|
Глава 7
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 25) И хожда́ше Іису́съ по си́хъ въ Галіле́и: не хотя́ше бо во Іуде́и ходи́ти, я́ко иска́ху Єго́ Іуде́є уби́ти.
|
Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.
|
|
2
|
2
|
|
Бѣ́ же бли́зъ пра́здникъ Іуде́йскій, потче́ніє сѣ́ни.
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ Σκηνοπηγία.
|
|
3
|
3
|
|
Рѣ́ша у́бо къ Нему́ бра́тія Єго́: прейди́ отсю́ду, и иди́ во Іуде́ю, да и ученицы́ Твои́ ви́дятъ дѣла́ Твоя́, я́же твори́ши:
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Μετάβηθι ἐντεῦθεν, καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσιν τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς.
|
|
4
|
4
|
|
никто́же бо въ та́йнѣ твори́тъ что́, и и́щетъ са́мъ я́вѣ бы́ти: а́ще сія́ твори́ши, яви́ Себе́ мі́рови.
|
Οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ, καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. Εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.
|
|
5
|
5
|
|
Ни бра́тія бо Єго́ вѣ́роваху въ Него́.
|
Οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
|
|
6
|
6
|
|
Глаго́ла у́бо и́мъ Іису́съ: вре́мя Моє́ не у́ пріи́де: вре́мя же ва́ше всегда́ гото́во є́сть:
|
Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.
|
|
7
|
7
|
|
не мо́жетъ мі́ръ ненави́дѣти ва́съ: Мене́ же ненави́дитъ, я́ко А́зъ свидѣ́телствую о не́мъ, я́ко дѣла́ єго́ зла́ су́ть:
|
Οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς· ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ, ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.
|
|
8
|
8
|
|
вы́ взы́дите въ пра́здникъ се́й: А́зъ не взы́ду въ пра́здникъ се́й, я́ко вре́мя Моє́ не у́ испо́лнися.
|
Ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην· ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.
|
|
9
|
9
|
|
Сія́ ре́къ и́мъ, оста́ въ Галіле́и.
|
Ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς, ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.
|
|
10
|
10
|
|
Єгда́ же взыдо́ша бра́тія Єго́ въ пра́здникъ, тогда́ и Са́мъ взы́де, не я́вѣ, но я́ко та́й.
|
Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ’ ὡς ἐν κρυπτῷ.
|
|
11
|
11
|
|
Жи́дове же иска́ху Єго́ въ пра́здникъ, и глаго́лаху: гдѣ́ є́сть О́нъ?
|
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ ἔλεγον, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;
|
|
12
|
12
|
|
И ро́потъ мно́гъ бѣ́ о Не́мъ въ наро́дѣхъ: о́віи глаго́лаху, я́ко бла́гъ є́сть: ині́и же глаго́лаху: ни́, но льсти́тъ наро́ды.
|
Καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις· οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι Ἀγαθός ἐστιν· ἄλλοι ἔλεγον, Οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.
|
|
13
|
13
|
|
Никто́же у́бо я́вѣ глаго́лаше о Не́мъ, стра́ха ра́ди Іуде́йскаго.
|
Οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.
|
|
14
|
14
|
|
(Зач. 26) А́біє же въ преполове́ніє пра́здника взы́де Іису́съ во це́рковь, и уча́ше.
|
Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης, ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκεν.
|
|
15
|
15
|
|
И дивля́хуся Іуде́є, глаго́люще: ка́ко Се́й кни́ги вѣ́сть не учи́вся?
|
Καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν, μὴ μεμαθηκώς;
|
|
16
|
16
|
|
Отвѣща́ [у́бо] и́мъ Іису́съ и рече́: Моє́ уче́ніє нѣ́сть Моє́, но Посла́вшаго Мя́:
|
Ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με.
|
|
17
|
17
|
|
а́ще кто́ хо́щетъ во́лю Єго́ тво́рити, разумѣ́єтъ о уче́ніи, ко́є от Бо́га є́сть, или́ А́зъ от Себе́ глаго́лю:
|
Ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λαλῶ.
|
|
18
|
18
|
|
глаго́ляй от себе́, сла́вы своєя́ и́щетъ: а Ищя́й сла́вы Посла́вшаго Єго́, Се́й и́стиненъ є́сть, и нѣ́сть непра́вды въ Не́мъ.
|
Ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν, τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ· ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστιν, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
|
|
19
|
19
|
|
Не Моисе́й ли даде́ ва́мъ зако́нъ? И никто́же от ва́съ твори́тъ зако́на. Что́ Мене́ и́щете уби́ти?
|
Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον; Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;
|
|
20
|
20
|
|
Отвѣща́ наро́дъ и рече́: бѣ́са ли и́маши? Кто́ Тебе́ и́щетъ уби́ти?
|
Ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπεν, Δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
|
|
21
|
21
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: єди́но дѣ́ло сотвори́хъ, и вси́ дивите́ся:
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε.
|
|
22
|
22
|
|
сего́ ра́ди Моисе́й даде́ ва́мъ обрѣ́заніє, не я́ко от Моисе́а є́сть, но от оте́цъ: и въ суббо́ту обрѣ́заєте человѣ́ка:
|
Διὰ τοῦτο Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν- οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωσέως ἐστίν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων- καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.
|
|
23
|
23
|
|
а́ще обрѣ́заніє пріє́млетъ человѣ́къ въ суббо́ту, да не разори́тся зако́нъ Моисе́овъ: на Мя́ ли гнѣ́ваєтеся, я́ко всего́ человѣ́ка здра́ва сотвори́хъ въ суббо́ту?
|
Εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ, ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ;
|
|
24
|
24
|
|
Не суди́те на лица́, но пра́ведный су́дъ суди́те.
|
Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
|
|
25
|
25
|
|
Глаго́лаху у́бо нѣ́цыи от Ієрусали́млянъ: не Се́й ли є́сть, Єго́же и́щутъ уби́ти?
|
Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;
|
|
26
|
26
|
|
И се́, не обину́яся глаго́летъ, и ничесо́же Єму́ не глаго́лютъ: єда́ ка́ко разумѣ́ша кня́зи, я́ко Се́й є́сть Христо́съ?
|
Καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσιν. Μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ χριστός;
|
|
27
|
27
|
|
Но Сего́ вѣ́мы, отку́ду є́сть: Христо́съ же єгда́ пріи́детъ, никто́же вѣ́сть, отку́ду бу́детъ.
|
Ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν· ὁ δὲ χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.
|
|
28
|
28
|
|
Воззва́ у́бо въ це́ркви учя́ Іису́съ и глаго́ля: и Мене́ вѣ́сте, и вѣ́сте, отку́ду є́смь: и о Себѣ́ не пріидо́хъ, но є́сть и́стиненъ Посла́вый Мя́, Єго́же вы́ не вѣ́сте:
|
Ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
|
29
|
29
|
|
А́зъ вѣ́мъ Єго́, я́ко от Него́ є́смь, и То́й Мя́ посла́.
|
Ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ’ αὐτοῦ εἰμι, κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.
|
|
30
|
30
|
|
Иска́ху у́бо, да и́мутъ Єго́: и никто́же возложи́ На́нь руки́, я́ко не у́ бѣ́ прише́лъ ча́съ Єго́.
|
Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι. Καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
|
|
31
|
31
|
|
Мно́зи же от наро́да вѣ́роваша въ Него́, и глаго́лаху, я́ко Христо́съ, єгда́ пріи́детъ, єда́ бо́лша зна́менія сотвори́тъ, я́же Се́й твори́тъ?
|
Πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ὁ χριστὸς ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;
|
|
32
|
32
|
|
Слы́шаша фарісе́є наро́дъ ро́пщущь о Не́мъ сія́: и посла́ша фарісе́є и архієре́є слуги́, да и́мутъ Єго́.
|
Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα· καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.
|
|
33
|
33
|
|
Рече́ у́бо Іису́съ: єще́ ма́ло вре́мя съ ва́ми є́смь, и иду́ къ Посла́вшему Мя́:
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.
|
|
34
|
34
|
|
взы́щете Мене́, и не обря́щете: и идѣ́же є́смь А́зъ, вы́ не мо́жете пріити́.
|
Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
|
|
35
|
35
|
|
Рѣ́ша же Іуде́є къ себѣ́: ка́мо Се́й хо́щетъ ити́, я́ко мы́ не обря́щемъ Єго́? Єда́ въ разсѣ́яніє Є́ллинскоє хо́щетъ ити́ и учи́ти Є́ллины?
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς, Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; Μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι, καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
|
|
36
|
36
|
|
Что́ є́сть сіє́ сло́во, є́же рече́: взы́щете Мене́, и не обря́щете? И идѣ́же є́смь А́зъ, вы́ не мо́жете пріити́?
|
Τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπεν, Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
|
|
37
|
37
|
|
(Зач. 27) Въ послѣ́дній же де́нь вели́кій пра́здника стоя́ше Іису́съ, и зва́ше, глаго́ля: а́ще кто́ жа́ждетъ, да пріи́детъ ко Мнѣ́ и піє́тъ:
|
Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξεν, λέγων, Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
|
|
38
|
38
|
|
вѣ́руяй въ Мя́, я́коже рече́ Писа́ніє, рѣ́ки от чре́ва єго́ истеку́тъ воды́ жи́вы.
|
Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.
|
|
39
|
39
|
|
Сіє́ же рече́ о Ду́сѣ, Єго́же хотя́ху пріима́ти вѣ́рующіи во и́мя Єго́: не у́ бо бѣ́ Ду́хъ Святы́й, я́ко Іису́съ не у́ бѣ́ просла́вленъ.
|
Τοῦτο δὲ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν πνεῦμα ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.
|
|
40
|
40
|
|
Мно́зи же от наро́да слы́шавше сло́во, глаго́лаху: Се́й є́сть вои́стинну проро́къ.
|
Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης.
|
|
41
|
41
|
|
Друзі́и глаго́лаху: Се́й є́сть Христо́съ. О́віи же глаго́лаху: єда́ от Галіле́и Христо́съ прихо́дитъ?
|
Ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ χριστός. Ἄλλοι ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
42
|
42
|
|
Не Писа́ніє ли рече́, я́ко от сѣ́мене Дави́дова и от Виѳлеє́мскія ве́си, идѣ́же бѣ́ Дави́дъ, Христо́съ пріи́детъ?
|
Οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ, καὶ ἀπὸ Βηθλεέμ, τῆς κώμης ὅπου ἦν Δαυίδ, ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
43
|
43
|
|
Ра́спря у́бо бы́сть въ наро́дѣ Єго́ ра́ди.
|
Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν.
|
|
44
|
44
|
|
Нѣ́цыи же от ни́хъ хотя́ху я́ти Єго́: но никто́же возложи́ На́нь ру́цѣ.
|
Τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας.
|
|
45
|
45
|
|
Пріидо́ша же слуги́ ко архієре́омъ и фарісе́омъ: и рѣ́ша и́мъ ті́и: почто́ не приведо́сте Єго́?
|
Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους· καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι, Διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
|
|
46
|
46
|
|
Отвѣща́ша слуги́: николи́же та́ко є́сть глаго́лалъ человѣ́къ, я́ко Се́й Человѣ́къ.
|
Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται, Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.
|
|
47
|
47
|
|
Отвѣща́ша у́бо и́мъ фарісе́є: єда́ и вы́ прельще́ни бы́сте?
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι, Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;
|
|
48
|
48
|
|
Єда́ кто́ от кня́зь вѣ́рова въ О́нь, или́ от фарісе́й?
|
Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν, ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;
|
|
49
|
49
|
|
Но наро́дъ се́й, и́же не вѣ́сть зако́на, про́кляти су́ть.
|
Ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσιν.
|
|
50
|
50
|
|
Глаго́ла Нікоди́мъ къ ни́мъ, и́же прише́дый къ Нему́ но́щію, єди́нъ сы́й от ни́хъ:
|
Λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς- ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν-
|
|
51
|
51
|
|
єда́ зако́нъ на́шъ су́дитъ человѣ́ку, а́ще не слы́шитъ от него́ пре́жде и разумѣ́єтъ, что́ твори́тъ?
|
Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;
|
|
52
|
52
|
|
Отвѣща́ша и реко́ша єму́: єда́ и ты́ от Галіле́и єси́? Испыта́й и ви́ждь, я́ко проро́къ от Галіле́и не прихо́дитъ.
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; Ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.
|
|
53
|
53
|
|
И и́де кі́йждо въ до́мъ сво́й.
|
Καὶ ἐπορεύθη ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ·
|