Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.

Порівняти:
⇄

Глава 26 з 31
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Глава 26
Главa к7ѕ
1
1
И пріидо́ша зіфе́є от зно́йныя къ Сау́лу на хо́лмъ, глаго́люще: се́, даві́дъ скры́ся у на́съ на холмѣ́ єхела́ѳъ, пря́мо Ієссемо́ну.
И# пріид0ша зіфeє t зн0йныz къ саyлу на х0лмъ, глаг0люще: сE, давjдъ скрhсz ў нaсъ на холмЁ є3хелafъ, прsмw їессем0ну.
2
2
И воста́ Сау́лъ, и сни́де въ пусты́ню зі́фъ, и съ ни́мъ три́ ты́сящы муже́й избра́нныхъ от Ізра́иля, иска́ти даві́да въ пусты́ни зі́фъ.
И# востA саyлъ, и3 сни1де въ пустhню зjфъ, и3 съ ни1мъ три2 тhсzщы мужeй и3збрaнныхъ t ї}лz, и3скaти давjда въ пустhни зjфъ.
3
3
И ополчи́ся Сау́лъ на холмѣ́ єхела́ѳъ и́же пря́мо Ієссемо́ну при пути́, даві́дъ же сѣдя́ше въ пусты́ни. И ви́дѣ даві́дъ, я́ко и́детъ Сау́лъ вслѣ́дъ єго́ въ пусты́ню,
И# њполчи1сz саyлъ на холмЁ є3хелafъ и4же прsмw їессем0ну при пути2, давjдъ же сэдsше въ пустhни. И# ви1дэ давjдъ, ћкw и4детъ саyлъ в8слёдъ є3гw2 въ пустhню,
4
4
и посла́ даві́дъ согляда́таи, и разумѣ́, я́ко и́детъ Сау́лъ гото́въ изъ кеі́ля:
и3 послA давjдъ соглzд†таи, и3 разумЁ, ћкw и4детъ саyлъ гот0въ и3з8 кеjлz:
5
5
и воста́ даві́дъ о́тай, и вни́де въ мѣ́сто, идѣ́же почива́ше Сау́лъ, и та́мо бя́ше Авени́ръ сы́нъ ни́ровъ, пе́рвый воєво́да єго́, и Сау́лъ спа́ше въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и лю́діє ополчи́вшеся о́крестъ єго́.
и3 востA давjдъ w4тай, и3 вни1де въ мёсто, и3дёже почивaше саyлъ, и3 тaмw бsше ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ, пeрвый воев0да є3гw2, и3 саyлъ спaше въ колесни1цэ цaрстэй, и3 лю1діе њполчи1вшесz w4крестъ є3гw2.
6
6
И отвѣща́ даві́дъ и рече́ ко Авімеле́ху Хетте́ину и ко Аве́ссѣ сы́ну сару́ину бра́ту Іоа́влю, глаго́ля: кто́ вни́детъ со мно́ю къ Сау́лу въ по́лкъ? И рече́ Аве́сса: а́зъ вни́ду съ тобо́ю.
И# tвэщA давjдъ и3 речE ко ґвімелeху хеттeину и3 ко ґвeссэ сhну сарyину брaту їwaвлю, глаг0лz: кто2 вни1детъ со мн0ю къ саyлу въ п0лкъ; И# речE ґвeсса: ѓзъ вни1ду съ тоб0ю.
7
7
И внидо́ста даві́дъ и Аве́сса въ лю́ди но́щію: и се́, Сау́лъ спя́й сно́мъ въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и копіє́ єго́ водруже́но въ зе́млю при главѣ́ єго́, Авени́ръ же и во́ини єго́ спа́ху о́крестъ єго́.
И# внид0ста давjдъ и3 ґвeсса въ лю1ди н0щію: и3 сE, саyлъ спsй сн0мъ въ колесни1цэ цaрстэй, и3 копіE є3гw2 водружeно въ зeмлю при главЁ є3гw2, ґвени1ръ же и3 в0ини є3гw2 спaху w4крестъ є3гw2.
8
8
И рече́ Аве́сса къ даві́ду: заключи́ Госпо́дь дне́сь врага́ твоєго́ въ ру́цѣ твои́, и ны́нѣ поражу́ єго́ копіє́мъ въ зе́млю єди́ножды, и не повторю́ єму́.
И# речE ґвeсса къ давjду: заключи2 гDь днeсь врагA твоего2 въ рyцэ твои2, и3 нн7э поражY є3го2 копіeмъ въ зeмлю є3ди1ножды, и3 не повторю2 є3мY.
9
9
И рече́ даві́дъ ко Аве́ссѣ: не убива́й єго́, я́ко кто́ простре́тъ ру́ку свою́ на хріста́ Госпо́дня, и непови́ненъ бу́детъ?
И# речE давjдъ ко ґвeссэ: не ўбивaй є3гw2, ћкw кто2 прострeтъ рyку свою2 на хрістA гDнz, и3 непови1ненъ бyдетъ;
10
10
И рече́ даві́дъ: жи́въ Госпо́дь, а́ще не Госпо́дь порази́тъ єго́, или́ де́нь єго́ пріи́детъ, и у́мретъ, или́ на бра́нь сни́детъ и поги́бнетъ:
И# речE давjдъ: жи1въ гDь, ѓще не гDь порази1тъ є3го2, и3ли2 дeнь є3гw2 пріи1детъ, и3 ќмретъ, и3ли2 на брaнь сни1детъ и3 поги1бнетъ:
11
11
да не бу́детъ ми́ от Го́спода нанести́ ру́ку мою́ на хріста́ Госпо́дня: и ны́нѣ возми́ копіє́ от возгла́вія єго́ и сосу́дъ водны́й, и отъи́демъ мы́ о себѣ́.
да не бyдетъ ми2 t гDа нанести2 рyку мою2 на хрістA гDнz: и3 нн7э возми2 копіE t возглaвіz є3гw2 и3 сосyдъ воднhй, и3 tи1демъ мы2 њ себЁ.
12
12
И взя́ даві́дъ копіє́ и сосу́дъ водны́й от возгла́вія єго́, и отидо́ста о себѣ́: и не бѣ́ и́же бы ви́дѣлъ или́ разумѣ́лъ, и не бя́ше востаю́щаго, вси́ бо спа́ху, я́ко со́нъ крѣ́покъ от Го́спода нападе́ на ня́.
И# взS давjдъ копіE и3 сосyдъ воднhй t возглaвіz є3гw2, и3 tид0ста њ себЁ: и3 не бЁ и4же бы ви1дэлъ и3ли2 разумёлъ, и3 не бsше востаю1щагw, вси2 бо спaху, ћкw с0нъ крёпокъ t гDа нападE на нS.
13
13
И пре́йде даві́дъ на о́нъ по́лъ и ста́ на версѣ́ горы́ издале́ча, и мно́гъ бѣ́ пу́ть между́ и́ми.
И# прeйде давjдъ на w4нъ п0лъ и3 стA на версЁ горы2 и3здалeча, и3 мн0гъ бЁ пyть междY и4ми.
14
14
И воззва́ даві́дъ къ лю́демъ, и Авени́ру рече́ глаго́ля: не отвѣща́єши ли, Авени́ре? И отвѣща́ Авени́ръ и рече́: кто́ ты́ єси́ зовы́й мя́?
И# воззвA давjдъ къ лю1демъ, и3 ґвени1ру речE глаг0лz: не tвэщaеши ли, ґвени1ре; И# tвэщA ґвени1ръ и3 речE: кто2 ты2 є3си2 зовhй мS;
15
15
И рече́ даві́дъ ко Авени́ру: не му́жъ ли єси́ ты́? и кто́, я́коже ты́, во Ізра́или? и почто́ не храни́ши господи́на твоєго́ царя́? я́ко вни́де єди́нъ от люді́й уби́ти господи́на твоєго́ царя́:
И# речE давjдъ ко ґвени1ру: не мyжъ ли є3си2 ты2; и3 кто2, ћкоже ты2, во ї}ли; и3 почто2 не храни1ши господи1на твоегw2 царS; ћкw вни1де є3ди1нъ t людjй ўби1ти господи1на твоего2 царS:
16
16
и не бла́го сіє́ [зѣло́], є́же сотвори́лъ єси́: жи́въ Госпо́дь, я́ко сы́нове сме́рти вы́, не храня́щіи го́спода своєго́ царя́ хріста́ Госпо́дня: и ны́нѣ ви́ждь, гдѣ́ є́сть копіє́ царе́во и сосу́дъ водны́й, я́же бѣ́ша при главѣ́ єго́?
и3 не блaго сіE (ѕэлw2), є4же сотвори1лъ є3си2: жи1въ гDь, ћкw сhнове смeрти вы2, не хранsщіи г0спода своего2 царS хрістA гDнz: и3 нн7э ви1ждь, гдЁ є4сть копіE царeво и3 сосyдъ воднhй, ±же бёша при главЁ є3гw2;
17
17
И позна́ Сау́лъ гла́съ даві́довъ и рече́: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де? И рече́ даві́дъ: а́зъ ра́бъ тво́й, го́споди царю́.
И# познA саyлъ глaсъ давjдовъ и3 речE: тв0й ли глaсъ сeй, чaдо давjде; И# речE давjдъ: ѓзъ рaбъ тв0й, г0споди царю2.
18
18
И рече́ даві́дъ: почто́ го́ниши раба́ твоєго́, го́споди царю́? я́ко что́ [ти́] согрѣши́хъ? и ка́я обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда?
И# речE давjдъ: почто2 г0ниши рабA твоего2, г0споди царю2; ћкw что2 (ти2) согрэши1хъ; и3 кaz њбрётесz во мнЁ непрaвда;
19
19
и ны́нѣ да послу́шаєтъ госпо́дь мо́й ца́рь глаго́ловъ раба́ своєго́: а́ще Бо́гъ поощря́єтъ тя́ на мя́, да бу́детъ благово́нна же́ртва твоя́: а́ще же сы́нове человѣ́честіи, про́кляти сі́и предъ Го́сподемъ, я́ко изгна́ша мя́ дне́сь не утверди́тися въ жре́біи Госпо́дни, глаго́люще: пойди́, рабо́тай бого́мъ чужди́мъ:
и3 нн7э да послyшаетъ госп0дь м0й цaрь глаг0лwвъ рабA своегw2: ѓще бGъ поwщрsетъ тS на мS, да бyдетъ благов0нна жeртва твоS: ѓще же сhнове человёчестіи, пр0клzти сjи пред8 гDемъ, ћкw и3згнaша мS днeсь не ўтверди1тисz въ жрeбіи гDни, глаг0люще: пойди2, раб0тай богHмъ чужди6мъ:
20
20
и ны́нѣ да не паде́тъ кро́вь моя́ на зе́млю предъ лице́мъ Госпо́днимъ, я́ко изы́де ца́рь Ізра́илевъ иска́ти души́ моєя́, и го́нитъ я́коже нощны́й вра́нъ по гора́мъ.
и3 нн7э да не падeтъ кр0вь моS на зeмлю пред8 лицeмъ гDнимъ, ћкw и3зhде цaрь ї}левъ и3скaти души2 моеS, и3 г0нитъ ћкоже нощнhй врaнъ по горaмъ.
21
21
И рече́ Сау́лъ: согрѣши́хъ: возврати́ся, ча́до даві́де, я́ко ктому́ не сотворю́ ти зла́, зане́ честна́ душа́ моя́ предъ очи́ма твои́ма въ де́нь се́й: безу́мно сотвори́хъ, и погрѣши́хъ мно́го зѣло́.
И# речE саyлъ: согрэши1хъ: возврати1сz, чaдо давjде, ћкw ктомY не сотворю1 ти ѕлA, занE честнA душA моS пред8 nчи1ма твои1ма въ дeнь сeй: безyмнw сотвори1хъ, и3 погрэши1хъ мн0гw ѕэлw2.
22
22
И отвѣща́ даві́дъ и рече́: се́, копіє́ царе́во, да пріи́детъ о́трокъ єди́нъ и во́зметъ є́:
И# tвэщA давjдъ и3 речE: сE, копіE царeво, да пріи1детъ џтрокъ є3ди1нъ и3 в0зметъ є5:
23
23
и Госпо́дь да возврати́тъ коєму́ждо по пра́вдѣ єго́ и по вѣ́рѣ єго́: я́коже предаде́ тя Госпо́дь дне́сь въ ру́цѣ мои́, и не восхотѣ́хъ нанести́ руки́ моєя́ на хріста́ Госпо́дня:
и3 гDь да возврати1тъ коемyждо по прaвдэ є3гw2 и3 по вёрэ є3гw2: ћкоже предадe тz гDь днeсь въ рyцэ мои2, и3 не восхотёхъ нанести2 руки2 моеS на хрістA гDнz:
24
24
и се́, я́коже возвели́чися душа́ твоя́ дне́сь во о́чію моє́ю, та́ко да возвели́чится душа́ моя́ предъ Го́сподемъ, и да покры́єтъ мя́ и и́зметъ мя́ от вся́кія печа́ли.
и3 сE, ћкоже возвели1чисz душA твоS днeсь во џчію моє1ю, тaкw да возвели1читсz душA моS пред8 гDемъ, и3 да покрhетъ мS и3 и4зметъ мS t всsкіz печaли.
25
25
И рече́ Сау́лъ къ даві́ду: благослове́нъ ты́, ча́до, и творя́й сотвори́ши и могі́й возмо́жеши. И отъи́де даві́дъ въ пу́ть сво́й, а Сау́лъ возврати́ся на мѣ́сто своє́.
И# речE саyлъ къ давjду: благословeнъ ты2, чaдо, и3 творsй сотвори1ши и3 могjй возм0жеши. И# tи1де давjдъ въ пyть св0й, ґ саyлъ возврати1сz на мёсто своE.

Глава 26 з 31
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.