту проти1ву си1лы фараHна нехаw2 царS є3гЂпетскагw, и4же бhсть над8 рэк0ю є3vфрaтомъ во кархамjсэ, є3г0же порази2 навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій, въ лётэ четвeртэмъ їwакjма сhна їwсjина, царS їyдина.
3
3
καὶ εἰσῆλθον πάντες οἱ ἡγούμενοι βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ ἐκάθισαν ἐν πύλῃ τῇ μέσῃ Ναργαλασὰρ καὶ Σαμαγὼθ καὶ Ναβουσαχὰρ καὶ Ναβουσαρεῖς καὶ Ναγαργασνασὲρ Ραβαμὰγ καὶ οἱ κατάλοιποι ἡγεμόνες βασιλέως Βαβυλῶνος· Возми1те nрyжіе и3 щиты2 и3 и3ди1те на брaнь,
14
14
καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἔλαβον τὸν ῾Ιερεμίαν ἐξ αὐλῆς τῆς φυλακῆς καὶ ἔδωκαν αὐτὸν πρὸς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικὰμ υἱοῦ Σαφάν· καὶ ἐξήγαγον αὐτόν, καὶ ἐκάθισεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ. — Возвэсти1те є3гЂпту и3 разгласи1те во магдaлу, и3 возопjйте во мемфjсэ и3 во тафнaсэ повёдите: ст0й и3 ўгот0висz, ћкw пожрeтъ мeчь сі‰, ±же w4крестъ тебє2 сyть.
15
15
Καὶ πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς λέγων· Почто2 ўбэжA t тебє2 ѓпісъ; телeцъ и3збрaнный тв0й не пребhсть, ћкw гDь разруши2 є3го2.
16
16
πορεύου καὶ εἰπὲ πρὸς ᾿Αβδεμέλεχ τὸν Αἰθίοπα· οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω τοὺς λόγους μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά, И# мн0жество твоE и3знем0же и3 падE, и3 кjйждо ко бли1жнему своемY глаг0лаху: востaнимъ и3 возврати1мсz къ лю1демъ нaшымъ и3 въ зeмлю рождeніz нaшегw t лицA мечA є4ллинскагw.
17
17
καὶ σώσω σε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ οὐ μὴ δώσω σε εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων, ὧν σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, Назови1те и4мz фараHна нехаw2 царS є3гЂпетска, смzтeніе преведE врeмz.
18
18
ὅτι σώζων σώσω σε, καὶ ἐν ρομφαίᾳ οὐ μὴ πέσῃς. καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου εἰς εὕρημα, ὅτι ἐπεποίθεις ἐπ’ ἐμοί, φησὶ Κύριος. ЖивY ѓзъ, гlетъ цRь, гDь вседержи1тель и4мz є3гw2: и4бо, ћкоже fавHръ на горaхъ и3 ћкоже кармeль въ м0ри, пріи1детъ.
Κεφάλαιο 47
Главa м7з
1
1
(Μασ. Μ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ὕστερον μετὰ τὸ ἀποστεῖλαι αὐτὸν Ναβουζαρδὰν τὸν ἀρχιμάγειρον τὸν ἐκ Δαμὰν ἐν τῷ λαβεῖν αὐτὸν ἐν χειροπέδαις, ἐν μέσῳ ἀποικίας ᾿Ιούδα τῶν ἠγμένων εἰς Βαβυλῶνα. Сл0во гDне, є4же бhсть ко їеремjи прbр0ку на и3ноплемeнники, прeжде нeжели порази2 фараHнъ гaзу.
2
2
καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ὁ ἀρχιμάγειρος καὶ εἶπεν αὐτῷ· Κύριος ὁ Θεός σου ἐλάλησε τὰ κακὰ ταῦτα ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, Тaкw гlетъ гDь: сE, в0ды восх0дzтъ t сёвера и3 бyдутъ ћкw пот0къ наводнszй, и3 пот0пzтъ зeмлю и3 и3сполнeніе є3S, грaдъ и3 живyщыz въ нeмъ: и3 возопію1тъ лю1діе и3 восплaчутсz вси2 живyщіи на земли2,
3
3
καὶ ἐποίησε Κύριος, ὅτι ἡμάρτετε αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ. t шyма ўстремлeніz є3гw2, t nрyжіz н0гъ є3гw2 и3 t гремёніz колесни1цъ є3гw2 и3 t звyка колeсъ є3гw2: не њбрати1шасz nтцы2 ко сынHмъ свои6мъ, њпусти1вше рyцэ свои2,
4
4
ἰδοὺ ἔλυσά σε ἀπὸ τῶν χειροπέδων τῶν ἐπὶ τὰς χεῖράς σου· εἰ καλὸν ἐναντίον σου ἐλθεῖν μετ’ ἐμοῦ εἰς Βαβυλῶνα, ἧκε, καὶ θήσω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπὶ σέ· въ дeнь находsщь, є4же погуби1ти вс‰ и3ноплемeнники: и3 разорю2 тЂръ и3 сідHнъ со всёми пр0чими помHщники и4хъ, ћкw и3стреби1тъ гDь фmлісти1ны, њстaнки nстровHвъ каппадокjйскихъ.
5
5
εἰ δὲ μή, ἀπότρεχε καὶ ἀνάστρεψον πρὸς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικάμ, υἱοῦ Σαφάν, ὃν κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν γῇ ᾿Ιούδα, καὶ οἴκησον μετ’ αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ ἐν γῇ ᾿Ιούδα· εἰς ἅπαντα τὰ ἀγαθὰ ἐν ὀφθαλμοῖς σου τοῦ πορευθῆναι ἐκεῖ, καὶ πορεύου. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ ἀρχιμάγειρος δῶρα καὶ ἀπέστειλεν αὐτόν. Пріи1де плёшь на гaзу, tвeрженъ бhсть ґскалHнъ и3 њстaнцы є3нак‡мли.
6
6
καὶ ἦλθε πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ καὶ ἐκάθισεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τοῦ καταλειφθέντος ἐν τῇ γῇ. — Док0лэ сэщи2 бyдеши, q, мечY б9ій! док0лэ не ўпок0ишисz; вни1ди въ ножны2 тво‰, почjй и3 вознеси1сz.
7
7
Καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως τῆς ἐν ἀγρῷ αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τὸν Γοδολίαν ἐν τῇ γῇ καὶ παρακατέθετο αὐτῷ ἄνδρας καὶ γυναῖκας αὐτῶν, οὓς οὐκ ἀπῴκισεν εἰς Βαβυλῶνα. Кaкw ўпок0итсz; понeже гDь заповёда є3мY на ґскалHна и3 на сyщыz при м0ри, на пр0чыz востaти.
8
καὶ ἦλθε πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ ᾿Ισμαὴλ υἱὸς Ναθανίου καὶ ᾿Ιωνὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ Σαραίας υἱὸς Θαναεμὲθ καὶ υἱοὶ ᾿Ιωφὲ τοῦ Νετωφαθὶ καὶ ᾿Εζονίας υἱὸς τοῦ Μωχαθί, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν.
9
καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς Γοδολίας καὶ τοῖς ἀνδράσιν αὐτῶν λέγων· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου τῶν παίδων τῶν Χαλδαίων· κατοικήσατε ἐν τῇ γῇ καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ βέλτιον ἔσται ὑμῖν.
10
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ κάθημαι ἐναντίον ὑμῶν εἰς Μασσηφὰ στῆναι κατὰ πρόσωπον τῶν Χαλδαίων, οἳ ἂν ἔλθωσιν ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ ὑμεῖς συνάγετε οἶνον καὶ ὀπώραν καὶ ἔλαιον καὶ βάλετε εἰς τὰ ἀγγεῖα ὑμῶν καὶ οἰκήσατε ἐν ταῖς πόλεσιν, αἷς κατεκρατήσατε.
11
καὶ πάντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι οἱ ἐν γῇ Μωὰβ καὶ ἐν υἱοῖς ᾿Αμμὼν καὶ οἱ ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ καὶ οἱ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ἤκουσαν ὅτι ἔδωκε βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατάλειμμα τῷ ᾿Ιούδᾳ, καὶ ὅτι κατέστησεν ἐπ’ αὐτοὺς τὸν Γοδολίαν υἱὸν ᾿Αχεικάμ.
12
καὶ ἦλθον πρὸς Γοδολίαν εἰς γῆν ᾿Ιούδα εἰς Μασσηφὰ καὶ συνήγαγον οἶνον καὶ ὀπώραν πολλὴν σφόδρα καὶ ἔλαιον. —
13
Καὶ ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως, οἱ ἐν τοῖς ἀγροῖς, ἦλθον πρὸς τὸν Γοδολίαν εἰς Μασσηφὰ
14
καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἰ γνώσει γινώσκεις ὅτι Βελεισσὰ βασιλεὺς υἱὸς υἱῶν ᾿Αμμὼν ἀπέστειλε πρὸς σὲ τὸν ᾿Ισμαὴλ πατάξαι σου ψυχήν; καὶ οὐκ ἐπίστευσεν αὐτοῖς Γοδολίας.
15
καὶ εἶπεν ᾿Ιωανὰν τῷ Γοδολίᾳ κρυφαίως ἐν Μασσηφᾷ· πορεύσομαι δὴ καὶ πατάξω τὸν ᾿Ισμαὴλ καὶ μηθεὶς γνώτω, μὴ πατάξῃ σου ψυχὴν καὶ διασπαρῇ πᾶς ᾿Ιούδα οἱ συνηγμένοι πρὸς σὲ καὶ ἀπολοῦνται οἱ κατάλοιποι ᾿Ιούδα.
16
καὶ εἶπε Γοδολίας πρὸς ᾿Ιωανάν· μὴ ποιήσῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, ὅτι ψευδῆ σὺ λέγεις περὶ ᾿Ισμαήλ.
Κεφάλαιο 48
Главa м7и
1
1
(Μασ. ΜΑ´) ΚΑΙ ἐγένετο τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἦλθεν ᾿Ισμαὴλ υἰὸς Ναθανίου υἱοῦ ᾿Ελεασὰ ἀπὸ γένους τοῦ βασιλέως καὶ δέκα ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ πρὸς Γοδολίαν εἰς Μασσηφά, καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἄρτον ἅμα. Њ мwaвэ тaкw речE гDь вседержи1тель, бGъ ї}левъ: q, лю1тэ навavу, ћкw поги1бе, взsсz каріаfаjмъ, посрами1сz масігafъ и3 побэждeнъ є4сть.
2
2
καὶ ἀνέστη ᾿Ισμαὴλ καὶ οἱ δέκα ἄνδρες, οἳ ἦσαν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξαν τὸν Γοδολίαν, ὃν κατέστησε βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τῆς γῆς, Нёсть ктомY цэлeніе въ мwaвэ, весeліе во є3севHнэ, помhслиша нaнь ѕл†z: пріиди1те и3 потреби1мъ | t kзы6къ: (сегw2 рaди) молчS ўм0лкнеши, п0йдетъ за тоб0ю мeчь.
3
3
καὶ πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς ὄντας μετ’ αὐτοῦ ἐν Μασσηφᾷ καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους τοὺς εὑρεθέντας ἐκεῖ. — Глaсъ в0плz t њрwнаjма, погублeніе и3 сотрeніе вели1ко.
4
4
Καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ πατάξαντος αὐτοῦ τὸν Γοδολίαν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἔγνω, Сотрeсz мwaвъ, возвэсти1те в0пль мaлыхъ є3гw2.
5
5
καὶ ἤλθοσαν ἄνδρες ἀπὸ Συχὲμ καὶ ἀπὸ Σαλὴμ καὶ ἀπὸ Σαμαρείας, ὀγδοήκοντα ἄνδρες, ἐξυρημένοι πώγωνας καὶ διερρηγμένοι τὰ ἱμάτια καὶ κοπτόμενοι, καὶ μαναὰ καὶ λίβανος ἐν χερσὶν αὐτῶν τοῦ εἰσενεγκεῖν εἰς οἶκον Κυρίου. Ћкw и3сп0лнисz ґлаHfъ плaча: взhдетъ рыдaz путeмъ њрwнаjма, врази2, в0пль сотрeніz слhшасте.
6
6
καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν αὐτοῖς ᾿Ισμαήλ· αὐτοὶ ἐπορεύοντο καὶ ἔκλαιον, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰσέλθετε πρὸς Γοδολίαν. Бэжи1те и3 спаси1те дyшы вaшz, и3 бyдете ћкw nсeлъ ди1вій въ пустhни.
7
7
καὶ ἐγένετο εἰσελθόντων αὐτῶν εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως, ἔσφαξεν αὐτοὺς εἰς τὸ φρέαρ. Понeже и3мёлъ є3си2 надeжду во њгрaдахъ твои1хъ и3 въ сокр0вищихъ твои1хъ, и3 ты2 ћтъ бyдеши: и3 п0йдетъ хамHсъ во преселeніе, и3 свzщeнницы є3гw2 и3 кн‰зи є3гw2 вкyпэ.
8
8
καὶ δέκα ἄνδρες εὑρέθησαν ἐκεῖ καὶ εἶπαν τῷ ᾿Ισμαήλ· μὴ ἀνέλῃς ἡμᾶς, ὅτι εἰσὶν ἡμῖν θησαυροὶ ἐν ἀγρῷ, πυροὶ καὶ κριθαί, μέλι καὶ ἔλαιον· καὶ παρῆλθε καὶ οὐκ ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν. И# пріи1детъ губи1тель на всsкъ грaдъ, и3 не и3збaвитсz ни є3ди1нъ грaдъ, и3 поги1бнутъ ўдHліz, и3 погубsтсz полS, ћкоже речE гDь.
9
9
καὶ τὸ φρέαρ, εἰς ὃ ἔρριψεν ἐκεῖ ᾿Ισμαὴλ πάντας, οὓς ἐπάταξε, φρέαρ μέγα τοῦτό ἐστιν, ὃ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασὰ ἀπὸ προσώπου Βαασὰ βασιλέως ᾿Ισραήλ· τοῦτο ἐνέπλησεν ᾿Ισμαὴλ τραυματιῶν. Дaйте знaменіе мwaву, ћкw прикосновeніемъ прикосновeнъ бyдетъ, и3 вси2 грaди є3гw2 бyдутъ пyсти и3 без8 живyщихъ.
10
10
καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Ισμαὴλ πάντα τὸν λαὸν τὸν καταλειφθέντα εἰς Μασσηφὰ καὶ τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως, ἃς παρακατέθετο ὁ ἀρχιμάγειρος τῷ Γοδολίᾳ υἱῷ ᾿Αχεικάμ, καὶ ᾤχετο εἰς τὸ πέραν υἱῶν ᾿Αμμών. — Пр0клzтъ (человёкъ) творsй дёло гDне съ небрежeніемъ, и3 пр0клzтъ возбранszй мечY своемY t кр0ве.
11
11
Καὶ ἤκουσεν ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ πάντα τὰ κακά, ἃ ἐποίησεν ᾿Ισμαήλ, Почивaше мwaвъ t млaдости своеS и3 бЁ ўповaz на слaву свою2: не преліsсz t сосyда въ сосyдъ и3 во преселeніе не tи1де: сегw2 рaди пребhсть вкyсъ є3гw2 въ нeмъ, и3 вонS є3гw2 нёсть премэнeна.
12
12
καὶ ἤγαγον ἅπαν τὸ στρατόπεδον αὐτῶν καὶ ᾤχοντο πολεμεῖν αὐτὸν καὶ εὗρον αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος πολλοῦ ἐν Γαβαών. Сегw2 рaди, сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 послю2 є3мY пресели1тєли, и3 преселsтъ є3го2, и3 сосyды є3гw2 и3стощaтъ и3 р0ги є3гw2 сокрушaтъ:
13
13
καὶ ἐγένετο ὅτε εἶδε πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετὰ ᾿Ισμαὴλ τὸν ᾿Ιωανὰν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως τῆς μετ’ αὐτοῦ, и3 посрами1тсz мwaвъ t хамHса, ћкоже посрaмленъ є4сть д0мъ ї}левъ t веfи1лz, въ нeмже и3мsху надeжду.
14
14
καὶ ἀνέστρεψαν πρὸς ᾿Ιωανάν. Кaкw глаг0лете: си1льни є3смы2 и3 мyжіе крёпцы во бранeхъ;
15
15
καὶ ᾿Ισμαὴλ ἐσώθη σὺν ὀκτὼ ἀνθρώποις καὶ ᾤχετο πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμών. — Поги1бе мwaвъ, грaдъ є3гw2, и3 и3збрaнніи ю4нwши є3гw2 снид0ша под8 мeчь, гlетъ цRь, гDь вседержи1тель и4мz є3гw2.
16
16
Καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ πάντας τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ, οὓς ἀπέστρεψεν ἀπὸ ᾿Ισμαήλ, δυνατοὺς ἄνδρας ἐν πολέμῳ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ λοιπὰ καὶ τοὺς εὐνούχους, οὓς ἀπέστρεψαν ἀπὸ Γαβαών, Бли1з8 дeнь мwaвль, є4же пріити2, и3 ѕло2 є3гw2 ск0ро ѕэлw2.
17
17
καὶ ᾤχοντο καὶ ἐκάθισαν ἐν Γαβηρώθ — Χαμαὰμ τῇ πρὸς Βηθλεὲμ τοῦ πορευθῆναι εἰς Αἴγυπτον Ўтэшaйте є3го2 вси2, и5же w4крестъ є3гw2, и3 вси2 вёдzщіи и4мz є3гw2: рцhте, кaкw сокруши1сz жeзлъ крёпости, пaлица слaвна;
18
18
ἀπὸ προσώπου τῶν Χαλδαίων, ὅτι ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι ἐπάταξεν ᾿Ισμαὴλ τὸν Γοδολίαν, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῇ γῇ. Сни1ди t слaвы и3 сsди, во влaгэ живyщаz, дщи2 дівHнz, ћкw губи1тель мwaвскій взhдетъ на тS разрушazй њгр†ды тво‰.
Κεφάλαιο 49
Главa м7f
1
1
(Μασ. ΜΒ´) ΚΑΙ προσῆλθον πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Ιωανὰν καὶ ᾿Αζαρίας υἱὸς Μαασαίου καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου Къ сынHмъ ґммw6нимъ тaкw гlетъ гDь: є3дA не сyть сhнове ї}лєвы, и3ли2 наслёдника нёсть и5мъ; почто2 u5бо пріS наслёдіе мелх0мъ [цaрь и4хъ] гaда, и3 лю1діе є3гw2 во градёхъ є3гw2 живsху;
2
2
πρὸς ῾Ιερεμίαν τὸν προφήτην καὶ εἶπαν αὐτῷ· πεσέτω δὴ τὸ ἔλεος ἡμῶν κατὰ πρόσωπόν σου καὶ πρόσευξαι πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου περὶ τῶν καταλοίπων τούτων, ὅτι κατελείφθημεν ὀλίγοι ἀπὸ πολλῶν, καθὼς οἱ ὀφθαλμοί σου βλέπουσι· Сегw2 рaди, сE, днjе грzдyтъ, гlетъ гDь, и3 њглашY на раввafъ сынHвъ ґммHнихъ рaтный звyкъ, и3 бyдетъ въ непрохHднаz и3 въ пaгубу, и3 трє1бища є3гw2 nгнeмъ сожжє1на бyдутъ, и3 воспріи1метъ ї}ль влaсть свою2, гlетъ гDь.
3
3
καὶ ἀναγγειλάτω ἡμῖν Κύριος ὁ Θεός σου τὴν ὁδόν, ᾗ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ, καὶ λόγον ὃν ποιήσομεν. Возопjй, є3севHне, ћкw поги1бе гaй: возопjйте, дщє1ри равв†fски, препоsшитесz врeтищами, рыдaйте и3 бёгайте по забрaлwмъ, ћкw мелх0мъ во плёнъ tведeтсz, свzщeнницы и3 кн‰зи є3гw2 вкyпэ.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ῾Ιερεμίας· ἤκουσα, ἰδοὺ ἐγὼ προσεύξομαι ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν κατὰ τοὺς λόγους ὑμῶν· καὶ ἔσται, ὁ λόγος, ὃν ἂν ἀποκριθήσεται Κύριος ὁ Θεός, ἀναγγελῶ ὑμῖν, οὐ μὴ κρύψω ἀφ’ ὑμῶν ρῆμα. Что2 хвaлишисz во ўд0ліихъ; стечE ўд0ліе твоE, дщи2 безстyднаz, ўповaющаz на бог†тства сво‰, глаг0лющи: кто2 пріи1детъ на мS;
5
5
καὶ αὐτοὶ εἶπαν τῷ ῾Ιερεμίᾳ· ἔστω Κύριος ἐν ἡμῖν εἰς μάρτυρα δίκαιον καὶ πιστόν, εἰ μὴ κατὰ πάντα τὸν λόγον, ὃν ἐὰν ἀποστείλῃ Κύριος πρὸς ἡμᾶς, οὕτως ποιήσωμεν· СE, ѓзъ наведY на тS стрaхъ, гlетъ гDь вседержи1тель, t всёхъ сyщихъ w4крестъ тебє2: и3 разсёетесz вси2 t лицA є3гw2, и3 не бyдетъ собирaющагw бэжaщихъ.
6
6
καὶ ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν κακόν, τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, οὗ ἡμεῖς ἀποστέλλομέν σε πρὸς αὐτόν, ἀκουσόμεθα, ἵνα βέλτιον ἡμῖν γένηται, ὅτι ἀκουσόμεθα τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. — И# посeмъ возвращY плённики сынHвъ ґммHнихъ, гlетъ гDь.
7
7
Καὶ ἐγενήθη μεθ’ ἡμέρας δέκα ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν. Ко їдумeи сі‰ гlетъ гDь вседержи1тель: є3дA є4сть ктомY мyдрость во fемaнэ; поги1бе совётъ t разyмныхъ, непотрeбна бhсть мyдрость и4хъ,
8
8
καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Ιωανὰν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ πάντα τὸν λαὸν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου попрaно бhсть мёсто и4хъ: сни1дите въ пр0пасть къ сэдёнію, живyщіи во дедaнэ: ћкw жeстwкаz сотвори2: (поги1бель и3сavлю) навед0хъ нaнь во врeмz, въ нeже посэти1хъ є3го2.
9
9
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· Ћкw њб8имaтеліе вінA пріид0ша на тS, не њстaвzтъ тебЁ њстaнкwвъ: ѓки тaтіе въ нощи2 возложaтъ рyки сво‰.
10
10
ἐὰν καθίσαντες καθίσητε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, οἰκοδομήσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ καθελῶ καὶ φυτεύσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω, ὅτι ἀναπέπαυμαι ἐπὶ τοῖς κακοῖς, οἷς ἐποίησα ὑμῖν. Ћкw (ѓзъ) њбнажи1хъ и3сavа, tкрhхъ т†йнаz є3гw2, не возм0жетъ ўтаи1тисz, поги1бе рук0ю брaта своегw2 и3 сосёда своегw2,
11
11
μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως Βαβυλῶνος, οὗ ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, μὴ φοβηθῆτε, φησὶ Κύριος, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαι ὑμᾶς καὶ σῴζειν ὑμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ· и3 нёсть њстaтисz сиротЁ твоeй, да живeтъ: ѓзъ же сотворю2 жи1ти, и3 вдови6цы на мS ўповaша.
12
12
καὶ δώσω ὑμῖν ἔλεος καὶ ἐλεήσω ὑμᾶς καὶ ἐπιστρέψω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν. Тaкw бо гlетъ гDь: сE, и5мже не бЁ зак0на пи1ти чaшу, пію1ще и3спію1тъ: и3 тh ли ѓки непови1нный њстaнешисz; не бyдеши непови1ненъ, но піS и3спіeши.
13
13
καὶ εἰ λέγετε ὑμεῖς· οὐ μὴ καθίσωμεν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ πρὸς τὸ μὴ ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου, Соб0ю бо клsхсz, гlетъ гDь, ћкw въ пустhню и3 въ поругaніе и3 въ посмёхъ и3 въ проклsтіе бyдеши посредЁ є3гw2, и3 вси2 грaди є3гw2 бyдутъ въ пустhню вёчную.
14
14
ὅτι εἰς γῆν Αἰγύπτου εἰσελευσόμεθα καὶ οὐ μὴ ἴδωμεν πόλεμον καὶ φωνὴν σάλπιγγος οὐ μὴ ἀκούσωμεν καὶ ἐν ἄρτοις οὐ μὴ πεινάσωμεν καὶ ἐκεῖ οἰκήσομεν, Слyхъ слhшахъ t гDа, и3 послHвъ во kзhки послA: собери1тесz и3 и3ди1те проти1ву є3мY и3 востaните на њполчeніе.
15
15
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου· οὕτως εἶπε Κύριος· ἐὰν ὑμεῖς δῶτε τὸ πρόσωπον ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ εἰσέλθητε ἐκεῖ κατοικεῖν, СE, мaла дaхъ тS во kзhцэхъ и3 поругaема въ лю1дехъ.
16
16
καὶ ἔσται, ἡ ρομφαία, ἣν ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτῆς, εὑρήσει ὑμᾶς ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ ὁ λιμός, οὗ ὑμεῖς λόγον ἔχετε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καταλήψεται ὑμᾶς ὀπίσω ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε. И#грaніе твоE прельсти1 тz, безстyдіе сeрдца твоегw2 њбитaше въ разсёлинахъ кaменныхъ, похи1ти крёпость х0лма выс0кагw: є3гдA вознесeши ћкw nрeлъ гнэздо2 своE, tт0лэ свeргу тS, гlетъ гDь.
17
17
καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ πάντες οἱ ἀλλογενεῖς, οἱ θέντες τὸ πρόσωπον αὐτῶν εἰς γῆν Αἰγύπτου ἐνοικεῖν ἐκεῖ, ἐκλείψουσιν ἐν τῇ ρομφαίᾳ καὶ ἐν τῷ λιμῷ, καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν οὐθεὶς σῳζόμενος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτούς. И# бyдетъ їдумeа въ запустёніе, всsкъ ходsй чрез8 ню2 подиви1тсz и3 позви1ждетъ над8 всsкою ћзвою є3S.
18
18
ὅτι οὕτως εἶπε Κύριος· καθὼς ἔσταξεν ὁ θυμός μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ, οὕτως στάξει ὁ θυμός μου ἐφ’ ὑμᾶς εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἔσεσθε εἰς ἄβατον καὶ ὑποχείριοι καὶ εἰς ἀρὰν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ οὐ μὴ ἴδητε οὐκέτι τὸν τόπον τοῦτον, Ћкоже превращeна є4сть сод0ма и3 гом0рра и3 сосёди є3S, гlетъ гDь, не поживeтъ тaмw мyжъ, нижE пребyдетъ тaмw сhнъ человёчь.
19
19
ἃ ἐλάλησε Κύριος ἐφ’ ὑμᾶς τοὺς καταλοίπους ᾿Ιούδα· μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον. καὶ νῦν γνόντες γνώσεσθε СE, ћкоже лeвъ и3зhдетъ t среды2 їoрдaна на мёсто си1льнагw, ћкw ск0рw сотворю2 и5мъ бэжaти t негw2, и3 кто2 бyдетъ и3збрaнъ, є3г0же постaвлю над8 ни1мъ; кт0 бо под0бенъ мнЁ; и3 кто2 противостaнетъ ми2; и3 кто2 є4сть сeй пaстырь, и4же сопроти1витсz лицY моемY;
20
20
ὅτι ἐπονηρεύσασθε ἐν ψυχαῖς ὑμῶν ἀποστείλαντές με λέγοντες· πρόσευξαι περὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον, καὶ κατὰ πάντα, ἃ ἐὰν λαλήσῃ σοι Κύριος, ποιήσομεν. Сегw2 рaди слhшите совётъ гDень, є3г0же совэщA на є3дHма, и3 ўмышлeніе є3гw2, є4же ўмhсли на живyщихъ во fемaнэ, не свeргутъ ли и5хъ м†лаz t стaдъ, и3 не размeтано ли бyдетъ на ни1хъ жили1ще и4хъ;
21
21
καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, ἧς ἀπέστειλέ με πρὸς ὑμᾶς. T глaса бо падeніz и4хъ потрzсeсz землS, и3 в0пль на м0ри чермнёмъ слhшасz глaса и4хъ.
22
22
καὶ νῦν ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψετε ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ὑμεῖς βούλεσθε εἰσελθεῖν κατοικεῖν ἐκεῖ. СE, ћкw nрeлъ взhдетъ и3 возлети1тъ и3 прострeтъ крилB свои2 над8 твердhньми є3гw2: и3 бyдетъ сeрдце си1льныхъ їдумeйскихъ въ т0й дeнь, ћкw сeрдце жены2 родsщіz.
Κεφάλαιο 50
Главa н7
1
1
(Μασ. ΜΓ´) ΚΑΙ ἐγενήθη ὡς ἐπαύσατο ῾Ιερεμίας λέγων πρὸς τὸν λαὸν πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἀπέστειλεν αὐτὸν Κύριος πρὸς αὐτούς, πάντας τοὺς λόγους τούτους, Сл0во, є4же речE гDь на вавmлHнъ и3 на зeмлю халдeйскую їеремjею прbр0комъ.
2
2
καὶ εἶπεν ᾿Αζαρίας υἱὸς Μαασαίου καὶ ᾿Ιωανὰν υἱὸς Καρηὲ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ εἴπαντες τῷ ῾Ιερεμίᾳ λέγοντες· ψεύδη, οὐκ ἀπέστειλέ σε Κύριος πρὸς ἡμᾶς λέγων· μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον οἰκεῖν ἐκεῖ, Возвэсти1те во kзhцэхъ и3 слhшано сотвори1те, воздви1гните знaменіе, возопjйте и3 не скрывaйте, рцhте: плэнeнъ бhсть вавmлHнъ, посрами1сz ви1лъ, побэди1сz мерwдaхъ, посрами1шасz и3зв†zніz є3гw2, сокруши1шасz кумjры и4хъ.
3
3
ἀλλ’ ἢ Βαροὺχ υἱὸς Νηρίου συμβάλλει σε πρὸς ἡμᾶς, ἵνα δῷς ἡμᾶς εἰς χεῖρας τῶν Χαλδαίων τοῦ θανατῶσαι ἡμᾶς καὶ ἀποικισθῆναι ἡμᾶς εἰς Βαβυλῶνα. Ћкw пріи1де нaнь kзhкъ t сёвера, т0й положи1тъ зeмлю є3гw2 въ запустёніе, и3 не бyдетъ живsй въ нeй t человёка дaже и3 до скотA: подви1гнушасz, tид0ша.
4
4
καὶ οὐκ ἤκουσεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς φωνῆς Κυρίου κατοικῆσαι ἐν γῇ ᾿Ιούδα. Въ ты6z дни6 и3 въ то2 врeмz, гlетъ гDь, пріи1дутъ сhнове ї}лєвы, тjи и3 сhнове ї{дины вкyпэ ходsще и3 плaчуще п0йдутъ и3 гDа бGа своего2 взhщутъ.
5
5
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωανὰν καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως πάντας τοὺς καταλοίπους ᾿Ιούδα, τοὺς ἀποστρέψαντας κατοικεῖν ἐν τῇ γῇ, Во сіHнъ и3спытaютъ стєзи2, тaмw бо њбрати1вше ли1ца сво‰ пріи1дутъ и3 приложaтсz ко гDу завётомъ вёчнымъ, и4же забвeнію не предaстсz.
6
6
τοὺς δυνατοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ νήπια, καὶ τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως καὶ τὰς ψυχάς, ἃς κατέλιπε Ναβουζαρδὰν μετὰ Γοδολίου υἱοῦ ᾿Αχεικάμ, καὶ ῾Ιερεμίαν τὸν προφήτην καὶ Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου Џвцы поги1бшыz бhша лю1діе мои2, пaстыріе и4хъ соврати1ша и5хъ и3 сотвори1ша | крhтисz по горaмъ: съ горы2 на х0лмъ ходи1ша.
7
7
καὶ εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον, ὅτι οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου· καὶ εἰσῆλθον εἰς Τάφνας. Забhша л0жа своегw2, вси2 њбрэтaющіи и5хъ снэдaху и5хъ, и3 врази2 и4хъ рек0ша: не пощади1мъ и4хъ, занE согрэши1ша гDу, пaжить прaвды, собирaющему nтцє1въ и4хъ гDу.
8
8
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν ἐν Τάφνας λέγων· Tиди1те t среды2 вавmлHна и3 t земли2 халдeйски и3зыди1те, и3 бyдите ћкw кHзлища пред8 nвцaми.
9
9
λαβὲ σεαυτῷ λίθους μεγάλους καὶ κατάκρυψον αὐτοὺς ἐν προθύροις, ἐν πύλῃ τῆς οἰκίας Φαραὼ ἐν Τάφνας, κατ’ ὀφθαλμοὺς ἀνδρῶν ᾿Ιούδα Ћкw сE, ѓзъ воздви1гну и3 приведY на вавmлHнъ собр†ніz kзhкwвъ вели1кихъ t земли2 полyнощныz, и3 њполчaтсz нaнь: tтyду плэнeнъ бyдетъ, ћкоже стрэлA мyжа си1льна и3скyсна не возврати1тсz прaздна.
10
10
καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω καὶ ἄξω Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ θήσει αὐτοῦ τὸν θρόνον ἐπάνω τῶν λίθων τούτων, ὧν κατέκρυψας, καὶ ἀρεῖ τὰ ὅπλα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτοὺς И# бyдетъ землS халдeйска въ разграблeніе, вси2 граби1телє є3S нап0лнzтсz, гlетъ гDь:
11
11
καὶ εἰσελεύσεται καὶ πατάξει γῆν Αἰγύπτου, οὓς εἰς θάνατον, εἰς θάνατον, καὶ οὓς εἰς ἀποικισμόν, εἰς ἀποικισμόν, καὶ οὓς εἰς ρομφαίαν, εἰς ρομφαίαν. занE веселистесS и3 велерёчивасте, расхищaюще наслёдіе моE, скакaсте бо ћкw телцы2 на травЁ и3 бод0сте ћкоже волы2.
12
12
καὶ καύσει πῦρ ἐν οἰκίαις τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ ἐμπυριεῖ αὐτὰς καὶ ἀποικιεῖ αὐτοὺς καὶ φθειριεῖ γῆν Αἰγύπτου, ὥσπερ φθειρίζει ποιμὴν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ ἐξελεύσεται ἐν εἰρήνῃ, Порyгана бhсть мaти вaша ѕэлw2, и3 посрами1сz роди1вшаz вaсъ: сE, послBднzz во kзhцэхъ пустA и3 непрох0дна и3 сухA.
13
13
καὶ συντρίψει τοὺς στύλους ῾Ηλιουπόλεως, τοὺς ἐν ῎Ων, καὶ τὰς οἰκίας αὐτῶν κατακαύσει ἐν πυρί. T гнёва гDнz не поживyтъ во вёкъ: но бyдетъ вeсь въ запустёніе, и3 всsкъ ходsй сквозЁ вавmлHнъ подиви1тсz и3 позви1ждетъ над8 всsкою ћзвою є3гw2.
Κεφάλαιο 51
Главa н7а
2
2
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἑωράκατε πάντα τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, καὶ ἰδού εἰσιν ἔρημοι ἀπὸ ἐνοίκων и3 послю2 на вавmлHнъ ругaтєли, и3 стyднw поругaютсz є3мY и3 и3стлsтъ зeмлю є3гw2: понeже г0ре на вавmлHнъ w4крестъ въ дeнь њѕлоблeніz є3гw2.
3
3
ἀπὸ προσώπου πονηρίας αὐτῶν, ἧς ἐποίησαν παραπικρᾶναί με πορευθέντες θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις, οἷς οὐκ ἔγνωτε. Да налzцaетъ налzцazй лyкъ св0й, и3 да њблечeтсz въ брwнS сво‰, и3 не пощади1те ю4ношъ є3гw2, и3 побjйте всE в0инство є3гw2.
4
4
καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας ὄρθρου καὶ ἀπέστειλα λέγων· μὴ ποιήσητε τὸ πρᾶγμα τῆς μολύνσεως ταύτης, ἧς ἐμίσησα. И# падyтъ и3збіeнніи въ земли2 халдeйстэй и3 ћзвенніи во странaхъ є3S.
6
6
καὶ ἔσταξεν ἡ ὀργή μου καὶ ὁ θυμός μου καὶ ἐξεκαύθη ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐγενήθησαν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη. Бэжи1те t среды2 вавmлHна и3 спаси1те кjйждо дyшу свою2 и3 не поги1бнете въ непрaвдэ є3гw2, занE врeмz tмщeніz є3гw2 є4сть t гDа, воздаsніе т0й воздaстъ є3мY.
7
7
καὶ νῦν οὕτως εἶπε Κύριος παντοκράτωρ· ἱνατί ὑμεῖς ποιεῖτε κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχαῖς ὑμῶν ἐκκόψαι ὑμῶν ἄνθρωπον καὶ γυναῖκα, νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐκ μέσου ᾿Ιούδα πρὸς τὸ μὴ καταλειφθῆναι ὑμῶν μηδένα, Чaша злат†z вавmлHнъ въ руцЁ гDни, напаsющи всю2 зeмлю, t вінA є3гw2 пи1ша (вси2) kзhцы, сегw2 рaди потрzс0шасz.
8
8
παραπικρᾶναί με ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν θυμιᾶν θεοῖς ἑτέροις ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, εἰς ἣν ἤλθατε κατοικεῖν ἐκεῖ, ἵνα ἐκκοπῆτε καὶ ἵνα γένησθε εἰς κατάραν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τῆς γῆς; Внезaпу падE вавmлHнъ и3 сокруши1сz: плaчите по нeмъ, возми1те мaсти къ болёзни є3гw2, да и3сцэли1тсz.
9
9
μὴ ἐπιλέλησθε ὑμεῖς τῶν κακῶν τῶν πατέρων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ τῶν κακῶν τῶν ἀρχόντων ὑμῶν καὶ τῶν κακῶν τῶν γυναικῶν ὑμῶν, ὧν ἐποίησαν ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλήμ; Врачевaхомъ вавmлHна, и3 не и3сцэлЁ: њстaвимъ є3го2 и3 tи1демъ кjйждо въ зeмлю свою2, взhде бо къ небеси2 сyдъ є3гw2 и3 воздви1жесz дaже до ѕвёздъ.
10
10
καὶ οὐκ ἐπαύσαντο ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ οὐκ ἀντείχοντο τῶν προσταγμάτων μου, ὣν ἔδωκα κατὰ πρόσωπον τῶν πατέρων αὐτῶν. И#знесE гDь сyдъ св0й: пріиди1те и3 возвэсти1мъ въ сіHнэ дэлA гDа бGа нaшегw.
11
11
διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐφίστημι τὸ πρόσωπόν μου Наwстри1те стрёлы, нап0лните тyлы: воздви1же гDь дyхъ царeй ми1дскихъ, ћкw проти1ву вавmлHна гнёвъ є3гw2, да погуби1тъ и5, понeже tмщeніе гDне є4сть, tмщeніе людjй є3гw2.
12
12
τοῦ ἀπολέσαι πάντας τοὺς καταλοίπους τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψουσιν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς ἀπώλειαν καὶ εἰς κατάραν. На стэнaхъ вавmлHнскихъ воздви1гните знaмz, постaвите стр†жи, ўгот0вите стрaжей, ўгот0вите nрyжіе: ћкw ўмhсли гDь, и3 сотвори1тъ, ±же речE на живyщыz въ вавmлHнэ,
13
13
καὶ ἐπισκέψομαι ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ὡς ἐπεσκεψάμην ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, живhй над8 водaми мн0гими и3 богaтъ въ сокр0вищихъ свои1хъ: пріи1де конeцъ тв0й и4стиннw во ўтрHбы тво‰.
14
14
καὶ οὐκ ἔσται σεσωσμένος οὐθεὶς τῶν ἐπιλοίπων ᾿Ιούδα τῶν παροικούντων ἐν γῇ Αἰγύπτῳ τοῦ ἐπιστρέψαι εἰς γῆν ᾿Ιούδα, ἐφ’ ἣν αὐτοὶ ἐλπίζουσι ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν τοῦ ἐπιστρέψαι ἐκεῖ· οὐ μὴ ἐπιστρέψωσιν ἀλλ’ ἢ ἀνασεσωσμένοι. Клsтсz бо гDь си1лъ мhшцею своeю, ћкw нап0лню тебE людьми2, ћкоже ґкрjдами, и3 возгласsтъ над8 тоб0ю низходsщіи.
15
15
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ῾Ιερεμίᾳ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ γνόντες ὅτι θυμιῶσιν αἱ γυναῖκες αὐτῶν θεοῖς ἑτέροις καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες, συναγωγὴ μεγάλη, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν Παθουρῇ, λέγοντες· ГDь сотвори1вый зeмлю въ си1лэ своeй и3 ўстр0ивый вселeнную въ мyдрости своeй, и3 разумёніемъ свои1мъ распрострE небесA,
16
16
ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησας πρὸς ἡμᾶς τῷ ὀνόματι Κυρίου, οὐκ ἀκούσομέν σου, є3гдA џнъ дaстъ глaсъ, ўмн0жатсz в0ды на небеси2, воздвизazй w4блаки t конє1цъ земли2, м0лнію въ д0ждь сотвори2, и3зводsй свётъ t сокр0вищъ свои1хъ.
17
17
ὅτι ποιοῦντες ποιήσομεν πάντα τὸν λόγον, ὃς ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς, καθὰ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ἡμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπλήσθημεν ἄρτων καὶ ἐγενόμεθα χρηστοὶ καὶ κακὰ οὐκ εἴδομεν· ЊбуS всsкъ человёкъ t рaзума, посрами1сz всsкъ сліsтель t и3звazній свои1хъ, ћкw лHжнаz слі‰ніz є3гw2, и3 нёсть дyха въ ни1хъ:
18
18
καὶ ὡς διελίπομεν θυμιῶντες τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ, ἠλαττώθημεν πάντες καὶ ἐν ρομαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐξελίπομεν. сyєтна сyть дэлA и3 смёху достHйна, въ чaсъ посэщeніz своегw2 поги1бнутъ.
19
19
καὶ ὅτι ἡμεῖς θυμιῶμεν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς, μὴ ἄνευ τῶν ἀνδρῶν ἡμῶν ἐποιήσαμεν αὐτῇ χαυῶνας καὶ ἐσπείσαμεν αὐτῇ σπονδάς;— Не таковA чaсть їaкwвлz, ћкw сотвори1вый всsчєскаz т0й є4сть, (ґ ї}ль) жeзлъ достоsніz є3гw2, гDь вседержи1тель и4мz є3гw2.
20
20
Καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας ἀντὶ τῷ λαῷ, τοῖς δυνατοῖς καὶ ταῖς γυναιξὶ καὶ παντὶ τῷ λαῷ, τοῖς ἀποκριθεῖσιν αὐτῷ λόγους, λέγων· Сокрушaеши ты2 мнЁ сосyды бр†нныz, и3 ѓзъ сокрушY въ тебЁ kзhки и3 погублю2 въ тебЁ ц†рствіz:
21
21
οὐχὶ τοῦ θυμιάματος, οὗ ἐθυμιάσατε ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἔξωθεν ῾Ιερουσαλὴμ ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν καὶ οἱ βασιλεῖς ὑμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς, ἐμνήσθη Κύριος, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ; и3 и3збію2 въ тебЁ к0ни и3 всaдники и4хъ, и3 и3збію2 въ тебЁ колєсни1цы и3 всэдaющихъ на ни1хъ:
22
22
καὶ οὐκ ἠδύνατο Κύριος ἔτι φέρειν ἀπὸ προσώπου πονηρίας πραγμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν βδελυγμάτων ὑμῶν, ὧν ἐποιήσατε· καὶ ἐγενήθη ἡ γῆ ὑμῶν εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀρὰν ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, и3 и3збію2 въ тебЁ мyжа и3 женY, и3 и3збію2 въ тебЁ стaра и3 џтрока, и3 и3збію2 въ тебЁ ю4ношу и3 дёву:
23
23
ἀπὸ προσώπου, ὧν ἐθυμιᾶτε καὶ ὧν ἡμάρτετε τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐν τοῖς προστάγμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς μαρτυρίοις αὐτοῦ οὐκ ἐπορεύθητε, καὶ ἐπελάβετο ὑμῶν τὰ κακὰ ταῦτα. и3 и3збію2 въ тебЁ пaстырz и3 стадA є3гw2, и3 и3збію2 въ тебЁ њрю1ща и3 раб0тна скотA є3гw2, и3 и3збію2 въ тебЁ воевHды и3 прави1тєли.
24
24
καὶ εἶπεν ῾Ιερεμίας τῷ λαῷ καὶ ταῖς γυναιξίν· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· И# воздaмъ вавmлHну и3 всBмъ жителє1мъ халдє1йскимъ вс‰ ѕлHбы и4хъ, ±же сотвори1ша над8 сіHномъ пред8 nчи1ма вaшима, гlетъ гDь.
25
25
οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς γυναῖκες τῷ στόματι ὑμῶν ἐλαλήσατε καὶ ταῖς χερσὶν ὑμῶν ἐπληρώσατε λέγουσαι· ποιοῦσαι ποιήσομεν τὰς ὁμολογίας ἡμῶν, ἃς ὡμολογήσαμεν, θυμιᾶν τῇ βασιλίσσῃ τοῦ οὐρανοῦ καὶ σπένδειν αὐτῇ σπονδάς· ἐμμείνασαι ἐνεμείνατε ταῖς ὁμολογίαις ὑμῶν καὶ ποιοῦσαι ἐποιήσατε. СE, ѓзъ на тS, горо2 смертон0снаz, гlетъ гDь, растлэвaющаz всю2 зeмлю, и3 прострY рyку мою2 на тS и3 и3звeргу тS и3з8 кaменей, и3 дaмъ тS въ г0ру сожжeную:
26
26
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, πᾶς ᾿Ιούδα οἱ καθήμενοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ· ἰδοὺ ὤμοσα τῷ ὀνόματί μου τῷ μεγάλῳ, εἶπε Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι ὄνομά μου ἐν τῷ στόματι παντὸς ᾿Ιούδα εἰπεῖν· ζῇ Κύριος Κύριος, ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ. и3 не в0змутъ t тебє2 кaмене во ќглъ и3 кaмене во њсновaніе, ћкw потреби1шисz во вёки, гlетъ гDь.
27
27
ὅτι ἐγὼ ἐγρήγορα ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ κακῶσαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀγαθῶσαι, καὶ ἐκλείψουσι πᾶς ᾿Ιούδα, οἱ κατοικοῦντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ, ἕως ἂν ἐκλίπωσι. Воздви1гните знaмz на земли2, воструби1те труб0ю во kзhцэхъ, њсвzти1те нaнь kзhки, возвэсти1те нaнь цaрствамъ ґрар†тскимъ t менє2 и3 ґсханазewмъ: ўтверди1те над8 ни1мъ стрBльницы, возведи1те нaнь к0ни, ћкw ґкрjдwвъ мн0жество.
28
28
καὶ οἱ σεσωσμένοι ἀπὸ ρομφαίας ἐπιστρέψουσιν εἰς γῆν ᾿Ιούδα ὀλίγοι ἀριθμῷ, καὶ γνώσονται οἱ κατάλοιποι ᾿Ιούδα οἱ καταστάντες ἐν γῇ Αἰγύπτῳ κατοικῆσαι ἐκεῖ, λόγος τίνος ἐμμενεῖ. Возведи1те нaнь kзы6ки, царS ми1дска и3 всеS земли2, воев0дъ є3гw2 и3 всёхъ в0євъ є3гw2 и3 всеS земли2 w4бласти є3гw2.
29
29
καὶ τοῦτο τὸ σημεῖον ὑμῖν ὅτι ἐπισκέψομαι ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς εἰς πονηρά· И# потрzсeсz землS и3 смути1сz, занE востA на вавmлHнъ ўмышлeніе гDне, є4же положи1ти зeмлю вавmлHнску пyсту и3 ненаселeну.
30
30
οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὸν Οὐαφρῆ βασιλέα Αἰγύπτου εἰς χεῖρας ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρας ζητούντων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καθὰ ἔδωκα τὸν Σεδεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα εἰς χεῖρας Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ ζητοῦντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. (Μασ. ΜΕ´ Њскудёша крёпцыи вавmлHнстіи є4же рaтовати: сsдутъ тaмw во њгрaдэ, поги1бе хрaбрость и4хъ, и3 бhша ћкw жєны2: пожжє1на сyть селє1ніz, сотрє1ны завHры є3гw2.
1
1
- Тaкw гlетъ гDь: сE, ѓзъ воздви1гну на вавmлHнъ и3 на живyщыz халдє1и вётръ зн0енъ губи1телный:
5
5
). Понeже не њвдовЁ ї}ль и3 їyда t бGа своегw2, t гDа вседержи1телz, ћкw землS и4хъ нап0лнисz непрaвды t с™hхъ ї}левыхъ.
31
31
῾Ο λόγος ὃν ἐλάλησεν ῾Ιερεμίας ὁ προφήτης πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, ὅτε ἔγραφε τοὺς λόγους τούτους ἐν τῷ βιβλίῳ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱῷ ᾿Ιωσία, βασιλέως ᾿Ιούδα. Гонsй во срётеніе текyща пости1гнетъ, и3 вёстникъ срётитъ послA, да возвэсти1тъ царю2 вавmлHнску, ћкw взsтъ бhсть грaдъ є3гw2.
32
32
οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ σοί, Βαρούχ· T крaz прехождeній є3гw2 ћти бhша, и3 тверды6ни є3гw2 зажжє1ны nгнeмъ, и3 мyжіе є3гw2 в0инстіи и3сх0дzтъ.
33
33
ὅτι εἶπας· οἴμοι οἴμοι, ὅτι προσέθηκε Κύριος κόπον ἐπὶ πόνον μοι, ἐκοιμήθην ἐν στεναγμοῖς, ἀνάπαυσιν οὐχ εὗρον, Тaкw бо гlетъ гDь вседержи1тель, бGъ ї}левъ: д0мове царS вавmлHнскагw ћкw гумно2 зрёло и3змлачeни бyдутъ: є3щE мaлw, и3 пріи1детъ жатвA є3гw2.
34
34
εἰπὸν αὐτῷ· οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ οὓς ἐγὼ ᾠκοδόμησα, ἐγὼ καθαιρῷ, καὶ οὓς ἐγὼ ἐφύτευσα, ἐγὼ ἐκτίλλω. Снэдe мz, раздроби1 мz, пріsтъ мS тмA тонкA, навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій пожрe мz, ћкw ѕмjй нап0лни чрeво своE слaдостію моeю: и3 и3зверг0ша мS.
35
35
καὶ σὺ ζητήσεις σεαυτῷ μεγάλα; μὴ ζητήσῃς, ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω κακὰ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, λέγει Κύριος. καὶ δώσω τὴν ψυχήν σου εἰς εὕρημα ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν βαδίσῃς ἐκεῖ. Труды2 мои2 и3 бэды6 мо‰ на вавmлHнъ, речeтъ живyщаz въ сіHнэ, и3 кр0вь моS на живyщыz въ халдeехъ, речeтъ їеrли1мъ.
Κεφάλαιο 52
Главa н7в
1
1
ΟΝΤΟΣ εἰκοστοῦ καὶ ἑνὸς ἔτους Σεδεκίου ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αμειτάαλ, θυγάτηρ ῾Ιερεμίου, ἐκ Λοβενά. Сyщу двaдесzти и3 є3ди1ному лэтY седекjи, внегдA начA цaрствовати, и3 цaрствова во їеrли1мэ є3динонaдесzть лётъ: и3 и4мz мaтери є3гw2 ґмітaль, дщи2 їеремjина, њ ловны2.
4
4
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἐν μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ περιεχαράκωσαν αὐτὴν καὶ περιῳκοδόμησαν αὐτὴν τετραπέδοις λίθοις κύκλῳ. И# бhсть въ девsтое лёто цaрства є3гw2, въ десsтый мцcъ, въ десsтый дeнь мцcа, пріи1де навуходон0соръ цaрь вавmлHнскій и3 всS си1ла є3гw2 на їеrли1мъ, и3 њблег0ша є3го2 и3 сотвори1ша w4крестъ є3гw2 nстр0гъ t четвероуг0лныхъ кaменій.
5
5
καὶ ἦλθεν ἡ πόλις εἰς συνοχὴν ἕως ἑνδεκάτου ἔτους τῷ βασιλεῖ Σεδεκίᾳ· И# бhсть во њблежeніи грaдъ дaже до первагwнaдесzте лёта цaрства седекjина.
6
6
ἐν τῇ ἐνάτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐστερεώθη ὁ λιμὸς ἐν τῇ πόλει, καὶ οὐκ ἦσαν ἄρτοι τῷ λαῷ τῆς γῆς. Мцcа же четвeртагw въ девsтый дeнь, ўтверди1сz глaдъ во грaдэ, и3 не бsше хлёба лю1демъ земли2.
7
7
καὶ διεκόπη ἡ πόλις, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἐξῆλθον νυκτὸς κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἀναμέσον τοῦ τείχους καὶ τοῦ προτειχίσματος, ὃ ἦν κατὰ τὸν κῆπον τοῦ βασιλέως, καὶ οἱ Χαλδαῖοι ἐπὶ τῆς πόλεως κύκλῳ. καὶ ἐπορεύθησαν ὁδὸν τὴν εἰς ῎Αραβα, И# просэк0ша грaдъ, и3 вси2 мyжіе в0инстіи и3зыд0ша н0щію путeмъ врaтъ, и4же є4сть междY двэмA стэнaма, и4же бsше прsмw вертогрaду царeву, халдeє же добывaху грaдъ w4крестъ лежaще, и3 tид0ша путeмъ въ пустhню.
8
8
καὶ κατεδίωξεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ὀπίσω τοῦ βασιλέως καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἐν τῷ πέραν ῾Ιεριχώ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ διεσπάρησαν ἀπ’ αὐτοῦ. И# погнA си1ла халдeйска в8слёдъ царS и3 пости1же є3го2 њб8 nнY странY їеріхHна, и3 вси2 џтроцы є3гw2 разсhпашасz t негw2.
9
9
καὶ συνέλαβον τὸν βασιλέα καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ μετὰ κρίσεως. И# ћша царS и3 привед0ша и5 ко царю2 вавmлHнскому въ девлafъ, и4же є4сть въ земли2 є3мafъ, и3 глаг0ла є3мY съ суд0мъ.
10
10
καὶ ἔσφαξε βασιλεὺς Βαβυλῶνος τοὺς υἱοὺς Σεδεκίου κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα ἔσφαξεν ἐν Δεβλαθά. И# и3зсэчE цaрь вавmлHнскій сhны седек‡ины пред8 nчи1ма є3гw2, и3 вс‰ кн‰зи ї{дины и3зсэчE въ девлafэ.
11
11
καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς Σεδεκίου ἐξετύφλωσε καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν πέδαις, καὶ ἤγαγεν αὐτὸν βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔδωκεν αὐτὸν εἰς οἰκίαν μύλωνος ἕως ἡμέρας ἧς ἀπέθανε. Џчи же седекjи и3з8sтъ, и3 свzзA є3го2 њк0вами, и3 приведE є3го2 цaрь вавmлHнскій въ вавmлHнъ и3 вдадE є3го2 въ д0мъ жерн0вный до днE, въ џньже ќмре.
12
12
καὶ ἐν μηνὶ πέμπτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος ὁ ἑστηκὼς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλήμ, Въ десsтый же дeнь пsтагw мцcа (*лёто сіE девzтоенaдесzть навуходон0сору царю2 вавmлHнску) пріи1де навузардaнъ ґрхімагjръ, стоsщь пред8 лицeмъ царS вавmлHнска, во їеrли1мъ,
13
13
καὶ ἐνέπρησε τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πάσας τὰς οἰκίας τῆς πόλεως, καὶ πᾶσαν οἰκίαν μεγάλην ἐνέπρησεν ἐν πυρί. и3 сожжE хрaмъ гDень и3 д0мъ царeвъ, и3 вс‰ д0мы гр†дскіz и3 всsкъ д0мъ вели1къ сожжE nгнeмъ,
14
14
καὶ πᾶν τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ κύκλῳ καθεῖλεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων, ἡ μετὰ τοῦ ἀρχιμαγείρου. и3 всsку стёну їеrли1млю w4крестъ разори2 си1ла халдeйска, ћже бsше сі‰ ґрхімагjромъ.
16
16
καὶ τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ κατέλιπεν ὁ ἀρχιμάγειρος εἰς ἀμπελουργοὺς καὶ εἰς γεωργούς. пр0чіихъ же њстaви людjй ўб0гихъ въ дёлатєли віногрaда и3 земледёлцєвъ.
17
17
καὶ τοὺς στύλους τοὺς χαλκοῦς τοὺς ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὰς βάσεις καὶ τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν τὴν ἐν οἴκῳ Κυρίου συνέτριψαν οἱ Χαλδαῖοι καὶ ἔλαβον τὸν χαλκὸν αὐτῶν καὶ ἀπήνεγκαν εἰς Βαβυλῶνα. Столпh же мBдzныz, и5же во хрaмэ гDни, и3 подст†вы, и3 м0ре мёдzное, є4же во хрaмэ гDни, сокруши1ша халдeє, и3 взsша мёдь и4хъ, и3 tнес0ша въ вавmлHнъ:
18
18
καὶ τὴν στεφάνην καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰς κρεάγρας καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ χαλκᾶ, ἐν οἷς ἐλειτούργουν ἐν αὐτοῖς, и3 вэнeцъ и3 чaшы, и3 ви6лицы и3 вс‰ сосyды мBдzныz, въ ни1хже служaху,
19
19
καὶ τὰ σαφφὼθ καὶ τὰ μασμαρὼθ καὶ τοὺς ὑποχυτῆρας καὶ τὰς λυχνίας καὶ τὰς θυΐσκας καὶ τοὺς κυάθους, ἃ ἦν χρυσᾶ χρυσᾶ καὶ ἃ ἦν ἀργυρᾶ ἀργυρᾶ, ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος. и3 fmміaмники и3 чaшы, и3 ўмыв†лницы и3 свёщники, и3 кади6лницы и3 ч†шицы, ±же бsху злат†z и3 ±же бsху срє1брzнаz, взS ґрхімагjръ.
20
20
καὶ οἱ στῦλοι δύο καὶ ἡ θάλασσα μία καὶ οἱ μόσχοι δώδεκα χαλκοῖ ὑποκάτω τῆς θαλάσσης, ἃ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν εἰς οἶκον Κυρίου· οὐκ ἦν σταθμὸς τοῦ χαλκοῦ αὐτῶν. И# стwлпA двA и3 м0ре є3ди1но, и3 телцє1въ дванaдесzть мёдzныхъ под8 м0ремъ, ±же сотвори2 цaрь соломHнъ во хрaмэ гDни, не бЁ вёса мёди сос{дъ тёхъ.
21
21
καὶ οἱ στῦλοι, τριακονταπέντε πηχῶν· ὕψος τοῦ στύλου τοῦ ἑνός, καὶ σπαρτίον δώδεκα πήχεων περιεκύκλου αὐτόν, καὶ τὸ πάχος αὐτοῦ δακτύλων τεσσάρων κύκλῳ, Ст0лпъ же кjйждо nсминaдесzти лактeй бЁ въ высотY, вeрвь же дванaдесzти лактeй w4крестъ є3гw2 њбдержaше, и3 толстотA є3гw2 четhрехъ пє1рстъ w4крестъ,
22
22
καὶ γεῖσος ἐπ’ αὐτοῖς χαλκοῦν, καὶ πέντε πήχεων τὸ μῆκος ὑπεροχὴ τοῦ γείσους τοῦ ἑνός, καὶ δίκτυον καὶ ρόαι ἐπὶ τοῦ γείσους κύκλῳ, τὰ πάντα χαλκᾶ· καὶ κατὰ ταῦτα τῷ στύλῳ τῷ δευτέρῳ, ὀκτὼ ρόαι τῷ πήχει τοῖς δώδεκα πήχεσι. и3 главA на ни1хъ мёдzна, пsть лакHтъ высотA главы2 є3ди1ныz, и3 мрeжа, и3 ши1пки на вэнцЁ w4крестъ, всE бsше мёдzно: тaкожде бhсть и3 вторhй ст0лпъ.
23
23
καὶ ἦσαν αἱ ρόαι ἐνενηκονταὲξ τὸ ἓν μέρος, καὶ ἦσαν αἱ πᾶσαι ρόαι ἑκατὸν ἐπὶ τοῦ δικτύου κύκλῳ. И# бsше ши1пкwвъ дeвzтьдесzтъ и3 шeсть є3ди1на странA, и3 бsше всёхъ ши1пкwвъ над8 мрeжею w4крестъ сто2.
24
24
καὶ ἔλαβεν ὁ ἀρχιμάγειρος τὸν ἱερέα τὸν πρῶτον καὶ τὸν ἱερέα τὸν δευτεροῦντα καὶ τοὺς τρεῖς τοὺς φυλάττοντας τὴν ὁδὸν И# взS ґрхімагjръ сарeа жерцA старёйшаго и3 жерцA соф0нію вторaго и3 тріeхъ стрегyщихъ пyть.
25
25
καὶ εὐνοῦχον ἕνα, ὃς ἦν ἐπιστάτης τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν, καὶ ἑπτὰ ἄνδρας ὀνομαστοὺς τοὺς ἐν προσώπῳ τοῦ βασιλέως, τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν γραμματέα τῶν δυνάμεων, τὸν γραμματεύοντα τῷ λαῷ τῆς γῆς, καὶ ἑξήκοντα ἀνθρώπους ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, τοὺς εὑρεθέντας ἐν μέσῳ τῆς πόλεως· И# t грaда взS кaженика є3ди1наго, и4же бЁ пристaвникъ людjй в0инскихъ, и3 сeдмь мужeй нар0читыхъ, и5же пред8 лицeмъ царeвымъ њбрэт0шасz во грaдэ, и3 книг0чіz си1лъ ўчaщаго людjй земли2, и3 шестьдесsтъ мужeй t людjй земли2, и5же њбрэт0шасz средЁ грaда:
26
26
καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς Ναβουζαρδὰν ὁ ἀρχιμάγειρος τοῦ βασιλέως καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος εἰς Δεβλαθά, и3 взS и5хъ навузардaнъ ґрхімагjръ и3 приведE | ко царю2 вавmлHнску въ девлafъ.
27
27
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν Δεβλαθά, ἐν γῇ Αἰμάθ. И# и3зби2 | цaрь вавmлHнскій въ девлafэ въ земли2 є3мafъ: и3 преселeнъ бhсть їyда t земли2 своеS.
31
31
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ καὶ ἑβδόμῳ ἔτει, ἀποικισθέντος τοῦ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, ἐν τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, ἔλαβεν Οὐλαιμαραδὰχ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐν τῷ ἐνιαυτῷ, ᾧ ἐβασίλευσε, τὴν κεφαλὴν ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἐξ οἰκίας, ἧς ἐφυλάσσετο· И# бhсть въ три1десzть седм0е лёто преселeніz їwакjма царS їyдина, въ двaдесzть пsтый дeнь мцcа вторагwнaдесzть, вознесE є3вилмеродaхъ цaрь вавmлHнскій въ пeрвое лёто цaрства своегw2 главY їwакjма царS їyдина, и3 и3зведE є3го2 и3з8 хрaма, въ нeмже стрежaшесz, и3 глаг0ла є3мY благ†z:
32
32
καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ χρηστὰ καὶ ἔδωκε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνω τῶν βασιλέων τῶν μετ’ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι· и3 дадE прест0лъ є3гw2 вhше царeй, и5же съ ни1мъ, въ вавmлHнэ,
33
33
καὶ ἤλλαξε τὴν στολὴν τῆς φυλακῆς αὐτοῦ καὶ ἤσθιεν ἄρτον διὰ παντὸς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἔζησε. и3 и3змэни2 ри6зы є3гw2 темни6чныz, и3 kдsше хлёбъ всегдA пред8 лицeмъ є3гw2 во вс‰ дни6 животA своегw2:
34
34
καὶ ἡ σύνταξις αὐτῷ ἐδίδοτο διὰ παντὸς παρὰ τοῦ βασιλέως Βαβυλῶνος ἐξ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἕως ἡμέρας, ἧς ἀπέθανεν. и3 ўр0къ є3мY даsшесz всегдA t царS вавmлHнска, дaже до днE, въ џньже ќмре, во вс‰ дни6 животA є3гw2.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.