|
Глvа, е~і”
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
|
Въ сеDмо'е лњто да сотвори'ши эTпђще'нїе.
|
ΔΙ᾿ ἑπτὰ ἐτῶν ποιήσεις ἄφεσιν.
|
|
2
|
2
|
|
си' же за'повњдь эTпђще'нїа, да ѓ^ста'виши ве'сь до'лгъ свои иMже дл'ъжеn ближнїи тебњ`. и^ бра'та своеh не стяжи` ја%ко нарече'ся эTпђще'нїе г~ђ б~ђ твое^мђ”
|
καὶ οὕτω τὸ πρόσταγμα τῆς ἀφέσεως· ἀφήσεις πᾶν χρέος ἴδιον, ὃ ὀφείλει σοι ὁ πλησίον, καὶ τὸν ἀδελφόν σου οὐκ ἀπαιτήσεις, ἐπικέκληται γὰρ ἄφεσις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου.
|
|
3
|
3
|
|
эT стра'н#ника да стя'жеши, е^ли'коти е^сть ё^ него`. а^ бра'тђ свое^мђ эTпђще'нїе да сътвори'ши до'лга твое^го
|
τὸν ἀλλότριον ἀπαιτήσεις ὅσα ἐὰν ᾖ σοι παρ᾿ αὐτῷ, τῷ δὲ ἀδελφῷ σου ἄφεσιν ποιήσεις τοῦ χρέους σου·
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко нњсть доста'точенъ” Сего` ради словеси` блsве'нїеM, блsви'тъ т^я г~ь б~ъ твои. въ земли` ю^же т^и г~ь б~ъ дае'тъ въ прича'стїе прїя'ти ю&”
|
ὅτι οὐκ ἔσται ἐν σοὶ ἐνδεής, ὅτι εὐλογῶν εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ κατακληρονομῆσαι αὐτήν.
|
|
5
|
5
|
|
А/ще же слђ'хомъ послђша'ете гла'са г~а б~а ва'шего, снабдњти и^ твори'ти вс^я за'повњди сїя, ја%же а%зъ заповњ'даю тебњ` днесь” ЈА/ко г~ь б~ъ твои блsви'лъ т^я е^сть ја%коy ти е^сть гл~алъ.
|
ἐὰν δὲ ἀκοῇ εἰσακούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον,
|
|
6
|
6
|
|
и^ въ заи'мъ да'си страна'мъ мно'гимъ, ты' же не за'имеши. и^ ѓ^блада'еши т^ы страна'ми мно'гами, тобо'ю же не ѓ^блада'ютъ ни^кто`”
|
ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου εὐλόγησέ σε, ὃν τρόπον ἐλάλησέ σοι, καὶ δανειεῖς ἔθνεσι πολλοῖς, σὺ δὲ οὐ δανειῇ, καὶ ἄρξεις ἐθνῶν πολλῶν, σοῦ δὲ οὐκ ἄρξουσιν.
|
|
7
|
7
|
|
А/ще л^и бра'тъ эT бра'тїа твоея` бђ'детъ тебњ` недоста'точеn, въ е^ді'номъ граD твоиX въ земли` ю^же г~ь б~ъ тво'и да'етъ тебњ`. да не эTврати'ши срDца твое^го, ни съж#ми` рђки` твое^я преD бра'томъ твои^мъ прося'щимъ”
|
᾿Εὰν δὲ γένηται ἐν σοὶ ἐνδεὴς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου ἐν τῇ γῇ, ᾗ Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, οὐκ ἀποστέρξεις τὴν καρδίαν σου οὐδ᾿ οὐ μὴ συσφίγξῃς τὴν χεῖρά σου ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ σου τοῦ ἐπιδεομένου·
|
|
8
|
8
|
|
Прострњнїемъ простри` рђ'кђ твою` е^мђ. и^ вза'имъ да да'си е^мђ е^ли'ко про'сиT. и^ е^ли'ко е^мђ недоста'нетъ”
|
ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖράς σου αὐτῷ καὶ δάνειον δανειεῖς αὐτῷ ὅσον ἐπιδέεται, καθότι ἐνδεεῖται.
|
|
9
|
9
|
|
Блюди` себе` саM да не бђ'детъ словота'ино въ срDцы твое^м# безако'нїа гл~я. приспње'тъ сеDмое лњто, эTпђще'нїа” И$ съзло'бит# ѓ%котвое` бра'тђ твое^мђ прося'щемђ, и^ не да'си е^мђ, и^ възопїетъ на' тя къ гв~и, и^ бђ'детъ т^и грњхъ велиk”
|
πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ γένηται ρῆμα κρυπτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀνόμημα λέγων· ἐγγίζει τό ἔτος τὸ ἕβδομον, ἔτος τῆς ἀφέσεως, καὶ πονηρεύσηται ὁ ὀφθαλμός σου τῷ ἀδελφῷ σου τῷ ἐπιδεομένῳ, καὶ οὐ δώσεις αὐτῷ, καὶ καταβοήσεται κατὰ σοῦ πρὸς Κύριον, καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἁμαρτία μεγάλη.
|
|
10
|
10
|
|
данїе^мъ да'си е^мђ, и^ заня'тїемъ за'имеши е^мђ, е^ли'коже а^ще про'сиT ё^ тебе`, не съжа'ли с^и въ срDцы своеM, даю'щђ т^и е^мђ” ЈА/ко сего` ради сло'ва блsви'тъ т^я г~ь б~ъ тво'и въ всњх# дњ'лехъ твои^хъ, и^ на вс^е на не'же възложи'ши рђ'кђ твою`”
|
διδοὺς δώσεις αὐτῷ καὶ δάνειον δανειεῖς αὐτῷ ὅσον ἐπιδέεται, καὶ οὐ λυπηθήσῃ τῇ καρδίᾳ σου διδόντος σου αὐτῷ, ὅτι διά τὸ ρῆμα τοῦτο εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις καὶ ἐν πᾶσιν, οὗ ἂν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου·
|
|
11
|
11
|
|
И$б^о не ѓ^скђдњеT ндоста'точеn въ земли` твое'и, сего` ради аZ заповњ'даю слово с^е гл~я. эTвръза'я эTве'рзи рђцњ свои` бра'тђ твое^мђ ни'щемђ, и^ прося'щемђ на земли` твое'и”
|
οὐ γὰρ μὴ ἐκλίπῃ ἐνδεὴς ἀπὸ τῆς γῆς σου. διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο λέγων· ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖράς σου τῷ ἀδελφῷ σου τῷ πένητι καὶ τῷ ἐπιδεομένῳ τῷ ἐπὶ τῆς γῆς σου.
|
|
12
|
12
|
|
А/ще л^и прода'стъся к тебњ` браT тво'и е^врња'нинъ и^л^и е^вреа'ныня да т^и рабо'тае^тъ ѕ~ лњтъ. въ сеDмо'е же да эTпђс'тиши е^го свобоDна эT себе`”
|
᾿Εὰν δὲ πραθῇ σοι ὁ ἀδελφός σου ὁ ῾Εβραῖος ἢ ῾Εβραία, δουλεύσει σοι ἓξ ἔτη, καὶ τῷ ἑβδόμῳ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
А/ще же пђ'стиши е^го свобоDна эT себе`, да не эTпђстиши е^готща`.
|
ὅταν δὲ ἐξαποστέλλῃς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ, οὐκ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν κενόν·
|
|
14
|
14
|
|
па'мятное е^мђ да ё^гото'виши эT ѓ^ве'цъ свои^хъ и^ эT пшени'ца свое^я и^ эT вина` твое^го, ја%коже т^я блsвиT г~ь б~ъ тво'и и^ да да'си е^мђ”
|
ἐφόδιον ἐφοδιάσεις αὐτὸν ἀπὸ τῶν προβάτων σου καὶ ἀπὸ τοῦ σίτου σου καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου σου· καθὰ εὐλόγησέ σε Κύριος ὁ Θεός σου, δώσεις αὐτῷ.
|
|
15
|
15
|
|
И$ помяни` ја%ко ра'бъ и^ ты` б^њ, въ земли` е^гљ=пеTстеи и^ свободи т^я г~ь б~ъ тво'и эTтђдђ” Сего ра'ди и^ а^зъ заповњ'даю тебњ` твори'ти сло'во с^е”
|
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐλυτρώσατό σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν· διὰ τοῦτο ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ποιεῖν τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
|
16
|
16
|
|
А/ще же гл~етъ к тебњ` не эTи^дђ эT тебе` ја^ко възлю'биX т^я и^ доM твои. и^ ја%ко лю'бо е^мђ е^сть ё^ тебе”
|
ἐὰν δὲ λέγῃ πρός σε, οὐκ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἠγάπηκέ σε καὶ τὴν οἰκίαν σου, ὅτι εὖ ἐστιν αὐτῷ παρὰ σοί,
|
|
17
|
17
|
|
да прїимеj ши'ло, и^ провръти'ши е^мђ ё%хо преD две'рми ё^ степе'ни. и^ бђдеT ти раб# въ вњ'ки, и^ рабњ свое'и да сотвори'ши та'кожDе”
|
καὶ λήψῃ τὸ ὀπήτιον, καὶ τρυπήσεις τὸ ὠτίον αὐτοῦ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἔσται σοι οἰκέτης εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τὴν παιδίσκην σου ὡσαύτως ποιήσεις.
|
|
18
|
18
|
|
И$ да не бђдеT же'стока преD тобо'ю эTпђща'емыM эT тебе` свобоDно. ја%ко и^стя'женђю м#здђ рабо'таl т^и е^сть, ѕ~, лњтъ. и^ блsви'т# т^я г~ь б~ъ тво'и въ всеM е^же твори'ши”
|
οὐ σκληρὸν ἔσται ἐναντίον σου ἐξαποστελλομένων αὐτῶν ἐλευθέρων ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἐπέτειον μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ ἐδούλευσέ σοι ἓξ ἔτη· καὶ εὐλογήσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν ποιῇς.
|
|
19
|
19
|
|
И$ вся'къ первене'цъ роже'н#ныи эT волоv твои^хъ и^ ѓ^ве'цъ твоиX. мђжескъ поl да ѓ^ст~иши гв~и б~ђ твое^мђ, и^ да не дњ'лаеши первенце'мъ эT ю^нцевъ, и^ да не стриже'ши прьвенца` въ ѓ%вцахъ твои^хъ”
|
Πᾶν πρωτότοκον, ὃ ἐὰν τεχθῇ ἐν ταῖς βουσί σου καὶ ἐν τοῖς προβάτοις σου, τὰ ἀρσενικά, ἁγιάσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐκ ἐργᾷ ἐν τῷ πρωτοτόκῳ μόσχῳ σου καὶ οὐ μὴ κείρῃς τὰ πρωτότοκα τῶν προβάτων σου·
|
|
20
|
20
|
|
ПреD гм~ъ бм~ъ твои^мъ да ја%си я& эT лњта до лњта, въ мњсте и^дњже и^збере'тъ г~ь б~ъ тво'и, т^ы и^ до'мъ тво'и”
|
ἔναντι Κυρίου φαγῇ αὐτὸ ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
|
|
21
|
21
|
|
А/ще л^и на не'мъ бђдеT порече'нїе, храмота`, и^л^и слњпота` и^ вс^е порече'нїе ѕло'е да не положи'ши и& тре'бы г~ђ б~ђ твое^мђ”
|
ἐὰν δὲ ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμος, χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ καὶ πᾶς μῶμος πονηρός, οὐ θύσεις αὐτὸ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου·
|
|
22
|
22
|
|
Въ гра'дњх# твоиX да ја%си я&, нечи'стыи и^ чи'стыи ё^ тебе`. та'кожде да ја%сте ја^ко и^ сернђ и^ е^ле'ня,
|
ἐν ταῖς πόλεσί σου φαγῇ αὐτό, ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον·
|
|
23
|
23
|
|
ра'звњ кро'ви да не ја%си, на' землю пролива'и и& а^ки во'дђ”
|
πλὴν αἷμα οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖς αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
|