|
Глава 6
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
И сотвори́ша сы́нове Ізра́илевы зло́є предъ Го́сподемъ, и предаде́ и́хъ Госпо́дь въ ру́ку Мадіа́млю се́дмь лѣ́тъ.
|
ΚΑΙ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρὶ Μαδιὰμ ἑπτὰ ἔτη.
|
|
2
|
2
|
|
И укрѣпи́ся рука́ Мадіа́мля на Ізра́иля: и сотвори́ша себѣ́ сы́нове Ізра́илевы от лица́ Мадіа́мля огра́ды въ гора́хъ и въ пеще́рахъ и въ тверды́нехъ.
|
καὶ ἴσχυσε χεὶρ Μαδιὰμ ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου Μαδιὰμ τὰς τρυμαλιὰς τὰς ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ τὰ σπήλαια καὶ τὰ κρεμαστά.
|
|
3
|
3
|
|
И бы́сть єгда́ сѣ́яше му́жъ Ізра́илевъ, и восхожда́ше Мадіа́мъ и Амали́къ и сы́нове восто́чніи, и восхожда́ху на него́,
|
καὶ ἐγένετο ἐὰν ἔσπειραν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβαινον Μαδιὰμ καὶ ᾿Αμαλήκ, καὶ οἱ υἱοὶ ἀνατολῶν συνανέβαινον αὐτοῖς· καὶ παρενέβαλον εἰς αὐτοὺς
|
|
4
|
4
|
|
и ополча́хуся на ни́хъ, и разоря́ху плоды́ земны́я, до́ндеже вни́ти въ Га́зу: и не оставля́ху бытія́ жи́зненнаго во Ізра́или, и ста́дъ и телца́ и осла́:
|
καὶ κατέφθειραν τοὺς καρποὺς αὐτῶν ἕως ἐλθεῖν εἰς Γάζαν καὶ οὐ κατελείποντο ὑπόστασιν ζωῆς ἐν τῇ γῇ ᾿Ισραὴλ οὐδὲ ἐν τοῖς ποιμνίοις ταῦρον καὶ ὄνον·
|
|
5
|
5
|
|
я́ко са́ми и ско́ти и́хъ восхожда́ху, и ку́щы и́хъ преноша́ху, и прихожда́ху я́ко пру́зи мно́жествомъ, и самѣ́мъ и велблю́домъ и́хъ не бя́ше числа́: и прихожда́ху на зе́млю Ізра́илеву разори́ти ю́.
|
ὅτι αὐτοὶ καὶ αἱ κτήσεις αὐτῶν ἀνέβαινον καὶ αἱ σκηναὶ αὐτῶν παρεγίνοντο καθὼς ἀκρὶς εἰς πλῆθος, καὶ αὐτοῖς καὶ ταῖς καμήλοις αὐτῶν οὐκ ἦν ἀριθμός, καὶ ἤρχοντο εἰς τὴν γῆν ᾿Ισραὴλ καὶ διέφθειρον αὐτήν.
|
|
6
|
6
|
|
И обнища́ Ізра́иль зѣло́ от лица́ Мадіа́мля.
|
καὶ ἐπτώχευσεν ᾿Ισραὴλ σφόδρα ἀπὸ προσώπου Μαδιάμ,
|
|
7
|
7
|
|
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду: и бы́сть єгда́ возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду Мадіа́ма ра́ди,
|
καὶ ἐβόησαν υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον ἀπὸ προσώπου Μαδιάμ.
|
|
8
|
8
|
|
и посла́ Госпо́дь му́жа проро́ка къ сыно́мъ Ізра́илевымъ, и рече́ и́мъ: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: а́зъ є́смь изведы́й ва́съ изъ Єги́пта, и изведо́хъ ва́съ изъ до́му рабо́ты:
|
καὶ ἐξαπέστειλε Κύριος ἄνδρα προφήτην πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὃς ἀνήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐξ οἴκου δουλείας ὑμῶν
|
|
9
|
9
|
|
и изба́вихъ ва́съ от руки́ Єги́петскія и от руки́ всѣ́хъ стужа́ющихъ ва́мъ: и изгна́хъ я́ от лица́ ва́шего, и да́хъ ва́мъ зе́млю и́хъ,
|
καὶ ἐρρυσάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Αἰγύπτου καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θλιβόντων ὑμᾶς καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ προσώπου ὑμῶν καὶ ἔδωκα ὑμῖν τὴν γῆν αὐτῶν
|
|
10
|
10
|
|
и реко́хъ ва́мъ: а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ, не убо́йтеся бого́въ Аморре́йскихъ, въ ни́хже вы́ живете́ въ земли́ и́хъ: и не послу́шасте гла́са моєго́.
|
καὶ εἶπα ὑμῖν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, οὐ φοβηθήσεσθε τοὺς θεοὺς τοῦ ᾿Αμορραίου, ἐν οἷς ὑμεῖς κάθησθε ἐν τῇ γῇ αὐτῶν· καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς μου.
|
|
11
|
11
|
|
И пріи́де а́нгелъ Госпо́день, и сѣ́де подъ ду́бомъ, и́же є́сть во Єфра́ѳѣ, и́же бы́сть Іоа́са отца́ єзрі́. И гедео́нъ сы́нъ єго́ млача́ше пшени́цу на гумнѣ́ єго́, бѣжа́ти от лица́ Мадіа́мля.
|
Καὶ ἦλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐκάθισεν ὑπὸ τὴν τερέμινθον τὴν ἐν ᾿Εφραθὰ τὴν ᾿Ιωὰς πατρὸς τοῦ ᾿Εσδρί, καὶ Γεδεὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ραβδίζων σῖτον ἐν ληνῷ εἰς ἐκφυγεῖν ἀπὸ προσώπου τοῦ Μαδιάμ.
|
|
12
|
12
|
|
И яви́ся єму́ а́нгелъ Госпо́день и рече́ къ нему́: Госпо́дь съ тобо́ю, си́льный крѣ́постію.
|
καὶ ὤφθη αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Κύριος μετὰ σοῦ, ἰσχυρὸς τῶν δυνάμεων.
|
|
13
|
13
|
|
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: во мнѣ́, Го́споди мо́й: и а́ще є́сть Госпо́дь съ на́ми, и вску́ю обрѣто́ша ны́ вся́ зла́я сія́? и гдѣ́ су́ть вся́ чудеса́ єго́, єли́ка повѣ́даша на́мъ отцы́ на́ши, глаго́люще: не изъ Єги́пта ли изведе́ на́съ Госпо́дь? и ны́нѣ отве́рже на́съ Госпо́дь и предаде́ на́съ въ ру́ку Мадіа́млю.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· ἐν ἐμοί, Κύριέ μου, καὶ εἰ ἔστι Κύριος μεθ᾿ ἡμῶν, εἰς τί εὗρεν ἡμᾶς τὰ κακὰ ταῦτα; καὶ ποῦ ἐστι πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ διηγήσαντο ἡμῖν οἱ πατέρες ἡμῶν λέγοντες, μὴ οὐχὶ ἐξ Αἰγύπτου ἀνήγαγεν ἡμᾶς Κύριος; καὶ νῦν ἐξέρριψεν ἡμᾶς καὶ ἔδωκεν ἡμᾶς ἐν χειρὶ Μαδιάμ.
|
|
14
|
14
|
|
И воззрѣ́ на него́ а́нгелъ Госпо́день и рече́ єму́: иди́ въ крѣ́пости твоє́й се́й, и спасе́ши Ізра́иля от руки́ Мадіа́мли: и се́, посла́хъ тя́.
|
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· πορεύου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου ταύτῃ καὶ σώσεις τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς Μαδιάμ· ἰδοὺ ἐξαπέστειλά σε.
|
|
15
|
15
|
|
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: во мнѣ́, Го́споди, въ чесо́мъ спасу́ Ізра́иля? се́, ты́сяща моя́ ху́ждша въ Манассі́и, и а́зъ є́смь мні́й въ дому́ отца́ моєго́.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· ἐν ἐμοί, Κύριέ μου, ἐν τίνι σώσω τὸν ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ἡ χιλιάς μου ἠσθένησεν ἐν Μανασσῇ, καὶ ἐγώ εἰμι μικρότερος ἐν οἴκῳ τοῦ πατρός μου.
|
|
16
|
16
|
|
И рече́ къ нему́ Госпо́дь: поне́же а́зъ бу́ду съ тобо́ю, и избіє́ши Мадіа́ма я́ко му́жа єди́наго.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Κυρίου· Κύριος ἔσται μετὰ σοῦ, καὶ πατάξεις τὴν Μαδιὰμ ὡσεὶ ἄνδρα ἕνα.
|
|
17
|
17
|
|
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: и а́ще обрѣто́хъ благода́ть предъ очи́ма твои́ма, и да сотвори́ши мнѣ́ дне́сь зна́меніє, я́ко ты́ глаго́леши со мно́ю:
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· εἰ δὴ εὗρον ἔλεος ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ποιήσεις μοι σήμερον πᾶν ὅ,τι ἐλάλησας μετ᾿ ἐμοῦ,
|
|
18
|
18
|
|
не отиди́ отсю́ду, до́ндеже пріити́ мнѣ́ къ тебѣ́, и принесу́ же́ртву мою́, и пожру́ предъ тобо́ю. И рече́: а́зъ є́смь, преме́длю, до́ндеже обрати́шися ты́.
|
μὴ χωρισθῇς ἐντεῦθεν ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρός σε, καὶ ἐξοίσω τὴν θυσίαν καὶ θύσω ἐνώπιόν σου. καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι, καθήσομαι ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι σε.
|
|
19
|
19
|
|
И гедео́нъ вни́де, и сотвори́ ко́злище от ко́зъ, и че́тверть іфі́ муки́ опрѣсно́ковъ, и мяса́ вложи́ въ ко́шницу, и юху́ влія́ въ горне́цъ: и изнесе́ къ нему́ подъ ду́бъ, и поклони́ся.
|
καὶ Γεδεὼν εἰσῆλθε καὶ ἐποίησεν ἔριφον αἰγῶν καὶ οἰφὶ ἀλεύρου ἄζυμα καὶ τὰ κρέα ἔθηκεν ἐν τῷ κοφίνῳ καὶ τὸν ζωμὸν ἔβαλεν ἐν τῇ χύτρᾳ καὶ ἐξήνεγκεν αὐτὰ πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τὴν τερέμινθον καὶ προσήγγισε.
|
|
20
|
20
|
|
И рече́ къ нему́ а́нгелъ Госпо́день: возми́ мяса́ и хлѣ́бы прѣ́сныя, и положи́ у ка́мене о́наго, и юху́ бли́зъ излі́й. И сотвори́ та́ко.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ· λαβὲ τὰ κρέα καὶ τὰ ἄζυμα καὶ θὲς πρὸς τὴν πέτραν ἐκείνην καὶ τὸν ζωμὸν ἐχόμενα ἔκχεε· καὶ ἐποίησεν οὕτως.
|
|
21
|
21
|
|
И простре́ а́нгелъ Госпо́день коне́цъ жезла́, и́же въ руцѣ́ єго́, и прикосну́ся мясо́мъ и хлѣ́бомъ прѣ́снымъ: и возгорѣ́ся о́гнь изъ ка́мене, и пояде́ мяса́ и опрѣсно́ки: и а́нгелъ Госпо́день отъи́де от оче́й єго́.
|
καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος Κυρίου τὸ ἄκρον τῆς ράβδου τῆς ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἥψατο τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἀζύμων, καὶ ἀνέβη πῦρ ἐκ τῆς πέτρας καὶ κατέφαγε τὰ κρέα καὶ τοὺς ἀζύμους· καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐπορεύθη ἀπ᾿ ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
И ви́дѣ гедео́нъ, я́ко а́нгелъ є́сть Госпо́день, и рече́ гедео́нъ: увы́ мнѣ́, Го́споди, Го́споди, я́ко ви́дѣхъ а́нгела Госпо́дня лице́мъ къ лицу́.
|
καὶ εἶδε Γεδεὼν ὅτι ἄγγελος Κυρίου οὗτός ἐστι, καὶ εἶπε Γεδεών· ἆ ἆ, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι εἶδον τὸν ἄγγελον Κυρίου πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
|
|
23
|
23
|
|
И рече́ єму́ Госпо́дь: ми́ръ тебѣ́, не бо́йся, не у́мреши.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος· εἰρήνη σοι, μὴ φοβοῦ, οὐ μὴ ἀποθάνῃς.
|
|
24
|
24
|
|
И созда́ та́мо гедео́нъ же́ртвенникъ Го́споду, и назва́ єго́ ми́ръ Госпо́день, да́же до дне́ сего́, єще́ су́щу єму́ во Єфра́ѳѣ отца́ єзрі́.
|
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Γεδεὼν θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκάλεσεν αὐτῷ Εἰρήνη Κυρίου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐν ᾿Εφραθὰ πατρὸς τοῦ ᾿Εσδρί.
|
|
25
|
25
|
|
И бы́сть въ ту́ но́щь, и рече́ єму́ Госпо́дь: возми́ телца́ упита́ннаго [от ското́въ] отца́ твоєго́, и телца́ втора́го седми́ лѣ́тъ, и разори́ши олта́рь Ваа́ловъ, и́же є́сть отца́ твоєго́, и дубра́ву, я́же у него́, да посѣче́ши:
|
Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος· λαβὲ τὸν μόσχον τὸν ταῦρον, ὅς ἐστι τῷ πατρί σου, καὶ μόσχον δεύτερον ἑπταετῆ καὶ καθελεῖς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ ὅ ἐστι τῷ πατρί σου, καὶ τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτὸ ὀλοθρεύσεις.
|
|
26
|
26
|
|
и да согради́ши олта́рь Го́сподеви Бо́гу твоєму́ яви́вшемуся тебѣ́ на верху́ [горы́] маозі́ во предчи́ніи: и да по́ймеши телца́ втора́го и вознесе́ши всесожже́нія на дре́вѣхъ дубра́вы, ю́же посѣче́ши.
|
καὶ οἰκοδομήσεις θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐπὶ κορυφὴν τοῦ Μαουὲκ τούτου ἐν τῇ παρατάξει καὶ λήψῃ τὸν μόσχον τὸν δεύτερον καὶ ἀνοίσεις ὁλοκαυτώματα ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ ἄλσους, οὗ ἐξολοθρεύσεις.
|
|
27
|
27
|
|
И поя́ гедео́нъ де́сять муже́й от рабо́въ свои́хъ, и сотвори́, я́коже заповѣ́да єму́ Госпо́дь. И бы́сть я́ко убоя́ся до́му отца́ своєго́ и муже́й гра́да, є́же сотвори́ти во дни́, и сотвори́ но́щію.
|
καὶ ἔλαβε Γεδεὼν δέκα ἄνδρας ἀπὸ τῶν δούλων ἑαυτοῦ καὶ ἐποίησεν ὃν τρόπον ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν Κύριος· καὶ ἐγενήθη ὡς ἐφοβήθη τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως τοῦ ποιῆσαι ἡμέρας, καὶ ἐποίησε νυκτός.
|
|
28
|
28
|
|
И обу́треневаша му́жіє гра́дстіи зау́тра: и се́, раско́панъ олта́рь Ваа́ловъ, и дубра́ва я́же у него́ посѣ́чена, и ви́дѣша телца́ втора́го вознесе́на на всесожже́ніє на олта́рь новосогражде́нный.
|
καὶ ὤρθρισαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ καθῄρητο τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ, καὶ τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ ὠλόθρευτο· καὶ εἶδαν τὸν μόσχον τὸν δεύτερον, ὃν ἀνήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ᾠκοδομημένον.
|
|
29
|
29
|
|
И рече́ му́жъ къ бли́жнему своєму́: кто́ сотвори́ ве́щь сію́? И вопроша́ху и иска́ху, и позна́ша, я́ко гедео́нъ сы́нъ Іоа́совъ сотвори́ ве́щь сію́.
|
καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τίς ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ ἐπεζήτησαν καὶ ἠρεύνησαν καὶ ἔγνωσαν ὅτι Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
|
30
|
30
|
|
И реко́ша му́жіє гра́дстіи ко Іоа́су: изведи́ сы́на твоєго́, и да у́мретъ, я́ко раскопа́ олта́рь Ваа́ловъ и я́ко посѣче́ дубра́ву я́же надъ ни́мъ.
|
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως πρὸς ᾿Ιωάς· ἐξένεγκε τὸν υἱόν σου καὶ ἀποθανέτω, ὅτι καθεῖλε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ καὶ ὅτι ὠλόθρευσε τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
|
31
|
31
|
|
И рече́ Іоа́съ къ муже́мъ воста́вшымъ на него́: єда́ вы́ ны́нѣ су́дъ глаго́лете о Ваа́лѣ? или́ вы́ єго́ спасете́? и́же а́ще кто́ сотвори́ оби́ду, да у́мретъ до зау́трія: а́ще Бо́гъ є́сть, да мсти́тъ себѣ́, я́ко раскопа́ олта́рь єго́.
|
καὶ εἶπε Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς τοῖς ἀνδράσι πᾶσιν, οἳ ἐπανέστησαν αὐτῷ· μὴ ὑμεῖς νῦν δικάζεσθε ὑπὲρ τοῦ Βάαλ; ἢ ὑμεῖς σώσετε αὐτόν; ὃς ἐὰν δικάσηται αὐτῷ, θανατωθήτω ἕως πρωΐ· εἰ Θεός ἐστι, δικαζέσθω αὐτῷ, ὅτι καθεῖλε τὸ θυσιαστήριον αὐτοῦ.
|
|
32
|
32
|
|
И прозва́ єго́ въ то́й де́нь ієроваа́ломъ, глаго́ля: да отмсти́тъ на не́мъ Ваа́лъ, я́ко раскопа́ олта́рь єго́.
|
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ῾Ιεροβάαλ λέγων· δικαζέσθω ἐν αὐτῷ ὁ Βάαλ, ὅτι καθῃρέθη τὸ θυσιαστήριον αὐτοῦ.
|
|
33
|
33
|
|
И ве́сь Мадіа́мъ и Амали́къ и сы́нове восто́ковъ снидо́шася вку́пѣ, и преидо́ша [рѣку́], и ополчи́шася въ доли́нѣ Ієзрає́ль.
|
καὶ πᾶσα Μαδιὰμ καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ υἱοὶ ἀνατολῶν συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ιεζραέλ.
|
|
34
|
34
|
|
И Ду́хъ Бо́жій укрѣпи́ гедео́на, и воструби́ ро́гомъ, и возопи́ Авієзе́ръ вслѣ́дъ єго́.
|
καὶ πνεῦμα Κυρίου ἐνεδυνάμωσε τὸν Γεδεών, καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ καὶ ἐφοβήθη ᾿Αβιέζερ ὀπίσω αὐτοῦ.
|
|
35
|
35
|
|
И посла́ послы́ ко всему́ Манассі́ю, и созва́ся и се́й вслѣ́дъ єго́. Посе́мъ посла́ послы́ во Аси́ръ и въ Завуло́нъ и въ Нефѳалі́мъ, и взыдо́ша во срѣ́теніє и́мъ.
|
καὶ ἀγγέλους ἀπέστειλεν εἰς πάντα Μανασσῆ καὶ ἐν ᾿Ασὴρ καὶ ἐν Ζαβουλὼν καὶ ἐν Νεφθαλὶ καὶ ἀνέβη εἰς συνάντησιν αὐτῶν.
|
|
36
|
36
|
|
И рече́ гедео́нъ къ Бо́гу: а́ще ты́ спаса́єши руко́ю моє́ю Ізра́иля, я́коже глаго́лалъ єси́,
|
καὶ εἶπε Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν· εἰ σύ σώζεις ἐν χειρί μου τὸν ᾿Ισραὴλ καθὼς ἐλάλησας,
|
|
37
|
37
|
|
се́, а́зъ положу́ руно́ о́вчеє на гумнѣ́: и а́ще бу́детъ роса́ на рунѣ́ то́чію, и по все́й земли́ су́ша, уразумѣ́ю, я́ко спасе́ши руко́ю моє́ю Ізра́иля, я́коже глаго́лалъ єси́.
|
ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὸν πόκον τοῦ ἐρίου ἐν τῇ ἅλωνι· ἐὰν δρόσος γένηται ἐπὶ τὸν πόκον μόνον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ξηρασία, γνώσομαι ὅτι σώσεις ἐν χειρί μου τὸν ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐλάλησας.
|
|
38
|
38
|
|
И бы́сть та́ко: и ура́ни гедео́нъ нау́тріє, и исцѣди́ руно́, и истече́ роса́ изъ руна́, испо́лненъ окрі́нъ воды́.
|
καὶ ἐγένετο οὕτως· καὶ ὤρθρισε τῇ ἐπαύριον καὶ ἐξεπίασε τὸν πόκον, καὶ ἔσταξε δρόσος ἀπὸ τοῦ πόκου, πλήρης λεκάνη ὕδατος.
|
|
39
|
39
|
|
И рече́ гедео́нъ къ Бо́гу: да не разгнѣ́ваєтся я́рость твоя́ на мя́, и возглаго́лю єще́ єди́ною, и искушу́ єще́ єди́ною руно́мъ: да бу́детъ су́ша на рунѣ́ то́кмо, и по все́й земли́ да бу́детъ роса́.
|
καὶ εἶπε Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν· μὴ δὴ ὀργισθήτω ὁ θυμός σου ἐν ἐμοί, καὶ λαλήσω ἔτι ἅπαξ· πειράσω δὴ καί γε ἔτι ἅπαξ ἐν τῷ πόκῳ, καὶ γενέσθω ἡ ξηρασία ἐπὶ τὸν πόκον μόνον, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν γενηθήτω δρόσος.
|
|
40
|
40
|
|
И сотвори́ Бо́гъ та́ко въ нощи́ то́й: и бы́сть су́ша на рунѣ́ то́кмо, и по все́й земли́ бы́сть роса́.
|
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς οὕτως ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ· καὶ ἐγένετο ξηρασία ἐπὶ τὸν πόκον μόνον, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἐγενήθη δρόσος.
|