|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ Τωβὶτ ἔγραψε προσευχὴν εἰς ἀγαλλίασιν καὶ εἶπεν· «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ζῶν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ, | И҆ тѡві́тъ написа̀ моли́твꙋ въ ра́дость и҆ речѐ: блгⷭ҇ве́нъ бг҃ъ живы́й во вѣ́ки и҆ црⷭ҇тво є҆гѡ̀, |
|
2
|
2
|
| ὅτι αὐτὸς μαστιγοῖ καὶ ἐλεεῖ, κατάγει εἰς ᾅδην καὶ ἀνάγει, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐκφεύξεται τὴν χεῖρα αὐτοῦ. | занѐ ѻ҆́нъ наказꙋ́етъ и҆ ми́лꙋетъ, низво́дитъ во а҆́дъ и҆ возво́дитъ, и҆ нѣ́сть и҆́же и҆збѣжи́тъ рꙋкѝ є҆гѡ̀: |
|
3
|
3
|
| ἐξομολογεῖσθε αὐτῷ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὅτι αὐτὸς διέσπειρεν ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς· | и҆сповѣ́дайтесѧ є҆мꙋ̀, сы́нове і҆и҃левы, пред̾ ꙗ҆зы̑ки, занѐ то́й разсѣ́ѧ на́съ въ ни́хъ, |
|
4
|
4
|
| ἐκεῖ ὑποδείξατε τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ, ὑψοῦτε αὐτὸν ἐνώπιον παντὸς ζῶντος, καθότι αὐτὸς Κύριος ἡμῶν καὶ Θεός, αὐτὸς πατὴρ ἡμῶν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. | та́мѡ ꙗ҆влѧ́йте вели́чїе є҆гѡ̀, возноси́те є҆го̀ пред̾ всѧ́кимъ живꙋ́щимъ, ꙗ҆́кѡ то́й гдⷭ҇ь на́шъ и҆ бг҃ъ, то́й ѻ҆ц҃ъ на́шъ во всѧ̑ вѣ́ки, |
|
5
|
5
|
| καὶ μαστιγώσει ἡμᾶς ἐν ταῖς ἀδικίαις ἡμῶν καὶ πάλιν ἐλεήσει καὶ συνάξει ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, οὗ ἐὰν σκορπισθῆτε ἐν αὐτοῖς. | и҆ нака́зовати и҆́мать на́съ въ непра́вдахъ на́шихъ, и҆ па́ки поми́лꙋетъ и҆ собере́тъ ны̀ ѿ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆дѣ́же а҆́ще расточе́ни бꙋ́дете въ ни́хъ: |
|
6
|
6
|
| ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ ὑμῶν καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ὑμῶν ποιῆσαι ἐνώπιον αὐτοῦ ἀλήθειαν, τότε ἐπιστρέψει πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ κρύψῃ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν. καὶ θεάσασθε ἃ ποιήσει μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐξομολογήσασθε αὐτῷ ἐν ὅλῳ τῷ στόματι ὑμῶν· καὶ εὐλογήσατε τὸν Κύριον τῆς δικαιοσύνης καὶ ὑψώσατε τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων. ἐγὼ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου ἐξομολογοῦμαι αὐτῷ καὶ δεικνύω τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ ἔθνει ἁμαρτωλῶν. ἐπιστρέψατε, ἁμαρτωλοί, καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην ἐνώπιον αὐτοῦ· τίς γινώσκει εἰ θελήσει ὑμᾶς καὶ ποιήσει ἐλεημοσύνην ὑμῖν; | а҆́ще ѡ҆братнте́сѧ къ немꙋ̀ всѣ́мъ се́рдцемъ ва́шимъ и҆ все́ю дꙋше́ю ва́шею твори́ти пред̾ ни́мъ и҆́стинꙋ, тогда̀ ѡ҆брати́тсѧ къ ва́мъ и҆ не скры́етъ лица̀ своегѡ̀ ѿ ва́съ, и҆ оу҆́зрите, ꙗ҆̀же сотвори́тъ съ ва́ми: и҆ и҆сповѣ́дайтесѧ є҆мꙋ̀ всѣ́ми оу҆сты̑ ва́шими, и҆ благослови́те гдⷭ҇а пра́вды и҆ возноси́те цр҃ѧ̀ вѣкѡ́въ: а҆́зъ въ землѝ плѣне́нїѧ моегѡ̀ и҆сповѣ́даюсѧ є҆мꙋ̀ и҆ сказꙋ́ю крѣ́пость и҆ вели́чїе є҆гѡ̀ ꙗ҆зыкꙋ грѣ́шникѡвъ: ѡ҆брати́тесѧ, грѣ̑шницы, и҆ твори́те пра́вдꙋ пред̾ ни́мъ: кто̀ вѣ́сть, а҆́ще бл҃говоли́тъ ѡ҆ ва́съ и҆ сотвори́тъ млⷭ҇ть ва́мъ; |
|
7
|
7
|
| τὸν Θεόν μου ὑψῶ καὶ ἡ ψυχή μου τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀγαλλιάσεται τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ. | бг҃а моего̀ возношꙋ̀, и҆ дꙋша̀ моѧ̀ цр҃ѧ̀ нбⷭ҇наго, и҆ возвесели́тсѧ ѡ҆ вели́чїи є҆гѡ̀: |
|
8
|
8
|
| λεγέτωσαν πάντες καὶ ἐξομολογείσθωσαν αὐτῷ ἐν ῾Ιεροσολύμοις· | да возглаго́лютъ всѝ и҆ да и҆сповѣ́дѧтсѧ є҆мꙋ̀ во і̑ерⷭ҇ли́мѣ: |
|
9
|
9
|
| ῾Ιεροσόλυμα πόλις ἁγία, μαστιγώσει ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν υἱῶν σου καὶ πάλιν ἐλεήσει τοὺς υἱοὺς τῶν δικαίων. | і҆ерⷭ҇ли́ме, гра́де ст҃ы́й, нака́жетъ тѧ̀ за дѣла̀ сынѡ́въ твои́хъ и҆ па́ки поми́лꙋетъ сы́ны првⷣныхъ: |
|
10
|
10
|
| ἐξομολογοῦ τῷ Κυρίῳ ἀγαθῶς καὶ εὐλόγει τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων, ἵνα πάλιν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ οἰκοδομηθῇ ἐν σοὶ μετὰ χαρᾶς, καὶ εὐφράναι ἐν σοὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἀγαπῆσαι ἐν σοὶ τοὺς ταλαιπώρους εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος. | и҆сповѣ́дайѧ гдⷭ҇еви бла́гѡ и҆ блгⷭ҇вѝ цр҃ѧ̀ вѣкѡ́въ, да па́ки ски́нїѧ є҆гѡ̀ сози́ждетсѧ въ тебѣ̀ съ ра́достїю, и҆ да возвесели́тъ въ тебѣ̀ плѣнє́нныѧ, и҆ да возлю́битъ въ тебѣ̀ бѣ̑дныѧ во всѧ̑ ро́ды вѣ́ка: |
|
11
|
11
|
| ἔθνη πολλὰ μακρόθεν ἥξει πρὸς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ δῶρα ἐν χερσὶν ἔχοντες καὶ δῶρα τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ, γενεαὶ γενεῶν δώσουσί σοι ἀγαλλίαμα. | ꙗ҆зы́цы мно́зи ѿдале́ча прїи́дꙋтъ ко и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а, да́ры въ рꙋка́хъ и҆мꙋ́ще и҆ да́ры цр҃ю̀ нб҃сѐ, ро́дове родѡ́въ восхва́лѧтъ тѧ̀ и҆ дадꙋ́тъ ра́дованїе: |
|
12
|
12
|
| ἐπικατάρατοι πάντες οἱ μισοῦντές σε, εὐλογημένοι ἔσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντές σε εἰς τὸν αἰῶνα. | про́клѧти всѝ ненави́дѧщїи тѧ̀, блгⷭ҇ве́ни бꙋ́дꙋтъ всѝ лю́бѧщїи тѧ̀ во вѣ́къ: |
|
13
|
13
|
| χάρηθι καὶ ἀγαλλίασαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς τῶν δικαίων, ὅτι συναχθήσονται καὶ εὐλογήσουσι τὸν Κύριον τῶν δικαίων. | ра́дꙋйсѧ и҆ весели́сѧ ѡ҆ сынѣ́хъ првⷣныхъ, занѐ соберꙋ́тсѧ и҆ возблгⷭ҇вѧ́тъ гдⷭ҇а првⷣныхъ: |
|
14
|
14
|
| ὦ μακάριοι οἱ ἀγαπῶντές σε, χαρήσονται ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ σου. μακάριοι ὅσοι ἐλυπήθησαν ἐπὶ πάσαις ταῖς μάστιξί σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ χαρήσονται θεασάμενοι πᾶσαν τὴν δόξαν σου καὶ εὐφρανθήσονται εἰς τὸν αἰῶνα. | Ѽⷩ҇̑, бл҃же́ни лю́бѧщїи тѧ̀, возра́дꙋютсѧ ѡ҆ ми́рѣ твое́мъ: бл҃же́ни, є҆лѝцы скорвѣ́ша ѡ҆ всѣ́хъ наказа́нїихъ твои́хъ, занѐ ѡ҆ тебѣ̀ возра́дꙋютсѧ, ви́дѧще всю̀ сла́вꙋ твою̀, и҆ возвеселѧ́тсѧ во вѣ́къ: |
|
15
|
15
|
| ἡ ψυχή μου εὐλογείτω τὸν Θεὸν τὸν βασιλέα τὸν μέγαν, | дꙋша̀ моѧ̀ да блгⷭ҇ви́тъ бг҃а цр҃ѧ̀ веи́каго, |
|
16
|
16
|
| ὅτι οἰκοδομηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ σαπφείρῳ καὶ σμαράγδῳ καὶ λίθῳ ἐντίμῳ τὰ τείχη σου καὶ οἱ πύργοι καὶ οἱ προμαχῶνες ἐν χρυσίῳ καθαρῷ, | ꙗ҆́кѡ назда́нъ бꙋ́детъ і҆ерⷭ҇ли́мъ сапфі́ромъ и҆ смара́гдомъ и҆ ка́менемъ честны́мъ, стѣ́ны твоѧ̑ и҆ столпѝ и҆ забра̑ла зла́томъ чи́стымъ, |
|
17
|
17
|
| καὶ αἱ πλατεῖαι ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βηρύλλῳ καὶ ἄνθρακι καὶ λίθῳ ἐκ Σουφεὶρ ψηφολογηθήσονται. | и҆ стѡ́гны і҆ерⷭ҇ли́мскїѧ вирѵ́лломъ и҆ а҆нѳра́ѯомъ и҆ ка́менїемъ ѿ сꙋфі́ра оу҆те́лютсѧ, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐροῦσι πᾶσαι αἱ ρύμαι αὐτῆς, ἀλληλούϊα καὶ αἰνέσουσι λέγοντες· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ὕψωσε πάντας τοὺς αἰῶνας». | и҆ рекꙋ́тъ всѧ̑ стѡ́гны є҆гѡ̀: а҆ллилꙋ́їа и҆ восхва́лѧтъ, глаго́люще: блгⷭ҇ве́нъ бг҃ъ, и҆́же вознесѐ во всѧ̑ вѣ́ки. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.