|
Е#ктеніA њ ўс0пшихъ.
|
Заупокійна єктенія
|
|
Зри2 Ѓще ли бyдетъ њ ўс0пшихъ приношeніе, діaконъ и3ли2 сщ7eнникъ глаг0летъ є3ктенію2 сію2: Діaконъ: Поми1луй нaсъ, б9е, по вели1цэй млcти твоeй, м0лимъ ти сz, ўслhши и3 поми1луй. Ли1къ: ГDи, поми1луй [три1жды]. Е#щE м0лимсz њ ўпокоeніи дyшъ ўс0пшихъ рабHвъ б9іихъ [и4м>къ], и3 њ є4же прости1тисz и5мъ всsкому прегрэшeнію, в0льному же и3 нев0льному. Ли1къ: ГDи, поми1луй [три1жды]. Ћкw да гDь бGъ ўчини1тъ дyшы и4хъ, и3дёже првdніи ўпокоsютсz. Ли1къ: ГDи, поми1луй [три1жды]. Млcти б9іz, цrтва нбcнагw, и3 њставлeніz грэхHвъ и4хъ, ў хrтA безсмeртнагw цRS и3 бGа нaшегw пр0симъ. Ли1къ: Подaй, гDи. Діaконъ: ГDу пом0лимсz. Ли1къ: ГDи, поми1луй. |
Зверни увагу Якщо буде приношення за спочилих, диякон чи священник виголошує цю єктенію: Диякон: Поми́луй нас, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й, мо́лим Ті ся, усли́ши і поми́луй. Хор: Го́споди, поми́луй [тричі]. Єще́ мо́лимся о упокоє́нії душ усо́пших рабо́в Бо́жиїх [імена], і о є́же прости́тися їм вся́кому прегріше́нію во́льному же і нево́льному. Хор: Го́споди, поми́луй [тричі]. Я́ко да Госпо́дь Бог учини́ть ду́ші їх, іді́же пра́веднії упокоя́ються. Хор: Го́споди, поми́луй [тричі]. Ми́лости Бо́жия, Ца́рства Небе́снаго і оставле́нія гріхо́в їх у Христа́ безсме́ртнаго Царя́ і Бо́га на́шего про́сим. Хор: Пода́й, Го́споди. Диякон: Го́споду помо́лимся. Хор: Го́споди, поми́луй. |