|
Глvа, ѕ~і”
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
|
И$ въ лњто, л~ и~ е, цр~ьства е^го, взы'иде вааса цр~ь і^и^л~евъ, въ і^ё^де'ю, и^ стњнђ` ѓ^бъя'ше ра'мђ, да ни е^ді'нъ въ бо'язни можа'ше и^зыити`, и^ внїити` въ црsтво а%с#сино
|
ΚΑΙ ἐν τῷ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας ᾿Ασὰ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ραμὰ τοῦ μὴ δοῦναι ἔξοδον καὶ εἴσοδον τῷ ᾿Ασὰ βασιλεῖ ᾿Ιούδα.
|
|
2
|
2
|
|
и^ възя'тъ же а%с#са сребро` и^ зла'то эT сокро'вищъ до'мђ гн~я, и^ эT сокро'вищъ цр~ьскихъ” И$ посла` къ невеа^давђ цр~ю сљ=рьскђ, и^же ѓ^бита'ше въ дама'сцњ гл~ющи,
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Ασὰ ἀργύριον καὶ χρυσίον ἐκ θησαυρῶν οἴκου Κυρίου καὶ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ ῎Αδερ βασιλέως Συρίας τὸν κατοικοῦντα ἐν Δαμασκῷ λέγων·
|
|
3
|
3
|
|
прїими ми'ръ промежи мене` и^ тебе`, и^ межи` эTц~емъ моиM, и^ эTц~емъ твои^мъ, и^мњша съглаше'нїе, того ра'ди посла'хъ тебњ сребро` и^ зла'то, прїиди да разбїемъ эT мене` ваа%сомъ цр~я і^и^л~ева, и^ эTи'деT эT мене`,
|
διάθου διαθήκην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός σου· ἰδοὺ ἀπέσταλκά σοι χρυσίον καὶ ἀργύριον, δεῦρο καὶ διασκέδασον ἀπ’ ἐμοῦ τὸν Βαασὰ βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
и^ слы'ша сн~ъ а^де'ровъ цр~я а%с#сђ, и^ посла` нача'лники во'емъ своиM, къ гра'домъ і^и^л~евымъ, и^ порази'ша а^гино'на, и^ да'на, и^ а^велмаи^нъ, и^ вси` поса'ды неџали'мли стњна'та,
|
καὶ ἤκουσεν υἱὸς ῎Αδερ τοῦ βασιλέως ᾿Ασὰ καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπάταξε τὴν ᾿Αϊὼν καὶ τὴν Δὰν καὶ τὴν ᾿Αβελμαΐν καὶ πάσας τὰς περιχώρους Νεφθαλί.
|
|
5
|
5
|
|
и^же е^гда` слы'ша ваа'са цр~ь і^и^л~евъ ѓ^ста'ви съзида'ти рама'ю и^ ѓ^ста'ви дњ'ло свое`”
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι Βαασὰ ἀπέλιπε τοῦ μηκέτι οἰκοδομεῖν τὴν Ραμὰ καὶ κατέπαυσε τὸ ἔργον αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
А/сса же цр~ь прїя'ть вс^ю і^ё^де'ю, и^ взя'ша ка'менїе эT ра'ма и^ лњ'съ и^же на съзида'нїе ё^гото'ва а%с#са” Създа' же в ни'хъ гаве'я, и^ ма'сфђ,
|
καὶ ᾿Ασὰ βασιλεὺς ἔλαβε πάντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ ἔλαβε τοὺς λίθους τῆς Ραμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, ἃ ᾠκοδόμησε Βαασά, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν αὐτοῖς τὴν Γαβαὲ καὶ τὴν Μασφά.
|
|
7
|
7
|
|
и^ въ вре'мя ѓ'но прїиде а^на'нїя пррoкъ, къ а%с#сњ цр~ю і^ё'динђ” И$ рече е^мђ е^же и^мњ'лъ е^си ё^пова'нїе ко цр~ю сљ=рскђ, а^ не къ г~ђ б~ђ твое^мђ” Того ра'ди ё^шли` цр~я си'рьскаго во'и эT рђ'кђ твое'ю”
|
καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦλθεν ᾿Ανανὶ ὁ προφήτης πρὸς ᾿Ασὰ βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ βασιλέα Συρίας καὶ μὴ πεποιθέναι σε ἐπὶ Κύριον Θεόν σου, διὰ τοῦτο ἐσώθη ἡ δύναμις Συρίας ἀπὸ τῆς χειρός σου.
|
|
8
|
8
|
|
Не е^фиѓ'пи ли, и^ ливїи бя'хђ тебњ` въ си'лђ мно'гђ и^ въ др'ъзость. колесни'цъ и^ ко'нникъ. и^ мно'жество ѕњ'ло” И$ вънегда` къ г~ђ вњ'ровалъ е^си, и^ преда` и^хъ въ рђкђ твою`.
|
οὐχ οἱ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες ἦσαν εἰς δύναμιν πολλὴν εἰς θάρσος, εἰς ἱππεῖς εἰς πλῆθος σφόδρα; καὶ ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ Κύριον παρέδωκεν εἰς χεῖράς σου;
|
|
9
|
9
|
|
ѓ%чи б^о гн~и съзира'ющи вс^ю зе'млю. и^ въздаю'тъ крњ'пость тњ'мъ, и^же срDцемъ съвръше'номъ вњ'рђютъ во'нь. бђе' б^о сътвори'лъ е^си, и^ сего ра'ди т^о е^ще` настоя'щаго вре'мени на' тя бра'нь въста'нетъ”
|
ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπιβλέπουσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ κατισχῦσαι ἐν πάσῃ καρδίᾳ πλήρει πρὸς αὐτόν. ἠγνόηκας ἐπὶ τούτῳ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται μετὰ σοῦ πόλεμος.
|
|
10
|
10
|
|
Разгнњ'ва же ся а%с#са на ви'дящаго. повелњ` е^го в#сади'ти во стражи'лницђ. ѕњ'ло бо сего ра'ди прогнњ'вася и^ ё^би` эT людїи во вре'мя т^о мно'гиX. дњла
|
καὶ ἐθυμώθη ᾿Ασὰ τῷ προφήτῃ καὶ παρέθετο αὐτὸν εἰς φυλακήν, ὅτι ὠργίσθη ἐπὶ τούτῳ· καὶ ἐλυμήνατο ᾿Ασὰ ἐν τῷ λαῷ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
|
|
11
|
11
|
|
же а%с#сы пр'ьвая и^ послњ'дняа, пи'сана сђть въ кни'ѕњ цр~еи і^ё'диныX і^и^л~я”
|
Καὶ ἰδοὺ οἱ λόγοι ᾿Ασὰ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι γεγραμμένοι ἐν βιβλίῳ βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ.
|
|
12
|
12
|
|
Разболњ' же ся а%сса въ лњто, л~џ. црsтва свое^го. бо'лњзнїю ѕелнњ'ишею на' ноги, и^ ни в не'мощи свое'и, възыска` г~а, н^о вра'чевъ”
|
καὶ ἐμαλακίσθη ᾿Ασὰ ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ καὶ τριακοστῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τοὺς πόδας, ἕως σφόδρα ἐμαλακίσθη· καὶ ἐν τῇ μαλακίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἐζήτησε τὸν Κύριον, ἀλλὰ τοὺς ἰατρούς.
|
|
13
|
13
|
|
И$ ё^спе же съ эTц~ы свои^ми, и^ ё'мре лњта, м~а го, црsтва е^го.
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ασὰ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτελεύτησεν ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ,
|
|
14
|
14
|
|
и^ погребо'ша е^го въ гро'бњ е^го. и^же и^скопа` въ' градњ двд~вњ. положиша же е^го на посте'лњ и^ напоlниша а^рама'ты, и^ ро'ды ми'ра ё^ха'н#наго, и^ сътвори'ша е^мђ погребъ вели'къ ѕњ'ло”
|
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ μνήματι, ᾧ ὤρυξεν ἑαυτῷ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐκοίμησαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης καὶ ἔπλησαν ἀρωμάτων καὶ γένη μύρων μυρεψῶν καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ἐκφορὰν μεγάλην ἕως σφόδρα.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
