|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Сїи словеса` и^хже гл~а мољ=сїи всемђ` і^и^л~ю, ѓ%бонђ странђ` і^ѓ^рда'на. въ пђсты'ни на за'пады, блиZ чрьмна'го мо'ря междђ` фара'номъ и^ тофо'ломъ, и^ лово'номъ и^ а^вло'номъ, и^ злаTникомъ”
|
ΟΥΤΟΙ οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Μωυσῆς παντὶ ᾿Ισραὴλ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ πρὸς δυσμαῖς πλησίον τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἀνὰ μέσον Φαρὰν Τοφὸλ καὶ Λοβὸν καὶ Αὐλὼν καὶ Καταχρύσεα·
|
|
2
|
2
|
|
Є$ді'нъна'десять дн~їи эT хори'ва пђть до горы` сеи'ра. да'ждь до кадисва'рни”
|
ἕνδεκα ἡμερῶν ἐκ Χωρὴβ ὁδὸς ἐπ᾿ ὄρος Σηεὶρ ἕως Κάδης Βαρνή.
|
|
3
|
3
|
|
И$ бысть въ м~ е лњто, въ а~і мцsъ. въ а~ дн~ь мцsа. гл~а мољ=сїи къ всMњ сн~омъ і^и^л~евыM, по всемђ` е^ли'ко заповњда е^мђ г~ь к ниM”
|
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ ἔτει ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς ἐλάλησε Μωυσῆς πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος αὐτῷ πρὸς αὐτούς.
|
|
4
|
4
|
|
По ё^бїе'нїи сїѓ'на цр~я а^м#морре'иска, жи'вшаго въ а^сево'не. і^ и^ѓ'га цр~я васа'ньска, жи'вшаго въ а^старо'џњ, и^ во е^драи`”
|
μετὰ τὸ πατάξαι Σηὼν βασιλέα ᾿Αμορραίων τὸν κατοικήσαντα ἐν ᾿Εσεβὼν καὶ τὸν ῍Ωγ βασιλέα τῆς Βασὰν τὸν κατοικήσαντα ἐν ᾿Ασταρὼθ καὶ ἐν ᾿Εδραΐν,
|
|
5
|
5
|
|
Э$бо'нђ же странђ` і^ѓ^рда'на въ земли` моа^вли, нача` мољ=сїи проповњ'дати зако'нъ сїи гл~я”
|
ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐν γῇ Μωάβ, ἤρξατο Μωυσῆς διασαφῆσαι τὸν νόμον τοῦτον λέγων·
|
|
6
|
6
|
|
Гь~ б~ъ на'шъ гл~а на'мъ въ хори'вњ гл~я, довлње^тъ ваM жи'ти въ горњ се'й”
|
Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Χωρὴβ λέγων· ἱκανούσθω ὑμῖν κατοικεῖν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ·
|
|
7
|
7
|
|
Э$брати'теся, и^ въздви'гнетеся в^ы, и^ внїидњте въ горђ а^м#морре'искђ. и^ къ всњмъ насе'лником#, а^ра'вы въ горђ` и^ поля'нђ, и^ на восто'къ, дђбра'вы, и^ подо'лгъ мо'ря земли` ханааnски. и^ сђпроти'вђ дђбрави до рњки` вели'кїя е^в#фра'тњ”
|
ἐπιστράφητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ εἰσπορεύεσθε εἰς ὄρος ᾿Αμορραίων καὶ πρὸς πάντας τοὺς περιοίκους ῎Αραβα, εἰς ὄρος καὶ πεδίον καὶ πρὸς λίβα καὶ παραλίαν γῆν Χαναναίων καὶ ᾿Αντιλίβανον ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου Εὐφράτου.
|
|
8
|
8
|
|
И$ с^е предаX преD ва'ми зе'млю вшеDше ѓ^дрьжите ю&, е^ю'же кля'хся эTц~емъ ва'шимъ, а^враа'мђ, і^саа'кђ, і^а'ковђ, да'ти ю& и^м# и^ сњмени иX по ниX”
|
ἴδετε, παραδέδωκεν ἐνώπιον ὑμῶν τῆν γῆν· εἰσπορευθέντες κληρονομήσατε τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς.
|
|
9
|
9
|
|
И$ реко'хъ къ ваM во' время ѓ%но гл~я. не могђ` а%зъ е^ді'нъ води' ти ваs”
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· οὐ δυνήσομαι μόνος φέρειν ὑμᾶς·
|
|
10
|
10
|
|
Гь~ б~ъ ва'шъ ё^мно'жилъ ваs и^ с^е е^сте` днеs, ја^ко ѕвњ'зды нбsныа мно'жествоM”
|
Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐπλήθυνεν ὑμᾶς, καὶ ἰδού ἐστε σήμερον ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει·
|
|
11
|
11
|
|
Гь~ б~ъ эTц~ъ ва'шихъ приложи` ва'мъ, ја%ко е^сте` ты'сђща кра'тъ ё^мно'жени и^ блsви васъ, ја%коже гл~алъ е^сть ваM”
|
Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν προσθείη ὑμῖν ὡς ἐστὲ χιλιοπλασίως καὶ εὐλογήσαι ὑμᾶς, καθότι ἐλάλησεν ὑμῖν.
|
|
12
|
12
|
|
Ка'ко могђ` самъ носи'ти трђды` ваша, и^ тя'жести ваша и^ пря` ваша,
|
πῶς δυνήσομαι μόνος φέρειν τὸν κόπον ὑμῶν καὶ τὴν ὑπόστασιν ὑμῶν καὶ τὰς ἀντιλογίας ὑμῶν;
|
|
13
|
13
|
|
и^збери'те себњ мђжа мђ'дры и^ ё^мњтеля и^ смы'слены, въ племе'нехъ вашиX. и^ да поста'влю и^хъ наD ва'ми стрњ'ишины ва'мъ”
|
δότε ἑαυτοῖς ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς εἰς τὰς φυλὰς ὑμῶν, καὶ καταστήσω ἐφ᾿ ὑμῶν ἡγουμένους ὑμῶν.
|
|
14
|
14
|
|
И$ эTвњща'сте ми и^ реко'сте добро` сло'во е^же гл~алъ е^си сътвори'ти”
|
καὶ ἀπεκρίθητέ μοι καὶ εἴπατε· καλὸν τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησας ποιῆσαι.
|
|
15
|
15
|
|
И$ пояX эT ваs мђжи мђ'дры, и^ ё^мњтелны и^ смыслены. и^ поста'вихъ и^хъ владњти наD вами ты'сђщники, и^ со'тники и^ пятьдеся'тники, и^ десятники, и^ кни'гочїа, сђдїа'мъ вашиM”
|
καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς καὶ κατέστησα αὐτοὺς ἡγεῖσθαι ἐφ᾿ ὑμῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους καὶ γραμματοεισαγωγεῖς τοῖς κριταῖς ὑμῶν.
|
|
16
|
16
|
|
И$ заповњ'дахъ сђдїа'мъ вашим# в т^о вре'мя гл~я раZсђжда'ите междђ бра'тїею свое`ю, и^ сђди'те по пра'вдњ межи` мђжемъ и^ ме'ждђ бра'томъ е^го, и^ междђ прише'лцемъ”
|
καὶ ἐνετειλάμην τοῖς κριταῖς ὑμῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων· διακούετε ἀνὰ μέσον τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν καὶ κρίνατε δικαίως ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον ἀδελφοῦ καὶ ἀνὰ μέσον προσηλύτου αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
Не зри'те лица` въ сђдњ`, по ма'лђ и^ по вели'кђ сђ'диши не сђмня'ся лица` чл~ча сђдъ б^о бж~їи е^сть” с^и рњчь и^же а%ще жестока бђдетъ ё^ васъ, принеси'те до мене` и^ да слы'шђ ю&”
|
οὐκ ἐπιγνώσῃ πρόσωπον ἐν κρίσει, κατὰ τὸν μικρὸν καὶ κατὰ τὸν μέγαν κρινεῖς, οὐ μὴ ὑποστείλῃ πρόσωπον ἀνθρώπου, ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ τὸ ρῆμα, ὃ ἐὰν σκληρὸν ᾖ ἀφ᾿ ὑμῶν, ἀνοίσετε αὐτὸ ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἀκούσομαι αὐτό.
|
|
18
|
18
|
|
И$ заповњ'дахъ ва'мъ въ вре'мя ѓ%но вс^я словеса` ја%же сътвори'те”
|
καὶ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ποιήσετε.
|
|
19
|
19
|
|
И$ воздви'гшеся эT хори'ва прои^до'хоM вс^ю пђсты'ню вели'кђю, и^ стра'шнђю ѓ%нђ, ю%же ви'дњсте. въ пђти` горы` а^м#морре'иски, ја%ко заповњда на'мъ г~ь б~ъ на'шъ, и^ прїидохо'м# до кадисва'рнїи”
|
καὶ ἀπάραντες ἐκ Χωρὴβ ἐπορεύθημεν πᾶσαν τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην, ἣν εἴδετε, ὁδὸν ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, καθότι ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν, καὶ ἤλθομεν ἕως Κάδης Βαρνή.
|
|
20
|
20
|
|
И$ реко'хъ ваM, прїидњте до горы` а^м#морре'иски, ја%же г~ь б~ъ нашъ да'етъ ваM
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· ἤλθατε ἕως τοῦ ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, ὃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
|
|
21
|
21
|
|
ви'дите, предаl е^сть г~ь б~ъ вашъ, преD лице'мъ вашиM зе'млю, вше'дше прїимњте. ја^коже гл~а г~ь б~ъ эTц~ъ ва'шихъ и^ вамъ, не бо'итеся н^и ё^жаса'итеся”
|
ἴδετε, παραδέδωκεν ἡμῖν Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν γῆν· ἀναβάντες κληρονομήσατε, ὃν τρόπον εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμῖν· μὴ φοβεῖσθε μηδὲ δειλιάσητε.
|
|
22
|
22
|
|
И$ прїидосте къ мнњ` вс^и и^ рекосте м^и. да по'слемъ мђжа преD на'ми да соглядяT зе'млю. и^ повњ'дятъ н^ы эTвњтъ и^ пђть и^мже дои'демъ ея`, и^ гра'ды в ня'же н^ы е^сть вни'ти”
|
καὶ προσήλθατέ μοι πάντες καὶ εἴπατε· ἀποστείλωμεν ἄνδρας προτέρους ἡμῶν, καὶ ἐφοδευσάτωσαν ἡμῖν τὴν γῆν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ἡμῖν ἀπόκρισιν τὴν ὁδόν, δι᾿ ἧς ἀναβησόμεθα ἐν αὐτῇ, καὶ τὰς πόλεις εἰς ἃς εἰσπορευσόμεθα εἰς αὐτάς.
|
|
23
|
23
|
|
И$ ё^гоDно бысть слово с^е предо мно'ю. и^ поя'хъ эT ваs, в~і, мђжа. мђжа е^ді'наго эT кое^гождо племе'ни”
|
καὶ ἤρεσεν ἐναντίον μου τὸ ρῆμα, καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν δώδεκα ἄνδρας, ἄνδρα ἕνα κατὰ φυλήν.
|
|
24
|
24
|
|
И$ ѓ^братившеся възы'доша на' горђ, и^ прїидоша до бе'ри грезно'вныа, и^ согляда'ша ю&”
|
καὶ ἐπιστραφέντες ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος καὶ ἤλθοσαν ἕως Φάραγγος βότρυος καὶ κατεσκόπευσαν αὐτήν.
|
|
25
|
25
|
|
И$ взя'ша в рђцњ свои` эT плода` земли`, и^ принесо'ша к наM. и^ гл~ахђ бл~га'я земля` ю%же вда'етъ г~ь б~ъ наM”
|
καὶ ἐλάβοσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῆς γῆς καὶ κατήνεγκαν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἔλεγον· ἀγαθὴ ἡ γῆ, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν.
|
|
26
|
26
|
|
И$ не въсхотњ'сте внити, ни'же послђшасте гл~ъ г~а б~а ва'шего”
|
καὶ οὐκ ἠθελήσατε ἀναβῆναι, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε τῷ ρήματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν
|
|
27
|
27
|
|
И$ възропта'сте в кђщахъ свои^хъ и^ реко'сте, ненави'сти ради и^зведе` н^ы г~ь и^з земля` е^гљ=петскїа, преда' ти насъ в рђцњ а^м#море'истњ, потреби'ти наs”
|
καὶ διεγογγύζετε ἐν ταῖς σκηναῖς ὑμῶν καὶ εἴπατε· διὰ τὸ μισεῖν Κύριον ἡμᾶς, ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου παραδοῦναι ἡμᾶς εἰς χεῖρας ᾿Αμορραίων, ἐξολοθρεῦσαι ἡμᾶς.
|
|
28
|
28
|
|
Ка'мо м^ы възы'дем#, братїя же наша эTврати'ша срDца наша гл~юще. ја%зыk мно'гъ и^ крњпча'иши насъ, и^ гра'ди вели'цњ ё^твръжDены до нб~си. н^о и^ сн~ы гига'нътовы ви'дњхоM та'мо.
|
ποῦ ἡμεῖς ἀναβαίνομεν; οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν ἀπέστησαν τὴν καρδίαν ὑμῶν λέγοντες· ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ἡμῶν καὶ πόλεις μεγάλαι καὶ τετειχισμέναι ἕως τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλὰ καὶ υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ.
|
|
29
|
29
|
|
и^ гл~ахъ къ ваM не ё^жаса'итеся и^ не бо'итеся эT них#”
|
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· μὴ πτήξετε, μηδὲ φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτῶν·
|
|
30
|
30
|
|
Гь~ б~ъ на'шъ преDходя'и преD лицемъ ва'шимъ то'й повою'етъ и^хъ с ва'ми, по всемђ` е^ли'ко сътвори` ва'мъ, въ земли` е^гљ=петъстњи преD ѓ%чима ва'шима”
|
Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου ὑμῶν αὐτὸς συνεκπολεμήσει αὐτοὺς μεθ᾿ ὑμῶν κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ
|
|
31
|
31
|
|
И$ въ пђсты'ни се'й ю%же ви'дњсте ја%ко въспита` тебе` г~ь б~ъ тво'и, ја%коже нњ'кїи чл~къ питаеT сн~а свое^го, по всемђ` пђти` во'ньже ходи'сте. дон#деже прїидо'сте до мњста сего`,
|
καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ, ἣν εἴδετε, ὁδὸν ὄρους τοῦ ᾿Αμορραίου, ὡς ἐτροφοφόρησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου, ὡς εἴ τις τροφοφορήσαι ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ, κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδὸν εἰς ἣν ἐπορεύθητε, ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
|
|
32
|
32
|
|
н^о въ словеси` се'мъ не вњ'ровасте гв~и б~ђ ва'шемђ.
|
καὶ ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ οὐκ ἐνεπιστεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν,
|
|
33
|
33
|
|
и^же преDходитъ преD ва'ми въ пђть, и^збра'ти вамъ мњсто. водя` васъ ѓ^гне'мъ но'щїю, показа'я ваM пђть и%мже и^ти` по немъ. и^ ѓ'блакомъ дн~їю”
|
ὃς προπορεύεται πρότερος ὑμῶν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκλέγεσθαι ὑμῖν τόπον, ὁδηγῶν ὑμᾶς ἐν πυρὶ νυκτός, δεικνύων ὑμῖν τὴν ὁδὸν καθ᾿ ἣν πορεύεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς, καὶ ἐν νεφέλῃ ἡμέρας.
|
|
34
|
34
|
|
И$ ё^слы'ша г~ь б~ъ глаs словесъ ва'шиX. и^ разгнњ'вася и^ кля'тся гл~я”
|
καὶ ἤκουσε Κύριος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν καὶ παροξυνθεὶς ὤμοσε λέγων·
|
|
35
|
35
|
|
А/ще ё%зритъ кт^о эT мђжъ си'хъ зе'млю бл~гђю сїю. е^ю'же а^зъ кляхся эTц~еM и^хъ.
|
εἰ ὄψεταί τις τῶν ἀνδρῶν τούτων τὴν γῆν ἀγαθὴν ταύτην, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν,
|
|
36
|
36
|
|
развњ хале'ва сн~а е^фџо'нина сїи ё%зритъ ю&. семђ же даM зе'млю на нюже востђпи'лъ е^сть, и^ сн~омъ е^го, понеже прилежаT гв~и”
|
πλὴν Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννή, οὗτος ὄψεται αὐτήν, καὶ τούτῳ δώσω τὴν γῆν, ἐφ᾿ ἣν ἐπέβη, καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτὸν τὰ πρὸς Κύριον.
|
|
37
|
37
|
|
И$ на' мя раZгнњ'вася г~ь ваs ра'ди рекїи, ни'же т^ы вни'деши та'мо”
|
καὶ ἐμοὶ ἐθυμώθη Κύριος δι᾿ ὑμᾶς λέγων· οὐδὲ σὺ οὐ μὴ εἰσέλθῃς ἐκεῖ·
|
|
38
|
38
|
|
Но^ і^сђсъ сн~ъ нављ=нъ и^же стои'тъ преD тобо'ю, сїи вни'детъ та'мо в н^ю, сего` ё^крњпи` ја%ко сїи прича'стиT ю& і^и^л~ю”
|
᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ ὁ παρεστηκώς σοι, οὗτος εἰσελεύσεται ἐκεῖ· αὐτὸν κατίσχυσον, ὅτι αὐτὸς κατακληρονομήσει αὐτὴν τῷ ᾿Ισραήλ.
|
|
39
|
39
|
|
И$ ѓ^троча'та ва'ши и^хже гл~асте въ плене'нїи бђ'дђтъ, и^ вся'ко ѓ^троча мла'до е^же не вњсть днеs добра` и^ ѕла`, сїи вни'дTђ та'мо, и^ си'мъ дамъ ю& и^ сїи причастя'тъ ю&”
|
καὶ πᾶν παιδίον νέον, ὅστις οὐκ οἶδε σήμερον ἀγαθὸν ἢ κακόν, οὗτοι εἰσελεύσονται ἐκεῖ, καὶ τούτοις δώσω αὐτήν, καὶ αὐτοὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν.
|
|
40
|
40
|
|
Вы' же ѓ^брати'вшися въполъчи'стеся въ пђсты'ню пђтеM къ чермно'мђ мо'рю”
|
καὶ ὑμεῖς ἐπιστραφέντες ἐστρατοπεδεύσατε εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν τὴν ἐπὶ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης.
|
|
41
|
41
|
|
И$ гл~асте ре'кђще къ мн^њ съгрњши'хомъ, преD гм~ъ бм~ъ на'шимъ м^ы. шеDше да ся сњче'мъ, по всемђ` е^ли'ко заповњ'да г~ь б~ъ на'шъ наM” И$ въземъ ко'ждо сосDђ сво'и ра'тныи, и^ собра'вшеся в#зыидо'сте на горђ`”
|
καὶ ἀπεκρίθητε καὶ εἴπατε· ἡμάρτομεν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἡμεῖς ἀναβάντες πολεμήσομεν κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἡμῖν. καὶ ἀναλαβόντες ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ συναθροισθέντες ἀνεβαίνετε εἰς τὸ ὄρος.
|
|
42
|
42
|
|
И$ рече г~ь къ мн^њ рцы` иM да не выхо'дятъ ни'же секђтся, нњсмь б^о с ни'ми. и^ да не пробњгнђтъ прDе враги` ва'шими”
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· εἰπὸν αὐτοῖς· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ μὴ πολεμήσετε, οὐ γάρ εἰμι μεθ᾿ ὑμῶν· καὶ οὐ μὴ συντριβῆτε ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν·
|
|
43
|
43
|
|
И$ гл~ахъ къ ваM не послђш'асте мене`, и^ престђпи'сте слово гн~е. и^ възнђди'вшеся възыидо'сте на горђ`”
|
καὶ ἐλάλησα ὑμῖν, καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ μου καὶ παρέβητε τὸ ρῆμα Κυρίου καὶ παραβιασάμενοι ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος.
|
|
44
|
44
|
|
И$ сшеD а^м#морњи живы'и на горњ` то'й проти'вђ ва'мъ, и^ прогна` в^ы ја%ко пчелам# творя'тъ, і^ и^зби'ша в^ы эT сеи'ра до е'рмы,
|
καὶ ἐξῆλθεν ὁ ᾿Αμορραῖος ὁ κατοικῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ κατεδίωξαν ὑμᾶς, ὡσεὶ ποιήσαισαν αἱ μέλισσαι, καὶ ἐτίτρωσκον ὑμᾶς ἀπὸ Σηεὶρ ἕως ῾Ερμᾶ.
|
|
45
|
45
|
|
тогда` възврати'стеся” И$ сњдше пла'касте преD гм~ъ и^ не послђша г~ь гла'са ва'шего, и^ не вняT ва'мъ”
|
καὶ καθίσαντες ἐκλαίετε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς ὑμῶν οὐδὲ προσέσχεν ὑμῖν.
|
|
46
|
46
|
|
И$ сњдњсте в кади'си дн~и мно'ги е^ли'ко дн~їи тогда` сњдњ'сте”
|
καὶ ἐνεκάθησθε ἐν Κάδης ἡμέρας πολλάς, ὅσας ποτὲ ἡμέρας ἐνεκάθησθε.
|