|
Глава 18
|
Глvа, и~і”
|
|
1
|
1
|
|
Въ ты́я дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: и въ ты́я дни́ пле́мя да́ново иска́ше себѣ́ наслѣ́дія всели́тися, я́ко не паде́ єму́ наслѣ́діє до дні́й о́ныхъ средѣ́ племе́нъ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
Въ ты` дн~и не бя'ше цр~я въ і^и^л~и. и^ в ты` дн~и племя да'ново проша'ше себњ ё^ча'стїа всели'тися. ја^ко не паде` е^мђ прича'стїе доты'хъ дн~їи, средњ племе'не сн~овъ і^и^л~ь”
|
|
2
|
2
|
|
И посла́ша сы́нове Да́новы от со́нмовъ свои́хъ пя́ть муже́й от ча́сти своєя́, му́жы си́льны от сараи́ и єсѳао́ла, согля́дати зе́млю и изслѣ́дити ю́, и реко́ша къ ни́мъ: иди́те и изслѣ́дите зе́млю. И пріидо́ша до горы́ Єфре́мли, до до́му мі́хина, и ста́ша та́мо въ дому́ мі́хи.
|
И$ посла'ша сн~ове да'новы эT сн~овъ своиX е~, мђжъ эT ча'сти мђжїе си'лны эT сара'ка и^ е^џ#џаѓ%ля. съгляда'ти зе'млю і^ и^сходи'ти ю&. и^ реко'ша к ниM, и^дете і^ и^сходи'те зе'млю. и^ прїидо'ша до горы` е^фрњмля до до'мђ михі'ина и^ ста'ша т^ђ”
|
|
3
|
3
|
|
И ті́и позна́ша гла́съ ю́ноши Леві́тина, и уклони́шася та́мо, и реко́ша єму́: кто́ тя́ приведе́ сѣ́мо? и что́ твори́ши въ мѣ́стѣ се́мъ? и что́ тебѣ́ здѣ́?
|
Є$гда же бя'хђ не дале'че до'мђ михїи'на. и^ позна'ша гла'сᲆ ю%ноши левљ=тина. и^ съврати'шася та'мо и^ реко'ша е^мђ. кт^отя` приведе сњмо, чт^о же ᲄвори'ши в# мњсте се'мъ и^ чт^о ли т^и е^сть зд^њ”
|
|
4
|
4
|
|
И рече́ и́мъ: си́це и си́це сотвори́ мнѣ́ мі́ха, и ная́ мя́, и бы́хъ єму́ жре́цъ.
|
И$ рече и^мъ си'це и^ си'це, сътвори` м^и ми'ха, и^ ная` м^я, и^ бы'хъ е^мђ жреw
|
|
5
|
5
|
|
И реко́ша єму́: вопроси́ у́бо Бо́га, и увѣ́мы, а́ще благопоспѣши́тся пу́ть на́шъ, въ о́ньже мы́ и́демъ.
|
И$ реко'ша е^мђ въпраша'и ё%бо ѓ% бѕ~њ и да ё^вњмы. а^ще бл~го годи'тся пђть на'шъ, воньже м^ы и%демъ”
|
|
6
|
6
|
|
И рече́ и́мъ жре́цъ: иди́те съ ми́ромъ: предъ Го́сподемъ пу́ть ва́шъ, въ о́ньже и́дете.
|
И$ рече и^мᲆ жрецᲆ и^дњте с ми'роM, преD гм~ъ пђть ва'шъ во'ньже и^дњте”
|
|
7
|
7
|
|
И идо́ша пя́ть му́жіє и пріидо́ша въ лаі́съ: и ви́дѣша люді́й живу́щихъ въ не́мъ, сѣдя́щихъ со упова́ніємъ по обы́чаю Сідо́нянъ, въ тишинѣ́ и наде́ждѣ, и не бѣ́ устраша́яй, или́ посрамля́яй словесе́ на земли́, наслѣ́дникъ истязу́яй сокро́вища: зане́ дале́че бя́ху от Сідо́нянъ, и не имя́ху словесе́ съ кі́имъ либо человѣ́комъ.
|
І$ и^до'ша в пђть, е~, мђжи. и^ прїидо'ша в лаи'съ. и^ ви'дњша лю'ди живђщая въ не'и, и^ сидя'ща сᲆ ё^пова'ніеM и^ по разсђже'нїю, съ молча'нїемъ и^ наде'жею, и^ не могђще гл~ати сло'ва. зане` дале'ко бњ'хђ эT сидо'нянъ, и^ ксемђ` не и^мњя'хђ словеси з никои%мᲆждо чл~комъ”
|
|
8
|
8
|
|
И пріидо́ша пя́ть муже́й ко бра́тіи своє́й въ сараю́ и єсѳао́лъ и реко́ша бра́тіи своє́й: что́ вы́ сѣдите́?
|
И$ прїидо'ша, е~, мђжъ къ бра'тїи свое'и въ џара'ё” и^ е^съсоџаѓ'лъ. и^ реко'ша и^мᲆ бра'тїа и^хъ, чт^о вы`”
|
|
9
|
9
|
|
И рѣ́ша: воста́ните, и взы́демъ на ня́, зане́ ви́дѣхомъ зе́млю, и се́, блага́ зѣло́, и вы́ молчи́те: не облѣни́теся ити́ и вни́ти є́же наслѣ́дити зе́млю:
|
Въста'нњте і^ и'деM на ня занеже ви'дњхомъ зе'млю” и^ с^е бл~га ѕњ'ло, а^ вы` праꙁнђ'ете, не лени'теся и^ти` причасти'ти земля`”
|
|
10
|
10
|
|
и єгда́ пріи́дете, вни́дете въ лю́ди живу́щыя со упова́ніємъ, а земля́ простра́нна: я́ко предаде́ ю́ Бо́гъ въ ру́ки ва́шя, мѣ́сто на не́мже нѣ́сть ску́дости во все́мъ є́же на земли́.
|
І$ е^гда прїидете и^ вни'дњте в лю'ди живђщая съ ё^пова'нїем. а^ земля` престра'нна на дњла'нїе ја%ко преда'сть ю& г~ь б~ъ в рђки наша мњсто на не'мже нњсть скђдость въ всеM и^же на ꙁемли`”
|
|
11
|
11
|
|
И воздвиго́шася отту́ду от пле́мене да́нова, от сараи́ и єсѳао́ла, ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє ополче́нія,
|
И$ въꙁдвиго'шася эTтђ'дђ съ племе'ни да'нова, эT сара'я и^ е^сџаѓ'ла, х~, мђж'ъ. ѓ^поја^са'ни въ ѓ^рђжїе въполче'н#ное”
|
|
12
|
12
|
|
и взыдо́ша и ополчи́шася въ каріаѳіарі́мѣ во Іу́дѣ: сего́ ра́ди нарече́ся мѣ́сто то́ по́лкъ да́новъ и до сего́ дне́: се́ созади́ каріаѳіарі́ма.
|
Въꙁыидо'ша и^ въполчи'шася. въ карїа^џери'ме въ і^ю'дњ. сего ра'ди проꙁва'ся мњ'стот^о по'лкъ да'новъ. и^ до сего дн~е. с^е ꙁа'ди карїа^џери'ма”
|
|
13
|
13
|
|
И преидо́ша отту́ду въ го́ру Єфре́млю и пріидо́ша до до́му мі́хина.
|
И$ минђша эTтђ'дђ в горђ` е^фре'млю. и^ прїидо'ша до до'мђ михїина”
|
|
14
|
14
|
|
И отвѣща́ша пя́ть муже́й ходи́вшіи согля́дати зе́млю лаі́съ и реко́ша ко бра́тіи своє́й: разумѣ́сте ли, я́ко є́сть въ дому́ се́мъ Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и изва́яно и слія́но? и ны́нѣ увѣ́дите, что́ сотворите́.
|
И$ эTвњща'ша, е~, мђже'и ходи'вшїи съгляда'ти ꙁемля`. и^ реко'ша къ бра'тїи свое'й. раꙁђмњ'сте л^и, ја%ко е^сᲄь в домђ` семъ ри'за жре'ческа и^ џерафи'мъ. і^ и^ꙁвая'но и^ сълїя'но. т^о нн~њ ё^вњдите чт^о сътвори'те”
|
|
15
|
15
|
|
И уклони́шася та́мо и внидо́ша въ до́мъ ю́ноши Леві́тина, въ до́мъ мі́хинъ, и вопроси́ша єго́ въ ми́рѣ.
|
И$ съврати'шася та'мо. и^ внидо'ша в до'мъ ю%ноши левљ=тина в до'мъ михїинъ. и^ въпраша'ша е^го в# ми'ре”
|
|
16
|
16
|
|
И ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє ополче́нія своєго́, стоя́ще у две́рій вра́тныхъ, и́же от сыно́въ да́новыхъ.
|
И$ х~, мђ'жъ препоја^са'ни въ ѓ^рђжїе полченое. сїи` стоя'хђ ё^ две'рїи вра'тныX и^же эT сн~овъ да'новъ”
|
|
17
|
17
|
|
И взыдо́ша пя́ть муже́й ходи́вшихъ согля́дати зе́млю: и вше́дше та́мо взя́ша изва́яно, и Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и слія́ноє: жре́цъ же стоя́ше у две́рій вра́тныхъ, и ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє во́инско:
|
И$ вꙁыдо'ша е~, мђж'ъ ходи'вшїи съгляда'ти ꙁемля` и^ вшеDше та'мо и^ взя'ша и^ꙁвая'но и^ ри'ꙁђ жре'ческђ, и^ џерафи'мъ и^ сълїя'но. жре'цъ же стоя` ё^ две'рїи вра'тныX, и^ х~, мђж'ъ препоя'сани въ ѓ^рђ'жїе во'инъско.
|
|
18
|
18
|
|
и сі́и внидо́ша въ до́мъ мі́хинъ и взя́ша Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и слія́но и изва́яно. И рече́ къ ни́мъ жре́цъ: что́ вы́ творите́?
|
и^ сїи` внидо'ша в до'мъ михїинᲆ. и^ взя'ша ри'ꙁђ жре'ческђ и^ џерафиM солїа'но і^ и^ꙁваа'но” И$ рече к ни'мъ жре'цъ чт^о вы` сътвори'сте”
|
|
19
|
19
|
|
И рѣ́ша єму́: умолчи́, положи́ ру́ку твою́ на уста́ твоя́ и пойди́ съ на́ми, и бу́ди на́мъ оте́цъ и жре́цъ: єда́ у́не є́сть тебѣ́ бы́ти жерцу́ єди́наго му́жа до́му, не́жели бы́ти жерцу́ пле́мени и до́му и со́нма Ізра́илева?
|
И$ рњша е^мђ ё^молчи`, и^ положи` рђ'кђ на ё^стњхъ с^и. пои^ди` с на'ми и^ бђ'ди на'мъ эTц~ъ и^ жре'цъ. е^да` ё'не е^сть тебњ` бы'ти жерцђ`, е^ді'наго мђ'жа до'мђ. нежели бы'ти жръцђ племе'ни и^ до'мђ и^ со'ньма і^и^л~ева”
|
|
20
|
20
|
|
И возблажа́ се́рдце жре́ческо, и взя́ Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и изва́яноє и слія́ноє, и вни́де посредѣ́ люді́й.
|
И$ въꙁблажњ` срDце жре'ческо. и^ вꙁя` ри'ꙁђ жре'ческђю и^ џерафи'ма і^ и^ꙁвая'но и^ солїя'но. и^ вни'де посредњ люде'и”
|
|
21
|
21
|
|
И возврати́шася и отидо́ша, и пусти́ша предъ собо́ю ча́да и притяжа́ніє своє́ честно́є.
|
И$ въꙁврати'шася и^ эTи^до'ша и^ пђсти'ша преD собо'ю ча'да и^ ско'т# и^ притяжа'нїе е^го чsтное”
|
|
22
|
22
|
|
Удали́вшымся же и́мъ от до́му мі́хина, и се́, мі́ха и му́жіє и́же въ жили́щахъ, я́же съ до́момъ мі́хинымъ бы́ша, воззва́ша и постиго́ша сы́ны Да́новы,
|
Є$гда' же ё^дали'вшимся и^мъ эT до'мђ михїина. мђж'и и^же ꙁ до'момъ михїином# бы'ша съꙁва'шася и^ постиго'ша сн~ы да'новы”
|
|
23
|
23
|
|
и возопи́ша къ сыно́мъ Да́новымъ: и обрати́ша сы́нове Да́новы ли́ца своя́ и рѣ́ша къ мі́хѣ: что́ є́сть тебѣ́, я́ко воззва́лъ єси́?
|
И$ въпи'ша къ сн~омъ да'новымъ. си же ѓ^брати'ша лица` своя` к ни'мъ, и^ рњша къ миха'еви чт^о еs тебњ` и^же събра'ся та'ко”
|
|
24
|
24
|
|
И рече́ мі́ха: я́ко изва́яноє моє́, є́же сотвори́хъ, взя́сте, и жерца́, и поидо́сте: и что́ мнѣ́ єще́? и что́ сіє́ глаго́лете мнѣ́: что́ вопіє́ши?
|
И$ рече ми'ха ја%ко и^ꙁвая'ное мое е^же сътвори'хъ вꙁя'сте и^ жръца` эTведо'сте и^ чт^о ми с^е е^ще гл~ете. и^ что` с^е реко'сте къ мнњ` чт^оти е^сть”
|
|
25
|
25
|
|
И реко́ша єму́ сы́нове Да́новы: да не услы́шится ны́нѣ гла́съ тво́й вслѣ́дъ на́съ, да не воста́нутъ на вы́ му́жіє лю́тою душе́ю, и положи́ши ду́шу твою́ и ду́шу до́му твоєго́.
|
И$ реко'ша е^мђ сн~ове да'нови да ся не слы'шитъ глsа тво'и въ слDњ на'съ. да не въста'нђтъ на' вы мђж'и лю'тою дш~ею. и^ преDложи'ши дш~ђ свою. и^ дш~ђ до'мђ свое^го”
|
|
26
|
26
|
|
И идо́ша сы́нове Да́новы въ пу́ть сво́й. И ви́дѣ мі́ха, я́ко си́льнѣйшіи су́ть па́че єго́, и возврати́ся въ до́мъ сво́й.
|
І$ и^до'ша сн~ове да'нови въ пђть свой. и^ ви'дњ ми'ха ја%ко силне'иши сђть па'че и^хъ, и^ ѓ^брати'ся в до'мъ свой”
|
|
27
|
27
|
|
И сы́нове Да́новы взя́ша, єли́ка сотвори́ мі́ха, и жерца́, и́же бя́ше у него́, и пріидо́ша въ лаі́съ, къ лю́демъ молча́щымъ и упова́ющымъ наде́ждею, и изби́ша и́хъ о́стріємъ меча́, и гра́дъ сожго́ша огне́мъ:
|
Сн~ове же да'нови вꙁя'ша, е^ли'коже сътвори` ми'ха, и^ жръца` и^же бы'сть в него, и^ прїидо'ша в лђ'сђ к лю'деM молча'щиM, и^ ё^пова'ющимъ наде'ждею. і^ и^ꙁби'ша и& ѓ^рђж'їемъ, и^ гра'дъ спали'ша ѓ^гне'мъ”
|
|
28
|
28
|
|
и не бя́ше избавля́яй, я́ко дале́че бя́ху от Сідо́нянъ, и словесе́ не бя́ше и́мъ съ человѣ́комъ: и се́й [гра́дъ бы́сть] во удо́ліи до́му роо́вля: и согради́ша гра́дъ и всели́шася въ не́мъ,
|
И$ не бы'сть и^хъ эTи^мы'и кт^о. ја%ко дале'че бњхђ эT сидо'нян#. рњ'чи б^о не бя'ше и^мъ съ чл~ки. с^е же граD бы'сть въ ё^до'лїи и^же е^сть недале'че до'мђ роа'вля. и^ съгради'ша т^ђ граD и^ всели'шася в немъ”
|
|
29
|
29
|
|
и нареко́ша гра́ду и́мя да́нъ, во и́мя Да́на отца́ своєго́, и́же роди́ся Ізра́илю: и бя́ше пре́жде и́мя гра́ду лаі́съ.
|
И$ проꙁва'ша гра'дђ и^мя да'нъ въ и^мя да'ново эTц~а и^хъ, и^же ся роди` і^и^л~еви. бя'ше же пре'же и^мя гра'дђ лаи'съ”
|
|
30
|
30
|
|
И поста́виша себѣ́ сы́нове Да́новы изва́яноє: Іонаѳа́нъ же сы́нъ Гирсо́нь сы́нъ Манассі́инъ, то́й и сы́нове єго́ бя́ху жерцы́ пле́мени да́нову до дне́ преселе́нія земли́:
|
И$ поста'виша себњ` сн~ове да'нови и^ꙁвая'но. и^ѓ^наџа'нъ же и^ сн~ове е^го бя'хђ жръцы`, племе'ни да'новђ до дн~е преселе'нїя ꙁемля`”
|
|
31
|
31
|
|
и поста́виша себѣ́ изва́яноє, є́же сотвори́ мі́ха, во вся́ дни́, въ ня́же бя́ше до́мъ Бо́жій въ Сило́мѣ.
|
И$ поста'виша себњ` и^ꙁвая'но и^же сътвори` ми'ха и^ ста` въ вся` дн~и е^ли'ко бя'ше до'мъ бж~їи в сило'мњ”
|