|
Глvа, л~а”
|
Κεφάλαιο 31
|
|
1
|
1
|
|
И$ шеD мољ=сїи гл~я, вс^я словеса` с^и къ всMњ сн~омъ і^и^л~евыM”
|
ΚΑΙ συνετέλεσε Μωυσῆς λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ,
|
|
2
|
2
|
|
И$ реq к нимъ, р~, и^ к~, лTњ, а^зъ е^смь дне'сь, и^ не възмогђ ксемђ` въходи'ти, і^ и^сходи'ти, г~ь же гл~а къ мнњ`, не пре'идеши і^ѓ^рда'на сего`”
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· οὐ δυνήσομαι ἔτι εἰσπορεύεσθαι καὶ ἐκπορεύεσθαι, Κύριος δὲ εἶπε πρός με· οὐ διαβήσῃ τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον.
|
|
3
|
3
|
|
Гь~ б~ъ твои и^же прDеи%детъ преD лице'мъ твоиM. то'и потребиT страны` сїа' эT лица` твое^го. и^ причасти'ши и^хъ. і^сђсъ же и^ды'и преD лице'мъ тво'имъ, ја%коже гл~алъ е^сть г~ь”
|
Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, αὐτὸς ἐξολοθρεύσει τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου, καὶ κατακληρονομήσεις αὐτούς· καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος.
|
|
4
|
4
|
|
И$ сътвори'тъ и^мъ г~ь, ја%коже сътвори` сїѓ'нђ и^ ѓ'гђ двњма цр~ема а^м#моррњ'искима. ја%же бњ'ста ѓбо'нђ странђ` і^ѓ^рда'на. и^ земли иX” ЈА/ко потреби` и^хъ,
|
καὶ ποιήσει Κύριος ὁ Θεός σου αὐτοῖς καθὼς ἐποίησε Σηὼν καὶ ῎Ωγ, τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσανπέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ τῇ γῇ αὐτῶν, καθότι ἐξωλόθρευσεν αὐτούς·
|
|
5
|
5
|
|
и^ преда'стъ я& г~ь въ рђцњ ва'ши. и^ да сътвори'те и^мъ ја%коже заповњ'дахъ вамъ”
|
καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ὑμῖν, καὶ ποιήσετε αὐτοῖς, καθότι ἐνετειλάμην ὑμῖν.
|
|
6
|
6
|
|
Възмђжа'и и^ ё^крњпи'ся, н^и бо'ися н^и ё^жаса'ися, н^и ё^клони'ся эT лица` и^хъ. ја%ко г~ь б~ъ тво'и се'и преDи'детъ вамъ, и^ не эTстђ'питъ эT тебе`, ниже ѓ^ста'вит# т^я”
|
ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλιάσης μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν ἐν ὑμῖν, οὔτε μή σε ἀνῇ, οὔτε μή σε ἐγκαταλίπῃ.
|
|
7
|
7
|
|
И$ призва` мољ=сїи і^сђ'са, и^ реq е^мђ преD всњмъ і^и^л~емъ, възмђжа'и и^ ё^крњпи'ся. т^ы бо вни'деши преD лицемъ людїи' сихъ, въ зе'млю е^ю'же ся кл^я г~ь эTц~емъ ва'шиM да'ти ю& и^мъ. и^ ты` ю& причасти'ши и^мъ”
|
καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς ᾿Ιησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ ἔναντι παντὸς ᾿Ισραήλ· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσελεύσῃ πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ τούτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς, καὶ σὺ κατακληρονομήσεις αὐτὴν αὐτοῖς·
|
|
8
|
8
|
|
Гь~ же са'мъ и^ды'и с тобо'ю не ѓ^ста'вит# т^я, и^ не эTстђ'питъ эT тебе`. не бо'и^ся н^и ё^жаса'ися”
|
καὶ Κύριος ὁ συμπορευόμενος μετὰ σοῦ οὐκ ἀνήσει σε, οὐδὲ μή σε ἐγκαταλίπῃ· μὴ φοβοῦ μηδὲ δειλία.
|
|
9
|
9
|
|
И$ въписа` мољ=сїи вс^я словеса` зако'на сего` въ кни'ги, и^ въда'стъ и& жерцеM сн~омъ левљ=иноM, въздви'жђщимъ ковче'гъ завњта гн~я. и^ ста'рцемъ сн~овъ і^и^л~евыX”
|
Καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὰ ρήματα τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον καὶ ἔδωκε τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου, καὶ τοῖς προσβυτέροις τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
|
10
|
10
|
|
И$ заповњ'да и^мъ мољ=сїи въ то'и дн~ь гл~я. по сеDми лњтъ въ' время лњта ѓ^ставле'нїа, въ празDниk кђщныи”
|
καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· μετὰ ἑπτὰ ἔτη ἐν καιρῷ ἐνιαυτοῦ ἀφέσεως ἐν ἑορτῇ σκηνοπηγίας,
|
|
11
|
11
|
|
Вънегда` съхо'дится ве'сь і^и^л~ь, ја^ви'тися преD гм~ъ бм~ъ твои^мъ, въ мњ'стњ е^же и^збереT г~ь. почита'ите зако'нъ сїи, преD всњмъ і^и^л~емъ въ ё%ши иX”
|
ἐν τῷ συμπορεύεσθαι πάντα ᾿Ισραὴλ ὀφθῆναι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος, ἀναγνώσεσθε τὸν νόμον τοῦτον ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραὴλ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν·
|
|
12
|
12
|
|
Съзови'те лю'ди, мђжа и^ же'ны и^ дњти и^ прише'лца твое^го, и^же въ гра'дњхъ ва'шихъ. да слы'шиT и^ наё^чи'тся боя'тися и%мени г~а б~а ва'шего, и^ послђш'аютъ твори'ти вс^я словеса` зако'на сего`”
|
ἐκκλησιάσας τὸν λαόν, τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ ἔκγονα καὶ τὸν προσήλυτον τὸν ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, ἵνα ἀκούσωσι καὶ ἵνα μάθωσι φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ ἀκούσονται ποιεῖν πάντας τούς λόγους τοῦ νόμου τούτου·
|
|
13
|
13
|
|
И$ сн~ове иX и^же не вњ'дятъ ё^слы'шаT, и^ наё^чаTся боя'тися г~а б~а ва'шего, въ вс^я дн~и е^ли'коже сђть жи'ви на земли`, на ню'же в^ы минђ'ете і^ѓ^рда'нъ т^ђ причасти'ти ю&”
|
καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, οἳ οὐκ οἴδασιν, ἀκούσονται καὶ μαθήσονται φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν.
|
|
14
|
14
|
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю с^е приспњша дн~їе смр~ти твое^я. призови і^сђ'са и^ ста'нета преD две'рми хра'ма свњдњ'нїя, и^ заповMњ е^мђ” І$ и'де мољ=сїи і^ и^сђ'съ въ хра'мъ свњдњнїа. и^ ста'ста преD две'рми хра'ма свњдњ'нїа”
|
Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγγίκασιν αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου σου· κάλεσον ᾿Ιησοῦν καὶ στῆτε παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐντελοῦμαι αὐτῷ. καὶ ἐπορεύθη Μωυσῆς καὶ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστησαν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
|
|
15
|
15
|
|
И$ сни'де г~ь въ столпњ` ѓ%блачнњ. и^ ста` сто'лпъ ѓ%блачныи ё^ две'рїи хра'ма свњдњ'нїа”
|
καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ ἔστη παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔστη ὁ στύλος τῆς νεφέλης παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
|
|
16
|
16
|
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю. с^е ты` почи'еши съ эTц~ы твои^ми. и^ въста'вше лю'дїе сїи съблђ'дятъ въ слњ'дъ бо'гъ чю'ждихъ, въ земли` в ню'же по'идђтъ сїи та'мо. и^ ѓ^ста'вятъ м^я, и^ рас#сы'плютъ завњтъ мо'и, и^же завњща'хъ и^мъ”
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ σὺ κοιμᾷ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστὰς οὗτος ὁ λαὸς ἐκπορνεύσει ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων τῆς γῆς, εἰς ἣν οὗτος εἰσπορεύεται, καὶ καταλείψουσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην αὐτοῖς.
|
|
17
|
17
|
|
И$ раз#гнњ'ваюся ја%ростїю на' ня в# то'и дн~ь, и^ ѓ^ста'влю я& и^ эTвращђ` лице` мое` эT ниX. и^ бђ'дђтъ въ иZја^де'нїе, и^ ѓ^бря'щTђ я& ѕл^а мно'га и^ ско'рби. и^ рече'тъ в# то'и дн~ь, не сего' ли ради и^же нњ'сть г~а б~а въ наs, пости'гнђша м^я ѕла'я сїа”
|
καὶ ὀργισθήσομαι θυμῷ εἰς αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ καταλείψω αὐτοὺς καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἔσται κατάβρωμα, καὶ εὑρήσουσιν αὐτὸν κακὰ πολλὰ καὶ θλίψεις, καὶ ἐρεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· διότι οὐκ ἔστι Κύριος ὁ Θεός μου ἐν ἐμοί, εὕροσάν με τὰ κακὰ ταῦτα.
|
|
18
|
18
|
|
А/зъ же эTвраще'нїемъ эTвращђ` лице` мое` эT ни'хъ въ то'и дн~ь, ѕло'бъ ради всњх'ъ ја%же сътвори'ша. ја%ко ѓ^брати'шася къ бого'мъ чюждиM”
|
ἐγὼ δὲ ἀποστροφῇ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διὰ πάσας τὰς κακίας, ἃς ἐποίησαν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους.
|
|
19
|
19
|
|
И$ нн~њ въпиши'те словеса` пњ'сни сея`. и^ наё^чи'те е^я` сн~ы і^и^л~вы. и^ да въложи'те ю& въ ё^ста` и^хъ. да бђ'детъ м^и пњ'снь с^и въ послђшество` въ сн~њхъ і^и^л~евыхъ”
|
καὶ νῦν γράψατε τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης καὶ διδάξατε αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐμβαλεῖτε αὐτὴν εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, ἵνα γένηταί μοι ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα ἐν υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
|
|
20
|
20
|
|
Въведђ' бо я& въ зе'млю бл~гђю, е^ю'же ся кля'хъ эTц~емъ иX, да'ти и^мъ зе'млю кипя'щђ мле'комъ и^ ме'домъ. и^ ја^дя'тъ, и^ насыти'вшеся възбђя'ютъ” И$ ѓ^братяTся къ бого'мъ чюждимъ, и^ послђж'аT и^мъ и^ разгнњ'ваютъ м^я” и^ рас#сы'плютъ завњтъ мой, и^же завњщаX и^мъ”
|
εἰσάξω γὰρ αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ φάγονται καὶ ἐμπλησθέντες κορήσουσι· καί ἐπιστραφήσονται ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ λατρεύσουσιν αὐτοῖς καὶ παροξυνοῦσί με καὶ διασκεδάσουσι τὴν διαθήκην μου.
|
|
21
|
21
|
|
Тогда' же на'идетъ на'нь ѕло'ба различна и^ ско'рбь, и^ сђпротивит#ся иM пњ'снь сїя противђ лица` и^хъ. въ свњдњтеlство и^звњствђющи ја%ко не забы'сться эT ё%стъ племе'ни и^х#. зане' же б^о а^зъ вњде ѕло'бы и^хъ, ели'котворя'тъ дне'сь зд^њ. пр'ьвње въведе'нїя и^хъ въ зе'млю бл~гђю, е^ю'же ся кля эTц~емъ и^хъ.
|
καὶ ἀντικαταστήσεται ἡ ᾠδὴ αὕτη κατὰ πρόσωπον μαρτυροῦσα, οὐ γὰρ μὴ ἐπιλησθῇ ἀπὸ στόματος αὐτῶν καὶ ἀπὸ στόματος τοῦ σπέρματος αὐτῶν· ἐγὼ γὰρ οἶδα τὴν πονηρίαν αὐτῶν, ὅσα ποιοῦσιν ὧδε σήμερον πρὸ τοῦ εἰσαγαγεῖν με αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν.
|
|
22
|
22
|
|
и^ въписа мољ=сїи пњ'снь сїю въ то'и дн~ь, и^ наё^чи е^ю` сн~ы і^ил~евы” И$ заповњ'да г~ь і^сђ'сђ сн~ђ на'вљ=инђ. и^ реq е^мђ.
|
καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐδίδαξεν αὐτὴν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
|
|
23
|
23
|
|
възмђжа'и ё^крњпи'ся, ты' бо въведе'ши сн~ы і^ил~евы въ зе'млю е^ю^же кля'хъся и^мъ, и^ аZ бђ'дђ с тобо'ю”
|
καὶ ἐνετείλατο Μωυσῆς ᾿Ιησοῖ καὶ εἶπεν· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, σὺ γὰρ εἰσάξεις τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς Κύριος, καὶ αὐτὸς ἔσται μετὰ σοῦ.
|
|
24
|
24
|
|
И$ е^гда` же сконча` мољ=сїи пиша`. вс^я словеса` зако'на сего` въ кни'ги даже до конца`.
|
῾Ηνίκα δὲ συνετέλεσε Μωυσῆς γράφων πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον ἕως εἰς τέλος,
|
|
25
|
25
|
|
и^ заповњ'да левљ=томъ, вњздвижђщимъ ковче'гъ завњта гн~я гл~я”
|
καὶ ἐνετείλατο τοῖς Λευίταις τοῖς αἴρουσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου λέγων·
|
|
26
|
26
|
|
Възе'мше кни'ги зако'на сего`. положите я& въ странђ` ковче'га завњта г~а б~а ва'шего, и^ да бђ'детъ т^ђ вамъ въ свњдњ'нїе”
|
λαβόντες τὸ βιβλίον τοῦ νόμου τούτου θήσετε αὐτὸ ἐκ πλαγίων τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, καὶ ἔσται ἐκεῖ ἐν σοὶ εἰς μαρτύριον.
|
|
27
|
27
|
|
ЈА$ко а^зъ вњ'дњ разъгнњ'ванїе твое, и^ выю твою` же'стокђю. е^ще б^о мн^њ жи'вђ сђщђ съ ва'ми дне'сь, разгнњвали е^сте г~а и^ ја^ко па'че по смерти моей”
|
ὅτι ἐγὼ ἐπίσταμαι τὸν ἐρεθισμόν σου καὶ τὸν τράχηλόν σου τὸν σκληρόν· ἔτι γὰρ ἐμοῦ ζῶντος μεθ᾿ ὑμῶν σήμερον, παραπικραίνοντες ἦτε τὰ πρὸς τὸν Θεόν, πῶς οὐχὶ καὶ ἔσχατον τοῦ θανάτου μου;
|
|
28
|
28
|
|
Призови'те къ мн^њ старњ'ишины племен# вашихъ, и^ ста'рца ва'ша. и^ сђдїя` ваша. и^ книгочїя ва'ша да гл~ю въ ё%ши и^хъ вс^я словеса` сїя, и^ засвњдњтельствђю` ваM нб~семъ и^ зеMлею”
|
ἐκκλησιάσατε πρός με τοὺς φυλάρχους ὑμῶν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ὑμῶν καὶ τοὺς κριτὰς ὑμῶν καὶ τοὺς γραμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, ἵνα λαλήσω εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ διαμαρτύρωμαι αὐτοῖς τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·
|
|
29
|
29
|
|
Вњдњ б^о ја%ко по скончанїи мое^мъ безаконїемъ събезакон#ните. и^ скло'нитеся с пђти`, и^же а^зъ заповњ'дах# вамъ” и^ ѓ^брящетъ в^ы ѕл^о въ послњдня'а дн~и, ја^ко сътвори'сте ѕл^о преD гм~ъ бм~ъ разгнњ'вати е^го въ всњ'хъ дњ'лехъ рђкђ ва'шею”
|
οἶδα γὰρ ὅτι ἔσχατον τῆς τελευτῆς μου ἀνομίᾳ ἀνομήσετε καὶ ἐκκλινεῖτε ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, καὶ συναντήσεται ὑμῖν τὰ κακὰ ἔσχατον τῶν ἡμερῶν, ὅτι ποιήσετε τὰ πονηρὰ ἐναντίον Κυρίου παροργίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ὑμῶν.
|
|
30
|
30
|
|
И$ гл~а мољ=сїи въ ё^ши всемђ сонмђ вс^я словеса` пњ'сни сеа` даy и^ до конца`”
|
καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς εἰς τὰ ὦτα πάσης ἐκκλησίας τὰ ρήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης ἕως εἰς τέλος.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
