|
Глава 21
|
Глава 21
|
|
1
|
1
|
|
Воззрѣ́въ же ви́дѣ вмета́ющыя въ хра́мъ набдя́щій имѣ́нія [въ сокро́вищноє храни́лище] дары́ своя́ бога́тыя.
|
Воззрі́в же ви́ді вмета́ющия в храм набдя́щий імі́нія [в сокро́вищноє храни́лище] дари́ своя́ бога́тия.
|
|
2
|
2
|
|
Ви́дѣ же и нѣ́кую вдови́цу убо́гу вмета́ющу ту́ двѣ́ ле́птѣ,
|
Ви́ді же і ні́кую вдови́цю убо́гу вмета́ющу ту дві ле́пті,
|
|
3
|
3
|
|
и рече́: вои́стинну глаго́лю ва́мъ, я́ко вдови́ца сія́ убо́гая мно́жає всѣ́хъ вве́рже:
|
і рече́: воі́стину глаго́лю вам, я́ко вдови́ця сія́ убо́гая мно́жає всіх вве́рже;
|
|
4
|
4
|
|
вси́ бо сі́и от избы́тка своєго́ вверго́ша въ да́ры Бо́гови: сія́ же от лише́нія своєго́ все́ житіє́, є́же имѣ́, вве́рже.
|
всі бо сі́ї от ізби́тка своєго́ вверго́ша в да́ри Бо́гові; сія́ же от лише́нія своєго́ все житіє́, є́же імі́, вве́рже.
|
|
5
|
5
|
|
(Зач. 104) И нѣ́кимъ глаго́лющымъ о це́ркви, я́ко ка́меніємъ до́брымъ и сосу́ды укра́шена, рече́:
|
(Зач. 104) І ні́ким глаго́лющим о це́ркві, я́ко ка́менієм до́брим і сосу́ди укра́шена, рече́:
|
|
6
|
6
|
|
сія́ я́же ви́дите, пріи́дутъ дні́є, въ ня́же не оста́нетъ ка́мень на ка́мени, и́же не разори́тся.
|
сія́, я́же ви́дите, при́йдуть дні́є, в ня́же не оста́неть ка́мень на ка́мені, і́же не разори́ться.
|
|
7
|
7
|
|
Вопроси́ша же Єго́, глаго́люще: Учи́телю, когда́ у́бо сія́ бу́дутъ? И что́ є́сть зна́меніє, єгда́ хотя́тъ сія́ бы́ти?
|
Вопроси́ша же Єго́, глаго́люще: Учи́телю, когда́ у́бо сія́ бу́дуть? І что єсть зна́меніє, єгда́ хотя́ть сія́ би́ти?
|
|
8
|
8
|
|
(Зач. 105) О́нъ же рече́: блюди́те, да не прельще́ни бу́дете: мно́зи бо пріи́дутъ во и́мя Моє́, глаго́люще, я́ко А́зъ є́смь: и вре́мя прибли́жися. Не изы́дите у́бо вослѣ́дъ и́хъ.
|
(Зач. 105) Он же рече́: блюді́те, да не прельще́ні бу́дете: мно́зі бо при́йдуть во і́м'я Моє́, глаго́люще, я́ко Аз єсьм; і вре́м'я прибли́жися. Не ізи́діте у́бо вослі́д їх.
|
|
9
|
9
|
|
Єгда́ же услы́шите бра́ни и нестроє́нія, не убо́йтеся: подоба́єтъ бо си́мъ бы́ти пре́жде: но не у́ а́біє кончи́на.
|
Єгда́ же усли́шите бра́ні і нестроє́нія, не убо́йтеся: подоба́єть бо сим би́ти пре́жде; но не у а́біє кончи́на.
|
|
10
|
10
|
|
Тогда́ глаго́лаше и́мъ: воста́нетъ бо язы́къ на язы́къ, и ца́рство на ца́рство:
|
Тогда́ глаго́лаше їм: воста́неть бо язи́к на язи́к, і ца́рство на ца́рство;
|
|
11
|
11
|
|
тру́си же вели́цы по мѣ́стомъ, и гла́ди и па́губы бу́дутъ, страхова́нія же и зна́менія ве́лія съ небесе́ бу́дутъ.
|
тру́си же вели́ці по мі́стом, і гла́ди і па́губи бу́дуть, страхова́нія же і зна́менія ве́лія с небесе́ бу́дуть.
|
|
12
|
12
|
|
(Зач. 106) Пре́жде же си́хъ всѣ́хъ возложа́тъ на вы́ ру́ки своя́, и иждену́тъ, предаю́ще на со́нмища и темни́цы, ведо́мы къ царе́мъ и влады́камъ, и́мене Моєго́ ра́ди:
|
(Зач. 106) Пре́жде же сих всіх возложа́ть на ви ру́ки своя́, і іждену́ть, предаю́ще на со́нмища і темни́ці, ведо́ми к царе́м і влади́кам, і́мене Моєго́ ра́ди;
|
|
13
|
13
|
|
прилучи́тся же ва́мъ во свидѣ́телство.
|
прилучи́ться же вам во свиді́тельство.
|
|
14
|
14
|
|
Положи́те у́бо на сердца́хъ ва́шихъ, не пре́жде поуча́тися отвѣщава́ти:
|
Положі́те у́бо на сердця́х ва́ших, не пре́жде поуча́тися отвіщава́ти,
|
|
15
|
15
|
|
А́зъ бо да́мъ ва́мъ уста́ и прему́дрость, є́йже не возмо́гутъ проти́витися или́ отвѣща́ти вси́ противля́ющіися ва́мъ.
|
Аз бо дам вам уста́ і прему́дрость, є́йже не возмо́гуть проти́витися іли́ отвіща́ти всі противля́ющіїся вам.
|
|
16
|
16
|
|
Пре́дани же бу́дете и роди́тели и бра́тією и ро́домъ и дру́ги, и умертвя́тъ от ва́съ:
|
Пре́дані же бу́дете і роди́телі, і бра́тією, і ро́дом, і дру́ги, і умертвя́ть от вас;
|
|
17
|
17
|
|
и бу́дете ненави́дими от всѣ́хъ и́мене Моєго́ ра́ди.
|
і бу́дете ненави́димі от всіх і́мене Моєго́ ра́ди.
|
|
18
|
18
|
|
И вла́съ главы́ ва́шея не поги́бнетъ.
|
І влас глави́ ва́шея не поги́бнеть.
|
|
19
|
19
|
|
Въ терпѣ́ніи ва́шемъ стяжи́те ду́шы ва́шя.
|
В терпі́нії ва́шем стяжі́те ду́ші ва́ша.
|
|
20
|
20
|
|
Єгда́ же у́зрите обстои́мь Ієрусали́мъ во́и, тогда́ разумѣ́йте, я́ко прибли́жися запустѣ́ніє єму́.
|
Єгда́ же у́зрите обстої́м Ієрусали́м во́ї, тогда́ разумі́йте, я́ко прибли́жися запусті́ніє єму́.
|
|
21
|
21
|
|
Тогда́ су́щіи во Іуде́и да бѣ́гаютъ въ го́ры: и и́же посредѣ́ єго́, да исхо́дятъ: и и́же во страна́хъ, да не вхо́дятъ во́нь:
|
Тогда́ су́щії во Іуде́ї да бі́гають в го́ри; і і́же посреді́ єго́, да ісхо́дять; і і́же во страна́х, да не вхо́дять вонь;
|
|
22
|
22
|
|
я́ко дні́є отмще́нію сі́и су́ть, я́ко испо́лнитися всему́ пи́санному.
|
я́ко дні́є отмще́нію сі́ї суть, я́ко іспо́лнитися всему́ пи́санному.
|
|
23
|
23
|
|
Го́ре же иму́щымъ во утро́бѣ и доя́щымъ въ ты́я дни́: бу́детъ бо бѣда́ ве́лія на земли́, и гнѣ́въ на лю́дехъ си́хъ,
|
Го́ре же іму́щим во утро́бі і доя́щим в ти́я дні: бу́деть бо біда́ ве́лія на землі́, і гнів на лю́дех сих,
|
|
24
|
24
|
|
и паду́тъ во о́стріи меча́, и плѣне́ни бу́дутъ во вся́ язы́ки: и Ієрусали́мъ бу́детъ попира́ємь язы́ки, до́ндеже сконча́ются времена́ язы́къ.
|
і паду́ть во о́стрії меча́, і пліне́ні бу́дуть во вся язи́ки; і Ієрусали́м бу́деть попира́єм язи́ки, до́ндеже сконча́ються времена́ язи́к.
|
|
25
|
25
|
|
И бу́дутъ зна́менія въ со́лнцѣ и лунѣ́ и звѣзда́хъ: и на земли́ туга́ язы́комъ от неча́янія, шу́ма морска́го и возмуще́нія,
|
І бу́дуть зна́менія в со́лнці, і луні́, і звізда́х; і на землі́ туга́ язи́ком от неча́янія, шу́ма морська́го і возмуще́нія,
|
|
26
|
26
|
|
издыха́ющымъ человѣ́комъ от стра́ха и ча́янія гряду́щихъ на вселе́нную: си́лы бо небе́сныя подви́гнутся.
|
іздиха́ющим челові́ком от стра́ха і ча́янія гряду́щих на вселе́нную, си́ли бо небе́сния подви́гнуться.
|
|
27
|
27
|
|
И тогда́ у́зрятъ Сы́на Человѣ́ческа гряду́ща на о́блацѣхъ съ си́лою и сла́вою мно́гою.
|
І тогда́ у́зрять Си́на Челові́чеська гряду́ща на о́блаціх с си́лою і сла́вою мно́гою.
|
|
28
|
28
|
|
(Зач. 107) Начина́ющымъ же си́мъ быва́ти, восклони́теся и воздви́гните главы́ ва́шя: зане́ приближа́єтся избавле́ніє ва́ше.
|
(Зач. 107) Начина́ющим же сим бива́ти, восклоні́теся і воздви́гніте глави́ ва́ша, зане́ приближа́ється ізбавле́ніє ва́ше.
|
|
29
|
29
|
|
И рече́ при́тчу и́мъ: ви́дите смоко́вницу и вся́ древа́:
|
І рече́ при́тчу їм: ви́діте смоко́вницю і вся древа́:
|
|
30
|
30
|
|
єгда́ прошиба́ются уже́, ви́дяще са́ми вѣ́сте, я́ко бли́зъ жа́тва є́сть.
|
єгда́ прошиба́ються уже́, ви́дяще са́мі ві́сте, я́ко близ жа́тва єсть.
|
|
31
|
31
|
|
Та́ко и вы́, єгда́ у́зрите сія́ быва́юща, вѣ́дите, я́ко бли́зъ є́сть Ца́рствіє Бо́жіє.
|
Та́ко і ви, єгда́ у́зрите сія́ бива́юща, ві́діте, я́ко близ єсть Ца́рствіє Бо́жиє.
|
|
32
|
32
|
|
Ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко не и́мать прейти́ ро́дъ се́й, до́ндеже вся́ сія́ бу́дутъ.
|
Амі́нь глаго́лю вам, я́ко не і́мать прейти́ род сей, до́ндеже вся сія́ бу́дуть.
|
|
33
|
33
|
|
Не́бо и земля́ мимои́детъ, а словеса́ Моя́ не и́мутъ прейти́.
|
Не́бо і земля́ мимоі́деть, а словеса́ Моя́ не і́муть прейти́.
|
|
34
|
34
|
|
Внемли́те же себѣ́, да не когда́ отягча́ютъ сердца́ ва́ша объяде́ніємъ и пія́нствомъ и печа́льми жите́йскими, и на́йдетъ на вы́ внеза́пу де́нь то́й:
|
Внемлі́те же себі́, да не когда́ отягча́ють сердця́ ва́ша об'яде́нієм і пія́нством і печа́льми жите́йськими, і на́йдеть на ви внеза́пу день той,
|
|
35
|
35
|
|
я́ко сѣ́ть бо пріи́детъ на вся́ живу́щыя на лицы́ всея́ земли́.
|
я́ко сіть бо при́йдеть на вся живу́щия на лиці́ всея́ землі́.
|
|
36
|
36
|
|
Бди́те у́бо на вся́ко вре́мя моля́щеся, да сподо́битеся убѣжа́ти всѣ́хъ си́хъ хотя́щихъ бы́ти, и ста́ти предъ Сы́номъ Человѣ́ческимъ.
|
Бді́те у́бо на вся́ко вре́м'я моля́щеся, да сподо́битеся убіжа́ти всіх сих хотя́щих би́ти, і ста́ти пред Си́ном Челові́чеським.
|
|
37
|
37
|
|
(Зач. 108) Бѣ́ же во дни́ во це́ркви учя́: но́щію же исходя́ водворя́шеся въ горѣ́ нарица́ємѣй Єлео́нъ.
|
(Зач. 108) Бі же во дні во це́ркві учя́; но́щію же ісходя́ водворя́шеся в горі́ нарица́ємій Єлео́н.
|
|
38
|
38
|
|
И вси́ лю́діє изъ у́тра прихожда́ху къ Нему́ во це́рковь послу́шати Єго́.
|
І всі лю́діє із у́тра прихожда́ху к Нему́ во це́рков послу́шати Єго́.
|
