|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἦλθον εἰς ᾿Εκβάτανα καὶ παρεγένοντο εἰς τὴν οἰκίαν Ραγουήλ, Σάρρα δὲ ὑπήντησεν αὐτοῖς καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν. | И҆ прїидо́ста въ до́мъ рагꙋи́левъ: са́рра же срѣ́те и҆̀хъ и҆ ра́достнѡ привѣ́тствоваше и҆̀хъ, а҆ ѻ҆́на ю҆̀: и҆ введѐ и҆̀хъ въ до́мъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε Ραγουὴλ ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβὶτ τῷ ἀνεψιῷ μου; | И҆ речѐ рагꙋи́лъ є҆́днѣ женѣ̀ свое́й: ко́ль подо́бенъ ю҆́ноша тѡві́тꙋ сы́нꙋ бра́та моегѡ̀; |
|
3
|
3
|
| καὶ ἠρώτησεν αὐτούς Ραγουήλ· πόθεν ἐστέ, ἀδελφοί; καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶμ τῶν αἰχμαλώτων ἐκ Νινευῆ. | И҆ вопросѝ и҆̀хъ рагꙋи́лъ: ѿкꙋ́дꙋ є҆стѐ, бра́тїѧ; И҆ рѣ́ста є҆мꙋ̀: ѿ сынѡ́въ нефѳалі́млихъ плѣне́нныхъ въ нїнеѵі́ю. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς· γινώσκετε Τωβὶτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν; οἱ δὲ εἶπον· γινώσκομεν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑγιαίνει; | И҆ речѐ и҆́ма: зна́ета ли тѡві́та бра́та на́шего; Ѻ҆́на же рѣ́ста: зна́ема. И҆ речѐ и҆́ма: здра́вствꙋетъ ли; |
|
5
|
5
|
| οἱ δὲ εἶπαν· καὶ ζῇ καὶ ὑγιαίνει. καὶ εἶπε Τωβίας· πατήρ μού ἐστι. | Ѻ҆́на же рѣ́ста: и҆ жи́въ є҆́сть и҆ здра́вствꙋетъ. И҆ рече́ тѡві́а: ѻ҆те́цъ мо́й є҆́сть. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀνεπήδησε Ραγουὴλ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσε | И҆ и҆зскочѝ рагꙋи́лъ, и҆ ѡ҆блобыза̀ є҆го̀, и҆ пла́касѧ, |
|
7
|
7
|
| καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου υἱός· καὶ ἀκούσας ὅτι Τωβὶτ ἀπώλεσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑαυτοῦ, ἐλυπήθη καὶ ἔκλαυσε. | и҆ благословѝ є҆го̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: до́брагѡ и҆ блага́гѡ человѣ́ка сы́нъ. И҆ слы́шавъ, ꙗ҆́кѡ тѡві́тъ погꙋбѝ ѻ҆́чи своѝ, ско́рбенъ бы́сть и҆ пла́касѧ: |
|
8
|
8
|
| καὶ ῎Εδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως· | и҆ є҆́дна жена̀ є҆гѡ̀ и҆ са́рра дще́рь є҆гѡ̀ пла́кастѣсѧ. И҆ прїѧ́ша и҆́хъ оу҆се́рднѡ, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔθυσαν κριὸν προβάτων καὶ παρέθηκαν ὄψα πλείονα. εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ραφαήλ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάλησον ὑπὲρ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ πορείᾳ, καὶ τελεσθήτω τὸ πρᾶγμα. | и҆ закла́ша ѻ҆вна̀ ѿ ѻ҆ве́цъ, и҆ предложи́ша снѣ̑ди мно́жайшыѧ. Рече́ же тѡві́а рафаи́лꙋ: а҆зарі́а бра́те, рцы̀, ѡ҆ ни́хже глаго́лалъ є҆сѝ на пꙋтѝ, и҆ да соверши́тсѧ дѣ́ло. |
|
10
|
10
|
| καὶ μετέδωκε τὸν λόγον τῷ Ραγουήλ· καὶ εἶπε Ραγουὴλ πρὸς Τωβίαν· φάγε, πίε καὶ ἡδέως γίνου, σοὶ γὰρ καθήκει τὸ παιδίον μου λαβεῖν· πλὴν ὑποδείξω σοι τὴν ἀλήθειαν. | И҆ соѡбщѝ сло́во рагꙋи́лꙋ. И҆ речѐ рагꙋи́лъ къ тѡві́и: ꙗ҆́ждь, пі́й и҆ благодꙋ́шествꙋй, тебѣ́ бо досто́итъ дѣ́тище моѐ взѧ́ти: ѻ҆ба́че ѡ҆б̾ѧвлю̀ тебѣ̀ и҆́стинꙋ: |
|
11
|
11
|
| ἔδωκα τὸ παιδίον μου ἑπτὰ ἀνδράσι, καὶ ὁπότε ἐὰν εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ἀπέθνησκον ὑπὸ τὴν νύκτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχον, ἡδέως γίνου. καὶ εἶπε Τωβίας· οὐ γεύομαι οὐδὲν ὧδε, ἕως ἂν στήσητε καὶ σταθῆτε πρός με. καὶ εἶπε Ραγουήλ· κομίζου αὐτὴν ἀπὸ τοῦ νῦν κατὰ τὴν κρίσιν· σὺ δέ ἀδελφὸς εἶ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ σού ἐστιν· ὁ δὲ ἐλεήμων Θεὸς εὐοδώσει ὑμῖν τὰ κάλλιστα. | вдава́хъ дѣ́тище моѐ седмѝ мꙋжє́мъ, и҆ є҆гда̀ вхожда́хꙋ къ не́й, оу҆мира́хꙋ под̾ но́щь: но нн҃ѣ благодꙋ́шествꙋй. И҆ речѐ тѡві́а: не вкꙋшꙋ̀ ничто́же здѣ̀, до́идеже поста́вите и҆ совѣща́етесѧ со мно́ю. И҆ речѐ рагꙋи́лъ: поимѝ ю҆̀ ѿнн҃ѣ по ѡ҆бы́чаю: ты̀ бо бра́тъ є҆сѝ є҆ѧ̀, и҆ ѻ҆на̀ твоѧ̀ є҆́сть, млⷭ҇тивъ же бг҃ъ да бл҃гопоспѣши́тъ ва́ма во бл҃га̑ѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐκάλεσε Σάρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ, καὶ λαβὼν τῆς χειρὸς αὐτῆς παρέδωκεν αὐτὴν Τωβία γυναῖκα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως κομίζου αὐτὴν καὶ ἄπαγε πρὸς τὸν πατέρα σου· καὶ εὐλόγησεν αὐτούς. | И҆ призва̀ са́ррꙋ дще́рь свою̀, и҆ є҆́мь рꙋ́кꙋ є҆ѧ̀, предадѐ ю҆̀ тѡві́и въ женꙋ̀ и҆ речѐ: сѐ, по зако́нꙋ мѡѷсе́овꙋ поимѝ ю҆̀ и҆ ѿведѝ ко ѻ҆тцꙋ̀ твоемꙋ̀ И҆ благословѝ и҆̀хъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐκάλεσεν ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ λαβὼν βιβλίον ἔγραψε συγγραφήν, καὶ ἐσφραγίσατο. | И҆ призва̀ є҆́днꙋ женꙋ̀ свою̀, и҆ взе́мъ кни́гꙋ, написа̀ пнса́нїе и҆ запечатлѣ̀. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἤρξαντο ἐσθίειν. | И҆ нача́ша ꙗ҆́сти. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐκάλεσε Ραγουὴλ ῎Εδναν τήν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἶπε αὐτῇ· ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτερον ταμιεῖον καὶ εἰσάγαγε αὐτήν. | И҆ призва̀ рагꙋи́лъ є҆́днꙋ женꙋ̀ свою̀ и҆ речѐ є҆́й: сестро̀, оу҆гото́ви и҆́нъ черто́гъ и҆ введѝ ю҆̀. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐποίησεν ὡς εἶπε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσε· καὶ ἀπεδέξατο τὰ δάκρυα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ· | И҆ сотворѝ, ꙗ҆́коже речѐ: и҆ введѐ ю҆̀ та́мѡ и҆ пла́касѧ: и҆ воспрїѧ́тъ сле́зы дще́ре своеѧ̀ и҆ речѐ є҆́й: |
|
17
|
17
|
| θάρσει, τέκνον, ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς δῴη σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου ταύτης· θάρσει, θύγατερ. | оу҆пова́й, ча́до, гдⷭ҇ь нб҃сѐ и҆ землѝ да да́стъ тебѣ̀ ра́дость вмѣ́стѡ печа́ли твоеѧ̀ тоѧ̀: оу҆пова́й, дщѝ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.