Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.

Порівняти:
⇄

Суді́й Ісра́илевыхъ
ΚΡΙΤΑΙ
Глава 1
Κεφάλαιο 1
1
1
И бы́сть по сконча́ніи Іису́совѣ, и вопроша́ху сы́нове Ізра́илевы Го́спода, глаго́люще: кто́ взы́детъ на́мъ къ Ханане́ю воєво́да, ра́товати на ни́хъ?
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὴν τελευτὴν ᾿Ιησοῦ καὶ ἐπηρώτων οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ διὰ τοῦ Κυρίου λέγοντες· τίς ἀναβήσεται ἡμῖν πρὸς τοὺς Χαναναίους ἀφηγούμενος τοῦ πολεμῆσαι πρὸς αὐτούς;
2
2
И рече́ Госпо́дь: Іу́да взы́детъ: се́, да́хъ зе́млю въ ру́ку єго́.
καὶ εἶπε Κύριος· ᾿Ιούδας ἀναβήσεται. ἰδοὺ δέδωκα τὴν γῆν ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
3
3
И рече́ Іу́да къ Симео́ну бра́ту своєму́: взы́ди со мно́ю въ жре́бій мо́й, и ополчи́мся на Ханане́а: и пойду́ и а́зъ съ тобо́ю въ жре́бій тво́й. И по́йде съ ни́мъ Симео́нъ.
καὶ εἶπεν ᾿Ιούδας τῷ Συμεὼν ἀδελφῷ αὐτοῦ· ἀνάβηθι μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ κλήρῳ μου, καὶ παραταξώμεθα πρὸς τοὺς Χαναναίους, καὶ πορεύσομαι κἀγὼ μετὰ σοῦ ἐν τῷ κλήρῳ σου. καὶ ἐπορεύθη μετ᾿ αὐτοῦ Συμεών.
4
4
И взы́де Іу́да, и предаде́ Госпо́дь Ханане́а и Ферезе́а въ ру́цѣ и́хъ: и изби́ша и́хъ въ везе́цѣ до десяти́ ты́сящъ муже́й.
καὶ ἀνέβη ᾿Ιούδας, καὶ παρέδωκε Κύριος τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ ἔκοψαν αὐτοὺς ἐν Βεζὰκ εἰς δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν.
5
5
И обрѣто́ша Адонівезе́ка въ Везе́цѣ, и сѣко́шася съ ни́мъ: и изби́ша Ханане́а и Ферезе́а.
καὶ κατέλαβον τὸν ᾿Αδωνιβεζὲκ ἐν τῇ Βεζὲκ καὶ παρετάξαντο πρὸς αὐτὸν καὶ ἔκοψαν τὸν Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον.
6
6
И побѣже́ Адонівезе́къ: и гна́ша вслѣ́дъ єго́, и я́ша єго́, и отсѣко́ша краи́ ру́къ єго́ и краи́ но́гъ єго́.
καὶ ἔφυγεν ᾿Αδωνιβεζέκ, καὶ κατέδραμον ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐλάβοσαν αὐτὸν καὶ ἀπέκοψαν τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτοῦ καὶ τὰ ἄκρα τῶ ποδῶν αὐτοῦ.
7
7
И рече́ Адонівезе́къ: седми́десяти царе́мъ обсѣко́хъ краи́ ру́къ и́хъ и краи́ но́гъ и́хъ, и бы́ша собира́юще [от крупи́цъ] подъ трапе́зою моє́ю: я́коже у́бо сотвори́хъ, та́ко воздаде́ ми Бо́гъ. И приведо́ша єго́ во Ієрусали́мъ, и у́мре та́мо.
καὶ εἶπεν ᾿Αδωνιβεζέκ· ἑβδομήκοντα βασιλεῖς τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν ἀποκεκομμένοι ἦσαν συλλέγοντες τὰ ὑποκάτω τῆς τραπέζης μου· καθὼς οὖν ἐποίησα, οὕτως ἀνταπέδωκέ μοι ὁ Θεός. καὶ ἄγουσιν αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
8
8
И воєва́ша сы́нове Іу́дины на Ієрусали́мъ, и взя́ша єго́, и порази́ша єго́ о́стріємъ меча́, и гра́дъ сожго́ша огне́мъ.
Καὶ ἐπολέμουν υἱοὶ ᾿Ιούδα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ κα’Ι κατελάβοντο αὐτὴν καὶ ἐπάταξαν αὐτὴν ἐν στόματι ρομφαίας καὶ τὴν πόλιν ἐνέπρησαν ἐν πυρί.
9
9
И по си́хъ снидо́ша сы́нове Іу́дины воєва́ти на Ханане́а живу́щаго въ го́рнѣй къ ю́гу и въ ра́внѣй.
καὶ μετὰ ταῦτα κατέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα πολεμῆσαι πρὸς τὸν Χαναναῖον τὸν κατοικοῦντα τὴν ὀρεινὴν καὶ τὸ νότιον καὶ τὴν πεδινήν.
10
10
И по́йде Іу́да на Ханане́а живу́щаго въ Хевро́нѣ. И изы́де Хевро́нъ со страны́: и́мя же бѣ́ Хевро́ну пре́жде Каріаѳарво́къ-се́феръ: и уби́ша Сесі́на и Ахіма́на и Ѳолмі́а, ро́ды Єна́ковы.
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιούδας πρὸς τὸν Χαναναῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν Χεβρών, καὶ ἐξῆλθε Χεβρὼν ἐξ ἐναντίας· καὶ τὸ ὄνομα ἦν Χεβρὼν τὸ πρότερον Καριαθαρβοκσεφέρ. καὶ ἐπάταξαν τὸν Σεσσὶ καὶ ᾿Αχιναὰν καὶ Θολμί, γεννήματα τοῦ ᾿Ενάκ.
11
11
И взыдо́ша отту́ду къ живу́щымъ въ даві́рѣ: и́мя же даві́ру бѣ́ пре́жде каріаѳсе́феръ, гра́дъ пи́сменъ.
καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Δαβίρ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς Δαβὶρ ἦν ἔμπροσθεν Καριαθσεφάρ, Πόλις γραμμάτων.
12
12
И рече́ Хале́въ: и́же а́ще порази́тъ гра́дъ пи́сменъ и во́зметъ єго́, да́мъ єму́ Асха́нь дще́рь мою́ въ жену́.
καὶ εἶπε Χάλεβ· ὃς ἂν πατάξῃ τὴν Πόλιν τῶν γραμμάτων καὶ προκαταλάβηται αὐτήν, δώσω αὐτῷ τὴν ᾿Ασχὰ θυγατέρα μου εἰς γυναῖκα.
13
13
И взя́ єго́ Гоѳоніи́лъ сы́нъ Кене́за бра́та Хале́вова юнѣ́йшій, и даде́ єму́ Хале́въ Асха́нь дще́рь свою́ въ жену́.
καὶ προκατελάβετο αὐτὴν Γοθονιὴλ υἱὸς Κενὲζ ἀδελφοῦ Χάλεβ ὁ νεώτερος, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Χάλεβ τὴν ᾿Ασχὰ θυγατέρα αὐτοῦ εἰς γυναῖκα.
14
14
И бы́сть внегда́ отходи́ти є́й, и подви́же ю́ Гоѳоніи́лъ проси́ти у отца́ своєго́ села́, и ропта́ше [сѣдя́щи] на осля́ти, и вопія́ше со осля́ти: на зе́млю ю́жную отда́лъ мя́ єси́. И рече́ є́й хале́въ: что́ ти є́сть?
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ εἰσόδῳ αὐτῆς καὶ ἐπέσεισεν αὐτὴν Γοθονιὴλ τοῦ αἰτῆσαι παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἀγρόν, καὶ ἐγόγγυζε καὶ ἔκραξεν ἀπὸ τοῦ ὑποζυγίου· εἰς γῆν νότου ἐκδέδοσαί με. καὶ εἶπεν αὐτῇ Χάλεβ· τί ἐστί σοι;
15
15
И рече́ єму́ Асха́нь: да́ждь ми́ благослове́ніє: я́ко на зе́млю ю́жную отда́лъ єси́ мя́, да да́си мнѣ́ и исхо́дища водна́я. И даде́ є́й хале́въ по се́рдцу єя́ исхо́дища вы́шнихъ и исхо́дища ни́жнихъ.
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ασχά· δὸς δή μοι εὐλογίαν, ὅτι εἰς γῆν νότου ἐκδέδοσαί με, καὶ δώσεις μοι λύτρωσιν ὕδατος. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ Χάλεβ κατὰ τὴν καρδίαν αὐτῆς λύτρωσιν μετεώρων καὶ λύτρωσιν ταπεινῶν.
16
16
И сы́нове Іоѳо́ра кіне́єва, у́жика Моисе́ова, взыдо́ша от гра́да Фіні́ческа къ сыно́мъ Іу́динымъ въ пусты́ню су́щую на ю́гъ Іу́ды ко исхо́ду Аредо́ву, и поидо́ша, и всели́шася съ людьми́.
Καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιοθὸρ τοῦ Κιναίου τοῦ γαμβροῦ Μωυσῆ ἀνέβησαν ἐκ πόλεως τῶν φοινίκων μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ιούδα εἰς τὴν ἔρημον τὴν οὖσαν ἐν τῷ νότῳ ᾿Ιούδα, ἥ ἐστιν ἐπὶ καταβάσεως ᾿Αράδ, καὶ κατῴκησαν μετὰ τοῦ λαοῦ.
17
17
И по́йде Іу́да съ Симео́номъ бра́томъ свои́мъ, и изби́ Ханане́а живу́щаго въ сефе́ѳѣ, и потреби́ша єго́: и прозва́ша и́мя гра́ду потребле́ніє.
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιούδας μετὰ Συμεὼν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ ἔκοψε τὸν Χαναναῖον τὸν κατοικοῦντα Σεφέκ· καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτούς, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως ᾿Ανάθεμα.
18
18
И взя́ Іу́да Га́зу и предѣ́лъ єя́, и Аскало́на и предѣ́лъ єго́, и аккаро́нъ и предѣ́лъ єго́, и азо́тъ и окре́стная єго́.
καὶ οὐκ ἐκληρονόμησεν ᾿Ιούδας τὴν Γάζαν οὐδὲ τὰ ὅρια αὐτῆς, οὐδὲ τὴν ᾿Ασκάλωνα ουδὲ τὰ ὅρια αὐτῆς, οὐδὲ τὴν ᾿Ακκαρὼν οὐδὲ τὰ ὅρια αὐτῆς, τὴν ῎Αζωτον οὐδὲ τὰ περισπόρια αὐτῆς.
19
19
И бя́ше Госпо́дь со Іу́дою. И взя́ го́ру, я́ко не возмого́ша потреби́ти живу́щихъ во юдо́ли, зане́ риха́въ противоста́ и́мъ, и колесни́цы желѣ́зныя бя́ху ты́мъ.
καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιούδα καὶ ἐκληρονόμησε τὸ ὄρος, ὅτι οὐκ ἠδυνάσθησαν ἐξολοθρεῦσαι τοὺς κατοικοῦντας τὴν κοιλάδα, ὅτι Ρηχὰβ διεστείλατο αὐτοῖς.
20
20
И да́ша хале́ву Хевро́нъ, я́коже глаго́ла Моисе́й: и наслѣ́дствова та́мо три́ гра́ды сыно́въ єна́ковыхъ, и изгна́ отту́ду три́ сы́ны єна́ковы.
καὶ ἔδωκαν τῷ Χάλεβ τὴν Χεβρών, καθὼς ἐλάλησε Μωυσῆς, καὶ ἐκληρονόμησεν ἐκεῖθεν τὰς τρεῖς πόλεις τῶν υἱῶν ᾿Ενάκ.
21
21
И Ієвусе́а живу́щаго во Ієрусали́мѣ не изгна́ша сы́нове Веніамі́новы, и живя́ше Ієвусе́й съ сынми́ Веніамі́ни во Ієрусали́мѣ да́же до сего́ дне́.
καὶ τὸν ᾿Ιεβουσαῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν ῾Ιερουσαλὴμ οὐκ ἐκληρονόμησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμίν, καὶ κατῴκησεν ὁ ᾿Ιεβουσαῖος μετὰ τῶν υἱῶν Βενιαμὶν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
22
22
И взыдо́ша сы́нове Іо́сифли и сі́и въ Веѳи́ль: и Госпо́дь бя́ше съ ни́ми.
καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιωσὴφ καί γε αὐτοὶ εἰς Βαιθήλ, καὶ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτῶν.
23
23
И ополчи́шася, и согля́даша [сы́нове Іо́сифовы] Веѳи́ль: и́мя же бѣ́ пре́жде гра́ду лу́за.
καὶ παρενέβαλον καὶ κατεσκέψαντο Βαιθήλ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως ἦν ἔμπροσθεν Λουζά.
24
24
И ви́дѣша стрегу́щіи му́жа исходя́щаго изъ гра́да, и я́ша єго́ и реко́ша єму́: покажи́ на́мъ вхо́дъ во гра́дъ, и сотвори́мъ съ тобо́ю ми́лость.
καὶ εἶδον οἱ φυλάσσοντες, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς πόλεως· καὶ ἔλαβον αὐτὸν καὶ εἶπον αὐτῷ· δεῖξον ἡμῖν τῆς πόλεως τὴν εἴσοδον, καὶ ποιήσομεν μετὰ σοῦ ἔλεος.
25
25
И показа́ и́мъ вхо́дъ гра́дный: и порази́ша гра́дъ о́стріємъ меча́, му́жа же и сро́дство єго́ отпусти́ша.
καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως, καὶ ἐπάταξαν τὴν πόλιν ἐν στόματι ρομφαίας, τὸν δὲ ἄνδρα καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ ἐξαπέστειλαν.
26
26
И отъи́де му́жъ въ зе́млю Хеттіи́мъ, и созда́ та́мо гра́дъ, и прозва́ и́мя єму́ лу́за: сіє́ и́мя єму́ да́же до дне́ сего́.
καὶ ἐπορεύθη ὁ ἀνὴρ εἰς γῆν Χεττὶν καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ πόλιν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Λουζά· τοῦτο ὄνομα αὐτῆς ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
27
27
И не разори́ Манассі́й веѳса́на, и́же є́сть ски́ѳскій гра́дъ, ниже́ дще́рей єго́, ниже́ окре́стныхъ [предѣ́лъ] єго́, ниже́ Ѳана́ха, ниже́ дще́рей єго́, ниже́ живу́щихъ въ до́рѣ, ниже́ дще́рей єго́, ниже́ живу́щихъ во Ієвла́мѣ, ниже́ окре́стныхъ єго́, ниже́ дще́рей єго́, и живу́щихъ въ Магеддо́нѣ, ниже́ окре́стныхъ єго́ и дще́рей єго́. И нача́ Ханане́й жи́ти на земли́ се́й.
καὶ οὐκ ἐξῇρε Μανασσῆ τὴν Βαιθσάν, ἥ ἐστι Σκυθῶν πόλις, οὐδὲ τὰς θυγατέρας αὐτῆς οὐδὲ τὰ περίοικα αὐτῆς οὐδὲ τὴν Θανὰκ οὐδὲ τὰς θυγατέρας αὐτῆς, οὐδὲ τοὺς κατοικοῦντας Δὼρ οὐδὲ τὰς θυγατέρας αὐτῆς, οὐδὲ τὸν κατοικοῦντα Βαλὰκ οὐδὲ τὰ περίοικα αὐτῆς οὐδὲ τὰς θυγατέρας αὐτῆς, οὐδὲ τοὺς κατοικοῦντας Μαγεδὼ οὐδὲ τὰ περίοικα αὐτῆς καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῆς, οὐδὲ τοὺς κατοικοῦντας ᾿Ιεβλαὰμ οὐδὲ τὰ περίοικα αὐτῆς οὐδὲ τὰς θυγατέρας αὐτῆς· καὶ ἤρξατο ὁ Χαναναῖος κατοικεῖν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ.
28
28
И бы́сть єгда́ укрѣпи́ся Ізра́иль, и сотвори́ Ханане́а да́нника: изгна́ніємъ же не изгна́ єго́.
καὶ ἐγένετο ὅτε ἐνίσχυσεν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐποίησε τὸν Χαναναῖον εἰς φόρον καὶ ἐξαίρων οὐκ ἐξῇρεν αὐτόν.
29
29
И Єфре́мъ не изгна́ Ханане́а живу́щаго въ газе́рѣ: и живя́ше Ханане́й средѣ́ єго́ въ газе́рѣ, и бы́сть єму́ въ да́нника.
καὶ ᾿Εφραὶμ οὐκ ἐξῇρε τὸν Χαναναῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν Γαζέρ· καὶ κατῴκησεν ὁ Χαναναῖος ἐν μέσῳ αὐτοῦ ἐν Γαζὲρ καὶ ἐγένετο εἰς φόρον.
30
30
И Завуло́нъ не изгна́ живу́щихъ въ Хевро́нѣ и живу́щихъ во Амма́нѣ: и всели́ся Ханане́й посредѣ́ и́хъ и бы́сть єму́ да́нникъ.
καὶ Ζαβουλὼν οὐκ ἐξῇρε τοὺς κατοικοῦντας Κέδρων, οὐδὲ τοὺς κατοικοῦντας Δωμανά· καὶ κατῴκησεν ὁ Χαναναῖος ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ ἐγένετο αὐτῷ εἰς φόρον.
31
31
И Аси́ръ не изгна́ живу́щихъ во акхо́рѣ, [и бы́сть єму́ да́нникъ,] ни живу́щихъ въ до́рѣ, ни живу́щихъ въ Сідо́нѣ, ни живу́щихъ въ дала́фѣ и во Ахазі́вѣ, и во є́лвѣ и во Афе́кѣ и въ роо́вѣ.
καὶ ᾿Ασὴρ οὐκ ἐξῇρε τοὺς κατοικοῦντας ᾿Ακχώ, καὶ ἐγένετο αὐτῷ εἰς φόρον, καὶ τοὺς κατοικοῦντας Δὼρ καὶ τοὺς κατοικοῦντας Σιδῶνα καὶ τοὺς κατοικοῦντας ᾿Ααλάφ, τὸν ᾿Ασχαζὶ καὶ τὸν Χελβὰ καὶ τὸν Ναΐ καὶ τὸν ᾿Ερεώ.
32
32
И всели́ся Аси́ръ посредѣ́ Ханане́а живу́щаго на земли́ [то́й], зане́ не возмо́же изгна́ти єго́.
καὶ κατῴκησεν ὁ ᾿Ασὴρ ἐν μέσῳ τοῦ Χαναναίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν, ὅτι οὐκ ἠδυνήθη ἐξᾶραι αὐτόν.
33
33
И Нефѳалі́мъ не изгна́ живу́щихъ въ веѳсами́сѣ, ниже́ живу́щихъ въ веѳана́хѣ: и всели́ся Нефѳалі́мъ средѣ́ Ханане́а живу́щаго на земли́ [се́й]: живу́щіи же въ веѳсами́сѣ и въ веѳана́хѣ бы́ша єму́ да́нницы.
καὶ Νεφθαλὶ οὐκ ἐξῇρε τοὺς κατοικοῦντας Βαιθσαμὺς καὶ τοὺς κατοικοῦντας Βαιθανάθ, καὶ κατῴκησε Νεφθαλὶ ἐν μέσῳ τοῦ Χαναναίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν· οἱ δὲ κατοικοῦντες Βαιθσαμὺς καὶ τὴν Βαιθενὲθ ἐγένοντο αὐτοῖς εἰς φόρον.
34
34
И утѣсни́ Аморре́й сы́ны Да́новы въ горѣ́, я́ко не попусти́ и́мъ низходи́ти во юдо́ль.
καὶ ἐξέθλιψεν ὁ ᾿Αμορραῖος τοὺς υἱοὺς Δὰν εἰς τὸ ὄρος, ὅτι οὐκ ἀφῆκαν αὐτὸν καταβῆναι εἰς τὴν κοιλάδα.
35
35
И нача́ Аморре́й жи́ти въ горѣ́ чре́пнѣй, идѣ́же медвѣ́ди и лиси́цы, въ мирсіно́нѣ и въ Салаві́нѣ: и отяготѣ́ рука́ до́му Іо́сифля на Аморре́а, и бы́сть єму́ да́нникъ.
καὶ ἤρξατο ὁ ᾿Αμορραῖος κατοικεῖν ἐν τῷ ὄρει τῷ ὀστρακώδει, ἐν ᾧ αἱ ἄρκοι καὶ ἐν ᾧ αἱ ἀλώπεκες, ἐν τῷ Μυρσινῶνι καὶ ἐν Θαλαβίν· καὶ ἐβαρύνθη ἡ χεὶρ οἴκου ᾿Ιωσὴφ ἐπὶ τὸν ᾿Αμορραῖον, καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς φόρον.
36
36
И предѣ́лъ Аморре́йскій Ідуме́й от восхо́да акраві́ня, от ка́мене и вы́ше.
καὶ τὸ ὅριον τοῦ ᾿Αμορραίου ἀπὸ τῆς ἀναβάσεως ᾿Ακραβὶν ἀπὸ τῆς Πέτρας καὶ ἐπάνω.
Глава 2
Κεφάλαιο 2
1
1
И взы́де а́нгелъ Госпо́день от Галга́лъ къ мѣ́сту пла́ча и къ Веѳи́лю и къ до́му Ізра́илеву, и рече́ къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Госпо́дь: изведо́хъ ва́съ изъ Єги́пта, и введо́хъ ва́съ въ зе́млю, є́юже кля́хся отце́мъ ва́шымъ да́ти ва́мъ: и реко́хъ: не разорю́ завѣ́та моєго́, и́же съ ва́ми, во вѣ́ки:
ΚΑΙ ἀνέβη ἄγγελος Κυρίου ἀπὸ Γαλγὰλ ἐπὶ τὸν Κλαυθμῶνα καὶ ἐπὶ Βαιθὴλ καἱ ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀνεβίβασα ὑμᾶς ἐξ Αἰγύπτου καὶ εἰσήγαγον ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ εἶπα· οὐ διασκεδάσω τὴν διαθήκην μου τὴν μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα·
2
2
и вы́ не завѣща́йте завѣ́та съ сѣдя́щими на земли́ се́й, ниже́ бого́мъ и́хъ да поклоните́ся, но изва́янная и́хъ сокруши́те, и олтари́ и́хъ раскопа́йте: и не послу́шасте гла́са моєго́, я́ко сія́ сотвори́сте:
καὶ ὑμεῖς οὐ διαθήσεσθε διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις εἰς τὴν γῆν ταύτην, οὐδὲ τοῖς θεοῖς αὐτῶν προσκυνήσετε, ἀλλὰ τὰ γλυπτὰ αὐτῶν συντρίψετε, τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν καθελεῖτε. καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς μου, ὅτι ταῦτα ἐποιήσατε.
3
3
и а́зъ рѣ́хъ: не приложу́ пресели́ти люді́й, и́хже рѣ́хъ изгна́ти, ниже́ отиму́ и́хъ от лица́ ва́шего, и бу́дутъ ва́мъ въ те́рніє, и бо́зи и́хъ бу́дутъ ва́мъ въ собла́знъ.
κἀγὼ εἶπον· οὐ μὴ ἐξάρω αὐτοὺς ἐκ προσώπου ὑμῶν, καὶ ἔσονται ὑμῖν εἰς συνοχάς, καὶ οἱ θεοὶ αὐτῶν ἔσονται ὑμῖν εἰς σκάνδαλον.
4
4
И бы́сть єгда́ глаго́ла а́нгелъ Госпо́день словеса́ сія́ ко всѣ́мъ сыно́мъ Ізра́илевымъ, и воздвиго́ша лю́діє гла́съ сво́й, и воспла́кашася.
καὶ ἐγένετο ὡς ἐλάλησεν ὁ ἄγγελος Κυρίου τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπῇραν ὁ λαὸς τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν.
5
5
И сего́ ра́ди прозва́ся и́мя мѣ́сту тому́ пла́чь: и пожро́ша та́мо Го́сподеви.
καὶ ἐπωνόμασαν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Κλαυθμῶνες· καὶ ἐθυσίασαν ἐκεῖ τῷ Κυρίῳ.
6
6
И отпусти́ Іису́съ лю́ди, и отидо́ша сы́нове Ізра́илевы кі́йждо въ до́мы своя́ и кі́йждо въ наслѣ́діє своє́ наслѣ́дити зе́млю.
Καὶ ἐξαπέστειλεν ᾿Ιησοῦς τὸν λαόν, καὶ ἦλθεν ἀνὴρ εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ κατακληρονομῆσαι τὴν γῆν.
7
7
И рабо́таша лю́діє Го́сподеви во вся́ дни́ Іису́совы и во вся́ дни́ старѣ́йшинъ, єли́цы пожи́ша мно́ги дни́ со Іису́сомъ, єли́цы разумѣ́ша все́ дѣ́ло Госпо́дне вели́коє, є́же сотвори́ Ізра́илю.
καὶ ἐδούλευσεν ὁ λαὸς τῷ Κυρίῳ πάσας τὰς ἡμέρας ᾿Ιησοῦ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῶν πρεσβυτέρων, ὅσοι ἐμακροημέρευσαν μετὰ ᾿Ιησοῦ, ὅσοι ἔγνωσαν πᾶν τὸ ἔργον Κυρίου τὸ μέγα, ὃ ἐποίησεν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.
8
8
И сконча́ся Іису́съ сы́нъ нави́нъ ра́бъ Госпо́день, сы́нъ ста́ и десяти́ лѣ́тъ.
καὶ ἐτελεύτησεν ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ δοῦλος Κυρίου, υἱὸς ἑκατὸν δέκα ἐτῶν.
9
9
И погребо́ша єго́ въ предѣ́лѣхъ наслѣ́дія єго́ въ Ѳамнаѳаре́сѣ, въ горѣ́ Єфре́мли, от сѣ́вера горы́ гаа́съ:
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν ὁρίῳ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν Θαμναθαρές, ἐν ὄρει ᾿Εφραὶμ ἀπὸ βορρᾶ τοῦ ὄρους Γαάς.
10
10
и ве́сь ро́дъ о́нъ приложи́шася ко отце́мъ свои́мъ. И воста́ ро́дъ другі́й по си́хъ, и́же не позна́ша Го́спода и дѣ́ла, є́же сотвори́ во Ізра́или.
καί γε πᾶσα ἡ γενεὰ ἐκείνη προσετέθησαν πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ ἀνέστη γενεὰ ἑτέρα μετ᾿ αὐτούς, οἳ οὐκ ἔγνωσαν τὸν Κύριον καί γε τὸ ἔργον, ὃ ἐποίησεν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.
11
11
И сотвори́ша сы́нове Ізра́илевы зло́є предъ Го́сподемъ и послужи́ша Ваа́лу,
Καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς Βααλίμ.
12
12
и оста́виша Го́спода Бо́га оте́цъ свои́хъ, изве́дшаго и́хъ изъ земли́ Єги́петски, и поидо́ша вслѣ́дъ бого́въ ины́хъ, от бого́въ язы́ческихъ, и́же о́крестъ и́хъ, и поклони́шася и́мъ: и разгнѣ́ваша Го́спода,
καὶ ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν τὸν ἐξαγαγόντα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω θεῶν ἑτέρων ἀπὸ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καί προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ παρώργισαν τὸν Κύριον
13
13
и оста́виша єго́, и послужи́ша Ваа́лу и Аста́ртомъ.
καὶ ἐγκατέλιπον αὐτὸν καὶ ἐλάτρευσαν τῷ Βάαλ καὶ ταῖς ᾿Αστάρταις.
14
14
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на Ізра́иля и предаде́ єго́ въ ру́ки плѣня́ющихъ, и плѣни́ша и́хъ: и отдаде́ и́хъ въ ру́ки враго́въ и́хъ, и́же о́крестъ и́хъ, и не возмого́ша ктому́ противоста́ти предъ лице́мъ враго́въ свои́хъ, во всѣ́хъ въ ни́хже прохожда́ху.
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας προνομευόντων, καὶ κατεπρονόμευσαν αὐτούς· καὶ ἀπέδοτο αὐτοὺς ἐν χερσὶ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν κυκλόθεν, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν ἔτι ἀντιστῆναι κατὰ πρόσωπον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν.
15
15
И рука́ Госпо́дня бя́ше на ни́хъ во зла́я, я́коже глаго́ла Госпо́дь и я́коже кля́тся Госпо́дь и́мъ, и озло́би и́хъ зѣло́.
ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύοντο, καὶ χεὶρ Κυρίου ἦν ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς κακά, καθὼς ἐλάλησε Κύριος καὶ καθὼς ὤμοσε Κύριος αὐτοῖς, καὶ ἐξέθλιψεν αὐτοὺς σφόδρα.
16
16
И возста́ви [и́мъ] Госпо́дь судіи́, и изба́ви и́хъ Госпо́дь от руки́ плѣня́ющихъ я́.
καὶ ἤγειρε Κύριος κριτάς, καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς Κύριος ἐκ χειρὸς τῶν προνομευόντων αὐτούς. καί γε τῶν κριτῶν οὐχ ὑπήκουσαν,
17
17
Но и суді́й не послу́шаша, я́ко соблуди́ша вслѣ́дъ бого́въ ины́хъ и поклони́шася и́мъ, и разгнѣ́ваша Го́спода: и уклони́шася съ пути́ ско́ро, по нему́же ходи́ша отцы́ и́хъ послу́шати за́повѣдій Госпо́днихъ: не сотвори́ша та́ко.
ὅτι ἐξεπόρνευσαν ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς· καὶ ἐξέκλιναν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐπορεύθησαν οἱ πατέρες αὐτῶν τοῦ εἰσακούειν τῶν λόγων Κυρίου, οὐκ ἐποίησαν οὕτως.
18
18
И я́ко возста́ви и́мъ Госпо́дь суді́й, и бя́ше Госпо́дь съ судіє́ю, и спасе́ я́ от руки́ враго́въ и́хъ во вся́ дни́ судіи́: я́ко умили́ся Госпо́дь от воздыха́нія и́хъ, от лица́ вою́ющихъ на ня́ и озлобля́ющихъ я́.
καὶ ὅτι ἤγειρε Κύριος αὐτοῖς κριτάς, καὶ ἦν Κύριος μετὰ τοῦ κριτοῦ καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν αὐτῶν πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ κριτοῦ, ὅτι παρεκλήθη Κύριος ἀπὸ τοῦ στεναγμοῦ αὐτῶν ἀπὸ προσώπου τῶν πολιορκούντων αὐτοὺς καί ἐκθλιβόντων αὐτούς.
19
19
И бы́сть єгда́ умира́ше судія́, и отвраща́хуся, и па́ки растлѣва́хуся па́че оте́цъ свои́хъ, иду́ще вслѣ́дъ бого́въ ины́хъ служи́ти и́мъ и покланя́тися и́мъ: не отверго́ша начина́ній свои́хъ и не отступи́ша от путі́й свои́хъ жесто́кихъ.
καὶ ἐγένετο ὡς ἀπέθνησκεν ὁ κριτής, καὶ ἀπέστρεψαν καὶ πάλιν διέφθειραν ὑπὲρ τοὺς πατέρας αὐτῶν πορεύεσθαι ὀπίσω θεῶν ἑτέρων, λατρεύειν αὐτοῖς καὶ προσκυνεῖν αὐτοῖς· οὐκ ἀπέρριψαν τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν, καὶ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τὰς σκληράς.
20
20
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на Ізра́иля и рече́: поне́же оста́ви ро́дъ се́й завѣ́тъ мо́й, єго́же заповѣ́дахъ отце́мъ и́хъ, и не послу́шаша гла́са моєго́,
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐγκατέλιπον τὸ ἔθνος τοῦτο τὴν διαθήκην μου, ἣν ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς μου,
21
21
и а́зъ не приложу́ изгна́ти му́жа от лица́ и́хъ от си́хъ язы́ковъ, и́хже оста́ви Іису́съ сы́нъ нави́нъ на земли́ и у́мре,
καὶ ἐγὼ οὐ προσθήσω τοῦ ἐξᾶραι ἄνδρα ἐκ προσώπου αὐτῶν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὧν κατέλιπεν ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ ἐν τῇ γῇ
22
22
є́же искуша́ти въ ни́хъ Ізра́иля, а́ще сохраня́тъ пу́ть Госпо́день ходи́ти въ не́мъ, я́коже сохрани́ша отцы́ и́хъ, или́ ни́.
καὶ ἀφῆκε, τοῦ πειράσαι ἐν αὐτοῖς τὸν ᾿Ισραήλ, εἰ φυλάσσονται τὴν ὁδὸν Κυρίου πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ, ὃν τρόπον ἐφύλαξαν οἱ πατέρες αὐτῶν, ἢ οὔ.
23
23
И оста́ви Госпо́дь язы́ки сія́ не истреби́ти и́хъ вско́рѣ, и не предаде́ и́хъ въ ру́ку Іису́сову.
καὶ ἀφῆκε Κύριος τὰ ἔθνη ταῦτα τοῦ μὴ ἐξᾶραι αὐτὰ τὸ τάχος καὶ οὐ παρέδωκεν αὐτὰ ἐν χειρὶ ᾿Ιησοῦ.
Глава 3
Κεφάλαιο 3
1
1
И сія́ язы́ки, я́же оста́ви Госпо́дь, да иску́ситъ и́ми Ізра́иля, вся́ невѣ́дущыя бра́ней Ханаа́нскихъ,
ΚΑΙ ταῦτα τὰ ἔθνη, ἃ ἀφῆκε Κύριος αὐτὰ ὥστε πειράσαι ἐν αὐτοῖς τὸν ᾿Ισραήλ, πάντας τοὺς μή ἐγνωκότας τοὺς πολέμους Χαναάν.
2
2
то́кмо ра́ди родо́въ сыно́въ Ізра́илевыхъ, є́же научи́ти я́ бра́ни, оба́че и́же пре́жде и́хъ не увѣ́даша и́хъ:
πλὴν διὰ τὰς γενεὰς υἱῶν ᾿Ισραὴλ τοῦ διδάξαι αὐτοὺς πόλεμον, πλὴν οἱ ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν αὐτά·
3
3
пя́ть воєво́дствъ иноплеме́нническихъ, и всего́ Ханане́а и Сідо́нія, и Єве́а живу́щаго въ Ліва́нѣ от горы́ Ваа́лъ-єрмо́нъ до Лавоєма́ѳа.
τὰς πέντε σατραπείας τῶν ἀλλοφύλων καὶ πάντα τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Σιδώνιον καὶ τὸν Εὐαῖον τὸν κατοικοῦντα τὸν Λίβανον ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ ᾿Αερμὼν ἕως Λαβωεμάθ.
4
4
И бы́сть да иску́ситъ и́ми Ізра́иля, да увѣ́сть, а́ще послу́шаютъ за́повѣдій Госпо́днихъ, я́же заповѣ́да отце́мъ и́хъ руко́ю Моисе́овою.
καὶ ἐγένετο ὥστε πειράσαι ἐν αὐτοῖς τὸν ᾿Ισραήλ, γνῶναι εἰ ἀκούσονται τὰς ἐντολὰς Κυρίου, ἃς ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν χειρὶ Μωυσῆ.
5
5
И сы́нове Ізра́илевы обита́ша посредѣ́ Ханане́а и Хетте́а, и Аморре́а и Ферезе́а, и Єве́а и Гергесе́а и Ієвусе́а,
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ κατῴκησαν ἐν μέσῳ τοῦ Χαναναίου καὶ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Αμορραίου καὶ τοῦ Φερεζαίου καὶ τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου
6
6
и поя́ша дще́ри и́хъ себѣ́ въ жены́, и дще́ри своя́ да́ша сыно́мъ и́хъ, и послужи́ша бого́мъ и́хъ.
καὶ ἔλαβον τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἔδωκαν τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν.
7
7
И сотвори́ша сы́нове Ізра́илевы зло́є предъ Го́сподемъ и забы́ша Го́спода Бо́га своєго́, и послужи́ша Ваа́лу и дубра́вамъ.
Καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου καὶ ἐπελάθοντο Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς Βααλὶμ καὶ τοῖς ἄλσεσι.
8
8
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на Ізра́иля и предаде́ и́хъ въ ру́ки хусарсаѳе́ма царя́ Месопота́міи Си́рскія: и рабо́таша сы́нове Ізра́илевы хусарсаѳе́му лѣ́тъ о́смь.
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπέδοτο αὐτοὺς ἐν χειρὶ Χουσαρσαθαὶμ βασιλέως Συρίας ποταμῶν. καὶ ἐδούλευσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῷ Χουσαρσαθαὶμ ἔτη ὀκτώ.
9
9
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду. И возста́ви Госпо́дь спаси́теля Ізра́илю, и спасе́ и́хъ, Гоѳоніи́ла, сы́на Кене́за бра́та хале́вова юнѣ́йшаго єго́.
καὶ ἐκέκραξαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον· καί ἤγειρε Κύριος σωτῆρα τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσωσεν αὐτούς, τὸν Γοθονιὴλ υἱὸν Κενέζ ἀδελφοῦ Χάλεβ τὸν νεώτερον ὑπὲρ αὐτόν,
10
10
И бы́сть на не́мъ Ду́хъ Госпо́день, и суди́ Ізра́иля. И изы́де на ра́ть къ хусарсаѳе́му: и предаде́ Госпо́дь въ ру́цѣ єго́ хусарсаѳе́ма царя́ Си́рска, и укрѣпи́ся рука́ єго́ надъ хусарсаѳе́момъ.
καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραήλ. καὶ ἐξῆλθεν εἰς πόλεμον πρὸς Χουσαρσαθαίμ· καὶ παρέδωκε Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὸν Χουσαρσαθαὶμ βασιλέα Συρίας ποταμῶν, καὶ ἐκραταιώθη χεὶρ αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Χουσαρσαθαίμ.
11
11
И бы́сть въ поко́и земля́ четы́редесять лѣ́тъ. И у́мре Гоѳоніи́лъ сы́нъ Кене́зовъ.
καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ ἔτη τεσσαράκοντα· καὶ ἀπέθανε Γοθονιὴλ υἱὸς Κενέζ.
12
12
И приложи́ша сы́нове Ізра́илевы сотвори́ти зло́є предъ Го́сподемъ: и укрѣпи́ Госпо́дь єгло́ма царя́ Моа́вля на Ізра́иля, зане́же сотвори́ша зло́є предъ Го́сподемъ.
Καὶ προσέθεντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἐνίσχυσε Κύριος τὸν ᾿Εγλὼμ βασιλέα Μωὰβ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ διὰ τὸ πεποιηκέναι αὐτούς τὸ πονηρὸν ἔναντι Κυρίου.
13
13
И собра́ къ себѣ́ вся́ сы́ны Аммо́ни и Амали́ковы: и и́де, и порази́ Ізра́иля, и взя́ гра́дъ фі́ніческъ.
καὶ συνήγαγε πρὸς ἑαυτὸν πάντας τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκληρονόμησε τὴν πόλιν τῶν φοινίκων.
14
14
И рабо́таша сы́нове Ізра́илевы єгло́му царю́ Моа́влю лѣ́тъ осмьна́десять.
καὶ ἐδούλευσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῷ ᾿Εγλὼμ βασιλεῖ Μωὰβ ἔτη δεκαοκτώ.
15
15
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду: и возста́ви и́мъ Госпо́дь спаси́теля, Ао́да сы́на Гира́ня, сы́на Іємені́ина, му́жа ободеснору́чна: и посла́ша сы́нове Ізра́илевы да́ры руко́ю єго́ єгло́му царю́ Моа́влю.
καὶ ἐκέκραξαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον· καὶ ἤγειρεν αὐτοῖς σωτῆρα τὸν ᾿Αὼδ υἱὸν Γηρὰ υἱὸν τοῦ ᾿Ιεμενί, ἄνδρα ἀμφοτεροδέξιον. καὶ ἐξαπέστειλαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ δῶρα ἐν χειρὶ αὐτοῦ τῷ ᾿Εγλὼμ βασιλεῖ Μωάβ.
16
16
И сотвори́ себѣ́ Ао́дъ но́жъ обоюдуо́стръ, на пя́дь єди́ну долгота́ єго́, и припоя́са єго́ подъ ри́зу по бедрѣ́ деснѣ́й своє́й.
καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ᾿Αὼδ μάχαιραν δίστομον, σπιθαμῆς τὸ μῆκος αὐτῆς, καὶ περιεζώσατο αὐτὴν ὑπὸ τὸν μανδύαν ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ τὸν δεξιόν.
17
17
И и́де, и принесе́ да́ры єгло́му царю́ Моа́влю: єгло́мъ же му́жъ добротѣле́сенъ бѣ́ зѣло́.
καὶ ἐπορεύθη καὶ προσήνεγκε τὰ δῶρα τῷ ᾿Εγλὼμ βασιλεῖ Μωάβ· καὶ ᾿Εγλὼμ ἀνὴρ ἀστεῖος σφόδρα.
18
18
И бы́сть єгда́ сконча́ Ао́дъ принося́ да́ры, и отсла́ нося́щихъ да́ры:
καὶ ἐγένετο ἡνίκα συνετέλεσεν ᾿Αὼδ προσφέρων τὰ δῶρα, καὶ ἐξαπέστειλε τοὺς φέροντας τὰ δῶρα·
19
19
и єгло́мъ обрати́ся от і́долъ и́же въ Галга́лѣхъ. И рече́ Ао́дъ: сло́во мнѣ́ є́сть къ тебѣ́ та́йно, царю́. И рече́ єгло́мъ къ нему́: молчи́. И отсла́ от себе́ всѣ́хъ предстоя́щихъ предъ ни́мъ.
καὶ αὐτὸς ὑπέστρεψεν ἀπὸ τῶν γλυπτῶν τῶν μετὰ τῆς Γαλγάλ. καὶ εἶπεν ᾿Αώδ· λόγος μοι κρύφιος πρός σε, βασιλεῦ. καὶ εἶπεν ᾿Εγλὼμ πρὸς αὐτόν· σιώπα· καὶ ἐξαπέστειλεν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ πάντας τοὺς ἐφεστῶτας ἐπ᾿ αὐτόν.
20
20
И Ао́дъ вни́де къ нему́. Се́й же сѣдя́ше въ го́рницѣ лѣ́тнѣй своє́й єди́нъ. И рече́ Ао́дъ: сло́во Бо́жіє мнѣ́ къ тебѣ́, царю́. И воста́ єгло́мъ со престо́ла бли́зъ єго́.
καὶ ᾿Αὼδ εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐν τῷ ὑπερῴῳ τῷ θερινῷ τῷ ἑαυτοῦ μονώτατος. καὶ εἶπεν ᾿Αώδ· λόγος Θεοῦ μοι πρός σε, βασιλεῦ· καὶ ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου ᾿Εγλὼμ ἐγγὺς αὐτοῦ.
21
21
И бы́сть єгда́ воста́, и простре́ Ао́дъ ру́ку лѣ́вую свою́, и извлече́ но́жъ, и́же надъ стегно́мъ єго́ десны́мъ, и вонзе́ во чре́во єгло́мово:
καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀναστῆναι αὐτὸν καὶ ἐξέτεινεν ᾿Αὼδ τὴν χεῖρα τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὴν μάχαιραν ἐπάνωθεν τοῦ μηροῦ αὐτοῦ τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐνέπηξεν αὐτὴν ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτοῦ
22
22
и вти́сне и рукоя́ть за о́стріємъ, и заключи́ ту́къ за о́стріємъ, я́ко не извлече́ ножа́ изъ чре́ва єго́, [и изы́де лайно́].
καὶ ἐπεισήνεγκε καί γε τὴν λαβὴν ὀπίσω τῆς φλογός, καὶ ἐπέκλεισε τὸ στέαρ κατὰ τῆς φλογός, ὅτι οὐκ ἐξέσπασε τὴν μάχαιραν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ.
23
23
И изы́де Ао́дъ въ притво́ръ, и про́йде стрегу́щихъ, и затвори́ две́ри го́рницы за собо́ю и заключи́,
καὶ ἐξῆλθεν ᾿Αὼδ τὴν προστάδα καὶ ἐξῆλθε τοὺς διατεταγμένους καὶ ἀπέκλεισε τὰς θύρας τοῦ ὑπερῴου κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐσφήνωσε·
24
24
и са́мъ изы́де. И раби́ єго́ пріидо́ша и узрѣ́ша, и се́, две́ри го́рницы заключе́ны, и рѣ́ша: єда́ у потре́бы сѣди́тъ во отлуче́ніи ло́жа?
καὶ αὐτὸς ἐξῆλθε. καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ εἰσῆλθον καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ αἱ θύραι τοῦ ὑπερῴου ἐσφηνωμέναι, καὶ εἶπαν· μή ποτε ἀποκενοῖ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐν τῷ ταμείῳ τῷ θερινῷ;
25
25
И прежда́ша до́ндеже посрами́шася: и се́, не бы́сть отверза́яй две́ри го́рницы. И взя́ша клю́чь, и отверзо́ша: и се́, господи́нъ и́хъ лежи́тъ на земли́ ме́ртвъ.
καὶ ὑπέμειναν ἕως ᾐσχύνοντο, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὁ ἀνοίγων τὰς θύρας τοῦ ὑπερῴου· καὶ ἔλαβον τὴν κλεῖδα καὶ ἤνοιξαν, καὶ ἰδοὺ ὁ κύριος αὐτῶν πεπτωκὼς ἐπὶ τὴν γῆν τεθνηκώς.
26
26
И Ао́дъ спасе́ся внегда́ смуща́хуся, и не бѣ́ помышля́ющаго о не́мъ: а о́нъ пре́йде і́долы, и спасе́ся въ сетіро́ѳѣ.
καὶ ᾿Αὼδ διεσώθη ἕως ἐθορυβοῦντο, καὶ οὐκ ἦν ὁ προσνοῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς παρῆλθε τὰ γλυπτὰ καὶ διεσώθη εἰς Σετειρωθά.
27
27
И бы́сть єгда́ пріи́де Ао́дъ въ зе́млю Ізра́илеву, и воструби́ ро́гомъ въ горѣ́ Єфре́мли: и снидо́ша съ ни́мъ съ горы́ сы́нове Ізра́илевы, и то́й предъ ни́ми.
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἦλθεν ᾿Αὼδ εἰς γῆν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραίμ· καὶ κατέβησαν σὺν αὐτῷ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ ὄρους, καὶ αὐτὸς ἔμπροσθεν αὐτῶν.
28
28
И рече́ къ ни́мъ: иди́те вслѣ́дъ мене́, я́ко предаде́ Госпо́дь Бо́гъ враги́ на́шя Моа́вляны въ ру́ки на́шя. И идо́ша вслѣ́дъ єго́, и предвзя́ша прехо́ды Іорда́на Моа́вля, и ни єди́ному му́жу попусти́ша преити́.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· κατάβητε ὀπίσω μου, ὅτι παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν τὴν Μωὰβ ἐν χειρὶ ἡμῶν. καὶ κατέβησαν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ προκατελάβοντο τὰς διαβάσεις τοῦ ᾿Ιορδάνου τῆς Μωάβ, καὶ οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα διαβῆναι.
29
29
И изби́ша Моа́ва въ то́ вре́мя я́ко де́сять ты́сящъ муже́й, вся́ во́ины, и́же въ ни́хъ, и вся́каго му́жа си́льна: и ни єди́нъ му́жъ спасе́ся.
καὶ ἐπάταξαν τὴν Μωὰβ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡσεὶ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν, πᾶν λιπαρὸν καὶ πάντα ἄνδρα δυνάμεως, καὶ οὐ διεσώθη ὁ ἀνήρ.
30
30
И премѣни́ся Моа́въ въ то́й де́нь подъ ру́ку Ізра́илеву, и бы́сть въ поко́и земля́ о́смьдесятъ лѣ́тъ: и суди́ и́хъ Ао́дъ до́ндеже у́мре.
καὶ ἐνετράπη Μωὰβ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπὸ χεῖρα ᾿Ισραήλ, καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ ὀγδοήκοντα ἔτη, καὶ ἔκρινεν αὐτοὺς ᾿Αὼδ ἕως οὗ ἀπέθανε.
31
31
И по не́мъ воста́ самега́ръ сы́нъ ана́ѳовъ: и изби́ иноплеме́нниковъ ше́сть со́тъ муже́й ра́ломъ воло́вымъ: и спасе́ и се́й Ізра́иля.
Καὶ μετ᾿ αὐτὸν ἀνέστη Σαμεγὰρ υἱὸς Δινὰχ καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους εἰς ἑξακοσίους ἄνδρας ἐν τῷ ἀροτρόποδι τῶν βοῶν· καὶ ἔσωσε καί γε αὐτὸς τὸν ᾿Ισραήλ.
Глава 4
Κεφάλαιο 4
1
1
И приложи́ша сы́нове Ізра́илевы сотвори́ти зло́є предъ Го́сподемъ: и Ао́дъ у́мре.
ΚΑΙ προσέθεντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου· καὶ ᾿Αὼδ ἀπέθανε.
2
2
И отдаде́ и́хъ Госпо́дь въ ру́ку Іаві́на царя́ Ханаа́нска, и́же ца́рствова во Асо́рѣ. И воєво́да си́лы єго́ Сіса́ра, и то́й живя́ше во Арісо́ѳѣ язы́ковъ.
καὶ ἀπέδοτο τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ Κύριος ἐν χειρὶ ᾿Ιαβὶν βασιλέως Χαναάν, ὃς ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Ασώρ· καὶ ὁ ἄρχων τῆς δυνάμεως αὐτοῦ Σισάρα, καὶ αὐτὸς κατῴκει ἐν ᾿Αρισὼθ τῶν ἐθνῶν.
3
3
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду, я́ко де́вять со́тъ колесни́цъ желѣ́зныхъ бя́ше єму́: и то́й озло́би Ізра́иля зѣло́ лѣ́тъ два́десять.
καὶ ἐκέκραξαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον, ὅτι ἐννακόσια ἅρματα σιδηρᾶ ἦν αὐτῷ, καὶ αὐτὸς ἔθλιψε τὸν ᾿Ισραὴλ κατὰ κράτος εἴκοσιν ἔτη.
4
4
И Девво́ра, жена́ проро́чица, жена́ лафідо́ѳова, сія́ судя́ше Ізра́илю въ то́ вре́мя:
καὶ Δεββώρα γυνὴ προφῆτις γυνὴ Λαφιδώθ, αὕτη ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
5
5
и сія́ живя́ше подъ фі́нікомъ Девво́ра между́ Ра́мою и между́ Веѳи́лемъ, въ горѣ́ Єфре́мли: и восхожда́ху сы́нове Ізра́илевы къ не́й та́мо на су́дъ.
καὶ αὐτὴ ἐκάθητο ὑπὸ φοίνικα Δεββώρα ἀνὰ μέσον τῆς Ραμὰ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς Βαιθὴλ ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραίμ, καὶ ἀνέβαινον πρὸς αὐτὴν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς κρίσιν.
6
6
И посла́ Девво́ра, и призва́ Вара́ка сы́на Авінеє́мля изъ Кеде́са Нефѳалі́мова, и рече́ къ нему́: не заповѣ́да ли тебѣ́ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ? и по́йдеши въ го́ру Ѳаво́ръ, и по́ймеши съ собо́ю де́сять ты́сящъ муже́й от сыно́въ Нефѳалі́млихъ и от сыно́въ Завуло́нихъ:
καὶ ἀπέστειλε Δεββώρα καὶ ἐκάλεσε τὸν Βαρὰκ υἱὸν ᾿Αβινεὲμ ἐκ Κάδης Νεφθαλὶ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· οὐχὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ σοι καὶ ἀπελεύσῃ εἰς ὄρος Θαβὼρ καὶ λήψῃ μετὰ σεαυτοῦ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ζαβουλών;
7
7
и приведу́ къ тебѣ́ въ водоте́чь кісо́нь Сіса́ру воєво́ду си́лы Іаві́ни, и колесни́цы єго́, и мно́жество (во́й) єго́, и преда́мъ єго́ въ ру́ки твоя́.
καὶ ἐπάξω πρὸς σὲ εἰς τὸν χειμάρρουν Κισῶν τὸν Σισάρα ἄρχοντα τῆς δυνάμεως ᾿Ιαβὶν καὶ τὰ ἅρματα αὐτοῦ καὶ τὸ πλῆθος αὐτοῦ καὶ παραδώσω αὐτόν εἰς χεῖράς σου.
8
8
И рече́ къ не́й Вара́къ: а́ще по́йдеши со мно́ю, пойду́, и а́ще не по́йдеши со мно́ю, не пойду́: я́ко не вѣ́мъ дне́, въ о́ньже благоустро́итъ Госпо́дь а́нгела со мно́ю.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν Βαράκ· ἐὰν πορευθῇς μετ᾿ ἐμοῦ, πορεύσομαι, καὶ ἐὰν μὴ πορευθῇς, οὐ πορεύσομαι· ὅτι οὐκ οἶδα τὴν ἡμέραν, ἐν ᾗ εὐοδοῖ Κύριος τὸν ἄγγελον μετ᾿ ἐμοῦ.
9
9
И рече́ Девво́ра къ нему́: иду́щи пойду́ съ тобо́ю: оба́че вѣ́ждь, я́ко не бу́детъ тебѣ́ сла́ва на пути́, въ о́ньже ты́ и́деши: поне́же въ ру́ку же́нску преда́стъ Госпо́дь Сіса́ру. И воста́ Девво́ра и по́йде съ Вара́комъ до Ка́диса.
καὶ εἶπε· πορευομένη πορεύσομαι μετὰ σοῦ· πλὴν γίνωσκε ὅτι οὐκ ἔσται τὸ προτέρημά σου ἐπὶ τὴν ὁδόν, ἣν σὺ πορεύῃ, ὅτι ἐν χειρὶ γυναικὸς ἀποδώσεται Κύριος τὸν Σισάρα. καὶ ἀνέστη Δεββώρα καὶ ἐπορεύθη μετὰ τοῦ Βαρὰκ ἐκ Κάδης.
10
10
И воззва́ Вара́къ Завуло́на и Нефѳалі́ма до Ка́диса, и поидо́ша вслѣ́дъ єго́ де́сять ты́сящъ муже́й, и и́де съ ни́мъ Девво́ра.
καὶ ἐβόησε Βαρὰκ τὸν Ζαβουλὼν καὶ τὸν Νεφθαλὶ ἐκ Κάδης, καὶ ἀνέβησαν κατὰ πόδας αὐτοῦ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν· καί ἀνέβη Δεββώρα μετ᾿ αὐτοῦ.
11
11
И хаве́ръ кіне́й отлучи́ся от ке́ны и от сыно́въ Іова́ва, у́жика Моисе́ова: и потче́ ку́щу свою́ подъ ду́бомъ почива́ющихъ, и́же є́сть при Кеде́сѣ.
καὶ Χαβὲρ ὁ Κιναῖος ἐχωρίσθη ἀπὸ Καινᾶ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ιωβὰβ γαμβροῦ Μωυσῆ καὶ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἕως δρυὸς πλεονεκτούντων, ἥ ἐστιν ἐχόμενα Κεδές.
12
12
И возвѣсти́ша Сіса́рѣ, я́ко взы́де Вара́къ сы́нъ Авінеє́мль на го́ру Ѳаво́ръ.
καὶ ἀνηγγέλη Σισάρᾳ, ὅτι ἀνέβη Βαρὰκ υἱὸς ᾿Αβινεὲμ εἰς ὄρος Θαβώρ.
13
13
И созва́ Сіса́ра вся́ колесни́цы своя́, де́вять со́тъ колесни́цъ желѣ́зныхъ, и вся́ лю́ди и́же съ ни́мъ, от Арісо́ѳа язы́ковъ въ водоте́чь кісо́нь.
καὶ ἐκάλεσε Σισάρα πάντα τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἐννακόσια ἅρματα σιδηρᾶ, καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ ἀπὸ ᾿Αρισὼθ τῶν ἐθνῶν εἰς τὸν χειμάρρουν Κισῶν.
14
14
И рече́ Девво́ра къ Вара́ку: воста́ни, я́ко се́й де́нь, въ о́ньже предаде́ Госпо́дь Сіса́ру въ ру́ку твою́, зане́ Госпо́дь изы́детъ предъ тобо́ю. И сни́де Вара́къ съ горы́ Ѳаво́ръ, и де́сять ты́сящъ муже́й вслѣ́дъ єго́.
καὶ εἶπε Δεββώρα πρὸς Βαράκ· ἀνάστηθι, ὅτι αὕτη ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ παρέδωκε Κύριος τὸν Σισάρα ἐν τῇ χειρί σου, ὅτι Κύριος ἐξελεύσεται ἔμπροσθέν σου. καὶ κατέβη Βαρὰκ κατὰ τὸ ὄρος Θαβὼρ καὶ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν ὀπίσω αὐτοῦ.
15
15
И сотре́ Госпо́дь Сіса́ру и вся́ колесни́цы єго́ и ве́сь по́лкъ єго́ о́стріємъ меча́ предъ Вара́комъ. И сни́де Сіса́ра съ колесни́цы своєя́ и побѣже́ нога́ми свои́ми.
καὶ ἐξέστησε Κύριος τὸν Σισάρα καὶ πάντα τὰ ἅρματα αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν παρεμβολὴν αὐτοῦ ἐν στόματι ρομφαίας ἐνώπιον Βαράκ· καὶ κατέβη Σισάρα ἐπάνωθεν τοῦ ἅρματος αὐτοῦ καὶ ἔφυγε τοῖς ποσὶν αὐτοῦ.
16
16
И Вара́къ гоня́й вслѣ́дъ колесни́цъ єго́ и вслѣ́дъ полка́, да́же до дубра́вы язы́ковъ. И паде́ ве́сь по́лкъ Сіса́ринъ о́стріємъ меча́: не оста́ся ни єди́нъ.
καὶ Βαρὰκ διώκων ὀπίσω τῶν ἁρμάτων καὶ ὀπίσω τῆς παρεμβολῆς ἕως ᾿Αρισὼθ τῶν ἐθνῶν· καὶ ἔπεσε πᾶσα παρεμβολὴ Σισάρα ἐν στόματι ρομφαίας, οὐ κατελείφθη ἕως ἑνός.
17
17
И Сіса́ра убѣже́ нога́ми свои́ми въ ку́щу Іаи́ли, жены́ хаве́ра кіне́єва: я́ко ми́ръ бя́ше между́ Іаві́номъ царе́мъ Асо́рскимъ и между́ до́момъ хаве́ра кіне́єва.
καὶ Σισάρα ἔφυγε τοῖς ποσὶν αὐτοῦ εἰς σκηνὴν ᾿Ιαὴλ γυναικὸς Χαβὲρ ἑταίρου τοῦ Κιναίου, ὅτι εἰρήνη ἦν ἀναμέσον ᾿Ιαβὶν βασιλέως ᾿Ασὼρ καὶ ἀναμέσον τοῦ οἴκου Χαβὲρ τοῦ Κιναίου.
18
18
И изы́де Іаи́ль во срѣ́теніє Сіса́рѣ и рече́ къ нему́: уклони́ся, господи́не мо́й, уклони́ся ко мнѣ́, не бо́йся. И уклони́ся къ не́й въ ку́щу: и покры́ єго́ оде́ждею своє́ю.
καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιαὴλ εἰς συνάντησιν Σισάρα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἔκκλινον, κύριέ μου, ἔκλινον πρός με, μὴ φοβοῦ· καὶ ἐξέκλινε πρὸς αὐτὴν εἰς τὴν σκηνήν. καὶ περιέβαλεν αὐτὸν ἐπιβολαίῳ.
19
19
И рече́ Сіса́ра къ не́й: напо́й мя́ ма́ло воды́, я́ко возжажда́хъ. И отрѣши́ мѣ́хъ мле́чный, и напои́ єго́, и покры́ єго́.
καὶ εἶπε Σισάρα πρὸς αὐτήν· πότισόν με δὴ μικρὸν ὕδωρ, ὅτι ἐδίψησα· καὶ ἤνοιξε τὸν ἀσκὸν τοῦ γάλακτος, καὶ ἐπότισεν αὐτὸν καὶ περιέβαλεν αὐτόν.
20
20
И рече́ къ не́й Сіса́ра: ста́ни во две́рехъ ку́щи, и бу́детъ а́ще кто́ пріи́детъ къ тебѣ́, и вопро́ситъ тя́, и рече́тъ: є́сть ли здѣ́ му́жъ? и рече́ши: нѣ́сть.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν Σισάρα· στῆθι δὴ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἔσται ἐὰν ἀνὴρ ἔλθῃ πρός σε καὶ ἐρωτήσῃ σε καὶ εἴπῃ· εἰ ἔστιν ὧδε ἀνήρ; καὶ ἐρεῖς· οὐκ ἔστι.
21
21
И взя́ Іаи́ль, жена́ хаве́рова, ко́лъ ку́щный, и взя́ мла́тъ въ ру́ку свою́, и вни́де къ нему́ ти́хо, и водрузи́ ко́лъ во скра́ніи єго́, и пронзе́ до земли́: и се́й утру́ждся спа́ше, и и́здше.
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιαὴλ γυνὴ Χαβὲρ τὸν πάσσαλον τῆς σκηνῆς καὶ ἔθηκε τὴν σφῦραν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν ἐν κρυφῇ καὶ ἔπηξε τὸν πάσσαλον ἐν τῷ κροτάφῳ αὐτοῦ, καὶ διεξῆλθεν ἐν τῇ γῇ· καὶ αὐτὸς ἐξεστὼς ἐσκοτώθη καὶ ἀπέθανε.
22
22
И се́, Вара́къ гоня́й Сіса́ру. И изы́де Іаи́ль во срѣ́теніє єму́ и рече́ єму́: пріиди́, и покажу́ тебѣ́ му́жа, єго́же ты́ и́щеши. И вни́де къ не́й, и се́, Сіса́ра лежа́ше ме́ртвъ, и ко́лъ во скра́ніи єго́.
καὶ ἰδοὺ Βαρὰκ διώκων τὸν Σισάρα, καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιαὴλ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· δεῦρο καὶ δείξω σοι τὸν ἄνδρα, ὃν σὺ ζητεῖς. καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἰδοὺ Σισάρα ἐρριμμένος νεκρὸς καὶ ὁ πάσσαλος ἐν τῷ κροτάφῳ αὐτοῦ.
23
23
И покори́ Госпо́дь Бо́гъ въ то́й де́нь Іаві́на царя́ Ханаа́ня предъ сы́ны Ізра́илевыми:
καὶ ἐτρόπωσεν ὁ Θεὸς τὸν ᾿Ιαβὶν βασιλέα Χαναὰν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
24
24
и хожда́ше рука́ сыно́въ Ізра́илевыхъ ходя́щи, и ожесточи́ся на Іаві́на царя́ Ханаа́нска, до́ндеже истреби́ша єго́.
καὶ ἐπορεύετο χεὶρ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ πορευομένη καὶ σκληρυνομένη ἐπὶ ᾿Ιαβὶν βασιλέα Χαναάν, ἕως οὗ ἐξωλόθρευσαν τὸν ᾿Ιαβὶν βασιλέα Χαναάν.
Глава 5
Κεφάλαιο 5
1
1
И воспѣ́ Девво́ра и Вара́къ сы́нъ Авінеє́мовъ въ то́й де́нь, и рече́:
ΚΑΙ ἦσαν Δεββώρα καὶ Βαρὰκ υἱὸς ᾿Αβινεὲμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγοντες·
2
2
внегда́ нача́ти вождо́мъ во Ізра́или, въ произволе́ніи люді́й, благослови́те Го́спода.
᾿Απεκαλύφθη ἀποκάλυμμα ἐν ᾿Ισραήλ· ἐν τῷ ἑκουσιασθῆναι λαόν, εὐλογεῖτε Κύριον.
3
3
Услы́шите, ца́ріє, и внуши́те, кня́зи: а́зъ Го́сподеви воспою́ и пою́ Бо́гу Ізра́илеву.
ἀκούσατε, βασιλεῖς, καὶ ἐνωτίσασθε, σατράπαι· ἐγώ εἰμι τῷ Κυρίῳ, ἐγώ εἰμι, ἄσομαι, ψαλῶ τῷ Κυρίῳ τῷ Θεῷ ᾿Ισραήλ.
4
4
Го́споди, во исхо́дѣ Твоє́мъ от Сиі́ра, внегда́ воздвиза́тися Тебѣ́ от села́ Єдо́мова, земля́ потрясе́ся, и не́бо возмути́ся, и о́блацы иска́паша во́ду:
Κύριε, ἐν τῇ ἐξόδῳ σου ἐν Σηείρ, ἐν τῷ ἀπαίρειν σε ἐξ ἀγροῦ ᾿Εδώμ, γῆ ἐσείσθη καὶ ὁ οὐρανὸς ἔσταξε δρόσους, καὶ αἱ νεφέλαι ἔσταξαν ὕδωρ·
5
5
го́ры подвиго́шася от лица́ Го́спода Єлоі́, та́я Сіна́ от лица́ Го́спода Бо́га Ізра́илева.
ὄρη ἐσαλεύθησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου ᾿Ελωΐ, τοῦτο Σινὰ ἀπὸ προσώπου Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
6
6
Во дни́ самега́ра сы́на ана́ѳова, во дни́ Іаи́ли, оскудѣ́ша путіє́, и идо́ша въ пути́ кри́вы, и идо́ша въ пути́ развраще́нны:
ἐν ἡμέραις Σαμεγὰρ υἱοῦ ᾿Ανάθ, ἐν ἡμέραις ᾿Ιαὴλ ἐξέλιπον ὁδοὺς καὶ ἐπορεύθησαν ἀτραπούς, ἐπορεύθησαν ὁδοὺς διεστραμμένας·
7
7
оскудѣ́ша живу́щіи во Ізра́или, оскудѣ́ша до́ндеже воста́ Девво́ра, до́ндеже воста́ ма́ти во Ізра́или:
ἐξέλιπον δυνατοὶ ἐν ᾿Ισραήλ, ἐξέλιπον, ἕως οὗ ἀνέστη Δεββώρα, ἕως οὗ ἀνέστη μήτηρ ἐν ᾿Ισραήλ.
8
8
избра́ша бо́ги но́вы, я́ко хлѣ́бъ я́ченъ, тогда́ воєва́ша гра́ды князе́й: щи́тъ не яви́ся, ниже́ копіє́ въ четы́редесяти ты́сящахъ во Ізра́или.
ἐξελέξαντο θεοὺς καινούς· τότε ἐπολέμησαν πόλεις ἀρχόντων· θυρεὸς ἐὰν ὀφθῇ καὶ λόγχη ἐν τεσσαράκοντα χιλιάσιν ἐν ᾿Ισραήλ.
9
9
Се́рдце моє́ на учине́нная во Ізра́или: си́льніи люді́й, благослови́те Го́спода.
ἡ καρδία μου εἰς τὰ διατεταγμένα τῷ ᾿Ισραήλ· οἱ ἐκουσιαζόμενοι ἐν λαῷ εὐλογεῖτε Κύριον.
10
10
Ѣ́здящіи на осля́техъ бѣ́лыхъ въ полу́дне, и сѣдя́щіи на суди́щи, и ходя́щіи на пути́ со́нмовъ, провѣща́йте.
ἐπιβεβηκότες ἐπὶ ὄνου θηλείας μεσημβρίας, καθήμενοι ἐπὶ κριτηρίου καὶ πορευόμενοι ἐπὶ ὁδοὺς συνέδρων ἐφ᾿ ὁδῷ,
11
11
Гла́съ пле́щущихъ посредѣ́ веселя́щихся: та́мо дадя́тъ пра́вду. Го́споди, пра́вды укрѣпи́ во Ізра́или: тогда́ разыдо́шася во гра́ды своя́ лю́діє Госпо́дни.
διηγεῖσθε ἀπὸ φωνῆς ἀνακρουομένων ἀνὰ μέσον ὑδρευομένων· ἐκεῖ δώσουσι δικαιοσύνας Κυρίῳ, δικαιοσύνας αὔξησον ἐν ᾿Ισραήλ. τότε κατέβη εἰς τὰς πόλεις λαὸς Κυρίου.
12
12
Воста́ни, воста́ни, Девво́ра: воста́ни, воста́ни, глаго́ли съ пѣ́снію: воста́ни, Вара́че, и плѣни́ плѣ́нъ тво́й, сы́не Авінеє́мль.
ἐξεγείρου, ἐξεγείρου, Δεββώρα. ἐξεγείρου, ἐξεγείρου, λάλησον ᾠδήν· ἀνάστα Βαράκ, καὶ αἰχμαλώτισον αἰχμαλωσίαν σου, υἱὸς ᾿Αβινεέμ.
13
13
Тогда́ возвели́чися си́ла Єго́: Госпо́дь смири́ мнѣ́ крѣ́пльшыя мене́.
τότε κατέβη κατάλειμμα τοῖς ἰσχυροῖς, λαὸς Κυρίου κατέβη αὐτῷ ἐν τοῖς κραταιοῖς.
14
14
Лю́діє Єфре́мли утоми́ша и́хъ въ доли́нѣ: бра́тъ тво́й Веніамі́нъ въ лю́дехъ твои́хъ: от мене́ Махі́ръ снидо́ша взыску́ющіи, и от Завуло́на укрѣпля́ющіися въ ски́птрѣ повѣствова́нія пи́сменника.
ἐξ ἐμοῦ ᾿Εφραὶμ ἐξερρίζωσεν αὐτοὺς ἐν τῷ ᾿Αμαλήκ· ὀπίσω σου Βενιαμὶν ἐν τοῖς λαοῖς σου. ἐν ἐμοὶ Μαχὶρ κατέβησαν ἐξερευνῶντες καὶ ἀπὸ Ζαβουλὼν ἕλκοντες ἐν ράβδῳ διηγήσεως γραμματέως.
15
15
И нача́лницы во Іссаха́рѣ съ Девво́рою и Вара́комъ: та́ко Вара́къ отпусти́ пѣ́шихъ свои́хъ въ доли́ну, въ раздѣле́нія Руви́мова, вели́ка испыта́нія се́рдца.
καὶ ἀρχηγοὶ ἐν ᾿Ισσάχαρ μετὰ Δεββώρας καὶ Βαράκ, οὕτω Βαρὰκ ἐν κοιλάσιν ἀπέστειλεν ἐν ποσὶν αὐτοῦ. εἰς τὰς μερίδας Ρουβὴν μεγάλοι ἐξικνούμενοι καρδίαν.
16
16
Вску́ю ми́ сѣди́ши посредѣ́ мосфаѳе́мовъ, слы́шати звизда́ніє востава́ющихъ проити́ въ раздѣле́нія Руви́мля? ве́лія испыта́нія се́рдца.
εἰς τί ἐκάθισαν ἀνὰ μέσον τῆς διγομίας τοῦ ἀκοῦσαι συρισμοῦ ἀγγέλων; εἰς διαιρέσεις Ρουβὴν μεγάλοι ἐξετασμοὶ καρδίας.
17
17
Галаа́дъ, объ ону́ страну́ Іорда́на всели́ся: и да́нъ, вску́ю обита́єши въ корабле́хъ? Аси́ръ обита́ при бре́зѣхъ морски́хъ, и въ раздѣле́ніихъ свои́хъ всели́ся.
Γαλαὰδ ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐσκήνωσε· καὶ Δὰν εἰς τί παροικεῖ πλοίοις; ᾿Ασὴρ ἐκάθισε παραλίαν θαλασσῶν καὶ ἐπὶ διεξόδοις αὐτοῦ σκηνώσει.
18
18
Завуло́нъ, лю́діє укори́ша ду́шу свою́ на сме́рть: и Нефѳалі́мъ на высота́хъ села́.
Ζαβουλὼν λαὸς ὠνείδισε ψυχὴν αὐτοῦ εἰς θάνατον καὶ Νεφθαλὶ ἐπὶ ὕψη ἀγροῦ.
19
19
И пріидо́ша къ нему́ ца́ріє, и ополчи́шася, тогда́ воєва́ша ца́ріє Ханаа́нстіи во Ѳанаа́хѣ, у воды́ Магеддо́: мно́жества сребра́ не взя́ша.
ἦλθον αὐτῶν βασιλεῖς, παρετάξαντο, τότε ἐπολέμησαν βασιλεῖς Χαναὰν ἐν Θαναὰχ ἐπὶ ὕδατι Μαγεδδώ· δῶρον ἀργυρίου οὐκ ἔλαβον.
20
20
От небесе́ ополчи́шася звѣ́зды, от чи́на своєго́ ополчи́шася съ Сіса́рою.
ἐξ οὐρανοῦ παρετάξαντο οἱ ἀστέρες, ἐκ τρίβων αὐτῶν παρετάξαντο μετὰ Σισάρα.
21
21
Водоте́чь кісо́новъ изве́рже и́хъ, водоте́чь кадимі́нъ, водоте́чь кісо́новъ: попере́тъ єго́ душа́ моя́ си́льная.
χειμάρρους Κισῶν ἐξέσυρεν αὐτούς, χειμάρρους ἀρχαίων, χειμάρρους Κισῶν· καταπατήσει αὐτὸν ψυχή μου δυνατή.
22
22
Тогда́ отсѣко́шася копы́та ко́нская от топта́нія си́льныхъ єго́.
ὅτε ἐνεποδίσθησαν πτέρναι ἵππου, σπουδῇ ἔσπευσαν ἰσχυροὶ αὐτοῦ.
23
23
Проклина́йте Мазо́ра, рече́ а́нгелъ Госпо́день, прокля́тіємъ проклени́те живу́щихъ въ не́мъ, я́ко не пріидо́ша въ по́мощь Госпо́дню, въ по́мощь [Госпо́дню] въ си́льныхъ.
καταρᾶσθε Μηρώζ, εἶπεν ἄγγελος Κυρίου, καταρᾶσθε, ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κατοικῶν αὐτήν, ὅτι οὐκ ἤλθοσαν εἰς βοήθειαν Κυρίου, εἰς βοήθειαν ἐν δυνατοῖς.
24
24
Да благослови́тся въ жена́хъ Іаи́ль, жена́ хаве́ра кіне́єва, от же́нъ въ ку́щи да благослови́тся:
εὐλογηθείη ἐν γυναιξὶν ᾿Ιαὴλ γυνὴ Χαβὲρ τοῦ Κιναίου, ἀπὸ γυναικῶν ἐν σκηναῖς εὐλογηθείη.
25
25
воды́ проси́ у нея́, и даде́ єму́ млеко́ въ ча́ши: преиму́щихъ принесе́ ма́сло кра́віє:
ὕδωρ ᾔτησε, γάλα ἔδωκεν, ἐν λεκάνῃ ὑπερεχόντων προσήνεγκε βούτυρον.
26
26
ру́ку свою́ лѣ́вую къ колу́ простре́, и десни́цу свою́ ко мла́ту рабо́тающихъ, и уби́ Сіса́ру: разби́ главу́ єго́, и порази́, прободе́ скра́нія єго́:
χεῖρα αὐτῆς ἀριστερὰν εἰς πάσσαλον ἐξέτεινε καὶ δεξιὰν αὐτῆς εἰς σφῦραν κοπιώντων καὶ ἐσφυροκόπησε Σισάρα, διήλωσε κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπάταξε, διήλωσε κρόταφον αὐτοῦ.
27
27
между́ нога́ма єя́ повали́ся: паде́ утружде́нъ, и у́мре посредѣ́ но́гъ єя́, и та́мо паде́ бѣ́днѣ.
ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν αὐτῆς κατεκυλίσθη, ἔπεσε καὶ ἐκοιμήθη· ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν αὐτῆς κατακλιθεὶς ἔπεσε· καθὼς κατεκλίθη, ἐκεῖ ἔπεσεν ἐξοδευθείς.
28
28
Око́нцемъ взира́ше ма́ти Сіса́рина, окно́мъ сквозѣ́ реше́тку, что́ заме́дли колесни́ца єго́ пріити́? вску́ю уме́длиша стопы́ колесни́цъ єго́?
διὰ τῆς θυρίδος παρέκυψε μήτηρ Σισάρα ἐκτὸς τοῦ τοξικοῦ, διότι ἠσχύνθη ἅρμα αὐτοῦ, διότι ἐχρόνισαν πόδες ἁρμάτων αὐτοῦ.
29
29
Му́дріи нача́лствующіи єя́ отвѣща́ша є́й, и сама́ отвѣщава́ше словеса́ своя́ себѣ́:
αἱ σοφαὶ ἄρχουσαι αὐτῆς ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτήν, καὶ αὐτὴ ἀπέστρεψε λόγους αὐτῆς ἑαυτῇ.
30
30
не обря́щутъ ли єго́ раздѣля́юща коры́сти, удружа́юща друго́мъ на главу́ му́жа си́льна? коры́сти ша́ровъ Сіса́рѣ, коры́сти ша́ровъ разли́чія, ша́ры испещре́нныхъ, сія́ вы́и єго́ коры́сти.
οὐχ εὑρήσουσιν αὐτὸν διαμερίζοντα σκῦλα; οἰκτίρμων οἰκτειρήσει εἰς κεφαλὴν ἀνδρός· σκῦλα βαμμάτων τῷ Σισάρᾳ, σκῦλα βαμμάτων ποικιλίας, βάμματα ποικιλτῶν αὐτά, τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ σκῦλα.
31
31
Та́ко да поги́бнутъ вси́ врази́ твои́, Го́споди: и лю́бящіи єго́, я́коже восто́къ со́лнца въ си́лѣ своє́й. И бы́сть въ поко́и земля́ четы́редесять лѣ́тъ.
οὕτως ἀπόλοιντο πάντες οἱ ἐχθροί σου, Κύριε· καὶ οἱ ἀγαπῶντες αὐτὸν ὡς ἔξοδος ἡλίου ἐν δυνάμει αὐτοῦ. Καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη.
Глава 6
Κεφάλαιο 6
1
1
И сотвори́ша сы́нове Ізра́илевы зло́є предъ Го́сподемъ, и предаде́ и́хъ Госпо́дь въ ру́ку Мадіа́млю се́дмь лѣ́тъ.
ΚΑΙ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρὶ Μαδιὰμ ἑπτὰ ἔτη.
2
2
И укрѣпи́ся рука́ Мадіа́мля на Ізра́иля: и сотвори́ша себѣ́ сы́нове Ізра́илевы от лица́ Мадіа́мля огра́ды въ гора́хъ и въ пеще́рахъ и въ тверды́нехъ.
καὶ ἴσχυσε χεὶρ Μαδιὰμ ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου Μαδιὰμ τὰς τρυμαλιὰς τὰς ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ τὰ σπήλαια καὶ τὰ κρεμαστά.
3
3
И бы́сть єгда́ сѣ́яше му́жъ Ізра́илевъ, и восхожда́ше Мадіа́мъ и Амали́къ и сы́нове восто́чніи, и восхожда́ху на него́,
καὶ ἐγένετο ἐὰν ἔσπειραν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβαινον Μαδιὰμ καὶ ᾿Αμαλήκ, καὶ οἱ υἱοὶ ἀνατολῶν συνανέβαινον αὐτοῖς· καὶ παρενέβαλον εἰς αὐτοὺς
4
4
и ополча́хуся на ни́хъ, и разоря́ху плоды́ земны́я, до́ндеже вни́ти въ Га́зу: и не оставля́ху бытія́ жи́зненнаго во Ізра́или, и ста́дъ и телца́ и осла́:
καὶ κατέφθειραν τοὺς καρποὺς αὐτῶν ἕως ἐλθεῖν εἰς Γάζαν καὶ οὐ κατελείποντο ὑπόστασιν ζωῆς ἐν τῇ γῇ ᾿Ισραὴλ οὐδὲ ἐν τοῖς ποιμνίοις ταῦρον καὶ ὄνον·
5
5
я́ко са́ми и ско́ти и́хъ восхожда́ху, и ку́щы и́хъ преноша́ху, и прихожда́ху я́ко пру́зи мно́жествомъ, и самѣ́мъ и велблю́домъ и́хъ не бя́ше числа́: и прихожда́ху на зе́млю Ізра́илеву разори́ти ю́.
ὅτι αὐτοὶ καὶ αἱ κτήσεις αὐτῶν ἀνέβαινον καὶ αἱ σκηναὶ αὐτῶν παρεγίνοντο καθὼς ἀκρὶς εἰς πλῆθος, καὶ αὐτοῖς καὶ ταῖς καμήλοις αὐτῶν οὐκ ἦν ἀριθμός, καὶ ἤρχοντο εἰς τὴν γῆν ᾿Ισραὴλ καὶ διέφθειρον αὐτήν.
6
6
И обнища́ Ізра́иль зѣло́ от лица́ Мадіа́мля.
καὶ ἐπτώχευσεν ᾿Ισραὴλ σφόδρα ἀπὸ προσώπου Μαδιάμ,
7
7
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду: и бы́сть єгда́ возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду Мадіа́ма ра́ди,
καὶ ἐβόησαν υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον ἀπὸ προσώπου Μαδιάμ.
8
8
и посла́ Госпо́дь му́жа проро́ка къ сыно́мъ Ізра́илевымъ, и рече́ и́мъ: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: а́зъ є́смь изведы́й ва́съ изъ Єги́пта, и изведо́хъ ва́съ изъ до́му рабо́ты:
καὶ ἐξαπέστειλε Κύριος ἄνδρα προφήτην πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὃς ἀνήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐξ οἴκου δουλείας ὑμῶν
9
9
и изба́вихъ ва́съ от руки́ Єги́петскія и от руки́ всѣ́хъ стужа́ющихъ ва́мъ: и изгна́хъ я́ от лица́ ва́шего, и да́хъ ва́мъ зе́млю и́хъ,
καὶ ἐρρυσάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Αἰγύπτου καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θλιβόντων ὑμᾶς καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἐκ προσώπου ὑμῶν καὶ ἔδωκα ὑμῖν τὴν γῆν αὐτῶν
10
10
и реко́хъ ва́мъ: а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ, не убо́йтеся бого́въ Аморре́йскихъ, въ ни́хже вы́ живете́ въ земли́ и́хъ: и не послу́шасте гла́са моєго́.
καὶ εἶπα ὑμῖν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, οὐ φοβηθήσεσθε τοὺς θεοὺς τοῦ ᾿Αμορραίου, ἐν οἷς ὑμεῖς κάθησθε ἐν τῇ γῇ αὐτῶν· καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς μου.
11
11
И пріи́де а́нгелъ Госпо́день, и сѣ́де подъ ду́бомъ, и́же є́сть во Єфра́ѳѣ, и́же бы́сть Іоа́са отца́ єзрі́. И гедео́нъ сы́нъ єго́ млача́ше пшени́цу на гумнѣ́ єго́, бѣжа́ти от лица́ Мадіа́мля.
Καὶ ἦλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐκάθισεν ὑπὸ τὴν τερέμινθον τὴν ἐν ᾿Εφραθὰ τὴν ᾿Ιωὰς πατρὸς τοῦ ᾿Εσδρί, καὶ Γεδεὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ραβδίζων σῖτον ἐν ληνῷ εἰς ἐκφυγεῖν ἀπὸ προσώπου τοῦ Μαδιάμ.
12
12
И яви́ся єму́ а́нгелъ Госпо́день и рече́ къ нему́: Госпо́дь съ тобо́ю, си́льный крѣ́постію.
καὶ ὤφθη αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Κύριος μετὰ σοῦ, ἰσχυρὸς τῶν δυνάμεων.
13
13
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: во мнѣ́, Го́споди мо́й: и а́ще є́сть Госпо́дь съ на́ми, и вску́ю обрѣто́ша ны́ вся́ зла́я сія́? и гдѣ́ су́ть вся́ чудеса́ єго́, єли́ка повѣ́даша на́мъ отцы́ на́ши, глаго́люще: не изъ Єги́пта ли изведе́ на́съ Госпо́дь? и ны́нѣ отве́рже на́съ Госпо́дь и предаде́ на́съ въ ру́ку Мадіа́млю.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· ἐν ἐμοί, Κύριέ μου, καὶ εἰ ἔστι Κύριος μεθ᾿ ἡμῶν, εἰς τί εὗρεν ἡμᾶς τὰ κακὰ ταῦτα; καὶ ποῦ ἐστι πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ διηγήσαντο ἡμῖν οἱ πατέρες ἡμῶν λέγοντες, μὴ οὐχὶ ἐξ Αἰγύπτου ἀνήγαγεν ἡμᾶς Κύριος; καὶ νῦν ἐξέρριψεν ἡμᾶς καὶ ἔδωκεν ἡμᾶς ἐν χειρὶ Μαδιάμ.
14
14
И воззрѣ́ на него́ а́нгелъ Госпо́день и рече́ єму́: иди́ въ крѣ́пости твоє́й се́й, и спасе́ши Ізра́иля от руки́ Мадіа́мли: и се́, посла́хъ тя́.
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· πορεύου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου ταύτῃ καὶ σώσεις τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς Μαδιάμ· ἰδοὺ ἐξαπέστειλά σε.
15
15
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: во мнѣ́, Го́споди, въ чесо́мъ спасу́ Ізра́иля? се́, ты́сяща моя́ ху́ждша въ Манассі́и, и а́зъ є́смь мні́й въ дому́ отца́ моєго́.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· ἐν ἐμοί, Κύριέ μου, ἐν τίνι σώσω τὸν ᾿Ισραήλ; ἰδοὺ ἡ χιλιάς μου ἠσθένησεν ἐν Μανασσῇ, καὶ ἐγώ εἰμι μικρότερος ἐν οἴκῳ τοῦ πατρός μου.
16
16
И рече́ къ нему́ Госпо́дь: поне́же а́зъ бу́ду съ тобо́ю, и избіє́ши Мадіа́ма я́ко му́жа єди́наго.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Κυρίου· Κύριος ἔσται μετὰ σοῦ, καὶ πατάξεις τὴν Μαδιὰμ ὡσεὶ ἄνδρα ἕνα.
17
17
И рече́ къ нему́ гедео́нъ: и а́ще обрѣто́хъ благода́ть предъ очи́ма твои́ма, и да сотвори́ши мнѣ́ дне́сь зна́меніє, я́ко ты́ глаго́леши со мно́ю:
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών· εἰ δὴ εὗρον ἔλεος ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ποιήσεις μοι σήμερον πᾶν ὅ,τι ἐλάλησας μετ᾿ ἐμοῦ,
18
18
не отиди́ отсю́ду, до́ндеже пріити́ мнѣ́ къ тебѣ́, и принесу́ же́ртву мою́, и пожру́ предъ тобо́ю. И рече́: а́зъ є́смь, преме́длю, до́ндеже обрати́шися ты́.
μὴ χωρισθῇς ἐντεῦθεν ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρός σε, καὶ ἐξοίσω τὴν θυσίαν καὶ θύσω ἐνώπιόν σου. καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι, καθήσομαι ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι σε.
19
19
И гедео́нъ вни́де, и сотвори́ ко́злище от ко́зъ, и че́тверть іфі́ муки́ опрѣсно́ковъ, и мяса́ вложи́ въ ко́шницу, и юху́ влія́ въ горне́цъ: и изнесе́ къ нему́ подъ ду́бъ, и поклони́ся.
καὶ Γεδεὼν εἰσῆλθε καὶ ἐποίησεν ἔριφον αἰγῶν καὶ οἰφὶ ἀλεύρου ἄζυμα καὶ τὰ κρέα ἔθηκεν ἐν τῷ κοφίνῳ καὶ τὸν ζωμὸν ἔβαλεν ἐν τῇ χύτρᾳ καὶ ἐξήνεγκεν αὐτὰ πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τὴν τερέμινθον καὶ προσήγγισε.
20
20
И рече́ къ нему́ а́нгелъ Госпо́день: возми́ мяса́ и хлѣ́бы прѣ́сныя, и положи́ у ка́мене о́наго, и юху́ бли́зъ излі́й. И сотвори́ та́ко.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ· λαβὲ τὰ κρέα καὶ τὰ ἄζυμα καὶ θὲς πρὸς τὴν πέτραν ἐκείνην καὶ τὸν ζωμὸν ἐχόμενα ἔκχεε· καὶ ἐποίησεν οὕτως.
21
21
И простре́ а́нгелъ Госпо́день коне́цъ жезла́, и́же въ руцѣ́ єго́, и прикосну́ся мясо́мъ и хлѣ́бомъ прѣ́снымъ: и возгорѣ́ся о́гнь изъ ка́мене, и пояде́ мяса́ и опрѣсно́ки: и а́нгелъ Госпо́день отъи́де от оче́й єго́.
καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος Κυρίου τὸ ἄκρον τῆς ράβδου τῆς ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἥψατο τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἀζύμων, καὶ ἀνέβη πῦρ ἐκ τῆς πέτρας καὶ κατέφαγε τὰ κρέα καὶ τοὺς ἀζύμους· καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐπορεύθη ἀπ᾿ ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
22
22
И ви́дѣ гедео́нъ, я́ко а́нгелъ є́сть Госпо́день, и рече́ гедео́нъ: увы́ мнѣ́, Го́споди, Го́споди, я́ко ви́дѣхъ а́нгела Госпо́дня лице́мъ къ лицу́.
καὶ εἶδε Γεδεὼν ὅτι ἄγγελος Κυρίου οὗτός ἐστι, καὶ εἶπε Γεδεών· ἆ ἆ, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι εἶδον τὸν ἄγγελον Κυρίου πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
23
23
И рече́ єму́ Госпо́дь: ми́ръ тебѣ́, не бо́йся, не у́мреши.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος· εἰρήνη σοι, μὴ φοβοῦ, οὐ μὴ ἀποθάνῃς.
24
24
И созда́ та́мо гедео́нъ же́ртвенникъ Го́споду, и назва́ єго́ ми́ръ Госпо́день, да́же до дне́ сего́, єще́ су́щу єму́ во Єфра́ѳѣ отца́ єзрі́.
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Γεδεὼν θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκάλεσεν αὐτῷ Εἰρήνη Κυρίου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐν ᾿Εφραθὰ πατρὸς τοῦ ᾿Εσδρί.
25
25
И бы́сть въ ту́ но́щь, и рече́ єму́ Госпо́дь: возми́ телца́ упита́ннаго [от ското́въ] отца́ твоєго́, и телца́ втора́го седми́ лѣ́тъ, и разори́ши олта́рь Ваа́ловъ, и́же є́сть отца́ твоєго́, и дубра́ву, я́же у него́, да посѣче́ши:
Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος· λαβὲ τὸν μόσχον τὸν ταῦρον, ὅς ἐστι τῷ πατρί σου, καὶ μόσχον δεύτερον ἑπταετῆ καὶ καθελεῖς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ ὅ ἐστι τῷ πατρί σου, καὶ τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτὸ ὀλοθρεύσεις.
26
26
и да согради́ши олта́рь Го́сподеви Бо́гу твоєму́ яви́вшемуся тебѣ́ на верху́ [горы́] маозі́ во предчи́ніи: и да по́ймеши телца́ втора́го и вознесе́ши всесожже́нія на дре́вѣхъ дубра́вы, ю́же посѣче́ши.
καὶ οἰκοδομήσεις θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐπὶ κορυφὴν τοῦ Μαουὲκ τούτου ἐν τῇ παρατάξει καὶ λήψῃ τὸν μόσχον τὸν δεύτερον καὶ ἀνοίσεις ὁλοκαυτώματα ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ ἄλσους, οὗ ἐξολοθρεύσεις.
27
27
И поя́ гедео́нъ де́сять муже́й от рабо́въ свои́хъ, и сотвори́, я́коже заповѣ́да єму́ Госпо́дь. И бы́сть я́ко убоя́ся до́му отца́ своєго́ и муже́й гра́да, є́же сотвори́ти во дни́, и сотвори́ но́щію.
καὶ ἔλαβε Γεδεὼν δέκα ἄνδρας ἀπὸ τῶν δούλων ἑαυτοῦ καὶ ἐποίησεν ὃν τρόπον ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν Κύριος· καὶ ἐγενήθη ὡς ἐφοβήθη τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως τοῦ ποιῆσαι ἡμέρας, καὶ ἐποίησε νυκτός.
28
28
И обу́треневаша му́жіє гра́дстіи зау́тра: и се́, раско́панъ олта́рь Ваа́ловъ, и дубра́ва я́же у него́ посѣ́чена, и ви́дѣша телца́ втора́го вознесе́на на всесожже́ніє на олта́рь новосогражде́нный.
καὶ ὤρθρισαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ καθῄρητο τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ, καὶ τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ ὠλόθρευτο· καὶ εἶδαν τὸν μόσχον τὸν δεύτερον, ὃν ἀνήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ᾠκοδομημένον.
29
29
И рече́ му́жъ къ бли́жнему своєму́: кто́ сотвори́ ве́щь сію́? И вопроша́ху и иска́ху, и позна́ша, я́ко гедео́нъ сы́нъ Іоа́совъ сотвори́ ве́щь сію́.
καὶ εἶπεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τίς ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ ἐπεζήτησαν καὶ ἠρεύνησαν καὶ ἔγνωσαν ὅτι Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο.
30
30
И реко́ша му́жіє гра́дстіи ко Іоа́су: изведи́ сы́на твоєго́, и да у́мретъ, я́ко раскопа́ олта́рь Ваа́ловъ и я́ко посѣче́ дубра́ву я́же надъ ни́мъ.
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως πρὸς ᾿Ιωάς· ἐξένεγκε τὸν υἱόν σου καὶ ἀποθανέτω, ὅτι καθεῖλε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Βάαλ καὶ ὅτι ὠλόθρευσε τὸ ἄλσος τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ.
31
31
И рече́ Іоа́съ къ муже́мъ воста́вшымъ на него́: єда́ вы́ ны́нѣ су́дъ глаго́лете о Ваа́лѣ? или́ вы́ єго́ спасете́? и́же а́ще кто́ сотвори́ оби́ду, да у́мретъ до зау́трія: а́ще Бо́гъ є́сть, да мсти́тъ себѣ́, я́ко раскопа́ олта́рь єго́.
καὶ εἶπε Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς τοῖς ἀνδράσι πᾶσιν, οἳ ἐπανέστησαν αὐτῷ· μὴ ὑμεῖς νῦν δικάζεσθε ὑπὲρ τοῦ Βάαλ; ἢ ὑμεῖς σώσετε αὐτόν; ὃς ἐὰν δικάσηται αὐτῷ, θανατωθήτω ἕως πρωΐ· εἰ Θεός ἐστι, δικαζέσθω αὐτῷ, ὅτι καθεῖλε τὸ θυσιαστήριον αὐτοῦ.
32
32
И прозва́ єго́ въ то́й де́нь ієроваа́ломъ, глаго́ля: да отмсти́тъ на не́мъ Ваа́лъ, я́ко раскопа́ олта́рь єго́.
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ῾Ιεροβάαλ λέγων· δικαζέσθω ἐν αὐτῷ ὁ Βάαλ, ὅτι καθῃρέθη τὸ θυσιαστήριον αὐτοῦ.
33
33
И ве́сь Мадіа́мъ и Амали́къ и сы́нове восто́ковъ снидо́шася вку́пѣ, и преидо́ша [рѣку́], и ополчи́шася въ доли́нѣ Ієзрає́ль.
καὶ πᾶσα Μαδιὰμ καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ υἱοὶ ἀνατολῶν συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ιεζραέλ.
34
34
И Ду́хъ Бо́жій укрѣпи́ гедео́на, и воструби́ ро́гомъ, и возопи́ Авієзе́ръ вслѣ́дъ єго́.
καὶ πνεῦμα Κυρίου ἐνεδυνάμωσε τὸν Γεδεών, καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ καὶ ἐφοβήθη ᾿Αβιέζερ ὀπίσω αὐτοῦ.
35
35
И посла́ послы́ ко всему́ Манассі́ю, и созва́ся и се́й вслѣ́дъ єго́. Посе́мъ посла́ послы́ во Аси́ръ и въ Завуло́нъ и въ Нефѳалі́мъ, и взыдо́ша во срѣ́теніє и́мъ.
καὶ ἀγγέλους ἀπέστειλεν εἰς πάντα Μανασσῆ καὶ ἐν ᾿Ασὴρ καὶ ἐν Ζαβουλὼν καὶ ἐν Νεφθαλὶ καὶ ἀνέβη εἰς συνάντησιν αὐτῶν.
36
36
И рече́ гедео́нъ къ Бо́гу: а́ще ты́ спаса́єши руко́ю моє́ю Ізра́иля, я́коже глаго́лалъ єси́,
καὶ εἶπε Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν· εἰ σύ σώζεις ἐν χειρί μου τὸν ᾿Ισραὴλ καθὼς ἐλάλησας,
37
37
се́, а́зъ положу́ руно́ о́вчеє на гумнѣ́: и а́ще бу́детъ роса́ на рунѣ́ то́чію, и по все́й земли́ су́ша, уразумѣ́ю, я́ко спасе́ши руко́ю моє́ю Ізра́иля, я́коже глаго́лалъ єси́.
ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὸν πόκον τοῦ ἐρίου ἐν τῇ ἅλωνι· ἐὰν δρόσος γένηται ἐπὶ τὸν πόκον μόνον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ξηρασία, γνώσομαι ὅτι σώσεις ἐν χειρί μου τὸν ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐλάλησας.
38
38
И бы́сть та́ко: и ура́ни гедео́нъ нау́тріє, и исцѣди́ руно́, и истече́ роса́ изъ руна́, испо́лненъ окрі́нъ воды́.
καὶ ἐγένετο οὕτως· καὶ ὤρθρισε τῇ ἐπαύριον καὶ ἐξεπίασε τὸν πόκον, καὶ ἔσταξε δρόσος ἀπὸ τοῦ πόκου, πλήρης λεκάνη ὕδατος.
39
39
И рече́ гедео́нъ къ Бо́гу: да не разгнѣ́ваєтся я́рость твоя́ на мя́, и возглаго́лю єще́ єди́ною, и искушу́ єще́ єди́ною руно́мъ: да бу́детъ су́ша на рунѣ́ то́кмо, и по все́й земли́ да бу́детъ роса́.
καὶ εἶπε Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν· μὴ δὴ ὀργισθήτω ὁ θυμός σου ἐν ἐμοί, καὶ λαλήσω ἔτι ἅπαξ· πειράσω δὴ καί γε ἔτι ἅπαξ ἐν τῷ πόκῳ, καὶ γενέσθω ἡ ξηρασία ἐπὶ τὸν πόκον μόνον, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν γενηθήτω δρόσος.
40
40
И сотвори́ Бо́гъ та́ко въ нощи́ то́й: и бы́сть су́ша на рунѣ́ то́кмо, и по все́й земли́ бы́сть роса́.
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς οὕτως ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ· καὶ ἐγένετο ξηρασία ἐπὶ τὸν πόκον μόνον, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἐγενήθη δρόσος.
Глава 7
Κεφάλαιο 7
1
1
И обу́тренева ієроваа́лъ, се́й є́сть гедео́нъ, и вси́ лю́діє и́же съ ни́мъ, и ополчи́шася у исто́чника Ара́дъ: и по́лкъ Мадіа́мль и Амали́ковъ бя́ше єму́ съ сѣ́вера на хо́лмѣ мосе́ гаваа́ѳъ-аморе́ въ доли́нѣ.
ΚΑΙ ὤρθρισεν ῾Ιεροβάαλ (αὐτός ἐστι Γεδεὼν) καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ παρενέβαλον ἐπὶ πηγὴν ᾿Αράδ, καὶ παρεμβολὴ Μαδιὰμ ἦν αὐτῷ ἀπὸ βορρᾶ ἀπὸ Γαβαὰθ ᾿Αμωρὰ ἐν κοιλάδι.
2
2
И рече́ Госпо́дь къ гедео́ну: мно́зи лю́діє и́же съ тобо́ю, сего́ ра́ди не преда́мъ Мадіа́ма въ ру́ку и́хъ, да не когда́ похва́лится Ізра́иль на мя́, глаго́ля: рука́ моя́ спасе́ мя:
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Γεδεών· πολὺς ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ, ὥστε μὴ παραδοῦναί με τὴν Μαδιὰμ ἐν χειρὶ αὐτῶν, μή ποτε καυχήσηται ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ ἐμὲ λέγων· ἡ χείρ μου ἔσωσέ με·
3
3
и ны́нѣ рцы́ во у́шы лю́демъ, глаго́ля: кто́ боязли́въ и ужа́стивъ, да возврати́тся и да отъи́детъ от горы́ Галаа́довы. И возврати́шася от люді́й два́десять двѣ́ ты́сящы, и де́сять ты́сящъ оста́шася.
καὶ νῦν λάλησον δὴ ἐν ὠσὶ τοῦ λαοῦ λέγων· τίς ὁ φοβούμενος καὶ δειλός; ἐπιστρεφέτω καὶ ἐκχωρείτω ἀπὸ ὄρους Γαλαάδ. καὶ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τοῦ λαοῦ εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδες, καὶ δέκα χιλιάδες ὑπελείφθησαν.
4
4
И рече́ Госпо́дь къ гедео́ну: єще́ лю́діє мно́зи су́ть: сведи́ я́ на во́ду, и искушу́ тебѣ́ и́хъ та́мо: и бу́детъ єго́же а́ще реку́ тебѣ́, се́й да и́детъ съ тобо́ю, то́й да по́йдетъ съ тобо́ю: и вся́къ єго́же а́ще реку́ тебѣ́, се́й да не по́йдетъ съ тобо́ю, то́й да не по́йдетъ съ тобо́ю.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Γεδεών· ἔτι ὁ λαὸς πολύς ἐστι· κατένεγκον αὐτοὺς πρὸς τὸ ὕδωρ, καὶ ἐκκαθαρῶ σοι αὐτὸν ἐκεῖ· καὶ ἔσται ὃν ἐὰν εἴπω πρὸς σέ, οὗτος πορεύσεται σὺν σοί, αὐτὸς πορεύσεται σὺν σοί· καὶ πᾶς, ὃν ἐὰν εἴπω πρός σε· οὗτος οὐ πορεύσεται μετὰ σοῦ, αὐτὸς οὐ πορεύσεται μετὰ σοῦ.
5
5
И сведе́ лю́ди на во́ду, и рече́ Госпо́дь къ гедео́ну: вся́къ и́же поло́четъ язы́комъ свои́мъ от воды́, я́коже ло́четъ пе́съ, да поста́виши єго́ осо́бь: и вся́къ и́же на колѣ́ну паде́тъ пи́ти, отлучи́ єго́ осо́бь.
καὶ κατήνεγκε τὸν λαὸν πρὸς τὸ ὕδωρ· καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Γεδεών· πᾶς, ὃς ἂν λάψῃ τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος ὡς ἐὰν λάψῃ ὁ κύων, στήσεις αὐτὸν κατὰ μόνας, καὶ πᾶς, ὃς ἐὰν κλίνῃ ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ πιεῖν.
6
6
И бы́сть число́ въ го́рстехъ лока́вшихъ язы́комъ три́ста муже́й: и вси́ оста́вшіи лю́діє преклони́шася на колѣ́на своя́ пи́ти во́ду.
καὶ ἐγένετο ὁ ἀριθμὸς τῶν λαψάντων ἐν χειρὶ αὐτῶν πρὸς τὸ στόμα αὐτῶν τριακόσιοι ἄνδρες, καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἔκλιναν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτῶν πιεῖν ὕδωρ.
7
7
И рече́ Госпо́дь къ гедео́ну: треми́ сты́ муже́й лока́вшими во́ду спасу́ ва́съ, и преда́мъ Мадіа́ма въ ру́ку твою́: и вси́ лю́діє да по́йдутъ, кі́йждо на мѣ́сто своє́.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Γεδεών· ἐν τοῖς τριακοσίοις ἀνδράσι τοῖς λάψασι σώσω ὑμᾶς καὶ δώσω τὴν Μαδιὰμ ἐν χειρί σου, καὶ πᾶς ὁ λαὸς πορεύσονται ἀνὴρ εἰς τόν τόπον αὐτοῦ.
8
8
И взя́ша себѣ́ бра́шно от люді́й въ ру́ку свою́ и ро́ги своя́: и вся́каго му́жа Ізра́илтеска отпусти́ коєго́ждо въ ку́щу свою́, а три́ста муже́й удержа́: по́лкъ же Мадіа́мль бя́ше ни́же єго́ въ доли́нѣ.
καὶ ἔλαβον τὸν ἐπισιτισμὸν τοῦ λαοῦ ἐν χειρὶ αὐτῶν καὶ τὰς κερατίνας αὐτῶν, καὶ τὸν πάντα ἄνδρα ᾿Ισραὴλ ἐξαπέστειλεν ἄνδρα εἰς σκηνὴν αὐτοῦ καὶ τοὺς τριακοσίους ἄνδρας κατίσχυσε. καὶ ἡ παρεμβολὴ Μαδιὰμ ἦσαν αὐτοῦ ὑποκάτω ἐν τῇ κοιλάδι.
9
9
И бы́сть въ ту́ но́щь, и рече́ къ нему́ Госпо́дь: воста́въ сни́ди отсю́ду ско́ро въ по́лкъ, я́ко преда́хъ и́хъ въ ру́ку твою́:
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Κύριος· ἀναστὰς κατάβηθι ἐν τῇ παρεμβολῇ, ὅτι παρέδωκα αὐτὴν ἐν τῇ χειρί σου·
10
10
и а́ще бои́шися ты́ сни́ти, сни́ди ты́ и фара́ ра́бъ тво́й въ по́лкъ,
καὶ εἰ φοβῇ σὺ καταβῆναι, κατάβηθι σὺ καὶ Φαρὰ τὸ παιδάριόν σου εἰς τὴν παρεμβολὴν
11
11
и услы́шиши, что́ возглаго́лютъ: и по се́мъ укрѣпя́тся ру́цѣ твои́, и сни́деши въ по́лкъ. И сни́де са́мъ и фара́ ра́бъ єго́ въ ча́сть пятьдеся́тниковъ, и́же бы́ша въ полцѣ́.
καὶ ἀκούσῃ, τί λαλήσουσι· καὶ μετὰ τοῦτο ἰσχύσουσιν αἱ χεῖρές σου, καταβήσῃ ἐν τῇ παρεμβολῇ. καὶ κατέβη αὐτὸς καὶ Φαρὰ τὸ παιδάριον αὐτοῦ πρὸς ἀρχὴν τῶν πεντήκοντα, οἳ ἦσαν ἐν τῇ παρεμβολῇ.
12
12
И Мадіа́мъ и Амали́къ и вси́ сы́нове восто́ковъ стоя́ху въ доли́нѣ я́ко пру́зи мно́жествомъ, и велблю́домъ и́хъ не бя́ше числа́, но бя́ху я́ко песо́къ на краи́ морстѣ́мъ мно́жествомъ.
καὶ Μαδιὰμ καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ἀνατολῶν βεβλημένοι ἐν τῇ κοιλάδι ὡσεὶ ἀκρὶς εἰς πλῆθος, καὶ ταῖς καμήλοις αὐτῶν οὐκ ἦν ἀριθμός, ἀλλ᾿ ἦσαν ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ χείλους τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος.
13
13
И вни́де гедео́нъ, и се́, му́жъ повѣ́даше со́нъ по́другу своєму́, и рече́: се́й со́нъ єго́же ви́дѣхъ, и се́, тѣ́сто хлѣ́ба я́чна валя́ющеєся въ полцѣ́ Мадіа́мли, и привали́ся къ ку́щи Мадіа́мли, и поби́ ю́, и преврати́ ю́, и паде́ ку́ща.
καὶ ἦλθε Γεδεών, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐξηγούμενος τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐνύπνιον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον, καὶ ἰδοὺ μαγὶς ἄρτου κριθίνου στρεφομένη ἐν τῇ παρεμβολῇ Μαδιὰμ καὶ ἦλθεν ἕως τῆς σκηνῆς καὶ ἐπάταξεν αὐτήν, καὶ ἔπεσε, καὶ ἀνέστρεψεν αὐτὴν ἄνω, καὶ ἔπεσεν ἡ σκηνή.
14
14
И отвѣща́ по́другъ єго́ и рече́: нѣ́сть [сіє́ тѣ́сто], но ме́чь гедео́на сы́на Іоа́сова му́жа Ізра́илева: предаде́ Бо́гъ въ ру́ку єго́ Мадіа́ма и ве́сь по́лкъ.
καὶ ἀπεκρίθη ὁ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν αὕτη εἰ μὴ ρομφαία Γεδεὼν υἱοῦ ᾿Ιωὰς ἀνδρὸς ᾿Ισραήλ· παρέδωκεν ὁ Θεὸς ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὴν Μαδιὰμ καὶ πᾶσαν τὴν παρεμβολήν.
15
15
И бы́сть я́ко услы́ша гедео́нъ повѣ́даніє сна́ и разсужде́ніє єго́, и поклони́ся Го́сподеви, и возврати́ся въ по́лкъ Ізра́илевъ и рече́: воста́ните, я́ко предаде́ Госпо́дь въ ру́ки на́шя по́лкъ Мадіа́мль.
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσε Γεδεὼν τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐνυπνίου καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησε Κυρίῳ καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὴν παρεμβολὴν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· ἀνάστητε, ὅτι παρέδωκε Κύριος ἐν χειρὶ ἡμῶν τὴν παρεμβολὴν Μαδιάμ.
16
16
И раздѣли́ три́ста муже́й на три́ нача́лства, и вдаде́ ро́ги въ ру́цѣ всѣ́мъ, и водоно́сы тщы́, и свѣщы́ средѣ́ водоно́совъ,
καὶ διεῖλε τοὺς τριακοσίους ἄνδρας εἰς τρεῖς ἀρχὰς καὶ ἔδωκε κερατίνας ἐν χειρὶ πάντων καὶ ὑδρίας κενὰς καὶ λαμπάδας ἐν ταῖς ὑδρίαις
17
17
и рече́ и́мъ: мене́ смотри́те, и та́кожде твори́те: и се́, а́зъ вни́ду въ ча́сть полка́, и бу́детъ я́коже сотворю́, та́кожде сотвори́те:
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἀπ᾿ ἐμοῦ ὄψεσθε καὶ οὕτω ποιήσετε· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ εἰσπορεύομαι ἐν ἀρχῇ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἔσται καθὼς ἂν ποιήσω, οὕτω ποιήσετε·
18
18
и а́зъ вострублю́ ро́гомъ, и вси́ и́же со мно́ю, да востру́бите и вы́ въ ро́ги о́крестъ всего́ полка́, и да рече́те: [ме́чь] Бо́гу и гедео́ну.
καὶ σαλπιῶ ἐν τῇ κερατίνῃ ἐγώ, καὶ πάντες μετ᾿ ἐμοῦ σαλπιεῖτε ἐν ταῖς κερατίναις κύκλῳ ὅλης τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐρεῖτε· τῷ Κυρίῳ καὶ τῷ Γεδεών.
19
19
И вни́де гедео́нъ и сто́ муже́й и́же съ ни́мъ въ ча́сть полка́ въ нача́лѣ стра́жи сре́днія: и убуже́ніємъ возбуди́ша стрегу́щихъ, и воструби́ша въ ро́ги, и срази́ша водоно́сы и́же въ рука́хъ и́хъ.
καὶ εἰσῆλθε Γεδεὼν καὶ οἱ ἑκατὸν ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν ἀρχῇ τῆς παρεμβολῆς ἐν ἀρχῇ τῆς φυλακῆς μέσης καὶ ἐγείροντες ἤγειραν τοὺς φυλάσσοντας καὶ ἐσάλπισαν ἐν ταῖς κερατίναις καὶ ἐξετίναξαν τὰς ὑδρίας τὰς ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.
20
20
И воструби́ша три́ нача́лства въ ро́ги и сокруши́ша водоно́сы, и удержа́ша въ лѣ́выхъ рука́хъ свои́хъ свѣщы́, и въ десны́хъ рука́хъ и́хъ ро́ги, въ ня́же труби́ти: и возопи́ша: ме́чь Го́сподеви и гедео́ну.
καὶ ἐσάλπισαν αἱ τρεῖς ἀρχαὶ ἐν ταῖς κερατίναις καὶ συνέτριψαν τὰς ὑδρίας καὶ ἐκράτησαν ἐν χερσὶν ἀριστεραῖς αὐτῶν τὰς λαμπάδας καὶ ἐν χερσὶ δεξιαῖς αὐτῶν τὰς κερατίνας τοῦ σαλπίζειν καὶ ἀνέκραξαν· ρομφαία τῷ Κυρίῳ καὶ τῷ Γεδεών.
21
21
И ста́ша кі́йждо о себѣ́ о́крестъ полка́: и смяте́ся ве́сь по́лкъ, и возопи́ша, и побѣго́ша.
καὶ ἔστησεν ἀνὴρ ἐφ᾿ ἑαυτῷ κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἔδραμε πᾶσα ἡ παρεμβολὴ καὶ ἐσήμαναν καὶ ἔφυγον.
22
22
И воструби́ша въ три́ста рого́въ: и положи́ Госпо́дь ме́чь му́жа на по́друга єго́ во все́мъ полцѣ́, и пробѣже́ по́лкъ до Виѳасе́тта, и собра́ся до страны́ Авелмау́ла и къ тава́ѳу.
καὶ ἐσάλπισαν ἐν ταῖς τριακοσίαις κερατίναις, καὶ ἔθηκε Κύριος τὴν ρομφαίαν ἀνδρὸς ἐν τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐν πάσῃ τῇ παρεμβολῇ,
23
23
И возопи́ша му́жіє Ізра́илтестіи от Нефѳалі́ма и от Аси́ра и от всего́ Манассі́и, и погна́ша вслѣ́дъ Мадіа́ма.
καὶ ἔφυγεν ἡ παρεμβολὴ ἕως Βηθσεεδτὰ Γαραγαθὰ ἕως χείλους ᾿Αβωμεουλὰ ἐπὶ Ταβάθ. καὶ ἐβόησαν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Νεφθαλὶ καὶ ἀπὸ ᾿Ασὴρ καὶ ἀπὸ παντὸς Μανασσῆ καὶ ἐδίωξαν ὀπίσω Μαδιάμ.
24
24
И посла́ послы́ гедео́нъ во всю́ го́ру Єфре́млю, глаго́ля: сни́дите во срѣ́теніє Мадіа́му и удержи́те и́мъ во́ду до веѳира́ и Іорда́на. И воззва́ вся́къ му́жъ Єфре́мль, и предотъя́ша во́ду до веѳира́ и Іорда́на,
καὶ ἀγγέλους ἐπέστειλε Γεδεὼν ἐν παντὶ ὄρει ᾿Εφραὶμ λέγων· κατάβητε εἰς συνάντησιν Μαδιὰμ καὶ καταλάβετε ἑαυτοῖς τὸ ὕδωρ ἕως Βαιθηρὰ καὶ τὸν ᾿Ιορδάνην· καὶ ἐβόησε πᾶς ἀνὴρ ᾿Εφραὶμ καὶ προκατελάβοντο τὸ ὕδωρ ἕως Βαιθηρὰ καὶ τὸν ᾿Ιορδάνην.
25
25
и я́ша два́ кня́зя Мадіа́мля, ори́ва и зи́ва: и уби́ша ори́ва въ Су́рѣ, и зи́ва уби́ша во Іакефзи́вѣ: и погна́ша Мадіа́ма, и главу́ ори́ва и зи́ва принесо́ша къ гедео́ну от о́ноя страны́ Іорда́на.
καὶ συνελάβοντο τοὺς ἄρχοντας Μαδιὰμ καὶ τὸν ᾿Ωρὴβ καὶ τὸν Ζὴβ καὶ ἀπέκτειναν τὸν ᾿Ωρὴβ ἐν Σοὺρ καὶ τὸν Ζὴβ ἀπέκτειναν ἐν ῾Ιακεφζήφ καὶ κατεδίωξαν Μαδιὰμ· καὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ωρὴβ καὶ Ζὴβ ἤνεγκαν πρὸς Γεδεὼν ἀπὸ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου.
Глава 8
Κεφάλαιο 8
1
1
И реко́ша къ гедео́ну му́жіє Єфре́мли: что́ сіє́ сотвори́лъ єси́ на́мъ, я́ко не позва́лъ єси́ на́съ, єгда́ ходи́лъ воєва́ти на Мадіа́ма? И пря́хуся съ ни́мъ си́льно.
ΚΑΙ εἶπαν πρὸς Γεδεὼν ἀνὴρ ᾿Εφραίμ· τί τὸ ρῆμα τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν τοῦ μὴ καλέσαι ἡμᾶς, ὅτε ἐπορεύθης παρατάξασθαι ἐν Μαδιάμ; καὶ διελέξαντο πρὸς αὐτὸν ἰσχυρῶς.
2
2
И рече́ къ ни́мъ [гедео́нъ]: что́ сотвори́хъ ны́нѣ я́коже вы́? не лу́чше ли грозде́цъ Єфре́мль, не́жели обра́ніє віногра́да Авієзе́рова?
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ἐποίησα νῦν καθὼς ὑμεῖς; ἢ οὐχὶ κρεῖσσον ἐπιφυλλὶς ᾿Εφραὶμ ἢ τρυγητὸς ᾿Αβιέζερ;
3
3
въ ру́ку ва́шу предаде́ Госпо́дь кня́зи Мадіа́мли, ори́ва и зи́ва: и что́ возмого́хъ сотвори́ти я́коже вы́? Тогда́ утоли́ся ду́хъ и́хъ от него́, єгда́ глаго́ла и́мъ сло́во сіє́.
ἐν χειρὶ ὑμῶν παρέδωκε Κύριος τοὺς ἄρχοντας Μαδιάμ, τὸν ᾿Ωρὴβ καὶ τὸν Ζήβ· καὶ τί ἠδυνήθην ποιῆσαι ὡς ὑμεῖς; τότε ἀνέθη τὸ πνεῦμα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν τὸν λόγον τοῦτον.
4
4
И пріи́де гедео́нъ ко Іорда́ну, и пре́йде са́мъ и и́же съ ни́мъ три́ста муже́й, а́лчни и утружде́ни гоня́ще.
καὶ ἦλθε Γεδεὼν ἐπὶ τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ διέβη αὐτὸς καὶ οἱ τριακόσιοι ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ πεινῶντες καὶ διώκοντες.
5
5
И рече́ муже́мъ сокхо́ѳскимъ: дади́те хлѣ́бы на пи́щу муже́мъ си́мъ и́же со мно́ю, я́ко а́лчни су́ть: а́зъ же гоню́ вслѣ́дъ зеве́а и Салма́на, царе́й Мадіа́мскихъ.
καὶ εἶπε τοῖς ἀνδράσι Σοκχώθ· δότε δὴ ἄρτους εἰς τροφὴν τῷ λαῷ τούτῳ τῷ ἐν ποσί μου, ὅτι ἐκλείπουσι, καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι διώκων ὀπίσω τοῦ Ζεβεὲ καὶ Σελμανὰ βασιλέων Μαδιάμ.
6
6
И реко́ша кня́зи сокхо́ѳстіи: єда́ рука́ зеве́а и Салма́на ны́нѣ въ руцѣ́ твоє́й, я́ко дади́мъ во́ємъ твои́мъ хлѣ́бы?
καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες Σοκχώθ· μὴ χεὶρ Ζεβεὲ καὶ Σελμανὰ νῦν ἐν χειρί σου; οὐ δώσομεν τῇ δυνάμει σου ἄρτους;
7
7
И рече́ гедео́нъ: не та́ко: но єгда́ преда́стъ Госпо́дь зеве́а и Салма́на въ ру́ку мою́, а́зъ сотру́ пло́ти ва́шя те́рніємъ пусты́ннымъ и волчца́ми.
καὶ εἶπε Γεδεών· διὰ τοῦτο ἐν τῷ δοῦναι Κύριον τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σελμανὰ ἐν χειρί μου, καὶ ἐγὼ ἀλοήσω τὰς σάρκας ὑμῶν ἐν ταῖς ἀκάνθαις τῆς ἐρήμου καὶ ἐν ταῖς Βαρκηνίμ.
8
8
И взы́де отту́ду во фануи́лъ и глаго́ла къ ни́мъ та́кожде. И отвѣща́ша єму́ му́жіє фануи́ли, я́коже отвѣща́ша єму́ му́жіє сокхо́ѳстіи.
καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Φανουὴλ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὡσαύτως, καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Φανουὴλ ὃν τρόπον ἀπεκρίθησαν ἄνδρες Σοκχώθ.
9
9
И рече́ гедео́нъ муже́мъ фануи́лскимъ, глаго́ля: єгда́ возвращу́ся съ ми́ромъ, раскопа́ю сто́лпъ се́й.
καὶ εἶπε Γεδεὼν πρὸς ἄνδρας Φανουήλ· ἐν ἐπιστροφῇ μου μετ᾿ εἰρήνης κατασκάψω τὸν πύργον τοῦτον.
10
10
И зеве́й и Салма́нъ бы́ша въ карка́рѣ, и по́лкъ и́хъ съ ни́ми до пятьна́десяти ты́сящъ [муже́й] оста́вшихся от всего́ полка́ сыно́въ восто́чныхъ: и уме́ршихъ бя́ше сто́ и два́десять ты́сящъ муже́й держа́щихъ ору́жіє.
καὶ Ζεβεὲ καὶ Σελμανὰ ἐν Καρκάρ, καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν ὡσεὶ δεκαπέντε χιλιάδες, πάντες οἱ καταλελειμμένοι ἀπὸ πάσης παρεμβολῆς ἀλλοφύλων, καὶ οἱ πεπτωκότες ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες ἀνδρῶν σπωμένων ρομφαίαν.
11
11
И взы́де гедео́нъ путе́мъ живу́щихъ въ ку́щахъ от восто́ковъ пря́мо на́вы и Ієгева́ла: и изби́ по́лкъ, по́лкъ же бя́ше наде́женъ.
καὶ ἀνέβη Γεδεὼν ὁδὸν τῶν σκηνούντων ἐν σκηναῖς ἀπὸ ἀνατολῶν τῆς Ναβαὶ καὶ ᾿Ιεγεβάλ· καὶ ἐπάταξε τὴν παρεμβολήν, καὶ ἡ παρεμβολὴ ἦν πεποιθυῖα.
12
12
И побѣго́ста зеве́й и Салма́нъ: и гна́ вслѣ́дъ и́хъ, и поима́ о́ба царя́ Мадіа́мля, зеве́а и Салма́на, и ве́сь по́лкъ и́хъ смяте́.
καὶ ἔφυγον Ζεβεὲ καὶ Σελμανά, καὶ ἐδίωξαν ὀπίσω αὐτῶν καὶ ἐκράτησε τοὺς δύο βασιλεῖς Μαδιάμ, τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σελμανά, καὶ πᾶσαν τὴν παρεμβολὴν ἐξέστησε.
13
13
И возврати́ся гедео́нъ сы́нъ Іоа́совъ от ра́ти пре́жде восхо́да со́лнца,
καὶ ἐπέστρεψε Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς ἀπὸ τῆς παρατάξεως ἀπὸ ἐπάνωθεν τῆς παρατάξεως ᾿Αρές.
14
14
и я́тъ о́трочища от муже́й сокхо́ѳскихъ и вопроси́ єго́: и вписа́ от него́ имена́ князе́й сокхо́ѳскихъ и старѣ́йшинъ и́хъ, седми́десяти и седми́ муже́й.
καὶ συνέλαβε παιδάριον ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν Σοκχὼθ καὶ ἐπηρώτησεν αὐτόν, καὶ ἔγραψε πρὸς αὐτὸν ὀνόματα τῶν ἀρχόντων Σοκχὼθ καὶ τῶν πρεσβυτέρων αὐτῶν, ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτὰ ἄνδρας.
15
15
И пріи́де гедео́нъ ко князе́мъ сокхо́ѳскимъ и рече́ и́мъ: се́, зеве́й и Салма́нъ, и́хже ра́ди укори́сте мя́, глаго́люще: єда́ рука́ зеве́а и Салма́на ны́нѣ въ руцѣ́ твоє́й, я́ко дади́мъ муже́мъ твои́мъ утру́ждшымся хлѣ́бы?
καὶ παρεγένετο Γεδεὼν πρὸς τοὺς ἄρχοντας Σοκχὼθ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ Ζεβεὲ καὶ Σελμανά, ἐν οἷς ὠνειδίσατέ με λέγοντες· μὴ χεὶρ Ζεβεὲ καὶ Σελμανὰ νῦν ἐν χειρί σου, ὅτι δώσομεν τοῖς ἀνδράσι σου τοῖς ἐκλείπουσιν ἄρτους;
16
16
И поя́ кня́зи и старѣ́йшины гра́да, и те́рніє от пусты́ни и волчцы́, и сотре́ и́ми му́жы сокхо́ѳски:
καὶ ἔλαβε τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως ἐν ταῖς ἀκάνθαις τῆς ἐρήμου καὶ ταῖς Βαρκηνὶμ καὶ ἠλόησεν ἐν αὐτοῖς τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως.
17
17
и сто́лпъ фануи́левъ раскопа́, и изби́ му́жы гра́дскія.
καὶ τὸν πύργον Φανουὴλ κατέσκαψε καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως.
18
18
И рече́ къ зеве́ю и Салма́ну: какови́ му́жіє, и́хже изби́сте въ Ѳаво́рѣ? И рѣ́ша: я́коже ты́, та́ко они́, подо́бенъ ты́ єси́ и́мъ, я́ко подо́біє сыно́въ царе́выхъ.
καὶ εἶπε πρὸς Ζεβεὲ καὶ Σελμανά· ποῦ οἱ ἄνδρες, οὓς ἀπεκτείνατε ἐν Θαβώρ; καὶ εἶπαν· ὡς σύ, ὡς αὐτοὶ εἰς ὁμοίωμα υἱοῦ βασιλέως.
19
19
И рече́ гедео́нъ: бра́тія моя́ и сы́нове ма́тере моєя́ су́ть: жи́въ Госпо́дь, а́ще бы́сте живи́ли и́хъ, не уби́лъ бы́хъ ва́съ.
καὶ εἶπε Γεδεών· ἀδελφοί μου καὶ υἱοὶ τῆς μητρός μου ἦσαν· ζῇ Κύριος, εἰ ἐζωογονήκειτε αὐτούς, οὐκ ἂν ἀπέκτεινα ὑμᾶς.
20
20
И рече́ Ієѳе́ру пе́рвенцу своєму́: воста́въ убі́й и́хъ. И не извлече́ о́трочищь меча́ своєго́: зане́ убоя́ся, я́ко мла́дъ бя́ше.
καὶ εἶπεν ᾿Ιεθὲρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ· ἀναστὰς ἀπόκτεινον αὐτούς· καὶ οὐκ ἔσπασε τὸ παιδάριον τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβήθη, ὅτι ἔτι νεώτερος ἦν.
21
21
И рече́ зеве́й и Салма́нъ: воста́ни у́бо ты́, и сопроти́вися на́мъ: зане́ я́ко му́жъ си́ла єго́. И воста́ гедео́нъ, и уби́ зеве́а и Салма́на: и взя́ украше́нія, я́же на вы́яхъ велблю́довъ и́хъ.
καὶ εἶπε Ζεβεὲ καὶ Σελμανά· ἀνάστα σὺ καὶ συνάντησον ἡμῖν, ὅτι ὡς ἀνδρὸς ἡ δύναμίς σου. καὶ ἀνέστη Γεδεὼν καὶ ἀπέκτεινε τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σελμανὰ καὶ ἔλαβε τοὺς μηνίσκους τοὺς ἐν τοῖς τραχήλοις τῶν καμήλων αὐτῶν.
22
22
И реко́ша му́жіє Ізра́илстіи ко гедео́ну: владѣ́й на́ми и ты́, и сы́нове твои́, и сы́нове сыно́въ твои́хъ, я́ко ты́ спа́слъ єси́ на́съ от руки́ Мадіа́мли.
Καὶ εἶπον ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ πρὸς Γεδεών· κύριε, ἄρξον ἡμῶν καὶ σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ὁ υἱὸς τοῦ υἱοῦ σου, ὅτι σὺ ἔσωσας ἡμᾶς ἐκ χειρὸς Μαδιάμ.
23
23
И рече́ къ ни́мъ гедео́нъ: не возоблада́ю а́зъ ва́ми, и не возоблада́єтъ сы́нъ мо́й ва́ми: Госпо́дь да владѣ́єтъ ва́ми.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Γεδεών· οὐκ ἄρξω ἐγώ, καὶ οὐκ ἄρξει ὁ υἱός μου ἐν ὑμῖν· Κύριος ἄρξει ὑμῶν.
24
24
И рече́ къ ни́мъ гедео́нъ: попрошу́ у ва́съ проше́нія, и да да́стъ мнѣ́ вся́къ му́жъ усеря́зь от плѣ́на своєго́: я́ко усеря́зи зла́ты [мно́зи] бя́ху и́мъ, зане́ Ісма́илтяне бя́ху.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Γεδεών· αἰτήσομαι παρ᾿ ὑμῶν αἴτημα καὶ δότε μοι ἀνὴρ ἐνώτιον ἐκ σκύλων αὐτοῦ· ὅτι ἐνώτια χρυσᾶ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ᾿Ισμαηλῖται.
25
25
И реко́ша: даю́ще дади́мъ. И простре́ ри́зу, и вверго́ша ту́ му́жіє по усеря́зю от плѣ́на своєго́.
καὶ εἶπαν· διδόντες δώσομεν· καὶ ἀνέπτυξε τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, καὶ ἔβαλεν ἐκεῖ ἀνὴρ ἐνώτιον σκύλων αὐτοῦ.
26
26
И бы́сть вѣ́съ усеря́зь златы́хъ, и́хже испроси́, ты́сяща и се́дмь со́тъ Сі́кль зла́та, кромѣ́ плени́цъ и мони́стъ [єнфо́ѳовыхъ], и ри́зъ багря́ныхъ, я́же на царе́хъ Мадіа́млихъ, и кромѣ́ чепе́й златы́хъ, я́же на вы́яхъ велблю́довъ и́хъ.
καὶ ἐγένετο ὁ σταθμὸς τῶν ἐνωτίων τῶν χρυσῶν, ὧν ᾔτησε, χίλιοι καὶ ἑπτακόσιοι χρυσοῖ, πάρεξ τῶν μηνίσκων καὶ τῶν στραγγαλίδων καὶ τῶν ἱματίων καὶ πορφυρίδων τῶν ἐπὶ βασιλεῦσι Μαδιὰμ καὶ ἐκτὸς τῶν περιθεμάτων, ἃ ἦν ἐν τοῖς τραχήλοις τῶν καμήλων αὐτῶν.
27
27
И сотвори́ от ни́хъ гедео́нъ Єфу́дъ {Гре́ч.: єпомі́съ, славе́н.: нара́мникъ.}, и поста́ви єго́ во гра́дѣ своє́мъ во Єфра́ѳѣ. И соблуди́ ве́сь Ізра́иль по не́мъ та́мо: и бы́сть гедео́ну и всему́ єго́ до́му въ собла́знъ.
καὶ ἐποίησεν αὐτὸ Γεδεὼν εἰς ᾿Εφὼδ καὶ ἔστησεν αὐτὸ ἐν πόλει αὐτοῦ ᾿Εφραθά· καὶ ἐξεπόρνευσε πᾶς ᾿Ισραὴλ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκεῖ, καὶ ἐγένετο τῷ Γεδεὼν καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ εἰς σκῶλον.
28
28
И смири́ся Мадіа́мъ предъ сы́ны Ізра́илевыми, и не приложи́ша воздви́гнути главы́ своєя́. И бы́сть въ поко́и земля́ четы́редесять лѣ́тъ, во дни́ гедео́новы.
καὶ συνεστάλη Μαδιὰμ ἐνώπιον υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ προσέθηκαν ἆραι κεφαλὴν αὐτῶν. καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη ἐν ἡμέραις Γεδεών.
29
29
И и́де ієроваа́лъ сы́нъ Іоа́совъ, и сѣ́де въ дому́ своє́мъ.
καὶ ἐπορεύθη ῾Ιεροβάαλ υἱὸς ᾿Ιωὰς καὶ ἐκάθισεν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ.
30
30
И гедео́ну бы́ша се́дмьдесятъ сыно́въ, изше́дшіи от чре́слъ єго́, я́ко жены́ бя́ху мно́ги єму́.
καὶ τῷ Γεδεὼν ἦσαν υἱοὶ ἑβδομήκοντα ἐκπορευόμενοι ἐκ μηρῶν αὐτοῦ, ὅτι γυναῖκες πολλαὶ ἦσαν αὐτῷ.
31
31
И подло́жница єго́ я́же въ Сікі́мѣ и сія́ роди́ єму́ сы́на, и нарече́ и́мя єму́ Авімеле́хъ.
καὶ παλλακὴ αὐτοῦ ἦν ἐν Συχέμ· καὶ ἔτεκεν αὐτῷ καί γε αὐτὴ υἱόν, καὶ ἔθηκε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβιμέλεχ.
32
32
И у́мре гедео́нъ сы́нъ Іоа́совъ въ ста́рости бла́зѣ, и погребе́ся во гро́бѣ Іоа́са отца́ своєго́, во Єфра́ѳѣ, отца́ єзрі́єва.
καὶ ἀπέθανε Γεδεὼν υἱὸς ᾿Ιωὰς ἐν πόλει αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῷ τάφῳ ᾿Ιωὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν ᾿Εφραθὰ ᾿Αβιεσδρί.
33
33
И бы́сть єгда́ у́мре гедео́нъ, и соврати́шася сы́нове Ізра́илевы и соблуди́ша вслѣ́дъ Ваалі́ма, и сотвори́ша себѣ́ со Ваалвері́ѳомъ завѣ́тъ, да и́мъ бу́детъ бо́гъ:
Καὶ ἐγενήθη ὡς ἀπέθανε Γεδεών, καὶ ἐπέστρεψαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξεπόρνευσαν ὀπίσω τῶν Βααλὶμ καὶ ἔθηκαν ἑαυτοῖς τῷ Βάαλ διαθήκην τοῦ εἶναι αὐτοῖς αὐτὸν εἰς θεόν.
34
34
и не воспомяну́ша сы́нове Ізра́илевы Го́спода Бо́га своєго́, изба́вльшаго и́хъ изъ руки́ всѣ́хъ вра́гъ и́хъ окре́стныхъ:
καὶ οὐκ ἐμνήσθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ ρυσαμένου αὐτοὺς ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θλιβόντων αὐτοὺς κυκλόθεν.
35
35
и не сотвори́ша ми́лости съ до́момъ ієроваа́ловымъ, се́й є́сть гедео́нъ, по все́й благосты́ни єго́, ю́же сотвори́ со Ізра́илемъ.
καὶ οὐκ ἐποίησαν ἔλεος μετὰ τοῦ οἴκου ῾Ιεροβάαλ (αὐτός ἐστι Γεδεών) κατὰ πάντα τὰ ἀγαθά, ἃ ἐποίησε μετὰ ᾿Ισραήλ.
Глава 9
Κεφάλαιο 9
1
1
И по́йде Авімеле́хъ сы́нъ ієроваа́ловъ въ Сихе́мъ ко бра́тіи ма́тере своєя́ и глаго́ла къ ни́мъ и ко всему́ сро́дству до́му отца́ ма́тере своєя́, глаго́ля:
ΚΑΙ ἐπορεύθη ᾿Αβιμέλεχ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ εἰς Συχὲμ πρὸς ἀδελφοὺς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς πᾶσαν συγγένειαν οἴκου πατρὸς μητρὸς αὐτοῦ λέγων·
2
2
глаго́лите во у́шы всѣ́хъ муже́й Сихе́мскихъ: что́ лу́чше ва́мъ, є́же владѣ́ти ва́ми седми́десяти муже́мъ всѣ́мъ сыно́мъ ієроваа́ловымъ, или́ владѣ́ти ва́ми му́жу єди́ному? и помяни́те, я́ко ко́сть ва́ша и пло́ть ва́ша є́смь а́зъ.
λαλήσατε δὴ ἐν τοῖς ὠσὶ πάντων τῶν ἀνδρῶν Συχέμ· τί τὸ ἀγαθὸν ὑμῖν, κυριεῦσαι ὑμῶν ἑβδομήκοντα ἄνδρας, πάντας υἱοὺς ῾Ιεροβάαλ, ἢ κυριεύειν ὑμῶν ἄνδρα ἕνα; καὶ μνήσθητε ὅτι ὀστοῦν ὑμῶν καὶ σὰρξ ὑμῶν εἰμι.
3
3
И глаго́лаша бра́тія ма́тере єго́ о не́мъ во у́шы всѣ́хъ муже́й Сихе́мскихъ вся́ словеса́ сія́. И уклони́ся се́рдце и́хъ вслѣ́дъ Авімеле́ха, реко́ша бо: бра́тъ на́шъ є́сть.
καὶ ἐλάλησαν περὶ αὐτοῦ οἱ ἀδελφοὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἐν τοῖς ὠσὶ πάντων τῶν ἀνδρῶν Συχὲμ πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἔκλινεν ἡ καρδία αὐτῶν ὀπίσω ᾿Αβιμέλεχ, ὅτι εἶπαν· ἀδελφὸς ἡμῶν ἐστι.
4
4
И да́ша єму́ се́дмьдесятъ сре́бреникъ от до́му Ваалвері́ѳа: и ная́ и́ми Авімеле́хъ муже́й пра́здныхъ и скита́ющихся, и поидо́ша вслѣ́дъ єго́.
καὶ ἔδωκαν αὐτῷ ἑβδομήκοντα ἀργυρίου ἐξ οἴκου Βααλβερίθ, καὶ ἐμισθώσατο ἑαυτῷ ᾿Αβιμέλεχ ἄνδρας κενοὺς καὶ δειλούς, καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτοῦ.
5
5
И вни́де въ до́мъ отца́ своєго́ во Єфра́ѳу, и изби́ бра́тію свою́, сы́ны ієроваа́ловы, се́дмьдесятъ муже́й, на ка́мени єди́нѣмъ, и оста́ся Іоаѳа́мъ сы́нъ ієроваа́ль юнѣ́йшій, зане́ скры́ся.
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εἰς ᾿Εφραθὰ καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ υἱοὺς ῾Ιεροβάαλ ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἐπὶ λίθον ἕνα· καὶ κατελείφθη ᾿Ιωάθαμ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ ὁ νεώτερος, ὅτι ἐκρύβη.
6
6
И собра́шася вси́ му́жіє Сихе́мстіи и ве́сь до́мъ маа́ловъ, и поидо́ша, и поста́виша Авімеле́ха царе́мъ у ду́ба ста́на, и́же въ Сихе́мѣхъ.
καὶ συνήχθησαν πάντες ἄνδρες Σικίμων καὶ πᾶς οἶκος Βηθμααλὼν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἐβασίλευσαν τὸν ᾿Αβιμέλεχ πρὸς τῇ βαλάνῳ τῇ εὑρετῇ τῆς στάσεως τῆς ἐν Σικίμοις.
7
7
И повѣ́даша Іоаѳа́му, и по́йде, и ста́ на версѣ́ горы́ гарізі́нъ: и воздви́же гла́съ сво́й, и воззва́, и рече́ и́мъ: послу́шайте мене́, му́жіє Сихе́мстіи, и да услы́шитъ ва́съ Бо́гъ.
Καὶ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιωάθαμ, καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔστη ἐπὶ κορυφὴν ὄρους Γαριζὶν καὶ ἐπῇρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούσατέ μου, ἄνδρες Σικίμων, καὶ ἀκούσεται ὑμῶν ὁ Θεός.
8
8
Иду́ще идо́ша древа́ пома́зати себѣ́ царя́ и рѣ́ша ма́сличинѣ: бу́ди на́мъ ца́рь.
πορευόμενα ἐπορεύθη τὰ ξύλα τοῦ χρῖσαι ἐφ᾿ ἑαυτὰ βασιλέα καὶ εἶπον τῇ ἐλαίᾳ· βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
9
9
И рече́ и́мъ ма́сличина: єда́ оста́вивши ту́чность мою́, ю́же во мнѣ́ просла́ви Бо́гъ и человѣ́цы, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· μὴ ἀπολείψασα τὴν ποιότητά μου, ἐν ᾗ δοξάσουσι τὸν Θεὸν ἄνδρες, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
10
10
И реко́ша древа́ смоко́вницѣ: пріиди́, ца́рствуй надъ на́ми.
καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ· δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
11
11
И рече́ и́мъ смоко́вница: єда́ оста́вивши мою́ сла́дость и пло́дъ мо́й благі́й, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ συκῆ· μὴ ἀπολείψασα ἐγὼ τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὰ γενήματά μου τὰ ἀγαθά, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
12
12
И реко́ша древа́ къ лозѣ́ віногра́днѣй: пріиди́, бу́ди на́мъ ца́рь.
καὶ εἶπαν τὰ ξύλα πρὸς τὴν ἄμπελον· δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
13
13
И рече́ и́мъ лоза́ віногра́дная: єда́ оста́вивши віно́ моє́, веселя́щеє Бо́га и человѣ́ки, пойду́ владѣ́ти древа́ми?
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἄμπελος· μὴ ἀπολείψασα τὸν οἶνόν μου τὸν εὐφραίνοντα Θεὸν καὶ ἀνθρώπους, πορεύσομαι κινεῖσθαι ἐπὶ τῶν ξύλων;
14
14
И реко́ша вся́ древа́ те́рнію: пріиди́, бу́ди на́мъ ца́рь.
καὶ εἶπαν πάντα τὰ ξύλα τῇ ράμνῳ· δεῦρο σὺ βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
15
15
И рече́ те́рніє ко древа́мъ: а́ще по и́стинѣ помазу́єте себѣ́ царя́ мене́ надъ ва́ми, пріиди́те и вни́дите подъ сѣ́нь мою́: а́ще ли же ни́, да изы́детъ о́гнь изъ те́рнія и поя́стъ ке́дры Ліва́нскія.
καὶ εἶπεν ἡ ράμνος πρὸς τὰ ξύλα· εἰ ἐν ἀληθείᾳ χρίετέ με ὑμεῖς τοῦ βασιλεύειν ἐφ᾿ ὑμᾶς, δεῦτε ὑπόστητε ἐν τῇ σκιᾷ μου· καὶ εἰ μή, ἐξέλθοι πῦρ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου.
16
16
И ны́нѣ а́ще по и́стинѣ и по соверше́нству сотвори́сте, и поста́висте Авімеле́ха царе́мъ, и а́ще бла́го сотвори́сте со ієроваа́ломъ и съ до́момъ єго́, и а́ще по воздая́нію руки́ єго́ сотвори́сте єму́,
καὶ νῦν εἰ ἐν ἀληθείᾳ καὶ τελειότητι ἐποιήσατε καὶ ἐβασιλεύσατε τὸν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ εἰ ἀγαθωσύνην ἐποιήσατε μετὰ ῾Ιεροβάαλ, καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ εἰ ὡς ἀνταπόδοσις χειρὸς αὐτοῦ ἐποιήσατε αὐτῷ,
17
17
я́коже воєва́ оте́цъ мо́й по ва́съ, и пове́рже ду́шу свою́ въ страну́, и изба́ви ва́съ от руки́ Мадіа́мли:
ὡς παρετάξατο ὁ πατήρ μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἐξέρριψε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξεναντίας καὶ ἐρρύσατο ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Μαδιάμ,
18
18
и вы́ воста́сте на до́мъ отца́ моєго́ дне́сь и изби́сте сы́ны єго́, се́дмьдесятъ муже́й, на єди́нѣмъ ка́мени, и поста́висте царе́мъ Авімеле́ха сы́на рабы́ни єго́ надъ му́жи Сікі́мскими, я́ко бра́тъ ва́шъ є́сть:
καὶ ὑμεῖς ἐπανέστητε ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου σήμερον καὶ ἀπεκτείνατε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἐπὶ λίθον ἕνα, καὶ ἐβασιλεύσατε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν παιδίσκης αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας Σικίμων, ὅτι ἀδελφὸς ὑμῶν ἐστι,
19
19
и а́ще по и́стинѣ и по соверше́нству сотвори́сте со ієроваа́ломъ и до́момъ єго́ дне́сь, благослове́ни вы́ бу́дите, и возвесели́теся о Авімеле́сѣ, и то́й о ва́съ да возвесели́тся:
καὶ εἰ ἐν ἀληθείᾳ καὶ τελειότητι ἐποιήσατε μετὰ ῾Ιεροβάαλ καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, εὐφρανθείη τε ἐν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ εὐφρανθείη καί γε αὐτὸς ἐφ᾿ ὑμῖν.
20
20
а́ще же ни́, да изы́детъ о́гнь от Авімеле́ха и поя́стъ му́жы Сікі́мски и до́мъ маалло́нь: и да изы́детъ о́гнь от муже́й Сікі́мскихъ и от до́му маалло́ня и да поя́стъ Авімеле́ха.
εἰ δὲ οὔ, ἐξέλθοι πῦρ ἀπὸ ᾿Αβιμέλεχ καὶ καταφάγοι τοὺς ἄνδρας Σικίμων καὶ τὸν οἶκον Βηθμααλὼν καὶ ἐξέλθοι πῦρ ἀπὸ ἀνδρῶν Σικίμων καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Βηθμααλὼν καὶ καταφάγοι τὸν ᾿Αβιμέλεχ.
21
21
И избѣже́ Іоаѳа́мъ, и побѣже́, и по́йде въ ви́ру, и всели́ся та́мо от лица́ Авімеле́ха бра́та своєго́.
καὶ ἔφυγεν ᾿Ιωάθαμ καὶ ἀπέδρα καὶ ἐπορεύθη ἕως Βαιὴρ καὶ ᾤκησεν ἐκεῖ ἀπὸ προσώπου ᾿Αβιμέλεχ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
22
22
И облада́ Авімеле́хъ во Ізра́или три́ лѣ́та.
Καὶ ἦρξεν ᾿Αβιμέλεχ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ τρία ἔτη.
23
23
И посла́ Бо́гъ ду́хъ зо́лъ между́ Авімеле́хомъ и между́ му́жи Сікі́мскими: и возгнуша́шася му́жіє Сікі́мстіи до́момъ Авімеле́ховымъ,
καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς πνεῦμα πονηρὸν ἀνὰ μέσον ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀνδρῶν Σικίμων, καὶ ἠθέτησαν ἄνδρες Σικίμων ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβιμέλεχ,
24
24
є́же навести́ непра́вду седми́десяти сыно́въ ієроваа́лихъ и кро́ви и́хъ возложи́ти на Авімеле́ха бра́та и́хъ, и́же уби́ и́хъ, и на му́жы Сікі́мски, я́ко укрѣпи́ша ру́цѣ єго́ изби́ти бра́тію свою́:
τοῦ ἐπαγαγεῖν τὴν ἀδικίαν τῶν ἑβδομήκοντα υἱῶν ῾Ιεροβάαλ καὶ τὰ αἵματα αὐτῶν τοῦ θεῖναι ἐπὶ ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν, ὃς ἀπέκτεινεν αὐτούς, καὶ ἐπὶ ἄνδρας Σικίμων, ὅτι ἐνίσχυσαν τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἀποκτεῖναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ.
25
25
и поста́виша на́нь му́жіє Сікі́мстіи подса́ды на версѣ́хъ го́ръ, и разграбля́ху всѣ́хъ иду́щихъ къ ни́мъ на пути́. И возвѣсти́ся сіє́ Авімеле́ху.
καὶ ἔθηκαν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Σικίμων ἐνεδρεύοντας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν ὀρέων καὶ διήρπαζον πάντα, ὃς παρεπορεύετο ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῇ ὁδῷ· καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ ᾿Αβιμέλεχ.
26
26
И пріи́де гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и бра́тія єго́, и преидо́ша въ Сікі́му, и упова́ша на него́ му́жіє Сікі́мстіи:
καὶ ἦλθε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ παρῆλθον ἐν Σικίμοις, καὶ ἤλπισαν ἐν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Σικίμων.
27
27
и изыдо́ша на село́, и обра́ша віногра́ды своя́, и изгнето́ша, и сотвори́ша ли́ки: и ходи́ша во хра́мъ бого́въ свои́хъ, и ядо́ша и пи́ша, клену́ще Авімеле́ха.
καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀγρὸν καὶ ἐτρύγησαν τοὺς ἀμπελῶνας αὐτῶν καὶ ἐπάτησαν καὶ ἐποίησαν ᾿Ελλουλὶμ καὶ εἰσήνεγκαν εἰς οἶκον Θεοῦ αὐτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ κατηράσαντο τὸν ᾿Αβιμέλεχ.
28
28
И рече́ гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ: кто́ є́сть Авімеле́хъ, и кто́ є́сть сы́нъ Сихе́мль, я́ко да порабо́таємъ єму́? не сы́нъ ли ієроваа́ль, и зеву́лъ стра́жъ єго́ ра́бъ єго́ съ му́жи Єммо́ра отца́ Сихе́мля? и почто́ и́мамы рабо́тати єму́?
καὶ εἶπε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβήλ· τίς ἐστιν ᾿Αβιμέλεχ καὶ τίς ἐστιν υἱὸς Συχέμ, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; οὐχ υἱὸς ῾Ιεροβάαλ, καὶ Ζεβοὺλ ἐπίσκοπος αὐτοῦ δοῦλος αὐτοῦ σὺν τοῖς ἀνδράσιν ᾿Εμμὼρ πατρὸς Συχέμ; καὶ τί ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ ἡμεῖς;
29
29
и кто́ да́стъ лю́ди сія́ въ ру́ку мою́? и преста́влю Авімеле́ха, и реку́ ко Авімеле́ху: умно́жи си́лу твою́, и изы́ди.
καὶ τίς δῴη τὸν λαὸν τοῦτον ἐν χειρί μου; καὶ μεταστήσω τὸν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν· πλήθυνον τὴν δύναμίν σου καὶ ἔξελθε.
30
30
И услы́ша зеву́лъ кня́зь гра́да словеса́ гаа́ла сы́на Аве́дова, и разгнѣ́вася я́ростію:
καὶ ἤκουσε Ζεβοὺλ ἄρχων τῆς πόλεως τοὺς λόγους Γαὰλ υἱοῦ ᾿Ιωβὴλ καὶ ὠργίσθη θυμῷ αὐτός.
31
31
и посла́ послы́ ко Авімеле́ху о́тай, глаго́ля: се́, гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и бра́тія єго́ пріидо́ша въ Сихе́му, и се́, сі́и обсѣдя́тъ на тя́ гра́дъ:
καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Αβιμέλεχ ἐν κρυφῇ λέγων· ἰδοὺ Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἔρχονται εἰς Συχέμ, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ περικάθηνται τὴν πόλιν ἐπὶ σέ·
32
32
и ны́нѣ воста́ни но́щію ты́ и лю́діє и́же съ тобо́ю, и зася́ди до зау́трія на селѣ́:
καὶ νῦν ἀνάστηθι νυκτός, σὺ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ, καὶ ἐνέδρευσον ἐν τῷ ἀγρῷ,
33
33
и бу́детъ ра́но, єгда́ взы́детъ со́лнце, обу́трѣєши и протя́гнешися ко гра́ду: и се́, то́й и лю́діє и́же съ ни́мъ изы́дутъ къ тебѣ́, и сотвори́ши єму́, єли́ко возмо́жетъ рука́ твоя́.
καὶ ἔσται τὸ πρωΐ ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον, ὀρθριεῖς καὶ ἐκτενεῖς ἐπὶ τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἐκπορεύονται πρὸς σέ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὅσα ἂν εὕρῃ ἡ χείρ σου.
34
34
И воста́ Авімеле́хъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ, но́щію, и засѣдо́ша на Сихе́мъ на четы́ри ча́сти.
καὶ ἀνέστη ᾿Αβιμέλεχ καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ᾿ αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἐνήδρευσαν ἐπὶ Συχὲμ τέτρασιν ἀρχαῖς.
35
35
И бы́сть зау́тра, и изы́де гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ и ста́ предъ две́рію вра́тъ гра́дскихъ. И воста́ Авімеле́хъ и лю́діє, и́же съ ни́мъ, от заса́ды.
καὶ ἐξῆλθε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ καὶ ἔστη πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ ἀνέστη ᾿Αβιμέλεχ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἐνέδρου.
36
36
И ви́дѣ гаа́лъ сы́нъ Аве́довъ лю́ди и рече́ къ зеву́лу: се́, наро́дъ люді́й исхо́дитъ съ верхо́въ го́ръ. И рече́ къ нему́ зеву́лъ: стѣ́нь го́ръ ты́ ви́диши я́ко му́жы.
καὶ εἶδε Γαὰλ υἱὸς ᾿Ιωβὴλ τὸν λαὸν καὶ εἶπε πρὸς Ζεβούλ· ἰδοὺ λαὸς καταβαίνει ἀπὸ τῶν κεφαλῶν τῶν ὀρέων. καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζεβούλ· τὴν σκιὰν τῶν ὀρέων σὺ βλέπεις ὡς ἄνδρας.
37
37
И приложи́ єще́ гаа́лъ глаго́лати и рече́: се́, лю́діє исхо́дятъ при мо́ри от высоты́ земли́, и по́лкъ єди́нъ и́детъ путе́мъ дубра́вы маонені́мъ.
καὶ προσέθετο ἔτι Γαὰλ τοῦ λαλῆσαι καὶ εἶπεν· ἰδοὺ λαὸς καταβαίνων κατὰ θάλασσαν ἀπὸ τοῦ ἐχόμενα ὀμφαλοῦ τῆς γῆς, καὶ ἀρχὴ ἑτέρα ἔρχεται δι᾿ ὁδοῦ ῾Ηλωνμαωνενίμ.
38
38
И рече́ къ нему́ зеву́лъ: и гдѣ́ су́ть ны́нѣ уста́ твоя́ глаго́лющая: кто́ є́сть Авімеле́хъ, я́ко порабо́таємъ єму́? не сі́и ли су́ть лю́діє, я́же ты́ уничто́жилъ єси́? изы́ди у́бо ны́нѣ, и ополчи́ся проти́ву и́хъ.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζεβούλ· καὶ ποῦ ἐστι τὸ στόμα σου ὡς ἐλάλησας, τίς ἐστιν ᾿Αβιμέλεχ, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; μὴ οὐχὶ οὗτος ὁ λαός, ὃν ἐξουδένωσας; ἔξελθε δὴ νῦν καὶ παράταξαι αὐτῷ.
39
39
И изы́де гаа́лъ предъ му́жы сихе́мски, и ополчи́ся проти́ву Авімеле́ху:
καὶ ἐξῆλθε Γαὰλ ἐνώπιον ἀνδρῶν Συχὲμ καὶ παρετάξατο πρὸς ᾿Αβιμέλεχ.
40
40
и погна́ єго́ Авімеле́хъ, и побѣже́ от лица́ єго́: и падо́ша я́звенніи мно́зи да́же до вра́тъ гра́дскихъ.
καὶ ἐδίωξεν αὐτὸν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ ἐφυγεν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ· καὶ ἔπεσον τραυματίαι πολλοὶ ἕως τῆς θύρας τῆς πύλης.
41
41
И вни́де Авімеле́хъ во Арі́му: и зеву́лъ изгна́ гаа́ла и бра́тію єго́, да не живу́тъ въ Сихе́мѣ.
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αβιμέλεχ ἐν ᾿Αρημά· καὶ ἐξέβαλε Ζεβοὺλτὸν Γαὰλ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ μὴ οἰκεῖν ἐν Συχέμ.
42
42
И бы́сть нау́тріє, и изыдо́ша лю́діє на по́ле, и повѣ́даша Авімеле́ху:
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Αβιμέλεχ.
43
43
и взя́ люді́й, и раздѣли́ и́хъ на три́ ча́сти, и зася́де на селѣ́: и ви́дѣ, и се́, лю́діє изыдо́ша изъ гра́да, и воста́ на ня́, и изби́ и́хъ.
καὶ ἔλαβε τὸν λαόν, καὶ διεῖλεν αὐτοὺς εἰς τρεῖς ἀρχὰς καὶ ἐνήδρευσεν ἐν ἀγρῷ· καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ λαὸς ἐξῆλθεν ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἀνέστη ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς.
44
44
И Авімеле́хъ и нача́лницы, и́же съ ни́мъ, протяго́шася и ста́ша у две́рій вра́тъ гра́дскихъ: и двѣ́ ча́сти пролія́шася на вся́, я́же на селѣ́, и изби́ша я́.
καὶ ᾿Αβιμέλεχ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐξέτειναν καὶ ἔστησαν παρὰ τὴν θύραν τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ αἱ δύο ἀρχαὶ ἐξέτειναν ἐπὶ πάντας τοὺς ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἐπάταξαν αὐτούς.
45
45
Авімеле́хъ же добыва́ше гра́да ве́сь де́нь то́й, и взя́ гра́дъ, и лю́ди и́же въ не́мъ изби́, и разори́ гра́дъ, и посѣ́я въ не́мъ со́ль.
καὶ ᾿Αβιμέλεχ παρετάσσετο ἐν τῇ πόλει ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ κατελάβετο τὴν πόλιν καὶ τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῇ ἀπέκτεινε καὶ τὴν πόλιν καθεῖλε καὶ ἔσπειρεν αὐτὴν ἅλας.
46
46
И услы́шаша сіє́ вси́ му́жіє столпа́ Сихе́мля и внидо́ша въ тве́рдь до́му [бо́га] веѳилвері́ѳъ.
καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἄνδρες πύργων Συχὲμ καὶ ἦλθον εἰς συνέλευσιν Βαιθηλβερίθ.
47
47
И возвѣсти́ся Авімеле́ху, я́ко собра́шася вси́ му́жіє столпа́ Сихе́мска.
καὶ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Αβιμέλεχ ὅτι συνήχθησαν πάντες οἱ ἄνδρες πύργων Συχέμ.
48
48
И взы́де Авімеле́хъ на го́ру селмо́нъ са́мъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ: и взя́ Авімеле́хъ сѣки́ру въ ру́ку свою́, и усѣче́ вѣ́твь от дре́ва, и воздви́же ю́, и возложи́ на ра́му свою́: и рече́ лю́демъ и́же съ ни́мъ: є́же ви́дѣсте мя́ творя́ща, сотвори́те ско́ро я́коже и а́зъ.
καὶ ἀνέβη ᾿Αβιμέλεχ εἰς ὄρος ῾Ερμὼν καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔλαβεν ᾿Αβιμέλεχ τὰς ἀξίνας ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔκοψε κλάδον ξύλου καὶ ᾖρε καὶ ἔθηκεν ἐπὶ ὤμων αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ λαῷ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· ὃ εἴδετέ με ποιοῦντα, ταχέως ποιήσατε ὡς ἐγώ.
49
49
И усѣко́ша вси́ лю́діє вѣ́твія и взя́ша, и поидо́ша вслѣ́дъ Авімеле́ха, и возложи́ша на тверды́ню, и запали́ша на ни́хъ тверды́ню огне́мъ: и изомро́ша вси́ лю́діє столпа́ Сихе́мска до ты́сящи муже́й и же́нъ.
καὶ ἔκοψαν καί γε ἀνὴρ κλάδον πᾶς ἀνὴρ καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὴν συνέλευσιν καὶ ἐνεπύρισαν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν συνέλευσιν ἐν πυρί, καὶ ἀπέθανον καί γε πάντες οἱ ἄνδρες πύργου Σικίμων ὡσεὶ χίλιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες.
50
50
И и́де Авімеле́хъ въ Ѳиви́съ и обся́де єго́, и взя́ єго́:
Καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβιμέλεχ ἐκ Βαιθηλβερὶθ καὶ παρενέβαλεν ἐν Θήβης καὶ κατέλαβεν αὐτήν.
51
51
и сто́лпъ бѣ́ тве́рдъ средѣ́ гра́да, и вбѣго́ша ту́ вси́ му́жіє и жены́ и вси́ старѣ́йшины гра́да, и заключи́шася, и взыдо́ша на кро́въ столпа́:
καὶ πύργος ἰσχυρὸς ἦν ἐν μέσῳ τῆς πόλεως, καὶ ἔφυγον ἐκεῖ πάντες οἱ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες τῆς πόλεως καὶ ἔκλεισαν ἔξωθεν αὐτῶν καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ δῶμα τοῦ πύργου.
52
52
и пріи́де Авімеле́хъ до столпа́, и супроти́вишася єму́: и приступи́ Авімеле́хъ ко врато́мъ столпа́, є́же запали́ти єго́ огне́мъ:
καὶ ἦλθεν ᾿Αβιμέλεχ ἕως τοῦ πύργου, καὶ παρετάξαντο αὐτῷ· καὶ ἤγγισεν ᾿Αβιμέλεχ ἕως τῆς θύρας τοῦ πύργου τοῦ ἐμπρῆσαι αὐτὸν ἐν πυρί.
53
53
и све́рже жена́ єди́на уло́мокъ жерно́вный на главу́ Авімеле́ха, и сокруши́ єму́ те́мя:
καὶ ἔρριψε γυνὴ μία κλάσμα ἐπιμύλιον ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ἔκλασε τὸ κρανίον αὐτοῦ.
54
54
и возопи́ ско́ро Авімеле́хъ ко о́троку нося́щему сосу́ды єго́ и рече́ єму́: извлецы́ ме́чь тво́й и убі́й мя́, да не реку́тъ, я́ко жена́ уби́ єго́. И прободе́ єго́ о́трокъ єго́, и у́мре.
καὶ ἐβόησε ταχὺ πρὸς τὸ παιδάριον τὸ αἷρον τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· σπάσον τὴν ρομφαίαν μου καὶ θανάτωσόν με, μή ποτε εἴπωσι· γυνὴ ἀπέκτεινεν αὐτόν. καὶ ἐξεκέντησεν αὐτὸν τὸ παιδάριον αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε.
55
55
И ви́дѣша му́жіє Ізра́илстіи, я́ко у́мре Авімеле́хъ: и отидо́ша кі́йждо на своє́ мѣ́сто.
καὶ εἶδεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ὅτι ἀπέθανεν ᾿Αβιμέλεχ, καὶ ἐπορεύθησαν ἀνὴρ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
56
56
И воздаде́ Бо́гъ зло́ Авімеле́ху, є́же сотвори́ отцу́ своєму́, уби́въ се́дмьдесятъ бра́тій свои́хъ:
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Θεὸς τὴν πονηρίαν ᾿Αβιμέλεχ, ἣν ἐποίησε τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀποκτεῖναι τοὺς ἑβδομήκοντα ἀδελφοὺς αὐτοῦ.
57
57
и вся́ку зло́бу муже́й Сихе́млихъ обрати́ Бо́гъ на главы́ и́хъ: и взы́де на ня́ кля́тва Іоаѳа́ма сы́на ієроваа́ля.
καὶ τὴν πᾶσαν πονηρίαν ἀνδρῶν Συχὲμ ἐπέστρεψεν ὁ Θεὸς εἰς κεφαλὴν αὐτῶν, καὶ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ κατάρα ᾿Ιωάθαμ υἱοῦ ῾Ιεροβάαλ.
Глава 10
Κεφάλαιο 10
1
1
И воста́ по Авімеле́сѣ спасти́ Ізра́иля Ѳола́ сы́нъ Фуи́, сы́нъ бра́та отца́ єго́, му́жъ от Іссаха́ра: и се́й живя́ше въ самі́рѣ въ горѣ́ Єфре́мовѣ,
ΚΑΙ ἀνέστη μετὰ ᾿Αβιμέλεχ τοῦ σῶσαι τὸν ᾿Ισραὴλ Θωλὰ υἱὸς Φουά, υἱὸς πατραδέλφου αὐτοῦ, ἀνὴρ ᾿Ισσάχαρ, καὶ αὐτὸς ᾤκει ἐν Σαμὶρ ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ.
2
2
и суди́ Ізра́иля лѣ́тъ два́десять три́, и у́мре, и погребе́нъ бы́сть въ самі́рѣ.
καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ εἴκοσι τρία ἔτη καὶ ἀπέθανε καὶ ἐτάθη ἐν Σαμίρ.
3
3
И воста́ по не́мъ Іаі́ръ Галааді́тинъ, и суди́ Ізра́иля лѣ́тъ два́десять два́:
Καὶ ἀνέστη μετ᾿ αὐτὸν ᾿Ιαΐρ ὁ Γαλαάδ, καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ εἴκοσι δύο ἔτη.
4
4
и бы́ша єму́ сы́нове три́десять два́ ѣ́здящіи на три́десяти дву́хъ ослѣ́хъ: и гра́ды и́мъ три́десять два́: и прозыва́ху и́хъ гра́ды Іаі́ровы, да́же до дне́сь, и́же су́ть въ земли́ Галаа́довѣ:
καὶ ἦσαν αὐτῷ τριάκοντα καὶ δύο υἱοὶ ἐπιβαίνοντες ἐπὶ τριάκοντα δύο πώλους· καὶ τριάκοντα δύο πόλεις αὐτοῖς, καὶ ἐκάλουν αὐτὰς ἐπαύλεις ᾿Ιαΐρ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης ἐν γῇ Γαλαάδ.
5
5
и у́мре Іаі́ръ, и погребе́нъ бы́сть въ камо́нѣ.
καὶ ἀπέθανεν ᾿Ιαΐρ καὶ ἐτάφη ἐν Ραμνών.
6
6
И приложи́ша сы́нове Ізра́илевы твори́ти зло́є предъ Го́сподемъ и послужи́ша Ваалі́мамъ и Астаро́ѳамъ и бого́мъ си́рскимъ и бого́мъ Сідо́нскимъ и бого́мъ Моа́влскимъ и бого́мъ сыно́въ Аммо́нихъ и бого́мъ иноплеме́нниковъ: и оста́виша Го́спода и не рабо́таша єму́.
Καὶ προσέθεντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐδούλευσαν τοῖς Βααλὶμ καὶ τοῖς ᾿Ασταρὼθ καὶ τοῖς θεοῖς ᾿Αρὰδ καὶ τοῖς θεοῖς Σιδῶνος καὶ τοῖς θεοῖς Μωὰβ καὶ τοῖς θεοῖς υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ τοῖς θεοῖς Φυλιστιΐμ καὶ ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον καὶ οὐκ ἐδούλευσαν αὐτῷ.
7
7
И разгнѣ́вася Госпо́дь я́ростію на Ізра́иля и предаде́ и́хъ въ ру́ку Филісті́мску и въ ру́ку сыно́въ Аммо́нихъ.
καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπέδοτο αὐτοὺς ἐν χειρὶ Φυλιστιΐμ καὶ ἐν χειρὶ υἱῶν ᾿Αμμών.
8
8
И озло́биша, и сокруши́ша сыно́въ Ізра́илевыхъ въ то́ вре́мя осмьна́десять лѣ́тъ, всѣ́хъ сыно́въ Ізра́илевыхъ, и́же объ ону́ страну́ Іорда́на въ земли́ Аморре́а и́же въ Галаа́дѣ.
καὶ ἔθλιψαν καὶ ἔθλασαν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ὀκτωκαίδεκα ἔτη, τοὺς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν γῇ τοῦ ᾿Αμορρὶ τοῦ ἐν Γαλαάδ.
9
9
И преидо́ша сы́нове Аммо́ни Іорда́нъ воєва́ти на Іу́ду и Веніамі́на и на до́мъ Єфре́мовъ: и оскорбле́ни бы́ша сы́нове Ізра́илевы зѣло́.
καὶ διέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν τὸν ᾿Ιορδάνην παρατάξασθαι πρὸς ᾿Ιούδαν καὶ Βενιαμὶν καὶ πρὸς ᾿Εφραὶμ καὶ ἐθλίβη ᾿Ισραὴλ σφόδρα.
10
10
И возопи́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду, глаго́люще: согрѣши́хомъ тебѣ́, я́ко оста́вихомъ Бо́га на́шего и рабо́тахомъ Ваалі́му.
καὶ ἐβόησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον λέγοντες· ἡμάρτομέν σοι, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὸν Θεὸν καὶ ἐδουλεύσαμεν τῷ Βααλίμ.
11
11
И рече́ Госпо́дь къ сыно́мъ Ізра́илевымъ: не от Єги́пта ли и от Аморре́а и от сыно́въ Аммо́нихъ и от Филісті́ма
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ· μὴ οὐχὶ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἀπὸ τοῦ ᾿Αμορραίου καὶ ἀπὸ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἀπὸ Φυλιστιΐμ
12
12
и от Сідо́нянъ и от Амали́ка и от Мадіа́ма, и́же стужи́ша ва́мъ, и возопи́сте ко мнѣ́, и спасо́хъ вы́ от руки́ и́хъ?
καὶ Σιδωνίων καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ Μαδιάμ, οἳ ἔθλιψαν ὑμᾶς, καὶ ἐβοήσατε πρός με, καὶ ἔσωσα ὑμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτῶν;
13
13
вы́ же оста́висте мене́ и рабо́тасте бого́мъ ины́мъ: сего́ ра́ди не приложу́ спасти́ ва́съ:
καὶ ὑμεῖς ἐγκατελίπετέ με καὶ ἐδουλεύσατε θεοῖς ἑτέροις· διὰ τοῦτο οὐ προσθήσω τοῦ σῶσαι ὑμᾶς.
14
14
иди́те и возопі́йте къ бого́мъ, и́хже избра́сте себѣ́, и ті́и да спасу́тъ вы́ во вре́мя ско́рби ва́шея.
πορεύεσθε καὶ βοήσατε πρὸς τοὺς θεούς, οὓς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς, καὶ αὐτοὶ σωσάτωσαν ὑμᾶς ἐν καιρῷ θλίψεως ὑμῶν.
15
15
И рѣ́ша сы́нове Ізра́илевы ко Го́споду: согрѣши́хомъ, сотвори́ ты́ на́мъ по всему́, єли́ко уго́дно предъ очи́ма твои́ма: то́чію изба́ви на́съ въ се́й де́нь.
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον· ἡμάρτομεν, ποίησον σὺ ἡμῖν κατὰ πᾶν τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, πλὴν ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
16
16
И изверго́ша бо́ги чужды́я от среды́ себе́ и послужи́ша Го́сподеви єди́ному: и сжалѣ́ся душа́ єго́ о утружде́ніи Ізра́илевѣ.
καὶ ἐξέκλιναν τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἐδούλευσαν τῷ Κυρίῳ μόνῳ, καὶ ὠλιγώθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν κόπῳ ᾿Ισραήλ.
17
17
И взыдо́ша сы́нове Аммо́ни, и ополчи́шася въ Галаа́дѣ: и собра́шася и сы́нове Ізра́илевы, и ополчи́шася въ Массифѣ́.
Καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμών, καὶ παρενέβαλον ἐν Γαλαάδ. καὶ συνήχθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ σκοπιᾷ.
18
18
И рѣ́ша лю́діє кня́зи Галаа́дстіи кі́йждо ко бли́жнему своєму́: му́жъ, и́же на́чнетъ би́тися съ сынми́ Аммо́новыми, то́й бу́детъ кня́зь всѣ́мъ живу́щымъ въ Галаа́дѣ.
καὶ εἶπον ὁ λαὸς οἱ ἄρχοντες Γαλαάδ, ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τίς ὁ ἀνήρ, ὅστις ἂν ἄρξεται παρατάξασθαι πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών; καὶ ἔσται εἰς ἄρχοντα πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Γαλαάδ.
Глава 11
Κεφάλαιο 11
1
1
И бя́ше Ієфѳа́й Галааді́тянинъ си́ленъ крѣ́постію: и то́й бы́сть сы́нъ жены́ блудни́цы, я́же роди́ Галаа́ду Ієфѳа́я.
ΚΑΙ ᾿Ιεφθάε ὁ Γαλααδίτης ἐπῃρμένος δυνάμει· καὶ αὐτὸς υἱὸς γυναικὸς πόρνης, ἣ ἐγέννησε τῷ Γαλαὰδ τὸν ᾿Ιεφθάε.
2
2
И роди́ жена́ Галаа́дова сыно́въ єму́: и возмужа́ша сы́нове жены́ и изгна́ша Ієфѳа́я, и реко́ша єму́: не наслѣ́диши въ дому́ отца́ на́шего, я́ко сы́нъ жены́ блу́дныя єси́ ты́.
καὶ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Γαλαὰδ αὐτῷ υἱούς· καὶ ἡδρύνθησαν οἱ υἱοὶ τῆς γυναικὸς καὶ ἐξέβαλον τὸν ᾿Ιεφθάε καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐ κληρονομήσεις ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, ὅτι υἱὸς γυναικὸς ἑταίρας σύ.
3
3
И отбѣже́ Ієфѳа́й от лица́ бра́тіи своєя́ и всели́ся въ земли́ то́въ: и собира́хуся ко Ієфѳа́ю му́жіє пра́здни, и хожда́ху съ ни́мъ.
καὶ ἔφυγεν ᾿Ιεφθάε ἀπὸ προσώπου τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Τώβ, καὶ συνεστράφησαν πρὸς ᾿Ιεφθάε ἄνδρες κενοὶ καὶ ἐξῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ.
4
4
И бы́сть по дне́хъ си́хъ, и воєва́ша сы́нове Аммо́ни на Ізра́иля.
καὶ ἐγένετο ἡνίκα παρετάξαντο οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν μετὰ ᾿Ισραήλ,
5
5
И єгда́ воєва́ша сы́нове Аммо́ни на Ізра́иля, и поидо́ша старѣ́йшины Галаа́довы поя́ти Ієфѳа́я от земли́ то́въ,
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ λαβεῖν τὸν ᾿Ιεφθάε ἀπὸ τῆς γῆς Τὼβ
6
6
и реко́ша ко Ієфѳа́ю: пріиди́ и бу́ди на́мъ нача́лникъ, и ополчи́мся на сы́ны Аммо́ни.
καὶ εἶπαν τῷ ᾿Ιεφθάε· δεῦρο καὶ ἔσῃ ἡμῖν εἰς ἀρχηγόν, καὶ παραταξόμεθα πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών.
7
7
И рече́ Ієфѳа́й старѣ́йшинамъ Галаа́дскимъ: не вы́ ли возненави́дѣсте мя́, и изгна́сте мя́ изъ до́му отца́ моєго́, и отпусти́сте мя́ от себе́? и почто́ пріидо́сте ко мнѣ́ ны́нѣ, єгда́ ну́жду возъимѣ́сте?
καὶ εἶπεν ᾿Ιεφθάε τοῖς πρεσβυτέροις Γαλαάδ· οὐχὶ ὑμεῖς ἐμισήσατέ με καὶ ἐξεβάλατέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου καὶ ἐξαπεστείλατέ με ἀφ᾿ ὑμῶν; καὶ διατὶ ἤλθατε πρός με νῦν, ἡνίκα χρῄζετε;
8
8
И реко́ша старѣ́йшины Галаа́дстіи ко Ієфѳа́ю: сего́ ра́ди ны́нѣ пріидо́хомъ къ тебѣ́, да по́йдеши съ на́ми, и ополчи́мся на сы́ны Аммо́ни: и бу́деши на́мъ кня́зь всѣ́мъ живу́щымъ въ Галаа́дѣ.
καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ πρὸς ᾿Ιεφθάε· διὰ τοῦτο νῦν ἐπεστρέψαμεν πρός σε, καὶ πορεύσῃ μεθ᾿ ἡμῶν καὶ παρατάξῃ πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών· καὶ ἔσῃ ἡμῖν εἰς ἄρχοντα πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι Γαλαάδ.
9
9
И рече́ Ієфѳа́й ко старѣ́йшинамъ Галаа́довымъ: а́ще возвраща́єте мя́ ополчи́тися на сы́ны Аммо́ни, и преда́стъ и́хъ Госпо́дь предо мно́ю, и а́зъ ва́мъ бу́ду ли кня́зь?
καὶ εἶπεν ᾿Ιεφθάε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους Γαλαάδ· εἰ ἐπιστρέφετέ με ὑμεῖς παρατάξασθαι ἐν υἱοῖς ᾿Αμμὼν καὶ παραδῷ αὐτοὺς Κύριος ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ ἐγὼ ὑμῖν ἔσομαι εἰς ἄρχοντα.
10
10
И реко́ша старѣ́йшины Галаа́дстіи ко Ієфѳа́ю: Госпо́дь да бу́детъ по́слухъ между́ на́ми, а́ще по сло́ву твоєму́ та́ко не сотвори́мъ.
καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι Γαλαὰδ πρὸς ᾿Ιεφθάε· Κύριος ἔστω ἀκούων ἀνὰ μέσον ἡμῶν, εἰ μὴ κατὰ τὸ ρῆμά σου οὕτω ποιήσομεν.
11
11
И по́йде Ієфѳа́й со старѣ́йшинами Галаа́дскими, и поста́виша єго́ лю́діє надъ собо́ю главу́ и кня́зя: и глаго́ла Ієфѳа́й вся́ словеса́ своя́ предъ Го́сподемъ въ Массифѣ́.
καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιεφθάε μετὰ τῶν πρεσβυτέρων Γαλαάδ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς κεφαλὴν καὶ εἰς ἀρχηγόν. καὶ ἐλάλησεν ᾿Ιεφθάε πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Μασσηφά.
12
12
И посла́ Ієфѳа́й послы́ къ царю́ сыно́въ Аммо́нихъ, глаго́ля: что́ мнѣ́ и тебѣ́, я́ко прише́лъ єси́ ко мнѣ́ воєва́ти на земли́ моє́й?
Καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεφθάε ἀγγέλους πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμὼν λέγων· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ὅτι ἦλθες πρός με τοῦ παρατάξασθαι ἐν τῇ γῇ μου;
13
13
И рече́ ца́рь сыно́въ Аммо́нихъ къ посло́мъ Ієфѳа́євымъ: я́ко взя́ Ізра́иль зе́млю мою́, єгда́ изы́де изъ Єги́пта, от Арно́на да́же до Іаво́ка и до Іорда́на: и ны́нѣ возврати́ ю́ съ ми́ромъ, и отиду́.
καὶ εἶπε βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμὼν πρὸς τοὺς ἀγγέλους ᾿Ιεφθάε· ὅτι ἔλαβεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν μου ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὸν ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ ᾿Αρνὼν ἕως ᾿Ιαβὸκ καὶ ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου· καὶ νῦν ἐπίστρεψον αὐτὰς ἐν εἰρήνῃ, καὶ πορεύσομαι.
14
14
И возврати́шася послы́ ко Ієфѳа́ю. И приложи́ єще́ Ієфѳа́й, и посла́ послы́ къ царю́ сыно́въ Аммо́нихъ, и реко́ша єму́:
καὶ προσέθηκεν ἔτι ᾿Ιεφθάε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμών.
15
15
та́ко глаго́летъ Ієфѳа́й: не взя́ Ізра́иль земли́ Моа́вли и земли́ сыно́въ Аммо́нихъ,
καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὕτω λέγει ᾿Ιεφθάε· οὐκ ἔλαβεν ᾿Ισραὴλ τὴν γῆν Μωὰβ καὶ τὴν γῆν υἱῶν ᾿Αμμών·
16
16
поне́же єгда́ исхожда́ше изъ Єги́пта, по́йде Ізра́иль по пусты́ни до мо́ря чермна́го, и пріи́де до Ка́диса:
ὅτι ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἐπορεύθη ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἕως θαλάσσης Σὶφ καὶ ἦλθεν εἰς Κάδης.
17
17
и посла́ Ізра́иль послы́ къ царю́ Єдо́мску, глаго́ля: да прейду́ сквозѣ́ зе́млю твою́: и не послу́ша ца́рь Єдо́мскъ: та́кожде посыла́ и къ царю́ Моа́вску, и не восхотѣ́: и сѣ́де Ізра́иль въ Ка́дисѣ:
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισραὴλ ἀγγέλους πρὸς βασιλέα ᾿Εδὼμ λέγων· παρελεύσομαι δὴ ἐν τῇ γῇ σου· καὶ οὐκ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Εδώμ. καί γε πρὸς βασιλέα Μωὰβ ἀπέστειλε, καὶ οὐκ εὐδόκησε. καὶ ἐκάθισεν ᾿Ισραὴλ ἐν Κάδης.
18
18
и и́де пусты́нею, и обы́де зе́млю Єдо́млю и зе́млю Моа́влю, и пріи́де на восто́ки со́лнца земли́ Моа́вли, и ополчи́ся объ ону́ страну́ Арно́на, и не вни́де въ предѣ́лы Моа́вли, я́ко Арно́нъ бя́ше предѣ́лъ Моа́вль:
καὶ ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἐκύκλωσε τὴν γῆν ᾿Εδὼμ καὶ τὴν γῆν Μωὰβ καὶ ἦλθεν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου τῇ γῇ Μωὰβ καὶ παρενέβαλεν ἐν πέραν ᾿Αρνὼν καὶ οὐκ εἰσῆλθεν ἐν ὁρίοις Μωάβ, ὅτι ᾿Αρνὼν ὅριον Μωάβ.
19
19
и посла́ Ізра́иль послы́ къ сио́ну царю́ Аморре́йску, царю́ єсево́нску, и рече́ къ нему́ Ізра́иль: да пре́йдемъ по земли́ твоє́й до мѣ́ста на́шего:
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισραὴλ ἀγγέλους πρὸς Σηὼν βασιλέα τοῦ ᾿Αμορραίου βασιλέα ᾿Εσεβών, καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισραήλ· παρέλθωμεν δὴ ἐν τῇ γῇ σου ἕως τοῦ τόπου ἡμῶν.
20
20
и не восхотѣ́ сио́нъ Ізра́илю преити́ по предѣ́ломъ свои́мъ, и собра́ сио́нъ вся́ лю́ди своя́, и ополчи́ся во Іа́сѣ, и воєва́ на Ізра́иля:
καὶ οὐκ ἐνεπίστευσε Σηὼν τῷ ᾿Ισραὴλ παρελθεῖν ἐν τῷ ὁρίῳ αὐτοῦ· καὶ συνῆξε Σηὼν πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ παρενέβαλον εἰς ᾿Ιασά, καὶ παρετάξατο πρὸς ᾿Ισραήλ.
21
21
и предаде́ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ сио́на и вся́ лю́ди єго́ въ ру́ки Ізра́иля, и изби́ и́хъ:
καὶ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ τὸν Σηὼν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν χειρὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτόν· καὶ ἐκληρονόμησεν ᾿Ισραὴλ πᾶσαν τὴν γῆν τοῦ ᾿Αμμοραίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν ἐκείνην.
22
22
и наслѣ́дова Ізра́иль всю́ зе́млю Аморре́а живу́щаго на земли́ то́й: и взя́ ве́сь предѣ́лъ Аморре́йскъ от Арно́на да́же до Іаво́ка, и от пусты́ни до Іорда́на:
ἀπὸ ᾿Αρνὼν καὶ ἕως τοῦ ᾿Ιαβὸκ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐρήμου ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου.
23
23
и ны́нѣ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ изгна́ Аморре́а от лица́ люді́й свои́хъ Ізра́иля, и ты́ ли хо́щеши наслѣ́дити єго́?
καὶ νῦν Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐξῇρε τὸν ᾿Αμορραῖον ἀπὸ προσώπου λαοῦ αὐτοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ σὺ κληρονομήσεις αὐτόν;
24
24
ни́, но єли́ко даде́ въ наслѣ́діє тебѣ́ хамо́съ бо́гъ тво́й, сія́ да наслѣ́диши: а всѣ́хъ, и́хже изгна́ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ от лица́ на́шего, сія́ мы́ наслѣ́димъ:
οὐχὶ ἃ ἐὰν κληρονομήσει σε Χαμὼς ὁ θεός σου, αὐτὰ κληρονομήσεις, καὶ τοὺς πάντας, οὓς ἐξῇρε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ὑμῶν, αὐτοὺς κληρονομήσομεν;
25
25
и ны́нѣ єда́ лу́чшій єси́ ты́ Вала́ка сы́на Сепфо́рова, царя́ Моа́вля? не бра́нію ли боря́шеся со Ізра́илемъ, или́ вою́я воєва́ єго́?
καὶ νῦν μὴ ἐν ἀγαθῷ ἀγαθώτερος σὺ ὑπὲρ Βαλὰκ υἱὸν Σεπφὼρ βασιλέως Μωάβ; μὴ μαχόμενος ἐμαχέσατο μετὰ ᾿Ισραὴλ ἢ πολεμῶν ἐπολέμησεν αὐτόν;
26
26
єгда́ всели́ся Ізра́иль во єсево́нѣ и въ предѣ́лѣхъ єго́, и во Арои́рѣ и въ предѣ́лѣхъ єго́, и во всѣ́хъ градѣ́хъ, и́же у Іорда́на, три́ста лѣ́тъ, и почто́ не изба́вилъ єси́ и́хъ во вре́мя о́но?
ἐν τῷ οἰκῆσαι ἐν ᾿Εσεβὼν καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ ἐν γῇ ᾿Αροὴρ καὶ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσι ταῖς παρὰ τὸν ᾿Ιορδάνην τριακόσια ἔτη, καὶ διατί οὐκ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ;
27
27
а́зъ же не согрѣши́хъ тебѣ́, и ты́ твори́ши со мно́ю зло́, вою́я на мя́: да су́дитъ Госпо́дь судя́й дне́сь между́ сы́ны Ізра́илевыми и между́ сы́ны Аммо́ни.
καὶ νῦν ἐγώ εἰμι οὐχ ἥμαρτόν σοι, καὶ σὺ ποιεῖς μετ᾿ ἐμοῦ πονηρίαν τοῦ παρατάξασθαι ἐν ἐμοί· κρίναι Κύριος ὁ κρίνων σήμερον ἀνὰ μέσον υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἀνὰ μέσον υἱῶν ᾿Αμμών.
28
28
И не послу́ша ца́рь сыно́въ Аммо́нихъ слове́съ Ієфѳа́євыхъ, я́же посыла́ше къ нему́.
καὶ οὐκ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Αμμὼν τῶν λόγων ᾿Ιεφθάε, ὧν ἀπέστειλε πρὸς αὐτόν.
29
29
И бы́сть на Ієфѳа́и Ду́хъ Госпо́день, и пре́йде Галаа́да и Манассі́ю, и пре́йде стражбу́ Галаа́дову, и от стражбы́ Галаа́довы и́де на о́ну страну́ сыно́въ Аммо́нихъ.
Καὶ ἐγένετο ἐπὶ ᾿Ιεφθάε πνεῦμα Κυρίου, καὶ παρῆλθε τὸν Γαλαὰδ καὶ τὸν Μανασσῆ καὶ παρῆλθε τὴν σκοπιὰν Γαλαὰδ εἰς τὸ πέραν υἱῶν ᾿Αμμών.
30
30
И обѣща́ Ієфѳа́й обѣ́тъ Го́сподеви и рече́: а́ще преда́ніємъ преда́си сы́ны Аммо́ни въ ру́ку мою́,
καὶ ηὔξατο ᾿Ιεφθάε εὐχὴν τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν· ἐὰν διδοὺς δῷς μοι τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν ἐν τῇ χειρί μου,
31
31
и бу́детъ исходя́й, и́же а́ще изы́детъ изъ вра́тъ до́му моєго́ во срѣ́теніє мнѣ́, єгда́ возвращу́ся съ ми́ромъ от сыно́въ Аммо́нихъ, и бу́детъ Го́сподеви, и вознесу́ єго́ во всесожже́ніє.
καὶ ἔσται ὁ ἐκπορευόμενος, ὃς ἂν ἐξέλθῃ ἀπὸ τῆς θύρας τοῦ οἴκου μου εἰς συνάντησίν μου ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ υἱῶν ᾿Αμμών, καὶ ἔσται τῷ Κυρίῳ ἀνοίσω αὐτὸν ὁλοκαύτωμα.
32
32
И пріи́де Ієфѳа́й къ сыно́мъ Аммо́нимъ воєва́ти на ня́: и предаде́ я́ Госпо́дь въ ру́цѣ єго́
καὶ παρῆλθεν ᾿Ιεφθάε πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμὼν παρατάξασθαι πρὸς αὐτούς, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
33
33
и изби́ и́хъ от Арои́ра, до́ндеже пріити́ въ мені́ѳъ, два́десять градо́въ, и да́же до Аве́ля віногра́довъ, я́звою вели́кою зѣло́. И покоре́ни бы́ша сы́нове Аммо́ни предъ лице́мъ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀπὸ ᾿Αροὴρ ἕως ἐλθεῖν ἄχρις ᾿Αρνὼν ἐν ἀριθμῷ εἴκοσι πόλεις καὶ ἕως ᾿Εβελχαρμὶμ πληγὴν μεγάλην σφόδρα, καὶ συνεστάλησαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ.
34
34
И пріи́де Ієфѳа́й въ Массифу́ въ до́мъ сво́й: и се́, дще́рь єго́ исхожда́ше во срѣ́теніє єго́ съ тимпа́ны и ли́ки: и сія́ бя́ше єдиноро́дна єму́ возлю́бленна: и не бѣ́ єму́ сы́на, ни другі́я дще́ре, кромѣ́ єя́.
Καὶ ἦλθεν ᾿Ιεφθάε εἰς Μασσηφὰ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶἰδοὺ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἐξεπορεύετο εἰς ὑπάντησιν ἐν τυμπάνοις καὶ χοροῖς· καὶ αὕτη ἦν μονογενής, οὐκ ἦν αὐτῷ ἕτερος υἱὸς ἢ θυγάτηρ.
35
35
И бы́сть єгда́ уви́дѣ ю́ са́мъ, растерза́ ри́зы своя́ и рече́: о, дщи́ моя́, смуща́ющи смути́ла мя́ єси́: и ты́ ны́нѣ въ претыка́ніє была́ єси́ предъ очи́ма мои́ма: а́зъ бо отверзо́хъ уста́ моя́ на тя́ ко Го́споду и не возмогу́ вспя́ть возврати́ти.
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν αὐτὴν αὐτός, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἆ ἆ, θυγάτηρ μου, ταραχῇ ἐτάραξάς με καὶ σὺ ἦς ἐν τῷ ταράχῳ μου, καὶ ἐγώ εἰμι ἤνοιξα κατὰ σοῦ τὸ στόμα μου πρὸς Κύριον καὶ οὐ δυνήσομαι ἀποστρέψαι.
36
36
И рече́ къ нему́: о́тче, а́ще отве́рзлъ єси́ уста́ твоя́ ко Го́споду, сотвори́ мнѣ́, я́коже изы́де изо у́стъ твои́хъ, зане́же сотвори́ тебѣ́ Госпо́дь ме́сть враго́мъ твои́мъ от сыно́въ Аммо́нихъ.
ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· πάτερ, ἤνοιξας τὸ στόμα σου πρὸς Κύριον; ποίησόν μοι ὃν τρόπον ἐξῆλθεν ἐκ στόματός σου, ἐν τῷ ποιῆσαί σοι Κύριον ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν σου ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Αμμών.
37
37
И рече́ ко отцу́ своєму́: сотвори́, о́тче мо́й, сіє́ сло́во: оста́ви мя́ два́ мѣ́сяца, да пойду́ и взы́ду на го́ры и пла́чуся дѣ́вства моєго́ а́зъ и други́ни мои́.
καὶ ἥδε εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς· ποιησάτω δὴ ὁ πατήρ μου τὸν λόγον τοῦτον· ἔασόν με δύο μῆνας, καὶ πορεύσομαι καὶ καταβήσομαι ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ κλαύσομαι ἐπὶ τὰ παρθένιά μου, ἐγώ εἰμι καὶ αἱ συνεταιρίδες μου.
38
38
И рече́: иди́. И отпусти́ ю́ на два́ мѣ́сяца: и и́де сама́ и други́ни єя́, и пла́кася дѣ́вства своєго́ на гора́хъ.
καὶ εἶπε· πορεύου· καὶ ἀπέστειλεν αὐτὴν δύο μῆνας. καὶ ἐπορεύθη, αὐτὴ καὶ αἱ συνεταιρίδες αὐτῆς, καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τὰ παρθένια αὐτῆς ἐπὶ τὰ ὄρη.
39
39
И бы́сть въ концѣ́ двою́ мѣ́сяцу, и возврати́ся ко отцу́ своєму́: и сотвори́ на не́й обѣ́тъ сво́й, и́мже обѣща́ся: и сія́ не позна́ му́жа. И бы́сть въ повелѣ́ніє во Ізра́или:
καὶ ἐγένετο ἐν τέλει τῶν δύο μηνῶν καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς, καὶ ἐποίησεν ἐν αὐτῇ εὐχὴν αὐτοῦ, ἣν ηὔξατο· καὶ αὕτη οὐκ ἔγνω ἄνδρα. καὶ ἐγένετο εἰς πρόσταγμα ἐν ᾿Ισραήλ·
40
40
от дні́й до дні́й исхожда́ху дще́ри Ізра́илевы пла́кати о дще́ри Ієфѳа́я Галааді́тина четы́ри дни́ въ лѣ́тѣ.
ἀπὸ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐπορεύοντο θυγατέρες ᾿Ισραὴλ θρηνεῖν τὴν θυγατέρα ᾿Ιεφθάε τοῦ Γαλααδίτου ἐπὶ τέσσαρας ἡμέρας ἐν τῷ ἐνιαυτῷ.
Глава 12
Κεφάλαιο 12
1
1
И собра́шася му́жіє Єфре́мли и пріидо́ша въ сефі́ну, и рѣ́ша Ієфѳа́ю: почто́ ходи́лъ єси́ ополчи́тися на сы́ны Аммо́ни, и на́съ не позва́лъ єси́ ити́ съ тобо́ю? до́мъ тво́й съ тобо́ю сожже́мъ огне́мъ.
ΚΑΙ ἐβόησεν ἀνὴρ ᾿Εφραίμ, καὶ παρῆλθαν εἰς βορρᾶν καὶ εἶπαν πρὸς ᾿Ιεφθάε· διατὶ παρῆλθες παρατάξασθαι ἐν υἱοῖς ᾿Αμμὼν καὶ ἡμᾶς οὐ κέκληκας πορευθῆναι μετὰ σοῦ; τὸν οἶκόν σου ἐμπρήσομεν ἐπὶ σὲ ἐν πυρί.
2
2
И рече́ къ ни́мъ Ієфѳа́й: имѣ́хъ прю́ а́зъ и лю́діє мои́, и сы́нове Аммо́ни оскорби́ша мене́ зѣло́: и воззва́хъ ва́съ, и не изба́висте мене́ от руки́ и́хъ:
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιεφθάε· ἀνὴρ μαχητὴς ἤμην ἐγὼ καὶ ὁ λαός μου, καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν σφόδρα· καὶ ἐβόησα ὑμᾶς, καὶ οὐκ ἐσώσατέ με ἐκ χειρὸς αὐτῶν.
3
3
и ви́дѣхъ, я́ко не бя́ше спаса́ющаго, и положи́хъ ду́шу мою́ въ ру́ку мою́, и пріидо́хъ къ сыно́мъ Аммо́нимъ, и предаде́ я́ Госпо́дь въ ру́ку мою́: и вску́ю пріидо́сте ко мнѣ́ дне́сь, ополчи́ти ли ся на мя́?
καὶ εἶδον ὅτι οὐκ εἶ σωτήρ, καὶ ἔθηκα τὴν ψυχήν μου ἐν χειρί μου καὶ παρῆλθον πρὸς υἱοὺς ᾿Αμμών, καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρί μου· καὶ εἰς τί ἀνέβητε ἐπ᾿ ἐμὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ παρατάξασθαι ἐν ἐμοί;
4
4
И собра́ Ієфѳа́й вся́ му́жы Галаа́дски и ополчи́ся на Єфре́ма: и изби́ша му́жіє Галаа́дстіи Єфре́ма, поне́же глаго́лаху: уцѣлѣ́вшіи от Єфре́ма, вы́ Галаа́дъ средѣ́ Єфре́ма и средѣ́ Манассі́и.
καὶ συνέστρεψεν ᾿Ιεφθάε πάντας τοὺς ἄνδρας Γαλαὰδ καὶ παρετάξατο τῷ ᾿Εφραίμ, καὶ ἐπάταξαν ἄνδρες Γαλαὰδ τὸν ᾿Εφραίμ, ὅτι εἶπαν, οἱ διασωζόμενοι τοῦ ᾿Εφραὶμ ἡμεῖς, Γαλαὰδ ἐν μέσῳ τοῦ ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν μέσῳ τοῦ Μανασσῆ.
5
5
И зася́де Галаа́дъ прохо́ды у Іорда́на Єфре́мовы. И бы́сть єгда́ рѣ́ша уцѣлѣ́вшіи от Єфре́ма: пре́йдемъ: и реко́ша и́мъ му́жіє Галаа́дстіи: єда́ ли от Єфре́ма вы́? И рѣ́ша: нѣ́смы.
καὶ προκατελάβετο Γαλαὰδ τὰς διαβάσεις τοῦ ᾿Ιορδάνου τοῦ ᾿Εφραίμ, καὶ εἶπαν αὐτοῖς οἱ διασωζόμενοι ᾿Εφραίμ· διαβῶμεν, καὶ εἶπαν αὐτοῖς οἱ ἄνδρες Γαλαάδ· μὴ ᾿Εφραθίτης εἶ; καὶ εἶπεν· οὔ.
6
6
И рѣ́ша и́мъ: рцы́те, кла́съ. И не упра́виша рещи́ та́ко: и има́ху и́хъ, и закала́ху у прехо́довъ Іорда́нихъ: и падо́ша въ то́ вре́мя от Єфре́ма четы́редесять и двѣ́ ты́сящы.
καὶ εἶπαν αὐτῷ· εἶπον δὴ Στάχυς· καὶ οὐ κατεύθυνε τοῦ λαλῆσαι οὕτως. καὶ ἐπελάβοντο αὐτοῦ, καὶ ἔθυσαν αὐτὸν πρὸς τὰς διαβάσεις τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἔπεσαν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπὸ ᾿Εφραὶμ δύο καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδες.
7
7
И суди́ Ієфѳа́й Ізра́илеви лѣ́тъ ше́сть: и у́мре Ієфѳа́й Галааді́тинъ, и погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ своє́мъ въ Галаа́дѣ.
καὶ ἔκρινεν ᾿Ιεφθάε τὸν ᾿Ισραὴλ ἓξ ἔτη. καὶ ἀπέθανεν ᾿Ιεφθάε ὁ Γαλααδίτης, καὶ ἐτάφη ἐν πόλει αὐτοῦ Γαλαάδ.
8
8
И суди́ по не́мъ Ізра́илеви єсево́нъ от Виѳлеє́ма:
Καὶ ἔκρινε μετ᾿ αὐτὸν τὸν ᾿Ισραὴλ ᾿Αβαισσὰν ἀπὸ Βαιθλεέμ.
9
9
и бы́ша єму́ три́десять сы́ны и три́десять дще́ри, я́же отдаде́ во́нъ [муже́мъ], и три́десять же́нъ приведе́ сыно́мъ свои́мъ отвнѣ́: и суди́ Ізра́илеви се́дмь лѣ́тъ:
καὶ ἦσαν αὐτῷ τριάκοντα υἱοὶ καὶ τριάκοντα θυγατέρες, ἃς ἐξαπέστειλεν ἔξω, καὶ τριάκοντα θυγατέρας εἰσήνεγκε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔξωθεν. καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ ἑπτὰ ἔτη.
10
10
и у́мре єсево́нъ, и погребе́нъ бы́сть въ Виѳлеє́мѣ.
καὶ ἀπέθανεν ᾿Αβαισσὰν καὶ ἐτάφη ἐν Βαιθλεέμ.
11
11
И суди́ по не́мъ Ізра́илеви Єло́нъ Завуло́нянинъ де́сять лѣ́тъ:
καὶ ἔκρινε μετ᾿ αὐτὸν τὸν ᾿Ισραὴλ Αἰλὼμ ὁ Ζαβουλωνίτης δέκα ἔτη.
12
12
и у́мре Єло́нъ Завуло́нянинъ, и погребе́нъ бы́сть во Єлі́мѣ въ земли́ Завуло́ни.
καὶ ἀπέθανεν Αἰλὼμ ὁ Ζαβουλωνίτης καὶ ἐτάφη ἐν Αἰλὼμ ἐν γῇ Ζαβουλών.
13
13
И суди́ по не́мъ Ізра́илеви Авдо́нъ сы́нъ Єлли́ховъ фараѳоні́тинъ:
καὶ ἔκρινε μετ᾿ αὐτὸν τὸν ᾿Ισραὴλ ᾿Αβδὼν υἱὸς ᾿Ελλὴλ ὁ Φαραθωνίτης.
14
14
и бы́ша єму́ четы́редесять сы́нове и три́десять вну́цы, ѣ́здящіи на седми́десяти ослѣ́хъ: и суди́ Ізра́илеви о́смь лѣ́тъ:
καὶ ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα υἱοὶ καὶ τριάκοντα υἱῶν υἱοὶ ἐπιβαίνοντες ἐπὶ ἑβδομήκοντα πώλους. καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ ὀκτὼ ἔτη.
15
15
и у́мре Авдо́нъ сы́нъ Єлли́ховъ фараѳоні́тинъ, и погребе́нъ бы́сть въ фараѳо́нѣ, въ земли́ Єфре́мли, въ горѣ́ Амали́ковѣ.
καὶ ἀπέθανεν ᾿Αβδὼν υἱὸς ᾿Ελλὴλ ὁ Φαραθωνίτης καὶ ἐτάφη ἐν Φαραθὼν ἐν γῇ ᾿Εφραὶμ ἐν ὄρει τοῦ ᾿Αμαλήκ.
Глава 13
Κεφάλαιο 13
1
1
И приложи́ша єще́ сы́нове Ізра́илевы твори́ти зло́ предъ Го́сподемъ: и предаде́ я́ Госпо́дь въ ру́ку Филісті́мску четы́редесять лѣ́тъ.
ΚΑΙ προσέθηκαν ἔτι οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ἐν χειρὶ Φυλιστιΐμ τεσσαράκοντα ἔτη.
2
2
И бя́ше му́жъ єди́нъ от Сараи́, от пле́мене Да́нова, и́мя же єму́ Мано́є: и жена́ єму́ бя́ше непло́ды и не ражда́ше.
καὶ ἦν ἀνὴρ εἷς ἀπὸ Σαραὰ ἀπὸ δήμου συγγενείας τοῦ Δανί, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μανωέ, καὶ γυνὴ αὐτοῦ στεῖρα καὶ οὐκ ἔτεκε.
3
3
И яви́ся Ангелъ Госпо́день къ женѣ́ и рече́ къ не́й: се́, ты́ непло́ды и не ражда́ла єси́, и зачне́ши и роди́ши сы́на:
καὶ ὤφθη ἄγγελος Κυρίου πρὸς τὴν γυναῖκα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· ἰδοὺ σὺ στεῖρα καὶ οὐ τέτοκας, καὶ συλλήψῃ υἱόν.
4
4
и ны́нѣ блюди́ся, и не пі́й віна́ и сіке́ра, и не я́ждь вся́каго нечи́стаго:
καὶ νῦν φύλαξαι δὴ καὶ μὴ πίῃς οἶνον καὶ μέθυσμα καὶ μὴ φάγῃς πᾶν ἀκάθαρτον·
5
5
я́ко се́, ты́ во утро́бѣ пріи́меши и роди́ши сы́на: и желѣ́зо на главу́ єго́ не взы́детъ, я́ко назоре́й Богови бу́детъ сіє́ отроча́ от чре́ва: и се́й на́чнетъ спаса́ти Ізра́иля изъ руки́ Филісті́мли.
ὅτι ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἔχεις καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ σίδηρος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ οὐκ ἀναβήσεται, ὅτι ναζὶρ Θεοῦ ἔσται τὸ παιδάριον ἀπὸ τῆς κοιλίας, καὶ αὐτὸς ἄρξεται σῶσαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς Φυλιστιΐμ.
6
6
И вни́де жена́ и рече́ му́жу своєму́, глаго́лющи: человѣ́къ Бо́жій пріи́де ко мнѣ́, и о́бразъ єго́ я́ко о́бразъ Ангела Бо́жія, стра́шенъ зѣло́: и вопроша́хъ єго́, отку́ду єси́? и и́мене своєго́ не повѣ́да ми́,
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ καὶ εἶπε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς λέγουσα· ἄνθρωπος Θεοῦ ἦλθε πρός με, καὶ εἶδος αὐτοῦ ὡς εἶδος ἀγγέλου Θεοῦ, φοβερὸν σφόδρα· καὶ οὐκ ἠρώτησα αὐτόν, πόθεν ἐστί, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐκ ἀπήγγειλέ μοι.
7
7
и рече́ мнѣ́: се́, ты́ во утро́бѣ зачне́ши и роди́ши сы́на: и ны́нѣ не пі́й віна́, ни сіке́ра, и не я́ждь вся́каго нечи́стаго, я́ко назоре́й Бо́гу бу́детъ о́трочищь от утро́бы да́же до дне́ сме́рти своєя́.
καὶ εἶπέ μοι· ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἔχεις καὶ τέξῃ υἱόν· καὶ νῦν μὴ πίῃς οἶνον καὶ μέθυσμα καὶ μὴ φάγῃς πᾶν ἀκάθαρτον, ὅτι Θεοῦ ἅγιον ἔσται τὸ παιδάριον ἀπὸ γαστρὸς ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτοῦ.
8
8
И помоли́ся Мано́є ко Го́споду и рече́: во мнѣ́, Го́споди, человѣ́къ Бо́жій, єго́же посла́лъ єси́, да пріи́детъ єще́ къ на́мъ и наста́витъ ны́, что́ сотвори́мъ отроча́ти ражда́ющемуся.
καὶ προσηύξατο Μανωὲ πρὸς Κύριον καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, Κύριε ᾿Αδωναϊέ, τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, ὃν ἀπέστειλας, ἐλθέτω δὴ ἔτι πρὸς ἡμᾶς καὶ συμβιβασάτω ἡμᾶς τί ποιήσωμεν τῷ παιδίῳ τῷ τικτομένῳ.
9
9
И послу́ша Бо́гъ моли́твы Мано́євы: и пріи́де па́ки Ангелъ Бо́жій къ женѣ́, сія́ же сѣдя́ше на селѣ́, и Мано́є му́жъ єя́ не бя́ше съ не́ю.
καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς Μανωέ, καὶ ἦλθεν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἔτι πρὸς τὴν γυναῖκα, καὶ αὕτη ἐκάθητο ἐν ἀγρῷ, καὶ Μανωὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς οὐκ ἦν μετ᾿ αὐτῆς.
10
10
И потща́ся жена́, и те́кши ско́ро повѣ́да му́жу своєму́, и рече́ къ нему́: се́, яви́ся мнѣ́ му́жъ, и́же приходи́лъ въ де́нь о́нъ ко мнѣ́.
καὶ ἐτάχυνεν ἡ γυνὴ καὶ ἔδραμε καὶ ἀνήγγειλε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ὦπται πρός με ὁ ἀνήρ, ὃς ἦλθεν ἐν ἡμέρᾳ πρός με.
11
11
И воста́въ и́де Мано́є вслѣ́дъ жены́ своєя́, и пріи́де къ му́жу и рече́ єму́: ты́ ли єси́ му́жъ глаго́лавый къ женѣ́ [моє́й]? И рече́ Ангелъ: а́зъ.
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη Μανωὲ ὀπίσω τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ σὺ εἶ ὁ ἀνὴρ ὁ λαλήσας πρὸς τὴν γυναῖκα; καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος· ἐγώ.
12
12
И рече́ Мано́є: ны́нѣ у́бо да пріи́детъ сло́во твоє́, кі́й бу́детъ су́дъ отроча́те, и что́ дѣла́ єго́?
καὶ εἶπε Μανωέ· νῦν ἐλεύσεται ὁ λόγος σου· τίς ἔσται κρίσις τοῦ παιδίου καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ;
13
13
И рече́ Ангелъ Госпо́день къ Мано́ю: от всѣ́хъ, я́же глаго́лахъ къ женѣ́, да сохрани́тся:
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς Μανωέ· ἀπὸ πάντων, ὧν εἴρηκα πρὸς τὴν γυναῖκα, φυλάξεται·
14
14
от всего́, є́же исхо́дитъ изъ віногра́да, да не я́стъ, и віна́ и сіке́ра да не піє́тъ, и вся́каго нечи́стаго да не я́стъ: и вся́, єли́ка заповѣ́дахъ є́й, да храни́тъ.
ἀπὸ παντός, ὃ ἐκπορεύεται ἐξ ἀμπέλου τοῦ οἴνου, οὐ φάγεται καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα μὴ πιέτω καὶ πᾶν ἀκάθαρτον μὴ φαγέτω· πάντα ὅσα ἐνετειλάμην αὐτῇ, φυλάξεται.
15
15
И рече́ Мано́є ко Ангелу Госпо́дню: да удержи́мъ тя́ здѣ́, и сотвори́мъ предъ тобо́ю ко́злище от ко́зъ.
καὶ εἶπε Μανωὲ πρὸς τὸν ἄγγελον Κυρίου· κατάσχωμεν ὧδέ σε καὶ ποιήσωμεν ἐνώπιόν σου ἔριφον αἰγῶν.
16
16
И рече́ Ангелъ Госпо́день къ Мано́ю: а́ще мя́ пону́диши, не бу́ду я́сти хлѣ́ба твоєго́: но а́ще сотвори́ши всесожже́ніє Го́сподеви, то́ вознеси́ є́. Не вѣ́дяше бо Мано́є, я́ко Ангелъ Госпо́день то́й.
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς Μανωέ· ἐὰν κατάσχῃς με, οὐ φάγομαι ἀπὸ τῶν ἄρτων σου, καὶ ἐὰν ποιήσῃς ὁλοκαύτωμα, τῷ Κυρίῳ ἀνοίσεις αὐτό· ὅτι οὐκ ἔγνω Μανωὲ ὅτι ἄγγελος Κυρίου αὐτός.
17
17
И рече́ Мано́є ко Ангелу Госпо́дню: что́ и́мя твоє́? да єгда́ сбу́дется сло́во твоє́, просла́вимъ тя́.
καὶ εἶπε Μανωὲ πρὸς τὸν ἄγγελον Κυρίου· τί τὸ ὄνομά σοι; ὅτι ἔλθοι τὸ ρῆμά σου, καὶ δοξάσομέν σε.
18
18
И рече́ єму́ Ангелъ Госпо́день: почто́ сіє́ вопроша́єши и́мене моєго́? и то́ є́сть чу́дно.
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου· εἰς τί τοῦτο ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου; καὶ αὐτό ἐστι θαυμαστόν.
19
19
И взя́ Мано́є ко́злища от ко́зъ и же́ртву, и вознесе́ на ка́мень Го́сподеви чу́дная творя́щему: Мано́є же и жена́ єго́ зря́ста.
καὶ ἔλαβε Μανωὲ τὸν ἔριφον τῶν αἰγῶν καὶ τὴν θυσίαν καὶ ἀνήνεγκεν ἐπὶ τήν πέτραν τῷ Κυρίῳ· καὶ διεχώρισε ποιῆσαι, καὶ Μανωὲ καὶ γυνὴ αὐτοῦ βλέποντες.
20
20
И бы́сть єгда́ пла́мень взы́де вы́ше олтаря́ да́же до небесе́, и взы́де Ангелъ Госпо́день въ пла́мени олтаря́: Мано́є же и жена́ єго́ смотря́ста, и падо́ста лице́мъ свои́мъ на зе́млю.
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀναβῆναι τὴν φλόγα ἐπάνω τοῦ θυσιαστηρίου ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀνέβη ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐν τῇ φλογὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ Μανωὲ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ βλέποντες καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν ἐπὶ τὴν γῆν.
21
21
И не приложи́ ктому́ Ангелъ Госпо́день яви́тися Мано́ю и женѣ́ єго́. Тогда́ увѣ́дѣ Мано́є, я́ко Ангелъ Госпо́день є́сть.
καὶ οὐ προσέθηκεν ἔτι ὁ ἄγγελος Κυρίου ὀφθῆναι πρὸς Μανωὲ καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· τότε ἔγνω Μανωὲ ὅτι ἄγγελος Κυρίου οὗτος.
22
22
И рече́ Мано́є къ женѣ́ своє́й: сме́ртію у́мремъ, я́ко Бо́га ви́дѣхомъ.
καὶ εἶπε Μανωὲ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· θανάτῳ ἀποθανούμεθα, ὅτι Θεὸν εἴδομεν.
23
23
И рече́ єму́ жена́ єго́: а́ще бы хотѣ́лъ Госпо́дь умертви́ти на́съ, не бы́ взя́лъ от ру́къ на́шихъ всесожже́нія и же́ртвы, и не бы́ показа́лъ на́мъ си́хъ всѣ́хъ, и не бы́ слы́шана сія́ сотвори́лъ на́мъ я́коже ны́нѣ.
καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· εἰ ἤθελεν ὁ Κύριος θανατῶσαι ἡμᾶς, οὐκ ἂν ἔλαβεν ἐκ χειρὸς ἡμῶν ὁλοκαύτωμα καὶ θυσίαν καὶ οὐκ ἂν ἔδειξεν ἡμῖν ταῦτα πάντα καὶ καθὼς καιρὸς οὐκ ἂν ἠκούτισεν ἡμᾶς ταῦτα.
24
24
И роди́ жена́ сы́на, и нарече́ и́мя єму́ Сампсо́нъ. И возмужа́ отроча́, и благослови́ є́ Госпо́дь:
καὶ ἔτεκεν ἡ γυνὴ υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαμψών· καὶ ἡδρύνθη τὸ παιδάριον, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸ Κύριος.
25
25
и нача́ Ду́хъ Госпо́день ходи́ти съ ни́мъ въ полцѣ́ Да́новѣ, посредѣ́ Сараи́ и посредѣ́ Єсѳао́ла.
καὶ ἤρξατο πνεῦμα Κυρίου συνεκπορεύεσθαι αὐτῷ ἐν παρεμβολῇ Δὰν καὶ ἀνὰ μέσον Σαραὰ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Εσθαόλ.
Глава 14
Κεφάλαιο 14
1
1
И сни́де сампсо́нъ во Ѳамна́ѳу и ви́дѣ жену́ во Ѳамна́ѳѣ от дще́рей Филісті́мскихъ, и уго́дна бы́сть предъ ни́мъ.
ΚΑΙ κατέβη Σαμψὼν εἰς Θαμναθὰ καὶ εἶδε γυναῖκα ἐν Θαμναθὰ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν ἀλλοφύλων.
2
2
И взы́де и повѣ́да отцу́ своєму́ и ма́тери своє́й, и рече́: жену́ ви́дѣхъ во Ѳамна́ѳѣ от дще́рей Филісті́мскихъ, и ны́нѣ поими́те ю́ мнѣ́ въ жену́.
καὶ ἀνέβη καὶ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ καὶ εἶπε· γυναῖκα ἑώρακα ἐν Θαμναθὰ ἀπὸ τῶν θυγατέρων Φυλιστιΐμ, καὶ νῦν λάβετε αὐτὴν ἐμοὶ εἰς γυναῖκα.
3
3
И рече́ єму́ оте́цъ єго́ и ма́ти єго́: єда́ нѣ́сть дще́рей от бра́тіи твоєя́ и от всѣ́хъ люді́й мои́хъ жены́, я́ко ты́ и́деши поя́ти жену́ от дще́рей иноплеме́нниковъ необрѣ́занныхъ? И рече́ сампсо́нъ ко отцу́ своєму́: сію́ поими́ мнѣ́, я́ко та́ уго́дна є́сть предъ очи́ма мои́ма.
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ· μὴ οὐκ εἰσὶ θυγατέρες τῶν ἀδελφῶν σου καὶ ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ μου γυνή, ὅτι σὺ πορεύῃ λαβεῖν γυναῖκα ἀπὸ τῶν ἀλλοφύλων τῶν ἀπεριτμήτων; καὶ εἶπε Σαμψὼν πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· ταύτην λάβε μοι, ὅτι αὔτη εὐθεῖα ἐν ὀφθαλμοῖς μου.
4
4
Оте́цъ же єго́ и ма́ти єго́ не разумѣ́ша, я́ко сіє́ от Го́спода є́сть, я́ко отмще́нія о́нъ и́щетъ от Филісті́млянъ: въ то́ бо вре́мя владя́ху Филісті́мляне сы́ны Ізра́илевыми.
καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι παρὰ Κυρίου ἐστίν, ὅτι ἐκδίκησιν αὐτὸς ζητεῖ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων· καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ οἱ ἀλλόφυλοι κυριεύοντες ἐν ᾿Ισραήλ.
5
5
И сни́де сампсо́нъ и оте́цъ єго́ и ма́ти єго́ во Ѳамна́ѳу, и пріидо́ша до віногра́да Ѳамна́ѳа: и се́, льви́чищь рыка́ющь во срѣ́теніє єму́.
καὶ κατέβη Σαμψὼν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἰς Θαμναθά. καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ ἀμπελῶνος Θαμναθά, καὶ ἰδοὺ σκύμνος λέοντος ὠρυόμενος εἰς συνάντησιν αὐτοῦ·
6
6
И сни́де на него́ Ду́хъ Госпо́день, и растерза́ єго́ я́ко ко́злища от ко́зъ, и ничто́же бя́ше въ руку́ єго́: и не повѣ́да отцу́ своєму́ и ма́тери своє́й, є́же сотвори́.
καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ συνέτριψεν αὐτόν, ὡσεὶ συντρίψει ἔριφον αἰγῶν, καὶ οὐδὲν ἦν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ ὃ ἐποίησε.
7
7
И поидо́ша и реко́ша женѣ́, и уго́дна бы́сть предъ очи́ма сампсо́на.
καὶ κατέβησαν καὶ ἐλάλησαν τῇ γυναικί, καὶ ηὐθύνθη ἐν ὀφθαλμοῖς Σαμψών.
8
8
И возврати́ся по дне́хъ поя́ти ю́, и обрати́ся ви́дѣти тру́пъ льво́въ, и се́, ро́й пче́лъ во устѣ́хъ льво́выхъ и ме́дъ:
καὶ ὑπέστρεψε μεθ᾿ ἡμέρας λαβεῖν αὐτὴν καὶ ἐξέκλινεν ἰδεῖν τὸ πτῶμα τοῦ λέοντος, καὶ ἰδοὺ συναγωγὴ μελισσῶν ἐν τῷ στόματι τοῦ λέοντος καὶ μέλι.
9
9
и изъя́ єго́ от у́стъ єго́ въ ру́цѣ свои́, и идя́ше иды́й и яды́й: и по́йде ко отцу́ своєму́ и ма́тери своє́й, и даде́ и́мъ, и ядо́ша: и не повѣ́да и́мъ, я́ко от у́стъ льво́выхъ изъя́ се́й ме́дъ.
καὶ ἐξεῖλεν αὐτὸ εἰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐπορεύετο πορευόμενος καὶ ἐσθίων· καὶ ἐπορεύθη πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον· καὶ οὐκ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς ὅτι ἀπὸ στόματος τοῦ λέοντος ἐξεῖλε τὸ μέλι.
10
10
И сни́де оте́цъ єго́ къ женѣ́, и сотвори́ сампсо́нъ та́мо пи́ръ се́дмь дні́й, я́ко та́ко творя́тъ ю́ношы:
κα’Ι κατέβη ὁ πατὴρ αὐτοῦ πρὸς τὴν γυναῖκα· καὶ ἐποίησεν ἐκεῖ Σαμψὼν πότον ἡμέρας ἑπτά, ὅτι οὕτως ποιοῦσιν οἱ νεανίσκοι.
11
11
и бы́сть внегда́ боя́тися и́мъ єго́, приста́виша къ нему́ три́десять друго́въ, и бы́ша съ ни́мъ:
καὶ ἐγένετο ὅτε εἶδον αὐτόν, καὶ ἔλαβον τριάκοντα κλητούς, καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ.
12
12
и рече́ и́мъ сампсо́нъ: предлага́ю ны́нѣ ва́мъ гада́ніє, и а́ще отгада́юще повѣ́дите мнѣ́ сіє́ въ се́дмь дні́й пи́ра и обря́щете, да́мъ ва́мъ три́десять поня́въ и три́десять ри́зъ оде́ждъ:
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· πρόβλημα ὑμῖν προβάλλομαι· ἐὰν ἀπαγγέλλοντες ἀπαγγείλητε αὐτὸ ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡμέραις τοῦ πότου καὶ εὕρητε, δώσω ὑμῖν τριάκοντα σινδόνας καὶ τριάκοντα στολὰς ἱματίων·
13
13
а́ще же не возмо́жете сіє́ повѣ́дати мнѣ́, дади́те вы́ мнѣ́ три́десять поня́въ и три́десять ри́зъ измѣ́нныхъ. И реко́ша єму́: предложи́ гада́ніє твоє́, и услы́шимъ є́.
καὶ ἐὰν μὴ δύνησθε ἀπαγγεῖλαί μοι, δώσετε ὑμεῖς ἐμοὶ τριάκοντα ὀθόνια καὶ τριάκοντα ἀλλασσομένας στολὰς ἱματίων· καὶ εἶπαν αὐτῷ· προβάλλου τὸ πρόβλημά σου, καὶ ἀκουσόμεθα αὐτό.
14
14
И глаго́ла и́мъ: от яду́щаго ядо́моє изы́де, и от крѣ́пкаго изы́де сла́дкоє. И не мого́ша повѣ́дати гада́нія до тре́хъ дні́й.
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί βρωτὸν ἐξῆλθεν ἐκ βιβρώσκοντος καὶ ἀπὸ ἰσχυροῦ γλυκύ; καὶ οὐκ ἠδύναντο ἀπαγγεῖλαι τὸ πρόβλημα ἐπί τρεῖς ἡμέρας.
15
15
И бы́сть въ де́нь четве́ртый, и реко́ша женѣ́ сампсо́новѣ: прельсти́ му́жа своєго́, и да повѣ́сть тебѣ́ гада́ніє, да не сожже́мъ тя́ и до́мъ отца́ твоєго́ огне́мъ: или́ оубо́жити призва́сте ны́?
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ καὶ εἶπαν τῇ γυναικὶ Σαμψών· ἀπάτησον δὴ τὸν ἄνδρα σου καὶ ἀπαγγειλάτω σοι τὸ πρόβλημα, μή ποτε κατακαύσωμέν σε καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἐν πυρί· ἦ ἐκβιάσαι ἡμᾶς κεκλήκατε;
16
16
И пла́кася жена́ сампсо́нова предъ ни́мъ и рече́: ра́звѣ возненави́дѣлъ єси́ мене́ и не возлюби́лъ єси́ мене́, я́ко гада́нія, є́же єси́ предложи́лъ сыно́мъ люді́й мои́хъ, не повѣ́далъ єси́ єго́ мнѣ́. И рече́ є́й сампсо́нъ: се́, отцу́ моєму́ и ма́тери моє́й не повѣ́дахъ сего́, и тебѣ́ ли повѣ́мъ?
καὶ ἔκλαυσεν ἡ γυνὴ Σαμψὼν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· πλὴν μεμίσηκάς με καὶ οὐκ ἠγάπησάς με, ὅτι τὸ πρόβλημα, ὃ προεβάλου τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ μου, οὐκ ἀπήγγειλάς μοι αὐτό· καὶ εἶπεν αὐτῇ Σαμψών· εἰ τῷ πατρί μου καὶ τῇ μητρί μου οὐκ ἀπήγγελκα, σοὶ ἀπαγγείλω;
17
17
И пла́кася предъ ни́мъ се́дмь дні́й, въ ня́же бѣ́ и́мъ пи́ръ. И бы́сть въ де́нь седмы́й, и повѣ́да є́й, я́ко стужи́ єму́: и та́ повѣ́да сыно́мъ люді́й свои́хъ.
καὶ ἔκλαυσε πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας, ἃς ἦν αὐτοῖς ὁ πότος· καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῇ, ὅτι παρηνώχλησεν αὐτῷ· καὶ αὐτὴ ἀπήγγειλε τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
18
18
И реко́ша єму́ му́жіє гра́дстіи въ де́нь седмы́й пре́жде заше́ствія со́лнца: что́ сла́ждше ме́да? и что́ крѣ́плѣє льва́? И рече́ и́мъ сампсо́нъ: а́ще не бы́сте ора́ли ю́ницею моє́ю, не бы́сте увѣ́дали гада́нія моєго́.
καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον· τί γλυκύτερον μέλιτος, καὶ τί ἰσχυρότερον λέοντος; καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· εἰ μὴ ἠροτριάσατε ἐν τῇ δαμάλει μου, οὐκ ἂν ἔγνωτε τὸ πρόβλημά μου.
19
19
И нападе́ на него́ Ду́хъ Госпо́день, и сни́де во Аскало́нъ, и изби́ та́мо три́десять муже́й, и взя́ ри́зы и́хъ, и даде́ ри́зы повѣ́давшымъ гада́ніє. И разгнѣ́вася я́ростію сампсо́нъ, и взы́де въ до́мъ отца́ своєго́.
καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ κατέβη εἰς ᾿Ασκάλωνα καὶ ἐπάταξεν ἐξ αὐτῶν τριάκοντα ἄνδρας καὶ ἔλαβε τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἔδωκε τὰς στολὰς τοῖς ἀπαγγείλασι τὸ πρόβλημα. καὶ ὠργίσθη θυμῷ Σαμψὼν καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
20
20
Жена́ же сампсо́нова и́де за ина́го му́жа, и́же бы́сть єди́нъ от друго́въ єго́.
καὶ ἐγένετο ἡ γυνὴ Σαμψὼν ἑνὶ τῶν φίλων αὐτοῦ, ὧν ἐφιλίασεν.
Глава 15
Κεφάλαιο 15
1
1
И бы́сть по дне́хъ во дни́ жа́твы пшени́цы, и посѣти́ сампсо́нъ жену́ свою́, несы́й ко́злище от ко́зъ, и рече́: да вни́ду къ женѣ́ моє́й въ ло́жницу. И не даде́ єму́ оте́цъ єя́ вни́ти.
ΚΑΙ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας ἐν ἡμέραις θερισμοῦ πυρῶν καὶ ἐπεσκέψατο Σαμψὼν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν ἐρίφῳ αἰγῶν καὶ εἶπεν· εἰσελεύσομαι πρὸς τὴν γυναῖκά μου καὶ εἰς τὸ ταμιεῖον· καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτῆς εἰσελθεῖν.
2
2
И рече́ оте́цъ єя́, глаго́ля: рѣ́хъ, я́ко ненави́дя возненави́дѣлъ єси́ ю́, и отда́хъ ю́ єди́ному от друго́въ твои́хъ: не се́ ли сестра́ єя́ ме́ншая добрѣ́йши єя́ є́сть? да бу́детъ тебѣ́ ны́нѣ вмѣ́сто єя́.
καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ αὐτῆς λέγων· εἶπα ὅτι μισῶν ἐμίσησας αὐτήν, καὶ ἔδωκα αὐτὴν ἑνὶ τῶν ἐκ τῶν φίλων σου· μὴ οὐχὶ ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς ἡ νεωτέρα ἀγαθωτέρα ὑπὲρ αὐτήν; ἔστω δή σοι ἀντὶ αὐτῆς.
3
3
И рече́ єму́ сампсо́нъ: чи́стъ є́смь ны́нѣ от Филісті́млянъ, я́ко сотворю́ а́зъ съ ни́ми зло́.
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ἠθώωμαι καὶ τὸ ἅπαξ ἀπὸ ἀλλοφύλων, ὅτι ποιῶ ἐγὼ μετ᾿ αὐτῶν πονηρίαν.
4
4
И по́йде сампсо́нъ, и я́тъ три́ста лиси́цъ, и взя́ свѣщы́, и связа́ о́шибъ ко о́шибу, и устро́и єди́ну свѣщу́ между́ двѣма́ о́шибома:
καὶ ἐπορεύθη Σαμψὼν καὶ συνέλαβε τριακοσίας ἀλώπεκας καὶ ἔλαβε λαμπάδας καὶ ἐπέστρεψε κέρκον πρὸς κέρκον καὶ ἔθηκε λαμπάδα μίαν ἀναμέσον τῶν δύο κέρκων καὶ ἔδησε·
5
5
и разжже́ о́гнь въ свѣща́хъ, и пусти́ я́ въ ни́вы Филісті́мски: и запали́ ни́вы от гуме́нъ и да́же до кла́совъ просты́хъ и до віногра́да и ма́сличія.
καὶ ἐξέκαυσε πῦρ ἐν ταῖς λαμπάσι καὶ ἐξαπέστειλεν ἐν τοῖς στάχυσι τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐκάησαν ἀπὸ ἅλωνος καὶ ἕως σταχύων ὀρθῶν καὶ ἕως ἀμπελῶνος καὶ ἐλαίας.
6
6
И реко́ша иноплеме́нницы: кто́ сотвори́ сія́? И реко́ша: сампсо́нъ зя́ть Ѳамнаѳе́євъ, я́ко взя́ жену́ єго́ и даде́ ю́ єди́ному от друго́въ єго́. И взыдо́ша иноплеме́нницы и сожго́ша ю́ и до́мъ отца́ єя́ огне́мъ.
καὶ εἶπαν οἱ ἀλλόφυλοι· τίς ἐποίησε ταῦτα; καὶ εἶπαν· Σαμψὼν ὁ νυμφίος τοῦ Θαμνί, ὅτι ἔλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ἐκ τῶν φίλων αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἐνέπρησαν αὐτὴν καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν πυρί.
7
7
И рече́ и́мъ сампсо́нъ: а́ще и сотвори́сте вы́ та́ко є́й, а́зъ не благоизво́лю, но отмще́ніє моє́ єди́ному кому́ждо ва́съ сотворю́, и посе́мъ почі́ю.
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ἐὰν ποιήσητε οὕτως ταύτην, ὅτι ἦ μὴν ἐκδικήσω ἐν ὑμῖν καὶ ἔσχατον κοπάσω.
8
8
И порази́ и́хъ го́лени до бе́дръ я́звою ве́лією: и сни́де, и всели́ся у водоте́чи въ пеще́рѣ ка́мене ита́ма.
καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς κνήμην ἐπὶ μηρὸν πληγὴν μεγάλην· καὶ κατέβη καὶ ἐκάθισεν ἐν τρυμαλιᾷ τῆς πέτρας ᾿Ητάμ.
9
9
И изыдо́ша Филісті́мляне, и ополчи́шася во Іу́дѣ, и разсѣ́яшася въ лехі́.
Καὶ ἀνέβησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ παρενέβαλον ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐξερρίφησαν ἐν Λεχί.
10
10
И рече́ и́мъ вся́къ му́жъ Іу́динъ: почто́ пріидо́сте на ны́? И реко́ша иноплеме́нницы: связа́ти сампсо́на пріидо́хомъ и сотвори́ти єму́, я́коже сотвори́ на́мъ.
καὶ εἶπαν ἀνὴρ ᾿Ιούδα· εἰς τί ἀνέβητε ἐφ᾿ ἡμᾶς; καὶ εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· δῆσαι τὸν Σαμψὼν ἀνέβημεν καὶ ποιῆσαι αὐτῷ ὃν τρόπον ἐποίησεν ἡμῖν.
11
11
И снидо́ша три́ ты́сящы муже́й от Іу́ды къ пеще́рѣ ка́мене ита́ма и реко́ша къ сампсо́ну: не вѣ́си ли, я́ко владѣ́ютъ на́ми Филісті́мляне? и вску́ю сія́ сотвори́лъ єси́ на́мъ? И рече́ и́мъ сампсо́нъ: я́коже ми́ сотвори́ша, та́ко сотвори́хъ и́мъ.
καὶ κατέβησαν τρισχίλιοι ἀπὸ ᾿Ιούδα ἄνδρες εἰς τρυμαλιὰν πέτρας ᾿Ητὰμ καὶ εἶπαν πρὸς Σαμψών· οὐκ οἶδας ὅτι κυριεύουσιν οἱ ἀλλόφυλοι ἡμῶν, καὶ τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ὃν τρόπον ἐποίησάν μοι, οὕτως ἐποίησα αὐτοῖς.
12
12
И реко́ша єму́: связа́ти тебе́ пріидо́хомъ и преда́ти тя́ въ ру́цѣ иноплеме́нникомъ. И рече́ и́мъ сампсо́нъ: клени́теся мнѣ́, да не убіє́те мене́ вы́.
καὶ εἶπαν αὐτῷ· δῆσαί σε κατέβημεν τοῦ δοῦναί σε ἐν χειρὶ ἀλλοφύλων. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαμψών· ὀμόσατέ μοι μή ποτε συναντήσητε ἐν ἐμοὶ ὑμεῖς.
13
13
И реко́ша єму́, глаго́люще: ни́, но то́кмо соу́зомъ свя́жемъ тя́ и предади́мъ тя́ въ ру́ки и́хъ, сме́ртію же не умертви́мъ тебе́. И связа́ша єго́ двѣма́ у́жы но́выми и изведо́ша єго́ от ка́мене того́.
καὶ εἶπον αὐτῷ λέγοντες· οὐχί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ δεσμῷ δήσομέν σε καὶ παραδώσομέν σε ἐν χειρὶ αὐτῶν καὶ θανάτῳ οὐ θανατώσομέν σε· καὶ ἔδησαν αὐτὸν ἐν δυσὶ καλωδίοις καινοῖς καὶ ἀνήνεγκαν αὐτὸν ἀπὸ τῆς πέτρας ἐκείνης.
14
14
И то́й пріи́де до че́люсти: иноплеме́нницы же воскли́кнуша и теко́ша проти́ву єму́. И сни́де на него́ Ду́хъ Госпо́день, и бы́ша у́жя на мы́шцахъ єго́ я́ко изгре́біє, єгда́ зажже́тся огне́мъ: и разрѣши́шася у́зы єго́ от руку́ єго́:
καὶ ἦλθον ἕως Σιαγόνος· καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἠλάλαξαν καὶ ἔδραμον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ ἐγενήθη τὰ καλώδια τὰ ἐπὶ βραχίοσιν αὐτοῦ ὡσεὶ στυππίον, ὃ ἐξεκαύθη ἐν πυρί, καὶ ἐτάκησαν δεσμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ χειρῶν αὐτοῦ.
15
15
и обрѣ́те че́люсть о́слю пове́ржену, и простре́ ру́ку свою́, и взя́ ю́: и изби́ є́ю ты́сящу муже́й.
καὶ εὗρε σιαγόνα ὄνου ἐξερριμένη καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῇ χιλίους ἄνδρας.
16
16
И рече́ сампсо́нъ: че́люстію о́слею потребля́я потреби́хъ и́хъ, я́ко че́люстію о́слею изби́хъ ты́сящу муже́й.
καὶ εἶπε Σαμψών· ἐν σιαγόνι ὄνου ἐξαλείφων ἐξήλειψα αὐτούς, ὅτι ἐν τῇ σιαγόνι τοῦ ὄνου ἐπάταξα χιλίους ἄνδρας.
17
17
И бы́сть єгда́ преста́ глаго́ля, и пове́рже че́люсть от руки́ своєя́: и нарече́ мѣ́сто то́є избіє́ніє че́люстноє.
καὶ ἐγένετο ὡς ἐπαύσατο λαλῶν, καὶ ἔρριψε τὴν σιαγόνα ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐκάλεσε τὸν τόπον ἐκεῖνον ᾿Αναίρεσις σιαγόνος.
18
18
И возжажда́ зѣло́, и возопи́ ко Го́споду, и рече́: ты́ благоволи́лъ єси́ въ ру́цѣ раба́ твоєго́ спасе́ніє вели́коє сіє́, и ны́нѣ умира́ю жа́ждею, и впаду́ въ ру́ки необрѣ́занныхъ.
καὶ ἐδίψησε σφόδρα, καὶ ἔκλαυσε πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· σὺ εὐδόκησας ἐν χειρὶ δούλου σου τὴν σωτηρίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ νῦν ἀποθανοῦμαι τῷ δίψει καὶ ἐμπεσοῦμαι ἐν χειρὶ τῶν ἀπεριτμήτων.
19
19
И разве́рзе Бо́гъ я́зву на че́люсти, и изы́де изъ нея́ вода́, и пи́: и возврати́ся ду́хъ єго́, и оживе́: сего́ ра́ди прозва́ся и́мя є́й исто́чникъ призыва́ющаго, и́же є́сть въ че́люсти, да́же до дне́ сего́.
καὶ ἔρρηξεν ὁ Θεὸς τὸν λάκκον τὸν ἐν τῇ σιαγόνι, καὶ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ ὕδωρ, καὶ ἔπιε, καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἔζησε. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Πηγὴ τοῦ ἐπικαλουμένου, ἥ ἐστιν ἐν Σιαγόνι, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
20
20
И суди́ Ізра́илю во дни́ Филісті́млянъ два́десять лѣ́тъ.
καὶ ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν ἡμέραις ἀλλοφύλων εἴκοσιν ἔτη.
Глава 16
Κεφάλαιο 16
1
1
И и́де сампсо́нъ въ Га́зу, и ви́дѣ та́мо жену́ блудни́цу и вни́де къ не́й.
ΚΑΙ ἐπορεύθη Σαμψὼν εἰς Γάζαν· καὶ εἶδεν ἐκεῖ γυναῖκα πόρνην καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
2
2
И повѣ́даша га́зяномъ, глаго́люще: пріи́де сампсо́нъ сѣ́мо. И обыдо́ша и подсѣдо́ша єму́ всю́ но́щь у вра́тъ гра́дныхъ, и утаи́шася всю́ но́щь, глаго́люще: до́ндеже освѣта́єтъ у́тро, и убіє́мъ єго́.
καὶ ἀνηγγέλη τοῖς Γαζαίοις λέγοντες· ἥκει Σαμψὼν ὧδε. καὶ ἐκύκλωσαν καὶ ἐνήδρευσαν ἐπ᾿ αὐτὸν ὅλην τὴν νύκτα ἐν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως καὶ ἐκώφευσαν ὅλην τὴν νύκτα λέγοντες· ἕως διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος, καὶ φονεύσωμεν αὐτόν.
3
3
И спа́ сампсо́нъ до полу́нощи: и воста́ въ полу́нощи, и восхи́ти две́ри у вра́тъ гра́да со обѣ́ими верея́ми, и подъя́ о́ныя съ заво́рою, и возложи́ я́ на ра́мена своя́, и вознесе́ я́ на ве́рхъ горы́, я́же предъ лице́мъ Хевро́на, и положи́ и́хъ та́мо.
καὶ ἐκοιμήθη Σαμψὼν ἕως μεσονυκτίου· καὶ ἀνέστη ἐν ἡμίσει τῆς νυκτὸς καὶ ἐπελάβετο τῶν θυρῶν τῆς πύλης τῆς πόλεως σὺν τοῖς δυσὶ σταθμοῖς καὶ ἀνεβάσταζεν αὐτὰς σὺν τῷ μοχλῷ καὶ ἔθηκεν ἐπὶ ὤμων αὐτοῦ καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους τοῦ ἐπὶ προσώπου τοῦ Χεβρὼν καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἐκεῖ.
4
4
И бы́сть по се́мъ, и возлюби́ жену́ от водоте́чи сори́ховы: и́мя же є́й далі́да.
Καὶ ἐγένετο μετὰ τοῦτο καὶ ἠγάπησε γυναῖκα ἐν ᾿Αλσωρήχ, καὶ ὄνομα αὐτῇ Δαλιδά.
5
5
И взыдо́ша къ не́й кня́зи иноплеме́нничи и реко́ша є́й: прельсти́ єго́, и ви́ждь, въ че́мъ є́сть крѣ́пость єго́ вели́кая, и чи́мъ премо́жемъ єго́, и свя́жемъ єго́, я́ко смири́ти єго́: и мы́ тебѣ́ дади́мъ кі́йждо ты́сящу и сто́ сре́брениковъ.
καὶ ἀνέβησαν πρὸς αὐτὴν οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων καὶ εἶπαν αὐτῇ· ἀπάτησον αὐτόν, καὶ ἰδὲ ἐν τίνι ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἡ μεγάλη καὶ ἐν τίνι δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ δήσομεν αὐτὸν τοῦ ταπεινῶσαι αὐτόν, καὶ ἡμεῖς δώσομέν σοι ἀνὴρ χιλίους καὶ ἑκατὸν ἀργυρίου.
6
6
И рече́ далі́да къ сампсо́ну: повѣ́ждь ми́ ны́нѣ, въ че́мъ крѣ́пость твоя́ [та́ко] вели́кая, и чи́мъ свя́жешися и смири́шися?
καὶ εἶπε Δαλιδὰ πρὸς Σαμψών· ἀπάγγειλον δή μοι ἐν τίνι ἡ ἰσχύς σου ἡ μεγάλη καὶ ἐν τίνι δεθήσῃ τοῦ ταπεινωθῆναί σε.
7
7
И рече́ є́й сампсо́нъ: а́ще свя́жутъ мя́ седмію́ тятива́ми сыры́ми неистлѣ́вшими, и изнемогу́, и бу́ду я́ко єди́нъ от человѣ́къ.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν Σαμψών· ἐὰν δήσωσί με ἐν ἑπτὰ νευραῖς ὑγραῖς μὴ διεφθαρμέναις, καὶ ἀσθενήσω καὶ ἔσομαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.
8
8
И принесо́ша є́й кня́зи от иноплеме́нникъ се́дмь тяти́въ мо́крыхъ неистлѣ́вшихъ, и связа́ єго́ и́ми:
καὶ ἀνήνεγκαν αὐτῇ οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων ἑπτὰ νευρὰς ὑγρὰς μὴ διεφθαρμένας, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν αὐταῖς·
9
9
и подса́да єму́ сѣдя́ше въ хра́минѣ. И рече́ єму́: иноплеме́нницы на тя́, сампсо́не. И расто́рже тятивы́, а́ки бы кто́ расто́ргнулъ соска́ніє изгре́бій, єгда́ ко́снется єму́ о́гнь: и не увѣ́дася крѣ́пость єго́.
καὶ τὸ ἔνεδρον αὐτῇ ἐκάθητο ἐν τῷ ταμιείῳ· καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀλλόφυλοι ἐπὶ σέ, Σαμψών· καὶ διέσπασε τὰς νευράς, ὡς εἴ τις ἀποσπάσοι στρέμμα στυπίου ἐν τῷ ὀσφρανθῆναι αὐτὸ πυρός· καὶ οὐκ ἐγνώσθη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ.
10
10
И рече́ далі́да къ сампсо́ну: се́, прельсти́лъ єси́ мя́, глаго́ля ко мнѣ́ лжу́: ны́нѣ у́бо повѣ́ждь ми́, чи́мъ свя́жешися?
καὶ εἶπε Δαλιδὰ πρὸς Σαμψών· ἰδοὺ ἐπλάνησάς με καὶ ἐλάλησας πρός με ψευδῆ· νῦν οὖν ἀνάγγειλόν μοι ἐν τίνι δεθήσῃ.
11
11
И рече́ къ не́й: а́ще вя́жуще свя́жутъ мя́ у́жы но́выми, и́миже не дѣ́лано, и изнемогу́, и бу́ду я́ко єди́нъ от человѣ́къ.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· ἐὰν δεσμεύοντες δήσωσί με ἐν καλωδίοις καινοῖς, οἷς οὐκ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἔργον, καὶ ἀσθενήσω καὶ ἔσομαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.
12
12
И взя́ далі́да у́жы но́вы и связа́ єго́ и́ми, и рече́ єму́: иноплеме́нницы на тя́, сампсо́не. Подса́да же сѣдя́ше въ хра́минѣ. И расто́рже я́ от руку́ своє́ю а́ки ни́ть.
καὶ ἔλαβε Δαλιδὰ καλώδια καινὰ καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν αὐτοῖς· καὶ τὰ ἔνεδρα ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ταμιείου· καὶ εἶπεν· ἀλλόφυλοι ἐπὶ σέ, Σαμψών· καὶ διέσπασεν αὐτὰ ἀπὸ βραχιόνων αὐτοῦ ὡσεὶ σπαρτίον.
13
13
И рече́ далі́да къ сампсо́ну: да́же до ны́нѣ прельща́лъ мя́ єси́ и глаго́лалъ ко мнѣ́ лжу́: повѣ́ждь ми́ у́бо, чи́мъ свя́жешися? И рече́ є́й: а́ще сплете́ши се́дмь плени́цъ вла́съ главы́ моєя́ спряде́ніємъ и вбіє́ши ко́ломъ въ стѣ́ну, и бу́ду не́мощенъ я́ко єди́нъ от человѣ́къ.
καὶ εἶπε Δαλιδὰ πρὸς Σαμψών· ἰδοὺ ἐπλάνησάς με καὶ ἐλάλησας πρός με ψευδῆ· ἀνάγγειλον δή μοι ἐν τίνι δεθήσῃ. καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· ἐὰν ὑφάνης τὰς ἑπτὰ σειρὰς τῆς κεφαλῆς μου σὺν τῷ διάσματι καὶ ἐγκρούσῃς τῷ πασσάλῳ εἰς τὸν τοῖχον, καὶ ἔσομαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων ἀσθενής.
14
14
И успи́ далі́да єго́ на колѣ́нѣхъ свои́хъ, и бы́сть внегда́ усну́ти єму́, взя́ далі́да се́дмь плени́цъ вла́съ главы́ єго́ и сплете́ спряде́ніємъ и вонзе́ ко́ломъ въ стѣ́ну, и рече́: иноплеме́нницы на тя́, сампсо́не. И возбну́ от сна́ своєго́ и исто́рже ко́лъ сплете́ніємъ изъ стѣны́, и не увѣ́дася крѣ́пость єго́.
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κοιμᾶσθαι αὐτὸν καὶ ἔλαβε Δαλιδὰ τὰς ἑπτὰ σειρὰς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ὕφανεν ἐν τῷ διάσματι καὶ ἔπηξε τῷ πασσάλῳ εἰς τὸν τοῖχον καὶ εἶπεν· ἀλλόφυλοι ἐπὶ σέ, Σαμψών· καὶ ἐξυπνίσθη ἀπὸ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ ἐξῇρε τὸν πάσσαλον τοῦ ὑφάσματος ἐκ τοῦ τοίχου.
15
15
И рече́ къ нему́ далі́да: ка́ко глаго́леши, возлюби́хъ тя́, и се́рдце твоє́ нѣ́сть со мно́ю? се́, тре́тіє прельсти́лъ єси́ мя́, и не повѣ́далъ єси́ мнѣ́, въ че́мъ крѣ́пость твоя́ вели́кая.
καὶ εἶπε πρὸς Σαμψὼν Δαλιδά· πῶς λέγεις, ἠγάπηκά σε, καὶ ἡ καρδία σου οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ; τοῦτο τρίτον ἐπλάνησάς με καὶ οὐκ ἀπήγγειλάς μοι ἐν τίνι ἡ ἰσχύς σου ἡ μεγάλη.
16
16
И бы́сть єгда́ стужи́ єму́ словесы́ свои́ми по вся́ дни́, и убѣди́ єго́, и изнемо́же да́же до уме́ртвія.
καὶ ἐγένετο ὅτε ἐξέθλιψεν αὐτὸν ἐν λόγοις αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας καὶ ἐστενοχώρησεν αὐτόν, καὶ ὠλιγοψύχησεν ἕως τοῦ ἀποθανεῖν·
17
17
И повѣ́да є́й все́ се́рдце своє́, и рече́ къ не́й: желѣ́зо не взы́де на главу́ мою́, я́ко назоре́й є́смь а́зъ Го́споду от утро́бы ма́тере моєя́: а́ще у́бо обрі́юся, отсту́питъ от мене́ крѣ́пость моя́, и изнемогу́, и бу́ду я́коже вси́ человѣ́цы.
καὶ ἀνήγγειλεν αὐτῇ πᾶσαν τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ· σίδηρος οὐκ ἀνέβη ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου, ὅτι ἅγιος Θεοῦ ἐγώ εἰμι ἀπὸ κοιλίας μητρός μου· ἐὰν οὖν ξυρήσωμαι, ἀποστήσεται ἀπ᾿ ἐμοῦ ἡ ἰσχύς μου, καὶ ἀσθενήσω καὶ ἔσομαι ὡς πάντες οἱ ἄνθρωποι.
18
18
И ви́дѣ далі́да, я́ко повѣ́да є́й все́ се́рдце своє́, посла́ и призва́ кня́зи иноплеме́нничи, глаго́лющи: взы́дите єще́ єди́ною, я́ко повѣ́да ми́ все́ се́рдце своє́. И взыдо́ша къ не́й вси́ кня́зи иноплеме́нничи, и принесо́ша сребро́ въ рука́хъ свои́хъ.
καὶ εἶδε Δαλιδά, ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτῇ πᾶσαν τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ ἀπέστειλε καὶ ἐκάλεσε τοὺς ἄρχοντας τῶν ἀλλοφύλων, λέγουσα· ἀνάβητε ἔτι τὸ ἅπαξ τοῦτο, ὅτι ἀπήγγειλέ μοι πᾶσαν τὴν καρδίαν αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν πρὸς αὐτὴν οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀνήνεγκαν τὸ ἀργύριον ἐν χερσὶν αὐτῶν.
19
19
И успи́ далі́да сампсо́на на колѣ́нѣхъ свои́хъ: и призва́ стригача́, и остриже́ се́дмь плени́цъ вла́съ главы́ єго́: и нача́ смиря́тися, и отступи́ крѣ́пость єго́ от него́.
καὶ ἐκοίμισε Δαλιδὰ τὸν Σαμψὼν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτῆς· καὶ ἐκάλεσεν ἄνδρα, καὶ ἐξύρησε τὰς ἑπτὰ σειρὰς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ· καὶ ἤρξατο ταπεινῶσαι αὐτόν, καὶ ἀπέστη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
20
20
И рече́ далі́да: иноплеме́нницы на тя́, сампсо́не. И возбуди́ся от сна́ своєго́ и рече́: изы́ду я́коже и пре́жде, и отрясу́ся. И не разумѣ́, я́ко Госпо́дь отступи́ от него́.
καὶ εἶπε Δαλιδά· ἀλλόφυλοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. καὶ ἐξυπνίσθη ἐκ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἐξελεύσομαι ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ καὶ ἐκτιναχθήσομαι· καὶ αὐτὸς οὐκ ἔγνω ὅτι ὁ Κύριος ἀπέστη ἀπάνωθεν αὐτοῦ.
21
21
И я́ша єго́ иноплеме́нницы, и избодо́ша єму́ о́чи, и введо́ша єго́ въ Га́зу, и окова́ша єго́ пу́ты мѣ́дяны: и бя́ше меля́ въ хра́минѣ темни́чнѣй.
καὶ ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἐξέκοψαν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ· καὶ κατήνεγκαν αὐτὸν εἰς Γάζαν καὶ ἐπέδησαν αὐτὸν ἐν πέδαις χαλκείαις, καὶ ἦν ἀλήθων ἐν οἴκῳ τοῦ δεσμωτηρίου.
22
22
И нача́ша власы́ главы́ єго́ расти́ по остриже́ніи.
Καὶ ἤρξατο θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ βλαστάνειν, καθὼς ἐξυρήσατο.
23
23
И кня́зи иноплеме́нничи собра́шася пожре́ти же́ртву вели́ку даго́ну бо́гу своєму́ и возвесели́тися, и реко́ша: предаде́ бо́гъ на́шъ въ ру́ки на́шя сампсо́на врага́ на́шего.
καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων συνήχθησαν θυσιάσαι θυσίασμα μέγα τῷ Δαγὼν θεῷ αὐτῶν καὶ εὐφρανθῆναι καὶ εἶπαν· ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἐν χειρὶ ἡμῶν τὸν Σαμψὼν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν.
24
24
И ви́дѣша єго́ лю́діє, и похвали́ша бо́га своєго́, я́ко рѣ́ша: предаде́ бо́гъ на́шъ въ ру́ки на́шя врага́ на́шего, опустоши́вшаго зе́млю на́шу, и и́же умно́жи я́звенныхъ на́шихъ.
καὶ εἶδον αὐτὸν ὁ λαὸς καὶ ὕμνησαν τὸν θεὸν αὐτῶν, ὅτι παρέδωκεν ὁ θεὸς ἡμῶν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν ἐν χειρὶ ἡμῶν, τὸν ἐρημοῦντα τὴν γῆν ἡμῶν, καὶ ὃς ἐπλήθυνε τοὺς τραυματίας ἡμῶν.
25
25
И бы́сть єгда́ возблажа́ се́рдце и́хъ, и реко́ша: призови́те сампсо́на изъ до́му темни́чнаго, и да игра́єтъ предъ на́ми. И призва́ша сампсо́на изъ до́му темни́чнаго, и игра́ше предъ ни́ми: и зауша́ху єго́, и поста́виша єго́ между́ столпы́.
καὶ ὅτε ἠγαθύνθη ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ εἶπαν· καλέσατε τὸν Σαμψὼν ἐξ οἴκου φυλακῆς, καὶ παιξάτω ἐνώπιον ἡμῶν. καὶ ἐκάλεσαν τὸν Σαμψὼν ἐξ οἴκου δεσμωτηρίου, και ἔπαιζεν ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ ἐρράπιζον αὐτὸν καὶ ἔστησαν αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῶν κιόνων.
26
26
И рече́ сампсо́нъ ко ю́ноши держа́щему єго́ за ру́ку: оста́ви мене́, да осяжу́ столпы́, на ни́хже до́мъ се́й утвержде́нъ є́сть, и опру́ся на ни́хъ. Ю́ноша же сотвори́ та́ко.
καὶ εἶπε Σαμψὼν πρὸς τὸν νεανίαν τὸν κρατοῦντα τὴν χεῖρα αὐτοῦ· ἄφες με καὶ ψηλαφήσω τοὺς κίονας, ἐφ᾿ οἷς ὁ οἶκος ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιστηριχθήσομαι ἐπ᾿ αὐτούς.
27
27
До́мъ же бя́ше по́лнъ муже́й и же́нъ, и та́мо вси́ кня́зи иноплеме́нничи: на кро́вѣ же то́мъ до тре́хъ ты́сящъ муже́й и же́нъ, зря́ще руга́ємаго сампсо́на.
καὶ ὁ οἶκος πλήρης τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν, καὶ ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐπὶ τὸ δῶμα ὡσεὶ τρισχίλιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες οἱ θεωροῦντες ἐν παγνίαις Σαμψών.
28
28
И воззва́ сампсо́нъ ко Го́споду и рече́: Адонаі́ Го́споди, Го́споди си́лъ, помяни́ мя ны́нѣ, и укрѣпи́ мя єще́ єди́ною, Бо́же, да возда́мъ мще́ніє єди́но за два́ о́ка моя́ Филісті́момъ.
καὶ ἔκλαυσε Σαμψὼν πρὸς Κύριον, καὶ εἶπεν· ᾿Αδωναϊὲ Κύριε, μνήσθητι δή μου νῦν καὶ ἐνίσχυσόν με ἔτι τὸ ἅπαξ τοῦτο, Θεέ, καὶ ἀνταποδώσω ἀνταπόδοσιν μίαν περὶ τῶν δύο ὀφθαλμῶν μου τοῖς ἀλλοφύλοις.
29
29
И объя́ сампсо́нъ о́ба столпа́ сре́днія, на ни́хже хра́мина бя́ше утвержде́на, и опре́ся на ни́хъ, держя́ єди́нъ руко́ю десно́ю, а другі́й лѣ́вою.
καὶ περιέλαβε Σαμψὼν τοὺς δύο κίονας τοῦ οἴκου, ἐφ᾿ οὓς ὁ οἶκος εἱστήκει, καὶ ἐπεστηρίχθη ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐκράτησεν ἕνα τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ καὶ ἕνα τῇ ἀριστερᾷ αὐτοῦ.
30
30
И рече́ сампсо́нъ: да у́мретъ душа́ моя́ со иноплеме́нники. И преклони́ся крѣ́постію, и паде́ хра́мина на кня́зи и на вся́ лю́ди и́же въ не́й: и бы́сть ме́ртвыхъ, и́хже умертви́ сампсо́нъ при сме́рти своє́й, мно́жає не́же и́хже умертви́ въ животѣ́ своє́мъ.
καὶ εἶπε Σαμψών· ἀποθανέτω ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων· καὶ ἐβάσταξεν ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἔπεσεν ὁ οἶκος ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῷ· καὶ ἦσαν οἱ τεθνηκότες, οὓς ἐθανάτωσε Σαμψὼν ἐν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ, πλείους ἢ οὓς ἐθανάτωσεν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ.
31
31
И снидо́ша бра́тія єго́ и ве́сь до́мъ отца́ єго́, и взя́ша єго́: и взыдо́ша, и погребо́ша єго́ между́ сараи́ и между́ єсѳао́ломъ во гро́бѣ мано́я отца́ єго́. И се́й суди́ Ізра́илю лѣ́тъ два́десять. [И воста́ по сампсо́нѣ Ємега́ръ сы́нъ Єна́нь, и уби́ от иноплеме́нниковъ ше́сть со́тъ муже́й кромѣ́ скота́, и спасе́ и о́нъ Ізра́иля.]
καὶ κατέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἔλαβον αὐτὸν καὶ ἀνέβησαν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἀνὰ μέσον Σαραὰ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Εσθαὸλ ἐν τῷ τάφῳ Μανωὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ εἴκοσιν ἔτη.
Глава 17
Κεφάλαιο 17
1
1
И бы́сть му́жъ от горы́ Єфре́мли, и и́мя єму́ мі́ха:
ΚΑΙ ἐγένετο ἀνὴρ ἀπὸ ὄρους ᾿Εφραίμ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μιχαίας.
2
2
и рече́ ма́тери своє́й: ты́сяща и сто́ сре́брениковъ и́же укра́дены у тебе́, и заклина́ла мя́ єси́ и глаго́лала єси́ во у́шы мои́: се́, сребро́ у мене́, а́зъ взя́хъ є́. И рече́ ма́ти єго́: благослове́нъ сы́нъ мо́й Го́сподеви.
καὶ εἶπε τῇ μητρὶ αὐτοῦ· οἱ χίλιοι καὶ ἑκατόν, οὓς ἔλαβες ἀργυρίου σεαυτῇ καί με ἠράσω καὶ προσεῖπας ἐν ὠσί μου, ἰδοὺ τὸ ἀργύριον παρ᾿ ἐμοί, ἐγὼ ἔλαβον αὐτό. καὶ εἶπεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ· εὐλογητὸς ὁ υἱός μου τῷ Κυρίῳ.
3
3
И отдаде́ ты́сящу и сто́ сре́брениковъ ма́тери своє́й. И рече́ ма́ти єго́: освяща́ющи освяти́хъ сребро́ Го́сподеви от руки́ моєя́, тебѣ́ сы́нови моєму́ сотвори́ти [кумі́ръ] изва́янъ и слія́нъ, и ны́нѣ отда́мъ є́ тебѣ́.
καὶ ἀπέδωκε τοὺς χιλίους καὶ ἑκατὸν τοῦ ἀργυρίου τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ εἶπεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ· ἁγιάζουσα ἡγίασα τὸ ἀργύριον τῷ Κυρίῳ ἐκ τῆς χειρός μου τῷ υἱῷ μου τοῦ ποιῆσαι γλυπτὸν καὶ χωνευτόν, καὶ νῦν ἀποδώσω αὐτό σοι.
4
4
И отдаде́ сребро́ ма́тери своє́й. И взя́ ма́ти єго́ двѣ́сти сре́брениковъ и даде́ и́хъ сребродѣ́лю, и сотвори́ то́є [кумі́ръ] изва́янъ и слія́нъ: и бы́сть въ дому́ мі́хи.
καὶ ἀπέδωκε τὸ ἀργύριον τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ ἔλαβεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ διακοσίους ἀργυρίου καὶ ἔδωκεν αὐτὸ ἀργυροκόπῳ, καὶ ἐποίησεν αὐτὸ γλυπτὸν καὶ χωνευτόν· καὶ ἐγενήθη ἐν οἴκῳ Μιχαία.
5
5
И до́мъ мі́хинъ єму́ до́мъ Бо́жій. И сотвори́ Єфу́дъ {Гре́ч.: єпомі́съ, славе́н.: нара́мникъ.} и ѳерафі́нъ {і́доли}: и напо́лни ру́ку єди́ному от сыно́въ свои́хъ, и бы́сть єму́ жре́цъ.
καὶ ὁ οἶκος Μιχαία, αὐτῷ οἶκος Θεοῦ· καὶ ἐποίησεν ἐφὼδ καὶ θεραφὶν καὶ ἐπλήρωσε τὴν χεῖρα ἀπὸ ἑνὸς υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο αὐτῷ εἰς ἱερέα.
6
6
Въ ты́я же дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: кі́йждо му́жъ, є́же пра́во ви́дяшеся предъ очи́ма єго́, творя́ше.
ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ· ἀνὴρ τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ἐποίει.
7
7
И бы́сть ю́ноша от Виѳлеє́ма Іу́дина и от ро́да пле́мене Іу́дина, и се́й Леві́тинъ, и обита́ше та́мо:
Καὶ ἐγενήθη νεανίας ἐκ Βηθλεὲμ δήμου ᾿Ιούδα, καὶ αὐτὸς Λευίτης, καὶ οὗτος παρῴκει ἐκεῖ.
8
8
и по́йде се́й му́жъ от гра́да Виѳлеє́ма Іу́дина обита́ти, идѣ́же обря́щетъ мѣ́сто: и пріи́де до горы́ Єфре́мли и да́же до до́му мі́хина, є́же сотвори́ти пу́ть сво́й.
καὶ ἐπορεύθη ὁ ἀνὴρ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς πόλεως ᾿Ιούδα παροικῆσαι ἐν ᾧ ἐὰν εὕρῃ τόπῳ, καὶ ἦλθεν ἕως ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ ἕως οἴκου Μιχαία τοῦ ποιῆσαι ὁδὸν αὐτοῦ.
9
9
И рече́ єму́ мі́ха: отку́ду и́деши? И рече́ єму́ Леві́тинъ: а́зъ є́смь от Виѳлеє́ма Іу́дина, и иду́ обита́ти, идѣ́же обря́щу мѣ́сто.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Μιχαίας· πόθεν ἔρχῃ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Λευίτης εἰμὶ ἐκ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα, καὶ ἐγὼ πορεύομαι παροικῆσαι ἐν ᾧ ἐὰν εὕρω τόπῳ.
10
10
И рече́ єму́ мі́ха: сѣди́ со мно́ю и бу́ди ми́ оте́цъ и жре́цъ, и а́зъ да́мъ тебѣ́ сре́брениковъ де́сять въ го́дъ и дво́и ри́зы, и я́же на житіє́ тебѣ́.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Μιχαίας· κάθου μετ᾿ ἐμοῦ καὶ γίνου μοι εἰς πατέρα καὶ εἰς ἱερέα, καὶ ἐγὼ δώσω σοι δέκα ἀργυρίου εἰς ἡμέραν καὶ στολὴν ἱματίων καὶ τὰ πρὸς ζωήν σου.
11
11
И по́йде леві́тъ, и нача́ обита́ти у му́жа. И бы́сть ю́ноша єму́ я́ко єди́нъ от сыно́въ єго́.
καὶ ἐπορεύθη ὁ Λευίτης καὶ ἤρξατο παροικεῖν παρὰ τῷ ἀνδρί, καὶ ἐγενήθη ὁ νεανίας αὐτῷ ὡς εἷς ἀπὸ υἱῶν αὐτοῦ.
12
12
И напо́лни мі́ха ру́ку Леві́тину, и бы́сть єму́ ю́ноша жре́цъ, и бя́ше въ дому́ мі́хи.
καὶ ἐπλήρωσε Μιχαίας τὴν χεῖρα τοῦ Λευίτου, καὶ ἐγένετο αὐτῷ εἰς ἱερέα καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ Μιχαία.
13
13
И рече́ мі́ха: ны́нѣ увѣ́дѣхъ, я́ко благосотвори́тъ мнѣ́ Госпо́дь, я́ко бы́сть мнѣ́ Леві́тинъ жре́цъ.
καὶ εἶπε Μιχαίας· νῦν ἔγνων ὅτι ἀγαθυνεῖ μοι Κύριος, ὅτι ἐγένετό μοι ὁ Λευίτης εἰς ἱερέα.
Глава 18
Κεφάλαιο 18
1
1
Въ ты́я дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: и въ ты́я дни́ пле́мя да́ново иска́ше себѣ́ наслѣ́дія всели́тися, я́ко не паде́ єму́ наслѣ́діє до дні́й о́ныхъ средѣ́ племе́нъ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
ΕΝ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ. καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἡ φυλὴ Δὰν ἐζήτει ἑαυτῇ κληρονομίαν κατοικῆσαι, ὅτι οὐκ ἐνέπεσεν αὐτῇ ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐν μέσῳ φυλῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ κληρονομία.
2
2
И посла́ша сы́нове Да́новы от со́нмовъ свои́хъ пя́ть муже́й от ча́сти своєя́, му́жы си́льны от сараи́ и єсѳао́ла, согля́дати зе́млю и изслѣ́дити ю́, и реко́ша къ ни́мъ: иди́те и изслѣ́дите зе́млю. И пріидо́ша до горы́ Єфре́мли, до до́му мі́хина, и ста́ша та́мо въ дому́ мі́хи.
καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ Δὰν ἀπὸ δήμων αὐτῶν πέντε ἄνδρας υἱοὺς δυνάμεως ἀπὸ Σαραὰ καὶ ἀπὸ ᾿Εσθαὸλ τοῦ κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ ἐξιχνιάσαι αὐτὴν καὶ εἶπαν πρὸς αὐτούς· πορεύεσθε καὶ ἐξιχνιάσατε τὴν γῆν. καὶ ἦλθον ἕως ὄρους ᾿Εφραὶμ ἕως οἴκου Μιχαία καὶ ηὐλίσθησαν αὐτοὶ ἐκεῖ
3
3
И ті́и позна́ша гла́съ ю́ноши Леві́тина, и уклони́шася та́мо, и реко́ша єму́: кто́ тя́ приведе́ сѣ́мо? и что́ твори́ши въ мѣ́стѣ се́мъ? и что́ тебѣ́ здѣ́?
ἐν οἴκῳ Μιχαία, καὶ αὐτοὶ ἐπέγνωσαν τὴν φωνὴν τοῦ νεανίσκου τοῦ Λευίτου καὶ ἐξέκλιναν ἐκεῖ καὶ εἶπαν αὐτῷ· τίς ἤνεγκέ σε ὧδε, καὶ σὺ τί ποιεῖς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, καὶ τί σοι ὧδε;
4
4
И рече́ и́мъ: си́це и си́це сотвори́ мнѣ́ мі́ха, и ная́ мя́, и бы́хъ єму́ жре́цъ.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· οὕτω καὶ οὕτως ἐποίησέ μοι Μιχαίας καὶ ἐμισθώσατό με, καὶ ἐγενόμην αὐτῷ εἰς ἱερέα.
5
5
И реко́ша єму́: вопроси́ у́бо Бо́га, и увѣ́мы, а́ще благопоспѣши́тся пу́ть на́шъ, въ о́ньже мы́ и́демъ.
καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἐπερώτησον δὴ ἐν τῷ Θεῷ, καὶ γνωσόμεθα εἰ εὐοδωθήσεται ἡ ὁδὸς ἡμῶν, ἐν ᾗ ἡμεῖς πορευόμεθα ἐν αὐτῇ.
6
6
И рече́ и́мъ жре́цъ: иди́те съ ми́ромъ: предъ Го́сподемъ пу́ть ва́шъ, въ о́ньже и́дете.
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἱερεύς· πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ· ἐνώπιον Κυρίου ἡ ὁδὸς ὑμῶν, ἐν ᾗ πορεύεσθε ἐν αὐτῇ.
7
7
И идо́ша пя́ть му́жіє и пріидо́ша въ лаі́съ: и ви́дѣша люді́й живу́щихъ въ не́мъ, сѣдя́щихъ со упова́ніємъ по обы́чаю Сідо́нянъ, въ тишинѣ́ и наде́ждѣ, и не бѣ́ устраша́яй, или́ посрамля́яй словесе́ на земли́, наслѣ́дникъ истязу́яй сокро́вища: зане́ дале́че бя́ху от Сідо́нянъ, и не имя́ху словесе́ съ кі́имъ либо человѣ́комъ.
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ πέντε ἄνδρες καὶ ἦλθον εἰς Λαισά· καὶ εἶδαν τὸν λαὸν τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς καθήμενον ἐπ᾿ ἐλπίδι, ὡς κρίσις Σιδωνίων ἡσυχάζουσα, καὶ οὐκ ἔστι διατρέπων ἢ καταισχύνων λόγον ἐν τῇ γῇ, κληρονόμος ἐκπιέζων θησαυρούς, καὶ μακράν εἰσι Σιδωνίων καὶ λόγον οὐκ ἔχουσι πρὸς ἄνθρωπον.
8
8
И пріидо́ша пя́ть муже́й ко бра́тіи своє́й въ сараю́ и єсѳао́лъ и реко́ша бра́тіи своє́й: что́ вы́ сѣдите́?
καὶ ἦλθον οἱ πέντε ἄνδρες πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν εἰς Σαραὰ καὶ ᾿Εσθαὸλ καὶ εἶπον τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· τί ὑμεῖς κάθησθε;
9
9
И рѣ́ша: воста́ните, и взы́демъ на ня́, зане́ ви́дѣхомъ зе́млю, и се́, блага́ зѣло́, и вы́ молчи́те: не облѣни́теся ити́ и вни́ти є́же наслѣ́дити зе́млю:
καὶ εἶπαν· ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ᾿ αὐτούς, ὅτι εἴδομεν τὴν γῆν καὶ ἰδοὺ ἀγαθὴ σφόδρα· καὶ ὑμεῖς ἡσυχάζετε; μὴ ὀκνήσητε τοῦ πορευθῆναι καὶ εἰσελθεῖν τοῦ κληρονομῆσαι τὴν γῆν.
10
10
и єгда́ пріи́дете, вни́дете въ лю́ди живу́щыя со упова́ніємъ, а земля́ простра́нна: я́ко предаде́ ю́ Бо́гъ въ ру́ки ва́шя, мѣ́сто на не́мже нѣ́сть ску́дости во все́мъ є́же на земли́.
καὶ ἡνίκα ἐὰν ἔλθητε, εἰσελεύσεσθε πρὸς λαὸν ἐπ᾿ ἐλπίδι, καὶ ἡ γῆ πλατεῖα, ὅτι ἔδωκεν αὐτὴν ὁ Θεός ἐν χειρὶ ὑμῶν, τόπος, ὅπου οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ὑστέρημα παντὸς ρήματος τῶν ἐν τῇ γῇ.
11
11
И воздвиго́шася отту́ду от пле́мене да́нова, от сараи́ и єсѳао́ла, ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє ополче́нія,
Καὶ ἀπῇραν ἐκεῖθεν ἀπὸ δήμων τοῦ Δὰν ἀπὸ Σαραὰ καὶ ἀπὸ ᾿Εσθαὸλ ἑξακόσιοι ἄνδρες ἐζωσμένοι σκεύη παρατάξεως.
12
12
и взыдо́ша и ополчи́шася въ каріаѳіарі́мѣ во Іу́дѣ: сего́ ра́ди нарече́ся мѣ́сто то́ по́лкъ да́новъ и до сего́ дне́: се́ созади́ каріаѳіарі́ма.
καὶ ἀνέβησαν καὶ παρενέβαλον ἐν Καριαθιαρὶμ ἐν ᾿Ιούδα· διὰ τοῦτο ἐκλήθη ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ Παρεμβολὴ Δὰν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἰδοὺ ὀπίσω Καριαθιαρίμ.
13
13
И преидо́ша отту́ду въ го́ру Єфре́млю и пріидо́ша до до́му мі́хина.
καὶ παρῆλθον ἐκεῖθεν ὄρος ᾿Εφραὶμ καὶ ἦλθον ἕως οἴκου Μιχαία.
14
14
И отвѣща́ша пя́ть муже́й ходи́вшіи согля́дати зе́млю лаі́съ и реко́ша ко бра́тіи своє́й: разумѣ́сте ли, я́ко є́сть въ дому́ се́мъ Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и изва́яно и слія́но? и ны́нѣ увѣ́дите, что́ сотворите́.
καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ πέντε ἄνδρες οἱ πορευόμενοι κατασκέψασθαι τὴν γῆν Λαισὰ καὶ εἶπαν πρὸς τοὺς ἀδελφούς· ἔγνωτε ὅτι ἐστὶν ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐφὼδ καὶ θεραφὶν καὶ γλυπτὸν καὶ χωνευτόν; καὶ νῦν γνῶτε ὅ,τι ποιήσετε.
15
15
И уклони́шася та́мо и внидо́ша въ до́мъ ю́ноши Леві́тина, въ до́мъ мі́хинъ, и вопроси́ша єго́ въ ми́рѣ.
καὶ ἐξέκλιναν ἐκεῖ καὶ εἰσῆλθον εἰς τόν οἶκον τοῦ νεανίσκου τοῦ Λευίτου, εἰς τὸν οἶκον Μιχαία, καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν εἰς εἰρήνην.
16
16
И ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє ополче́нія своєго́, стоя́ще у две́рій вра́тныхъ, и́же от сыно́въ да́новыхъ.
καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ ἀνεζωσμένοι τὰ σκεύη τῆς παρατάξεως αὐτῶν ἑστῶτες παρὰ θύρας τῆς πύλης, οἱ ἐκ τῶν υἱῶν Δάν.
17
17
И взыдо́ша пя́ть муже́й ходи́вшихъ согля́дати зе́млю: и вше́дше та́мо взя́ша изва́яно, и Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и слія́ноє: жре́цъ же стоя́ше у две́рій вра́тныхъ, и ше́сть со́тъ муже́й препоя́сани во ору́жіє во́инско:
καὶ ἀνέβησαν οἱ πέντε ἄνδρες οἱ πορευθέντες κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ εἰσῆλθον ἐκεῖ εἰς οἶκον Μιχαία, καὶ ὁ ἱερεὺς ἑστώς·
18
18
и сі́и внидо́ша въ до́мъ мі́хинъ и взя́ша Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и слія́но и изва́яно. И рече́ къ ни́мъ жре́цъ: что́ вы́ творите́?
καὶ ἔλαβον τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ ἐφὼδ καὶ τὸ θεραφὶν καὶ τὸ χωνευτόν. καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἱερεύς· τί ὑμεῖς ποιεῖτε;
19
19
И рѣ́ша єму́: умолчи́, положи́ ру́ку твою́ на уста́ твоя́ и пойди́ съ на́ми, и бу́ди на́мъ оте́цъ и жре́цъ: єда́ у́не є́сть тебѣ́ бы́ти жерцу́ єди́наго му́жа до́му, не́жели бы́ти жерцу́ пле́мени и до́му и со́нма Ізра́илева?
καὶ εἶπαν αὐτῷ· κώφευσον, ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ στόμα σου καὶ δεῦρο μεθ᾿ ἡμῶν καὶ γένου ἡμῖν εἰς πατέρα καὶ εἰς ἱερέα· μὴ ἀγαθὸν εἶναί σε ἱερέα οἴκου ἀνδρὸς ἑνὸς ἢ γενέσθαι σε ἱερέα φυλῆς καὶ οἴκου εἰς δῆμον ᾿Ισραήλ;
20
20
И возблажа́ се́рдце жре́ческо, и взя́ Єфу́дъ и Ѳерафі́нъ, и изва́яноє и слія́ноє, и вни́де посредѣ́ люді́й.
καὶ ἠγαθύνθη ἡ καρδία τοῦ ἱερέως, καὶ ἔλαβε τὸ ἐφὼδ καὶ τὸ θεραφὶν καὶ τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ χωνευτὸν καὶ ἦλθεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ.
21
21
И возврати́шася и отидо́ша, и пусти́ша предъ собо́ю ча́да и притяжа́ніє своє́ честно́є.
καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἀπῆλθαν· καὶ ἔθηκαν τὰ τέκνα καὶ τὴν κτῆσιν καὶ τὸ βάρος ἔμπροσθεν αὐτῶν.
22
22
Удали́вшымся же и́мъ от до́му мі́хина, и се́, мі́ха и му́жіє и́же въ жили́щахъ, я́же съ до́момъ мі́хинымъ бы́ша, воззва́ша и постиго́ша сы́ны Да́новы,
αὐτοὶ ἐμάκρυναν ἀπὸ οἴκου Μιχαία καὶ ἰδοὺ Μιχαίας καὶ οἱ ἄνδρες οἱ ἐν ταῖς οἰκίαις ταῖς μετὰ οἴκου Μιχαία ἐβόησαν καὶ κατελάβοντο τοὺς υἱοὺς Δάν.
23
23
и возопи́ша къ сыно́мъ Да́новымъ: и обрати́ша сы́нове Да́новы ли́ца своя́ и рѣ́ша къ мі́хѣ: что́ є́сть тебѣ́, я́ко воззва́лъ єси́?
καὶ ἐπέστρεψαν οἱ υἱοὶ Δὰν τὸ πρόσωπον αὐτῶν καὶ εἶπαν τῷ Μιχαίᾳ· τί ἐστί σοι, ὅτι ἐβόησας;
24
24
И рече́ мі́ха: я́ко изва́яноє моє́, є́же сотвори́хъ, взя́сте, и жерца́, и поидо́сте: и что́ мнѣ́ єще́? и что́ сіє́ глаго́лете мнѣ́: что́ вопіє́ши?
καὶ εἶπε Μιχαίας· ὅτι τὸ γλυπτόν μου, ὃ ἐποίησα, ἐλάβετε καὶ τὸν ἱερέα καὶ ἐπορεύθητε· καὶ τί μοι ἔτι; καὶ τί τοῦτο λέγετε πρός με· τί κράζεις;
25
25
И реко́ша єму́ сы́нове Да́новы: да не услы́шится ны́нѣ гла́съ тво́й вслѣ́дъ на́съ, да не воста́нутъ на вы́ му́жіє лю́тою душе́ю, и положи́ши ду́шу твою́ и ду́шу до́му твоєго́.
καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὸν οἱ υἱοὶ Δάν· μὴ ἀκουσθήτω δὴ φωνή σου μεθ᾿ ἡμῶν, μή ποτε συναντήσωσιν ἡμῖν ἄνδρες πικροὶ ψυχῇ καὶ προσθήσουσι ψυχήν σου καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ οἴκου σου.
26
26
И идо́ша сы́нове Да́новы въ пу́ть сво́й. И ви́дѣ мі́ха, я́ко си́льнѣйшіи су́ть па́че єго́, и возврати́ся въ до́мъ сво́й.
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ Δὰν εἰς ὁδὸν αὐτῶν· καὶ εἶδε Μιχαίας ὅτι δυνατώτεροί εἰσιν ὑπὲρ αὐτόν, καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
27
27
И сы́нове Да́новы взя́ша, єли́ка сотвори́ мі́ха, и жерца́, и́же бя́ше у него́, и пріидо́ша въ лаі́съ, къ лю́демъ молча́щымъ и упова́ющымъ наде́ждею, и изби́ша и́хъ о́стріємъ меча́, и гра́дъ сожго́ша огне́мъ:
καὶ οἱ υἱοὶ Δὰν ἔλαβον ὃ ἐποίησε Μιχαίας, καὶ τὸν ἱερέα, ὃς ἦν αὐτῷ, καὶ ἦλθον ἐπὶ Λαισά, ἐπὶ λαὸν ἡσυχάζοντα καὶ πεποιθότα ἐπ᾿ ἐλπίδι καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι ρομφαίας καὶ τὴν πόλιν ἐνέπρησαν ἐν πυρί·
28
28
и не бя́ше избавля́яй, я́ко дале́че бя́ху от Сідо́нянъ, и словесе́ не бя́ше и́мъ съ человѣ́комъ: и се́й [гра́дъ бы́сть] во удо́ліи до́му роо́вля: и согради́ша гра́дъ и всели́шася въ не́мъ,
καὶ οὐκ ἦν ὁ ρυόμενος, ὅτι μακράν ἐστιν ἀπὸ Σιδωνίων, καὶ λόγος οὐκ ἔστιν αὐτοῖς μετὰ ἀνθρώπου, καὶ αὐτὴ ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ οἴκου Ραάβ. καὶ ᾠκοδόμησαν τὴν πόλιν καὶ κατεσκήνωσαν ἐν αὐτῇ
29
29
и нареко́ша гра́ду и́мя да́нъ, во и́мя Да́на отца́ своєго́, и́же роди́ся Ізра́илю: и бя́ше пре́жде и́мя гра́ду лаі́съ.
καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Δὰν ἐν ὀνόματι Δὰν πατρὸς αὐτῶν, ὃς ἐτέχθη τῷ ᾿Ισραήλ· καὶ ἦν Οὐλαμαΐς ὄνομα τῆς πόλεως τὸ πρότερον.
30
30
И поста́виша себѣ́ сы́нове Да́новы изва́яноє: Іонаѳа́нъ же сы́нъ Гирсо́нь сы́нъ Манассі́инъ, то́й и сы́нове єго́ бя́ху жерцы́ пле́мени да́нову до дне́ преселе́нія земли́:
καὶ ἔστησαν ἑαυτοῖς οἱ υἱοὶ Δὰν τὸ γλυπτόν· καὶ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Γηρσὼν υἱὸς Μανασσῆ, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν ἱερεῖς τῇ φυλῇ Δὰν ἕως ἡμέρας τῆς ἀποικίας τῆς γῆς.
31
31
и поста́виша себѣ́ изва́яноє, є́же сотвори́ мі́ха, во вся́ дни́, въ ня́же бя́ше до́мъ Бо́жій въ Сило́мѣ.
καὶ ἔθηκαν ἑαυτοῖς τὸ γλυπτόν, ὃ ἐποίησε Μιχαίας πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἦν ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐν Σηλώμ.
Глава 19
Κεφάλαιο 19
1
1
И бы́сть въ ты́я дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: и бы́сть му́жъ Леві́тинъ живы́й во странѣ́ горы́ Єфре́мовы, и поя́ себѣ́ жену́ подло́жницу от Виѳлеє́ма Іу́дина:
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ· καὶ ἐγένετο ἀνὴρ Λευίτης παροικῶν ἐν μηροῖς ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ ἔλαβεν αὐτῷ γυναῖκα παλλακὴν ἀπὸ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα.
2
2
и разгнѣ́вася на́нь подло́жница єго́, и отъи́де от него́ въ до́мъ отца́ своєго́ въ Виѳлеє́мъ Іу́динъ, и бѣ́ та́мо четы́ри ме́сяцы:
καὶ ἐπορεύθη ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθε παρ᾿ αὐτοῦ εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς εἰς Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας μηνῶν τεσσάρων.
3
3
и воста́ му́жъ єя́ и и́де вслѣ́дъ єя́ глаго́лати въ се́рдце єя́, обрати́ти ю́ къ себѣ́ и привести́ па́ки къ себѣ́: и о́трокъ єго́ съ ни́мъ, и дво́є осля́тъ: она́ же введе́ єго́ въ до́мъ отца́ своєго́:
καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω αὐτῆς τοῦ λαλῆσαι ἐπὶ καρδίαν αὐτῆς τοῦ ἐπιστρέψαι αὐτὴν αὐτῷ, καὶ νεανίας αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ζεῦγος ὄνων· ἡ δὲ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς, καὶ εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ηὐφράνθη εἰς συνάντησιν αὐτοῦ.
4
4
и ви́дѣ єго́ оте́цъ отрокови́цы и изы́де съ весе́ліємъ во срѣ́теніє єго́, и удержа́ єго́ те́сть єго́ оте́цъ отрокови́цы, и пребы́сть съ ни́мъ три́ дни́, и ядо́ша и пи́ша, и спа́ша та́мо.
καὶ κατέσχεν αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ἐκάθισε μετ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ηὐλίσθησαν ἐκεῖ.
5
5
И бы́сть въ де́нь четве́ртый, и обу́трѣша зау́тра, и воста́ поити́. И рече́ оте́цъ отрокови́цы къ зя́тю своєму́: укрѣпи́ се́рдце твоє́ укру́хомъ хлѣ́ба, и по се́мъ по́йдете.
καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ καὶ ἀνέστη τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν νυμφίον αὐτοῦ· στήρισον τὴν καρδίαν σου ψωμῷ ἄρτου, καὶ μετὰ τοῦτο πορεύσεσθε.
6
6
И сѣдо́ша, и ядо́ша о́ба вку́пѣ и пи́ша. И рече́ оте́цъ отрокови́цы къ му́жу: иди́ ны́нѣ и преспи́, и возблажа́єтъ се́рдце твоє́.
καὶ ἐκάθισαν καὶ ἔφαγον οἱ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἔπιον· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν ἄνδρα· ἄγε δὴ αὐλίσθητι, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου.
7
7
И воста́ му́жъ поити́: и пону́ди єго́ те́сть єго́, и сѣ́де, и пребы́сть та́мо.
καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορεύεσθαι αὐτός· καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐκάθισε καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.
8
8
И воста́ ра́но въ пя́тый де́нь да и́детъ. И рече́ оте́цъ отрокови́цы: укрѣпи́ у́бо се́рдце твоє́ хлѣ́бомъ, и пребу́ди до́ндеже преклони́тся де́нь. И ядо́ша и пи́ша о́ба.
καὶ ὤρθρισε τὸ πρωΐ τῇ ἡμέρᾳ τῇ πέμπτῃ τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· στήρισον δὴ τὴν καρδίαν σου καὶ στράτευσον ἕως κλῖναι τὴν ἡμέραν· καὶ ἔφαγον οἱ δύο.
9
9
И воста́ му́жъ да и́детъ са́мъ и подло́жница єго́ и о́трокъ єго́. И рече́ єму́ те́сть єго́ оте́цъ отрокови́цы: се́, уже́ преклони́ся де́нь къ ве́черу, пребу́ди здѣ́, и возблажа́єтъ се́рдце твоє́, и обу́трѣєте у́тро въ пу́ть ва́шъ, и отъи́деши въ селе́ніє своє́.
καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορευθῆναι, αὐτὸς καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ὁ νεανίας αὐτοῦ· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· ἰδοὺ δὴ ἠσθένησενἡμέρα εἰς τὴν ἑσπέραν· αὐλίσθητι ὧδε, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου, καὶ ὀρθριεῖτε αὔριον εἰς ὁδὸν ὑμῶν καὶ πορεύσῃ εἰς τὸ σκήνωμά σου.
10
10
И не изво́ли му́жъ пребы́ти, и воста́ и отъи́де: и пріи́де да́же пря́мо Ієву́су, се́й є́сть Ієрусали́мъ, и съ ни́мъ дво́є осля́тъ съ бремены́, и подло́жница єго́ съ ни́мъ.
καὶ οὐκ εὐδόκησεν ὁ ἀνὴρ αὐλισθῆναι καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἦλθεν ἕως ἀπέναντι ᾿Ιεβοὺς (αὕτη ἐστὶν ῾Ιερουσαλήμ), καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ζεῦγος ὄνων ἐπισεσαγμένων, καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
11
11
И пріидо́ша до Ієву́са, и де́нь преклони́ся къ ве́черу зѣло́: и рече́ о́трокъ ко господи́ну своєму́: гряди́ у́бо, да уклони́мся во гра́дъ се́й Ієву́съ и пребу́демъ въ не́мъ.
καὶ ἤλθοσαν ἕως ᾿Ιεβούς, καὶ ἡ ἡμέρα προβεβήκει σφόδρα· καὶ εἶπεν ὁ νεανίας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· δεῦρο δὴ καὶ ἐκκλίνωμεν εἰς πόλιν τοῦ ᾿Ιεβουσὶ ταύτην καὶ αὐλισθῶμεν ἐν αὐτῇ.
12
12
И рече́ къ нему́ господи́нъ єго́: не уклони́мся во гра́дъ чу́ждь, въ не́мже нѣ́сть от сыно́въ Ізра́илевыхъ, но пре́йдемъ до гавао́на.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ· οὐκ ἐκκλινοῦμεν εἰς πόλιν ἀλλοτρίαν, ἐν ᾗ οὐκ ἔστιν ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὧδε, καὶ παρελευσόμεθα ἕως Γαβαά.
13
13
И рече́ ко о́троку своєму́: гряди́, да присту́пимъ ко єди́ному от мѣ́стъ гавао́нскихъ и пребу́демъ въ гавао́нѣ или́ въ ра́мѣ.
καὶ εἶπε τῷ νεανίᾳ αὐτοῦ· δεῦρο καὶ ἐγγίσωμεν ἑνὶ τῶν τόπων καὶ αὐλισθησόμεθα ἐν Γαβαὰ ἢ ἐν Ραμά.
14
14
И мину́ша, и идо́ша, и за́йде и́мъ со́лнце бли́зъ гавао́на, и́же є́сть Веніамі́нь:
καὶ παρῆλθον καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ ἔδυ αὐτοῖς ὁ ἥλιος ἐχόμενα τῆς Γαβαά, ἥ ἐστι τῷ Βενιαμίν.
15
15
и уклони́шася та́мо вни́ти превита́ти въ гавао́нѣ, и внидо́ша и сѣдо́ша на сто́гнахъ гра́да: и не бѣ́ му́жъ вводя́й и́хъ въ до́мъ превита́ти.
καὶ ἐξέκλιναν ἐκεῖ τοῦ εἰσελθεῖν αὐλισθῆναι ἐν Γαβαά· καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐκάθισαν ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως, καὶ οὐκ ἦν ἀνὴρ συνάγων αὐτοὺς εἰς οἰκίαν αὐλισθῆναι.
16
16
И се́, му́жъ ста́ръ идя́ше съ дѣ́ла своєго́ изъ по́ля въ ве́черъ, и се́й му́жъ от горы́ Єфре́мли, и то́й обита́ше въ гавао́нѣ: и му́жіє мѣ́ста сы́нове Веніамі́ни.
καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πρεσβύτης ἤρχετο ἐξ ἔργων αὐτοῦ ἐξ ἀγροῦ ἐν ἑσπέρᾳ· καὶ ὁ ἀνὴρ ἦν ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, καὶ αὐτὸς παρῴκει ἐν Γαβαά, καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου υἱοὶ Βενιαμίν.
17
17
И возве́дъ о́чи свои́, ви́дѣ му́жа пу́тника на сто́гнахъ гра́дныхъ, и рече́ му́жъ ста́рецъ: ка́мо и́деши и отку́ду гряде́ши?
καὶ ᾖρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε τὸν ὁδοιπόρον ἄνδρα ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως· καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ ὁ πρεσβύτης· ποῦ πορεύῃ καὶ πόθεν ἔρχῃ;
18
18
И рече́ къ нему́: гряде́мъ мы́ от Виѳлеє́ма Іу́дина да́же до стра́нъ горы́ Єфре́мли, отону́дуже а́зъ є́смь: и ходи́хъ до Виѳлеє́ма Іу́дина, и иду́ а́зъ въ до́мъ мо́й: и нѣ́сть му́жа вводя́щаго мя́ въ до́мъ:
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· παραπορευόμεθα ἡμεῖς ἀπὸ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα ἕως μηρῶν ὄρους ᾿Εφραίμ· ἐκεῖθεν ἐγώ εἰμι καὶ ἐπορεύθην ἕως Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα, καὶ εἰς τὸν οἶκόν μου ἐγὼ πορεύομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ συνάγων με εἰς τὴν οἰκίαν·
19
19
а пле́вы и пи́ща осля́томъ на́шымъ є́сть, и мнѣ́ хлѣ́бъ и віно́ є́сть, и отрокови́цѣ и о́троку: рабо́мъ твои́мъ нѣ́сть ску́дно ни коєя́ ве́щи.
καί γε ἄχυρα καὶ χορτάσματά ἐστι τοῖς ὄνοις ἡμῶν, καὶ ἄρτος καὶ οἶνός ἐστιν ἐμοὶ καὶ τῇ παιδίσκῃ καὶ τῷ νεανίσκῳ μετὰ τῶν παίδων σου, οὐκ ἔστιν ὑστέρημα παντὸς πράγματος.
20
20
И рече́ му́жъ ста́ръ: ми́ръ тебѣ́: и ве́сь недоста́токъ тво́й на мнѣ́, оба́че на сто́гнахъ не ля́зи.
καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρεσβύτης· εἰρήνη σοι, πλὴν πᾶν τὸ ὑστέρημά σου ἐπ᾿ ἐμέ· πλὴν ἐν τῇ πλατείᾳ οὐ μὴ αὐλισθήσῃ.
21
21
И введе́ єго́ въ до́мъ сво́й, и даде́ мѣ́сто осля́томъ єго́: и омы́ша но́ги своя́, и ядо́ша и пи́ша.
καὶ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τόπον ἐποίησε τοῖς ὄνοις, καὶ αὐτοὶ ἐνίψαντο τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.
22
22
Єгда́ же возвесели́ся се́рдце и́хъ, и се́, му́жіє гра́дстіи сы́нове беззако́нниковъ обыдо́ша до́мъ бію́ще въ две́ри, и рѣ́ша му́жу господи́ну до́му ста́рцу, глаго́люще: изведи́ му́жа и́же вни́де въ до́мъ тво́й, да позна́ємъ єго́.
αὐτοὶ δὲ ἀγαθύνοντες καρδίαν αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἄνδρες τῆς πόλεως υἱοὶ παρανόμων ἐκύκλωσαν τὴν οἰκίαν κρούοντες ἐπὶ τὴν θύραν. καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν κύριον τοῦ οἴκου τὸν πρεσβύτην λέγοντες· ἐξένεγκε τὸν ἄνδρα, ὃς εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν σου, ἵνα γνῶμεν αὐτόν.
23
23
И изы́де къ ни́мъ му́жъ господи́нъ до́му и рече́: ни́, бра́тія, не сотвори́те зла́ му́жу сему́ повнегда́ вни́ти єму́ въ до́мъ мо́й, и не сотвори́те безу́мія сего́:
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἀνὴρ ὁ κύριος τοῦ οἴκου καὶ εἶπε· μὴ ἀδελφοί, μὴ κακοποιήσητε δὴ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν τὸν ἄνδρα τοῦτον εἰς τὴν οἰκίαν μου, μὴ ποιήσητε τὴν ἀφροσύνην ταύτην·
24
24
се́, дще́рь моя́ дѣ́ва, и подло́жница єго́: изведу́ и́хъ, и смири́те и́хъ, и сотвори́те и́мъ є́же бла́го предъ очи́ма ва́шима: а му́жу сему́ не сотвори́те словесе́ безу́мія сего́.
ἰδὲ ἡ θυγάτηρ μου ἡ παρθένος καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ἐξάξω αὐτάς, καὶ ταπεινώσατε αὐτὰς καὶ ποιήσατε αὐταῖς τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν· καὶ τῷ ἀνδρὶ τούτῳ μὴ ποιήσητε τὸ ρῆμα τῆς ἀφροσύνης ταύτης.
25
25
И не изво́лиша му́жіє послу́шати єго́. И взя́ му́жъ подло́жницу єго́ и изведе́ ю́ къ ни́мъ во́нъ: и позна́ша ю́ и руга́шася надъ не́ю всю́ но́щь да́же до у́тра, и отпусти́ша ю́, єгда́ взы́де денни́ца.
καὶ οὐκ εὐδόκησαν οἱ ἄνδρες τοῦ εἰσακοῦσαι αὐτοῦ. καὶ ἐπελάβετο ὁ ἀνὴρ τῆς παλλακῆς αὐτοῦ καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν πρὸς αὐτοὺς ἔξω, καὶ ἔγνωσαν αὐτὴν καὶ ἐνέπαιζον ἐν αὐτῇ ὄλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ· καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτήν, ὡς ἀνέβη τὸ πρωΐ.
26
26
И пріи́де жена́ къ зау́трію, и паде́ у две́рій до́му, идѣ́же бя́ше му́жъ єя́, до разсвѣта́нія.
καὶ ἦλθεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ὄρθρον καὶ ἔπεσε παρὰ τὴν θύραν τοῦ οἴκου, οὗ ἦν αὐτῆς ἐκεῖ ὁ ἀνήρ, ἕως οὗ διέφαυσε.
27
27
И воста́ му́жъ єя́ зау́тра, и отве́рзе две́ри до́му и изы́де поити́ въ пу́ть сво́й: и се́, жена́ єго́ подло́жница лежа́ше при две́рехъ до́му, и ру́цѣ єя́ на преддве́ріи.
καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ ἐξῆλθε τοῦ πορευθῆναι τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καί ἰδοὺ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡ παλλακὴ πεπτωκυῖα παρὰ τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς ἐπὶ τὸ πρόθυρον.
28
28
И рече́ къ не́й: воста́ни, да и́демъ. И не отвѣща́ єму́, бя́ше бо мертва́. И возложи́ ю́ на осля́, и воста́ му́жъ и по́йде на мѣ́сто своє́.
καὶεἶπε πρὸς αὐτήν· ἀνάστα καὶ ἀπέλθωμεν· καὶ οὐκ ἀπεκρίθη, ὅτι ἦν νεκρά. καὶ ἔλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὸν ὄνον καὶ ἐπορεύθη εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
29
29
И пріи́де въ до́мъ сво́й, и взя́ но́жъ, и взя́ подло́жницу свою́, и раздроби́ ю́ по удесе́мъ єя́ на двана́десять часте́й, и посла́ я́ во вся́ племена́ Ізра́илева.
καὶ ἔλαβε τὴν ρομφαίαν καὶ ἐκράτησε τὴν παλλακὴν αὐτοῦ καὶ ἐμέλισεν αὐτὴν εἰς δώδεκα μέλη καὶ ἀπέστειλεν αὐτὰ ἐν παντὶ ὁρίῳ ᾿Ισραήλ.
30
30
И бы́сть вся́къ ви́дящій глаго́лаше: не бы́сть, ни ви́дѣно бѣ́ си́це от дне́ изше́ствія сыно́въ Ізра́илевыхъ от земли́ Єги́петскія да́же до дне́ сего́. И заповѣ́да муже́мъ, и́хже посла́, глаго́ля: си́це глаго́лите ко всему́ Ізра́илю: а́ще бы́сть по словеси́ сему́? уста́вите са́ми себѣ́ о не́й совѣ́тъ и глаго́лите.
καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ βλέπων ἔλεγεν· οὐκ ἐγένετο καὶ οὐχ ἑώραται ἀπὸ ἡμέρας ἀναβάσεως υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης θέσθε ὑμῖν αὐτοῖς βουλὴν ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ λαλήσατε.
Глава 20
Κεφάλαιο 20
1
1
И изыдо́ша вси́ сы́нове Ізра́илевы, и собра́шася ве́сь со́нмъ я́ко єди́нъ му́жъ, от Да́на и до вирсаві́и, и земля́ Галаа́дска къ Го́сподеви въ Массифу́,
ΚΑΙ ἐξῆλθον πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξεκκλησιάσθη ἡ συναγωγὴ ὡς ἀνὴρ εἷς ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ καὶ γῆ τοῦ Γαλαὰδ πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφά.
2
2
и ста́ша предъ лице́мъ Госпо́днимъ вся́ племена́ Ізра́илева въ со́нмѣ люді́й Бо́жіихъ, четы́реста ты́сящъ муже́й пѣ́шихъ воздвиза́ющихъ ору́жія.
καὶ ἐστάθησαν κατὰ πρόσωπον Κυρίου πᾶσαι αἱ φυλαὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν ἐκκλησίᾳ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τετρακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν πεζῶν ἕλκοντες ρομφαίαν.
3
3
И услы́шаша сы́нове Веніамі́ни, я́ко взыдо́ша сы́нове Ізра́илевы въ Массифу́, и реко́ша сы́нове Ізра́илевы: глаго́лите, гдѣ́ бы́сть зло́ба сія́?
καὶ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ὅτι ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφά. καὶ ἐλθόντες εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· λαλήσατε, ποῦ ἐγένετο ἡ πονηρία αὕτη;
4
4
И отвѣща́ му́жъ Леві́тинъ, му́жъ жены́ уморе́ныя, глаго́ля: въ гавао́нъ Веніамі́нь пріидо́хъ а́зъ и подло́жница моя́ вита́ти:
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἀνὴρ ὁ Λευίτης, ὁ ἀνὴρ τῆς γυναικὸς τῆς φονευθείσης, καὶ εἶπεν· εἰς Γαβαὰ τῆς Βενιαμὶν ἦλθον ἐγὼ καὶ ἡ παλλακή μου τοῦ αὐλισθῆναι.
5
5
и воста́ша на мя́ му́жіє гавао́нстіи и обыдо́ша мя́ во дворѣ́ но́щію, и хотѣ́ша мя́ уби́ти, и подло́жницу мою́ оби́дѣша и обруга́ша, и у́мре:
καὶ ἀνέστησαν ἐπ᾿ ἐμὲ οἱ ἄνδρες τῆς Γαβαὰ καὶ ἐκύκλωσαν ἐπ᾿ ἐμὲ ἐπὶ τὴν οἰκίαν νυκτός· ἐμὲ ἠθέλησαν φονεῦσαι καὶ τὴν παλλακήν μου ἐταπείνωσαν καὶ ἀπέθανε.
6
6
и взя́хъ подло́жницу мою́ и раздроби́хъ ю́, и посла́хъ ю́ во вся́ предѣ́лы наслѣ́дія Ізра́илева, я́ко сотвори́ша безу́міє во Ізра́или:
καὶ ἐκράτησα τὴν παλλακήν μου καὶ ἐμέλισα αὐτὴν καὶ ἐξαπέστειλα ἐν παντὶ ὁρίῳ κληρονομίας υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐποίησαν ζέμα καὶ ἀπόπτωμα ἐν ᾿Ισραήλ.
7
7
се́, вси́ вы́ сы́нове Ізра́илевы, дади́те себѣ́ сло́во и совѣ́тъ здѣ́.
ἰδοὺ πάντες ὑμεῖς, υἱοὶ ᾿Ισραήλ, δότε ἑαυτοῖς λόγον καὶ βουλὴν ἐκεῖ.
8
8
И воста́ша вси́ лю́діє я́ко єди́нъ му́жъ, глаго́люще: не отъи́детъ му́жъ въ селе́ніє своє́, и не возврати́тся му́жъ въ до́мъ сво́й:
καὶ ἀνέστη πᾶς ὁ λαὸς ὡς ἀνὴρ εἷς, λέγοντες· οὐκ ἀπελευσόμεθα ἀνὴρ εἰς σκήνωμα αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπιστρέψομεν ἀνὴρ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
9
9
и ны́нѣ сло́во сіє́, є́же сотвори́мъ гавао́ну: взы́демъ на него́ по жре́бію,
καὶ νῦν τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ποιηθήσεται τῇ Γαβαά· ἀναβησόμεθα ἐπ᾿ αὐτὴν ἐν κλήρῳ,
10
10
то́кмо во́змемъ по десяти́ муже́й от ста́ во всѣ́хъ племенѣ́хъ Ізра́илевыхъ, и сто́ от ты́сящи, и ты́сяща от тмы́, взя́ти бра́шно лю́демъ исходя́щымъ въ гаваю́ Веніамі́ню, сотвори́ти єму́ по всему́ согрѣше́нію, є́же сотвори́ во Ізра́или.
πλὴν ληψόμεθα δέκα ἄνδρας τοῖς ἑκατὸν εἰς πάσας φυλὰς ᾿Ισραὴλ καὶ ἑκατὸν τοῖς χιλίοις καὶχιλίους τοῖς μυρίοις, λαβεῖν ἐπισιτισμὸν τοῦ ποιῆσαι ἐλθεῖν αὐτοὺς εἰς Γαβαὰ Βενιαμίν, ποιῆσαι αὐτῇ κατὰ πᾶν τὸ ἀπόπτωμα, ὃ ἐποίησεν ἐν ᾿Ισραήλ.
11
11
И собра́шася вси́ му́жіє Ізра́илевы ко гра́ду, я́ко єди́нъ му́жъ изъ градо́въ исходя́ще,
καὶ συνήχθη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν πόλιν ὡς ἀνὴρ εἷς.
12
12
и посла́ша племена́ Ізра́илева муже́й во все́ пле́мя Веніамі́не, глаго́люще: ка́я зло́ба сія́ бы́вшая въ ва́съ?
Καὶ ἀπέστειλαν αἱ φυλαὶ ᾿Ισραὴλ ἄνδρας ἐν πάσῃ φυλῇ Βενιαμὶν λέγοντες· τίς ἡ πονηρία αὕτη ἡ γενομένη ἐν ὑμῖν;
13
13
и ны́нѣ дади́те муже́й беззако́нныхъ, и́же въ гаваи́, сыно́въ веліа́ловыхъ, и умертви́мъ и́хъ, и очи́стимъ зло́ от Ізра́иля. И не изво́лиша сы́нове Веніамі́ни послу́шати гла́са бра́тіи своєя́ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
καὶ νῦν δότε τοὺς ἄνδρας υἱοὺς παρανόμων τοὺς ἐν Γαβαά, καὶ θανατώσομεν αὐτοὺς καὶ ἐκκαθαριοῦμεν πονηρίαν ἀπὸ ᾿Ισραήλ. καὶ οὐκ εὐδόκησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
14
14
И собра́шася сы́нове Веніамі́ни от градо́въ свои́хъ въ гаваю́, изы́ти на бра́нь къ сыно́мъ Ізра́илевымъ.
καὶ συνήχθησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἀπὸ τῶν πόλεων αὐτῶν εἰς Γαβαὰ ἐξελθεῖν εἰς παράταξιν πρὸς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
15
15
И сочто́шася сы́нове Веніамі́ни от градо́въ въ то́й де́нь два́десять и пя́ть ты́сящъ муже́й воздвиза́ющихъ ору́жія, кромѣ́ живу́щихъ въ гаваи́:
καὶ ἐπεσκέπησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπὸ τῶν πόλεων εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες, ἀνὴρ ἕλκων ρομφαίαν, ἐκτὸς τῶν οἰκούντων τὴν Γαβαά, οἳ ἐπεσκέπησαν ἑπτακόσιοι ἄνδρες
16
16
и́хже сочте́ся се́дмь со́тъ муже́й избра́нныхъ от всѣ́хъ люді́й ободеснору́чныхъ: сі́и вси́ пра́щницы ме́щуще ка́меніє ко вла́су и не погрѣша́юще.
ἐκλεκτοὶ ἐκ παντὸς λαοῦ ἀμφοτεροδέξιοι· πάντες οὗτοι σφενδονῆται ἐν λίθοις πρὸς τρίχα, καὶ οὐκ ἐξαμαρτάνοντες.
17
17
И всѣ́хъ муже́й Ізра́илевыхъ сочте́ся, кромѣ́ сыно́въ Веніамі́новыхъ, четы́реста ты́сящъ муже́й воздвиза́ющихъ ору́жіє: вси́ сі́и му́жіє во́ини.
καὶ ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐπεσκέπησαν ἐκτὸς τοῦ Βενιαμίν, τετρακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν ἑλκόντων ρομφαίαν· πάντες οὗτοι ἄνδρες παρατάξεως.
18
18
И воста́ша, и взыдо́ша въ Веѳи́ль, и вопроси́ша Бо́га, и реко́ша сы́нове Ізра́илевы: кто́ от на́съ взы́детъ въ нача́лѣ воєва́ти на сы́ны Веніамі́ни? И рече́ Госпо́дь: Іу́да въ нача́лѣ да взы́детъ во́ждь.
καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀνέβησαν εἰς Βαιθὴλ καὶ ἠρώτησαν ἐν τῷ Θεῷ καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τίς ἀναβήσεται ἡμῖν ἐν ἀρχῇ εἰς παράταξιν πρὸς υἱοὺς Βενιαμίν; καὶ εἶπε Κύριος· ᾿Ιούδας ἐν ἀρχῇ ἀναβήσεται ἀφηγούμενος.
19
19
И воста́ша сы́нове Ізра́илевы зау́тра и ополчи́шася на гаваю́.
καὶ ἀνέστησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πρωΐ καὶ παρενέβαλον ἐπὶ Γαβαά.
20
20
И изы́де вся́къ му́жъ Ізра́илевъ на бра́нь съ Веніамі́номъ, и срази́шася съ ни́ми му́жіє Ізра́илевы на бра́ни у гаваи́.
καὶ ἐξῆλθον πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἰς παράταξιν πρὸς Βενιαμὶν καὶ συνῆψαν αὐτοῖς ἐπὶ Γαβαά.
21
21
И изыдо́ша сы́нове Веніамі́новы изъ гаваи́, и изби́ша во Ізра́или въ то́й де́нь два́десять двѣ́ ты́сящы муже́й на земли́.
καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἀπὸ τῆς Γαβαὰ καὶ διέφθειραν ἐν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δύο καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἀνδρῶν ἐπὶ τὴν γῆν.
22
22
И укрѣпи́ся вся́къ му́жъ Ізра́илевъ, и приложи́ша сни́тися на бра́нь на мѣ́сто, идѣ́же снидо́шася въ де́нь пе́рвый.
καὶ ἐνίσχυσαν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ καὶ προσέθηκαν συνάψαι παράταξιν ἐν τῷ τόπῳ, ὅπου συνῆψαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ.
23
23
И взыдо́ша сы́нове Ізра́илевы и пла́кашася предъ Го́сподемъ до ве́чера, и вопроси́ша Го́спода, глаго́люще: а́ще приложи́мъ єще́ приступи́ти на бра́нь къ сыно́мъ Веніамі́нимъ бра́тіямъ на́шымъ? И рече́ Госпо́дь: взы́дите къ ни́мъ.
καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔκλαυσαν ἐνώπιον Κυρίου ἕως ἑσπέρας καὶ ἠρώτησαν ἐν Κυρίῳ λέγοντες· εἰ προσθῶμεν ἐγγίσαι εἰς παράταξιν πρὸς υἱοὺς Βενιαμὶν ἀδελφοὺς ἡμῶν; καὶ εἶπε Κύριος· ἀνάβητε πρὸς αὐτούς.
24
24
И пріидо́ша сы́нове Ізра́илевы къ сыно́мъ Веніамі́нимъ въ де́нь вторы́й.
καὶ προσῆλθον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς υἱοὺς Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ.
25
25
И изыдо́ша сы́нове Веніамі́ни проти́ву и́мъ от гаваи́ въ де́нь вторы́й, и изби́ша єще́ от сыно́въ Ізра́илевыхъ осмьна́десять ты́сящъ муже́й на земли́: сі́и вси́ воздвиза́ющіи ору́жіє.
καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς Γαβαὰ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ καὶ διέφθειραν ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἔτι ὀκτωκαίδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐπί τὴν γῆν· πάντες οὗτοι ἕλκοντες ρομφαίαν.
26
26
И взыдо́ша вси́ сы́нове Ізра́илевы и вси́ лю́діє, и пріидо́ша въ Веѳи́ль, и пла́кашася, и сѣдо́ша та́мо предъ Го́сподемъ, и пости́шася въ то́й де́нь да́же до ве́чера:
καὶ ἀνέβησαν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς καὶ ἦλθον εἰς Βαιθὴλ καὶ ἔκλαυσαν, καὶ ἐκάθισαν ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐνήστευσαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἕως ἑσπέρας καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις καὶ τελείας ἐνώπιον Κυρίου·
27
27
и вознесо́ша всесожже́ніє спасе́нія предъ Го́сподемъ, я́ко та́мо ківо́тъ завѣ́та Го́спода Бо́га во дни́ о́ны,
ὅτι ἐκεῖ κιβωτὸς διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ,
28
28
и Фінеє́съ сы́нъ Єлеаза́ра сы́на Ааро́ня предстоя́ предъ ни́мъ въ ты́я дни́. И вопроси́ша сы́нове Ізра́илевы Го́спода, глаго́люще: а́ще приложи́мъ взы́ти єще́ на бра́нь къ сыно́мъ Веніамі́нимъ бра́тіямъ на́шымъ, или́ оста́вимъ? И рече́ Госпо́дь: взы́дите, зау́тра преда́мъ и́хъ въ ру́ки ва́шя.
καὶ Φινεὲς υἱὸς ᾿Ελεάζαρ υἱοῦ ᾿Ααρὼν παρεστηκὼς ἐνώπιον αὐτῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις. καὶ ἐπηρώτησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Κυρίῳ λέγοντες· εἰ προσθῶμεν ἔτι ἐξελθεῖν εἰς παράταξιν πρὸς υἱοὺς Βενιαμὶν ἀδελφοὺς ἡμῶν ἢ ἐπίσχωμεν; καὶ εἶπε Κύριος· ἀνάβητε, ὅτι αὔριον δώσω αὐτοὺς εἰς χεῖρας ὑμῶν.
29
29
И поста́виша сы́нове Ізра́илевы подса́ду о́крестъ гаваи́.
Καὶ ἔθηκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἔνεδρα τῇ Γαβαὰ κύκλῳ.
30
30
И взыдо́ша сы́нове Ізра́илевы къ сыно́мъ Веніамі́нимъ въ де́нь тре́тій: и ополчи́шася на гаваю́ я́ко єди́ною и єди́ною.
καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς υἱοὺς Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ συνῆψαν πρὸς τὴν Γαβαὰ ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ.
31
31
И изыдо́ша сы́нове Веніамі́ни проти́ву лю́демъ и протяго́шася изъ гра́да, и нача́ша убива́ти люді́й уя́звленыхъ, я́коже пе́рвоє и второ́є на путе́хъ, от ни́хже є́сть єди́нъ сходя́й въ Веѳи́ль, а другі́й въ гаваю́ на селѣ́, я́ко три́десять муже́й во Ізра́или.
καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν εἰς συνάντησιν τοῦ λαοῦ καὶ ἐξεκενώθησαν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρξαντο πατάσσειν ἀπὸ τοῦ λαοῦ τραυματίας ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ ἐν ταῖς ὁδοῖς, ἥ ἐστι μία ἀναβαίνουσα εἰς Βαιθὴλ καὶ μία εἰς Γαβαὰ ἐν ἀγρῷ, ὡς τριάκοντα ἄνδρας ἐν ᾿Ισραήλ.
32
32
И реко́ша сы́нове Веніамі́ни: па́даютъ предъ на́ми я́коже и пре́жде. И сы́нове Ізра́илевы реко́ша: побѣжи́мъ и отто́ргнемъ и́хъ от гра́да на пути́. И сотвори́ша та́ко.
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ Βενιαμίν· πίπτουσιν ἐνώπιον ἡμῶν ὡς τὸ πρῶτον. καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἶπαν· φύγωμεν καὶ ἐκκενώσωμεν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πόλεως εἰς τὰς ὁδούς· καὶ ἐποίησαν οὕτω.
33
33
И вси́ му́жіє Ізра́илевы воста́ша от мѣ́ста своєго́ и снидо́шася въ Ваа́лъ-ѳама́рѣ: подса́да же Ізра́илева нахожда́ше от мѣ́ста своєго́ от за́пада гаваи́.
καὶ πᾶς ἀνὴρ ἀνέστη ἐκ τοῦ τόπου αὐτῶν καὶ συνῆψαν ἐν Βααλθαμάρ, καὶ τό ἔνεδρον ᾿Ισραὴλ ἐπήρχετο ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ ἀπὸ Μαοραγαβέ.
34
34
И пріидо́ша проти́ву гаваи́ де́сять ты́сящъ муже́й избра́нныхъ от всего́ Ізра́иля, и бра́нь бя́ше тяжка́: и ті́и не разумѣ́ша, я́ко постиза́єтъ и́хъ зло́.
καὶ ἦλθον ἐξ ἐναντίας Γαβαὰ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτῶν ἐκ παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ παράταξις βαρεῖα· καὶ αὐτοὶ οὐ ἔγνωσαν, ὅτι φθάνει ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ κακία.
35
35
И порази́ Госпо́дь Веніамі́на предъ сы́ны Ізра́илевыми: и изби́ша сы́нове Ізра́илевы от Веніамі́на въ то́й де́нь два́десять пя́ть ты́сящъ и сто́ муже́й: сі́и вси́ воздвиза́ху ору́жіє.
καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Βενιαμὶν ἐνώπιον υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ διέφθειραν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδας καὶ ἑκατὸν ἄνδρας· πάντες οὗτοι εἷλκον ρομφαίαν.
36
36
И ви́дѣша сы́нове Веніамі́ни, я́ко пораже́ни су́ть. И да́ша мѣ́сто сы́нове Ізра́илевы Веніамі́ну, поне́же упова́ша на подса́ду, ю́же подсади́ша у гаваи́:
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ὅτι ἐπλήγησαν· καὶ ἔδωκεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τῷ Βενιαμὶν τόπον, ὅτι ἤλπισαν πρὸς τό ἔνεδρον, ὃ ἔθηκαν ἐπὶ τῇ Γαβαά.
37
37
и подви́жеся подса́да, и устреми́ся на гаваю́, и изби́ша ве́сь гра́дъ о́стріємъ меча́.
καὶ ἐν τῷ αὐτοὺς ὑποχωρῆσαι καὶ τὸ ἔνεδρον ἐκινήθη καί ἐξέτειναν ἐπὶ τὴν Γαβαά, καὶ ἐξεχύθη τὸ ἔνεδρον καὶ ἐπάταξαν τὴν πόλιν ἐν στόματι ρομφαίας.
38
38
И Ізра́илтяне имя́ху зна́меніє съ подса́дою бра́ни, яви́ти зна́меніє ды́ма изъ гра́да.
καὶ σημεῖον ἦν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μετὰ τοῦ ἐνέδρου τῆς μάχης ἀνενέγκαι αὐτοὺς σύσσημον καπνοῦ ἀπὸ τῆς πόλεως.
39
39
И возврати́ся Ізра́иль на бра́нь, и Веніамі́нъ нача́ убива́ти я́звеныхъ во Ізра́или до три́десяти муже́й, я́ко реко́ша: па́ки паде́ніємъ па́даютъ предъ на́ми, я́коже и пе́рвая бра́нь.
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὅτι προκατελάβετο τὸ ἔνεδρον τὴν Γαβαά, καὶ ἔστησαν ἐν τῇ παρατάξει, καὶ Βενιαμὶν ἤρξατο πατάσσειν τραυματίας ἐν ἀνδράσιν ᾿Ισραὴλ ὡς τριάκοντα ἄνδρας, ὅτι εἶπαν· πάλιν πτώσει πίπτουσιν ἐνώπιον ἡμῶν ὡς ἡ παράταξις ἡ πρώτη.
40
40
И зна́меніє взы́де наипа́че надъ гра́домъ, а́ки сто́лпъ ды́ма: и озрѣ́ся Веніамі́нъ вспя́ть, и се́, взы́де сконча́ніє гра́да до небеси́.
καὶ τὸ σύσσημον ἀνέβη ἐπὶ πλεῖον ἐπὶ τῆς πόλεως ὡς στῦλος καπνοῦ· καὶ ἐπέβλεψε Βενιαμὶν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἀνέβη συντέλεια τῆς πόλεως ἕως οὐρανοῦ.
41
41
И му́жъ Ізра́илевъ возврати́ся: и потща́шася му́жіє Веніамі́ни, ви́дѣша бо, я́ко пости́же и́хъ зло́,
καὶ ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐπέστρεψε, καὶ ἔσπευσαν ἄνδρες Βενιαμίν, ὅτι εἶδον ὅτι συνήντησεν ἐπ᾿ αὐτούς ἡ πονηρία.
42
42
и побѣго́ша предъ сы́ны Ізра́илевыми на пу́ть пусты́ни, бра́нь же пости́же и́хъ, и и́же изъ градо́въ избива́ша и́хъ средѣ́ себе́:
καὶ ἐπέβλεψαν ἐνώπιον υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ἐρήμου καὶ ἔφυγον, καὶ ἡ παράταξις ἔφθασεν ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ οἱ ἀπὸ τῶν πόλεων διέφθειρον αὐτοὺς ἐν μέσῳ αὐτῶν.
43
43
и побива́ху Веніамі́на, и гна́ша єго́ от нуа́ вслѣ́дъ єго́ до гаваи́ безъ опочива́нія, и порази́ша єго́ да́же проти́ву гаваи́ на восто́къ со́лнца.
καὶ κατέκοπτον τὸν Βενιαμὶν καὶ ἐδίωξαν αὐτὸν ἀπὸ Νουὰ κατὰ πόδα αὐτοῦ ἕως ἀπέναντι Γαβαὰ πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου.
44
44
И падо́ша от Веніамі́на осмьна́десять ты́сящъ муже́й, сі́и вси́ му́жіє си́льніи.
καὶ ἔπεσον ἀπὸ Βενιαμὶν ὀκτωκαίδεκα χιλιάδες ἀνδρῶν· οἱ πάντες οὗτοι ἄνδρες δυνάμεως.
45
45
И озрѣ́шася оста́вшіи, и побѣго́ша въ пусты́ню къ ка́меню реммо́ню: и пожа́ша от ни́хъ сы́нове Ізра́илевы по стезя́мъ я́ко сте́бліє пя́ть ты́сящъ муже́й, и гна́ша вслѣ́дъ и́хъ до гадаа́ма и изби́ша от ни́хъ двѣ́ ты́сящы муже́й.
καὶ ἐπέβλεψαν οἱ λοιποὶ καὶ ἔφευγον εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὴν πέτραν τοῦ Ρεμμών, καὶ ἐκαλαμήσαντο ἐξ αὐτῶν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πεντακισχιλίους ἄνδρας· καὶ κατέβησαν ὀπίσω αὐτῶν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἕως Γεδᾶν καὶ ἐπάταξαν ἐξ αὐτῶν δισχιλίους ἄνδρας.
46
46
И бы́сть всѣ́хъ па́дшихъ от Веніамі́на въ то́й де́нь два́десять пя́ть ты́сящъ муже́й воздвиза́ющихъ ору́жіє, вси́ сі́и му́жіє си́льніи.
καὶ ἐγένοντο πάντες οἱ πεπτωκότες ἀπὸ Βενιαμὶν εἰκοσιπέντε χιλιάδες ἀνδρῶν ἑλκόντων ρομφαίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· οἱ πάντες οὗτοι ἄνδρες δυνάμεως.
47
47
И озрѣ́шася оста́вшіи, и вбѣго́ша въ пусты́ню къ ка́меню реммо́ню ше́сть со́тъ муже́й, и сѣдѣ́ша въ ка́мени реммо́ни четы́ри ме́сяцы.
καὶ ἐπέβλεψαν οἱ λοιποὶ καὶ ἔφυγον εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὴν πέτραν τοῦ Ρεμμών, ἑξακόσιοι ἄνδρες, καὶ ἐκάθισαν ἐν πέτρᾳ Ρεμμὼν τέσσαρας μῆνας.
48
48
Сы́нове же Ізра́илевы возврати́шася къ сыно́мъ Веніамі́нимъ, и изби́ша я́ ору́жіємъ от гра́да внѣ́, да́же и до скота́, и все́ є́же обрѣ́теся во всѣ́хъ градѣ́хъ, и гра́ды вся́ обрѣ́тшыяся пожго́ша огне́мъ.
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπέστρεψαν πρὸς υἱοὺς Βενιαμὶν καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι ρομφαίας ἀπὸ πόλεως Μεθλὰ καὶ ἕως κτήνους καὶ ἕως παντὸς τοῦ εὑρισκομένου εἰς πάσας τὰς πόλεις· καὶ τὰς πόλεις τὰς εὑρεθείσας ἐνέπρησαν ἐν πυρί.
Глава 21
Κεφάλαιο 21
1
1
И сы́нове Ізра́илевы кля́шася въ Массифѣ́, глаго́люще: му́жъ от на́съ да не да́стъ Веніамі́ну дще́ре своєя́ въ жену́.
ΚΑΙ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὤμοσαν ἐν Μασσηφὰθ λέγοντες· ἀνὴρ ἐξ ἡμῶν οὐ δώσει θυγατέρα αὐτοῦ τῷ Βενιαμὶν εἰς γυναῖκα.
2
2
И пріидо́ша лю́діє въ Веѳи́ль и сѣдѣ́ша та́мо до ве́чера предъ Бо́гомъ: и воздвиго́ша гла́съ сво́й, и пла́кашася пла́чемъ ве́ліимъ, и реко́ша:
καὶ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς Βαιθὴλ καὶ ἐκάθισαν ἐκεῖ ἕως ἑσπέρας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ᾖραν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν
3
3
вску́ю, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ, бы́сть си́це дне́сь во Ізра́или, є́же оскудѣ́ти от Ізра́иля пле́мени єди́ному?
καὶ εἶπαν· εἰς τί, Κύριε Θεὲ ᾿Ισραήλ, ἐγενήθη αὕτη τοῦ ἐπισκεπῆναι σήμερον ἀπὸ ᾿Ισραὴλ φυλὴν μίαν;
4
4
И бы́сть на у́трія, и обу́трѣша лю́діє, и согради́ша та́мо олта́рь, и вознесо́ша всесожже́ніє спасе́нія, и реко́ша сы́нове Ізра́илевы:
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον καὶ ὤρθρισεν ὁ λαὸς καὶ ᾠκοδόμησαν ἐκεῖ θυσιαστήριον, καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις καὶ τελείας.
5
5
кто́ не взы́де въ со́нмъ от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ ко Го́споду? Я́ко вели́ка кля́тва бя́ше не вше́дшымъ ко Го́споду въ Массифу́, глаго́люще: сме́ртію да у́мретъ.
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τίς οὐκ ἀνέβη ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀπὸ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον; ὅτι ὁ ὅρκος μέγας ἦν τοῖς οὐκ ἀναβεβηκόσι πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφὰθ λέγοντες· θανάτῳ θανατωθήσεται.
6
6
И умили́шася сы́нове Ізра́илевы о Веніамі́нѣ бра́тѣ своє́мъ, и реко́ша: изсѣ́чено дне́сь єди́но пле́мя от Ізра́иля:
καὶ παρεκλήθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Βενιαμὶν ἀδελφὸν αὐτῶν καὶ εἶπαν· ἐξεκόπη σήμερον φυλὴ μία ἀπὸ ᾿Ισραήλ·
7
7
что́ сотвори́мъ оста́вшымся о жена́хъ? и мы́ кля́хомся Го́сподемъ не да́ти и́мъ от дще́рей на́шихъ въ жены́.
τί ποιήσωμεν αὐτοῖς τοῖς περισσοῖς τοῖς ὑπολειφθεῖσιν εἰς γυναῖκας; καὶ ἡμεῖς ὠμόσαμεν ἐν Κυρίῳ τοῦ μὴ δοῦναι αὐτοῖς ἀπὸ τῶν θυγατέρων ἡμῶν εἰς γυναῖκας.
8
8
И реко́ша: кто́ єди́нъ от племе́нъ Ізра́илевыхъ, и́же не взы́де ко Го́споду въ Массифу́? И се́, ни єди́нъ пріи́де въ по́лкъ от Іаві́са Галаа́дова въ со́нмъ.
καὶ εἶπαν· τίς εἷς ἀπὸ φυλῶν ᾿Ισραήλ, ὃς οὐκ ἀνέβη πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφάθ; καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦλθεν ἀνὴρ εἰς τὴν παρεμβολὴν ἀπὸ ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
9
9
И согля́даша люді́й, и се́, не бя́ше та́мо му́жа от живу́щихъ во Іаві́сѣ Галаа́довѣ.
καὶ ἐπεσκέπη ὁ λαός, καί οὐκ ἦν ἐκεῖ ἀνὴρ ἀπὸ οἰκούντων ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ.
10
10
И посла́ша та́мо со́нмъ двана́десять ты́сящъ муже́й от сыно́въ си́лы и заповѣ́даша и́мъ, глаго́люще: иди́те и избі́йте живу́щыя во Іаві́сѣ Галаа́довѣ ору́жіємъ жены́ и наро́ды:
καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἡ συναγωγὴ δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἀπὸ υἱῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγοντες· πορεύεσθε καὶ πατάξατε τοὺς οἰκοῦντας ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ ἐν στόματι ρομφαίας.
11
11
и сіє́ сотвори́те: вся́къ му́жескій по́лъ и вся́ку жену́, позна́вшую ло́же му́жеско, побіє́те: дѣви́цы же снабди́те. И сотвори́ша та́ко.
καὶ τοῦτο ποιήσετε· πᾶν ἄρσεν καὶ πᾶσαν γυναῖκα εὐδυῖαν κοίτην ἄρσενος ἀναθεματιεῖτε, τὰς δὲ παρθένους περιποιήσεσθε. καὶ ἐποίησαν οὕτως.
12
12
И обрѣто́ша от живу́щихъ во Іаві́сѣ Галаа́довѣ четы́ре ста́ отрокови́цъ дѣ́въ, я́же не позна́ша ло́жа му́жеска: и приведо́ша я́ въ по́лкъ въ Сило́мъ, и́же є́сть въ земли́ Ханаа́ни.
καὶ εὗρον ἀπὸ οἰκούντων ᾿Ιαβὶς Γαλαὰδ τετρακοσίας νεάνιδας παρθένους, αἵτινες οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα εἰς κοίτην ἄρσενος, καὶ ἤνεγκαν αὐτὰς εἰς τὴν παρεμβολὴν εἰς Σηλὼμ τὴν ἐν γῇ Χαναάν.
13
13
И посла́ша ве́сь со́нмъ и глаго́лаша къ сыно́мъ Веніамі́новымъ, и́же въ ка́мени реммо́ни, и призва́ша и́хъ съ ми́ромъ.
καὶ ἀπέστειλαν πᾶσα ἡ συναγωγὴ καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς υἱοὺς Βενιαμὶν ἐν τῇ πέτρᾳ Ρεμμὼν καὶ ἐκάλεσαν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην.
14
14
И возврати́ся Веніамі́нъ къ сыно́мъ Ізра́илевымъ въ то́ вре́мя, и да́ша и́мъ сы́нове Ізра́илевы жены́, я́же жи́во сохрани́ша от дще́рей Іаві́са Галаа́дова: и уго́дно бы́сть и́мъ та́ко.
καὶ ἐπέστρεψε Βενιαμὶν πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, καὶ ἔδωκαν αὐτοῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς γυναῖκας, ἃς ἐζωοποίησαν ἀπὸ τῶν θυγατέρων ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ· καὶ ἤρεσεν αὐτοῖς οὕτω.
15
15
И лю́діє умили́шася о Веніамі́нѣ, я́ко сотвори́ Госпо́дь истребле́ніє въ племенѣ́хъ Ізра́илевыхъ.
Καὶ ὁ λαὸς παρεκλήθη ἐπὶ τῷ Βενιαμίν, ὅτι ἐποίησε Κύριος διακοπὴν ἐν ταῖς φυλαῖς ᾿Ισραήλ.
16
16
И реко́ша старѣ́йшины со́нма: что́ сотвори́мъ оста́вшымъ о жена́хъ? я́ко поги́бе от Веніамі́на жена́:
καὶ εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς· τί ποιήσωμεν τοῖς περισσοῖς εἰς γυναῖκας; ὅτι ἠφανίσθη ἀπὸ Βενιαμὶν γυνή.
17
17
и ка́ко бу́детъ наслѣ́діє уцѣлѣ́вшихъ от Веніамі́на, да не поги́бнетъ пле́мя от Ізра́иля?
καὶ εἶπαν· Κληρονομία διασωζομένων τῶν Βενιαμίν, καὶ οὐκ ἐξαλειφθήσεται φυλὴ ἀπὸ ᾿Ισραήλ·
18
18
и мы́ не возмо́жемъ да́ти и́мъ же́нъ от дще́рей на́шихъ, я́ко кля́шася сы́нове Ізра́илевы, глаго́люще: про́клятъ дая́й жену́ Веніамі́ну.
ὅτι ἡμεῖς οὐ δυνησόμεθα δοῦναι αὐτοῖς γυναῖκας ἀπὸ τῶν θυγατέρων ἡμῶν, ὅτι ὠμόσαμεν ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ἐπικατάρατος ὁ διδοὺς γυναῖκα τῷ Βενιαμίν.
19
19
И реко́ша: се́, пра́здникъ Госпо́день въ Сило́мѣ от дні́й во дни́, и́же є́сть от сѣ́вера Веѳи́ля, на восто́къ со́лнца на пути́ восходя́щемъ от Веѳи́ля въ Сихе́мъ, и от ю́га лево́ны.
καὶ εἶπαν· ἰδοὺ δὴ ἑορτὴ Κυρίου ἐν Σηλὼμ ἀφ᾿ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ἥ ἐστιν ἀπὸ βορρᾶ τῆς Βαιθὴλ κατ᾿ ἀνατολάς ἡλίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀναβαινούσης ἀπό Βαιθὴλ εἰς Συχέμ καὶ ἀπὸ νότου τῆς Λεβωνά.
20
20
И заповѣ́даша сыно́мъ Веніамі́нимъ, глаго́люще: иди́те и зася́дите въ віногра́дѣхъ,
καὶ ἐνετείλαντο τοῖς υἱοῖς Βενιαμὶν λέγοντες· πορεύεσθε καὶ ἐνεδρεύσατε ἐν τοῖς ἀμπελῶσι·
21
21
и у́зрите, и се́, єгда́ изы́дутъ дще́ри живу́щихъ въ Сило́мѣ пляса́ти въ ли́ки, да изы́дете изъ віногра́довъ и восхи́тите му́жъ жену́ себѣ́ от дще́рей Сило́млихъ, и иди́те на зе́млю Веніамі́ню:
καὶ ὄψεσθε καὶ ἰδού, ἐὰν ἐξέλθωσιν αἱ θυγατέρες τῶν οἰκούντων Σηλὼ χορεύειν ἐν τοῖς χοροῖς, καὶ ἐξελεύσεσθε ἐκ τῶν ἀμπελώνων καὶ ἁρπάσατε ἑαυτοῖς ἀνὴρ γυναῖκα, ἀπὸ τῶν θυγατέρων Σηλὼμ καὶ πορεύεσθε εἰς γῆν Βενιαμίν.
22
22
и бу́детъ єгда́ пріи́дутъ отцы́ и́хъ или́ бра́тія и́хъ суди́тися къ на́мъ, и рече́мъ и́мъ: поми́луйте на́съ и́ми, я́ко не взя́ му́жъ жены́ своєя́ въ полцѣ́: поне́же вы́ не да́ли єсте́ и́мъ я́ко жре́бій, согрѣши́сте.
καὶ ἔσται ὅταν ἔλθωσιν οἱ πατέρες αὐτῶν ἢ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν κρίνεσθαι πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἐροῦμεν αὐτοῖς· ἔλεος ποιήσατε ἡμῖν αὐτάς, ὅτι οὐκ ἐλάβομεν ἀνὴρ γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῇ παρατάξει, ὅτι οὐχ ὑμεῖς ἐδώκατε αὐτοῖς· ὡς κλῆροςπλημμελήσατε.
23
23
И сотвори́ша та́ко сы́нове Веніамі́ни, и поя́ша жены́ по числу́ своєму́ от пля́шущихъ, я́же восхи́тиша: и отидо́ша и возврати́шася въ наслѣ́діє своє́, и созда́ша гра́ды и всели́шася въ ни́хъ.
καὶ ἐποίησαν οὕτως οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν καὶ ἔλαβον γυναῖκας εἰς ἀριθμὸν αὐτῶν ἀπὸ τῶν χορευουσῶν, ὧν ἥρπασαν· καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτῶν καὶ ᾠκοδόμησαν τὰς πόλεις καὶ ἐκάθισαν ἐν αὐταῖς.
24
24
И отидо́ша отту́ду сы́нове Ізра́илевы въ то́ вре́мя, му́жъ во пле́мя своє́ и въ ро́дъ сво́й: и изы́де отту́ду му́жъ въ наслѣ́діє своє́.
καὶ περιεπάτησαν ἐκεῖθεν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνὴρ εἰς φυλὴν αὐτοῦ καὶ εἰς συγγένειαν αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθον ἐκεῖθεν ἀνὴρ εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.
25
25
И въ ты́я дни́ не бя́ше царя́ во Ізра́или: му́жъ є́же уго́дно предъ очи́ма єго́, творя́ше. Коне́цъ кни́зѣ суді́й Исра́илевыхъ: и́мать въ себѣ́ гла́въ 22.
ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ· ἀνὴρ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον αὐτοῦ ἐποίει.

Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.