|
Κεφάλαιο 34
|
Главa lд
|
|
1
|
1
|
| Τῼ φοβουμένῳ Κύριον οὐκ ἀπαντήσει κακόν, ἀλλ᾿ ἐν πειρασμῷ καὶ πάλιν ἐξελεῖται. | Тщє1тны надє1жды и3 лжи6вы (сyть) неразyмиву мyжу, и3 сHніz вперsютъ безyмныхъ. |
|
2
|
2
|
| ἀνὴρ σοφὸς οὐ μισήσει νόμον, ὁ δὲ ὑποκρινόμενος ἐν αὐτῷ, ὡς ἐν καταιγίδι πλοῖον. | Ћкоже є4млzйсz за стёнь и3 гонsй вётры, тaкожде є4млzй вёру снHмъ: |
|
3
|
3
|
| ἄνθρωπος συνετὸς ἐμπιστεύσει νόμῳ, καὶ ὁ νόμος αὐτῷ πιστὸς ὡς ἐρώτημα δήλων. | сіE по семY видёніе снHвъ, прsмw лицY под0біе лицA. |
|
4
|
4
|
| ἑτοίμασον λόγον καὶ οὕτως ἀκουσθήσῃ, σύνδησον παιδείαν καὶ ἀποκρίθητι. | T нечи1стагw что2 њчи1ститсz, и3 t лжи1вагw кaz и4стина; |
|
5
|
5
|
| τροχὸς ἁμάξης σπλάγχνα μωροῦ, καὶ ὡς ἄξων στρεφόμενος ὁ διαλογισμὸς αὐτοῦ. | Волшє1бства и3 њба‰ніz и3 сHніz сyєтна сyть, и3 ћкоже раждaющіz сeрдцу мечт†ніz бывaютъ: |
|
6
|
6
|
| ἵππος εἰς ὀχείαν ὡς φίλος μωκός, ὑποκάτω παντὸς ἐπικαθημένου χρεμετίζει. | ѓще не t вhшнzгw пHслана бyдутъ на посэщeніе, не вдaждь въ нS сeрдца твоегw2: |
|
7
|
7
|
| Διατί ἡμέρα ἡμέρας ὑπερέχει, καὶ πᾶν φῶς ἡμέρας ἐνιαυτοῦ ἀφ᾿ ἡλίου; | мн0гихъ бо прельсти1ша сHніz, и3 tпад0ша надёющесz на нS. |
|
8
|
8
|
| ἐν γνώσει Κυρίου διεχωρίσθησαν, καὶ ἠλλοίωσε καιροὺς καὶ ἑορτάς· | Без8 лжи2 соверши1тсz зак0нъ, и3 премyдрость во ўстёхъ вёрныхъ совершeніе. |
|
9
|
9
|
| ἀπ᾿ αὐτῶν ἀνύψωσε καὶ ἡγίασε καὶ ἐξ αὐτῶν ἔθηκεν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν. | Мyжъ ўчeный ўвёда мн0гw, и3 многоискyсный повёсть рaзумъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἄνθρωποι πάντες ἀπὸ ἐδάφους, καὶ ἐκ γῆς ἐκτίσθη ᾿Αδάμ. | И$же не и3скуси1сz, мaлw вёсть: њбходsй же страны6 ўмн0житъ хи1трость. |
|
11
|
11
|
| ἐν πλήθει ἐπιστήμης Κύριος διεχώρισεν αὐτοὺς καὶ ἠλλοίωσε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν. | Мн0гw ви1дэхъ во њбхождeніи моeмъ, и3 в‰щшаz словeсъ мои1хъ рaзумъ м0й: |
|
12
|
12
|
| ἐξ αὐτῶν εὐλόγησε καὶ ἀνύψωσε καὶ ἐξ αὐτῶν ἡγίασε, καὶ πρὸς αὐτὸν ἤγγισεν· ἀπ᾿ αὐτῶν κατηράσατο καὶ ἐταπείνωσε καὶ ἀνέστρεψεν αὐτοὺς ἀπὸ στάσεως αὐτῶν. | мн0гащи дaже до смeрти бёдствовахъ, и3 спасeнъ бhхъ си1хъ рaди. |
|
13
|
13
|
| ὡς πηλὸς κεραμέως ἐν χειρὶ αὐτοῦ —πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ—, οὕτως ἄνθρωποι ἐν χειρὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτοὺς ἀποδοῦναι αὐτοῖς κατὰ τὴν κρίσιν αὐτοῦ. | Дyхъ боsщихсz гDа поживeтъ, надeжда бо и4хъ на сп7сaющаго |. |
|
14
|
14
|
| ἀπέναντι τοῦ κακοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀπέναντι τοῦ θανάτου ἡ ζωή· οὕτως ἀπέναντι εὐσεβοῦς ἁμαρτωλός. | Боsйсz гDа ни чегw2 ўбои1тсz и3 не ўстраши1тсz, т0й бо надeжда є3мY. |
|
15
|
15
|
| καὶ οὕτως ἔμβλεψον εἰς πάντα τὰ ἔργα τοῦ ῾Υψίστου, δύο δύο, ἓν κατέναντι τοῦ ἑνός. | Боsщемусz гDа блажeнна душA: чи1мъ њдержи1тсz, и3 кто2 є3мY ўтверждeніе; |
|
16
|
16
|
| Κἀγὼ ἔσχατος ἠγρύπνησα ὡς καλαμώμενος ὀπίσω τρυγητῶν· | Џчи гDни на лю1бzщыz є3го2: защищeніе си1лы и3 ўтверждeніе крёпости, покр0въ t вaра и3 покр0въ въ полyдне, хранeніе t претыкaніz и3 п0мощь t падeніz: |
|
17
|
17
|
| ἐν εὐλογίᾳ Κυρίου ἔφθασα καὶ ὡς τρυγῶν ἐπλήρωσα ληνόν. | воздвизazй дyшу и3 просвэщazй џчи, и3зцэлeніе даsй, жив0тъ и3 блгcвeніе. |
|
18
|
18
|
| κατανοήσατε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ζητοῦσι παιδείαν. | И$же прин0ситъ жeртву t непрaвды, приношeніе пор0чно, и3 не сyть во благоволeніе дaры беззак0нныхъ. |
|
19
|
19
|
| ἀκούσατέ μου, μεγιστάνες λαοῦ, καὶ οἱ ἡγούμενοι ἐκκλησίας, ἐνωτίσασθε· | Не бlговоли1тъ вhшній њ приношeніи нечести1выхъ, ни мн0жествомъ жeртвъ њчcтитъ грэхи2. |
|
20
|
20
|
| υἱῷ καὶ γυναικί, ἀδελφῷ καὶ φίλῳ μὴ δῷς ἐξουσίαν ἐπὶ σὲ ἐν ζωῇ σου· καὶ μὴ δῷς ἑτέρῳ τὰ χρήματά σου, ἵνα μὴ μεταμεληθεὶς δέῃ περὶ αὐτῶν. | Ћкw жрsй сhна пред8 nтцeмъ є3гw2, тaкw приносsй жє1ртвы t и3мёніz ўб0гихъ. |
|
21
|
21
|
| ἕως ἔτι ζῇς καὶ πνοὴ ἐν σοί, μὴ ἀλλάξῃς σεαυτὸν πάσῃ σαρκί. | Хлёбъ ўбHгимъ жив0тъ ўб0гихъ, лишazй є3гw2 человёкъ кровeй є4сть. |
|
22
|
22
|
| κρείσσων γάρ ἐστι τὰ τέκνα δεηθῆναί σου ἢ σὲ ἐμβλέπειν εἰς χεῖρας υἱῶν σου. | Ўбивaетъ и4скреннzго teмлzй є3мY поживлeніе, и3 проливaетъ кр0вь лишazй мзды2 наeмника. |
|
23
|
23
|
| ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου γίνου ὑπεράγων, μὴ δῷς μῶμον ἐν τῇ δόξῃ σου. | Е#ди1нъ созидazй, ґ другjй разорszй, что2 ўспёетъ б0лэе, т0кмw трyдъ; |
|
24
|
24
|
| ἐν ἡμέρᾳ συντελείας ἡμερῶν ζωῆς σου καὶ ἐν καιρῷ τελευτῆς διάδος κληρονομίαν. ΠΕΡΙ ΔΟΥΛΩΝ.— | Е#ди1ному молsщусz, ґ друг0му проклинaющу, к0егw глaсъ ўслhшитъ вLка; |
|
25
|
25
|
| Χορτάσματα καὶ ράβδος καὶ φορτία ὄνῳ, ἄρτος καὶ παιδεία καὶ ἔργον οἰκέτῃ. | Њмывazйсz t мертвецA и3 пaки прикасazйсz є3мY, кaz п0льза є3мY t бaни; |
|
26
|
26
|
| ἔργασαι ἐν παιδί, καὶ εὑρήσεις ἀνάπαυσιν· ἄνες χεῖρας αὐτῷ, καὶ ζητήσει ἐλευθερίαν. | Тaкw человёкъ постsйсz њ грэсёхъ свои1хъ и3 пaки ходsй и3 т†zжде творsй, мольбY є3гw2 кто2 ўслhшитъ, и3 что2 ўспЁ смирeніемъ свои1мъ; |
|
27
|
|
| ζυγὸς καὶ ἱμὰς κάμψουσι τράχηλον, καὶ οἰκέτῃ κακούργῳ στρέβλαι καὶ βάσανοι. | |
|
28
|
|
| ἔμβαλε αὐτὸν εἰς ἐργασίαν. ἵνα μὴ ἀργῇ, πολλὴν γὰρ κακίαν ἐδίδαξεν ἡ ἀργία. | |
|
29
|
|
| εἰς ἔργα κατάστησον, καθὼς πρέπει αὐτῷ, κἂν μὴ πειθαρχῇ, βάρυνον τὰς πέδας αὐτοῦ. | |
|
30
|
|
| καὶ μὴ περισσεύσῃς ἐν πάσῃ σαρκί, καὶ ἄνευ κρίσεως μὴ ποιήσῃς μηδέν. | |
|
31
|
|
| εἰ ἔστι σοι οἰκέτης, ἔστω ὡς σύ, ὅτι ἐν αἵματι ἐκτήσω αὐτόν. | |
|
32
|
|
| εἰ ἔστι σοι οἰκέτης, ἄγε αὐτὸν ὡς ἀδελφόν, ὅτι ὡς ἡ ψυχή σου ἐπιδεήσεις αὐτοῦ. | |
|
33
|
|
| ἐὰν κακώσῃς αὐτὸν καὶ ἀπάρας ἀποδρᾷ, ἐν ποίᾳ ὁδῷ ζητήσεις αὐτόν; |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.