|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβὶτ Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅρα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ.
|
Тогда възва` товїя сн~а своеh и^ рече е^мђ, чт^о мо'жемъ да'ти мђжђ семђ ст~омђ, и^же и^де` с тобо'ю”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπε· πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ, ὧν ἐνήνοχα,
|
эTвњща` товїя рече эTц~ђ свое^мђ, эTч~е каковђ` м#здђ да'мы е^мђ. и^л^и чт^о досто'ино можетъ бы'ти бл~годњя'нїю е^го” И$ сего ради чт^о досто'ино мо'жемъ е^мђ възда'ти. н^о молю` т^я эTч~е мои да моли'ши е^го а^ще ё^го'дно е^мђ бђдетъ да прїиметъ полъ эT всњхъ ја%же прине'сена сђть”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι με ἀγήοχέ σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκα μου ἐθεράπευσε καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκε καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσε.
|
Мене и^зведе` и^ па'ки приведе` здра'ва. сребро` эT гаваи'ла то'и прїя. и^ женђ` то'и мя и^мњти сътвори`, и^ дњмона эT нея то'и и^зъгна`. ра'дость ро'дђ ея` то'и сътвори` и^ эT пожре'нїя ры'бы мене и^зба'ви. тебњ зра'къ възврати` е^же ви'дњти свњтъ нб~си, и^ бл~гихъ всњхъ и%мъ и^сполни'хомся”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης· δικαιοῦται αὐτῷ.
|
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάβε τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε, καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων.
|
И$ възва` е^го эTц~ъ и^ сн~ъ и^ сътвори'ста е^мђ че'сть, и^ нача'ста молити е^го, да во'змеT полъ эT всXњ прине'сеныX.
|
|
6
|
6
|
|
τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς· εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε καὶ μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξολογεῖσθε αὐτῷ ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων, περὶ ὧν ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν. ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ.
|
ѓ%н же эTвњща` иM тако рекђщи, хвали'те г~а б~а нбsнаго, и^ преD всњми живђщими и^сповњда'ите е^го зане` сътвори с ва'ми млsть свою.
|
|
7
|
7
|
|
μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς.
|
та'инђ б^о цр~евђ съкры'ти бл~го е^сть дњло же бж~їе эTкры'ти і^ и^сповњдати чsтно е^сть”
|
|
8
|
8
|
|
ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας. καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον·
|
Бл~га е^сть мл~тва съ говњнїемъ и^ млsтынею, на'ипаче неже съкро'вище зла'та собира'ти.
|
|
9
|
9
|
|
ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς,
|
ја^ко и^ млsтыня эT смр~ти и^збавля'ет# сїя же и^ грњхи` ѓ^чища'етъ, и^ твори'тъ ѓ^брњсти` живо'тъ вњчныи.
|
|
10
|
10
|
|
οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσι τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.
|
н^о и^же б^отворитъ грњхъ и^ безако'нїе вра'гъ е^сть дш~и свое'и.
|
|
11
|
11
|
|
οὐ μὴ κρύψω ἀφ᾿ ὑμῶν πᾶν ρῆμα· εἴρηκα δὴ μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως.
|
сего раd ја^влю` вамъ и%стин#нђ. и^ не съкры'ю эT васъ та'инђ слове'съ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ νῦν ὅτι προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σάρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως συμπαρήγμην σοι.
|
когда моля'шеся съ слеза'ми и^ погрњба'ше ме'ртвыя. а^зъ принесо'хъ мл~твђ твою` г~ђ б~ђ, и^ прїя'тна пред ни'мъ бы'сть.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου, ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην.
|
и^ ѓ^пђщьши ѓ^бњд# свои мр~тва съкры` въ дн~ь в домђ` твое^м# а^ в нощи` погребе` е^го. сего ради ё^гоDно б^њ е^мђ, да и^скђшенїемъ и^скђси'ть т^я”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ νῦν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμφην σου Σάρραν.
|
И$ нн~њ посла м^я г~ь да ё^здравлю т^я. и^ саррђ женђ` сн~а твое^го эT дњмона и^зба'влю.
|
|
15
|
15
|
|
ἐγώ εἰμι Ραφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου.
|
а%зъ б^о е^смь рафаи'лъ а^гг~лъ, е^ді'нъ эT сеDми преDстоящими пред ниM” Є$гда
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον, ὅτι ἐφοβήθησαν.
|
же сїя слы'шаста, и^ ё^жасостася. и^ трепещђщи падо'ша на' землю ни'цы”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε, εἰρήνη ὑμῖν ἔσται· τὸν δὲ Θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα,
|
Рече же и^мъ а%гг~лъ. ми'ръ вамъ не бои'теся.
|
|
18
|
18
|
|
ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι, ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἦλθον, ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и^б^о е^гда быхъ с ва'ми по воли бж~їей бњхъ. хвалите и^ бл~годари'те”
|
|
19
|
19
|
|
πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδὲ ἔπιον, ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε.
|
Видњ бо ся ва'мъ ја%ко с ва'ми ја^дохъ и^ пи'хъ, н^о а%зъ пи'щи и^ питїя неви'димаго, и^же эT чл~къ видњтися не мо'жеT ја^дохъ”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ, διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον.
|
Время б^о е^сть да ѓ^бращђся к немђ и^же м^я посла`. в^ы же блsви'те б~а, и^ повњда'ите вс^я чюдеса`
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀνέστησαν, καὶ οὐκ ἔτι εἶδον αὐτόν.
|
е^го” И$ е^гда сїя гл~аше неви'димъ бысть преD ѓ^чи'ма иX, и^ ктомђ` е^го ви'дњти не воZмого'ша”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ αὐτοῦ καὶ ὡς ὤφθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Κυρίου.
|
Тогда' же падо'ша ни'цъ на часы` три` блsви'ша б~а. и^ воста'вши и^сповњ'даша вс^я чюдеса` е^го”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.