|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ ἐξήγειρέ με ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ | И҆ ѡ҆брати́сѧ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ возведе́ мѧ, ꙗ҆́коже є҆гда̀ воста́нетъ человѣ́къ ѿ сна̀ своегѡ̀, |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα· ἑώρακα καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη, καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ ἐπαρυστρίδες τοῖς λύχνοις τοῖς ἐπάνω αὐτῆς· | и҆ речѐ ко мнѣ̀: что̀ ты̀ ви́диши; И҆ рѣ́хъ: ви́дѣхъ, и҆ сѐ, свѣ́щникъ зла́тъ ве́сь, и҆ свѣти́лце верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ се́дмь свѣти̑лникъ верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ се́дмь ча́шицъ свѣти́лникѡмъ вє́рхнимъ є҆гѡ̀, |
|
3
|
3
|
| καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων. | и҆ двѣ̀ ма̑слины верхꙋ̀ є҆гѡ̀, є҆ди́на ѡ҆деснꙋ́ю свѣти́лца є҆гѡ̀ и҆ є҆ди́на ѡ҆шꙋ́юю. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων· τί ἐστι ταῦτα, κύριε; | И҆ вопроси́хъ и҆ рѣ́хъ ко а҆́гг҃лꙋ глаго́лющемꙋ во мнѣ̀ глаго́лѧ: что̀ сꙋ́ть сїѧ̑, го́споди; |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα· οὐχί, κύριε. | И҆ ѿвѣща̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: не разꙋмѣ́еши ли, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑; И҆ рѣ́хъ: нѝ, го́споди. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγων· οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ᾿ ἢ ἐν πνεύματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. | И҆ ѿвѣща̀ и҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: сїѐ сло́во гдⷭ҇не къ зорова́велю гл҃ѧ: не въ си́лѣ вели́цѣй, ни въ крѣ́пости, но въ д©ѣ мое́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. |
|
7
|
7
|
| τίς εἶ σύ, τό ὄρος τὸ μέγα, τὸ πρὸ προσώπου Ζαροβάβελ τοῦ κατορθῶσαι; καὶ ἐξοίσω τὸν λίθον τῆς κληρονομίας ἰσότητα χάριτος χάριτα αὐτῆς. | Что̀ ты̀ є҆сѝ, горо̀ вели́каѧ, пред̾ лице́мъ зорова́велѧ, є҆́же и҆спра́вити; и҆ и҆знесꙋ̀ ка́мень наслѣ́дїѧ, ра́венство благода́ти, благода́ть є҆гѡ̀. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· | И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ: |
|
9
|
9
|
| αἱ χεῖρες Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν οἶκον τοῦτον, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπιτελέσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιγνώσῃ, διότι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε. | рꙋ́цѣ зорова́велєвы ѡ҆снова́ша хра́мъ се́й и҆ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀ соверша́тъ є҆го̀: и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ къ ва́мъ: |
|
10
|
10
|
| διότι τίς ἐξουδένωσεν εἰς ἡμέρας μικράς; καὶ χαροῦνται καὶ ὄψονται τὸν λίθον τὸν κασσιτέρινον ἐν χειρὶ Ζοροβάβελ. ἑπτὰ οὗτοι ὀφθαλμοὶ Κυρίου εἰσὶν οἱ ἐπιβλέποντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. | занѐ кто̀ оу҆кори́лъ тѧ́ є҆сть во дни̑ ма̑лы; и҆ возра́дꙋютсѧ, и҆ оу҆ви́дѧтъ ка́мень, и҆́же ѿ чи́стагѡ ѻ҆́лова, въ рꙋкꙋ̀ зорова́велѧ: се́дмь сїѧ̑ ѻ҆чеса̀ гдⷭ҇нѧ сꙋ́ть, призира̑ющаѧ на всю̀ зе́млю. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται, αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων; | И҆ ѿвѣща́хъ и҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: что̀ сꙋ́ть двѣ̀ ма̑слины сїѧ̑, ꙗ҆̀же ѡ҆деснꙋ́ю свѣ́щника и҆ ѡ҆шꙋ́юю; |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐπηρώτησα ἐκ δευτέρου καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων τῶν χρυσῶν τῶν ἐπιχεόντων καὶ ἐπαναγόντων τὰς ἐπαρυστρίδας τὰς χρυσᾶς; | И҆ вопроси́хъ втори́цею и҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: что̀ сꙋ́ть двѣ̀ вѣ̑тви ма̑сличны, ꙗ҆̀же въ рꙋкꙋ̀ двꙋ́хъ оу҆сѣка́лницъ златы́хъ возлива́ющихъ и҆ возноша́ющихъ ча̑шицы златы̑ѧ; |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε πρός με· οὐκ οἶδας τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα οὐχί, κύριε. | И҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: не вѣ́си ли, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑; И҆ рѣ́хъ: нѝ, го́споди. |
|
14
|
14
|
| καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς. | И҆ речѐ: сі́и два̀ сы́нове тꙋ́чности, ꙗ҆̀же предстоѧ́тъ гдⷭ҇еви всеѧ̀ землѝ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.