|
Κεφάλαιο 35
|
Глава́ л҃є
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐπὶ δυσμῶν Μωὰβ παρὰ τὸν ᾿Ιορδάνην κατὰ ῾Ιεριχὼ λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю на за́падѣ мѡа́вли оу҆ і҆ѻрда́на при і҆ерїхѡ́нѣ, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| σύνταξον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ δώσουσι τοῖς Λευίταις ἀπὸ τῶν κλήρων κατασχέσεως αὐτῶν πόλεις κατοικεῖν καὶ τὰ προάστεια τῶν πόλεων κύκλῳ αὐτῶν δώσουσι τοῖς Λευίταις, | заповѣ́ждь сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, да дадѧ́тъ леѵі́тѡмъ ѿ жрє́бїй ѡ҆держа́нїѧ своегѡ̀ гра́ды всели́тисѧ, и҆ предгра̑дїѧ гра̑дскаѧ ѡ҆́крестъ и҆́хъ да дадѧ́тъ леѵі́тѡмъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔσονται αὐτοῖς αἱ πόλεις κατοικεῖν, καὶ τὰ ἀφορίσματα αὐτῶν ἔσται τοῖς κτήνεσιν αὐτῶν καὶ πᾶσι τοῖς τετράποσιν αὐτῶν. | и҆ бꙋ́дꙋтъ и҆̀мъ гра́ды вселѧ́тисѧ, и҆ оу҆ча̑стїѧ и҆́хъ да бꙋ́дꙋтъ скотѡ́мъ и҆́хъ и҆ всѣ̑мъ четверонѡ́жнымъ и҆́хъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ τὰ συγκυροῦντα τῶν πόλεων, ἃς δώσετε τοῖς Λευίταις, ἀπὸ τείχους τῆς πόλεως καὶ ἔξω δισχιλίους πήχεις κύκλῳ· | и҆ прилєжа́щаѧ градѡ́мъ, и҆̀хже дади́те леѵі́тѡмъ, ѿ стѣны̀ гра́да и҆ внѣ̀, двѣ̀ ты́сѧщы лакѡ́тъ ѡ҆́крестъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ μετρήσεις ἔξω τῆς πόλεως τὸ κλίτος τὸ πρὸς ἀνατολὰς δισχιλίους πήχεις καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς λίβα δισχιλίους πήχεις καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς θάλασσαν δισχιλίους πήχεις καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς βορρᾶν δισχιλίους πήχεις, καὶ ἡ πόλις μέσον τούτου ἔσται ὑμῖν καὶ τὰ ὅμορα τῶν πόλεων. | и҆ да и҆змѣ́риши странꙋ̀ внѣ̀ гра́да, ꙗ҆́же на восто́къ, двѣ̀ ты́сѧщы лакѡ́тъ, и҆ странꙋ̀, ꙗ҆́же къ лі́вѣ, двѣ̀ ты́сѧщы лакѡ́тъ, и҆ странꙋ̀, ꙗ҆́же къ мо́рю, двѣ̀ ты́сѧщы лакѡ́тъ, и҆ странꙋ̀, ꙗ҆́же къ сѣ́верꙋ, двѣ̀ ты́сѧщы лакѡ́тъ, и҆ гра́дъ посредѣ̀ сегѡ̀ бꙋ́детъ ва́мъ, и҆ предѣ́лы градѡ́въ: |
|
6
|
6
|
| καὶ τὰς πόλεις δώσετε τοῖς Λευίταις, τὰς ἓξ πόλεις τῶν φυγαδευτηρίων, ἃς δώσετε φυγεῖν ἐκεῖ τῷ φονεύσαντι, καὶ πρὸς ταύταις τεσσαράκοντα καὶ δύο πόλεις· | и҆ гра́ды ꙗ҆̀же дади́те леѵі́тѡмъ, ше́сть градѡ́въ (да бꙋ́дꙋтъ) оу҆бѣ́жныхъ, и҆̀хже дади́те оу҆бѣга́ти въ нѧ̀ оу҆би́вшемꙋ, и҆ къ си̑мъ четы́редесѧть и҆ два̀ гра̑да: |
|
7
|
7
|
| πάσας τὰς πόλεις δώσετε τοῖς Λευίταις τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ πόλεις, ταύτας, καὶ τὰ προάστεια αὐτῶν. | всѣ́хъ градѡ́въ дади́те леѵі́тѡмъ четы́редесѧть и҆ ѻ҆́смь градѡ́въ, сїѧ̑ и҆ предгра̑дїѧ и҆́хъ: |
|
8
|
8
|
| καὶ τὰς πόλεις, ἃς δώσετε ἀπὸ τῆς κατασχέσεως υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἀπὸ τῶν τὰ πολλὰ πολλά. καὶ ἀπὸ τῶν ἐλαττόνων ἐλάττω· ἕκαστος κατὰ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, ἣν κατακληρονομήσουσι δώσουσιν ἀπὸ τῶν πόλεων τοῖς Λευίταις. | и҆ гра́ды, и҆̀хже дади́те ѿ ѡ҆держа́нїѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ѿ мно́гихъ мнѡ́га, а҆ ѿ ма́лыхъ ма̑ла: кі́йждо по наслѣ́дїю своемꙋ̀, є҆́же наслѣ́дѧтъ, да дадѧ́тъ ѿ градѡ́въ леѵі́тѡмъ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
10
|
10
|
| λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς γῆν Χαναὰν | глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рече́ши къ ни̑мъ: вы̀ прехо́дите і҆ѻрда́нъ въ зе́млю ханаа́ню: |
|
11
|
11
|
| καὶ διαστελεῖτε ὑμῖν αὐτοῖς πόλεις· φυγαδευτήρια ἔσται ὑμῖν φυγεῖν ἐκεῖ τὸν φονευτήν, πᾶς ὁ πατάξας ψυχὴν ἀκουσίως. | и҆ раздѣли́те са́ми себѣ̀ гра́ды: оу҆бѣ̑жища да бꙋ́дꙋтъ ва́мъ оу҆бѣга́ти въ нѧ̀ оу҆бі́йцѣ, всѧ́къ оу҆би́вый дꙋ́шꙋ нехотѧ́й: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔσονται αἱ πόλεις ὑμῖν φυγαδευτήρια ἀπὸ τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ ὁ φονεύων ἕως ἂν στῇ ἔναντι τῆς συναγωγῆς εἰς κρίσιν. | и҆ бꙋ́дꙋтъ гра́ди ва́мъ оу҆бѣ̑жища ѿ оу҆́жика кро́ве, и҆ да не оу҆́мретъ оу҆би́вый, до́ндеже ста́нетъ пред̾ со́нмомъ на сꙋдѣ̀: |
|
13
|
13
|
| καὶ αἱ πόλεις ἃς δώσετε, τὰς ἓξ πόλεις, φυγαδευτήρια ἔσονται ὑμῖν· | и҆ гра́ды, ꙗ҆̀же дади́те, ше́сть градѡ́въ, оу҆бѣ̑жища да бꙋ́дꙋтъ ва́мъ. |
|
14
|
14
|
| τὰς τρεῖς πόλεις δώσετε πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ τὰς τρεῖς πόλεις δώσετε ἐν γῇ Χαναάν· | Трѝ гра́ды дади́те ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ странꙋ̀ і҆ѻрда́на, и҆ трѝ гра́ды дади́те въ землѝ ханаа́ни: |
|
15
|
15
|
| φυγαδεῖον ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ παροίκῳ τῷ ἐν ὑμῖν ἔσονται αἱ πόλεις αὗται εἰς φυγαδευτήριον, φυγεῖν ἐκεῖ παντὶ πατάξαντι ψυχὴν ἀκουσίως. | оу҆бѣ́жище да бꙋ́детъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ прише́лцꙋ, и҆ ѡ҆бита́лникꙋ и҆́же въ ва́съ, да бꙋ́дꙋтъ гра́ди сі́и во оу҆бѣ́жище оу҆бѣга́ти та́мѡ всѧ́комꙋ оу҆би́вшемꙋ дꙋ́шꙋ нехотѣ́нїемъ. |
|
16
|
16
|
| ἐὰν δὲ ἐν σκεύει σιδήρου πατάξῃ αὐτόν, καὶ τελευτήσῃ, φονευτής ἐστι· θανάτῳ θανατούσθω ὁ φονευτής. | А҆́ще же ѻ҆рꙋ́дїемъ желѣ́знымъ оу҆бїе́тъ є҆го̀, и҆ оу҆́мретъ, оу҆бі́йца є҆́сть: сме́ртїю да оу҆́мретъ оу҆бі́йца. |
|
17
|
17
|
| ἐὰν δὲ ἐν λίθῳ ἐκ χειρός, ἐν ᾧ ἀποθανεῖται ἐν αὐτῷ, πατάξῃ αὐτόν, καὶ ἀποθάνῃ, φονευτής ἐστι· θανάτῳ θανατούσθω ὁ φονευτής. | А҆́ще же ка́менїемъ и҆з̾ рꙋкѝ оу҆бїе́тъ є҆го̀, и҆ оу҆́мретъ ѿ негѡ̀, оу҆бі́йца є҆́сть: сме́ртїю да оу҆́мретъ оу҆бі́йца. |
|
18
|
18
|
| ἐὰν δὲ ἐν σκεύει ξυλίνῳ ἐκ χειρός, ἐξ οὗ ἀποθανεῖται ἐν αὐτῷ, πατάξῃ αὐτόν, καὶ ἀποθάνῃ, φονευτής ἐστι· θανάτῳ θανατούσθω ὁ φονευτής. | А҆́ще же ѻ҆рꙋ́дїемъ древѧ́нымъ и҆з̾ рꙋкѝ, ѿ негѡ́же оу҆́мретъ, оу҆бїе́тъ є҆го̀, и҆ оу҆́мретъ, оу҆бі́йца є҆́сть: сме́ртїю да оу҆́мретъ оу҆бі́йца. |
|
19
|
19
|
| ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα, οὗτος ἀποκτενεῖ τὸν φονεύσαντα· ὅταν συναντήσῃ αὐτῷ, οὗτος ἀποκτενεῖ αὐτόν. | оу҆́жикъ кро́ве, се́й да оу҆бїе́тъ оу҆би́вшаго: є҆гда̀ оу҆срѧ́щетъ є҆го̀, се́й да оу҆бїе́тъ є҆го̀. |
|
20
|
20
|
| ἐὰν δὲ δι’ ἔχθραν ὤσῃ αὐτὸν καὶ ἐπιρρίψῃ ἐπ’ αὐτὸν πᾶν σκεῦος ἐξ ἐνέδρου, καὶ ἀποθάνῃ, | А҆́ще же вражды̀ ра́ди ри́нетъ є҆го̀ и҆ ве́ржетъ на него̀ всѧ́къ сосꙋ́дъ по навѣ́тꙋ, и҆ оу҆́мретъ, |
|
21
|
21
|
| ἢ διὰ μῆνιν ἐπάταξεν αὐτὸν τῇ χειρί, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω ὁ πατάξας, φονευτής ἐστι· θανάτῳ θανατούσθω ὁ φονεύων· ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα ἀποκτενεῖ τὸν φονεύσαντα ἐν τῷ συναντῆσαι αὐτῷ. | и҆лѝ ѿ не́нависти порази́лъ є҆го̀ рꙋко́ю, и҆ оу҆́мретъ, сме́ртїю да оу҆́мретъ оу҆би́вый, оу҆бі́йца є҆́сть: сме́ртїю да оу҆́мретъ оу҆бива́ѧй: оу҆́жикъ кро́ве да оу҆бїе́тъ оу҆бі́йцꙋ, є҆гда̀ срѣ́титсѧ съ ни́мъ. |
|
22
|
22
|
| ἐὰν δὲ ἐξάπινα οὐ δι’ ἔχθραν ὤσῃ αὐτὸν ἢ ἐπιρρίψῃ ἐπ’ αὐτὸν πᾶν σκεῦος οὐκ ἐξ ἐνέδρου | А҆́ще же внеза́пꙋ не вражды̀ ра́ди ри́нетъ є҆го̀, и҆лѝ ве́ржетъ на него̀ всѧ́къ сосꙋ́дъ не по навѣ́тꙋ, |
|
23
|
23
|
| ἢ παντὶ λίθῳ, ἐν ᾧ ἀποθανεῖται ἐν αὐτῷ, οὐκ εἰδώς, καὶ ἐπιπέσῃ ἐπ’ αὐτόν, καὶ ἀποθάνῃ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἦν, οὐδὲ ζητῶν κακοποιῆσαι αὐτόν, | и҆лѝ всѧ́кимъ ка́менемъ, и҆́мже ве́ржетъ не вѣ́дый, и҆ паде́тъ на него̀, и҆ оу҆́мретъ, ѻ҆́нъ же вра́гъ є҆гѡ̀ не бѣ̀, нижѐ и҆щѧ́й ѕла̀ є҆мꙋ̀ твори́ти, |
|
24
|
24
|
| καὶ κρινεῖ ἡ συναγωγὴ ἀνὰ μέσον τοῦ πατάξαντος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, κατὰ τὰ κρίματα ταῦτα, | и҆ да сꙋ́дитъ со́нмъ междꙋ̀ оу҆би́вшимъ и҆ междꙋ̀ оу҆́жикомъ кро́ве, по сꙋдба́мъ си̑мъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐξελεῖται ἡ συναγωγὴ τὸν φονεύσαντα ἀπὸ τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, καὶ ἀποκαταστήσουσιν αὐτὸν ἡ συναγωγὴ εἰς τὴν πόλιν τοῦ φυγαδευτηρίου αὐτοῦ, οὗ κατέφυγε, καὶ κατοικήσει ἐκεῖ ἕως ἂν ἀποθάνῃ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, ὃν ἔχρισαν αὐτὸν τῷ ἐλαίῳ τῷ ἁγίῳ. | и҆ и҆зба́витъ со́нмъ оу҆би́вшаго ѿ оу҆́жика кро́ве, и҆ да возврати́тъ є҆го̀ со́нмъ во гра́дъ оу҆бѣ́жища є҆гѡ̀, въ ѻ҆́ньже оу҆бѣжа̀, и҆ да поживе́тъ та́мѡ, до́ндеже оу҆́мретъ жре́цъ вели́кїй, є҆го́же пома́заша є҆ле́емъ ст҃ы́мъ. |
|
26
|
26
|
| ἐὰν δὲ ἐξόδῳ ἐξέλθῃ ὁ φονεύσας τὰ ὅρια τῆς πόλεως εἰς ἣν κατέφυγεν ἐκεῖ, | А҆́ще же и҆схо́домъ и҆зы́детъ оу҆би́вый внѣ̀ предѣ̑лъ гра́да, въ ѻ҆́ньже оу҆бѣжа̀ та́мѡ, |
|
27
|
27
|
| καὶ εὕρῃ αὐτὸν ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα ἔξω τῶν ὁρίων τῆς πόλεως καταφυγῆς αὐτοῦ καὶ φονεύσῃ ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα τὸν φονεύσαντα, οὐκ ἔνοχός ἐστιν· | и҆ ѡ҆брѧ́щетъ є҆го̀ оу҆́жикъ кро́ве внѣ̀ предѣ̑лъ гра́да оу҆бѣ́жища є҆го̀, и҆ оу҆бїе́тъ оу҆́жикъ кро́ве оу҆би́вшаго, нѣ́сть пови́ненъ: |
|
28
|
28
|
| ἐν γὰρ τῇ πόλει τῆς καταφυγῆς κατοικείτω, ἕως ἂν ἀποθάνῃ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν ἐπαναστραφήσεται ὁ φονεύσας εἰς τὴν γῆν τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ. | во гра́дѣ бо оу҆бѣжа́нїѧ да живе́тъ, до́ндеже оу҆́мретъ жре́цъ вели́кїй, и҆ по оу҆ме́ртвїи жерца̀ вели́кагѡ да возврати́тсѧ оу҆би́вый въ зе́млю ѡ҆держа́нїѧ своегѡ̀. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἔσται ταῦτα ὑμῖν εἰς δικαίωμα κρίματος εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς κατοικίαις ὑμῶν. | И҆ да бꙋ́дꙋтъ сїѧ̑ ва́мъ во ѡ҆правда́нїе сꙋда̀ въ роды̀ ва́шѧ во всѣ́хъ селе́нїихъ ва́шихъ. |
|
30
|
30
|
| πᾶς πατάξας ψυχήν, διὰ μαρτύρων φονεύσεις τὸν φονεύσαντα, καὶ μάρτυς εἷς οὐ μαρτυρήσει ἐπὶ ψυχὴν ἀποθανεῖν. | Всѧ́каго оу҆би́вшаго дꙋ́шꙋ, пред̾ свидѣ́телми да оу҆бїе́ши оу҆би́вшаго: и҆ свидѣ́тель є҆ди́нъ да не свидѣ́телствꙋетъ на сме́рть дꙋшѝ. |
|
31
|
31
|
| καὶ οὐ λήψεσθε λύτρα περὶ ψυχῆς παρὰτοῦ φονεύσαντος τοῦ ἐνόχου ὄντος ἀναιρεθῆναι· θανάτῳ γὰρ θανατωθήσεται. | И҆ да не во́змете и҆скꙋ́па за дꙋ́шꙋ ѿ оу҆би́вшагѡ, пови́нна сꙋ́ща оу҆бїе́нїю: сме́ртїю бо оу҆́мретъ: |
|
32
|
32
|
| οὐ λήψεσθε λύτρα τοῦ φυγεῖν εἰς πόλιν τῶν φυγαδευτηρίων, τοῦ πάλιν κατοικεῖν ἐπὶ τῆς γῆς, ἕως ἂν ἀποθάνῃ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας. | нижѐ да во́змете и҆скꙋ́па оу҆бѣжа́нїѧ во гра́дъ оу҆бѣ́жища, да па́ки живе́тъ на землѝ, до́ндеже оу҆́мретъ жре́цъ вели́кїй. |
|
33
|
33
|
| καὶ οὐ μὴ φονοκτονήσητε τὴν γῆν, εἰς ἣν ὑμεῖς κατοικεῖτε· τὸ γὰρ αἷμα τοῦτο φονοκτονεῖ τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐξιλασθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχυθέντος ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχέοντος. | И҆ да не оу҆бїе́те землѝ, на не́йже вы̀ ѡ҆бита́ете: кро́вь бо сїѧ̀ оу҆бива́етъ зе́млю, и҆ не ѡ҆чи́ститсѧ землѧ̀ ѿ кро́ве пролїѧ́нныѧ на не́й, но то́кмѡ кро́вїю пролива́ющаго: |
|
34
|
34
|
| καὶ οὐ μιανεῖτε τὴν γῆν, ἐφ’ ἧς κατοικεῖτε ἐπ’ αὐτῆς, ἐφ’ ἧς ἐγὼ κατασκηνῶ ἐν ὑμῖν· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος κατασκηνῶν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | и҆ да не ѡ҆сквернитѐ землѝ, на не́йже живетѐ, на не́йже а҆́зъ вселѧ́юсѧ посредѣ̀ ва́съ: а҆́зъ бо є҆́смь гдⷭ҇ь вселѧ́ѧйсѧ посредѣ̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.