Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Κεφάλαιο 2
Главa в7
1
1
ΠΩΣ ἐγνόφωσεν ἐν ὀργῇ αὐτοῦ Κύριος τὴν θυγατέρα Σιών; κατέρριψεν ἐξ οὐρανοῦ εἰς γῆν δόξασμα ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὑποποδίου ποδῶν αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ. Ѓлефъ. Кaкw њмрачи2 во гнёвэ своeмъ гDь дщeрь сіHню: свeрже съ небесE на зeмлю слaву ї}леву, и3 не помzнY подн0жіz ногY своє1ю въ дeнь гнёва и3 ћрости своеS.
2
2
Κατεπόντισε Κύριος οὐ φεισάμενος πάντα τὰ ὡραῖα ᾿Ιακώβ, καθεῖλεν ἐν θυμῷ αὐτοῦ τὰ ὀχυρώματα τῆς θυγατρὸς ᾿Ιούδα, ἐκόλλησεν εἰς τὴν γῆν, ἐβεβήλωσε βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντας αὐτῆς. Бefъ. Погрузи2 гDь и3 не пощадЁ: вс‰ кр†снаz ї†кwвлz разори2 ћростію своeю, твердhни дщeре їyдины и3звeрже на зeмлю, њскверни2 царS є3S и3 кн‰зи є3S,
3
3
Συνέκλασεν ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ πᾶν κέρας ᾿Ισραήλ, ἀπέστρεψεν ὀπίσω δεξιὰν αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ καὶ ἀνῆψεν ἐν ᾿Ιακὼβ ὡς πῦρ φλόγα, καὶ κατέφαγε πάντα τὰ κύκλῳ. Гjмель. сокруши2 во гнёвэ ћрости своеS вeсь р0гъ ї}левъ, њбрати2 вспsть десни1цу є3гw2 t лицA врагA, разжжE во їaкwвэ ћкw џгнь плaмы, и3 потреби2 вс‰ w4крестъ,
4
4
᾿Ενέτεινε τόξον αὐτοῦ ὡς ἐχθρός, ἐστερέωσε δεξιὰν αὐτοῦ ὡς ὑπεναντίος καὶ ἀπέκτεινε πάντα τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐν σκηνῇ θυγατρὸς Σιών, ἐξέχεεν ὡς πῦρ τὸν θυμὸν αὐτοῦ. Дaлеfъ. напрzжE лyкъ св0й ћкw рaтникъ проти1вный, ўтверди2 десни1цу свою2 ћкw супост†тъ и3 и3зби2 вс‰ кр†снаz џчію моє1ю во селeніихъ дщeре сіHни, и3зліS ћкw џгнь ћрость свою2.
5
5
᾿Εγενήθη Κύριος ὡς ἐχθρός, κατεπόντισεν ᾿Ισραήλ, κατεπόντισε πάσας τὰς βάρεις αὐτῆς, διέφθειρε τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ καὶ ἐπλήθυνε τῇ θυγατρὶ ᾿Ιούδα ταπεινουμένην καὶ τεταπεινωμένην. ГE. Бhсть гDь ѓки врaгъ, погрузи2 ї}лz, погрузи2 вс‰ д0мы є3гw2, разсhпа вс‰ стёны є3гw2 и3 ўмн0жи дщeри їyдинэ смирeна и3 смирeну,
6
6
Καὶ διεπέτασεν ὡς ἄμπελον τὸ σκήνωμα αὐτοῦ, διέφθειρεν ἑορτὴν αὐτοῦ· ἐπελάθετο Κύριος ἃ ἐποίησεν ἐν Σιὼν ἑορτῆς καὶ σαββάτου καὶ παρώξυνεν ἐμβριμήματι ὀργῆς αὐτοῦ βασιλέα καὶ ἱερέα καὶ ἄρχοντα. Вavъ. и3 развeрзе ѓки віногрaдъ селeніе своE, разсhпа прaздники є3гw2: забы2 гDь, ±же сотвори2 въ сіHнэ прaздники и3 суббw6ты, и3 њѕл0би прещeніемъ гнёва своегw2 царS и3 кнsзz и3 жерцA.
7
7
᾿Απώσατο Κύριος θυσιαστήριον αὐτοῦ, ἀπετίναξεν ἁγίασμα αὐτοῦ, συνέτριψεν ἐν χειρὶ ἐχθροῦ τεῖχος βάρεων αὐτῆς· φωνὴν ἔδωκαν ἐν οἴκῳ Κυρίου ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς. Зaінъ. Tри1ну гDь жeртвенникъ св0й, tтрzсE с™hню свою2, сокруши2 рук0ю врaжіею стёну забрaлwвъ є3гw2: глaсъ дaша въ домY гDни ћкw въ дeнь прaздника.
8
8
Καὶ ἐπέστρεψε Κύριος τοῦ διαφθεῖραι τεῖχος θυγατρὸς Σιών· ἐξέτεινε μέτρον, οὐκ ἀπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ καταπατήματος, καὶ ἐπένθησε τὸ προτείχισμα, καὶ τεῖχος ὁμοθυμαδὸν ἠσθένησεν. И$fъ. Њбрати1сz гDь разсhпати стёну дщeре сіHни: протzжE мёру, не tврати2 руки2 своеS t попрaніz: и3 сётова предгрaдіе, и3 њгрaда вкyпэ и3знем0же.
9
9
᾿Ενεπάγησαν εἰς γῆν πύλαι αὐτῆς, ἀπώλεσε καὶ συνέτριψε μοχλοὺς αὐτῆς· βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντα αὐτῆς ἐν τοῖς ἔθνεσιν· οὐκ ἔστι νόμος, καί γε προφῆται αὐτῆς οὐκ εἶδον ὅρασιν παρὰ Κυρίου. Тefъ. Враст0ша въ зeмлю вратA є3S, погуби2 и3 сокруши2 верєи2 є3S, царS є3S и3 кн‰зи є3S во kзhцэхъ, нёсть зак0на, и3 прор0цы є3S не ви1дэша видёніz t гDа.
10
10
᾿Εκάθισαν εἰς τὴν γῆν, ἐσιώπησαν πρεσβύτεροι θυγατρὸς Σιών, ἀνεβίβασαν χοῦν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν, περιεζώσαντο σάκκους, κατήγαγον εἰς γῆν ἀρχηγοὺς παρθένους ἐν ῾Ιερουσαλήμ. ЇHдъ. Сэд0ша на земли2, ўмолк0ша старBйшины дщeре сіHни, посhпаша пeрсть на главы6 сво‰, препоsсашасz во врє1тища, низвед0ша въ зeмлю старёйшинъ дёвъ їеrли1мскихъ.
11
11
᾿Εξέλιπον ἐν δάκρυσιν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐταράχθη ἡ καρδία μου, ἐξεχύθη εἰς τὴν γῆν ἡ δόξα μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐν τῷ ἐκλείπειν νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐν πλατείαις πόλεως. Кaфъ. Њскудёша џчи мои2 въ слезaхъ, смути1сz сeрдце моE, и3зліsсz на зeмлю слaва моS њ сокрушeніи дщeре людjй мои1хъ, внегдA њскудЁ младeнецъ и3 ссyщій на ст0гнахъ грaдскихъ.
12
12
Ταῖς μητράσιν αὐτῶν εἶπαν· ποῦ σῖτος καὶ οἶνος; ἐν τῷ ἐκλύεσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι ψυχὰς αὐτῶν εἰς κόλπον μητέρων αὐτῶν. Лaмедъ. Мaтеремъ свои6мъ рек0ша: гдЁ пшени1ца и3 віно2; внегдA разслaблєнымъ бhти и5мъ, ћкw ћзвєнымъ на ст0гнахъ грaдскихъ, є3гдA и3зливaхусz дyши и4хъ въ л0но мaтерей и4хъ.
13
13
Τί μαρτυρήσω σοι ἢ τί ὁμοιώσω σοι, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ; τίς σώσει σε καὶ παρακαλέσει σε, παρθένος θύγατερ Σιών; ὅτι ἐμεγαλύνθη ποτήριον συντριβῆς σου· τίς ἰάσεταί σε; Мeмъ. Чт0 ти засвидётелствую; и3ли2 что2 ўпод0блю тебЁ, дщи2 їеrли1млz; кт0 тz спасeтъ и3 кт0 тz ўтёшитъ, дэви1це, дщи2 сіHнz; ћкw возвели1чисz чaша сокрушeніz твоегw2, кт0 тz и3зцэли1тъ;
14
14
Προφῆταί σου εἴδοσάν σοι μάταια καὶ ἀφροσύνην καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν ἐπὶ τὴν ἀδικίαν σου τοῦ ἐπιστρέψαι αἰχμαλωσίαν σου, καὶ εἴδοσάν σοι λήμματα μάταια καὶ ἐξώσματα. Нyнъ. Прор0цы твои2 ви1дэша тебЁ сyєтнаz и3 безyміе и3 не tкрhша њ непрaвдэ твоeй, є4же возврати1ти плэнeніе твоE, и3 ви1дэша тебЁ словесA сyєтнаz и3 и3зриновє1ніz.
15
15
᾿Εκρότησαν ἐπὶ σὲ χεῖρας πάντες οἱ παραπορευόμενοι ὁδόν, ἐσύρισαν καὶ ἐκίνησαν τὴν κεφαλὴν αὐτῶν ἐπὶ τὴν θυγατέρα ῾Ιερουσαλήμ· αὕτη ἡ πόλις, ἐροῦσι, στέφανος εὐφροσύνης πάσης τῆς γῆς. Сaмехъ. Восплескaша рукaма њ тебЁ вси2 минyющіи путeмъ, позвиздaша и3 покивaша глав0ю своeю њ дщeри їеrли1мли, рекyще: сeй ли грaдъ, вэнeцъ слaвы, весeліе всеS земли2;
16
16
Διήνοιξαν ἐπὶ σὲ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροί σου, ἐσύρισαν καὶ ἔβρυξαν ὁδόντας, καὶ εἶπαν· κατεπίομεν αὐτήν, πλὴν αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν προσεδοκῶμεν, εὕρομεν αὐτήν, εἴδομεν. Ѓінъ. Tверз0ша на тS ўстA сво‰ вси2 врази2 твои2, позвиздaша и3 поскрежетaша зубы2 свои1ми и3 рёша: поглоти1мъ ю5: nбaче сeй дeнь, є3г0же чazхомъ, њбрэт0хомъ є3го2, ви1дэхомъ.
17
17
᾿Εποίησε Κύριος ἃ ἐνεθυμήθη, συνετέλεσε ρήματα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων, καθεῖλε καί οὐκ ἐφείσατο, καὶ ηὔφρανεν ἐπὶ σὲ ἐχθρόν, ὕψωσε κέρας θλίβοντός σε. Фи2. Сотвори2 гDь, ±же помhсли, скончA словесA сво‰, ±же заповёда t днjй пeрвыхъ: разори2 и3 не пощадЁ, и3 возвесели2 њ тебЁ врагA, вознесE р0гъ стужaющагw ти2.
18
18
᾿Εβόησε καρδία αὐτῶν πρὸς Κύριον· τείχη Σιών, καταγάγετε ὡς χειμάρρους δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός· μὴ δῷς ἔκνηψιν σεαυτῇ, μὴ σιωπήσαιτο, θύγατερ, ὁ ὀφθαλμός σου. Цaди. Возопи2 сeрдце и4хъ ко гDу, стёны дщeре сіHни да и3злію1тъ ћкоже водотeча слeзы дeнь и3 н0щь: не дaждь пок0z себЁ, и3 да не ўм0лкнетъ зёница џчію твоє1ю.
19
19
᾿Ανάστα, ἀγαλλίασαι ἐν νυκτὶ εἰς ἀρχὰς φυλακῆς σου, ἔκχεον ὡς ὕδωρ καρδίαν σου ἀπέναντι προσώπου Κυρίου, ἆρον πρὸς αὐτὸν χεῖράς σου περὶ ψυχῆς νηπίων σου τῶν ἐκλυομένων λιμῷ ἐπ’ ἀρχῆς πασῶν ἐξόδων. КHфъ. Востaни, поучи1сz въ нощи2 въ начaлэ стражбы2 твоеS, пролjй ћкw в0ду сeрдце твоE пред8 лицeмъ гDнимъ, воздви1гни къ немY рyцэ твои2 њ душaхъ младeнєцъ твои1хъ, разслaбленыхъ глaдомъ въ начaлэ всёхъ и3сх0дwвъ.
20
20
᾿Ιδέ, Κύριε, καὶ ἐπίβλεψον τίνι ἐπφφύλλισας οὕτως· εἰ φάγονται γυναῖκες καρπὸν κοιλίας αὐτῶν; ἐπιφυλλίδα ἐποίησε μάγειρος· φονευθήσονται νήπια θηλάζοντα μαστούς; ἀποκτενεῖς ἐν ἁγιάσματι Κυρίου ἱερέα καὶ προφήτην; Рeшъ. Ви1ждь, гDи, и3 при1зри, кого2 є3си2 њтреби1лъ си1це; є3дA снэдsтъ жєны2 пл0дъ ўтр0бы своеS; њтреблeніе сотвори2 п0варъ, и3збію1тъ ли младeнцєвъ ссyщихъ сосцы2; ўбіeши ли во с™hни гDни жерцA и3 прор0ка;
21
21
᾿Εκοιμήθησαν εἰς τὴν ἔξοδον παιδάριον καὶ πρεσβύτης. παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἀπέκτεινας, ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς σου ἐμαγείρευσας, οὐκ ἐφείσω. Ши1нъ. Ўсп0ша на и3сх0дищихъ џтрокъ и3 стaрецъ: дэви6цы мо‰ и3 ю4нwты мои2 tид0ша въ плёнъ, мечeмъ и3 глaдомъ и3зби1лъ є3си2, въ дeнь гнёва твоегw2 свари1лъ є3си2, не пощадёлъ.
22
22
᾿Εκάλεσεν ἡμέραν ἑορτῆς παροικίας μου κυκλόθεν, καὶ οὐκ ἐγένοντο ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου ἀνασῳζόμενος καὶ καταλελειμμένος, ὡς ἐπεκράτησα καὶ ἐπλήθυνα ἐχθρούς μου πάντας. Favъ. Призвaлъ є3си2 ћкw дeнь прaздника пришє1лствіz мо‰ w4крестъ, и3 не бhсть въ дeнь гнёва гDнz ўцэлёвый и3 њстaвыйсz, ћкw сотвори1хъ возмощи2 и3 ўмн0жихъ враги2 мо‰ вс‰.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.