|
Глава 9
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
| Приходz I©ъ видэ чlвка слэпа t рожьства. | Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. |
|
2
|
2
|
| и въпросишz и Uченици ѥго гlюще. равви кто съгрэши сь ли или родителz ѥго. да слэпъ родисz. | Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, Ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; |
|
3
|
3
|
| tвэща I©ъ. ни сь съгрэши ни родителz ѥго. нъ да явzтьсz дэла б9ия на немь. | Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῷ. |
|
4
|
4
|
| мънэ подобаѥть дэлати дэло посълавъшааго мz. донъдеже дьнь ѥсть придеть нощь. тъгда же никто же не можеть дэлати. | Ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νύξ, ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. |
|
5
|
5
|
| ѥгда въ мирэ ѥсмь свэтъ ѥсмь мирови. | Ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. |
|
6
|
6
|
| си рекъ плюнU на землю. и сътвори бьрние t плюновения. и помаза ѥмU очи бьрниемь. | Ταῦτα εἰπών, ἔπτυσεν χαμαί, καὶ ἐποίησεν πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισεν τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ, |
|
7
|
7
|
| и рече ѥмU иди Uмыисz въ кUпэли силUамьсцэи. ѥже съказаѥтьсz посъланъ. идеже и Uмысz и приде видz. | καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ- ὃ ἑρμηνεύεται, Ἀπεσταλμένος. Ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθεν βλέπων. |
|
8
|
8
|
| сUсэди же иже бzхU видэли и прэже. яко просилъ бэ. и гlаахU. не сь ли ѥсть сэдz и просzи. | Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; |
|
9
|
9
|
| ови гlахU яко сь ѥсть. и ини гlахU подобьнъ ѥмU ѥсть. онъ же гlаше яко азъ ѥсмь. | Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι Ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. Ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι Ἐγώ εἰμι. |
|
10
|
10
|
| гlахU же ѥмU како ти сz очи tвьрзоста. | Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί; |
|
11
|
11
|
| tвэща онъ и рече. чlвкъ нарицаѥмыи I©ъ. бьрние сътвори. и помаза очи мои. и рече ми иди въ кUпэль силUамлю. и Uмыисz. шьдъ же Uмывъ сz прозьрэхъ. | Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Ἄνθρωπος λεγόμενος Ἰησοῦς πηλὸν ἐποίησεν, καὶ ἐπέχρισέν μου τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ εἶπέν μοι, Ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, καὶ νίψαι. Ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος, ἀνέβλεψα. |
|
12
|
12
|
| рэшz же ѥмU къто сь ѥсть. гlа не вэмь. | Εἶπον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; Λέγει, Οὐκ οἶδα. |
|
13
|
13
|
| ведоша же и къ fарисэомъ. иже бэ инъгда слэпъ. | Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν. |
|
14
|
14
|
| бэ же сUбота. ѥгда сътвори бьрниѥ I©ъ. и tвьрзе ѥмU очи. | Ἦν δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς. |
|
15
|
15
|
| пакы же и въпрашахU fарисэи. како прозьрэ. онъ же рече имъ. бьрниѥ положи ми на очию. и Uмыхъсz и вижю. | Πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι, πῶς ἀνέβλεψεν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Πηλὸν ἐπέθηκέν μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω. |
|
16
|
16
|
| гlахU же fарисэи етери. нэсть t б7а чlвкъ яко сUботы не хранить. ови гlахU. како можеть чlвкъ грэшьнъ сы. сицz знамения творити. распьрz бэ въ нихъ. | Ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν παρὰ τοῦ θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. Ἄλλοι ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; Καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς. |
|
17
|
17
|
| гlахU же слэпьцю пакы. ты что гlеши о немь. яко tвьрзе очи твои. онъ же рече прbркъ ѥсть. | Λέγουσιν τῷ τυφλῷ πάλιν, Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἤνοιξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς; Ὁ δὲ εἶπεν ὅτι Προφήτης ἐστίν. |
|
18
|
18
|
| не яшz же вэры июдэи о немь. яко бэ слэпъ и прозьрэ. донъдеже възгласишz родителz ѥго. прозьрэвъшааго. | Οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι τυφλὸς ἦν καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος, |
|
19
|
19
|
| и въпросишz я гlюще. се ли ѥсть сн7ъ ваю. ѥго же вы гlета яко слэпъ родисz. како Uбо видить. | καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη; Πῶς οὖν ἄρτι βλέπει; |
|
20
|
20
|
| tвэщаста имъ родителz ѥго. рэста вэвэ яко сь ѥсть сн7ъ наю. яко слэпъ родисz. | Ἀπεκρίθησαν δὲ αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπον, Οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν, καὶ ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη· |
|
21
|
21
|
| како же нынэ видить не вэвэ. ны кто ѥмU tвьрзе очи не вэвэ. самого въпросите. въздрасть имать. самъ о себе гlеть. | πῶς δὲ νῦν βλέπει, οὐκ οἴδαμεν· ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς, ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν· αὐτὸς ἡλικίαν ἔχει· αὐτὸν ἐρωτήσατε, αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λαλήσει. |
|
22
|
22
|
| сице реста родителz ѥго. яко бояшетасz июдэи. Uже бо сz бzхU съложили съ июдэи. да аще кто исповэсть х©а. tлUченъ съньмища бUдеть. | Ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους· ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι, ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται. |
|
23
|
23
|
| сего ради родителz ѥго рэста. яко въздрасть имать. самого въпросите. | Διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπον ὅτι Ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε. |
|
24
|
24
|
| възгласишz же въторицею чlвка иже бэ слэпъ. и рэша дажь славU бо7µ. мы вэмь яко чlвкъ сь грэшьнъ ѥсть. | Ἐφώνησαν οὖν ἐκ δευτέρου τὸν ἄνθρωπον ὃς ἦν τυφλός, καὶ εἶπον αὐτῷ, Δὸς δόξαν τῷ θεῷ· ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν. |
|
25
|
25
|
| отъвэщz же онъ рече. аще грэшьникъ ѥсть не вэмь. ѥдино вэмь яко слэпъ бэхъ нынэ же вижю. | Ἀπεκρίθη οὖν ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν, οὐκ οἶδα· ἓν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὤν, ἄρτι βλέπω. |
|
26
|
26
|
| рэша же ѥмU чьто сътвори тебэ. како tвьрзе очи твои. | Εἶπον δὲ αὐτῷ πάλιν, Τί ἐποίησέν σοι; Πῶς ἤνοιξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς; |
|
27
|
27
|
| tвэща имъ рэхъ вамъ. Uже слышасте. чьто пакы хощете слышати ѥда вы Uченици ѥго хощете быти. | Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Εἶπον ὑμῖν ἤδη, καὶ οὐκ ἠκούσατε. Τί πάλιν θέλετε ἀκούειν; Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταὶ γενέσθαι; |
|
28
|
28
|
| они же и Uкориша и рэша. ты Uченикъ ѥси того. мы же мосэови ѥсмъ Uченици. | Ἐλοιδόρησαν αὐτόν, καὶ εἶπον, Σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου· ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωσέως ἐσμὲν μαθηταί. |
|
29
|
29
|
| мы вэмы яко мосэови гlа б7ъ. сего же не вэмы tкUдU ѥсть. | Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ θεός· τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν. |
|
30
|
30
|
| tвэща чlвкъ и рече имъ. о семь Uбо дивьно ѥсть. яко вы не вэсте tкUдU ѥсть. иже tвьрзе мои очи. | Ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐν γὰρ τούτῳ θαυμαστόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστίν, καὶ ἀνέῳξέν μου τοὺς ὀφθαλμούς. |
|
31
|
31
|
| вэмь же яко грэшьникъ б7ъ не послUшаеть. нъ аще кто бо7чьтьць ѥсть. и волю ѥго творить. того послUшаѥть. | Οἴδαμεν δὲ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ θεὸς οὐκ ἀκούει· ἀλλ’ ἐάν τις θεοσεβὴς ᾖ, καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ, τούτου ἀκούει. |
|
32
|
32
|
| t вэка нэсть слышано. яко кто tвьрзе очи слэпU роженU. | Ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξέν τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου. |
|
33
|
33
|
| аще не бы t б7а былъ. не моглъ бы творити ничсо же. | Εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ θεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν. |
|
34
|
34
|
| tвэщаша и рэша ѥмU. въ грэсэхъ ты родилъсz ѥси вьсь. и ты ли нынэ Uчиши ны. изгънаша же и вънъ. | Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω. |
|
35
|
35
|
| слъшавъ же I©ъ яко изгънаша и вънъ. и обрэтъ и рече ѥмU ты вэрUѥши ли въ сн7а б9ия. | Ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω· καὶ εὑρὼν αὐτόν, εἶπεν αὐτῷ, Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ; |
|
36
|
36
|
| tвэща онъ и рче. къто ѥсть Gи. да вэрU имU въ нь. | Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Καὶ τίς ἐστιν, κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν; |
|
37
|
37
|
| и рече же ѥмU I©ъ. видэлы и ѥси гlzи съ тобою тъ ѥсть. | Εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Καὶ ἑώρακας αὐτόν, καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν. |
|
38
|
38
|
| онъ же рече ѥмU. вэрUю Gи и поклонисz ѥмU. | Ὁ δὲ ἔφη, Πιστεύω, κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. |
|
39
|
39
|
| и рече исусъ: на сUдъ азъ придохъ. въ миръ сь. да мене видzще видzть. и видzщеи слэпи бUдUть. | Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Εἰς κρίμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσιν, καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται. |
|
40
|
40
|
| слышашz се t фарисэи. сUщии съ нимь. рэша ѥмU. ѥда мы слэпи ѥсмъ. | Καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν; |
|
41
|
41
|
| рече имъ I©ъ. аще бысте слэпи были. не бысте имэли грэха. нынэ же гlете яко видимъ. и грэхъ вашь прэбываѥть. | Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι Βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει. |