Пра́вый
Пра́вийпрямий, випрямлений, 2. праведний, 3. правдивий, справедливий
Форми слова
Церковнослов’янська форма; під нею — українська транслітерація.
пра́вды
пра́вди
пра́вдꙋ
пра́вду
пра́вда
пра́вда
пра́вдѣ
пра́вді
пра́въ
прав
пра́вдою
пра́вдою
правосла́внѡ
правосла́вно
правосла́вныхъ
правосла́вних
пра́вїи
пра́вії
Пра́вда
Пра́вда
пра́ведныхъ
пра́ведних
пра́вѡ
пра́во
правосла̑вныѧ
правосла́вния
пра́вый
Пра́вий
пра́веднѡ
пра́ведно
пра́веднагѡ
пра́веднаго
правосла̑внымъ
правосла́вним
пра́вєдныѧ
пра́ведния
пра́ведный
пра́ведний
правосла́вномꙋ
правосла́вному
правосꙋ́де
Правосу́де
правосла́внꙋю
правосла́вную
пра́ведно
пра́ведно
правотѣ̀
правоті́
пра́веденъ
пра́веден
пра́вꙋ
пра́ву
Правосла́вїѧ
Правосла́вія
пра́ви
пра́ві
пра́вости
пра́вості
пра́вєднымъ
пра́ведним
пра́вєдницы
пра́ведници
пра́веднаго
пра́веднаго
пра́ведными
пра́ведними
пра́выхъ
пра́вих
правосла́вныѧ
Правосла́вния
правото́ю
правото́ю
Правосꙋ́де
Правосу́де
правотꙋ̀
правоту́
пра́ведное
пра́ведноє
правосла́вїе
Правосла́віє
пра́во
пра́во
правоты̑
правоти́
пра́веднаѧ
пра́ведная
правовѣ́рныхъ
правові́рних
пра́востїю
пра́востію
пра́ведникъ
пра́ведник
Пра́вдою
Пра́вдою
прави́телємъ
прави́телєм
пра́вѧщихъ
пра́в'ящих
пра́ваго
пра́ваго
пра́вѣднѡ
пра́відно
правди́въ
правди́в
правѡты̑
правоти́
правовѣ́рїи
правові́рії
пра́вꙋю
пра́вую
Пра́вдѣ
Пра́вді
правосла́вное
правосла́вноє
Пра́вдꙋ
Пра́вду
правѡты̀
правоти́
правовѣ́рномꙋ
правові́рному
правосла́вїи
Правосла́вії
пра́ведне
пра́ведне
правосла́внѣй
Правосла́вній
правоше́ствїю
правоше́ствію
Пра́вило
Пра́вило
правосла́вною
правосла́вною
правле́нїѧ
правле́нія
пра́вило
пра́вило
правовѣ́рїѧ
правові́рія
правовѣ̑рныѧ
правові́рния
пра́веднымъ
пра́ведним
правосла̑внѣмъ
правосла́внім
правле́нїе
правле́ніє
праве́дно
праве́дно
пра́ведника
пра́ведника