Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.

Порівняти:
⇄

Глава 38 з 50
Глава 38
Главa lи
1
1
Бы́сть же въ то́ вре́мя, отъи́де Іу́да от бра́тіи своєя́ и пріи́де къ человѣ́ку нѣ́коєму Одолламі́тину, єму́же и́мя Іра́съ:
Бhсть же въ то2 врeмz, tи1де їyда t брaтіи своеS и3 пріи1де къ человёку нёкоему nдолламjтину, є3мyже и4мz їрaсъ:
2
2
и ви́дѣ та́мо Іу́да дще́рь человѣ́ка Ханане́йска, є́йже и́мя Сава́: и поя́тъ ю́, и вни́де къ не́й:
и3 ви1дэ тaмw їyда дщeрь человёка хананeйска, є4йже и4мz саvA: и3 поsтъ ю5, и3 вни1де къ нeй:
3
3
и заче́нши роди́ сы́на, и нарече́ и́мя єму́ И́ръ:
и3 зачeнши роди2 сhна, и3 наречE и4мz є3мY и4ръ:
4
4
и заче́нши єще́ роди́ сы́на и нарече́ и́мя єму́ Авна́нъ:
и3 зачeнши є3щE роди2 сhна и3 наречE и4мz є3мY ґvнaнъ:
5
5
и приложи́вши роди́ сы́на [тре́тіяго] и нарече́ и́мя Сило́мъ: сія́ же бѣ́ въ Ха́свѣ, єгда́ роди́ си́хъ.
и3 приложи1вши роди2 сhна (трeтіzго) и3 наречE и4мz силHмъ: сіs же бЁ въ хaсвэ, є3гдA роди2 си1хъ.
6
6
И поя́ Іу́да жену́ И́ру пе́рвенцу своєму́, є́йже и́мя Ѳама́рь.
И# поS їyда женY и4ру пeрвенцу своемY, є4йже и4мz fамaрь.
7
7
Бы́сть же И́ръ пе́рвенецъ Іу́динъ зо́лъ предъ Го́сподемъ: и уби́ єго́ Бо́гъ.
Бhсть же и4ръ пeрвенецъ їyдинъ ѕ0лъ пред8 гDемъ: и3 ўби2 є3го2 бGъ.
8
8
Рече́ же Іу́да Авна́ну: вни́ди къ женѣ́ бра́та твоєго́ и совокупи́ся съ не́ю, и возста́ви сѣ́мя бра́ту твоєму́.
Речe же їyда ґvнaну: вни1ди къ женЁ брaта твоегw2 и3 совокупи1сz съ нeю, и3 возстaви сёмz брaту твоемY.
9
9
Позна́въ же Авна́нъ, я́ко не єму́ бу́детъ сѣ́мя, бы́сть єгда́ вхожда́ше къ женѣ́ бра́та своєго́, пролива́ше [сѣ́мя] на зе́млю, є́же не да́ти сѣ́мене бра́ту своєму́:
Познaвъ же ґvнaнъ, ћкw не є3мY бyдетъ сёмz, бhсть є3гдA вхождaше къ женЁ брaта своегw2, проливaше (сёмz) на зeмлю, є4же не дaти сёмене брaту своемY:
10
10
зло́ же яви́ся предъ Бо́гомъ, я́ко сотвори́ сіє́: и умертви́ и сего́.
ѕл0 же kви1сz пред8 бGомъ, ћкw сотвори2 сіE: и3 ўмертви2 и3 сего2.
11
11
Рече́ же Іу́да Ѳама́ри, невѣ́стцѣ своє́й [по сме́рти дву́ сыно́въ свои́хъ]: сѣди́ вдово́ю въ дому́ отца́ твоєго́, до́ндеже вели́къ бу́детъ Сило́мъ, сы́нъ мо́й. Рече́ бо [во умѣ́ си́]: да не когда́ у́мретъ и се́й, я́коже и бра́тія єго́. Отше́дши же Ѳама́рь, сѣдя́ше въ дому́ отца́ своєго́.
Речe же їyда fамaри, невёстцэ своeй (по смeрти двY сынHвъ свои1хъ): сэди2 вдов0ю въ домY nтцA твоегw2, д0ндеже вели1къ бyдетъ силHмъ, сhнъ м0й. Речe бо (во ўмЁ си2): да не когдA ќмретъ и3 сeй, ћкоже и3 брaтіz є3гw2. Tшeдши же fамaрь, сэдsше въ домY nтцA своегw2.
12
12
Умно́жишася же дні́є, и у́мре Сава́, жена́ Іу́дина. И утѣ́шився Іу́да, взы́де къ стригу́щымъ о́вцы єго́ са́мъ, и Іра́съ па́стырь єго́ Одолламі́тинъ, во Ѳа́мну.
Ўмн0жишасz же днjе, и3 ќмре саvA, женA їyдина. И# ўтёшивсz їyда, взhде къ стригyщымъ џвцы є3гw2 сaмъ, и3 їрaсъ пaстырь є3гw2 nдолламjтинъ, во faмну.
13
13
И возвѣсти́ша Ѳама́ри невѣ́стцѣ єго́, глаго́люще: се́, све́коръ тво́й восхо́дитъ во Ѳа́мну стрищи́ о́вцы своя́.
И# возвэсти1ша fамaри невёстцэ є3гw2, глаг0люще: сE, свeкоръ тв0й восх0дитъ во faмну стрищи2 џвцы сво‰.
14
14
Она́ же све́ргши ри́зы вдовства́ съ себе́, облече́ся въ ри́зу лѣ́тнюю и украси́ся, и сѣ́де предъ враты́ Єна́ни, я́же су́ть на пути́ Ѳа́мны: вѣ́дяше бо, я́ко вели́къ бы́сть Сило́мъ: се́й же не даде́ єя́ єму́ въ жену́.
Nнa же свeргши ри6зы вдовствA съ себє2, њблечeсz въ ри1зу лётнюю и3 ўкраси1сz, и3 сёде пред8 враты2 є3н†ни, ±же сyть на пути2 faмны: вёдzше бо, ћкw вели1къ бhсть силHмъ: сeй же не дадE є3S є3мY въ женY.
15
15
И ви́дѣвъ ю́ Іу́да, возмнѣ́ ю́ блудни́цу бы́ти: покры́ бо лице́ своє́, и не позна́ єя́.
И# ви1дэвъ ю5 їyда, возмнЁ ю5 блудни1цу бhти: покрh бо лицE своE, и3 не познA є3S.
16
16
Уклони́ся же къ не́й путе́мъ и рече́ є́й: попусти́ ми вни́ти къ себѣ́. Не позна́ бо, я́ко невѣ́стка єму́ є́сть. Она́ же рече́: что́ ми да́си, а́ще вни́деши ко мнѣ́?
Ўклони1сz же къ нeй путeмъ и3 речE є4й: попусти1 ми вни1ти къ себЁ. Не познa бо, ћкw невёстка є3мY є4сть. Nнa же речE: чт0 ми дaси, ѓще вни1деши ко мнЁ;
17
17
О́нъ же рече́: а́зъ тебѣ́ послю́ ко́злище ко́зъ от ове́цъ мои́хъ. Она́ же рече́: а́ще да́си ми́ зало́гъ, до́ндеже при́шлеши.
Џнъ же речE: ѓзъ тебЁ послю2 к0злище к0зъ t nвeцъ мои1хъ. Nнa же речE: ѓще дaси ми2 зал0гъ, д0ндеже при1шлеши.
18
18
О́нъ же рече́: кі́й зало́гъ тебѣ́ да́мъ? Она́ же рече́: пе́рстень тво́й и гри́вну, и же́злъ и́же въ руцѣ́ твоє́й. И даде́ є́й, и вни́де къ не́й, и зача́ во утро́бѣ от него́.
Џнъ же речE: кjй зал0гъ тебЁ дaмъ; Nнa же речE: пeрстень тв0й и3 гри1вну, и3 жeзлъ и4же въ руцЁ твоeй. И# дадE є4й, и3 вни1де къ нeй, и3 зачA во ўтр0бэ t негw2.
19
19
И воста́вши отъи́де, и све́рже ри́зу лѣ́тнюю съ себе́ и облече́ся въ ри́зы вдовства́ своєго́.
И# востaвши tи1де, и3 свeрже ри1зу лётнюю съ себє2 и3 њблечeсz въ ри6зы вдовствA своегw2.
20
20
Посла́ же Іу́да ко́злище от ко́зъ руко́ю па́стыря своєго́ Одолламі́тина взя́ти зало́гъ от жены́, и не обрѣ́те єя́.
Послa же їyда к0злище t к0зъ рук0ю пaстырz своегw2 nдолламjтина взsти зал0гъ t жены2, и3 не њбрёте є3S.
21
21
Вопроси́ же муже́й мѣ́ста того́ и рече́ и́мъ: гдѣ́ є́сть блудни́ца бы́вшая во Єна́нѣ на распу́тіи? И рѣ́ша: не бѣ́ здѣ́ блудни́ца.
Вопроси1 же мужeй мёста тогw2 и3 речE и5мъ: гдЁ є4сть блудни1ца бhвшаz во є3нaнэ на распyтіи; И# рёша: не бЁ здЁ блудни1ца.
22
22
И возврати́ся ко Іу́дѣ и рече́: не обрѣто́хъ: и человѣ́цы мѣ́ста того́ глаго́лютъ: нѣ́сть здѣ́ блудни́цы.
И# возврати1сz ко їyдэ и3 речE: не њбрэт0хъ: и3 человёцы мёста тогw2 глаг0лютъ: нёсть здЁ блудни1цы.
23
23
Рече́ же Іу́да: да и́мать та́: но да не когда́ посмѣю́тся на́мъ: а́зъ у́бо посла́хъ ко́злище сіє́, ты́ же не обрѣ́лъ єси́.
Речe же їyда: да и4мать т†: но да не когдA посмэю1тсz нaмъ: ѓзъ ќбw послaхъ к0злище сіE, тh же не њбрёлъ є3си2.
24
24
Бы́сть же по тре́хъ ме́сяцѣхъ, повѣ́даша Іу́дѣ, глаго́люще: соблуди́ Ѳама́рь невѣ́стка твоя́, и се́, во утро́бѣ и́мать от блуда́. Рече́ же Іу́да: изведи́те ю́, и да сожгу́тъ ю́.
Бhсть же по трeхъ мцcэхъ, повёдаша їyдэ, глаг0люще: соблуди2 fамaрь невёстка твоS, и3 сE, во ўтр0бэ и4мать t блудA. Речe же їyда: и3зведи1те ю5, и3 да сожгyтъ ю5.
25
25
Она́ же ведо́ма посла́ къ све́кру своєму́, глаго́лющи: от человѣ́ка, єго́же сія́ су́ть, а́зъ во утро́бѣ и́мамъ. И рече́: позна́й, чі́й пе́рстень и гри́вна и же́злъ се́й.
Nнa же вед0ма послA къ свeкру своемY, глаг0лющи: t человёка, є3гHже сі‰ сyть, ѓзъ во ўтр0бэ и4мамъ. И# речE: познaй, чjй пeрстень и3 гри1вна и3 жeзлъ сeй.
26
26
Позна́ же Іу́да и рече́: оправда́ся Ѳама́рь па́че мене́, я́ко не да́хъ єя́ Сило́му сы́ну моєму́. И не приложи́ ктому́ позна́ти ю́.
Познa же їyда и3 речE: њправдaсz fамaрь пaче менє2, ћкw не дaхъ є3S силHму сhну моемY. И# не приложи2 ктомY познaти ю5.
27
27
Бы́сть же єгда́ ражда́ше, и бѣ́ста близня́та во утро́бѣ єя́.
Бhсть же є3гдA раждaше, и3 бёста близнsта во ўтр0бэ є3S.
28
28
Бы́сть же въ рожде́ніи єя́, єди́нъ произнесе́ ру́ку: взе́мши же ба́ба навяза́ на ру́ку єго́ че́рвлень, глаго́лющи: се́й изы́детъ пе́рвый.
Бhсть же въ рождeніи є3S, є3ди1нъ произнесE рyку: взeмши же бaба навzзA на рyку є3гw2 чeрвлень, глаг0лющи: сeй и3зhдетъ пeрвый.
29
29
Єгда́ же вовлече́ ру́ку, и а́біє изы́де бра́тъ єго́. Она́ же рече́: что́ пресѣче́ся тебе́ ра́ди прегражде́ніє? И прозва́ и́мя єму́ Фаре́съ.
Е#гдa же вовлечE рyку, и3 ѓбіе и3зhде брaтъ є3гw2. Nнa же речE: что2 пресэчeсz тебє2 рaди преграждeніе; И# прозвA и4мz є3мY фарeсъ.
30
30
И посе́мъ изы́де бра́тъ єго́, єму́же бѣ́ на руцѣ́ єго́ че́рвлень: и прозва́ и́мя єму́ За́ра.
И# посeмъ и3зhде брaтъ є3гw2, є3мyже бЁ на руцЁ є3гw2 чeрвлень: и3 прозвA и4мz є3мY зaра.

Глава 38 з 50
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.