|
Глава 7
|
Глава 7
|
|
1
|
1
|
| Єгда́ же сконча́ вся́ глаго́лы Своя́ въ слу́хи лю́демъ, вни́де въ Капернау́мъ. | Єгда́ же сконча́ вся глаго́ли Своя́ в слу́хи лю́дем, (Зач. 29) вни́де в Капернау́м. |
|
2
|
2
|
| Со́тнику же нѣ́коєму ра́бъ боля́ злѣ́, хотя́ше умре́ти, и́же бѣ́ єму́ че́стенъ. | Со́тнику же ні́коєму раб боля́ злі, хотя́ше [імі́яше] умре́ти, і́же бі єму́ че́стен. |
|
3
|
3
|
| Слы́шавъ же о Іису́сѣ, посла́ къ Нему́ ста́рцы Іуде́йскія, моля́ Єго́, я́ко да прише́дъ спасе́тъ раба́ єго́. | Сли́шав же о Ісу́сі, посла́ к Нему́ ста́рці іуде́йськия, моля́ Єго́, я́ко да прише́д спасе́ть раба́ єго́. |
|
4
|
4
|
| Они́ же прише́дше ко Іису́сови, моля́ху Єго́ то́щно, глаго́люще, я́ко досто́инъ є́сть, єму́же да́си сіє́: | Они́ же прише́дше ко Ісу́сові, моля́ху Єго́ то́щно, глаго́люще, я́ко досто́їн єсть, єму́же да́си сіє́; |
|
5
|
5
|
| лю́битъ бо язы́къ на́шъ, и со́нмище то́й созда́ на́мъ. | лю́бить бо язи́к наш, і со́нмище той созда́ нам. |
|
6
|
6
|
| Іису́съ же идя́ше съ ни́ми. И уже́ Єму́ не дале́че су́щу от хра́мины, посла́ къ Нему́ со́тникъ дру́ги, глаго́ля Єму́: Го́споди, не дви́жися: нѣ́смь бо досто́инъ, да подъ кро́въ мо́й вни́деши: | Ісу́с же ідя́ше с ни́ми. І уже́ Єму́ не дале́че су́щу от хра́мини, посла́ к Нему́ со́тник дру́ги, глаго́ля Єму́: Го́споди, не дви́жися; нісьм бо досто́їн, да под кров мой вни́деши; |
|
7
|
7
|
| тѣ́мже ни себе́ досто́йна сотвори́хъ пріити́ къ Тебѣ́: но рцы́ сло́во, и исцѣлѣ́етъ о́трокъ мо́й: | ті́мже ні себе́ досто́йна сотвори́х прийти́ к Тебі́; но рци сло́во, і ісцілі́єть о́трок мой; |
|
8
|
8
|
| и́бо и а́зъ человѣ́къ є́смь подъ влады́кою учине́нъ, имѣ́я подъ собо́ю во́ины: и глаго́лю сему́: иди́, и иде́тъ: и друго́му: пріиди́, и пріи́детъ: и рабу́ моєму́: сотвори́ сіє́, и сотвори́тъ. | і́бо і аз челові́к єсьм под влади́кою учине́н, імі́я под собо́ю во́їни; і глаго́лю сему́: іди́, і іде́ть; і друго́му: прийди́, і при́йдеть; і рабу́ моєму́: сотвори́ сіє́, і сотвори́ть. |
|
9
|
9
|
| Слы́шавъ же сія́ Іису́съ, чуди́ся єму́, и обра́щься иду́щему по Не́мъ наро́ду рече́: глаго́лю ва́мъ, ни во Ізра́или толи́ки вѣ́ры обрѣто́хъ. | Сли́шав же сія́ Ісу́с, чуди́ся єму́, і, обра́щся іду́щему по нем наро́ду, рече́: глаго́лю вам, ні во Ізра́їлі толи́ки ві́ри обріто́х. |
|
10
|
10
|
| И возвра́щшеся по́сланіи обрѣто́ша боля́щаго раба́ исцѣлѣ́вша. | І возвра́щшеся по́сланії обріто́ша боля́щаго раба́ ісцілі́вша. |
|
11
|
11
|
| И бы́сть посе́мъ, идя́ше во гра́дъ, нарица́ємый Наи́нъ: и съ Ни́мъ идя́ху ученицы́ Єго́ мно́зи и наро́дъ мно́гъ. | (Зач. 30) І бисть посе́м, ідя́ше во град, нарица́ємий Наї́н; і с Ним ідя́ху ученици́ Єго́ мно́зі і наро́д мног. |
|
12
|
12
|
| Я́коже прибли́жися ко врато́мъ гра́да, и се́ изноша́ху уме́рша, сы́на єдиноро́дна ма́тери своє́й, и та́ бѣ́ вдова́: и наро́дъ от гра́да мно́гъ съ не́ю. | Я́коже прибли́жися ко врато́м гра́да, і се ізноша́ху уме́рша, си́на єдоноро́дна ма́тері своє́й, і та бі вдова́; і наро́д от гра́да мног с не́ю. |
|
13
|
13
|
| И ви́дѣвъ ю́ Госпо́дь, милосе́рдова о не́й, и рече́ є́й: не пла́чи. | І ви́дів ю Госпо́дь, милосе́рдова о ней, і рече́ єй: не пла́чи. |
|
14
|
14
|
| И присту́пль косну́ся во о́дръ: нося́щіи же ста́ша: и рече́: ю́ноше, тебѣ́ глаго́лю, воста́ни. | І присту́пль косну́ся во одр; нося́щії же ста́ша; і рече́: ю́ноше, тебі́ глаго́лю, воста́ни! |
|
15
|
15
|
| И сѣ́де ме́ртвый, и нача́тъ глаго́лати: и даде́ єго́ ма́тери єго́. | І сі́де ме́ртвий, і нача́т глаго́лати; і даде́ єго́ ма́тері єго́. |
|
16
|
16
|
| Прія́тъ же стра́хъ всѣ́хъ, и сла́вляху Бо́га, глаго́люще: я́ко проро́къ ве́лій воста́ въ на́съ, и я́ко посѣти́ Бо́гъ люде́й Свои́хъ. | Прия́т же страх всіх, і сла́вляху Бо́га, глаго́люще: я́ко проро́к ве́лій воста́ в нас, і я́ко посіти́ Бог люде́й свої́х. |
|
17
|
17
|
| И изы́де сло́во сіє́ по все́й Іуде́и о Не́мъ, и по все́й странѣ́. | (Зач. 31) І ізи́де сло́во сіє́ по всей Іуде́ї о Нем і по всей страні́. |
|
18
|
18
|
| И возвѣсти́ша Іоа́нну ученицы́ єго́ о всѣ́хъ си́хъ. | І возвісти́ша Іоа́нну ученици́ єго́ о всіх сих. |
|
19
|
19
|
| И призва́въ два́ нѣ́кая от учени́къ свои́хъ Іоа́ннъ, посла́ ко Іису́су, глаго́ля: Ты́ ли єси́ Гряды́й, или́ ино́го ча́ємъ? | І призва́в два ні́кая от учени́к свої́х Іоа́нн, посла́ ко Ісу́су, глаго́ля: Ти ли єси́ Гряди́й, іли́ іно́го ча́єм? |
|
20
|
20
|
| Прише́дша же къ Нему́ му́жа рѣ́ста: Іоа́ннъ Крести́тель посла́ на́съ къ Тебѣ́, глаго́ля: Ты́ ли єси́ Гряды́й, или́ ино́го ча́ємъ? | Прише́дша же к Нему́ му́жа рі́ста: Іоа́нн Крести́тель посла́ нас к Тебі́, глаго́ля: Ти ли єси́ Гряди́й, іли́ іно́го ча́єм? |
|
21
|
21
|
| Въ то́й же ча́съ исцѣли́ мно́ги от неду́гъ и ра́нъ и ду́хъ злы́хъ, и мно́гимъ слѣпы́мъ дарова́ прозрѣ́ніє. | В той же час ісціли́ мно́гі от неду́г і ран і дух злих, і мно́гим сліпи́м дарова́ прозрі́ніє. |
|
22
|
22
|
| И отвѣща́въ Іису́съ рече́ и́ма: ше́дша возвѣсти́та Іоа́нну, я́же ви́дѣста и слы́шаста: я́ко слѣпі́и прозира́ютъ, хро́міи хо́дятъ, прокаже́нніи очища́ются, глусі́и слы́шатъ, ме́ртвіи востаю́тъ, ни́щіи благовѣству́ютъ: | І отвіща́в Ісу́с рече́ ї́ма: ше́дша возвісти́та Іоа́нну, я́же ви́діста і сли́шаста: я́ко сліпі́ї прозира́ють, хро́мії хо́дять, прокаже́ннії очища́ються, глусі́ї сли́шать, ме́ртвії востаю́ть, ни́щії благовіству́ють; |
|
23
|
23
|
| и блаже́нъ є́сть, и́же а́ще не соблазни́тся о Мнѣ́. | і блаже́н єсть, і́же а́ще не соблазни́ться о Мні. |
|
24
|
24
|
| Отше́дшема же ученико́ма Іоа́нновома, нача́тъ глаго́лати къ наро́домъ о Іоа́ннѣ: чесо́ изыдо́сте въ пусты́ню ви́дѣти, тро́сть ли вѣ́тромъ коле́блему? | Отше́дшема же ученико́ма Іоа́нновома, нача́т глаго́лати к наро́дом о Іоа́нні: чесо́ ізидо́сте в пусти́ню ви́діти, трость ли ві́тром коле́блему? |
|
25
|
25
|
| Но чесо́ изыдо́сте ви́дѣти? Человѣ́ка ли въ мя́гки ри́зы одѣ́яна? Се́, и́же во оде́жди сла́внѣй и пи́щи су́щіи, во ца́рствіи су́ть. | Но чесо́ ізидо́сте ви́діти? Челові́ка ли в м'я́гкі ри́зи оді́яна? Се, і́же во оде́жді сла́вній і пи́щі су́щії, во ца́рствії [во дво́ріх ца́рських] суть. |
|
26
|
26
|
| Но чесо́ изыдо́сте ви́дѣти? Проро́ка ли? Є́й, глаго́лю ва́мъ, и ли́шше проро́ка. | Но чесо́ ізидо́сте ви́діти? Проро́ка ли? Єй, глаго́лю вам, і ли́шше проро́ка. |
|
27
|
27
|
| Се́й [бо] є́сть, о не́мже пи́сано є́сть: се́ А́зъ послю́ А́нгела Моєго́ предъ лице́мъ Твои́мъ, и́же устро́итъ пу́ть Тво́й предъ Тобо́ю. | Сей (бо) єсть, о не́мже пи́сано єсть: се Аз послю́ а́нгела Моєго́ пред лице́м Твої́м, і́же устро́їть путь Твой пред Тобо́ю. |
|
28
|
28
|
| Глаго́лю бо ва́мъ: бо́лій въ рожде́нныхъ жена́ми проро́ка Іоа́нна Крести́теля никто́же є́сть: мні́й же во Ца́рствіи Бо́жіи, бо́ліи єго́ є́сть. | Глаго́лю бо вам: бо́лій в рожде́нних жена́ми проро́ка Іоа́нна Крести́теля нікто́же єсть; мній же во Ца́рствії Бо́жиї бо́лії єго́ єсть. |
|
29
|
29
|
| И вси́ лю́діє слы́шавше и мы́таріє, оправди́ша Бо́га, кре́щшеся креще́ніємъ Іоа́нновымъ: | І всі лю́діє сли́шавше і ми́таріє, оправди́ша Бо́га, кре́щшеся креще́нієм Іоа́нновим; |
|
30
|
30
|
| фарісе́є же и зако́нницы совѣ́тъ Бо́жій отверго́ша о себѣ́, не кре́щшеся от него́. | фарисе́є же і зако́нници сові́т Бо́жий отверго́ша о себі́, не кре́щшеся от него́. |
|
31
|
31
|
| Рече́ же Госпо́дь: кому́ у́бо уподо́блю человѣ́ки ро́да сего́, и кому́ су́ть подо́бни? | (Зач. 32) Рече́ же Госпо́дь: кому́ у́бо уподо́блю челові́ки ро́да сего́, і кому́ суть подо́бні? |
|
32
|
32
|
| Подо́бни су́ть о́трочищемъ сѣдя́щымъ на то́ржищихъ и приглаша́ющымъ дру́гъ дру́га, и глаго́лющымъ: писка́хомъ ва́мъ, и не пляса́сте: рыда́хомъ ва́мъ, и не пла́касте. | Подо́бні суть о́трочищем сідя́щим на то́ржищих і приглаша́ющим друг дру́га, і глаго́лющим: писка́хом вам, і не пляса́сте; рида́хом вам, і не пла́касте. |
|
33
|
33
|
| Пріи́де бо Іоа́ннъ Крести́тель ни хлѣ́ба яды́й, ни віна́ пія́, и глаго́лете: бѣ́ся и́мать. | При́йде бо Іоа́нн Крести́тель ні хлі́ба яди́й, ні вина́ пія́, і глаго́лете: бі́ся і́мать. |
|
34
|
34
|
| Пріи́де Сы́нъ Человѣ́ческій яды́й и пія́, и глаго́лете: се́й человѣ́къ я́дца и вінопі́йца, дру́гъ мытаре́мъ и грѣ́шникомъ. | При́йде Син Челові́чеський яди́й і пія́, і глаго́лете: сей челові́к я́дця і винопи́йця, друг митаре́м і грі́шником. |
|
35
|
35
|
| И оправди́ся прему́дрость от ча́дъ свои́хъ всѣ́хъ. | І оправди́ся прему́дрость от чад свої́х всіх. |
|
36
|
36
|
| Моля́ше же Єго́ нѣ́кій от фарісе́й, да бы я́лъ съ ни́мъ: и вше́дъ въ до́мъ фарісе́овъ, возлеже́. | (Зач. 33) Моля́ше же Єго́ ні́кий от фарисе́й, да би ял с Ним; і вшед в дом фарисе́йов, возлеже́. |
|
37
|
37
|
| И се́ жена́ во гра́дѣ, я́же бѣ́ грѣ́шница, и увѣ́дѣвши, я́ко возлежи́тъ во хра́минѣ фарісе́овѣ, прине́сши алава́стръ ми́ра, | І се жена́ во гра́ді, я́же бі грі́шниця, і уві́дівши, я́ко возлежи́ть во хра́мині фарисе́йові, прине́сши алава́стр ми́ра, |
|
38
|
38
|
| и ста́вши при ногу́ Єго́ созади́, пла́чущися, нача́тъ умыва́ти но́зѣ Єго́ слеза́ми, и власы́ главы́ своєя́ отира́ше, и облобыза́ше но́зѣ Єго́, и ма́заше ми́ромъ. | і ста́вши при ногу́ Єго́ созади́, пла́чущися, нача́т умива́ти но́зі Єго́ слеза́ми, і власи́ глави́ своєя́ отира́ше, і облобиза́ше но́зі Єго́, і ма́заше ми́ром. |
|
39
|
39
|
| Ви́дѣвъ же фарісе́й воззва́вый Єго́, рече́ въ себѣ́, глаго́ля Се́й а́ще бы бы́лъ проро́къ, вѣ́дѣлъ бы кто́ и какова́ жена́ прикаса́єтся Єму́: я́ко грѣ́шница є́сть. | Ви́дів же фарисе́й воззва́вий Єго́, рече́ в себі́, глаго́ля: Сей, а́ще би бил проро́к, ві́діл би кто і какова́ жена́ прикаса́ється Єму́; я́ко грі́шниця єсть. |
|
40
|
40
|
| И отвѣща́въ Іису́съ рече́ къ нему́: Си́моне, и́мамъ ти́ нѣ́что рещи́. О́нъ же рече́: Учи́телю, рцы́. | І отвіща́в Ісу́с рече́ к нему́: Си́моне, і́мам ті ні́что рещи́. Он же рече́: Учи́телю, рци. |
|
41
|
41
|
| Іису́съ же рече́: два́ должника́ бѣ́ста заимода́вцу нѣ́коєму: єди́нъ бѣ́ до́лженъ пятію́сотъ дина́ріи, другі́й же пятію́десятъ: | Ісу́с же рече́: два должника́ бі́ста займода́вцю ні́коєму; єди́н бі до́лжен п'ятію́сот дина́рії, други́й же п'ятію́десят; |
|
42
|
42
|
| не иму́щема же и́ма возда́ти, обѣ́ма отда́ . Кото́рый у́бо єю́, рцы́, па́че возлю́битъ єго́? | не іму́щема же ї́ма возда́ти, обі́ма отда́ [оста́ви]. Кото́рий у́бо єю́, рци, па́че возлю́бить єго́? |
|
43
|
43
|
| Отвѣща́въ же Си́монъ рече́: мню́, я́ко єму́же вя́щше отда́ . О́нъ же рече́ єму́: пра́во суди́лъ єси́. | Отвіща́в же Си́мон рече́: мню, я́ко єму́же в'я́щше отда́ [оста́ви]. Он же рече́ єму́: пра́во суди́л єси́. |
|
44
|
44
|
| И обра́щься къ женѣ́, Си́монови рече́: ви́диши ли сію́ жену́? Внидо́хъ въ до́мъ тво́й, воды́ на но́зѣ Мои́ не да́лъ єси́: сія́ же слеза́ми облія́ Ми́ но́зѣ и власы́ главы́ своєя́ отре́. | І обра́щся к жені́, Си́монові рече́: ви́диши ли сію́ жену́? Внидо́х в дом твой, води́ на но́зі Мої́ не дал єси́; сія́ же слеза́ми облія́ Мі но́зі і власи́ глави́ своєя́ отре́. |
|
45
|
45
|
| Лобза́нія Ми́ не да́лъ єси́: сія́ же, отне́лиже внидо́хъ, не преста́ облобыза́ющи Ми́ но́зѣ. | Лобза́нія Мі не дал єси́; сія́ же, отне́лиже внидо́х, не преста́ облобиза́ющи Мі но́зі. |
|
46
|
46
|
| Ма́сломъ главы́ Моєя́ не пома́залъ єси́: сія́ же ми́ромъ пома́за Ми́ но́зѣ. | Ма́слом глави́ Моєя́ не пома́зал єси́; сія́ же ми́ром пома́за Мі но́зі. |
|
47
|
47
|
| Єго́же ра́ди, глаго́лю ти́: отпуща́ются грѣси́ єя́ мно́зи, я́ко возлюби́ мно́го: а єму́же ма́ло оставля́ется, ме́нше лю́битъ. | Єго́же ра́ди, глаго́лю ті: отпуща́ються грісі́ єя́ мно́зі, я́ко возлюби́ мно́го; а єму́же ма́ло оставля́ється, ме́нше лю́бить. |
|
48
|
48
|
| Рече́ же є́й: отпуща́ются тебѣ́ грѣси́. | Рече́ же єй: отпуща́ються тебі́ грісі́. |
|
49
|
49
|
| И нача́ша возлежа́щіи съ Ни́мъ глаго́лати въ себѣ́: кто́ Се́й є́сть, и́же и грѣхи́ отпуща́єтъ? | І нача́ша возлежа́щії с Ним глаго́лати в себі́: кто Сей єсть, І́же і гріхи́ отпуща́єть? |
|
50
|
50
|
| Рече́ же къ женѣ́: вѣ́ра твоя́ спасе́ тя: иди́ въ ми́рѣ. | Рече́ же к жені́: ві́ра твоя́ спасе́ тя; іди́ в ми́рі. |
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
