|
Глава 9
|
Главa f7
|
|
1
|
1
|
|
Єліссе́й проро́къ призва́ єди́наго от сыно́въ проро́чихъ и рече́ єму́: препоя́ши чре́сла своя́, и возми́ сосу́дъ єле́а сего́ въ ру́ку твою́, и иди́ въ рамо́ѳъ Галаа́дскій:
|
є3ліссeй прbр0къ призвA є3ди1наго t сынHвъ прор0чихъ и3 речE є3мY: препоsши чрeсла сво‰, и3 возми2 сосyдъ є3лeа сегw2 въ рyку твою2, и3 и3ди2 въ рамHfъ галаaдскій:
|
|
2
|
2
|
|
и вни́деши та́мо, и у́зриши та́мо іиу́а сы́на Іосафа́та сы́на намессі́єва, и вни́деши, и изведе́ши єго́ от среды́ бра́тіи єго́, и введе́ши єго́ во вну́треннюю клѣ́ть:
|
и3 вни1деши тaмw, и3 ќзриши тaмw їиyа сhна їwсафaта сhна намессjева, и3 вни1деши, и3 и3зведeши є3го2 t среды2 брaтіи є3гw2, и3 введeши є3го2 во внyтреннюю клёть:
|
|
3
|
3
|
|
и во́змеши сосу́дъ єле́а, и возліє́ши на главу́ єго́, и рцы́: си́це глаго́летъ Госпо́дь: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ Ізра́илемъ: и отве́рзеши две́ри, и да бѣжи́ши, и да не пребу́деши та́мо.
|
и3 в0змеши сосyдъ є3лeа, и3 возліeши на главY є3гw2, и3 рцы2: си1це гlетъ гDь: помaзахъ тS въ царS над8 ї}лемъ: и3 tвeрзеши двє1ри, и3 да бэжи1ши, и3 да не пребyдеши тaмw.
|
|
4
|
4
|
|
И и́де о́трочищь проро́къ въ рамо́ѳъ Галаа́дскій:
|
И# и4де џтрочищь прор0къ въ рамHfъ галаaдскій:
|
|
5
|
5
|
|
и вни́де, и се́, кня́зи си́лы сѣдя́ху, и рече́: сло́во ми́ є́сть къ тебѣ́, о, кня́же. И рече́ іиу́й: къ кому́ от всѣ́хъ на́съ? И рече́: къ тебѣ́, кня́же.
|
и3 вни1де, и3 сE, кн‰зи си1лы сэдsху, и3 речE: сл0во ми2 є4сть къ тебЁ, q, кнsже. И# речE їиyй: къ комY t всёхъ нaсъ; И# речE: къ тебЁ, кнsже.
|
|
6
|
6
|
|
И воста́ и вни́де въ до́мъ: и возлія́ єле́й на главу́ єго́ и рече́ єму́: си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ людьми́ Госпо́дними, надъ Ізра́илемъ.
|
И# востA и3 вни1де въ д0мъ: и3 возліS є3лeй на главY є3гw2 и3 речE є3мY: си1це гlетъ гDь бGъ ї}левъ: помaзахъ тS въ царS над8 людьми2 гDними, над8 ї}лемъ.
|
|
7
|
7
|
|
и да потреби́ши до́мъ Ахаа́ва господи́на твоєго́ от лица́ моєго́, и отмсти́ши кро́вь рабо́въ мои́хъ проро́ковъ и кро́вь всѣ́хъ рабо́въ Госпо́днихъ от руки́ Ієзаве́лины.
|
и3 да потреби1ши д0мъ ґхаaва господи1на твоегw2 t лицA моегw2, и3 tмсти1ши кр0вь рабHвъ мои1хъ прор0кwвъ и3 кр0вь всёхъ рабHвъ гDнихъ t руки2 їезавeлины.
|
|
8
|
8
|
|
и от руки́ всего́ до́му Ахаа́вля, и потреби́ши от до́му Ахаа́вля моча́щагося къ стѣнѣ́, и содержа́щагося, и оста́вльшагося во Ізра́или:
|
и3 t руки2 всегw2 д0му ґхаaвлz, и3 потреби1ши t д0му ґхаaвлz мочaщагосz къ стэнЁ, и3 содержaщагосz, и3 њстaвльшагосz во ї}ли:
|
|
9
|
9
|
|
и преда́мъ до́мъ Ахаа́вль, я́коже до́мъ ієровоа́ма сы́на нава́това и я́коже до́мъ Ваа́сы сы́на Ахі́ина:
|
и3 предaмъ д0мъ ґхаaвль, ћкоже д0мъ їеровоaма сhна навaтова и3 ћкоже д0мъ ваaсы сhна ґхjина:
|
|
10
|
10
|
|
и Ієзаве́ль снѣдя́тъ пси́ въ ча́сти Ієзрає́ля, и не бу́детъ погреба́ющаго ю́. И отве́рзе две́ри и убѣжа́.
|
и3 їезавeль снэдsтъ пси2 въ чaсти їезраeлz, и3 не бyдетъ погребaющагw ю5. И# tвeрзе двє1ри и3 ўбэжA.
|
|
11
|
11
|
|
Іиу́й же изы́де ко отроко́мъ господи́на своєго́. И рѣ́ша єму́: ми́ръ ли? что́ я́ко вни́де неи́стовый се́й къ тебѣ́? И рече́ и́мъ: вы́ вѣ́сте му́жа и суєсло́віє єго́.
|
Їиyй же и3зhде ко nтрокHмъ господи1на своегw2. И# рёша є3мY: ми1ръ ли; что2 ћкw вни1де неи1стовый сeй къ тебЁ; И# речE и5мъ: вы2 вёсте мyжа и3 суесл0віе є3гw2.
|
|
12
|
12
|
|
И рѣ́ша: не пра́вда, [а́ще не возвѣсти́ши?] возвѣсти́ у́бо на́мъ. И рече́ іиу́й къ ни́мъ: та́ко и та́ко рече́ ко мнѣ́, глаго́ля: си́це глаго́летъ Госпо́дь: пома́захъ тя́ въ царя́ надъ Ізра́илемъ.
|
И# рёша: не прaвда, (ѓще не возвэсти1ши;) возвэсти2 u5бо нaмъ. И# речE їиyй къ ни6мъ: тaкw и3 тaкw речE ко мнЁ, глаг0лz: си1це гlетъ гDь: помaзахъ тS въ царS над8 ї}лемъ.
|
|
13
|
13
|
|
И слы́шавше теко́ша спѣ́шно, и взя́ кі́йждо ри́зы своя́, и положи́ша подъ ни́мъ, поне́же на єди́нѣмъ от степе́ній сѣдя́ше, и воструби́ша въ ро́гъ и рѣ́ша: воцари́ся іиу́й.
|
И# слhшавше тек0ша спёшнw, и3 взS кjйждо ри6зы сво‰, и3 положи1ша под8 ни1мъ, понeже на є3ди1нэмъ t степeній сэдsше, и3 воструби1ша въ р0гъ и3 рёша: воцари1сz їиyй.
|
|
14
|
14
|
|
И возврати́ся іиу́й сы́нъ Іосафа́та сы́на намессі́єва ко Іора́му. Іора́мъ же са́мъ стрежа́ше въ рамо́ѳѣ Галаа́дстѣмъ и ве́сь Ізра́иль от лица́ азаи́ла царя́ сирі́йска.
|
И# возврати1сz їиyй сhнъ їwсафaта сhна намессjева ко їwрaму. Їорaмъ же сaмъ стрежaше въ рамHfэ галаaдстэмъ и3 вeсь ї}ль t лицA ґзаи1ла царS сmрjйска.
|
|
15
|
15
|
|
И возврати́ся Іора́мъ ца́рь цѣли́тися во Ієзрає́ли от я́звъ, и́миже уязви́ша єго́ Си́ряне, єгда́ бра́шеся со азаи́ломъ царе́мъ сирі́йскимъ. И рече́ іиу́й: а́ще є́сть душа́ ва́ша со мно́ю, да не изы́детъ изъ гра́да бѣгле́цъ, ити́ и возвѣсти́ти во Ієзрає́ли.
|
И# возврати1сz їwрaмъ цaрь цэли1тисz во їезраeли t ћзвъ, и4миже ўzзви1ша є3го2 сЂрzне, є3гдA брaшесz со ґзаи1ломъ царeмъ сmрjйскимъ. И# речE їиyй: ѓще є4сть душA вaша со мн0ю, да не и3зhдетъ и3з8 грaда бэглeцъ, и3ти2 и3 возвэсти1ти во їезраeли.
|
|
16
|
16
|
|
И всѣ́де на коня́, и по́йде іиу́й, и сни́де во Ієзрає́ль, я́ко Іора́мъ ца́рь Ізра́илевъ цѣля́шеся во Ієзрає́ли от стрѣля́ній, и́миже устрѣли́ша єго́ Арамі́ны въ рамо́ѳѣ на бра́ни со азаи́ломъ царе́мъ Си́рскимъ, я́ко то́й бѣ́ си́ленъ и му́жъ си́лы, и лежа́ше та́мо. И Охозі́а ца́рь Іу́динъ пріи́де ви́дѣти Іора́ма.
|
И# всёде на конS, и3 п0йде їиyй, и3 сни1де во їезраeль, ћкw їwрaмъ цaрь ї}левъ цэлsшесz во їезраeли t стрэлsній, и4миже ўстрэли1ша є3го2 ґрамjны въ рамHfэ на брaни со ґзаи1ломъ царeмъ сЂрскимъ, ћкw т0й бЁ си1ленъ и3 мyжъ си1лы, и3 лежaше тaмw. И# nхозjа цaрь їyдинъ пріи1де ви1дэти їwрaма.
|
|
17
|
17
|
|
И стра́жъ взы́де на сто́лпъ во Ієзрає́ли, и ви́дѣ пра́хъ іиу́євъ, єгда́ ити́ єму́ и рече́: пра́хъ а́зъ ви́жу. И рече́ Іора́мъ: всади́ му́жа на ко́нь и посли́ проти́ву и́мъ, и да рече́тъ: ми́ръ ли?
|
И# стрaжъ взhде на ст0лпъ во їезраeли, и3 ви1дэ прaхъ їиyевъ, є3гдA и3ти2 є3мY и3 речE: прaхъ ѓзъ ви1жу. И# речE їwрaмъ: всади2 мyжа на к0нь и3 посли2 проти1ву и5мъ, и3 да речeтъ: ми1ръ ли;
|
|
18
|
18
|
|
И и́де вса́дникъ ко́нный на срѣ́теніє єму́ и рече́: та́ко глаго́летъ ца́рь: ми́ръ ли? И рече́ іиу́й: что́ тебѣ́ и ми́ру? обрати́ся вслѣ́дъ мене́. И возвѣсти́ стра́жъ, глаго́ля: пріи́де по́сланный до ни́хъ и не возврати́ся.
|
И# и4де всaдникъ к0нный на срётеніе є3мY и3 речE: тaкw глаг0летъ цaрь: ми1ръ ли; И# речE їиyй: что2 тебЁ и3 ми1ру; њбрати1сz вслёдъ менє2. И# возвэсти2 стрaжъ, глаг0лz: пріи1де п0сланный до ни1хъ и3 не возврати1сz.
|
|
19
|
19
|
|
И посла́ вса́дника ко́ннаго втора́го, и пріи́де къ нему́ и рече́: та́ко рече́ ца́рь: ми́ръ ли? И рече́ іиу́й: что́ тебѣ́ и ми́ру? возврати́ся вслѣ́дъ мене́.
|
И# послA всaдника к0ннаго вторaго, и3 пріи1де къ немY и3 речE: тaкw речE цaрь: ми1ръ ли; И# речE їиyй: что2 тебЁ и3 ми1ру; возврати1сz вслёдъ менє2.
|
|
20
|
20
|
|
И возвѣсти́ стра́жъ, глаго́ля: пріи́де до ни́хъ и не возврати́ся: и во́ждь ведя́ше іиу́а сы́на намессі́ина, я́ко въ премѣ́нѣ бы́сть.
|
И# возвэсти2 стрaжъ, глаг0лz: пріи1де до ни1хъ и3 не возврати1сz: и3 в0ждь ведsше їиyа сhна намессjина, ћкw въ премёнэ бhсть.
|
|
21
|
21
|
|
И рече́ Іора́мъ: впрязи́те. И впряго́ша колесни́цу: и изы́де Іора́мъ ца́рь Ізра́илевъ и Охозі́а ца́рь Іу́динъ, кі́йждо на колесни́цѣ своє́й, и изыдо́ста на срѣ́теніє іиу́а, и обрѣто́ста єго́ на ча́сти навуѳе́а Ієзраилі́тина.
|
И# речE їwрaмъ: впрzзи1те. И# впрzг0ша колесни1цу: и3 и3зhде їwрaмъ цaрь ї}левъ и3 nхозjа цaрь їyдинъ, кjйждо на колесни1цэ своeй, и3 и3зыд0ста на срётеніе їиyа, и3 њбрэт0ста є3го2 и3 чaсти навуfeа їезраилjтина.
|
|
22
|
22
|
|
И бы́сть я́ко уви́дѣ Іора́мъ іиу́а, и рече́ ми́ръ ли, іиу́є? И рече́ іиу́й что́ тебѣ́ и ми́ру? єще́ блуды́ Ієзаве́ли ма́тери твоєя́, и ча́рове єя́ мно́гія.
|
И# бhсть ћкw ўви1дэ їwрaмъ їиyа, и3 речE ми1ръ ли, їиyе; И# речE їиyй что2 тебЁ и3 ми1ру; є3щE блуды2 їезавeли мaтери твоеS, и3 чaрове є3S мнHгіz.
|
|
23
|
23
|
|
И обрати́ Іора́мъ ру́ки своя́ и бѣжа́, и рече́ ко Охозі́и: ле́сть, Охозі́є.
|
И# њбрати2 їwрaмъ рyки сво‰ и3 бэжA, и3 речE ко nхозjи: лeсть, nхозjе.
|
|
24
|
24
|
|
И наляче́ іиу́й руко́ю своє́ю лу́къ и устрѣли́ Іора́ма посредѣ́ плещу́ єго́, и изы́де стрѣла́ сквозѣ́ се́рдце єго́: и преклони́ся на колѣ́на своя́.
|
И# налzчE їиyй рук0ю своeю лyкъ и3 ўстрэли2 їwрaма посредЁ плєщY є3гw2, и3 и3зhде стрэлA сквозЁ сeрдце є3гw2: и3 преклони1сz на кwлёна сво‰.
|
|
25
|
25
|
|
И рече́ іиу́й къ вадека́ру тріста́ту своєму́: возми́ и ве́рзи єго́ на ча́сти села́ навуѳе́а Ієзраилі́тина, я́ко по́мню, а́зъ и ты́ всѣ́дшіи на колесни́цы идо́хомъ вслѣ́дъ Ахаа́ва отца́ єго́, и Госпо́дь рече́ о не́мъ прро́чество сіє́, глаго́ля:
|
И# речE їиyй къ вадекaру трістaту своемY: возми2 и3 вeрзи є3го2 на чaсти селA навуfeа їезраилjтина, ћкw п0мню, ѓзъ и3 ты2 всёдшіи на колєсни1цы и3д0хомъ вслёдъ ґхаaва nтцA є3гw2, и3 гDь речE њ нeмъ прр0чество сіE, гlz:
|
|
26
|
26
|
|
не ви́дѣхъ ли кро́ве навуѳе́євы и кро́ве сыно́въ єго́ вчера́, рече́ Госпо́дь? и возда́мъ єму́ на ча́сти се́й, рече́ Госпо́дь: и ны́нѣ у́бо взе́мъ пове́рзи єго́ на ча́сти се́й по глаго́лу Госпо́дню.
|
не ви1дэхъ ли кр0ве навуfeевы и3 кр0ве сынHвъ є3гw2 вчерA, речE гDь; и3 воздaмъ є3мY на чaсти сeй, речE гDь: и3 нн7э u5бо взeмъ повeрзи є3го2 на чaсти сeй по гlу гDню.
|
|
27
|
27
|
|
И Охозі́а ца́рь Іу́динъ ви́дѣ, и побѣже́ путе́мъ веѳга́нъ и гна́ по не́мъ іиу́й и рече́: и сего́ [не и́мамъ оста́вити]. И порази́ єго́ на колесни́цѣ єгда́ идя́ше въ га́й, и́же є́сть Ієвлаа́мъ и убѣжа́ въ Магеддо́нъ, и у́мре та́мо.
|
И# nхозjа цaрь їyдинъ ви1дэ, и3 побэжE путeмъ веfгaнъ и3 гнA по нeмъ їиyй и3 речE: и3 сегw2 (не и4мамъ њстaвити). И# порази2 є3го2 на колесни1цэ є3гдA и3дsше въ гaй, и4же є4сть їевлаaмъ и3 ўбэжA въ магеддHнъ, и3 ќмре тaмw.
|
|
28
|
28
|
|
И возложи́ша єго́ о́троцы єго́ на колесни́цу и везо́ша єго́ во Ієрусали́мъ, и погребо́ша єго́ во гро́бѣ єго́ во гра́дѣ даві́довѣ.
|
И# возложи1ша є3го2 џтроцы є3гw2 на колесни1цу и3 вез0ша є3го2 во їеrли1мъ, и3 погреб0ша є3го2 во гр0бэ є3гw2 во грaдэ давjдовэ.
|
|
29
|
29
|
|
И въ первоєна́десять лѣ́то Іора́ма царя́ Ізра́илева воцари́ся Охозі́а надъ Іу́дою.
|
И# въ первоенaдесzть лёто їwрaма царS ї}лева воцари1сz nхозjа над8 їyдою.
|
|
30
|
30
|
|
И пріи́де іиу́й во Ієзрає́ль [гра́дъ]. Ієзаве́ль же услы́ша, и нама́за лице́ своє́ и украси́ главу́ свою́, и прини́че окно́мъ.
|
И# пріи1де їиyй во їезраeль (грaдъ). Їезавeль же ўслhша, и3 намaза лицE своE и3 ўкраси2 главY свою2, и3 прини1че nкн0мъ.
|
|
31
|
31
|
|
И іиу́й вхожда́ше во гра́дъ и рече́: ми́ръ ли замврі́ю, убі́йцѣ господи́на своєго́?
|
И# їиyй вхождaше во грaдъ и3 речE: ми1ръ ли замврjю, ўбjйцэ господи1на своегw2;
|
|
32
|
32
|
|
И воззрѣ́ лице́мъ свои́мъ на окно́ и ви́дѣ ю́ и рече́: кто́ ты́ єси́? сни́ди ко мнѣ́. И преклони́стася къ нему́ два́ скопца́.
|
И# воззрЁ лицeмъ свои1мъ на nкно2 и3 ви1дэ ю5 и3 речE: кто2 ты2 є3си2; сни1ди ко мнЁ. И# преклони1стасz къ немY двA скwпцA.
|
|
33
|
33
|
|
И рече́ іиу́й: све́рзита ю́. И сверго́ста ю́, и окропи́шася кро́вію єя́ стѣ́ны и ко́ни, и попра́ша ю́.
|
И# речE їиyй: свeрзита ю5. И# сверг0ста ю5, и3 њкропи1шасz кр0вію є3S стёны и3 к0ни, и3 попрaша ю5.
|
|
34
|
34
|
|
И вни́де іиу́й, и яде́ и пи́, и рече́: осмотри́те ны́нѣ прокля́тую сію́, и погреби́те ю́, я́ко дще́рь царе́ва є́сть.
|
И# вни1де їиyй, и3 kдE и3 пи2, и3 речE: њсмотри1те нн7э проклsтую сію2, и3 погреби1те ю5, ћкw дщeрь царeва є4сть.
|
|
35
|
35
|
|
И идо́ша погребсти́ ю́, и не обрѣто́ша от нея́ ничто́ и́но, то́кмо ло́бъ и но́ги и дла́ни ру́къ.
|
И# и3д0ша погребсти2 ю5, и3 не њбрэт0ша t неS ничто2 и4но, т0кмw л0бъ и3 н0ги и3 дл†ни рyкъ.
|
|
36
|
36
|
|
И возврати́шася и возвѣсти́ша єму́. И рече́: сло́во Госпо́дне, є́же глаго́ла руко́ю раба́ своєго́ иліи́ Ѳесві́тянина, глаго́ля: въ ча́сти Ієзрає́ля снѣдя́тъ пси́ пло́ть Ієзаве́лину:
|
И# возврати1шасz и3 возвэсти1ша є3мY. И# речE: сл0во гDне, є4же гlа рук0ю рабA своегw2 и3ліи2 fесвjтzнина, гlz: въ чaсти їезраeлz снэдsтъ пси2 пл0ть їезавeлину:
|
|
37
|
37
|
|
и бу́детъ тру́пъ Ієзаве́линъ а́ки гно́й на лицы́ села́ въ ча́сти Ієзрає́ля, я́ко не рещи́ и́мъ: сія́ є́сть Ієзаве́ль.
|
и3 бyдетъ трyпъ їезавeлинъ ѓки гн0й на лицы2 селA въ чaсти їезраeлz, ћкw не рещи2 и5мъ: сіS є4сть їезавeль.
|