|
Глава 26
|
Глvа, к~ѕ”
|
|
1
|
1
|
|
И пріидо́ша зіфе́є от зно́йныя къ Сау́лу на хо́лмъ, глаго́люще: се́, даві́дъ скры́ся у на́съ на холмѣ́ єхела́ѳъ, пря́мо Ієссемо́ну.
|
И$ прїидо'ша ѕивњ'и, эT м#гле'ныя къ саё'лђ на хоlмᲆ гл~юще. не се'й л^и дв~двъ съкрыlся е^сть ё^ на'съ на хо'лмђ, и^же въ е^хала'џњ противђ и^е^сњмо'нђ”
|
|
2
|
2
|
|
И воста́ Сау́лъ, и сни́де въ пусты́ню зі́фъ, и съ ни́мъ три́ ты́сящы муже́й избра́нныхъ от Ізра́иля, иска́ти даві́да въ пусты́ни зі́фъ.
|
И$ въста'въ саё%лъ и^ сни'де въ пђсты'ню зи'џъскђю. и^ с ниM, Wг~, мђжъ и^збра'нныX эT і^и^л~я и^зы'идо'ша и^ска'ти дв~да въ пђсты'ню зиgскђ`”
|
|
3
|
3
|
|
И ополчи́ся Сау́лъ на холмѣ́ єхела́ѳъ и́же пря́мо Ієссемо́ну при пути́, даві́дъ же сѣдя́ше въ пусты́ни. И ви́дѣ даві́дъ, я́ко и́детъ Сау́лъ вслѣ́дъ єго́ въ пусты́ню,
|
И$ ста` саё'лᲆ ѓ%крsтъ хол#ма хелаgска и^же противђ и^е^семо'нђ при пђти`. и^ дв~дъ сњдя'ше вᲆ пђсты'ни и^ ви'дњ дв~дъ ја%ко приближи'ся саё'л# въ слDњ е^го в# пђсты'ню”
|
|
4
|
4
|
|
и посла́ даві́дъ согляда́таи, и разумѣ́, я́ко и́детъ Сау́лъ гото́въ изъ кеі́ля:
|
И$ посла` двDъ съзира'теля. и^ разђмᲇвъ, ја%ко приближа'ется саё'лᲆ въ слDњ е^го, въ келаса'гъ”
|
|
5
|
5
|
|
и воста́ даві́дъ о́тай, и вни́де въ мѣ́сто, идѣ́же почива́ше Сау́лъ, и та́мо бя́ше Авени́ръ сы́нъ ни́ровъ, пе́рвый воєво́да єго́, и Сау́лъ спа́ше въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и лю́діє ополчи́вшеся о́крестъ єго́.
|
И$ въста` двDдъ та'и. и^ вᲆни'де в мњсто и^дњже почива'ше саёl и^ т^ђ бњше и^ а^вени'ръ сн~ъ ни'ровъ, старњ'и вое^во'дњ е^го. и^ саё%лъ спа'ше въ свᲇтлњи, и^ лю'дїи по'лкы ѓ%крестъ е^го”
|
|
6
|
6
|
|
И отвѣща́ даві́дъ и рече́ ко Авімеле́ху Хетте́ину и ко Аве́ссѣ сы́ну сару́ину бра́ту Іоа́влю, глаго́ля: кто́ вни́детъ со мно́ю къ Сау́лу въ по́лкъ? И рече́ Аве́сса: а́зъ вни́ду съ тобо́ю.
|
И$ эTвњща` дв~дъ и^ рече къ а^вимеле'хђ хет#те'инђ. и^ къ а^ве'сђ сн~ђ сарђи^ѓ'вђ бра'тђ і^ѓ^а'влю. рекїи кт^о вни'детъ со мно'ю къ саё'лђ въ по'лкъ. и^ рече а^ве'са а^зъ вни'дђ с тобо'ю”
|
|
7
|
7
|
|
И внидо́ста даві́дъ и Аве́сса въ лю́ди но́щію: и се́, Сау́лъ спя́й сно́мъ въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и копіє́ єго́ водруже́но въ зе́млю при главѣ́ єго́, Авени́ръ же и во́ини єго́ спа́ху о́крестъ єго́.
|
И$ внидо'ста дв~дъ и^ а^ве'са, въ во'я но'щїю. и^ с^е саё%лъ б^њ спя` въ свњтлњи. и^ ко'пїя` е^го вᲆдрђже'на бя'хђ въ зе'млю эT възъгла'вїи е^го, а^вени'ръ же, и^ во'и е^го спа'хђ ѓ%крsтъ е^го”
|
|
8
|
8
|
|
И рече́ Аве́сса къ даві́ду: заключи́ Госпо́дь дне́сь врага́ твоєго́ въ ру́цѣ твои́, и ны́нѣ поражу́ єго́ копіє́мъ въ зе́млю єди́ножды, и не повторю́ єму́.
|
И$ рече а^ве'са къ дв~дђ, с^е да'лъ ти е^сть г~ь днsь врага` твое^го в рђцњ твои`. и^ с^е да ё^бїю и&. се б^о ѓ^рђж'їе е^го кро'мњ е^го е^сть, и^ в#торо'е не маха'ю на'нь”
|
|
9
|
9
|
|
И рече́ даві́дъ ко Аве́ссѣ: не убива́й єго́, я́ко кто́ простре́тъ ру́ку свою́ на хріста́ Госпо́дня, и непови́ненъ бу́детъ?
|
И$ рече дв~дъ къ а^весњ, не ё^бива'и е^го. ја%ко кт^о коли` просᲄе'ръ рђкђ на х~а гн~я и^ ѓ^чи'стит#ся”
|
|
10
|
10
|
|
И рече́ даві́дъ: жи́въ Госпо́дь, а́ще не Госпо́дь порази́тъ єго́, или́ де́нь єго́ пріи́детъ, и у́мретъ, или́ на бра́нь сни́детъ и поги́бнетъ:
|
И$ реq дв~дъ жи'въ г~ь, а%ще не г~ь низложиT е^го. и^л^и дн~ь е^мђ пришелᲆ б^ы, и^ даб^ы ё^ме'рлъ, и^л^и въ бра'нь б^ы прише'лъ, и^ т^ђ поги'блъ б^ы.
|
|
11
|
11
|
|
да не бу́детъ ми́ от Го́спода нанести́ ру́ку мою́ на хріста́ Госпо́дня: и ны́нѣ возми́ копіє́ от возгла́вія єго́ и сосу́дъ водны́й, и отъи́демъ мы́ о себѣ́.
|
да не бђдетъ м^и г~и, наложи'ти рђ'кђ мою` на х~а гн~я. и^ нн~њ возми` ко'пїе эT възъгла'вїя и^ сосђдъ воDны'и, и^ эTи^девᲇ ѓ^со'бњ”
|
|
12
|
12
|
|
И взя́ даві́дъ копіє́ и сосу́дъ водны́й от возгла́вія єго́, и отидо́ста о себѣ́: и не бѣ́ и́же бы ви́дѣлъ или́ разумѣ́лъ, и не бя́ше востаю́щаго, вси́ бо спа́ху, я́ко со́нъ крѣ́покъ от Го́спода нападе́ на ня́.
|
И$ взятъ дв~дъ ко'пїе и^ сосђдъ воDны'и эT въз#гла'вїя е^мђ, и^ эTи^до'ста ѓ^б^а. и^ не бᲇ и^же б^ы разђмlњ и^л^и ви'дњлъ я& и^ не бя'ше въста'ющаh нико'гоже, вс^и бо спа'хђ. ја^ко со'нъ бњ` крњ'покъ эT г~а напа'лъ на' ня”
|
|
13
|
13
|
|
И пре́йде даві́дъ на о́нъ по́лъ и ста́ на версѣ́ горы́ издале́ча, и мно́гъ бѣ́ пу́ть между́ и́ми.
|
И$ преше'дъ дв~дъ на ѓ%нъ полъ и^ ста` на версњ` горы` и^здале'ча. и^ вели'къ бњ` пђть межи и%ми”
|
|
14
|
14
|
|
И воззва́ даві́дъ къ лю́демъ, и Авени́ру рече́ глаго́ля: не отвѣща́єши ли, Авени́ре? И отвѣща́ Авени́ръ и рече́: кто́ ты́ єси́ зовы́й мя́?
|
И$ възва` дв~дъ лю'ди. и^ а^вени'рђ эTвњща` гл~я. не эTвњща'еши л^и м^и а^вени'ре. и^ эTвњща а^вени'р# и^ реq. ктот^ы е^си зовы'и м^я”
|
|
15
|
15
|
|
И рече́ даві́дъ ко Авени́ру: не му́жъ ли єси́ ты́? и кто́, я́коже ты́, во Ізра́или? и почто́ не храни́ши господи́на твоєго́ царя́? я́ко вни́де єди́нъ от люді́й уби́ти господи́на твоєго́ царя́:
|
И$ рече дв~дъ къ а^вени'рђ. не мђжъ л^и е^си т^ы и^ кт^о подо'бенъ ти въ і^и^л~и, и^ почто` не храни'ши господи'на свое^го цр~я, ја%ко вни'де е^ді'н# эT людїи ё^би'ти господи'на твое^го цр~я”
|
|
16
|
16
|
|
и не бла́го сіє́ [зѣло́], є́же сотвори́лъ єси́: жи́въ Госпо́дь, я́ко сы́нове сме́рти вы́, не храня́щіи го́спода своєго́ царя́ хріста́ Госпо́дня: и ны́нѣ ви́ждь, гдѣ́ є́сть копіє́ царе́во и сосу́дъ водны́й, я́же бѣ́ша при главѣ́ єго́?
|
И$ не бл~го с^е е^сть ѕњл'о, е^же сътвори жи'въ г~ь, ја%ко сн~ове е^сте смр~ти вс^и вы` не храня'ще г~а свое^го цр~я х~а гн~я. и^ нн~њ ви'ждь ё%же гдњ е^сть ко'пїе цр~ево и^ сосђдъ воDны'и, и^же бњ` въ воз#гла'вїи гдњ` еs”
|
|
17
|
17
|
|
И позна́ Сау́лъ гла́съ даві́довъ и рече́: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де? И рече́ даві́дъ: а́зъ ра́бъ тво́й, го́споди царю́.
|
И$ позна` саё'лъ глаs двDвъ. и^ рече ᲄво'и ли е^сть гла'съ ча'до дв~де, и^ рече дв~дъ, а%зъ ра'бъ твои г~и цр~ю”
|
|
18
|
18
|
|
И рече́ даві́дъ: почто́ го́ниши раба́ твоєго́, го́споди царю́? я́ко что́ [ти́] согрѣши́хъ? и ка́я обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда?
|
И$ па'ки реq дв~дъ. почто` го'ниши раба` твое^го г~и цр~ю” ЈА/ко чи'мъ т^и съгрњшиX, и^ ка'я ѓ^брᲇтеся непра'вда въ мнњ`”
|
|
19
|
19
|
|
и ны́нѣ да послу́шаєтъ госпо́дь мо́й ца́рь глаго́ловъ раба́ своєго́: а́ще Бо́гъ поощря́єтъ тя́ на мя́, да бу́детъ благово́нна же́ртва твоя́: а́ще же сы́нове человѣ́честіи, про́кляти сі́и предъ Го́сподемъ, я́ко изгна́ша мя́ дне́сь не утверди́тися въ жре́біи Госпо́дни, глаго́люще: пойди́, рабо́тай бого́мъ чужди́мъ:
|
То поне` нн~њ ё^же да ё^слы'шитъ г~ь и цр~ь гл~ы раба` свое^го. а%ще б~ъ приво'дитъ т^я на' мя. ја%ко възвели'чиTся жрътва твоя`. а%ще л^и сн~ове чл~чи про'клятїи с^и преD гм~ъ. ја%ко и^згна'ша м^я днsь, не причасти'тися въ жребїи гн~ь. гл~щей пои^ди` рабо'таи бо'гомъ чђж'димъ”
|
|
20
|
20
|
|
и ны́нѣ да не паде́тъ кро́вь моя́ на зе́млю предъ лице́мъ Госпо́днимъ, я́ко изы́де ца́рь Ізра́илевъ иска́ти души́ моєя́, и го́нитъ я́коже нощны́й вра́нъ по гора́мъ.
|
И$ нн~њ да не паде'тъ кровь моя на' землю, преD лицеM гн~емъ, ја%ко и^зы'иде цр~ь і^и^л~ев#, і^ и'щетъ дш~а мое^я, и^ гониM е^смь ја%коy но'щныи вра'нъ скво'ѕњ го'ры”
|
|
21
|
21
|
|
И рече́ Сау́лъ: согрѣши́хъ: возврати́ся, ча́до даві́де, я́ко ктому́ не сотворю́ ти зла́, зане́ честна́ душа́ моя́ предъ очи́ма твои́ма въ де́нь се́й: безу́мно сотвори́хъ, и погрѣши́хъ мно́го зѣло́.
|
И$ рече саё'лъ съгрњши'хъ, въꙁврати'ся ча'до дв~де ја%ко ктомђ` не сᲆтворю т^и ё%же ѕл^а. зане ё^гото'вана е^сть дш~а моя` преD ѓ^чи'ма твои'ма въ дн~ь с^и ѓ^сђжDенъ бњ'хъ. и^ не разђмњхъ мно'го ѕњло”
|
|
22
|
22
|
|
И отвѣща́ даві́дъ и рече́: се́, копіє́ царе́во, да пріи́детъ о́трокъ єди́нъ и во́зметъ є́:
|
И эTвњща` дв~дъ и^ рече с^е ко'пїе цр~ево, и^ да прїидетъ ѓ%троk е^ді'нъ и^ воꙁмеT ѓ^рђжїе”
|
|
23
|
23
|
|
и Госпо́дь да возврати́тъ коєму́ждо по пра́вдѣ єго́ и по вѣ́рѣ єго́: я́коже предаде́ тя Госпо́дь дне́сь въ ру́цѣ мои́, и не восхотѣ́хъ нанести́ руки́ моєя́ на хріста́ Госпо́дня:
|
И$ г~ь ѓ^брати'тъ кого'ждо по ѓ^правданїемᲆ е^го и^ по вᲇрњ е^го, ја%коже преда` т^я г~ь днsь в рђцњ мои`. и^ не ра'чихᲆ възложи'ти рђки мое^я на х~а гн~я”
|
|
24
|
24
|
|
и се́, я́коже возвели́чися душа́ твоя́ дне́сь во о́чію моє́ю, та́ко да возвели́чится душа́ моя́ предъ Го́сподемъ, и да покры́єтъ мя́ и и́зметъ мя́ от вся́кія печа́ли.
|
И$ с^е ја%ко възвели'чися дш~а твоя` днsь, ѓ^ си'хъ въ ѓ%чїю мое'ю та'ко да възвели'чиTся дш~а моя` преD гм~ъ, и^ покры'ет# м^я, і^ и^зведе'т# м^я эT все'я печали”
|
|
25
|
25
|
|
И рече́ Сау́лъ къ даві́ду: благослове́нъ ты́, ча́до, и творя́й сотвори́ши и могі́й возмо́жеши. И отъи́де даві́дъ въ пу́ть сво́й, а Сау́лъ возврати́ся на мѣ́сто своє́.
|
И$ рече саё'лъ къ дв~дђ, блsве'нъ т^ы ча'до и^ творя'и сътвори'ши, и^ могы'и въз#мо'жеши, и^ эTи'де дв~дъ пђте'мъ свои'мъ, и^ саё'лъ възврати'ся на мњ'сто свое`”
|